Tsakthan Daily 29/5/2018 -- Η σύγκρουση στη σχέση απασχόλησης

"Βρίσκω την τηλεόραση πολύ μορφωτική. Κάθε φορά που κάποιος την ανοίγει, πηγαίνω στο άλλο δωμάτιο και διαβάζω ένα βιβλίο. "
- Groucho Marx

Μια λιγότερο γνωστή αλλά διόλου ασήμαντη μορφή απεργίας είναι το μποϊκοτάζ, όπου οι μη απεργούντες εργάτες αρνούνται να χρησιμοποιήσουν εμπορεύματα και αγαθά που παρήχθησαν από εταιρείες των οποίων το προσωπικό απεργεί. Τέλος, υπάρχουν οι απεργίες δικαιοδοσίας (jurisdiction strikes) όπου δύο συνδικάτα ανταγωνίζονται μεταξύ τους για το δικαίωμα εκπροσώπησης μιας ομάδας εργατών.

Η απεργία, λοιπόν, είναι μια μορφή κοινωνικής σύγκρουσης. Ως σύγκρουση ορίζεται ο αγώνας, η μάχη και η πάλη, «δηλαδή μια φυσική αντιπαράθεση ανάμεσα σε δύο ή περισσότερα μέρη». Με μια πιο διευρυμένη έννοια, σύγκρουση είναι «αντιληπτή διάσταση ενδιαφερόντων» και «πεποίθηση ότι οι φιλοδοξίες των εμπλεκομένων δεν μπορούν να επιτευχθούν ταυτόχρονα». Αυτή η διευρυμένη έννοια της σύγκρουσης πρέπει να ληφθεί υπόψη για τη συνέχιση της συζήτησης καθώς συμπαρασύρει μαζί της την έννοια της απεργίας στη διεύρυνση των σημασιών της.

Τα συμφέροντα των εργαζομένων προωθούνται σε ένα ευρύ μέτωπο και η εργασιακή σύγκρουση περιλαμβάνει τόσο την απεργία όσο και το ρόλο των συνδικάτων ως εκπροσώπων των εργαζομένων. Όλες οι μορφές αντίστασης παίζουν βασικό ρόλο στη διαμόρφωση της διαπραγματευτικής προσπάθειας και ως ένα βαθμό υπάρχει ένα συνεχές μεταξύ αυτών των τύπων σύγκρουσης και των πιο άτυπων. Η σύγκρουση στη σχέση απασχόλησης είχε σημαντική επίδραση στις θεωρίες περί εργασιακών σχέσεων.

Θανάσης Τσακίρης






Λευκό πανί - 2006     
 
Στίχοι:   Explicit
Μουσική:   Στίχοιμα
Ερμηνεία: Χρήστος Θηβαίος & Στίχοιμα  

Νιώθω κλεισμένος μέσα σε ένα παλιό σινεμά του εξήντα
οι ουρανοί ψηλά μοιάζουν λευκό πανί, κοίτα
είναι τ’ αστέρια που φωτίζουνε επάνω απ’ την Αθήνα
ο απίστευτος Λάμπρος Κωνσταντάρας και η Μελίνα

Αυτό που ψάχνουμε είναι μέσα απ’ τα τρένα όταν κοιτάμε
αστέρια, σαν την Βλαχοπούλου τη Ρένα
σαν τον Παπαγιανώπουλο, την Αλίκη και τον Χορν
όταν χιούμορ και ερμηνεία σπάγαν όλα τα ρεκόρ

Τη Γώγου να χορεύει τουίστ και ο δίσκος να παίζει
όλη η θάλασσα να χύνεται απ’ τα μάτια της Καρέζη
θέλω πάλι Εξαρχάκο και Κώστα Χατζηχρήστο
τον Ορέστη Μακρή και τον Ρίζο τον Νίκο

Τον Σταυρίδη και τον μεγάλο Λογοθετίδη
τον Παπαμιχαήλ με μπουζούκι και στυλ
θέλω λίγο από τη θλίψη μες τα μάτια της Λαμπέτη
όσο φεύγουν αυτοί γινόμαστε και πιο φτωχοί

Τα φώτα τώρα ας ξανανοίξουν στη σκηνή
γιατί γεμίσανε αστέρια οι ουρανοί
μιας εποχής η τελευταία προβολή
οι ήρωες μου κλεισμένοι μέσα σε ένα λευκό πανί

Θέλω να πάω σε ένα κουτούκι μια μέρα και ξάφνου να βρω
τον Μάρκο Βαμβακάρη να παίζει με το κοινό
α ρε αλάνι, την επόμενη φορά φέρε μαζί σου
αγγέλους απ’ τα υπόγεια ωδεία του παραδείσου

Τον Χιώτη και τον Τσιτσάνη σ’ όλα να πιάνει
και την Μπέλου να τραγουδάει αργά στο λιμάνι
τον Χατζιδάκι να ντύνει τις ταινίες της εποχής με μουσική
Μάρκο, κοίτα να είναι όλοι εκεί

Τον Ξυλούρη γιατί μπήκανε στην πόλη οχθροί
τον Καζαντζίδη το τελευταίο βράδυ μου να πει
τον Μπιθικώτση φέρε μες στου Μπελαμή το ουζερί
μία φορά ν’ ακούσω έστω τη φραγκοσυριανή

Ή το Άξιον Εστί δίπλα στον Θεοδωράκη
τον Ζαμπέτα πρώτο μπουζούκι μες στο κουτούκι
ραντεβού λοιπόν εκεί ψηλά κι όσο τα καταφέρνω
τον σεβασμό που έχω για εσάς σε δυο κουπλέ τον στέλνω

Τα φώτα τώρα ας ξανανοίξουν στη σκηνή
γιατί γεμίσανε αστέρια οι ουρανοί
μιας εποχής η τελευταία προβολή

οι ήρωες μου κλεισμένοι μέσα σε ένα λευκό πανί

https://www.youtube.com/watch?v=0d0V0uKJTMA




ΕΞΟΔΟΣ

Η απελευθέρωση

Κωμωδία του Δημήτρη Τσεκούρα 

Διαρκεια : 85 ' 

Σκηνοθ.:Ζ. Ξανθοπούλου 

Ερμηνεύουν: Β. Βηλαράς, Κ. Δημάτη, Άρης Ντελία.

Μια μέρα εθνικής επετείου, μια οικογένεια, ένας έρωτας,ο φασισμός, η αποκάλυψη με το μοιραίο τέλος. Ένα έργο για τα μεγάλα και μικρά που διαμορφώνουν τη ζωή.

ΕΝΤΟΣ

Τρίτη 29 Μαΐου

COSMOTE CINEMA 1HD/COSMOTE TV

18:40

Σνόουντεν 

Snowden

Δραματική 2016 | Έγχρ. | Διάρκεια: 134'

Γαλλο-γερμανική ταινία του Όλιβερ Στόουν, με τους Τζόζεφ Γκόρντον-Λέβιτ, Σάιλιν Γούντλι, Ζάκαρι Κουίντο.Η ιστορία του Έντουαρντ Σνόουντεν, υψηλόβαθμου στελέχους της CIA και της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, ο οποίος έδωσε στη δημοσιότητα χιλιάδες απόρρητα έγγραφα που αποκάλυπταν τις μεθόδους παρακολούθησης των… πάντων από την αμερικανική κυβέρνηση.

Tsakthan Daily 21/5/2018--Η "κινηματοποίηση» της πολιτικής.

"Οι άνθρωποι δεν πρέπει να φοβούνται την κυβέρνησή τους. Οι κυβερνήσεις πρέπει να φοβούνται τον λαό τους. "
- Άλαν Μουρ, V για Vendetta

Η φιλολογία περί συλλογικής δράσης διέκρινε αρχικά μεταξύ συμβατικής και μη
συμβατικής δράσης.( 9)Σήμερα αυτή η διάκριση αμφισβητείται. Με τον όρο
«τροποποιητικά κοινωνικά ρεπερτόρια» (modal social repertoire) ο S. Tarrow
αναφέρεται δίνοντας έμφαση στη μετατροπή μορφών συλλογικής δράσης σε μέρος
του ρεπερτορίου δράσης των μέσων πολιτών. O Tarrow εστιάζει τους ερευνητικούς
φακούς του στο θέμα του κοινωνικού συντονισμού των κινημάτων με την αναζήτηση
χρησιμοποιούμενων «πόρων» όπως τα ρεπερτόρια των διεκδικήσεων, τα κοινωνικά
δίκτυα και τα πολιτισμικά πλαίσια. (10)

Η μετριοπάθεια ή η μαχητικότητα των δραστηριοτήτων δεν καθορίζουν από μόνες
τους το νόημά τους αλλά οι σκοποί τους. Το κύριο, όμως, είναι ότι τα άτομα
ταυτίζονται με μια ευρεία κοινωνική κατηγορία και δρουν για λογαριασμό της.(11)
Τα τελευταία σαράντα χρόνια η «κινηματική δράση» γίνεται ένα ολοένα και
συχνότερα εκδηλούμενο κοινωνικο-πολιτικό φαινόμενο σε παγκόσμιο επίπεδο. Όμως
δεν πρόκειται για «θεσμοποίηση» της συλλογικής κινηματικής δράσης, αλλά,
αντιθέτως, για «κινηματοποίηση» της πολιτικής.

Η κοινή γνώμη δεν είναι πια ενιαία κι αυτό έχει ως συνέπεια ότι τα κοινωνικά
κινήματα αποκτούν ολοένα και περισσότερη σημασία καθώς η διχασμένη και
διεσπαρμένη (diffused) κοινή γνώμη αποτελεί ένδειξη της κρίσης ηγεμονίας στις
κοινωνίες.Το ένα τρίτο των συλλογικών κινητοποιήσεων είχαν
κάποιο βαθμό επιτυχίας σε σχέση με την ατομική δράση στο πλαίσιο του πολιτικού
συστήματος.Τόσο όσοι δοκιμάζουν μια νικηφόρα εμπειρία από συμμετοχή στις κινητοποιήσεις
όσο και εκείνοι που βλέπουν τους άλλους να συμμετέχουν στη συλλογική δράση και
στις κινητοποιήσεις που φέρνει αποτελέσματα αποκτούν κίνητρο είτε για να
ξαναπάρουν μέρος σ’ αυτές είτε για να μπουν κι αυτοί στο παιχνίδι.




9 Βλ. Barnes and Kaase (1979) Political Action: Mass Participation in Five Western Democracies, Sage Publications
10 Βλ. Tarrow S. (1994) ο.ε.π..,σελ 16-23.
11 Klandermans B. (2003) “Collective Political Action” in Huddy L., Jervis R. and Sears D. (eds)
Oxford Handbook of Political Psychology. Oxford: Oxford University Press, σελ.. 670-683.



Θανάσης Τσακίρης



Θα `θελα να `μουν - 2001     
 
Στίχοι:   B.D Foxmoor
Μουσική:   B.D Foxmoοr
Ερμηνεία: Active Member

Θα `θελα να’ μουν μελάνι στην πένα του Καστοριάδη
και οργή πάνω στα μάτια του Πάμπλο,
γερασμένο σκυλί μπροστά απ’ την πύλη του Άδη,
να γελάω και να θέλω τα σωθικά μου να βγάλω.
Να σας τη σπάω συνεχώς σαν τον Ραφαηλίδη,
αν γονατίζετε για κάποιο θεό,
να `χα μια γλώσσα φαρμακωμένο λεπίδι,
αντί μια ψυχή ναυάγιο σε απέραντο βυθό.
Να `μουν Εβραίος το `40 στη Θεσσαλονίκη
ή ένα κύμα μεγάλο πάνω στα ξερονήσια,
να `στελνα πίσω τη ντροπή σ’ αυτούς που ανήκει
και μια συγγνώμη σ’ αυτούς που χαθήκαν περίσσια.
Θα `θελα σκλάβος να `μουν με μαστιγιές στην πλάτη,
να κουβαλάω μάρμαρα του Παρθενώνα,
πεισματάρης μαθητής του Σωκράτη,
και τυφλός χριστιανός κάπου στον πρώτο αιώνα.
Στίχοι Τούρκου ποιητή γραμμένοι σε λευκό κελί
και λίγο ελεύθερος στη χάση και στη φέξη,
να `μουν αλλόθρησκου στο κούτελο φιλί
και το γέλιο το πικρό στο Πέραμα του Ξέρξη.
Να `χα πάρει Ι 5 επί επταετίας,
να μην αντίκριζα μάτια προδομένα
κι από χέρι αριστερό άνευ αιτίας,
ψηφοδέλτιο άκυρο αλλαγής το `81.
Θα θελα να `μουν μελωδία άγνωστη του Χατζηδάκη
και το επόμενο βιβλίο του Κοροβέση,
απ’ τα ράσα αφορισμένος σαν τον Καζαντζάκη,
να παω μ’ αθάνατους αν περισσεύει θέση.
Του 2004 να λείπω το Σεπτέμβρη,
θα πάρει η μπάλα πολλούς στο πουθενά,
τα ποντίκια θα χορεύουνε στ’ αλεύρι,
γνωστή εικόνα εγώ θα πάρω τα βουνά.

