Tsakthan Daily - 9 Μαΐου 2011 - Blood, sweat and tears in China

Tsakthan Daily

9 Μαΐου 2011 

Blood, sweat and tears in China

Η είδηση που μου έστειλε ένας συνάδελφος προ ολίγου είναι συγκλονιστική. Σας την παραθέτω: «Εάν νομίζετε πως έχετε μια δύσκολη δουλειά, ίσως πρέπει να αναθεωρήσετε αυτή την άποψη αφού όπως ενημερώνει η Daily Mail, οι εργαζόμενοι στην Foxconn εκτός από την υπερωριακή εργασία που φτάνει τις 100 ώρες τον μήνα, όρθιοι 12 ώρες την ημέρα και χωρίς να τους επιτρέπεται η παραμικρή ομιλία, τώρα η εταιρεία αναγκάζει του εργαζομένους να υπογράψουν συμβόλαια... «κατά της αυτοκτονίας» σαν απάντηση στον μεγάλο αριθμό αυτοκτονιών του προηγούμενου έτος. Το θέμα πιο πολύ είναι νομικό. Εάν ένας εργαζόμενος παραβιάσει το συμβόλαιο αυτοκτονώντας, αυτομάτως η οικογένειά του δεσμεύεται να διεκδικήσει μόνο το νόμιμο ελάχιστο όριο για αποζημίωση. Εκτός από την υπογραφή του συμφώνου, η εταιρεία έχει εγκαταστήσει και δίχτυα ασφαλείας γύρω από το μέρος που κοιμούνται οι εργαζόμενοι αποτρέποντας τον θάνατό τους. Η δημοτικότητα του iPad έχει δημιουργήσει τρομακτικές πιέσεις στους προμηθευτές για την παροχή εξαρτημάτων στην Apple σε εύθετο χρόνο. Για να ικανοποιήσει αυτή την ζήτηση η εταιρεία αναγκάζει τους εργαζόμενους να δουλεύουν πολλές ώρες την ημέρα, ζώντας σε κοιτώνες 24άρων ατόμων και χωρίς να λένε κουβέντα δουλεύοντας. Αυτές οι συνθήκες εργασίας έχουν θέσει σε κίνδυνο την ψυχική υγεία των εργαζομένων, ενώ κανείς δεν πρέπει να περιμένει δραματικές αλλαγές στις συνθήκες εργασίας όσο υπάρχουν καταναλωτές που είναι πρόθυμοι να πληρώσουν ακόμα ακριβότερα τα προϊόντα που θέλουν.» Έψαξα λίγο παραπάνω το θέμα, επειδή στο διαδίκτυο κυκλοφορούν πολλές υπερβολές έως και ανυπόστατες φήμες και ψευδείς ειδήσεις τις οποίες διαχέουν ανταγωνίστριες εταιρείες σ’ αυτό τον κόσμο τον «αγγελικά πλασμένο».

Ο όμιλος Foxconn Technology Group, που είναι θυγατρικός της Hon Hai Precision Industries Ltd., είναι ο μεγαλύτερος κατασκευαστής ηλεκτρονικών συσκευών στον κόσμο. Βρίσκεται στη 112η θέση ανάμεσα στις 500 εταιρείες του  Global Fortune. Σήμερα, η Foxconn έχει 900.000 εργάτες σε ολόκληρη την Κίνα. Η επιχείρηση έχει προγραμματίσει ότι στο τέλος του 2011 θα έχει 1.300.000 εργάτες. Σύμφωνα με την εταιρεία έρευνας αγοράς iSuppli Corp., το 2009, η Foxconn απέσπασε το 44% των παγκοσμίων εσόδων ολόκληρου του κλάδου παραγωγής και υπηρεσιών του τομέα των ηλεκτρονικών. Η iSuppliεκτιμά ότι η Foxconn θα κερδίσει το 50% των εσόδων του κλάδου το 2011. Παρά την πτώση των περιθωρίων κέρδους τα τελευταία χρόνια οι δουλειές της, οι δουλειές της Foxconn αυξάνονται που σημαίνει ότι θα συνεχίσει να πιέζει προς τα κάτω το κόστος εργασίας για να διατηρεί την ανταγωνιστικότητά της στον κλάδο. Υπάρχει στενή σχέση μεταξύ χαμηλών μισθών, υπερβολικής υπερωριακής δουλειάς και σκληρής διοίκησης. Ενώ η οργάνωση Φοιτητές και Ερευνητές εναντίον της Ανάρμοστης Συμπεριφοράς των Εταιριών προωθεί την καμπάνια για ανθρώπινη διοικητική πολιτική ταυτόχρονα προσβλέπει την πρόταση της  Foxconn για αυξήσεις μισθών, ακόμη και αν αυτοί  θα είναι ακόμη κατώτεροι από το αξιοπρεπή μισθό που προτείνει η SACOM.  Τον Ιούνιο η Foxconn είχε ανακοινώσει ότι θα αυξήσει το μισθό των εργατών της παραγωγής στο συγκρότημα Shenzhen κατά 2.000 γουάν υπό όρους. Επιπλέον, η διοίκηση ανακοίνωσε ότι η μισθολογική αύξηση θα δινόταν και στους εργάτες των υπόλοιπων εργοστασιακών συγκροτημάτων στην Κίνα. Όμως, η Foxconn δεν έδωσε στη δημοσιότητα λεπτομέρειες. Βέβαια, η Foxconn τη δουλειά της κάνει τόσα χρόνια στο απόλυτο σκότος, τώρα ξαφνικά θα λειτουργήσει με διαφάνεια; Οι εργάτες δεν έμαθαν τίποτα και δεν μπορούν να διεκδικήσουν τα δίκια τους.  

Εμείς οι δυτικοί καταναλώνουμε το αίμα, τα δάκρυα και τον ιδρώτα των εργατών που προμηθεύουν το «υλικό από το οποίο γίνονται τα όνειρά» μας στις Apple, Nokia, HP, Dell, Sony, Sony Ericsson, και Motorola. Οι διαφημίσεις τους κρύβουν το αίμα, τα δάκρυα και τον ιδρώτα των εργατών. Για περισσότερες πληροφορίες, διαβάστε την έκθεση της: http://sacom.hk/archives/740 

ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ

http://tsakiris.snn.gr http://tsakthan.blogspot.com http://tsakthan.wordpress.com http://antiracistes.wordpress.com http://homoecologicus.wordpress.com http://leftypedia.wordpress.com http://greekunions.wordpress.com http://femininmasculin.wordpress.com http://ilioupoli.wordpress.com

http://homopolitics.wordpress.com

http://politicalperson.wordpress.com

http://cantpaydontpay.wordpress.com

http://pringkipessa.wordpress.com

http://adotoe.wordpress.com

http://easpemporiki.wordpress.com

http://www.easp.gr

Down in the flood

Blood Sweat and Tears

Crash on the levee, mama,
Water's gonna overflow,
Swamp's gonna rise,
No boat's gonna row.
Now, you can train on down
To Williams Point,
You can bust your feet,
You can rock this joint.
But oh mama, ain't you gonna miss your best friend now?
You're gonna have to find yourself
Another best friend, somehow.

Now, don't you try an' move me,
You're just gonna lose.
There's a crash on the levee
And, mama, you've been refused.
Well, it's sugar for sugar
And salt for salt,
If you go down in the flood,
It's gonna be your own fault.
Oh mama, ain't you gonna miss your best friend now?
You're gonna have to find yourself
Another best friend, somehow.

Well, that high tide's risin',
Mama, don't you let me down.
Pack up your suitcase,
Mama, don't you make a sound.
Now, it's king for king,
Queen for queen,
It's gonna be the meanest flood
That anybody's seen.
Oh mama, ain't you gonna miss your best friend now?
Yes, you're gonna have to find yourself
Another best friend, somehow.

ΣΙΝΕΜΑ ΓΙ’ ΑΠΟΨΕ

ΑΝΗΛΙΚΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ

Aγγλική ταινία σε σκηνοθεσία Ρόουαν Τζόφι με τους: Σαμ Ράιλι, Έλεν Μίρεν, Τζον Χερτ, Αντρέα Ραϊσμπορόου

Στο Μπράιτον του 1964, η νεαρή σερβιτόρα Ρόουζ γίνεται μάρτυρας μιας δολοφονίας από τη συμμορία του Πίνκι. Αυτός αναλαμβάνει να την πλησιάσει, αλλά η σχέση τους παίρνει μια απρόοπτη, επικίνδυνη και για τους δύο τροπή.

