Tsakthan Daily 21/5/2018--Η "κινηματοποίηση» της πολιτικής.

"Οι άνθρωποι δεν πρέπει να φοβούνται την κυβέρνησή τους. Οι κυβερνήσεις πρέπει να φοβούνται τον λαό τους. "
- Άλαν Μουρ, V για Vendetta

Η φιλολογία περί συλλογικής δράσης διέκρινε αρχικά μεταξύ συμβατικής και μη
συμβατικής δράσης.( 9)Σήμερα αυτή η διάκριση αμφισβητείται. Με τον όρο
«τροποποιητικά κοινωνικά ρεπερτόρια» (modal social repertoire) ο S. Tarrow
αναφέρεται δίνοντας έμφαση στη μετατροπή μορφών συλλογικής δράσης σε μέρος
του ρεπερτορίου δράσης των μέσων πολιτών. O Tarrow εστιάζει τους ερευνητικούς
φακούς του στο θέμα του κοινωνικού συντονισμού των κινημάτων με την αναζήτηση
χρησιμοποιούμενων «πόρων» όπως τα ρεπερτόρια των διεκδικήσεων, τα κοινωνικά
δίκτυα και τα πολιτισμικά πλαίσια. (10)

Η μετριοπάθεια ή η μαχητικότητα των δραστηριοτήτων δεν καθορίζουν από μόνες
τους το νόημά τους αλλά οι σκοποί τους. Το κύριο, όμως, είναι ότι τα άτομα
ταυτίζονται με μια ευρεία κοινωνική κατηγορία και δρουν για λογαριασμό της.(11)
Τα τελευταία σαράντα χρόνια η «κινηματική δράση» γίνεται ένα ολοένα και
συχνότερα εκδηλούμενο κοινωνικο-πολιτικό φαινόμενο σε παγκόσμιο επίπεδο. Όμως
δεν πρόκειται για «θεσμοποίηση» της συλλογικής κινηματικής δράσης, αλλά,
αντιθέτως, για «κινηματοποίηση» της πολιτικής.

Η κοινή γνώμη δεν είναι πια ενιαία κι αυτό έχει ως συνέπεια ότι τα κοινωνικά
κινήματα αποκτούν ολοένα και περισσότερη σημασία καθώς η διχασμένη και
διεσπαρμένη (diffused) κοινή γνώμη αποτελεί ένδειξη της κρίσης ηγεμονίας στις
κοινωνίες.Το ένα τρίτο των συλλογικών κινητοποιήσεων είχαν
κάποιο βαθμό επιτυχίας σε σχέση με την ατομική δράση στο πλαίσιο του πολιτικού
συστήματος.Τόσο όσοι δοκιμάζουν μια νικηφόρα εμπειρία από συμμετοχή στις κινητοποιήσεις
όσο και εκείνοι που βλέπουν τους άλλους να συμμετέχουν στη συλλογική δράση και
στις κινητοποιήσεις που φέρνει αποτελέσματα αποκτούν κίνητρο είτε για να
ξαναπάρουν μέρος σ’ αυτές είτε για να μπουν κι αυτοί στο παιχνίδι.




9 Βλ. Barnes and Kaase (1979) Political Action: Mass Participation in Five Western Democracies, Sage Publications
10 Βλ. Tarrow S. (1994) ο.ε.π..,σελ 16-23.
11 Klandermans B. (2003) “Collective Political Action” in Huddy L., Jervis R. and Sears D. (eds)
Oxford Handbook of Political Psychology. Oxford: Oxford University Press, σελ.. 670-683.