Θα `θελα να `μουν όσα σκότωσες πριν από μένα,
δήθεν για μένα.
Θα `θελα να `μουν όσα σκότωσες πριν από μένα
και δεν είναι γραμμένα.
Θα `θελα να `μουν όσα σκότωσες πριν από μένα,
τα μυθοπαρμένα.
Θα `θελα να `μουν όσα σκότωσες πριν από μένα,
σειρά μου και μένα.

Θα `θελα να `μουν μετανάστης στο μεταγωγών,
μπάτσος αυτόχειρας που τέλειωσε ωραία.
Μια φωνή δυνατή που αναφέρεται απών,
έλληνας λοχαγός που δεν πήγε στην Κορέα.
Μια στιγμή από το όνειρο του Ρήγα
και ντοκουμέντο μυστικό από τη Βάρκιζα,
ένα τραγούδι καμπίσιο από κολίγα
και το δάφνινο στεφάνι θα στο χάριζα.
Θα `θελα να `μουν ψωμί και κουκούτσι από ελιά
δίπλα σε άδειο από νερό χρυσό κανάτι
που θα καθόταν στο λαιμό του βασιλιά
στο γάμο του λαού με το παλάτι.
να `μουν η πρωτη διαγραφη απο το ΠΑΚ,
χαμένη μπάλα του γκολφ ξεμωραμένου εθνάρχη,
να `μουνα σάτιρα σ’ ένα κοινό γεμάτο τρακ
και τραγουδιάρης που να μη σέρνεται όπου λάχει
Να `μουν η αντοχή του Ρένου του Αποστολίδη,
μια ιστορία αφηγημένη απ’ τον Κατράκη;
θα `θελα να `μουν σ’ αλάνα αυτοσχέδιο παιχνίδι
κι ισόβια κάθειρξη απλά για ένα γκαζάκι.
Του Κώστα Βάρναλη να ήμουν η "Καμπάνα"
και το πινέλο του Θεόφιλου στο αίμα,
Θα θελα να `μουν όσα δε σου `παν, μάνα,
μήπως και δε με γένναγες μέσα στο ψέμα.

Αφού είμαι άτυχος και δεν ξαναγεννιέμαι,

έφτιαξα μόνος μου κάτι να καυχιέμαι.

https://www.youtube.com/watch?v=x0rVi6KdtwE



ΕΞΟΔΟΣ

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ
Κινηματοθέατρο Πετρούπολις, Μπουμπουλίνας 59 & Αθ. Διάκου, Πετρούπολη. Είσοδος ελεύθερη.

21.00 Οι Παρτιζάνοι των Αθηνών (Ξενοφώντας Βαρδαρός & Γιάννης Ξυδάς, 2018)

ΕΝΤΟΣ


ΕΡΤ2
Φωτιά στη Θάλασσα
21/05/2018 21:00 - 22:45 ( 105') κατάλληλο, απαραίτητη η γονική συναίνεση
Κατηγορία: Ντοκιμαντέρ, Σκηνοθεσία: Τζιανφράνκο Ρόσι
Ντοκιμαντέρ, ιταλικής και γαλλικής παραγωγής 2016. Eστιάζοντας σε έναν 12χρονο κάτοικο του νησιού, το υποψήφιο για Όσκαρ ντοκιμαντέρ αποτυπώνει την τραγωδία της προσφυγικής κρίσης στο νησί Λαμπεντούζα, λιμάνι εισόδου για χιλιάδες πρόσφυγες που αποζητούν μια καλύτερη ζωή.



ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
Γιορτάζουν σήμερα Δευ 21 Μαι 18 : Ελένη, Ελενα, Ελεάννα, Ελεάνα, Λένα, Ελενιώ, Ελενίτσα,

Λενίτσα, Λένγκω, Λενιώ, Ελεωνόρα, Ελεονόρα, Ελεονώρα, Νόρα, Μαριλένα, Κωνσταντίνος, Κωσταντίνος, Κων/νος, Κων/τίνος, Κώστας, Κωστής, Κώτσος, Κώτσαρης, Κωστάκης, Κωτσάκης, Κωστάρας, Κωστάλας, Νάντια, Κωνσταντίνα, Κωσταντίνα, Κωστούλα, Ντίνα, Τίνα  www.eortologio.gr (source ©: www.eortologio.gr)

Tsakthan Daily 19/5/2018--Οι παλιότερες μορφές συλλογικής δράσης

"Δεν κάνει να μιλάς για τα όνειρα και να ξεχνάς να ζήσεις."
- J.K. Rowling,

Οι παλιότερες μορφές συλλογικής δράσης χαρακτηρίζονταν από το στοιχείο της
τελετουργίας και, συχνά, της επισημότητας, δηλαδή της υποχρεωτικής έγκρισής του
από τις δημόσιες αρχές, Έτσι,

…εγκεκριμένες δημόσιες συγκεντρώσεις, όπως π.χ. οι γιορτές, οι κηδείες και οι

ενοριακές συνελεύσεις, επί μακρόν παρείχαν ευκαιρίες στους πολίτες να εκφράσουν

παράπονα καθώς και να υποστηρίξουν λαϊκούς ηγέτες. Εντός ορίων, οργανωμένοι

μάστορες και λόχοι εθνοφυλάκων ασκούσαν το δικαίωμά τους να παρελαύνουν κατά

τις δικές τους εορτές και ορισμένες φορές χρησιμοποιούσαν αυτό το δικαίωμα για να

δηλώνουν την αντίθεσή τους σε ισχυρές προσωπικότητες ή καταπιεστικά

προγράμματα. Με τις δέουσες εκδηλώσεις σεβασμού, μπορούσαν επίσης να στέλνουν

ταπεινές αντιπροσωπείες για να ζητήσουν επανόρθωση συλλογικών αδικιών. (…) Οι

τελετουργίες αντιποίνων (…) διέφεραν εντυπωσιακά στις λεπτομέρειες από τόπο σε

τόπο. Δεν μπορούσαν να μεταφερθούν από τόπο σε τόπο – δυνατότητα

προτυποποίησης – όπως οι μεταγενέστερες εκδηλώσεις των κοινωνικών κινημάτων,

π.χ. διαδηλώσεις και δημιουργία ενώσεων ειδικού σκοπού.6

Η ανάπτυξη των διαδηλώσεων δεν ακολούθησε μια ενιαία και γραμμική ανοδική
πορεία, καθόσον ότι,

…σύντομα οι λαϊκές πορείες και συγκεντρώσεις στους δρόμους σταμάτησαν υπό το

βάρος της καταστολής. Οι διαδηλώσεις εξαφανίστηκαν επί δεκαπέντε περίπου χρόνια.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων της Δεύτερης Αυτοκρατορίας του

Λουδοβίκου Βοναπάρτη, εποχή ραγδαίας εκβιομηχάνισης στη Γαλλία, το καθεστώς

άρχισε να χαλαρώνει ορισμένους από τους ελέγχους του πάνω στις οργανώσεις και τις

ενέργειες των εργατών. Το 1864, η αυτοκρατορία χορήγησε ένα περιορισμένο

δικαίωμα στην απεργία. Το 1868, νομιμοποιήθηκαν οι εργάτες να οργανώνουν

δημόσιες συγκεντρώσεις χωρίς προηγούμενη έγκριση από την κυβέρνηση. Αργότερα

τον ίδιο χρόνο, αυτοκρατορικό διάταγμα επέτρεπε την οργάνωση συνδικάτων, με την

προϋπόθεση να εγκρίνονται τα καταστατικά τους από τις Αρχές, να κατατίθενται σ’

αυτές τα πρακτικά των συνελεύσεών τους και να επιτρέπεται στους αστυνομικούς να

παρευρίσκονται και να παρακολουθούν.7

6 Tilly Ch. (2004) Social Movements, 1768-2004. Boulder, CO and London, UK: Paradigm

Publishers,σελ. 20. Ο Tilly αναφέρεται μεν στην Αγγλία, αλλά τονίζει την ύπαρξη παρόμοιων στοιχείων και στη γαλλική περίπτωση.

7 Στο ίδιο, σελ. 40.

Θανάσης Τσακίρης

Γέφυρες με πέτρες της σιωπής - 1999     
 
Στίχοι:   Μάνος Ξυδούς
Μουσική:   Άλκης Παπαδόπουλος & Δήμητρα Καραμπεροπούλου
Ερμηνεία: Πυξ Λαξ  

Σ’ ευχαριστώ γι’ αυτή τη νύχτα απ’ την ψυχή μου
σ’ ευχαριστώ για ό,τι περάσαμε μαζί
Όμως θα φύγω γιατί αυτή είν’ η ζωή μου
να κλείνω γέφυρες με πέτρες της σιωπής

Σ’ ευχαριστώ για ό,τι μου χάρισες απόψε
μα τα λουλούδια κοιμούνται το πρωί
Ένα "αντίο" που θυμάμαι πότε πότε
κλείνει τις γέφυρες με πέτρες της σιωπής

Είναι αργά, πολύ αργά κι έχω ξεχάσει
της φαντασίας μου τα σκίτσα έχουν ξεβάψει
"Ναι" είναι αργά, πολύ αργά να ζωντανέψει

Ό,τι εφτιάξαμε κι αφήσαμε στη μέση

https://www.youtube.com/watch?v=25sKWUlHdl4

ΕΞΟΔΟΣ

ΕΝΤΟΣ

Τα Χιόνια του Κιλιμάντζαρο 
Les Neiges Du Kilimandjaro
Κοινωνική 2011 | Έγχρ. | Διάρκεια: 90'
Action24 22:00

Το Βάθος Τ' Ουρανού Είναι Κόκκινο 
Ντοκιμαντέρ 1977 | Έγχρ. | Διάρκεια: 244'
ΕΡΤ1 22:00

Tsakthan Daily 18/5/2018-- H έννοια του «ρεπερτορίου δράσης»

"Η πολιτική είναι η τέχνη να ψάχνεις για προβλήματα, να τα βρίσκεις παντού, να κάνεις λάθος στις διαγνώσεις τους και να εφαρμόζεις λανθασμένες  θεραπείες".
- Groucho Marx

Μια από τις σημαντικότερες έννοιες της πολιτικής κοινωνιολογίας των κοινωνικών
κινημάτων είναι αυτή που επινόησε ο Charles Tilly περί «ρεπερτορίου δράσης».(3)
Αυτή η έννοια αναφέρεται στην ποικιλία των διαφορετικών τρόπων διαμαρτυρίας
που είναι διαθέσιμοι σε κάθε ξεχωριστό κοινωνικό πλαίσιο κατά τη διάρκεια μιας
συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου. Τα μέσα συλλογικής διαμαρτυρίας πλάθονται
πάντοτε από την κουλτούρα και την ιστορία της διαμαρτυρίας σε κάθε κοινωνία, τα
περιβάλλοντα, τις συγκεκριμένες διαμαρτυρίες και διεκδικήσεις των
διαμαρτυρομένων, τους κοινούς στόχους τους και από τις διάφορες πολιτικές
ευκαιρίες και τους περιορισμούς που διαμορφώνουν την καθημερινή εμπειρία. Το
χαρακτηριστικό παράδειγμα που προτείνει ο Tilly ως ένδειξη της διαφορετικότητας
των ρεπερτορίων δράσης είναι η χρήση της «διαδήλωσης» ως μέσου έκφρασης και
προβολής αιτημάτων και διεκδίκησης λύσεων σε προβλήματα από τις πάσης φύσεως
δημόσιες πολιτικές αρχές.(4) Στη γαλλική πόλη Λυών του 19ου αιώνα, ο Ch. Tilly
εντοπίζει την πλήρη ανάπτυξη της σημασίας της διαδήλωσης ως πολιτικού όπλου της
πολιτικής των λαϊκών μαζών:

Στις 25 Φεβρουαρίου 1848, έφτασαν στη Λυών νέα για μια ακόμη Γαλλική

επανάσταση που άρχισε στο Παρίσι την προηγούμενη ημέρα. Αρκετές εκατοντάδες

υφαντές έκαναν πορεία από τη συνοικία των μεταξουργείων Croix-Rousse στο κέντρο

της πόλης. Τραγουδώντας τη «Μασσαλιώτιδα» πορεύτηκαν κατά μήκος του Ποταμού

Rhone, κατόπιν διέσχισαν το κεντρικό νησί της πόλης προς την Πλατεία des Terreaux