Η κριτική του "α" από τον Χρήστο Μήτση:  http://www.athinorama.gr/cinema/data/movies/?id=10006510

Ο ΠΡΩΤΟΕΜΦΑΝΙΖΟΜΕΝΟΣ ΡΟΟΥΑΝ ΤΖΟΦΙ, ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΣ ΤΟΥ "ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ" ΜΕ ΤΟΝ ΤΖΟΡΤΖ ΚΛΟΥΝΕΪ, ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ΣΤΙΛΑΤΟ ΡΙΜΕΙΚ ΕΝΟΣ ΚΛΑΣΙΚΟΥ ΒΡΕΤΑΝΙΚΟΥ ΝΟΥΑΡ ΤΟΥ 1947, ΒΑΣΙΣΜΕΝΟΥ ΣΕ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΟΥ ΓΚΡΑΧΑΜ ΓΚΡΙΝ. ΜΕ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΟ ΧΙΟΥΜΟΡ, ΣΚΛΗΡΗ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΚΑΙ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΠΕΙΑ, Η ΟΠΟΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΝΑ ΚΛΥΔΩΝΙΖΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΣΕΚΑΝΣ, ΑΛΛΑ ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΦΙΝΑΛΕ, ΖΩΝΤΑΝΕΥΕΙ ΕΝΑΝ ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΟ, ΜΑ ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ, ΘΕΤΕΙ ΚΑΙΡΙΑ ΗΘΙΚΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΜΙΑΣ ΕΠΟΧΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ

-- 

Στην “Εποχή” της Κυριακής, 8/5/2011

Η εποxη
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Γραφεiα: Ακαδημiας 62,  10679 Αθhνα
τηλ. 210-36 19 513 - 14,  Fax : 210- 36 19 610
  www.epohi.gr

Στην “Εποχή” της Κυριακής

Κεντρικός τίτλος:      “Μας σώζουν για να μας αρμέξουν”


Πέμπτη: Η Απεργία μήνυμα καθολικής αντίστασης

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Α. Π. Θάνος: «Λουξεμβούργο, όπως Καστελόριζο”

ΣΥΡΙΖΑ: «Μ’ όλες τις δυνάμεις του προς την συνδιάσκεψη του Ιουνίου», του Π. Εγγλέζου

Ομάδα Ρόζα: «Για επανεκκίνηση του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν θα οδηγήσει ξανά στο τέλμα».

Τασία Χριστοδουλοπούλου: «Να εκφράσουμε αυτούς που δεν θέλει κανείς να εκφράσει». Μιλά στον Π. Λάμπρου το μέλος της ΕΓ του ΣΥΡΙΖΑ.




ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ –ΕΡΓΑΣΙΑ

Ντενίς Ντυράν: «Εναλλακτικές πολιτικές για τη διέξοδο από την κρίση». Του συνδικαλιστή και συγγραφέα «Για μια άλλη πιστωτική πολιτική.

Σερζ Λατούς: «Να υπερβούμε την κοινωνία της κατανάλωσης». Μιλά ο γνωστός φιλόσοφος στη Ζ. Γεωργούλα.

Θόδ. Παρασκευόπουλος: «Ποιος θα πληρώσει την ρύθμιση;”


ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Λάκης Σάντας:
• Μ. Γλέζος: «… Θα συνεχίσω τον αγώνα».
• Αλεξάνδρα Σάντα: «Πατέρα είσαι αυτό που λείπει σήμερα».

Υγεία: «Επείγουσα ανάγκη η ποιοτική ολοκλήρωση του ΕΣΥ», του Σάκη Παπαδόπουλου, μέλους της Ε.Γ της ΟΕΝΓΕ.

«Η αναστολή της Αρχιτεκτονικής Σχολής του ΕΜΠ», της Ε. Π.

« Με το σφυρί στο χέρι» (;) Από την Πρωτομαγιά του 1909 στη Θεσσαλονίκη στις μέρες μας», του Τριαντάφυλλου Μυταφίδη.

Σ. Σεϊσίδης: Ομόφωνα αθώος.

ΔΙΕΘΝΗ

Παλαιστίνη: “Στον απόηχο της συμφιλίωσης Φατάχ-Χαμάς”, της Βιβής Κεφαλά.

Μπιν Λάντεν
• Έρικ Ρουλώ: «Δεν σημαίνει και το τέλος της Αλ Κάιντα...”
• Αργ. Παναγόπουλος: «Όπως στην Άγρια Δύση…»

Ιταλία: «Ράπισμα του Μπερλουσκόνι οι δημοτικές εκλογές της επόμενης Κυριακής», του Αργ. Παναγόπουλου.

Πορτογαλία: «Πιέσεις στην Αριστερά από το φόβο ξεπουλήματος από την επερχόμενη δεξιά».

Καναδάς: «Η κοινωνική δυσαρέσκεια δεν έφτασε στις κάλπες», του Δ. Γκιβίση

Βρετανία: «Ένας γάμος με 2 δισεκατομμύρια απρόσκλητους», του Θοδ. Ρακόπουλου.


ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Μ. Θεοδοσοπούλου: «Ποιος ήταν ο Μαν. Τριανταφυλλίδης».
«Ο αληθινός φασισμός του Ρομ: Πώς η μέρα άξαφνα γίνεται νύχτα», του Στρ. Κερσανίδη.

Θανάσης Βέγγος: «Ο μαστροχαλαστής του καθωσπρεπισμού».

Λεονάρδο Παδούρα «Η σημερινή κουβανέζικη τέχνη είναι βαθιά κριτική». Συνέντευξη του πολυβραβευμένου κουβανού συγγραφέα στην Μαρία Κόμη.

ΙΔΕΕΣ

Σβετάν Τοντόροφ: «Η τυραννία του ατόμου»

ΣΤΟ «ΕΝΤΟΣ ΕΠΟΧΗΣ»

«Οι Μελανοχίτωνες στην εποχή του ΔΝΤ»

Γράφουν: Θ. Τσακίρης, Αντ. Πανούσης, Γιούσι Σάραμος (της Αριστερής Συμμαχίας της Φιλανδίας), Συλβάν Κρεπόν, Τόνια Τσίτσοβιτς.

ΟΙ ΜΟΝΙΜΕΣ ΣΤΗΛΕΣ:

«Ό,τι συμβεί στα πέριξ» της Γωγώς Παυλοπούλου
«Ξούθου και Μενάνδρου γωνία» του Κ. Κρεμμύδα
«Αφρόδιχτα της Αριστερής όχθης» του Γεράσιμου του Aλιέα
«Στα δίκτυα του κόσμου» του Δημήτρη Γκιβίση
Η σελίδα της Θεσσαλονίκης
Μουσικές Προτάσεις. Επιμέλεια Λιάνας Μαλανδρενιώτη
Κινηματογράφος: Κριτική-Παρουσίαση από τον Στράτο Κερσανίδη
EX LIBRIS: Βιβλιοκριτική από τη Μ. Θεοδοσοπούλου

Η Εποχή της Κυριακής, μέσα στα κινήματα, στην Αριστερά

Tsakthan Weekend 7- 8/5/2011 Πυρετός του Σαββατόβραδου Χωρίς Ανάσα

Tsakthan Weekend 7- 8/5/2011

Πυρετός του Σαββατόβραδου Χωρίς Ανάσα

Ο κλέφτης των ροδάκινων

Όλοι γκρινιάζουν κι έχουν δίκιο: «δεν είν’ άνοιξη φέτος αυτή». Όμως, είναι «άνοιξη για τους ροδακινοπαραγωγούς και για τους σιτοπαραγωγούς (θυμάστε, οι παλιότεροι, τις τηλεοπτικές δηλώσεις του Παναγή Παπαληγούρα, όταν ήταν υπουργός Συντονισμού της κυβέρνησης Καραμανλή της δεκαετίας του ’70;). Και οι δύο κατηγορίες παραγωγών ωφελούνται με τις βροχές των τελευταίων εβδομάδων, ενώ οι πρώτοι ευνοούνται και από την κατάρρευση της παραγωγής ροδάκινων στην Ιαπωνία λόγω της πυρηνικής καταστροφής (λεπτομέρειες στην Σαββατιάτικη Ελευθεροτυπία) Ο θάνατός, η ζωή μου! Οι συνέπειες του καπιταλισμού, της παγκοσμιοποίησης και της απολυτοποίησης/φετιχοποίησης της έννοιας της (επιστημονικής-τεχνολογικής) προόδου σε όλο το τραγικό «μεγαλείο» τους. Ο αγώνας για την κατάργηση των εργοστασίων παραγωγής πυρηνικής ενέργειας πρέπει να ενταθεί, ακόμη κι αν δυσαρεστηθούν ορισμένες κατηγορίες παραγωγών.   

Ραντεβού με ένα αστέρι

Όχι, δεν είναι η ταινία του Ντίσνεϋ, ούτε νέο reality show κάποιου ιδιωτικού καναλιού. Είναι η ξαφνική εμφάνιση ενός εκρηκτικού αστέρα. Για την ακρίβεια ενός γιγάντιου αστεροειδούς που αναμένεται τον Νοέμβριο να «συναντήσει» τη Γη. Κανείς δεν είναι σίγουρος αν θα είναι «στενή επαφή τρίτου τύπου» ή αν απλώς θα νοιώσουμε την καφτερή του ανάσα. Ούτε η ίδια η ΝΑSA δεν είναι σε θέση να γνωρίζει! Άλλη μια διάψευση της παντοδυναμίας της επιστήμης και της τεχνολογίας. Ε, τότε, ας ζούμε, πράγματι, την κάθε μας μέρα σαν να είναι η τελευταία και ας το γλεντήσουμε, παρά την κρίση, την επιμήκυνση και την αναδιάρθρωση του χρέους. Γιατί, όπως γράφει το ρεπορτάζ του Ελεύθερου Τύπου, αν συγκρουστεί ο αστεροειδής με τη Γη, αυτό θα ισοδυναμεί με «ταυτόχρονη έκρηξη 65.000 βομβών».  