Θανάσης Τσακίρης



Θα `θελα να `μουν - 2001     
 
Στίχοι:   B.D Foxmoor
Μουσική:   B.D Foxmoοr
Ερμηνεία: Active Member

Θα `θελα να’ μουν μελάνι στην πένα του Καστοριάδη
και οργή πάνω στα μάτια του Πάμπλο,
γερασμένο σκυλί μπροστά απ’ την πύλη του Άδη,
να γελάω και να θέλω τα σωθικά μου να βγάλω.
Να σας τη σπάω συνεχώς σαν τον Ραφαηλίδη,
αν γονατίζετε για κάποιο θεό,
να `χα μια γλώσσα φαρμακωμένο λεπίδι,
αντί μια ψυχή ναυάγιο σε απέραντο βυθό.
Να `μουν Εβραίος το `40 στη Θεσσαλονίκη
ή ένα κύμα μεγάλο πάνω στα ξερονήσια,
να `στελνα πίσω τη ντροπή σ’ αυτούς που ανήκει
και μια συγγνώμη σ’ αυτούς που χαθήκαν περίσσια.
Θα `θελα σκλάβος να `μουν με μαστιγιές στην πλάτη,
να κουβαλάω μάρμαρα του Παρθενώνα,
πεισματάρης μαθητής του Σωκράτη,
και τυφλός χριστιανός κάπου στον πρώτο αιώνα.
Στίχοι Τούρκου ποιητή γραμμένοι σε λευκό κελί
και λίγο ελεύθερος στη χάση και στη φέξη,
να `μουν αλλόθρησκου στο κούτελο φιλί
και το γέλιο το πικρό στο Πέραμα του Ξέρξη.
Να `χα πάρει Ι 5 επί επταετίας,
να μην αντίκριζα μάτια προδομένα
κι από χέρι αριστερό άνευ αιτίας,
ψηφοδέλτιο άκυρο αλλαγής το `81.
Θα θελα να `μουν μελωδία άγνωστη του Χατζηδάκη
και το επόμενο βιβλίο του Κοροβέση,
απ’ τα ράσα αφορισμένος σαν τον Καζαντζάκη,
να παω μ’ αθάνατους αν περισσεύει θέση.
Του 2004 να λείπω το Σεπτέμβρη,
θα πάρει η μπάλα πολλούς στο πουθενά,
τα ποντίκια θα χορεύουνε στ’ αλεύρι,
γνωστή εικόνα εγώ θα πάρω τα βουνά.

Θα `θελα να `μουν όσα σκότωσες πριν από μένα,
δήθεν για μένα.
Θα `θελα να `μουν όσα σκότωσες πριν από μένα
και δεν είναι γραμμένα.
Θα `θελα να `μουν όσα σκότωσες πριν από μένα,
τα μυθοπαρμένα.
Θα `θελα να `μουν όσα σκότωσες πριν από μένα,
σειρά μου και μένα.

Θα `θελα να `μουν μετανάστης στο μεταγωγών,
μπάτσος αυτόχειρας που τέλειωσε ωραία.
Μια φωνή δυνατή που αναφέρεται απών,
έλληνας λοχαγός που δεν πήγε στην Κορέα.
Μια στιγμή από το όνειρο του Ρήγα
και ντοκουμέντο μυστικό από τη Βάρκιζα,
ένα τραγούδι καμπίσιο από κολίγα
και το δάφνινο στεφάνι θα στο χάριζα.
Θα `θελα να `μουν ψωμί και κουκούτσι από ελιά
δίπλα σε άδειο από νερό χρυσό κανάτι
που θα καθόταν στο λαιμό του βασιλιά
στο γάμο του λαού με το παλάτι.
να `μουν η πρωτη διαγραφη απο το ΠΑΚ,
χαμένη μπάλα του γκολφ ξεμωραμένου εθνάρχη,
να `μουνα σάτιρα σ’ ένα κοινό γεμάτο τρακ
και τραγουδιάρης που να μη σέρνεται όπου λάχει
Να `μουν η αντοχή του Ρένου του Αποστολίδη,
μια ιστορία αφηγημένη απ’ τον Κατράκη;
θα `θελα να `μουν σ’ αλάνα αυτοσχέδιο παιχνίδι
κι ισόβια κάθειρξη απλά για ένα γκαζάκι.
Του Κώστα Βάρναλη να ήμουν η "Καμπάνα"
και το πινέλο του Θεόφιλου στο αίμα,
Θα θελα να `μουν όσα δε σου `παν, μάνα,
μήπως και δε με γένναγες μέσα στο ψέμα.

Αφού είμαι άτυχος και δεν ξαναγεννιέμαι,

έφτιαξα μόνος μου κάτι να καυχιέμαι.

https://www.youtube.com/watch?v=x0rVi6KdtwE



ΕΞΟΔΟΣ

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ
Κινηματοθέατρο Πετρούπολις, Μπουμπουλίνας 59 & Αθ. Διάκου, Πετρούπολη. Είσοδος ελεύθερη.

21.00 Οι Παρτιζάνοι των Αθηνών (Ξενοφώντας Βαρδαρός & Γιάννης Ξυδάς, 2018)

ΕΝΤΟΣ


ΕΡΤ2
Φωτιά στη Θάλασσα
21/05/2018 21:00 - 22:45 ( 105') κατάλληλο, απαραίτητη η γονική συναίνεση
Κατηγορία: Ντοκιμαντέρ, Σκηνοθεσία: Τζιανφράνκο Ρόσι
Ντοκιμαντέρ, ιταλικής και γαλλικής παραγωγής 2016. Eστιάζοντας σε έναν 12χρονο κάτοικο του νησιού, το υποψήφιο για Όσκαρ ντοκιμαντέρ αποτυπώνει την τραγωδία της προσφυγικής κρίσης στο νησί Λαμπεντούζα, λιμάνι εισόδου για χιλιάδες πρόσφυγες που αποζητούν μια καλύτερη ζωή.



ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
Γιορτάζουν σήμερα Δευ 21 Μαι 18 : Ελένη, Ελενα, Ελεάννα, Ελεάνα, Λένα, Ελενιώ, Ελενίτσα,

Λενίτσα, Λένγκω, Λενιώ, Ελεωνόρα, Ελεονόρα, Ελεονώρα, Νόρα, Μαριλένα, Κωνσταντίνος, Κωσταντίνος, Κων/νος, Κων/τίνος, Κώστας, Κωστής, Κώτσος, Κώτσαρης, Κωστάκης, Κωτσάκης, Κωστάρας, Κωστάλας, Νάντια, Κωνσταντίνα, Κωσταντίνα, Κωστούλα, Ντίνα, Τίνα  www.eortologio.gr (source ©: www.eortologio.gr)

Tsakthan Daily 19/5/2018--Οι παλιότερες μορφές συλλογικής δράσης

"Δεν κάνει να μιλάς για τα όνειρα και να ξεχνάς να ζήσεις."
- J.K. Rowling,

Οι παλιότερες μορφές συλλογικής δράσης χαρακτηρίζονταν από το στοιχείο της
τελετουργίας και, συχνά, της επισημότητας, δηλαδή της υποχρεωτικής έγκρισής του
από τις δημόσιες αρχές, Έτσι,

…εγκεκριμένες δημόσιες συγκεντρώσεις, όπως π.χ. οι γιορτές, οι κηδείες και οι

ενοριακές συνελεύσεις, επί μακρόν παρείχαν ευκαιρίες στους πολίτες να εκφράσουν

παράπονα καθώς και να υποστηρίξουν λαϊκούς ηγέτες. Εντός ορίων, οργανωμένοι

μάστορες και λόχοι εθνοφυλάκων ασκούσαν το δικαίωμά τους να παρελαύνουν κατά

τις δικές τους εορτές και ορισμένες φορές χρησιμοποιούσαν αυτό το δικαίωμα για να

δηλώνουν την αντίθεσή τους σε ισχυρές προσωπικότητες ή καταπιεστικά

προγράμματα. Με τις δέουσες εκδηλώσεις σεβασμού, μπορούσαν επίσης να στέλνουν

ταπεινές αντιπροσωπείες για να ζητήσουν επανόρθωση συλλογικών αδικιών. (…) Οι

τελετουργίες αντιποίνων (…) διέφεραν εντυπωσιακά στις λεπτομέρειες από τόπο σε

τόπο. Δεν μπορούσαν να μεταφερθούν από τόπο σε τόπο – δυνατότητα

προτυποποίησης – όπως οι μεταγενέστερες εκδηλώσεις των κοινωνικών κινημάτων,

π.χ. διαδηλώσεις και δημιουργία ενώσεων ειδικού σκοπού.6

Η ανάπτυξη των διαδηλώσεων δεν ακολούθησε μια ενιαία και γραμμική ανοδική
πορεία, καθόσον ότι,

…σύντομα οι λαϊκές πορείες και συγκεντρώσεις στους δρόμους σταμάτησαν υπό το

βάρος της καταστολής. Οι διαδηλώσεις εξαφανίστηκαν επί δεκαπέντε περίπου χρόνια.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων της Δεύτερης Αυτοκρατορίας του

Λουδοβίκου Βοναπάρτη, εποχή ραγδαίας εκβιομηχάνισης στη Γαλλία, το καθεστώς

άρχισε να χαλαρώνει ορισμένους από τους ελέγχους του πάνω στις οργανώσεις και τις

ενέργειες των εργατών. Το 1864, η αυτοκρατορία χορήγησε ένα περιορισμένο

δικαίωμα στην απεργία. Το 1868, νομιμοποιήθηκαν οι εργάτες να οργανώνουν

δημόσιες συγκεντρώσεις χωρίς προηγούμενη έγκριση από την κυβέρνηση. Αργότερα

τον ίδιο χρόνο, αυτοκρατορικό διάταγμα επέτρεπε την οργάνωση συνδικάτων, με την

προϋπόθεση να εγκρίνονται τα καταστατικά τους από τις Αρχές, να κατατίθενται σ’

αυτές τα πρακτικά των συνελεύσεών τους και να επιτρέπεται στους αστυνομικούς να

παρευρίσκονται και να παρακολουθούν.7

6 Tilly Ch. (2004) Social Movements, 1768-2004. Boulder, CO and London, UK: Paradigm

Publishers,σελ. 20. Ο Tilly αναφέρεται μεν στην Αγγλία, αλλά τονίζει την ύπαρξη παρόμοιων στοιχείων και στη γαλλική περίπτωση.