και το δημαρχείο της Λυών. Κατακυριευμένοι από το πλήθος, οι στρατιωτικοί που ήταν

διαθέσιμοι ζήτησαν από τον προσωρινό δήμαρχο να κηρύξει τη Δημοκρατία από

μπαλκόνι του δημαρχείο. Μόλις το έκανε αυτό, μέλη του συγκεντρωμένου πλήθους

εισήλθαν στην αίθουσα και εξέλεξαν μια εκτελεστική επιτροπή αποτελούμενη από

υφαντές και μια μειοψηφία αστών δημοκρατικών. Κατά τη διάρκεια της προηγούμενης

Ιουλιανής μοναρχίας (1830-1848), λίγες ήταν οι ευκαιρίες που έχασαν οι μεταξουργοί

για να κάνουν επίδειξη της δύναμής τους με πορείες σε κηδείες και εγκεκριμένες

εορτές. Έκαναν πορείες και κατά τις εξεγέρσεις του 1831 και του 1834. Αλλά πέρα από

τις περιόδους κρίσεων και τις εγκεκριμένες δημόσιες συνελεύσεις, είχαν ως τότε

αποφύγει εκδηλώσεις σαν την παρέλαση που ξεκίνησαν από μόνοι τους το Φεβρουάριο

του 1848, μόνο και μόνο επειδή οι βασιλικοί αξιωματούχοι μπορούσαν να θεωρήσουν

το ίδιο το γεγονός της οργανωμένης συνέλευσής τους ως ένδειξη ότι παραβίαζαν

φανερά τη νομική απαγόρευση των εργατικών συνασπισμών.(5)

3 Βλ. Tilly Ch. (1978) From Mobilization to Revolution. Menlo Park, California: Addison-Wesley
Publishing Company.
4 Βλ. Tilly Ch. (2004) Social Movements, 1768-2004. Boulder, CO and London, UK: Paradigm
Publishers, σελ 38-64.
5 Στο ίδιο, σελ. 38.

Θανάσης Τσακίρης

Ιθάκη - 1987      
 
Στίχοι:   Σώτια Τσώτου
Μουσική:   Κώστας Χατζής
Ερμηνεία: Μαρινέλλα & Κώστας Χατζής

Το σώμα που αγγίζεις απόψε με πάθος
το πήρανε κι άλλες αγάπες πολλές,
σε λάθος ταξίδια, σε έρωτες λάθος,
σαν τον Οδυσσέα πλανήθηκε, δες.

Τώρα βρήκε Ιθάκη, βρήκε πάτρια νερά,
τώρα αυτό το σώμα αγαπά πρώτη φορά.
Το σώμα που αγγίζεις σφιχτά κράτησέ το,
καρδιά μου, στα χέρια σου μόνο χωρά.

Μου λέγαν για αγάπη και γέλαγα η ηλίθια
σαν γίνηκ’ ιδρώτας η κάθε βραδιά.
Το σώμα είχε λάσπη και πέτρα στα στήθια
και έπλασε μέσα απ’ τη λάσπη καρδιά.

https://www.youtube.com/watch?v=WqfSJrVQuqI



Γιορτάζουν σήμερα Παρ 18 Μαι 18 : Γαλάτεια, Γαλατία, Ιουλία, Ιουλίτσα, Γιουλία, Γιούλα, Γιουλίτσα, Ιούλιος, Τζούλια, Φαεινή, Φαεινός  www.eortologio.gr (source ©: www.eortologio.gr)



ΕΞΟΔΟΣ

Το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών συμμετέχει και φέτος στη Διεθνή Ημέρα Μουσείων,

με ΔΩΡΕΑΝ ΕΙΣΟΔΟ και διευρυμένο ωράριο την Παρασκευή 18 Μαΐου 2018.

Το «Μουσείον της Πόλεως των Αθηνών – Ίδρυμα Βούρου-Ευταξία», στο πλαίσιο του εορτασμού του μοναδικού αυτού θεσμού, δίνει την ευκαιρία σε όλους τους επισκέπτες να περιηγηθούν δωρεάν στους χώρους του Μουσείου, να μάθουν περισσότερα για την μαγευτική ιστορία της Πόλης μας αλλά και των ανθρώπων της και να δουν από κοντά πως αυτή διαμορφώθηκε μέσα στους αιώνες.

Δωρεάν ξεναγήσεις θα πραγματοποιηθούν στο Μουσείο τις εξής ώρες:
11:00-12:00
13:00-14:00
15:00-16:00
17:00-18:00

Σας περιμένουμε όλους, την Παρασκευή 18 Μαΐου για ένα ταξίδι μέσα στο χρόνο!

Για περισσότερες Χρήσιμες Πληροφορίες σχετικά με το ωράριο του Μουσείου, μπορείτε να επισκεφθείτε το
http://www.athenscitymuseum.gr/gr/to-mouseio/plirofories/



ΕΝΤΟΣ

Ο Αστερίξ Εναντίον του Καίσαρα
Asterix et le surprise le Cesar
Animation 1985 | Έγχρ. | Διάρκεια: 79'
ΕΡΤ2 21:00

Ο Μπαμπάς λείπει σε Ταξίδι για Δουλειές
Otac Na Sluzbenom Putu
Σινεφίλ 1985 | Έγχρ. | Διάρκεια: 185'
ΒΟΥΛΗ 22:00

Ο Μιλού το Μάη
MILOU EN MAI
Σινεφίλ 1990 | Έγχρ. | Διάρκεια: 107'
ΕΡΤ2 23:50

Τsakthan Daily 17/5/2018--ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ;

«Το βουνίσιο ρέμα
Άλεσε το ρύζι για μένα
Ενώ έπαιρνα έναν υπνάκο»

Κομπαγιάσι Ίσσα (1763–1827)

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ;

Τα κοινωνικά κινήματα είναι συλλογικές αμφισβητήσεις (challenges) από ανθρώπους που έχουν κοινούς σκοπούς και αλληλεγγύη μεταξύ τους και βρίσκονται σε κατάσταση διαρκούς αλληλεπίδρασης με το κράτος, τις δημόσιες και ιδιωτικές αρχές και τις σχετικές ελίτ.1 Τα κοινωνικά κινήματα είναι εμπειρικώς αόριστα φαινόμενα και είναι δύσκολη η εννοιολογική τους σύλληψη. Εν τούτοις καταγράφονται τρία κριτήρια ορισμού τους: α) η κρίσιμη σχέση τους με την κοινωνική αλλαγή την οποία σκοπεύουν να προωθήσουν ή να αντισταθούν σ’ αυτή, β) η γενική χρήση μη θεσμοποιημένων μέσων από τους συμμετέχοντες και γ) η πολιτική συνάφεια των προσανατολισμένων προς την διαμαρτυρία ενεργειών τους. Έπρεπε να απορριφθεί η πρώιμη και αποκλειστική ταύτιση της έννοιας με τα προλεταριακά κινήματα στη βιομηχανική κοινωνία και να κατανοηθεί ευκρινώς η διαφοροποίηση των κοινωνικών κινημάτων από άλλες μορφές συλλογικής συμπεριφοράς προτού το θέμα αναπτυχθεί σε αυτοτελές πεδίο. Μια νέα προσέγγιση για τα κοινωνικά κινήματα αναδύθηκε στο ξεκίνημα της ταραχώδους δεκαετίας του ’60. Ενώ οι μελετητές της συλλογικής συμπεριφοράς επέμεναν στο θέμα των αδικιών, των πεποιθήσεων (με υπαινιγμούς για ανορθολογικότητα), και γενικά σε ψυχολογικές διαστάσεις, η αποκαλούμενη θεωρία «κινητοποίησης πόρων» έδωσε έμφαση στην οργάνωση, στα συμφέροντα και την ορθολογικότητα των συμμετεχόντων παίζοντας έτσι σημαντικό ρόλο στον τονισμό του πολιτικού πλαισίου και της συνάφειας των κοινωνικών κινημάτων.

Σήμερα το κεντρικό θέμα των καιρών μοιάζει να βρίσκεται σε συστηματικές απόπειρες για πολυδιάστατη σύνθεση που να ενσωματώνει οργανώσεις κινητοποίησης, πολιτικές ευκαιρίες, και διαδικασίες διαμόρφωσης πλαισίων (‘framing’). Αν και η συνάρθρωση διακριτών διαστάσεων δεν αποτελεί εύκολο καθήκον, η επιδιωκόμενη σύνθεση φαίνεται ότι βρίσκεται σε εξέλιξη. Αλλά ας δούμε (1) πιο αναλυτικά τις θεωρίες για τα κοινωνικά κινήματα. Κάθε κίνημα βιώνει τους δικούς του «κύκλους διαμαρτυρίας» που σημαίνει ότι η δράση του ακολουθεί μια κυκλική πορεία από την ένταση και την αύξηση της μαζικότητας ως την εσωστρέφεια και τη μείωση της μαζικότητας ανάλογα με τη συγκυρία και τις υποκειμενικές δυνατότητές του. Τα κινήματα έχουν την τάση να εξαπολύουν νέα κύματα συλλογικών αγώνων και σε άλλες περιόδους να εκφράζουν μια σιωπηλή, λανθάνουσα διαμαρτυρία.(2)

1. Βλ. Tarrow S. (1994) Power in Movement: Social Movements, Collective Action and Politics. New York: Cambridge University Press, σελ. 4.
2. Βλ. Tarrow S. (1991) Struggles, Politics and Reform: Collective Action, Social Movements and
Cycles of Protest, Ithaca NY, Cornell University Press

Θανάσης Τσακίρης


Μια κουκλίτσα απ'την Ιαπωνία     
 
Στίχοι:   Θ. Δημητρακόπουλος
Μουσική:   Θ. Δημητρακόπουλος
1. Αγγελική Μπαζίγου

Μια κουκλίτσα απ’ την Ιαπωνία
είδα χθες στην Νέα Ιωνία
με το φουστάνι της το θαλασσί
ήτανε ίδια εσύ

Μια κουκλίτσα απ΄την Ιαπωνία
σε μια βιτρίνα στη Νέα Ιωνία
με το χειλάκι της το κερασί
ήτανε ίδια εσύ

Μια κουκλίτσα απ’ την Ιαπωνία
λιώνει κρυφά απ’ την αγωνία
για τον έρωτα της το μεγάλο

ένα φαντασμένο παπαγάλο


https://www.youtube.com/watch?v=pfcmFz1Qhlc

ΕΞΟΔΟΣ

Too Much Info Clouding Over My Head 

Κωμωδία 2017 | Α/Μ | Διάρκεια: 105'
Eλληνική ταινία, σκηνοθεσία Βασίλης Χριστοφιλάκης με τους: Βασίλης Χριστοφιλάκης, Κίττυ Παιταζόγλου, Λένα Ουζουνίδου, Λενα Δροσάκη

Ένας τριανταπεντάρης σκηνοθέτης γεμάτος εμμονές και ψυχαναγκασμούς προσπαθεί να μαζέψει λεφτά για την επόμενη ταινία του.

ΕΝΤΟΣ



ΕΡΤ3
22:00
Τύχη Βουνό
The Big Fat Stone
Δραματική 2014 | Έγχρ.
Καναδική ταινία του Φρανκ Ντ' Άντζελο, με τους Φρανκ Ντ' Άντζελο, Τζένιφερ Ντάλε, Μάργκο Κίντερ.


Η ιστορία ενός άστεγου, ο οποίος βρισκόμενος στο σωστό μέρος την κατάλληλη στιγμή αρπάζει την ευκαιρία που του δίνεται και βλέπει τη ζωή του να αλλάζει από την μια στιγμή στην άλλη.

Τsakthan Daily 16/5/2018--Οι καιροί των...μετά!