Ο θάνατος του βιοτέχνη προηγείται του θανάτου του εμποράκου

Για να καταλάβουμε καλύτερα την δραματική αύξηση της ανεργίας στη χώρα μας λόγω της οξύτατης οικονομικής κρίσης του καπιταλισμού την οποίο βιώνουμε όλοι, θα πρέπει να ερευνήσουμε πώς βιώνει κάθε τομέας και κλάδος της οικονομίας την κρίση, ιδιαίτερα δε τα πιο παραδοσιακά στρώματά τους. Σύμφωνα με στοιχεία έρευνα του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθηνών, που αναφέρονται σε ρεπορτάζ της εφημερίδας Κόσμος του Επενδυτή,  «έσβησαν» 7.000 επιχειρήσεις την τελευταία διετία 2009-2011 στην Αθήνα. Από τη διαφορά διαγραφών (7.005) με εγγραφές στο Επιμελητήριο (3.673) προκύπτει απόλυτα αρνητικό ισοζύγιο 3.332 χαμένων για πάντα επιχειρήσεων και με μια πιο βαθύτερη έρευνα βλέπουμε αρνητικά ισοζύγια σε όλους επιμέρους κλάδους. Αυτό σημαίνει ότι δεκάδες χιλιάδες άνεργοι προέρχονται από το χώρο των πιο παραδοσιακών βιοτεχνικών επιχειρήσεων με πολύ συγκεκριμένη ειδίκευση που δεν χρειάζεται πια ή είναι ανειδίκευτοι. Η εξεύρεση νέας εργασίας κατά κύριο λόγο στον τομέα των υπηρεσιών είναι όνειρο απατηλό με τις συνθήκες που επικρατούν κι εκεί. Έτσι, σε συνδυασμό με την μείωση των πωλήσεων των εμπορικών επιχειρήσεων λόγω μείωσης των αγοραστών έρχεται η μείωση των παραγγελιών από τις βιοτεχνίες και ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται αδιάκοπα ώσπου να κλείσουν ακόμη περισσότερες κ.ο.κ. Κι ο κόσμος αυτός που χάνει τις ελπίδες του για δουλειά αποτελεί την πρώτη ύλη για το εκρηκτικό μείγμα της ακροδεξιάς πολιτικής εφόσον η Αριστερά δεν μπορεί να αντιπαραβάλει πειστικά ένα πρόγραμμα που να δίνει προοπτική σ’ αυτόν.

Τώρα και τότε

  

«Κατά 3,8% προηγείται το κυβερνών κόμμα έναντι της ΝΔ, σε δημοσκόπηση της MARC που δημοσιεύει το «ΕΘΝΟΣ της Κυριακής». Το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει 24%, η ΝΔ 20,2%, το ΚΚΕ7,8%, το ΛΑΟΣ 6,8%, ο ΣΥΡΙΖΑ 3,3%, η Δημοκρατική Συμμαχία 2,9%, το Πανελλήνιο Αρμα Πολιτών 2,8%, η Δημοκρατική Αριστερά 2,6%, οι Οικολόγοι - Πράσινοι 2,4%. ’λλο κόμμα, δηλώνει ότι θα ψηφίσει το 2,9%, οι αναποφάσιστοι φθάνουν το 7,95 ενώ το άκυρο/λευκό/αποχή φθάνουν το 16,4%.

Μετά από αναγωγή το ΠΑΣΟΚ φθάνει 31,7%, η ΝΔ 26,7%, το ΚΚΕ 10,3%, το ΛΑΟΣ 9%, ο ΣΥΡΙΖΑ 4,3%, η ΔΗΣΥ 3,8%, το Πανελλήνιο Αρμα Πολιτών 3,75%, η ΔΗΜΑΡ 3,5%, οι Οικολόγοι - Πράσινοι 3,2%, ενώ συνολικά άλλο κόμμα λένε ότι ψηφίζουν σε ποσοστό 3,8%.

Στην έρευνα, το 68,8% τάσσεται κατά των πρόωρων εκλογών, ενώ το 50,3% πιστεύει ότι η κυβέρνηση δεν θα αντέξει ολόκληρη την τετραετία, σε αντίθεση με το 43,4%.

Σε ό,τι αφορά τις μεταρρυθμίσεις, το 67,7% πιστεύει ότι η κυβέρνηση πρέπει να προχωρήσει, το 59,7% δηλώνει υπέρ της άρσης της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, το 63,7% ζητά να προχωρήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.» http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1967248

Παρά την αριστερή στροφή μέρους του πληθυσμού υπάρχει μια τάση ενίσχυσης του ΛΑ.Ο.Σ. και η Ν.Δ. δεν φαίνεται να κερδίζει από τη δυσαρέσκεια. Κι όταν μιλάμε για αριστερή στροφή πρέπει να προσέχουμε. Πρόκειται για γενική διαμαρτυρία κατά της κυβέρνησης και της ασκούμενης μνημονιακής πολιτικής και όχι για την προγραμματική προτίμηση της αριστεράς, σε αντίθεση με παλιότερες εποχές που οι πολιτικές της αριστεράς είχαν απήχηση σε ολόκληρο το πολιτικό φάσμα. Στο βιβλίο του Ronald Inglehart Culture Shift in Advanced Industrial Society (1990, Princeton, NJ: Princeton Univ. Press) παρατίθεται πίνακας που δείχνει ότι στην Ελλάδα (1979-1983) το 95% των ερωτώμενων συμφωνούσε με τη μείωση των εισοδηματικών ανισοτήτων, το 82% συμφωνούσε ότι έπρεπε να υπάρχει περισσότερη παρέμβαση της κυβέρνησης στην οικονομία και το 80% ήθελε περισσότερες εθνικοποιήσεις επιχειρήσεων. Η αδύναμη παρουσία των περισσότερων αριστερών πολιτικών σχηματισμών έχει σε μεγάλο βαθμό να κάνει με την στρατηγική και προγραμματική αδυναμία σε αντίθεση με την σταθερή (ανεξαρτήτως του τι πρεσβεύει) στρατηγική του ΚΚΕ που πλασσάρεται ως ο μοναδικός προστάτης των χαμένων της κρίσης και το ΛΑ.Ο.Σ. που εκμεταλλεύεται την κρίση για να εμφανιστεί προστάτης των ίδιων ανθρώπων αλλά σε στενό εθνικό πλαίσιο και με τη λογική του διαφοριστικού ρατσισμού (ο κάθε πολιτισμός έχει το δικαίωμα στη διαφορά αλλά μακριά από εμάς και στο δικό του τόπο ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ο τόπος του βομβαρδίζεται και καταστρέφεται). Έτσι, αφήνεται ανοιχτό το παιχνίδι στην ηγεμονία των αντιπάλων.

Εντός Εποχής: Αφιέρωμα στην άνοδο της άκρας δεξιάς στην Ευρώπη

Ποια είναι τα κίνητρα που ωθούν τους κοινωνικούς σχηματισμούς υποστήριξής της ακροδεξιάς;. Υποστηρίζεται (Yannis Papadopoulos “Populism, the Democratic Question, and Contemporary Governance” Ανακοίνωση στο Εργαστήριο για το Λαϊκισμό, Robert Schuman Centre of the European University Institute, Florence, 14-15 January 2000) ότι τα κίνητρα μπορεί να ποικίλουν από την «δυσαρέσκεια» απέναντι στα κατεστημένα κόμματα που ενισχύεται λόγω της παρατηρούμενης προγραμματικής σύγκλισης ανάμεσά τους ως την αντίδραση στην επιτυχία των «ελευθεριακών αριστερών αξιών» της ανεκτικής-πολυπολιτισμικής φύσης των κοινωνιών ή το φόβο που κυριαρχεί στο μυαλό των «χαμένων» από τις διαδικασίες εκσυγχρονισμού που ωθούνται από την παγκοσμιοποίηση ή την Ευρωπαϊκή ενοποίηση, ή από τις νέες μεταβιομηχανικές μορφές κοινωνικής οργάνωσης. O Peter Mair (1995, “Political Parties, Popular Legitimacy and Public Privilege, ” West European Politics (special issue: The Crisis of Representation in Europe) 18, 3, 1, σελ46-8) αποδίδει την κρίση στην συνεχιζόμενη μεταβολή του διεθνούς περιβάλλοντος, το οποίο ωθείται σε μια ολοένα και πιο διευρυμένη οικονομική παγκοσμιοποίηση, μειώνοντας τις δυνατότητες των μεμονωμένων κρατών να συγκροτήσουν μια ενιαία εθνική πολιτική επίλυσης των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών προβλημάτων της επικράτειάς τους. Αυτή η αδυναμία εθνικής προσέγγισης για την πολιτική αποδυναμώνει τα κυρίαρχα κόμματα που εναλλάσσονται στην κυβερνητική εξουσία, ειδικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και που εσχάτως δοκιμάζουν με αρνητικά αποτελέσματα την ιδέα της συγκυβέρνηση με συνέπεια να σπρώχνουν ολοένα και περισσότερους ψηφοφόρους σε πολιτικούς σχηματισμούς που ζητούν πολύ σαφείς πολιτικές οριοθετήσεις. Η άκρα δεξιά που προσπαθεί να συγκεντρώσει δυνάμεις αμφισβήτησης του συστήματος συγκυβέρνησης τα καταφέρνει καλύτερα από την αριστερά, τουλάχιστον στις πιο παραδοσιακές μορφές της. Στο αφιέρωμά μας στο ένθετο «Εντός Εποχής» της εφημερίδας Εποχή (Κυριακή, 8 Μαΐου) συνεχίζουμε αυτή τη συζήτηση με αναφορά στη Φιλανδία, στην Ουγγαρία, τη Γαλλία και την Ιταλία και, βεβαίως, στην Ελλάδα. Ραντεβού στα περίπτερα και μετά για καφέ και συζήτηση επί του θέματος. Όσοι/ες θέλετε να το συνδυάσετε με σινεμά μπορείτε να δείτε την ταινία “O Αληθινός Φασισμός” στο Τριανόν