«Αν μπορείς να κάνεις μια οποιαδήποτε μισή δουλειά, είσαι ένας μονόφθαλμος σε ένα βασίλειο των τυφλών».
- Kurt Vonnegut

Με το πέρασμα των ετών, οι εργάτες μέσα από τα συνδικάτα τους αγωνίστηκαν και κέρδισαν υψηλότερους μισθούς, παροχές και επιδόματα καθώς και ομαδική ασφάλιση υγείας και ζωής και ικανοποιητικές συντάξεις. Όμως, κατά τις δεκαετίες 1980 και 1990, οι περικοπές και ο περιορισμοί των μεγεθών των επιχειρήσεων και των εργασιών οδήγησαν ουσιαστικά στη μείωση πολλών από τις παροχές αυτές. Πολλές μεγάλες επιχειρήσεις επιτρέπουν την αγορά μετοχών τους από τους εργαζόμενους σ’ αυτές, ενώ άλλες φροντίζουν για την εκπροσώπηση των εργαζομένων στα διοικητικά συμβούλιά τους ή στις επιτροπές εργασιακών παραπόνων. Πολλές μεγάλες επιχειρήσεις επίσης παρέχουν ειδικές ευκαιρίες για κατάρτιση και προαγωγή στους εργαζόμενους που επιθυμούν να προωθηθούν, και ορισμένες έκαναν προσπάθειες για την επίλυση δύσκολων προβλημάτων όπως αυτά της εργασιακής ασφάλειας και ενός εγγυημένου ετήσιου μισθού.

Οι σύγχρονες τεχνολογικές επιστημονικές τάσεις (Η/Υ, ηλεκτρονική, θερμοδυναμική και μηχανική) έχουν κάνει πραγματικότητα τις αυτόματες και ημιαυτόματες μηχανές.
Η ανάπτυξη αυτού του αυτοματισμού επιφέρει μια «δεύτερη βιομηχανική επανάσταση και προκαλεί τεράστιες αλλαγές στο εμπόριο καθώς και στους τρόπους οργάνωσης της εργασίας. Αυτές οι τεχνολογικές μεταβολές και η ανάγκη βελτίωσης της παραγωγικότητας και της ποιότητας των προϊόντων επέφεραν επίσης αλλαγές στις πρακτικές βιομηχανικής διοίκησης. Π.χ. στη Σουηδία κατά τη δεκαετία 1960-70, οι αυτοκινητοβιομηχανίες ανακάλυψαν ότι ήταν δυνατή η βελτίωση της παραγωγικότητας μέσω συστήματος ομαδικής συναρμολόγησης. Σε αντίθεση με το παρελθόν όπου ένας εργάτης ήταν υπεύθυνος για την τοποθέτηση ενός μόνο κομματιού του αυτοκινήτου, η ομάδα ανέλαβε την ευθύνη για την συναρμολόγηση ενός ολόκληρου αυτοκινήτου.

Το σύστημα εφαρμόστηκε και στην Ιαπωνία, όπου οι διευθυντές ανέπτυξαν μια σειρά νέων καινοτομικών συστημάτων με στόχο τη μείωση των δαπανών και τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων.

Μια Ιαπωνική καινοτομία ήταν οι «κύκλοι ποιότητας», που επέτρεπαν στους εργάτες να προτείνουν στη διοίκηση προτάσεις για το πώς θα γίνεται πιο αποτελεσματική και αποδοτική η παραγωγή και η επίλυση προβλημάτων. Δόθηκε επίσης στους εργάτες το δικαίωμα να σταματούν την αλυσίδα συναρμολόγησης σε περίπτωση προβλήματος, σε αντίθεση με τα αμερικανικά εργοστάσια. Ελέγχοντας προσεκτικά τη διαδικασία μεταποίησης, οι Ιάπωνες διευθυντές μπόρεσαν να περικόψουν δαπάνες, να βελτιώσουν την παραγωγικότητα και να μειώσουν τα αποθέματα μειώνοντας σημαντικά το κόστος και βελτιώνοντας την ποιότητα.

Ως τις αρχές της δεκαετία 1980-90, οι Ιαπωνικές εταιρείες, που για άλλη μια φορά επικρίθηκαν για παραγωγή χαμηλής ποιότητας αγαθών, είχαν καθιερώσει τη φήμη ότι παράγουν αποτελεσματικά προϊόντα υψηλής ποιότητας και τεχνολογίας. Στις δεκαετίες του ‘80 και του ’90 πολλές εταιρείες των ΗΠΑ επεδίωκαν να αναπτύξουν την ανταγωνιστικότητά τους με την υιοθέτηση και προσαρμογή Ιαπωνικών μεθόδων βελτίωσης της ποιότητας.

ΜΕΤΑΦΟΡΝΤΙΣΜΟΣ

Κατά τη μετάβαση από το «φορντιστικό» καπιταλιστικό μοντέλο παραγωγής σε μια άλλη φάση που χαρακτηρίζεται από τον κυριαρχία του «μεταφορντιστικού» ή «νεοφορντιστικού» καπιταλιστικού μοντέλου η συνεχής μεταβολή των οργανωτικών δομών («καπιταλιστική αναδιάρθρωση») είναι η «νόρμα» με χαρακτηριστικά την αναδιοργάνωση (reengineering), την κατάργηση ενδιάμεσων διευθυντικών στρωμάτων (delayering), τη μείωση του μεγέθους και των εργασιών της επιχείρησης (downsizing), την ανάθεση εργασιών σε τρίτους (outsourcing) και τη δημιουργία νέων εργασιακών σχέσεων και μεθόδων εργασίας. Κυρίαρχο στοιχείο αυτής της νέας εταιρικής κουλτούρας είναι η πελατοκεντρική λογική, που διέπει όλες αυτές τις τάσεις σε αντίθεση με τη λογική της μαζικής παραγωγής του «φορντισμού».
Όλα αυτά βοηθήθηκαν από τους εξής παράγοντες:
Α. Ηλεκτρονικοί Υπολογιστές. Το 1971 αρχίζει η μετάβαση σε μια νέα εποχή. Ο μικροεπεξεργαστής οδηγεί σε μικρούς, φθηνούς και ισχυρούς υπολογιστές (PC) που διαχέονται στα νοικοκυριά, καθώς και σε τεράστιο αριθμό επαγγελματιών χρηστών. Οι προσωπικοί υπολογιστές αλλάζουν τη βιομηχανία αυτή . Ο ρόλος των μεγάλων κεντρικών υπολογιστών και των συγκεντροποιημένων τμημάτων μηχανογράφησης μειώνεται, καθώς οι σταθμοί εργασίας και τα PC κερδίζουν μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς».
Β. Αλλαγές στον τομέα των υπηρεσιών. Με την εισαγωγή των Η/Υ πολλοί κλάδοι των υπηρεσιών και ιδιαίτερα οι χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, μετατρέπονται σε εντάσεως κεφαλαίου. Οι κλάδοι των υπηρεσιών αρχίζουν να διεξάγουν δραστηριότητες έρευνας και ανάπτυξης, καθώς και δραστηριότητες καινοτομίας προϊόντων σε μεγαλύτερο βαθμό. Εμφανίζονται φαινόμενα «διαγωνιοποίησης» των υπηρεσιών, με βάση τις υπάρχουσες δυνατότητες στον τομέα των ΤΠΕ (τουριστικές εταιρείες στον τομέα των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών και αντίστροφα˙ τράπεζες στις κτηματομεσιτικές υπηρεσίες, κλπ.).
Γ. Οργάνωση των επιχειρήσεων. Φθηνά και ευρύτατα διαδεδομένα τερματικά υπολογιστών οδηγούν σε «επανάσταση» στις επιχειρήσεις, που βασίζεται στην αποκέντρωση ορισμένων λειτουργιών, τις οριζόντιες ροές πληροφοριών, τα λιτά συστήματα παραγωγής και τη δικτύωση στο εσωτερικό αλλά και μεταξύ επιχειρήσεων. Έντονες πιέσεις και αντιπαραθέσεις συνοδεύουν τη σύγκρουση των πολιτιστικών αντιλήψεων, την αναδιοργάνωση της παραγωγής και την οργάνωση σε συστήματα, καθώς και την εκχώρηση σε τρίτους πολλών εσωτερικών λειτουργιών..
Δ. Απασχόληση και ανεργία. Η διαρθρωτική ανεργία γίνεται εντονότερη με κάθε περίοδο οικονομικής ύφεσης, υπάρχει μεγάλη αύξηση στη μερική απασχόληση καθώς και στη συμμετοχή των γυναικών. Ο εκβιασμός της απόλυσης και η εντατικοποίηση της εργασίας μέσω του ηλεκτρονικού ελέγχου (από την επίβλεψη των χώρων εργασίας ως τον έλεγχο προσέλευσης και αποχώρησης) καταλήγουν στην πειθάρχηση των εργαζομένων. Η λιτή παραγωγή και η ηλεκτρονικοποίηση της διαχείριση έχει ως αποτέλεσμα το στένεμα της εργασιακής ιεραρχικής πυραμίδας. Διαρκής δραστηριότητα κατάρτισης και επανακατάρτισης, με σκοπό την αλλαγή των δεξιοτήτων του εργατικού δυναμικού. Τα προβλήματα όμως παραμένουν, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις ατόμων με χαμηλό επίπεδο ειδίκευσης και μόρφωσης. Τα προβλήματα μακροχρόνιας ανεργίας και ανεργίας των νέων προσλαμβάνουν σημαντικές διαστάσεις.».

Θανάσης Τσακίρης




Η δουλειά - 1993        
 
Στίχοι:   Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική:   Σταμάτης Κραουνάκης
Ερμηνεία: Άλκηστις Πρωτοψάλτη

Μην πας μια μέρα στη δουλειά σου μη πας
Δεν ζούμε, να δούμε αν αγαπιόμαστε μην πας
Το σπίτι αυτό αν το πρωί θα τ’ ανεχτούμε
να συγυρίζω, να γελάω, να μου μιλάς

Από μακριά πως αγαπιόμαστε το ξέρω
πιστός πως είσαι και στα πάντα συνεπής
Να με ρωτήσεις τι χρειάζεται να φέρω
κι αν βρήκα κάποιο σινεμά της προκοπής
Μην πας

Τα ίδια έκανε, θυμάμαι, κι ο μπαμπάς
μα εμένα ετούτη η διαδοχή μ’ έχει τρομάξει
Ποιος ξέρει άραγε
μ’ αυτό που μ’ αγαπάς
πιο άλλο όνειρο ζωής έχεις ξεγράψει

Μην πας
να δούμε αν αγαπιόμαστε να δούμε
Μην πας μια μέρα στη δουλειά μην πας

https://www.youtube.com/watch?v=2qpFgJ5m1pU



ΕΞΟΔΟΣ

Δούλες 

Δράμα


Δύο υπηρέτριες καταστρώνουν την εξόντωση της κυρίας τους, μόνο που τα αφελή σχέδιά τους αποτυγχάνουν και γίνονται μπούμεραγκ για τις ίδιες.
Τέχνης «Κάρολος Κουν»-Υπόγειο

Μέχρι 16/5

ΕΝΤΟΣ

COSMOTE CINEMA 1HD

Παράλογος Άνθρωπος (Irrational Man)

16/05/2018 22:45 - 00:20 ( 95') κατάλληλο, απαραίτητη η γονική συναίνεση
Κατηγορία: Δραματική Κομεντί, Σκηνοθεσία: Γούντι Άλεν, Ηθοποιοί: Χοακίν Φίνιξ,Έμα Στόουν,Πάρκερ Πόουζι
(2015). Βυθισμένος σε μια αδιέξοδη υπαρξιακή απελπισία, ο ευφυής μα αυτοκαταστροφικός και κυνικός καθηγητής φιλοσοφίας Έιμπ Λούκας δέχεται μια θέση σε ένα μικρό πανεπιστήμιο. Εκεί, θα βρει το νόημα της ζωής με τον πιο ανορθόδοξο τρόπο. Παραγωγή: ΗΠΑ. (95')

Tsakthan Daily 12/5/2018 --Εργασιακές σχέσεις: Από τον Πλάτωνα στην εποχή του ψηφιακού σταθμού εργασίας

"Όλη η ευτυχία εξαρτάται από το θάρρος και την εργασία."
- Honoré de Balzac

Ο πιο συνήθης ορισμός των εργασιακών σχέσεων είναι ο νομικός, που τις ορίζει
– ως συλλογικές διαπραγματεύσεις σύμφωνα με το εργατικό δίκαιο
– ως διαδικασίες προσλήψεων, προαγωγών, επιβολής ποινών, καταγγελίας σύμβασης και απόλυσης, απόδοσης αποζημιώσεων και συνταξιοδότησης
– ως διαιτησία (υποχρεωτική ή προαιρετική).
Επίσης ως εργασιακές σχέσεις ορίζονται οι συνθήκες εργασίας, η συμπεριφορά των εργαζομένων μέσα στο εργασιακό περιβάλλον και η απόδοσή τους σε σύγκριση με τους στόχους της επιχείρησης ή του οργανισμού. Συνοπτικά, λοιπόν, θα λέγαμε ότι οι εργασιακές σχέσεις περιλαμβάνουν όλες τις διαστάσεις των σχέσεων μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων.