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η ΕΠΟΧΗ τιμά την επέτειο της αντιφασιστικής νίκης

Προβολή της ταινίας «Ο αληθινός φασισμός»

66 χρόνια πέρασαν από τη μεγάλη αντιφασιστική νίκη (9 Μαΐου 1945). 66 χρόνια μετά και φαίνεται πως η λήθη σκέπασε την Ιστορία με αποτέλεσμα η ακροδεξιά να ξανασηκώνει κεφάλι στη χώρα μας και σε όλη την Ευρώπη.

Το 1966 ο σοβιετικός σκηνοθέτης Μιχαήλ Ρομ γύρισε την ταινία «Ο αληθινός φασισμός». Μέσα από μία ψυχολογική περισσότερο ερμηνεία, ο Ρομ αγγίζει ουσιαστικά το ζήτημα του φασισμού επικεντρώνοντας στους ανθρώπους οι οποίοι δεν ήταν άμοιροι ευθυνών σε αυτή τη μαζική παραπλάνηση στην οποία οδηγήθηκαν.

Ο Βασίλης Ραφαηλίδης έγραψε για την ταινία το 1966 στη Δημοκρατική Αλλαγή: «Ο φασισμός παρέσυρε τις μάζες γιατί κατόρθωσε να μπει στην καθημερινή ζωή του ανθρώπου από την πλάγια πόρτα του συναισθηματισμού, παραλύοντας προηγουμένως τέλεια τη λογική».

Η ΕΠΟΧΗ σε συνεργασία με την εταιρία διανομής NEW STAR, τιμώντας την επέτειο της μεγάλης αντιφασιστικής νίκης και θέλοντας να ενισχύσει τον αγώνα της μνήμης ενάντια στη λήθη, οργανώνει προβολή της ταινίας «Ο αληθινός φασισμός» του Μιχαήλ Ρομ.

Κυριακή 8 Μαΐου, στις 12 το μεσημέρι

Κινηματογράφος ΤΡΙΑΝΟΝ, Κορδιγκτώνος 21, τηλ. 210 8215369

Είσοδος ελεύθερη

ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ

http://tsakiris.snn.gr
http://tsakthan.blogspot.com
http://tsakthan.wordpress.com
http://antiracistes.wordpress.com
http://homoecologicus.wordpress.com
http://leftypedia.wordpress.com
http://greekunions.wordpress.com
http://femininmasculin.wordpress.com
http://ilioupoli.wordpress.com

http://homopolitics.wordpress.com

http://politicalperson.wordpress.com

http://cantpaydontpay.wordpress.com

http://pringkipessa.wordpress.com

http://redferryman.wordpress.com

http://adotoe.wordpress.com

http://easpemporiki.wordpress.com

http://www.easp.gr

Logical Song

Supertramp

http://www.youtube.com/watch?v=Gx-tRNv-w7E

When I was young, it seemed that life was so wonderful,
a miracle, oh it was beautiful, magical.
And all the birds in the trees, well they'd be singing so happily,
joyfully, playfully watching me.
But then they send me away to teach me how to be sensible,
logical, responsible, practical.
And they showed me a world where I could be so dependable,
clinical, intellectual, cynical.

There are times when all the world's asleep,
the questions run too deep
for such a simple man.
Won't you please, please tell me what we've learned
I know it sounds absurd
but please tell me who I am.

Now watch what you say or they'll be calling you a radical,
liberal, fanatical, criminal.
Won't you sign up your name, we'd like to feel you're
acceptable, respectable, presentable, a vegetable!

At night, when all the world's asleep,
the questions run so deep
for such a simple man.
Won't you please, please tell me what we've learned
I know it sounds absurd
but please tell me who I am.

Tsakthan Daily - 6 Μαΐου 2011 - Όταν πετούν οι γερανοί

Tsakthan Daily



6 Μαΐου 2011



Όταν πετούν οι γερανοί



Η χώρα των τζιτζιφιόγκων

«Μειωτικός χαρακτηρισμός άντρα, συνήθως νεαρής ηλικίας, που ντύνεται και συμπεριφέρεται με υπερβολική κομψότητα και παριστάνει τον γόη. Λιμοκοντόρος, δανδής, κομψευόμενος, φλώρος». Αυτή είναι η ακριβής περιγραφή που δίδεται στον όρο «τζιτζιφιόγκος» που εισήγαγε στον πολιτικό διάλογο ο υπουργός Μεταφορών κ. Ρέππας. Όχι! Δεν χαρακτήρισε έτσι κάποιον πολιτικό του αντίπαλο, αλλά έναν στενό συνεργάτη του κ. Παπακωνσταντίνου. Έναν σύντροφο! (εισαγωγή σημερινού ρεπορτάζ από http://www.capital.gr/news.asp?id=1187381) Η ταξική πάλη παίρνει άγριες συντροφοφαγικές μορφές. Μήπως η αντιμνημονιακή πάλη ανοίγει νέα μέτωπα και καινούργιες ρωγμές στο σύστημα;



Στη Λισσαβόνα κρατάνε ακόμα



Στην Πορτογαλία οι αντίστοιχοι «τζιτζιφιόγκοι» δεν άγγιξαν το 13ο και το 14ο μισθό του Δημοσίου ενώ δεν κατάργησαν δώρα, επιδόματα αδείας ούτε προέβησαν σε οριζόντιες μειώσεις μισθών 20%. Το επίδομα ανεργίας θα περιοριστεί σε 18 μήνες από 36 αλλά στην Ελλάδα έμεινε σταθερό στους 12 μήνες. Αύξηση ΦΠΑ δε θα γίνει παρά σε ορισμένα προϊόντα ενώ στην Ελλάδα αυξήθηκαν οι συντελεστές του 9% και του 18% σε 9% και 13% αντίστοιχα. Θα υπάρξουν «μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας» αλά ελληνικά; Αυτό είναι θέμα που θα κριθεί από την κινητοποίηση των συνδικάτων που θα έχουν πια να διδαχθούν από την εμπειρία της Ελλάδας κι ελπίζουμε ότι δεν θα υπάρξει Πορτογάλος Παναγόπουλος. Το Μπλόκο της Αριστεράς και το ΚΚΠ να’ναι καλά και να προχωρήσουν τη συνεργασία στη δράση που ανακοίνωσαν δίνοντας μαθήματα στην καθ’ ημάς αριστερά.