Η εργασιακή σχέση είναι σχέση εξουσίας. Eξουσία είναι «η ικανότητα να επηρεάζουμε την συμπεριφορά ενός άλλου ατόμου μέσω κάποιας μορφής κύρωσης». ή αλλιώς «η ικανότητα ενός δρώντος υποκειμένου να επιτύχει τους στόχους του παρά την αντίσταση».Όμως, η έννοια της εξουσίας δεν έχει μόνο αυτή τη διάσταση. Η τρισδιάστατη άποψη για την εξουσία δίνει επιπλέον έμφαση στο ρόλο των πολιτικών συμφερόντων και ασπάζεται τη θέση ότι οι επιθυμίες και οι πεποιθήσεις των ανθρώπων μπορούν να τροποποιούνται και να διαμορφώνονται με τρόπο τέτοιο που να μπορεί να θεωρηθεί ότι έρχονται σε αντίθεση με τα θεμελιώδη συμφέροντά τους. Η εξουσία δεν ενοικεί μόνο στους επίσημους πολιτικούς και κοινωνικούς θεσμούς αλλά είναι μια ιδιότητα που είναι διάχυτη στο πλαίσιο ενός δικτύου κοινωνικών σχέσεων. Η εξουσία είναι παντού, όχι επειδή αγκαλιάζει τα πάντα, αλλά επειδή προέρχεται από παντού. Ο εργοδότης έχει το σύννομο δικαίωμα να διευθύνει τις εργασίες και να κατευθύνει τις προσπάθειες προς την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων. Από την άλλη πλευρά, ο μισθωτός εργαζόμενος μπορεί –άτυπα και ανεπίσημα- να ματαιώσει την επίτευξη των παραπάνω στόχων. Συνεπώς, είτε επίσημα είτε ανεπίσημα, οι εργασιακές σχέσεις αποτελούν ένα πεδίο αντιπαράθεσης, παρ’ όλη τη φιλολογία περί εργασιακής γαλήνης και τήρησης του συμβολαιϊκού χαρακτήρα τους και από τα δύο μέρη ως δείγμα καλής πίστης που διέπει τις σχέσεις μεταξύ των δύο μερών. Συνεπώς, πρόκειται για συσχετισμό δυνάμεων.

Μια διάσταση των εργασιακών σχέσεων στα πλαίσια του συγκρουσιακού χαρακτήρα είναι η μάχη για το χρόνο εργασίας. Αυτή η μάχη αφορά τον «ελεύθερο χώρο» μεταξύ της σχετικής και της απόλυτης υποταγής και πειθαρχίας που απαιτεί η καπιταλιστική παραγωγή. Με άλλα λόγια, αφορά τον αγώνα για τον τρόπο χρήσης και κατανάλωσης της εργατικής δύναμης στο πλαίσιο της εργασιακής διαδικασίας.

Οργάνωση της εργασίας και εργασιακές σχέσεις

Από τον καιρό της αρχαίας Κίνας και της Αθηναϊκής Δημοκρατίας υπάρχουν αναφορές σχετικά με την κατανομή της εργασίας. ο Πλάτωνα (Πολιτεία) μιλούσε για την «αρχή του καταμερισμού της εργασίας» σε μια κοινωνία που δεν εκτιμούσε την εργασία ως καθήκον των ελεύθερων πολιτών. Ο φιλόσοφος Meng-tzu συνέλαβε την ιδέα των μοντέλων και συστημάτων που σήμερα αποκαλούμε «τεχνικές διοίκησης παραγωγής» και τόνισε την αξία και τα πλεονεκτήματα του καταμερισμού της εργασίας. Όσο προχωρούσε η ανθρώπινη ιστορία προς την καπιταλιστική εκβιομηχάνιση τόσο αναπτύσσονταν θεωρητικά μοντέλα και πρακτικές καταμερισμού της εργασίας.

Θανάσης Τσακίρης


Η συμφωνία - 1976     
 
Στίχοι:   Γιώργος Σκούρτης
Μουσική:   Δήμος Μούτσης
Ερμηνεία: Χαράλαμπος Γαργανουράκης & Θίασος

Κάτι εργάτες κάνανε μια συμφωνία
Θέλανε δουλειά μα όχι τυραννία
Ένα χρόνο εργασίας
Υπογράψανε θαρρώ
Το δικαίωμα απεργίας
Τους το κόψανε στα δυο

Κάτι εργάτες κάνανε μια συμφωνία
Θέλανε δουλειά μα όχι τυραννία
Κι ο πατρόνος τους φωνάζει
Το συμβόλαιο μη σπάνε
Με την πείνα τούς τρομάζει
Και τον νόμο να μην χτυπάνε

Τώρα βγήκανε στους δρόμους
Ξεχασμένοι από τον Θεό
Τώρα βγήκανε στους δρόμους
Και φωνάζουνε τον λαό

Κι έτσι από την πρώτη μέρα
Που ξεσπάει η απεργία
θέλουνε κι αυτοί αέρα
απεργία, απεργία

Κάτι εργάτες κάνανε μια συμφωνία
Θέλανε δουλειά μα όχι τυραννία
Κι αγωνίζουνται γι’αυτή την ιστορία





https://www.youtube.com/watch?v=ZcArjP2YeK4






ΕΚΤΟΣ

"Ο ουρανός και... Το παντελόνι του"


Ο "πατέρας" και η "μάνα" του νεοελληνικού θεάτρου, ο Ιάκωβος Καμπανέλλης και η Λούλα Αναγνωστάκη, ενώνουν για πρώτη φορά τη φωνή τους σε ενιαία παράσταση. Στον μονόλογο "Αυτός και το παντελόνι του", γραμμένος εξήντα χρόνια πριν και στο μονοπρόσωπο έργο "Ο ουρανός κατακόκκινος" - που φέτος συμπληρώνονται είκοσι χρόνια από το πρώτο του ανέβασμα - ο Ιάκωβος Καμπανέλλης και η Λούλα Αναγνωστάκη αντίστοιχα επαληθεύουν για μια ακόμη φορά τη διαχρονικότητα της υπαινικτικής γραφής τους.

"Αυτός" (Χρήστος Χατζηπαναγιώτης) - παρά το γεγονός ότι δεν έχει ούτε όνομα - και η Σοφία Αποστόλου (Νένα Μεντή) - "πρώην καθηγήτρια, απολυθείσα λόγω αλκοολισμού" και "μητέρα φυλακισμένου" - αφηγούνται την προσωπική τους ιστορία με υποδόριο χιούμορ και ευαισθησία στην έκφραση της συναισθηματικής μνήμης τους και "ξεχωρίζουν". Εξακολουθούν να "ξεχωρίζουν" ακόμη, τόσο που αναρωτιόμαστε κατά πόσο έχει αλλάξει η δημόσια σφαίρα του σύγχρονου νεοελληνικού μας βίου.

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Μάνος Καρατζογιάννης
Σκηνογράφος: Γιάννης Αρβανίτης
Μουσική: Αντώνης Παπακωνσταντίνου
Φωτισμοί: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου
Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα
Φωτογράφος: Πάνος Γιαννακόπουλος
Μακιγιάζ: Make Up Lab by Yiannis Marketakis
Βοηθός Σκηνογράφου: Ζώης Οικονόμου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ανδρέας Ανδρέου
Γραφίστας: Κωνσταντίνος Γεωργαντάς
Διεύθυνση παραγωγής: Δημήτρης Κουκάς
Παραγωγή: People Entertainment Group Α.Ε. (www.people.gr)

Με τους Νένα Μεντή και Χρήστο Χατζηπαναγιώτη.

Διάρκεια: 80 λεπτά
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
Βίκτωρος Ουγκώ 55
ΠΕΡΙΟΧΗ
Πλ. Ομονοίας - Μεταξουργείο
ΤΗΛΕΦΩΝΟ
2114036322
Σταθμός Θέατρο


ΕΝΤΟΣ

Διαβάζουμε

Συγγραφέας:  Guy Debord
Μεταφραστής:  Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης

Επίμετρο:  Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης

Στην Κοινωνία του θεάματος –που κυκλοφόρησε το 1967–, ο Guy Debord εκθέτει συνεκτικά τους τρόπους λειτουργίας της σύγχρονης κοινωνίας όπως διαμορφώνεται από τα τέλη της δεκαετίας του 1920 και γιγαντώνεται, παροξυσμικά και παρανοϊκά, έως τις μέρες μας. Μισό αιώνα μετά την πρώτη του έκδοση, αυτό το μοναδικό βιβλίο παραμένει δυναμικά επίκαιρο. Γράφει ο Debord: «Το θέαμα δεν μπορεί να εννοηθεί ως κατάχρηση ενός κόσμου της όρασης, ως το προϊόν των τεχνικών μαζικής διάχυσης εικόνων. Είναι μάλλον μια Weltanschauung [κοσμοθεώρηση] που έγινε πραγματική, που εκφράστηκε υλικά. Είναι μια θεώρηση του κόσμου που έγινε αντικειμενική». Όσον αφορά τον ίδιο τον συγγραφέα, ακολούθησε στη ζωή και έως τον εκούσιο θάνατό του έναν και μοναδικό κανόνα. Τον συνοψίζει στον πρόλογο της τρίτης γαλλικής έκδοσης του ανά χείρας έργου: «Οφείλει κανείς να διαβάσει αυτό το βιβλίο έχοντας κατά νου ότι γράφτηκε με την πρόθεση να βλάψει την κοινωνία του θεάματος. Δεν είπα ποτέ τίποτα το εξωφρενικό».

Tsakthan Daily 6/5/2018 --Κράτος και Παγκοσμιοποίηση: Μια διαδικασία εν τω γίγνεσθαι

"Ο δογματισμός και ο σκεπτικισμός είναι και οι δύο, κατά μία έννοια, απόλυτες φιλοσοφίες. Κάποιος είναι βέβαιος ότι γνωρίζει, ο άλλος δεν ξέρει. Αυτό που η φιλοσοφία πρέπει να διαλύσει είναι η βεβαιότητα, είτε της γνώσης είτε της άγνοιας. "– Bertrand Russell

Οι θεωρητικοί της τάσης της «πολυσύνθετης παγκοσμιοποίησης» τονίζουν ότι η παγκοσμιοποίηση δεν είναι μια παγιωμένη κατάσταση αλλά μια διαδικασία εν τω γίγνεσθαι. Συμφωνούν με τους σκεπτικιστές ότι το εμπόριο και οι επενδύσεις δεν ρέουν παρά μόνο στο τρίγωνο Βόρεια Αμερική-Ευρώπη-Ιαπωνία αλλά τονίζουν ότι η άνοδος των εμπορικών περιφερειακών μπλοκ αποτελεί μέρος της ευρύτερης διαδικασίας παγκοσμιοποίησης.  Από αυτή την άποψη, χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Ε.Ε. που απαιτεί το άνοιγμα των αγορών των κρατών που έχουν ζητήσει να ενταχτούν σε αυτήν και την υιοθέτηση των νεοφιλελεύθερων επιλογών πολιτικής. Συμφωνούν, επίσης, ότι ο βαθμός ολοκλήρωσης των οικονομιών βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με αυτό των αρχών του 20ού αιώνα μόνο που τώρα είναι πολύ βαθύτερη καθόσον δεν πρόκειται απλώς για το άνοιγμα των αγορών για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες αλλά για την παραγωγή τους στις τρίτες χώρες. Π.χ. η παραγωγή των αυτοκινήτων της Ford γίνεται μόνο κατά το ¼ στις ΗΠΑ ενώ τα ¾ στις χώρες του τρίτου κόσμου και είναι χαρακτηριστικό ότι σε ένα μοντέλο δόθηκε η ονομασία Mondeo. Αυτό δε σημαίνει πως δεν υπάρχουν σύνορα.

Υπάρχουν ακόμη σημαντικές ανισότητες στον παγκόσμιο οικονομικό χάρτη και κάθε δραστηριότητα «γειώνεται» σε συγκεκριμένο τόπο. Πρόκειται, λοιπόν, για μια αναδιαμόρφωση της εξουσίας και των συσχετισμών δύναμης σε όλα τα επίπεδα.  Άλλοι συγγραφείς αυτής της τάσης εξετάζουν τις διαδικασίες της παγκοσμιοποίησης σε πολιτικό, κοινωνικό και πολιτιστικό επίπεδο και όχι μόνο στο οικονομικό, όπως κάνουν οι globalists. Ένα βασικό στοιχείο που διαμορφώνεται στη διάρκεια των δύο τελευταίων δεκαετιών είναι η δημιουργία και αφύπνιση μιας «παγκόσμιας συνείδησης», κάτι που φαίνεται με τις παγκόσμιου χαρακτήρα κινητοποιήσεις για μια εναλλακτική παγκοσμιοποίηση, για τις παγκόσμιες αντιπολεμικές πορείες, τις οικολογικές εξεγέρσεις εναντίον της επιδείνωσης της περιβαλλοντικής κρίσης που εντείνεται με την ανεξέλεγκτη δράση πολυεθνικών εταιριών, όπως για παράδειγμα οι διεθνείς κινητοποιήσεις εναντίον των μεταλλείων χρυσού. Όλα αυτά έχουν συνέπειες για το κράτος-έθνος.

 Οι συγγραφείς της τάσης απορρίπτουν έντονα την άποψη των globalists για το «τέλος του έθνους-κράτους» αλλά δεν παραβλέπουν τις αλλαγές που λαμβάνουν χώρα στο ρόλο του κράτους. Το κράτος δεν παραχωρεί μόνο προς τα πάνω, δηλαδή στις περιφερειακές ενώσεις ή στις διεθνείς ΜΚΟ, δικαιώματα, εξουσίες και αρμοδιότητες αλλά και προς τα κάτω αποκεντρώνοντας τες είτε σε νομαρχίες, δήμους και περιφέρειες είτε σε σε ομάδες της λεγόμενης «κοινωνίας πολιτών» όπως τα επιμελητήρια, τα εργατικά συνδικάτα και οι εργοδοτικές ενώσεις που τους έχουν εκχωρηθεί αρμοδιότητες διαχείρισης και λειτουργίας προγραμμάτων επαγγελματικής επιμόρφωσης και εκπαίδευσης. Πλαγίως δε, εξουσίες και αρμοδιότητες αποκτούν οι μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις που μπαίνουν στους τομείς της ιδιωτικής εκπαίδευσης και της πληροφορικής. Το πέρασμα εξουσιών στις δυνάμεις της αγοράς σημαίνει πως ασκούνται συνεχείς πιέσεις για την αύξηση της έντασης του ανταγωνισμού μεταξύ των κρατών ώστε να δίνεται έμφαση και προτεραιότητα στην (ανταγωνιστική) οικονομία και όχι στην ικανοποίηση κοινωνικών αναγκών και στην αναδιανομή του πλούτου.  Γι’ αυτό θεωρούν λανθασμένη τη θεωρία των σκεπτικιστών και όσον αφορά την άποψή του για τη «γενναιοδωρία» του κράτους ως προς τις κυβερνητικές δαπάνες που αφορούν το περασμένο στάδιο της ανάπτυξης του κράτους πρόνοιας το οποίο οι νεοφιλελεύθεροι συρρίκνωσαν σε συνδυασμό με τη δημογραφική πίεση και τη  χαμηλή αύξηση των οικονομικών μεγεθών.

Held D., McGrew, Goldblatt D., Perraton J. (1999) Global Transformations: Politics, Economics and Culture. Cambridge, UK: Cambridge University Press
Breslin S. and Higgott R. (2000) “Studying Regions: Assessing the New, Learning from the Old” in New Political Economy 5 (3) November σελ 333-353
 Dicken P. (2003) Global Shift: Reshaping the Global Economic Map in the 21st Century,  London, UK: Sage..
 Τσακίρης Θ. (2008) « Ό,τι είναι χρυσό δεν λάμπει: διεθνείς κοινωνικές κινητοποιήσεις ενάντια στα χρυσορυχεία». Περ. Προσεχώς, τεύχος 19, σελ. 8-10.
 Cerny P.G. (1997) “Paradoxes of the Competition State: The Dynamics of Political Globalization”, Government and Opposition, 32 (2) σελ. 251-74.
  Hall P. and Soskice D. (2001) “Introduction” in Hall P. and Soskice D. (eds.) Varieties of Capitalism: The Institutional Foundation of Comparative Advantage. Oxford, UK: Oxford University Press
Weiss L. (2003) States in the Global Economy: Bringing Domestic Institutions Back In. Cambridge, UK: Cambridge University

Θανάσης Τσακίρης




Σιγουριά - 1996     
 
Στίχοι:   Active Member
Μουσική:   B.D Foxmoοr
Ερμηνεία: Active Member


Κακό πράγμα η σιγουριά τελικά άκου που σου λέω
εγώ που πληρώνω ακόμα για όλα εκείνα που δε φταιω
δεν άραξα ποτέ να βολευτώ σε όσα είχα κοντά μου
δε μοιράστηκα ποτέ τα όνειρά μου.
Με εκείνους και καλά τους βολεμένους
εγώ έψαχνα το δάκρυ κάπου αλλού, στους πληγωμένους
απ’ όλα εκείνα που μουλιάζουν το μυαλό μας
που γεμίζουν ένα ψέμα με χαρά για το εγώ μας.

Στάθηκα απέναντι από εκείνα που μου `τάζαν
που μου χαλάγαν τη ζωή και με τρομάζαν
γιατί είναι τόσο ψυχρό και βέβαιο το πάθος
που δε σηκώνει λάθος.
Και με απόγνωση βαθιά κοιτάω να μην καταντήσω
να πληρώνω λύτρα για να πάρω τη ζωή μου πίσω
Βάζω στοίχημα λοιπόν όλα τα όνειρά μου
και τρέχω πάλι μακριά απ’ τη σιγουριά μου.

Και έτσι στο έργο που κυλάει σήκωσε λίγο τη ματιά σου
είναι ο ρόλος σου μικρός βάλε λόγια ρε δικά σου
ζήσε περήφανη ζωή και άσε το δράμα
Διώξε το φόβο μακριά δεν έχει όρια το θαύμα.
Πες ότι θέλεις να πετάξεις κι ας μεγάλωσες στο χώμα
πάρε μαύρο και λευκό, φτιάξε ένα δικό σου χρώμα
κάνε φίλους που δεν έχουν λησμονήσει
εκείνο το παιδί που δεν έχει ακόμα αρχίσει
να μετράει τις αναμνήσεις και τη λύπη του να φτύνει
να ζητάει απ’ τη στιγμή μεγαλείο και να κρίνει
ό, τι του δίνει μια εικόνα τυλιγμένη μ’ ένα ψέμα
ένα τίποτα που αρκεί για να γίνει πρώτο θέμα.
Μα εκεί χαμένος στην ασφάλεια της λήθης
να φωνάζει η ψυχή του «Ρε, ηλίθιε, δε με πείθεις!»

Θέλω μια άνοιξη από δάκρυα, πίστεψέ το, είναι η σειρά σου
σ’ αγαπάει η ζωή φύγε ρε απ’ τη σιγουριά σου.

Τη σιγουριά που μου έδινες Θεέ μου δεν πήρα ποτέ μου
είχα παρέα τον πόνο στα ταξίδια μου εγώ
τριγύρω μου όλα γνωστά σαν το αύριο, το χθες μου
να μου κλείνουν το στόμα μα δεν λέω να πνιγώ.



https://www.youtube.com/watch?v=Mc9DELD6qKw



ΕΞΟΔΟΣ

Ο Κύριος και η Κυρία Αντελμάν 
Monsieur et Madame Adelman


Δραματική κομεντί 2017 | Έγχρ. | Διάρκεια: 120'
Γαλλοβελγική ταινία, σκηνοθεσία Νικολά Μπεντός με τους: Ντενί Πονταλιντές, Πιέρ Αρντιτί, Ντοριά Τιλιέ, Νικολά Μπεντός

Η σύζυγος ενός διάσημου συγγραφέα, ο οποίος μόλις έχει πεθάνει, διηγείται σε έναν δημοσιογράφο την κοινή τους ζωή για σχεδόν μισό αιώνα και την αλήθεια πίσω από το λογοτεχνικό θρύλο που συνοδεύει τον άντρα της.

Από κοινού 
Performance
Μια διαδραστική παράσταση στην οποία ηθοποιοί και θεατές δημιουργούν επιτόπου μια αυτοσχεδιαστική ιστορία και την παρουσιάζουν
Παλμός Χώρος Έκφρασης & Θεραπείας

Από 6/5 Μέχρι 25/6
Πρεμιέρα: 6/5/2018


ΕΝΤΟΣ


Κυριακή 6 Μαΐου
COSMOTE CINEMA 1HD/COSMOTE TV
21:00
Η Τριλογία της Απόκλισης: Αφοσίωση
The Divergent Series: Allegiant
Περιπέτεια 2016 | Έγχρ. | Διάρκεια: 110'
Αμερικανική ταινία του Ρόμπερτ Σβέντκε, με τους Σάιλιν Γούντλι, Τέο Τζέιμς, Οκτάβια Σπένσερ.Παρά τις αυστηρές απαγορεύσεις του νέου καθεστώτος, η Τρις, ο Φορ και τρεις ακόμα σύντροφοί τους περνούν στην εξωτερική πλευρά του φράκτη και περιπλανιούνται σε μια έρημη, κατεστραμμένη γη. Όμως, κάποιοι τους περιμένουν εκεί έξω…

Tsakthan Daily 4/5/2018 -- Κράτος και Παγκοσμιοποίηση: Έχει δίκιο ο Παρτσαλάκης;

Αν πιστέψουμε τον Αντρέα Γεωργίου ηθοποιό-σκηνοθέτη-χορευτή-παραγωγό της τηλεοπτικής σειράς "Το Τατουάζ" η γραμμή Μπουένος Άιρες-Αίγινα-Πειραιάς-Αθήνα-Καλαμπάκα-Λονδίνο είναι κάτι σαν τη διαδημοτική λεωφορειακή γραμμή 140 Πολύγωνο-Γλυφάδα.

Παγκοσμιοποίηση:Διαδικασία που ενθαρρύνεται από (αλλά και που καταλήγει σε) αύξηση των διασυνοριακών ροών αγαθών, υπηρεσιών, χρημάτων, ανθρώπων, πληροφοριών και πολιτιστικών στοιχείων.[δημοσιογραφικός ορισμός]

Άντονυ Γκίντενς. Η βασική του προσέγγιση στηρίζεται στην έννοια της αποσύνδεσης του χρόνου από το χώρο. Αυτή είναι και η αρχή της παγκοσμιοποίησης στο έργο του Μάνιουελ Καστέλς, ο οποίος μιλάει για τη «συμπύκνωση του χωροχρόνου» με αποτέλεσμα τη «σμίκρυνση του κόσμου».

Ο James Mittelman δεν θεωρεί ότι η παγκοσμιοποίηση είναι ενιαίο φαινόμενο αλλά μάλλον ένα «σύνδρομο διαδικασιών και δραστηριοτήτων: ένα σύνολο ιδεών και ένα πλαίσιο πολιτικών». 

Στη συμπίεση το υχωροχρόνο ως χαρακτηριστικό στοιχείο της εποχής της παγκοσμιοποίησης αναφέρεται κι ο μαρξιστής γεωγράφος David Harvey:πρόκειται για τη διαδικασία επαναστατικοποίησης των αντικειμενικών ιδιοτήτων του χώρου και του χρόνου. 

Έτσι, καλύπτεται η ανάγκη υπέρβασης των χωρικών συνόρων, του ανοίγματος και της δημιουργίας νέων αγορών, επιτάχυνσης των κύκλων παραγωγής και μείωσης του χρόνου ανακύκλυσης (turn-over) του κεφαλαίου.

Η παγκοσμιοποίηση επιδρά ιδιαίτερα έντονα στο κράτος, στους θεσμούς, στις λειτουργίες και τους λειτουργούς του. 

Όσον αφορά την προστασία και την προώθηση των φτωχών και μη προνομιούχων στρωμάτων το κράτος χάνει την αποκλειστική αρμοδιότητα και εξουσία του σε αυτό τον τομέα.

 Ένα τμήμα των αρμοδιοτήτων και λειτουργιών του παραχωρείται σε άλλους κοινωνικούς, πολιτικούς και οικονομικούς θεσμούς. 

Όσο πιο ενσωματωμένο οικονομικά είναι ένα κράτος  τόσο ανοιχτό είναι στη διαδικασία της παγκοσμιοποίησης. 

Το ίδιο ισχύει και όσον αφορά την εκχώρηση εξουσιών και αρμοδιοτήτων σε διεθνή όργανα λήψης αποφάσεων 

Στο στάδιο της μετάβασης αυτά τα κράτη αντιμετωπίζουν βραχυπρόθεσμα προβλήματα, όπως απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας λόγω της εξόδου των επιχειρήσεων ή της μείωσης των εισοδημάτων ορισμένων ομάδων εργαζομένων καθώς ξένα προϊόντα και υπηρεσίες είναι πιο ανταγωνιστικά από υψηλού κόστους εγχώρια προϊόντα και υπηρεσίες

Hyperglobalists

Yποστηρίζουν ότι η παγκοσμιοποίηση είναι αναπόφευκτη διαδικασία και ότι εκεί όπου μέχρι προ μιας τριακονταετίας κυριαρχούσαν τα έθνη-κράτη στον παγκόσμιο οικονομικό χάρτη, σήμερα κυριαρχεί η αγορά «χωρίς σύνορα». 