Αφιέρωμα-συζήτηση για την άνοδο της άκρας δεξιάς στο «Εντός Εποχής»



Η Ευρώπη σκοτεινιάζει ξανά. Μακριά πετούν τα γκρίζα σύννεφα. Η χώρα του Άκι Καουρισμάκι, της Νόκια και του πιο αναπτυγμένου κράτους πρόνοιας στην Ευρώπη ξεσάλωσε στέλνοντας τους «Αληθινούς Φιλανδούς» στην Τρίτη θέση με 19,2% και 39 έδρες (πριν είχαν 5 έδρες) και αφαιρώντας έδρες από όλα τα παραδοσιακά και άλλα εναλλακτικά πολιτικά κόμματα. Στη Γαλλία η Μαρίν Λεπέν αναστατώνει τον πολιτικό κόσμο και οι δημοσκοπήσεις είναι βουτηγμένες στο άρωμά της σκορπώντας ρίγη στον Σαρκοζί που κινδυνεύει να πέσει στη ρωγμή. Ταυτόχρονα δείχνει να την ακολουθούν το 36% των εργατών και μόνο το 17% των εργατών θα ψήφιζε τον Ντομινίκ Στρος Καν και τον Νικολά Σαρκοζί μόλις το 15%. Για να μη μιλήσουμε για τα δικά μας. Τι εκφράζει, όμως, όλη αυτή η αντάρα; Τι τους έπιασε τους εργάτες και δεν θέλουν ακούσουν την Αριστερά στις εκλογές και στριμώχνονται στην κάλπη μιας όμορφης δημαγωγού, την ίδια στιγμή που διαδηλώνουν στα βουλεβάρτα του Παρισιού και των γαλλικών μεγαλουπόλεων μαζί με την Αριστερά; Η νέα συγκριτική έρευνα δείχνει ότι η ακροδεξιά αναγεννήθηκε σε όλη την Ευρώπη προσαρμοσμένη στις νέες συνθήκες. Χωρίς να χάνονται από την οπτική της ανάλυσης οι παράγοντες της κοινωνικο-οικονομικής κρίσης, της οικονομικής καταστροφής λαϊκών εργατικών και της νεανικής ανεργίας και αποξένωσης, εξετάζονται παράγοντες όπως οι νέες πολιτισμικές αντιθέσεις και διαιρετικές τομές, οι πολιτικές διαδικασίες και ο πολιτικός λόγος, η ιδεολογία και νέες μεταβλητές που εμφανίζονται να παίζουν ρόλο στο πλαίσιο του «μεταβιομηχανικού καπιταλισμού». Κάθε χώρα, όμως, έχει τη δική της διαμορφωμένη ακροδεξιά που παρεκκλίνει συχνά από το γενικό μοντέλο. Έτσι διαμορφώνεται ένα πολύμορφο ακροδεξιό σκηνικό στην Ευρώπη. Για όλα αυτά, όμως, θα συζητήσουμε στο αφιέρωμα του ένθετου «Εντός Εποχής» της εφημερίδας Εποχή την Κυριακή (8/5/2011). Ραντεβού, λοιπόν, στο περίπτερο της γειτονιάς σας.



ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ



http://tsakiris.snn.gr/

http://tsakthan.blogspot.com/

http://tsakthan.wordpress.com/

http://antiracistes.wordpress.com/

http://homoecologicus.wordpress.com/

http://leftypedia.wordpress.com/

http://greekunions.wordpress.com/

http://femininmasculin.wordpress.com/

http://ilioupoli.wordpress.com/

http://homopolitics.wordpress.com/

http://politicalperson.wordpress.com/

http://cantpaydontpay.wordpress.com/

http://pringkipessa.wordpress.com/

http://adotoe.wordpress.com/

http://easpemporiki.wordpress.com/

http://www.easp.gr/









Ο ΤΖΙΤΖΙΦΙΟΓΚΟΣ



ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ
 http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Poems&act=details&poem_id=73401



Στο δρόμο περπατάει καμαρωτός

Ψοφάει να γίνει εύκολα γνωστός



Μάτια λαμπερά, άκρατη πονηριά

Όμως βγάζει κάποια κακομοιριά



πάντα σε φόρμα, ζελέ στα μαλλιά

επώνυμα γυαλιά χωρίστρα βαθιά



Είναι σπουδαίος μιλάει φωναχτά

Με καραβλαχιά και λίγα αγγλικά



Φουσκώνει ποντίκι γελά δυνατά

Δειλός αλλά κάνει τον παλικαρά





ΣΙΝΕΜΑ ΓΙ’ ΑΠΟΨΕ



Η Κινηματογραφική Λέσχη Ηλιούπολης



και η πρωτοβουλία “Ένα καράβι για τη Γάζα”



συνδιοργανώνουν εκδήλωση με θέμα:





ΣΤΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ II – STAY HUMAN



ΤΟ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΗ ΓΑΖΑ



Στη μνήμη των:



Juliano Mer Khamis (δολοφονήθηκε στις 4 Απριλίου 2011 στη Jenin)



Vittorio Arrigoni, (δολοφονήθηκε στις 15 Απριλίου 2011 στη Γάζα)











Θα προβληθεί η ταινία



ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΑΡΝΑ (ARNA'S CHILDREN)



του Juliano Mer Khamis, 2003











Θ΄ ακολουθήσει συζήτηση με τους:



α) Βαγγέλη Πισσία, από τηνπρωτοβουλία “Ένα καράβι για τη Γάζα”



β) Dror Feiler, από την πρωτοβουλία “Ship to Gaza, Sweden”















Παρασκευή 6 Μαΐου 2011, 8.00 μ.μ.



Αίθουσα Οργανισμού Προώθησης εξαγωγών (Ο.Π.Ε.),



Μαρίνου Αντύπα 86-88, Άνω Ηλιούπολη

Tsakthan Daily - 5 Μαΐου 2011 - Δε βγαίνει ο ήλιος που καρτεράς

Tsakthan Daily



5 Μαΐου 2011



Δε βγαίνει ο ήλιος που καρτεράς



Ο Χάρος τελικά βγήκε παγανιά



Σαν να παίζουμε σε ένα δεύτερης διαλογής φιλμ νουάρ είναι η κατάσταση. Κάθε μέρα ο Χάρος χτυπάει και φεύγει. Το «έγκλημα» κυριαρχεί στο ασπρόμαυρο νυχτερινό βροχερό τοπίο. Οι διπρόσωποι χαρακτήρες, οι σύγχρονοι Ιανοί της εξαπάτησης, κυριαρχούν στο παρασκήνιο και μαυρίζουν τη ζωή της χώρας. Οι «διώκτες» δεν έχουν συνεπή στρατηγική και μπλέκονται στους ιστούς της αράχνης χωρίς να το θέλουν και συχνά ταυτίζονται με τους θύτες. Και μέσα σε όλα αυτά ακόμα κι οι μοιραίες γυναίκες είναι φέικ ξανθιές, αποπροσανατολίζοντας τους πάντες. Κι όμως, ακόμη κι αν δεν υπάρχει «από μηχανής Θεός», όπως στην αρχαία ελληνική τραγωδία», οι περισσότεροι «δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα προσμένουν κάποιο θαύμα». Για τους κυρίαρχους κύκλους, ο «από μηχανής Θεός» προβάλλει με τη μορφή της «κυβέρνησης των προθύμων», όπως σκιαγραφήθηκε από τον ΓΑΠ, ο οποίος επανέφερε ένα παλιό κιτρινισμένο «χαρτί», αυτό της Αλλαγής. Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι για πολλούς «με ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις» αλλά με ποια στρατηγική;



Αντίο και στο Μιχάλη Περιστεράκη



Πέθανε χθες, σε ηλικία 73 ετών, ο πρόεδρος της Αδέσμευτης Κίνησης Ειρήνης, αγωνιστής της αριστεράς, με μεγάλη και διαρκή συμβολή εδώ και δελαετίες στο ελληνικό και στο διεθνές φιλειρηνικό κίνημα. Ο Μιχάλης Περιστεράκης αγωνίστηκε στο πλευρό του Γρηγόρη Λαμπράκη, διετέλεσε πρόεδρος στην Κίνηση Νεων «Μπερτραντ Ράσσελ». Συμμετείχε στο κίνημα 1-1-4 και στην ίδρυση της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη. Η κηδεία του θα γίνει αύριο Παρασκευή από τον ναό του Αγ. Ιωάννη της Βούλας στις 10:30 π.μ.





ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ



http://tsakiris.snn.gr/

http://tsakthan.blogspot.com/

http://tsakthan.wordpress.com/

http://antiracistes.wordpress.com/

http://homoecologicus.wordpress.com/

http://leftypedia.wordpress.com/

http://greekunions.wordpress.com/

http://femininmasculin.wordpress.com/

http://ilioupoli.wordpress.com/

http://homopolitics.wordpress.com/

http://politicalperson.wordpress.com/

http://cantpaydontpay.wordpress.com/

http://pringkipessa.wordpress.com/

http://adotoe.wordpress.com/

http://easpemporiki.wordpress.com/

http://www.easp.gr/





Αχ χελιδόνι μου.