Βασικοί υποστηρικτές αυτής της άποψης είναι ο Ρόμπερτ Ραιχ, πάλαι ποτέ Υπουργός Οικονομίας της κυβέρνησης Κλίντον, και ο Κενίτσι Ομέ.

 Bλέπoυν μέσα από ένα οικονομίστικο πρίσμα τον κόσμο και την παγκοσμιοποίηση ως προϊόν κατά κύριο λόγο της δράσης των οικονομικών δυνάμεων και μηχανισμών. 

Αναφέρεται στην υπεραυξημένη κυκλοφορία και ροή αγαθών, κεφαλαίου, εργασίας και πληροφοριών διαμέσου και πέραν των εθνικών συνόρων που καταργούνται ντεφάκτο και δια παντός. 

Το κύριο οικονομικό στοιχείο αναφοράς είναι οι Άμεσες Ξένες Επενδύσεις

Βοηθούσης και της νέας πληροφορικής τεχνολογίας ο κόσμος είναι απείρως μικρότερος σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο, καθώς το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο αντικαθιστά το παραδοσιακό (snail mail) και το διαδίκτυο αντικαθιστά την εφημερίδα, το περιοδικό και το βιβλίο. 

Άρα οδηγούμαστε στο «τέλος της γεωγραφίας» γιατί, σε έναν κόσμο χωρίς σύνορα, οι εταιρείες είναι εκείνες που θα επιλέγουν και θα αποφασίζουν πού θα επενδύουν δίχως να υπολογίζουν τη γεωγραφία και συνήθως η επιλογή τους είναι η προσφυγή σε χώρες όπου διαβλέπουν τεράστια περιθώρια κερδών λόγω ύπαρξης πάμφθηνων εργατικών χεριών και φθηνών από άποψη κόστους ενεργειακών πηγών, και λόγω φορολογικών κινήτρων, ελαφρύνσεων και απαλλαγών. 

Πιέζονται, έτσι, οι εθνικές κυβερνήσεις να χαμηλώνουν τα μέτρα και σταθμά της φορολογίας, της εργασιακής νομοθεσίας και να ρίχνουν το επίπεδο ζωής και το επίπεδο του φυσικού περιβάλλοντος.

Αλλάζει συντριπτικά ο συσχετισμός πολιτικών δυνάμεων και εξουσίας μεταξύ των κοινωνικών τάξεων και στρωμάτων σε βάρος των κατώτερων λαϊκών τάξεων. 

Λόγω των φορολογικών κινήτρων και απαλλαγών χάνονται έσοδα που θα χρησιμοποιούνταν για την ενίσχυση δημοσίων επενδύσεων στους κοινωνικούς τομείς του κράτους πρόνοιας και ιδιαίτερα για την υγεία και την παιδεία. 

Μαζί με το «τέλος της γεωγραφίας» ήλθε και το «τέλος των εθνικών κρατών», σύμφωνα με τη διατύπωση του Ομέ.

Giddens A. (2001) Οι συνέπειες της νεωτερικότητας. Αθήνα: Εκδ.Κριτική.
  Castells M.  (1996) The Rise of the Network Society. Cambridge, MA: Blackwell
  Mittelman J. (2000) The Globalization Syndrome: Transformation and Resistance. Princeton, NJ: Princeton University Press.
  Harveγ, D. (1990) The Condition of Postmodernίty: Αn Enquiry into the Origins of Cultural Change. Cambridge ΜΑ & Oxford UK: Blackwell.March D., Smith N., and Hothi N. (2006) “Globalization and the State.” στο Hay C., Lister M., March D. (eds) The State: Theories and Issues. Basingstoke, UK and New York, USA: Palgrave Macmillan,  σελ. 172-189.
  Reich R. (1991) The Work of Nations: Preparing Ourselves for 21st Century Capitalism. New York, NY: Knorf
   Ohmae K. (1996) The End of the Nation-State: The Rose of Regional Economics. London: HarperCollins.


Θανάσης Τσακίρης





ΚΑΡΑΒΙ ΜΕ ΣΗΜΑΙΑ ΞΕΝΗ


Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Καράβι με σημαία ξένη
που πας ταξίδι μακρινό,
αγάπη πια δεν με προσμένει,
το σπίτι άδειο κι ορφανό.
Αγάπη πια δεν με προσμένει,
μαζί σου πάρε με,
μαζί σου πάρε με,
να μην πονώ.

Μπουένος Άιρες, Νέα Υόρκη,
Βομβάη, Τόκιο και Μπαρμπαριά.
Ψεύτικα όνειρα, ψεύτικοι όρκοι,
αχ! να τα ξέχναγα εκεί μακριά.

Του έρωτά μου η ορφάνια
κάνει το δάκρυ μου καυτό.
Μόνο σε μακρινά λιμάνια
εκεί μπορεί να γιατρευτώ,
να φύγω λίγο απ την αφάνεια,
να λησμονήσω,
να λησμονήσω,
να ξεχαστώ.

Μπουένος Άιρες, Νέα Υόρκη,
Βομβάη, Τόκιο και Μπαρμπαριά.
Ψεύτικα όνειρα, ψεύτικοι όρκοι,
αχ! να τα ξέχναγα εκεί μακριά.

https://www.youtube.com/watch?v=w8p91kq0hRc




ΕΞΟΔΟΣ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ, ΤΗΝ ΟΥΡΟΓΟΥΑΗ ΚΑΙ ΤΗ ΧΙΛΗ
Στη εκδήλωση θα παρουσιασθούν οι εμπειρίες που είχε η Εναλλακτική Δράση από την επικοινωνία και τις επαφές που είχε με αυτοδιαχειροζόμενα εγχειρήματα στην Αργεντινή, την Ουρουγουάη και τη Χιλή
Όπως είναι γνωστό η Εναλλακτική Δράση εκπροσωπούμενη από το μέλος της Μάκη Σταύρου ήταν καλεσμένη και συμμετείχε στην 6η Διεθνή Συνάντηση για την Οικονομία των Εργαζομένων που έγινε στο Μπουένος Άιρες στα τέλη του Αυγούστου του 2017. Το θέμα που παρουσίασε ήταν “Η διαχείριση των ιστορικών μνημείων από την ίδια την κοινωνία.”
Κατά τη δίμηνη παραμονή μας στη Λατινική Αμερική είχαμε πολλές επαφές με συλλογικότητες και κινήματα που λειτουργούν με αυτοδιαχείριση. Ενδεικτικά αναφέρουμε τις επισκέψεις και τις συζητήσεις με εργάτες και άλλους εργαζόμενους, αλλά και απλούς πολίτες σε αυτοδιαχειρζόμενα εργοστάσια και επιχειρήσεις, όπως το εργοστάσιο υφαντουργίας στο Πιγουέ, το ξενοδοχείο Μπάουεν στην καρδιά του Μπουένος Άιρες, το συνεταιρισμό ανακύκλωσης Reciclando Sueños, τα τυπογραφεία Campichuelo, και Chilavert, τα εστιατόρια Bataglia και Alen-Alen, τον κατασκευαστικό και οικοδομικό συνεταιρισμό Quilmes, το αυτοδιαχειριζόμενο σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Bachillerato Popular Dario Sautillan, την αυτοδιαχειριζόμενο καταναλωτικό συνεταιρισμό mercado popular de subsistencia στο Μοντεβίδεο (Ουρουγουάη), την cooperativa Coenergia με τα εργοτάξιά της στο Σαντιάγο (Χιλή), το αυτοδιαχειριζόμενο από την τοπική κοινωνία, με ανοιχτή συνέλευση ιστορικό μνημείο της βασιλικής Capilla Santa Ana, στη συνοικία Κορδιγέρα του Βαλ Παραϊσο στη Χιλή κ.α.
Τις εμπειρίες αυτές θα παρουσιάσει ο Μάκης Σταύρου στην προαναφερόμενη εκδήλωση, ενώ στην εκδήλωση και στη συζήτηση που θα ακολουθήσει θα συμμετέχει και ο Βασίλης Διαμάντης, εργαζόμενος στο αυτοδιαχεριζόιμενο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ.



ΕΝΤΟΣ

Διαβάζουμε

Μυρωδιά από σανίδι
του Κώστα Κρομμύδα

 

Στην Αθήνα του ’40, ένας έρωτας γεννιέται στο σανίδι, όταν η Δωδέκατη Nύχτα ενώνει τον Νικόλα και τη Λυδία στη σκηνή και τη ζωή. Ένας έρωτας που θα κρατήσει δεκαετίες, κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά και με πτυχές που μένουν κρυφές, μέχρι τη μέρα που ο Νικόλας αποφασίζει να αποκαλύψει στη Μάρω τα κρυμμένα μυστικά.

Μια ζωή σαν θέατρο, γεμάτη ένταση, πάθος και δημιουργία, συνδέει τους δύο πρωταγωνιστές μέχρι την τελική αυλαία. Μια ζωή όπου «Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή. Κι όλοι οι άντρες κι οι γυναίκες είν’ απλώς ηθοποιοί». Μια ζωή γεμάτη μυρωδιά από σανίδι.

Μια ιστορία εμπνευσμένη από τους αξέχαστους έρωτες του θεάτρου και της μεγάλης οθόνης

Καθηλωτικό και άκρως ατμοσφαιρικό, το Μυρωδιά από Σανίδι του Κώστα Κρομμύδα τον καθιερώνει πλέον ως έναν από τους πιο δυναμικούς συγγραφείς της γενιάς του. Ο ίδιος καταφέρνει με μοναδικό τρόπο να πλημμυρίσει τον αναγνώστη με εικόνες και συναισθήματα, δημιουργώντας ένα τρυφερό και συναρπαστικό αφήγημα, όπου η ιστορική προσέγγιση μπλέκεται αρμονικά με τη μυθοπλασία.
Δημήτρης Κοτταρίδης, δημοσιογράφος

Καθηλωτικό και άκρως, ατμοσφαιρικό το Μυρωδιά από σανίδι του Κώστα Κρομμύδα τον καθιερώνει πλέον ως έναν από τους πιο δυναμικούς συγγραφείς της γενιάς του. Ο ίδιος καταφέρνει με μοναδικό τρόπο να πλημμυρίσει τον αναγνώστη με εικόνες και συναισθήματα δημιουργώντας ένα τρυφερό και συναρπαστικό αφήγημα όπου η ιστορική προσέγγιση μπλέκεται αρμονικά με τη μυθοπλασία.
Δημήτρης Κοτταρίδης, Δημοσιογράφος

Τsakthan Daily 2/5/2018 -- Ο πλουραλισμός κι οι επικριτές του

Οι κάτοχοι των θέσεων στην κυβέρνηση έρχονται και παρέρχονται με αποτέλεσμα την μερική ή αλλαγή των συγκεκριμένων πολιτικών (policies) που εφαρμόζονται λόγω προσωπικών στυλ, προοπτικών, κομματικών εξαρτήσεων, συμφερόντων κ.ο.κ.

Όμως, σχετικά σταθερή παραμένει  η δομή των πολιτικών σχέσεων (εκλογικές διαδικασίες, διαδικασίες λήψης αποφάσεων για την εφαρμοστέα πολιτική, σχέσεις κυβέρνησης με μεγάλες εταιρείες, την οργανωμένη εργασία, καταναλωτές κ.ά.).

Οι πλουραλιστές μελετούν τις μικρές αυτές ομάδες προσώπων και προσπαθούν να τις γενικεύσουν στο κοινωνικό επίπεδο. Την ομάδα ως μονάδα ανάλυσης όρισε πρώτος ο Ντέηβιντ Τρούμαν στηριζόμενος σε μεγάλο βαθμό στο έργο του Άρθουρ Μπέντλευ ο οποίος τονίζει χαρακτηριστικά ότι «η ισορροπία των πιέσεων των ομάδων είναι η υφιστάμενη κατάσταση της κοινωνίας». 

Η πολιτική δεν μπορεί να εξηγηθεί με όρους αισθημάτων, στάσεων ή ιδεών στο βαθμό που αυτοί απορρέουν από την ζωή των ομάδων˙ ούτε μπορεί να εξηγηθεί με την μελέτη των ηγετών αφού αυτοί εκφράζουν τα συμφέροντα των ομάδων.Η πλουραλιστική άποψη θεωρεί ότι το κράτος είναι η ενσάρκωση της εξουσίας/δύναμης στην καπιταλιστική πολιτική οικονομία.