Νταλάρας Γιώργος

Μουσική/Στίχοι: Λοΐζος Μάνος/Παπαδόπουλος Λευτέρης





Αχ χελιδόνι μου, πώς να πετάξεις

σ’ αυτό το μαύρο τον ουρανό

Αίμα σταλάζει το δειλινό

και πώς να κλάψεις, και πώς να κλάψεις

Αχ χελιδόνι μου



Αχ παλικάρι μου, τα τραίνα φύγαν

Δεν έχει δρόμο για μισεμό

Κι όσοι μιλούσαν για λυτρωμό

πες μου πού πήγαν, πες μου πού πήγαν

Αχ παλικάρι μου



Άχου καρδούλα μου φυλακισμένη

δε βγαίνει ο ήλιος που καρτεράς

Μόνο ο τελάλης της αγοράς

σε ξεκουφαίνει, σε ξεκουφαίνει

Άχου καρδούλα μου

Tsakthan Daily - 4 Μαΐου 2011 - Happy Λειτουργικότητα To You

Tsakthan Daily

 4 Μαΐου 2011

 Happy Λειτουργικότητα To You
Αντιγράφω από τον Ελεύθερο Τύπο: «Υπό το δεδομένο της συμπλήρωσης ενός έτους λειτουργικότητας του Μνημονίου, πραγματοποιείται σήμερα, η επί της αρχής συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής, του πολυνομοσχεδίου που αφορά την αναμόρφωση του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων, την επέκταση των κρατικών εγγυήσεων προς τις Τράπεζες, την αναμόρφωση του πλαισίου λειτουργίας των ΔΕΚΟ, κ.ά.. Το νομοσχέδιο υποστηρίζεται επί της αρχής, μονάχα από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ.». http://www.athinorama.gr/cinema/data/movies/?id=10006133
Η νέα «νέα γλώσσα» του συστήματος είναι καταπληκτική! Ο George Orwell θα είχε παραδώσει κι αυτός στην πυρά του Φαρενάιτ 451 το θρυλικό του βιβλίο 1984. Όπως γνωρίζουμε από το δυστοπικό αυτό έργο ο στόχος της νέας γλώσσας είναι να απονεκρώσει τις ιδέες της αμφισβήτησης, της υπονόμευσης και της κριτικής του συστήματος εξουσίας. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με πολλούς τρόπους. Αφαιρείται κάθε νοηματική απόχρωση από τις λέξεις ώστε να απομείνουν οι απλουστευτικές διχοτομίες με αποκορύφωμα όλων την μάχη του καλού εναντίον του κακού. Το δε τελευταίο μεταμφιέζεται σε «μη καλό» ώστε να μη θυμίζει πια «εναντίωση». Ο Μπιν Λάντεν στον πάτο της θάλασσας θα μας το θυμίζει αυτό. Το ίδιο γίνεται με όλες τις «πιπεράτες» λέξεις, π.χ. «μη πόλεμος». Επίσης, γίνεται υπερβολική χρήση «ευφημισμών», σκόπιμα αμφίσημων φράσεων και, βεβαίως, αρκτικόλεξων. Τι παρατηρήσατε στο κειμενάκι του Ε.Τ.; Δεν σας έκανε εντύπωση η χρήση της λέξης «λειτουργικότητα»; Για σκεφτείτε! Επί ένα χρόνο υφιστάμεθα τη «λειτουργικότητα του Μνημονίου». Ομολογώ, βέβαια, ότι οι υπηρέτες-γραφιάδες του συστήματος είναι «λειτουργικά ικανοποιητικοί» και «ευφάνταστοι». Μετά από αυτό θα γιορτάσω φέτος τα 51 χρόνια λειτουργικότητάς μου!

Tου μαλάκα το καπέλο
Βέβαια, κάποιες άλλες γλώσσες επιβιώνουν στις ρωγμές του συστήματος. Διαβάστε το εξής απόσπασμα από την «εισαγωγή» στη συνεδρίαση της «Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας» της Βουλής των Ελλήνων:
- «Μου λες και καλημέρα εμένα ρε αλήτη, περιθωριακέ, εσύ που θες να με πας στο ειδικό δικαστήριο;», είπε ο κ. Μεϊμαράκης μπροστά σε ένα παγωμένο ακροατήριο και συνέχισε «Σκατομαλ..., καραγκιόζη, έλα έξω, βγες έξω να σε γ...».http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&cid=0&aid=303611
Εδώ μάλλον πρέπει να αναφερθούμε στην ακόμη πιο νέα εξέλιξη του δυστοπισμού, στο έργο του Νιλ Πόστμαν Διασκέδαση μέχρι θανάτου. Ήδη η παραπάνω είδηση κάνει το γύρο του κόσμου σε 0,19 δευτερόλεπτα. Η φράση του Μεϊμαράκη αριθμεί στη μηχανή αναζήτησης Google «Περίπου 1.090 αποτελέσματα (0,19 δευτερόλεπτα)». Όπως πάνε τα πράγματα καλοί μου άνθρωποι, θα φτάσουμε σε ένα σημείο όπου δεν θα αναρωτιόμαστε γιατί γελάμε αντί να σκεφτόμαστε αλλά γιατί γελάμε και γιατί δεν σκεφτόμαστε.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ

http://tsakiris.snn.gr/
http://tsakthan.blogspot.com/
http://tsakthan.wordpress.com/
http://antiracistes.wordpress.com/
http://homoecologicus.wordpress.com/
http://leftypedia.wordpress.com/
http://greekunions.wordpress.com/
http://greekunions.wordpress.com/
http://ilioupoli.wordpress.com/
http://homopolitics.wordpress.com/
http://politicalperson.wordpress.com/
http://cantpaydontpay.wordpress.com/
http://pringkipessa.wordpress.com/
http://adotoe.wordpress.com/
http://easpemporiki.wordpress.com/
http://www.easp.gr/


Νάχαμε τι νάχαμε

Καλατζής Γιάννης & άλλοι

Μουσική/Στίχοι: Λοΐζος Μάνος/Παπαδόπουλος Λευτέρης

Νάχαμε τι νάχαμε
έναν πύργο νάχαμε
στην αυλή το καφενείο
πάνω το τεμπελχανείο
και με θέα στο γιαλό
ζουμ τριαλαρό ] 2x

Νάχαμε τι νάχαμε
δυο αμπάρια νάχαμε
για να ρίχνουνε τ' αγόρια
τ' άτιμα τα μεσοφόρια
που δεν είναι για καλό
ζουμ τριαλαρό ] 2x

Νάχαμε τι νάχαμε
ένα φίλο νάχαμε
παλαιστή και πεχλιβάνη
με το Δράκο να τα βάνει
να μην κλαίει το μωρό
ζουμ τριαλαρό ] 2x


ΣΙΝΕΜΑ ΓΙ’ ΑΠΟΨΕ
http://www.athinorama.gr/cinema/data/movies/?id=10006133
Γαλλική ταινία σε σκηνοθεσία Αμπντελατίφ Κεσίς με τους: Ολιβιέ Γκουρμέ, Γιαχίμα Τόρες, Αντρέ Γιάκομπς
Η αληθινή ιστορία της Σάρκι «Σάρα» Μπάρτμαν, μιας Αφρικανής η οποία –σαν άλλος «άνθρωπος ελέφαντας»– έγινε δημόσιο θέαμα στην Ευρώπη του 19ου αιώνα.
Η κριτική του "α" από τον Χρήστο Μήτση
ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΚΑΙ ΑΡΓΟΙ ΡΥΘΜΟΙ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΥΝ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗ ΑΚΡΙΒΕΙΑ, ΕΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΠΟΥ ΣΟΚΑΡΕΙ, ΕΝΑΣ ΑΞΕΧΑΣΤΟΣ, ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΠΟΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ: Ο ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΤΟΥ "ΚΟΥΣ ΚΟΥΣ ΜΕ ΦΡΕΣΚΟ ΨΑΡΙ" ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΙ ΕΝΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΙΚΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΣΕ ΜΙΑ ΠΟΛΥΕΠΙΠΕΔΗ (ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΦΥΛΕΤΙΚΗ ΚΑΙ ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ) ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΘΕΑΜΑΤΟΣ.

Tsakthan Daily - 3/5/2011 - Δεν είναι άνοιξη φέτος αυτή!

Tsakthan Daily

3/5/2011

Δεν είναι άνοιξη φέτος αυτή

Κάθε ξημέρωμα με πιάνει η ψυχή μου. Ανοίγω το emailbox μου ή τη σελίδα μου στο facebook κι η πρώτη είδηση είναι «θανατερή» (στην κυριολεξία). Η Λίτσα, ο Περικλής, ο Σάντας, ο Σαμπάτο, ο Βέγγος. Κι ενώ αυτοί πάνε σ’ άλλους ουρανούς, σ’ άλλες πολιτείες, η κατάσταση εδώ κάθε μέρα μοιάζε με «Συννεφιασμένη Κυριακή». Σαν φτάνει το «πλήρωμα του χρόνου» οι περισσότεροι αποδέχονται το «τέλος της ύπαρξης». Όμως, πόσο Επίκουρος μπορεί να είσαι στα 45 ή στα 47 χρόνια σου; Πώς γίνεται να αποδεχθείς ότι η θνητότητα της ψυχής σου μπορεί να νικήσει το άγχος του πραγματικού θανάτου; Στην κύρια είσοδο του χώρου εργασίας μας, ολοένα και περισσότερα είναι τα κηδειόχαρτα θανόντων συναδέλφων εν ενεργεία παρά υπερήλικων συνταξιούχων.

Σκοτώνουν τ’ άλογα πριν γεράσουν

Πρώτος εκτελεστής το κεφάλαιο της καπνοβιομηχανίας που πρέπει πάσει θυσία να κρατήσει τα κέρδη του και να τα επαυξήσει σε βάρος της ανθρώπινης υγείας. Α, ναι! Πάνω απ’ όλα το δικαίωμα του καπνιστή! Όλα κι όλα! Δεύτερος αλλά πολύ χειρότερος και μαζικότερος εκτελεστής που ξεκίνησε ως «υπηρέτης του ανθρώπου» αλλά συνέχισε ως δήμιός του, το κεφάλαιο της πυρηνικής ενέργειας. Το απεχθέστατ έργο του το ένοιωσε ο ιαπωνικός λαός για άλλη μια φορά στην Φουκοσίμα. Τρίτος, αλλά πιο ύπουλος εκτελεστής, ο κρατικός ή ιδιώτης εργοδότης. Αυτός που σου δίνει δουλειά όταν και όπως θέλει. Κι ύστερα σου φορτώνει την ευθύνη κι από πάνω. Κι εσύ τον υπερασπίζεσαι γιατί αλλιώς θα σε αφήσει στους πέντε δρόμους κι εσένα και τη φαμίλια σου. Είσαι εκείνος που φταις για όλα, για ό,τι πάει στραβό. Γιατί σ’ έκαναν να νομίζεις πως τους έχεις ανάγκη.

Δύο παραδείγματα από άλλη χώρα, μακριά από εμάς, τη χώρα των ηρώων. Παλιότερα, στη δεκαετία του ’40, στην Πολιτεία του Tennessee, στο ανατολικό κομμάτι του, οικοδομήθηκε η πόλη Oak Ridge. Επρόκειτο για «ομοσπονδιακή πόλη» γύρω από το εργοστάσιο παραγωγής πυρηνικών όπλων που λειτουργούσε υπό καθεστώς απόλυτης μυστικότητας. Εκεί κατασκευάστηκε το «πακέτο» ατομικών βομβών που θέρισαν τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι. Πέρασαν 40 χρόνια ώσπου στη δεκαετία του ’80 οι περιβαλλοντικές και οι ειρηνιστικές οργανώσεις προσπάθησαν να οικοδομήσουν τα αντίστοιχα κινήματα. Πολλοί κάτοικοι συμμετείχαν με ενθουσιασμό στα κινήματα αλλά μόνο όταν δραστηριοποιούνταν έξω από τη δική τους πόλη. Ειδικά δε στη δεύτερη περίπτωση ήταν κάθετα αντίθετοι να συνεργήσουν σε οποιαδήποτε κινητοποίηση θα έθετε σε κίνδυνο την οικονομική βιωσιμότητα του εργοστασιακού αυτού μεγαθηρίου που είχε κάποτε φτάσει να αριθμεί 75.000 κατοίκους. Για περισσότερες λεπτομέρειες, διαβάστε το Shriver E. Thomas (2005) “Risk and Recruitment: Patterns of Social Mobilization” στο Leslie King and Debora McCarthy (επιμ.) Environmental Sociology: From Analysis to Action. Lanham, MD: Rowman & Littlefield, σελ. 341-356.

Συνδικάτα και οικολογία: Είναι ακόμα Odd Couple;

Δεύτερο παράδειγμα είναι αυτό των μεταφορών, εφοδιασμού και αποθήκευσης (logistics). Στις 28 Απριλίου συμπληρώθηκαν 40 χρόνια από τη δημιουργία του Οργανισμού Επαγγελματικής Ασφάλειας και Υγείας των ΗΠΑ. 40 χρόνια πριν ο κλάδος αυτός ήταν πολύ χαμηλά με όρους απασχόλησης. Σήμερα σε πολλές περιοχές οι εταιρείες του κλάδου είναι οι μεγαλύτεροι εργοδότες (περίχωρα νοτιοανατολικά της πόλης του Σικάγο και το πολεοδομικό συγκρότημα Riverside-San Bernardino-Ontario της μητροπολιτικής περιοχής του Λος Άντζελες). Σύμφωνα με κοινή μελέτη του Occidental College και του University of Southern California που δόθηκε στη δημοσιότητα πριν από δυο χρόνια, ο κλάδος έρχεται δεύτερος όσον αφορά τον αριθμό νεκρών από εργατικά ατυχήματα εργαζομένων μετά τον κλάδο των κατασκευών. Επίσης, έρχεται τρίτος όσον αφορά τους τραυματισμένους εργάτες πίσω από τα μεταλλεία-ορυχεία και τον κλάδο «γεωργία-δασοπονία-αλιεία-κυνήγι». Όμως, για τη διετία 2009-2010 στην Καλιφόρνια η έκθεση αναφέρει ότι προβλέπεται πως ο κλάδος θα ήταν ο πιο επικίνδυνος από όλους. Οι παράγοντες που επιδρούν είναι η υπερβολική ζέστη και ο καρκίνος του πνεύμονα λόγω των καυσαερίων στις περιοχές των αποθηκών, διέλευσης και στάθμευσης φορτηγών και ατμομηχανών. Πρώτοι σε συμπτώματα καρκίνου του πνεύμονα έρχονται οι φορτηγατζήδες ενώ οι σιδηροδρομικοί είχαν αύξησης συμπτωμάτων κατά 2,5% το χρόνο. Εξάλλου, και οι μεν και δε κατοικούν σε υποβαθμισμένες περιβαλλοντικά και οικονομικά περιοχές με αποτέλεσμα να αυξάνονται τα συμπτώματα και τα κρούσματα. Όσο αυξάνονται και γιγαντώνονται οι περιοχές των εμπορικών λιμανιών και αυτές που τις εξυπηρετούν (μεταφορικοί σταθμοί, αποθήκες) τόσο θα υποβαθμίζονται οι περιβαλλοντικές συνθήκες με συνέπειες και στους εργάτες και στους κατοίκους.

Στη Νότια Καλιφόρνια τα συνδικάτα τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιήθηκαν με ιδιαίτερη ένταση και μαζικότητα για να μπορέσουν να αυξήσουν τη διαπραγματευτική τους δύναμη δεδομένου ότι ολοένα και περισσότεροι είναι οι επισφαλώς εργαζόμενοι που χρειάζονται προστασία. Στην περιοχή δραστηριοποιούντα ριζοσπαστικά συνδικάτα που έχουν σχηματίσει την συμμαχία “Change to Win” και επιδιώκουν να οικοδομήσουν κοινωνικούς συνασπισμούς με τους κατοίκους, τα περιβαλλοντικά και κοινωνικά κινήματα, και με μικρεμπόρους και επαγγελματίες που απειλούνται από τα μεγαθήρια όλων των κλάδων που στηρίζονται στις μεταφορές και τις αποθήκες (Wal-Mart, Tesco κ.α.). Για περισσότερες πληροφορίες, διαβάστε το άρθρο Kari Lydersen (2011) “From Racism to Lung Cancer, Workers Cope With Life in the Logistics Industry”. http://www.inthesetimes.com/working/entry/7252/from_racism_to_lung_cancer_the_risks_of_the_logistics_industry/


ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ



http://tsakiris.snn.gr/
http://tsakthan.blogspot.com/
http://tsakthan.wordpress.com/
http://antiracistes.wordpress.com/
http://homoecologicus.wordpress.com/
http://leftypedia.wordpress.com/
http://greekunions.wordpress.com/
http://femininmasculin.wordpress.com/
http://ilioupoli.wordpress.com/
http://homopolitics.wordpress.com
http://politicalperson.wordpress.com
http://cantpaydontpay.wordpress.com
http://pringkipessa.wordpress.com
http://adotoe.wordpress.com
http://easpemporiki.wordpress.com
http://www.easp.gr


THAT’S LIFE
Frank Sinatra

http://www.youtube.com/watch?v=avU2aarQUiU


That's life, that's what all the people say.
You're riding high in April,
Shot down in May
But I know I'm gonna change that tune,
When I'm back on top, back on top in June.

I said that's life, and as funny as it may seem
Some people get their kicks,
Stompin' on a dream
But I don't let it, let it get me down,
'Cause this fine ol' world it keeps spinning around

I've been a puppet, a pauper, a pirate,
A poet, a pawn and a king.
I've been up and down and over and out
And I know one thing:
Each time I find myself, flat on my face,
I pick myself up and get back in the race.