Βρίσκεται υπεράνω των επιρροών που ασκούνται από την πίεση όλων των ομάδων συμφερόντων, ενδεχομένως και των οικονομικών.

- Το κράτος είναι «ουδέτερος διαιτητής» που σταθμίζει όλα τα ανταγωνιζόμενα συμφέροντα και νομοθετεί για το «κοινό καλό» εξισορροπώντας τα αντικρουόμενα αιτήματα αυτών των συμφερόντων.

Πληθώρα ανταγωνιζόμενων κυβερνητικών φορέων, διευθύνσεων και τοπικών αρχών, 

ύπαρξη πολιτικών κομμάτων, συνδικάτων, κινήσεων πολιτών

=>άτομα και οι ομάδες μπορούν να έχουν στη διάθεσή τους διάφορα σημεία πρόσβασης στους φορείς λήψης αποφάσεων.

Η θεωρία του πλουραλισμού θέτει σε ίση θέση τόσο τα οικονομικά όσο και τα μη οικονομικά, υποδηλώνοντας έτσι ότι όλα έχουν ίση ικανότητα επιρροής και δύναμη μπορώντας να ικανοποιήσουν τα αιτήματά του μέσω του κράτους.

Νεοπλουραλισμός. Αποδέχεται ότι στη διαδικασία λήψης αποφάσεων για την εφαρμόσιμη πολιτική συχνότερα επιβάλλουν τις απόψεις τους οι επιχειρηματικές ομάδες συμφερόντων.

Ο πλουραλισμός είναι αποτελεί απολογία υπέρ του στάτους-κβο, υπεράσπιση του ισχύοντος πολιτικού συστήματος των ΗΠΑ, τοπικιστική επικέντρωση που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ευρέως. Στην πραγματικότητα οι εθελοντικές ενώσεις του πλουραλισμού δεν αποτελούν παρά ένα ακόμη επίπεδο της γραφειοκρατίας.  Επίσης, στην πράξη, οι ΗΠΑ δεν αποτελούν μια κοινωνία όπου όλοι είναι οργανωμένοι σε ομάδες˙ αντιθέτως, λίγοι είναι μέλη τους και, ως επί το πλείστον, προέρχονται από τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα των πλουσίων και μορφωμένων λευκών. 

Το κράτος δεν είναι ένας ουδέτερος μεσολαβητής.  Οι πλουραλιστές θεωρούν ότι υπάρχει ευρεία συναίνεση στους κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού παραβλέποντας την πραγματικότητα της άρνησης αποδοχής του που παρουσιάζεται είτε με τη μορφή της αποχής στις προεδρικές εκλογές είτε με τη μορφή της ειρηνικής ή βίαιης κινητοποίησης των κοινωνικών κινημάτων της εργατικής τάξης, των μειονοτήτων, των γυναικών, της νεολαίας και των οικολογικών οργανώσεων. Κι αυτό γιατί στη σκέψη τους δεν υπάρχει χώρος για τις κοινωνικές τάξεις και για την παρέμβαση και συμμετοχή των μαζών στην πολιτική.

Οι πλουραλιστές εστιάζουν τους φακούς της ανάλυσής τους περισσότερο στην πολιτική της κυβέρνησης και των δημοσίων θεσμών αφήνοντας εκτός οπτικής γωνίας την πολιτική του ιδιωτικού τομέα. Είναι απορροφημένοι με την ανάλυση των τυπικών πολιτικών θεσμών και αγνοούν τη διάσταση μεταξύ των υποθετικών και των πραγματικών λειτουργιών τους υπό συνθήκες καπιταλισμού.

Οι εθελοντικές ενώσεις στις οποίες αναφέρονται οι συγκεκριμένοι πλουραλιστές δεν αποτελούν πολιτικές ομάδες αλλά κοινωνικές, πολιτιστικές κλπ που δεν διακρίνονται για την εντελώς δημοκρατική λειτουργία τους καθώς είναι γραφειοκρατικά και ιεραρχικά δομημένες.

 Οι πόροι και η ισχύς των ενώσεων είναι άνιση στο θεσμικό επίπεδο πχ μεγαλοεπιχειρηματικές ενώσεις σε σχέση π.χ. με τα συνδικάτα.

Θανάσης Τσακίρης

Ελευθερία - 2006     
 
Στίχοι:   Γιώργος Χατζόπουλος
Μουσική:   Δημήτρης Ζερβουδάκης
Ερμηνεία: Παντελής Θεοχαρίδης

Ελευθερία το τραγούδι σου κ η σιωπή στον πόνο των ματιών σου
ο πιο μικρός μας ο καημός άστρο στην όχθη των χειλιών σου

Ελευθερία το μυστικό σου τον ψίθυρο στην ηχώ των αναστεναγμών σου
το πιο γλυκό μας όνειρο τάμα στις χούφτες των χεριών σου

Ελευθερία το θαύμα σου κι η πατρίδα που δε χάνεται
δελφίνι στο ταξίδι σου η πιο όμορφη μοίρα μας ναυάγιο
στου σκότους της ψυχής σου
η πιο όμορφη μοίρα μας ναυάγιο
στου σκότους της ψυχής σου

Ελευθερία το σημάδι σου άλλη μια μέρα στους κάμπους των παιδιών σου
η πιο γυμνή αλήθεια μας πέτρα βαριά για να τη ζήσεις..

Ελευθερία το τραγούδι μου δάκρυ που κρύφτηκε στο πιο παλιό μου σπίτι
η πιο βρώμικη λέξη μου φορτίο φορτίο πέρασμα κι αγρίμι

Ελευθερία το θαύμα σου κ η πατρίδα που δε χάνεται
δελφίνι στο ταξίδι σου η πιο όμορφη μοίρα μας ναυάγιο
στου σκότους της ψυχής σου
η πιο όμορφη μοίρα μας ναυάγιο

στου σκότους της ψυχής σου

https://www.youtube.com/watch?v=j02EBoXHd_g

ΕΞΟΔΟΣ

My journey to feminism - Το ταξίδι μου στον φεμινισμό
A talk by Zilka Siljak - Μια ομιλία της Zilka Siljak

Zilka Spahic-Siljak spent her years as student on the front line of the Bosnian war. During that time, she supported many children and women who survived war rape.

In her talk, Zilka tells us the story of her personal journey
to feminism and how women bore witness to incredible humanity during the war and after.

Zilka Spahic-Siljak is a Bosnian scholar of gender, politics and religion and research associate at Stanford University. For the past two decades she has worked as a human rights activist
on the promotion of women’s human rights, multi-religious dialogue and reconciliation.

Η Zilka Spahic-Siljak πέρασε τα χρόνια της ως φοιτήτρια στην πρώτη γραμμή του πολέμου στη Βοσνία.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, υποστήριξε πολλά παιδιά και γυναίκες που επέζησαν των βιασμών κατά την διάρκεια του πολέμου.
Στην ομιλία της, η Ζίλκα μας λέει την ιστορία της προσωπικής της πορείας προς τον φεμινισμό και πώς οι γυναίκες έγιναν μάρτυρες απίστευτης ανθρωπιάς κατά τη διάρκεια του πολέμου και μετά.

Η Zilka Spahic-Siljak είναι Βόσνια ερευνήτρια σε θέματα φύλου (gender), πολιτικής και θρησκείας και επιστημονικός συνεργάτης/ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο του Στάφορντ. Τις δύο τελευταίες δεκαετίες, εργάστηκε ως ακτιβίστρια ανθρωπίνων δικαιωμάτων για την προώθηση των δικαιωμάτων των γυναικών, του πολυθρησκευτικού διαλόγου και της συμφιλίωσης.

Wednesday 2nd of May, 19:00 - Τετάρτη 2 Μαίου, 19:00
Exarchia, Tsamadou (garden) Athens
Κηπάκι (Τσαμαδού) Εξάρχεια


Μαρξισμός και Θρησκεία

Αίθουσα Β2, Νέο κτίριο (2ος όροφος)

Η σχέση του μαρξισμού με τη θρησκεία και ιδιαίτερα το χριστιανισμό, είναι ένα θέμα που προκαλεί έντοντες συζητήσεις. Η αστική και εκλησιαστική προπαγάνδα εμφανίζει τους μαρξιστές ως βέβηλους των «ιερών και οσίων» και όχι σπάνια ως φυσικούς εξολοθρευτές των πιστών… Στον αντίποδα, διατυπώνονται απόψεις που φτάνουν μέχρι και στο να ταυτίσουν το περιεχόμενο του μαρξισμού και του χριστιανισμού. Ποιο είναι όμως το θρησκευτικό περιεχόμενο του χριστιανισμού και τι πρέσβευε το επαναστατικό κίνημα των πρώτων χριστιανών; Έχει κάποια σύνδεση με το σημερινό κήρυγμα της επίσημης χριστιανικής εκκλησίας; Ποια είναι η σχέση της μαρξιστικής φιλοσοφίας με τη θρησκεία και πιο συγκεκριμένα με το χριστιανισμό;

Νεολαία ενάντια στον Καπιταλισμό - ομάδα Παντείου


ΕΝΤΟΣ

COSMOTE CINEMA 1HD
Η Κατάρα του Πράσινου Σκορπιού (The Curse of the Jade Scorpion)
02/05/2018 19:10 - 21:00 ( 110') κατάλληλο, επιθυμητή η γονική συναίνεση
Κατηγορία: Κωμωδία, Σκηνοθεσία: Γούντι Άλεν, Ηθοποιοί: Γούντι Άλεν,Έλεν Χαντ,Νταν Άκροϊντ
(2001). Νέα Υόρκη, δεκαετία του 1940: Ένας κορυφαίος ντετέκτιβ ασφαλιστικής εταιρείας, που υπερηφανεύεται ότι μπορεί να εντοπίσει οποιαδήποτε απάτη, πέφτει θύμα ενός πανούργου υπνωτιστή και χωρίς να το καταλάβει γίνεται υποχείριό του... Παραγωγή: ΗΠΑ, Γερμανία. (97')

COSMOTE CINEMA 2 HD
Δύο Αποφασισμένες Γυναίκες (Decoding Annie Parker)
02/05/2018 22:00 - 23:40 ( 100') κατάλληλο, απαραίτητη η γονική συναίνεση
Κατηγορία: Δραματική, Σκηνοθεσία: Στίβεν Μπέρνσταϊν, Ηθοποιοί: Έλεν Χαντ,Σαμάνθα Μόρτον,Άαρον Πολ
Α' Προβολή. Ladies First. (2014). Η ταινία αφηγείται την αληθινή ιστορία της καρκινοπαθούς Άνι Πάρκερ, που βγήκε τρεις φορές νικήτρια από τη μάχη με την ασθένεια, και της γενετίστριας Μέρι Κλερ Κινγκ, που έκανε μια σημαντική ανακάλυψη για τον καρκίνο του μαστού. Παραγωγή: ΗΠΑ. (90')


Village Cinema HD
Θα Μείνει Μεταξύ Μας (One Wild Moment)
02/05/2018 22:45 - 00:40 ( 115') κατάλληλο για ανήλικους άνω των 15 ετών
Κατηγορία: Κωμωδία, Σκηνοθεσία: Ζαν-Φρανσουά Ρισέ, Ηθοποιοί: Βενσάν Κασέλ,Φρανσουά Κλουζέ
(2015). Κωμωδία, παραγωγής 2015. Δύο φίλοι πηγαίνουν καλοκαιρινές διακοπές παρέα με τις κόρες τους. Σύντομαι βρίσκονται σε μια περίπλοκη κατάσταση. Παραγωγή: Γαλλία.

ΕΡΤ2
Στον Κόσμο της Κοκό Σανέλ (Coco Before Chanel)
02/05/2018 21:00 - 22:45 ( 105') κατάλληλο, απαραίτητη η γονική συναίνεση
Κατηγορία: Κοινωνική, Σκηνοθεσία: Αν Φοντέιν, Ηθοποιοί: Οντρέ Τοτού,Μπενουά Πελβούρντ,Αλεσάντρο Νιβόλα,Μαρί Γκιλέν
(2009). Η Γκαμπριέλ Σανέλ με την αδελφή της εγκαταλείπουν το ορφανοτροφείο και τραγουδούν σε καμπαρέ. Η Γκάμπριελ, γνωστή πια ως 'Κοκό', μετά τις αποτυχημένες απόπειρες καλλιτεχνικής καριέρας, βρίσκει καταφύγιο στην αγκαλιά ενός πλούσιου και αργόσχολου αριστοκράτη και σχεδιάζει τα πρώτα της ρούχα. (105')