That's life
I tell ya, I can't deny it,
I thought of quitting baby,
But my heart just ain't gonna buy it.
And if I didn't think it was worth one single try,
I'd jump right on a big bird and then I'd fly

I've been a puppet, a pauper, a pirate,
A poet, a pawn and a king.
I've been up and down and over and out
And I know one thing:
Each time I find myself laying flat on my face,
I just pick myself up and get back in the race

That's life
That's life and I can't deny it
Many times I thought of cutting out
But my heart won't buy it
But if there's nothing shakin' come this here july
I'm gonna roll myself up in a big ball and die
My, My

Στη μνήμη του σ. Θανάση Βέγγου

Σήμερα τέλειωσε μια ολόκληρη εποχή αγώνων για τη ζωή και την ελευθερία. Αυτή η εποχή είχε τους χαρακτηριστικούς ανθρώπους της. Ένας από αυτούς που αγωνίστηκαν και εκφράστηκαν με το δικό τους, τον ιδιόμορφο, τρόπο ήταν ο Θανάσης Βέγγος. Με την κωμική κινηματογραφική δράση του απεικόνισε στη μικρή οθόνη τους απλούς ανθρώπους της χώρας, αυτούς που παλεύουν να επιβιώσουν κάτω από τις πιο αντίξοες και παράλογες συνθήκες αλλά δεν ξεχνούν ότι είναι οι "καλοί άνθρωποι" του Θανάση. Είναι άνθρωποι με αισθήματα, συναισθήματα και όνειρα. Είναι οι "καλοί άνθρωποι" που σου δίνουν το χέρι όταν σκοντάφτεις χωρίς να περιμένουν ανταπόδοση. Είναι οι "καλοί άνθρωποι" της διπλανής μας πόρτας στην απάνθρωπη πολυκατοικία της πόλης που σου δίνουν ένα γάρύφαλλο από τη γλάστρα που πότισαν λίγο πριν στο μπαλκόνι τους. Είναι οι "καλοί άνθρωποι" που θα σού δώσουν λίγο από το δικό τους μαλόξ για να αντέξεις τα δακρυγόνα στη σκορπισμένη διαδήλωση...
Ο Θανάσης είμαστε όλοι εμείς.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ

Η ΕΠΟΧΗ τιμά την επέτειο της αντιφασιστικής νίκης - Προβολή της ταινίας «Ο αληθινός φασισμός»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η ΕΠΟΧΗ τιμά την επέτειο της αντιφασιστικής νίκης
Προβολή της ταινίας «Ο αληθινός φασισμός»

66 χρόνια πέρασαν από τη μεγάλη αντιφασιστική νίκη (9 Μαΐου 1945). 66 χρόνια μετά και φαίνεται πως η λήθη σκέπασε την Ιστορία με αποτέλεσμα η ακροδεξιά να ξανασηκώνει κεφάλι στη χώρα μας και σε όλη την Ευρώπη.
Το 1966 ο σοβιετικός σκηνοθέτης Μιχαήλ Ρομ γύρισε την ταινία «Ο αληθινός φασισμός». Μέσα από μία ψυχολογική περισσότερο ερμηνεία, ο Ρομ αγγίζει ουσιαστικά το ζήτημα του φασισμού επικεντρώνοντας στους ανθρώπους οι οποίοι δεν ήταν άμοιροι ευθυνών σε αυτή τη μαζική παραπλάνηση στην οποία οδηγήθηκαν.
Ο Βασίλης Ραφαηλίδης έγραψε για την ταινία το 1966 στη Δημοκρατική Αλλαγή: «Ο φασισμός παρέσυρε τις μάζες γιατί κατόρθωσε να μπει στην καθημερινή ζωή του ανθρώπου από την πλάγια πόρτα του συναισθηματισμού, παραλύοντας προηγουμένως τέλεια τη λογική».
Η ΕΠΟΧΗ σε συνεργασία με την εταιρία διανομής NEW STAR, τιμώντας την επέτειο της μεγάλης αντιφασιστικής νίκης και θέλοντας να ενισχύσει τον αγώνα της μνήμης ενάντια στη λήθη, οργανώνει προβολή της ταινίας «Ο αληθινός φασισμός» του Μιχαήλ Ρομ.
Κυριακή 8 Μαΐου, στις 12 το μεσημέρι
Κινηματογράφος ΤΡΙΑΝΟΝ, Κορδιγκτώνος 21, τηλ. 210 8215369
Είσοδος ελεύθερη.

Tsakthan Daily, 2 Μαΐου 2011 - Μια κάποια πεθυμιά

Tsakthan Daily
2/5/2011

Μια κάποια πεθυμιά

Στο χτεσινό ΒΗΜagazino o καλαθοσφαιριστής του Παναθηναϊκού Ντρου Νικολάς αναρωτιόταν: "Γιατί να παίρνω 50 φορές περισσότερα από ένα δάσκαλο;" Παιχταρά μου! Ιδού η Ρόδος και ιδού το πήδημα! Μπορείς να κρατάς ένα μισθό για να ζεις κι άλλον ένα για ασφάλιστρα για να πάρεις κάποτε σύνταξη και να δίνεις κάθε μήνα 48 μισθούς σε αντίστοιχους δασκάλους! Αλλιώς...

Βγήκα χτες κατά τις 11:30 από το μετρό στο σταθμό του Πανεπιστήμιου και τι είδα; Στην Κλαυθμώνος η κατάσταση ήταν πράγματι για κλάματα. Στην πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση ΓΣΕΕ-ΕΚΑ-ΑΔΕΔΥ ήταν τρεις κι ο κούκος. Αν ήταν κι ο πρόεδρος της ΟΤΟΕ θα κυριολεκτούσαμε. Ευτυχώς που λιγο μετά έφτασαν από την προσυγκέντρωση του Μουσείου η Αυτόνομη Παρέμβαση και το Μ-Λ ΚΚΕ κι έδωσαν κάποιο παλμό με τα συνθήματα και χρώματα με τις σημαίες τους. Η πορεία είχε δεν είχε 1.000 άτομα. Σχετικά καλύτερη ήταν η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ, αλλά κι αυτή μειωμένη σε σχέση με τις οργανωτικές δυνατότητές του. Την παρτίδα έσωσε αργότερα το μεγάλο μπλοκ του Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων, της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αγωνιστικής Κίνησης, των εξωκοινοβουλευτικών ομάδων και των αντιεξουσιαστών συνδικαλιστών κλπ που ξεπερνούσε κατά πολύ σε αριθμό διαδηλωτών τις άλλες πορείες. Μάλλον σε πρωτομαγιά του 1911 παρά του 2011 παρέπεμπε όλο το σκηνικό. Ακόμη και οι εκτιμήσεις ξένων οικονομικών ιστοτόπων μιλούν για 7.000 άτομα που βγήκαν στους δρόμους της Αθήνας για να διαδηλώσουν εναντίον της κυβερνητικής πολιτικής λιτότητας.

"Είσαι πάντα καινούργια, το τελευταίο φιλί σου είναι πάντα πιο γλυκό" (Τζον Κιτς, Άγγλος ποιητής, Έψιλον της Κυρ/κης Ελ/τυπίας). Βρήκαμε τη στρατηγική νίκης της σύγχρονης ριζοσπαστικής αριστεράς στην Ελλάδα. Η αριστερά πρέπει να αποκτήσει "σεξαπίλ". Κάθε συνάντηση μαζί της πρέπει να είναι σαν την "πρώτη φορά". Με άλλα λόγια, πρέπει να σε πείθει με τα μέτρα του σήμερα και τα σταθμά του αύριο.

"Ο κυριότερος λόγος για να κάνει κανείς σήμερα παιδιά είναι για να υποστηρίξει το συνταξιοδοτικό σύστημα. Δεν υπάρχει καμιά επιθυμία". Τάδε έφη Αλέξανδρος Κάντζης, εκπρόσωπος των λεγόμενων "Δημιουργικών Πολιτών" στο Έψιλον. Ένταξει, ρε μάστορα, λέμε και καμιά κοτσάνα για να περνάει η ώρα αλλά εσύ το παράκανες. Μπορεί εσύ να μην έχεις επιθυμία, μη το γενικεύεις όμως.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ


http://tsakiris.snn.gr/

http://tsakthan.blogspot.com/

http://tsakthan.wordpress.com/

http://antiracistes.wordpress.com/

http://homoecologicus.wordpress.com/

http://leftypedia.wordpress.com/

http://greekunions.wordpress.com/


http://femininmasculin.wordpress.com/

http://ilioupoli.wordpress.com/


http://homopolitics.wordpress.com


http://politicalperson.wordpress.com


http://cantpaydontpay.wordpress.com


http://pringkipessa.wordpress.com


http://adotoe.wordpress.com


http://easpemporiki.wordpress.com


http://www.easp.gr



Μια κάποια λίγη πεθυμιά
Λουδοβίκος των Ανωγείων
Μουσική/Στίχοι: Λουδοβίκος των Ανωγείων/Κορνάρος Βιτσέντζος


http://www.youtube.com/watch?v=gIEnTGrnfJI

Αρχή ήτονε πολλά μικρή κι άφαντη δίχως άλλο
μα το μικρό με τον καιρό εγίνηκε μεγάλο
Κι αγάλια-αγάλια η πεθυμιά μ' έβανεν εις τα βάθη
κι ήκαμε ρίζες και κλαδιά, βλαστούς και φύλλα κι άθη

Μια κάποια λίγη πεθυμιά ξεσήκωσε το νου μου
και δυο φτερούγες ήκαμε μέσα του λογισμού μου
Τούτες την πεθυμιά πετού, στον ουρανό την πάσι
κι όσο σημώνου τση φωτιάς, τσι καίγει εκείν' η βράση

Και πάραυτας γκρεμνίζομαι, απείς φτερά δεν έχω
γιατί ήφηκα τα χαμηκά και τα ψηλά ξετρέχω
και πάλι εκείνη η πεθυμιά δε θέλει να μου λείψη
πάραυτας κάνω άλλα φτερά, πάλι πετώ στα ύψη

Και πάλι βρίσκω τη φωτιά, πάλι ξανακεντά με
κι απ' τα ψηλά που βρίσκομαι με ξαναρίχνει χάμαι