7 Στο ίδιο, σελ. 40.

Θανάσης Τσακίρης

Γέφυρες με πέτρες της σιωπής - 1999     
 
Στίχοι:   Μάνος Ξυδούς
Μουσική:   Άλκης Παπαδόπουλος & Δήμητρα Καραμπεροπούλου
Ερμηνεία: Πυξ Λαξ  

Σ’ ευχαριστώ γι’ αυτή τη νύχτα απ’ την ψυχή μου
σ’ ευχαριστώ για ό,τι περάσαμε μαζί
Όμως θα φύγω γιατί αυτή είν’ η ζωή μου
να κλείνω γέφυρες με πέτρες της σιωπής

Σ’ ευχαριστώ για ό,τι μου χάρισες απόψε
μα τα λουλούδια κοιμούνται το πρωί
Ένα "αντίο" που θυμάμαι πότε πότε
κλείνει τις γέφυρες με πέτρες της σιωπής

Είναι αργά, πολύ αργά κι έχω ξεχάσει
της φαντασίας μου τα σκίτσα έχουν ξεβάψει
"Ναι" είναι αργά, πολύ αργά να ζωντανέψει

Ό,τι εφτιάξαμε κι αφήσαμε στη μέση

https://www.youtube.com/watch?v=25sKWUlHdl4

ΕΞΟΔΟΣ

ΕΝΤΟΣ

Τα Χιόνια του Κιλιμάντζαρο 
Les Neiges Du Kilimandjaro
Κοινωνική 2011 | Έγχρ. | Διάρκεια: 90'
Action24 22:00

Το Βάθος Τ' Ουρανού Είναι Κόκκινο 
Ντοκιμαντέρ 1977 | Έγχρ. | Διάρκεια: 244'
ΕΡΤ1 22:00

Tsakthan Daily 18/5/2018-- H έννοια του «ρεπερτορίου δράσης»

"Η πολιτική είναι η τέχνη να ψάχνεις για προβλήματα, να τα βρίσκεις παντού, να κάνεις λάθος στις διαγνώσεις τους και να εφαρμόζεις λανθασμένες  θεραπείες".
- Groucho Marx

Μια από τις σημαντικότερες έννοιες της πολιτικής κοινωνιολογίας των κοινωνικών
κινημάτων είναι αυτή που επινόησε ο Charles Tilly περί «ρεπερτορίου δράσης».(3)
Αυτή η έννοια αναφέρεται στην ποικιλία των διαφορετικών τρόπων διαμαρτυρίας
που είναι διαθέσιμοι σε κάθε ξεχωριστό κοινωνικό πλαίσιο κατά τη διάρκεια μιας
συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου. Τα μέσα συλλογικής διαμαρτυρίας πλάθονται
πάντοτε από την κουλτούρα και την ιστορία της διαμαρτυρίας σε κάθε κοινωνία, τα
περιβάλλοντα, τις συγκεκριμένες διαμαρτυρίες και διεκδικήσεις των
διαμαρτυρομένων, τους κοινούς στόχους τους και από τις διάφορες πολιτικές
ευκαιρίες και τους περιορισμούς που διαμορφώνουν την καθημερινή εμπειρία. Το
χαρακτηριστικό παράδειγμα που προτείνει ο Tilly ως ένδειξη της διαφορετικότητας
των ρεπερτορίων δράσης είναι η χρήση της «διαδήλωσης» ως μέσου έκφρασης και
προβολής αιτημάτων και διεκδίκησης λύσεων σε προβλήματα από τις πάσης φύσεως
δημόσιες πολιτικές αρχές.(4) Στη γαλλική πόλη Λυών του 19ου αιώνα, ο Ch. Tilly
εντοπίζει την πλήρη ανάπτυξη της σημασίας της διαδήλωσης ως πολιτικού όπλου της
πολιτικής των λαϊκών μαζών:

Στις 25 Φεβρουαρίου 1848, έφτασαν στη Λυών νέα για μια ακόμη Γαλλική

επανάσταση που άρχισε στο Παρίσι την προηγούμενη ημέρα. Αρκετές εκατοντάδες

υφαντές έκαναν πορεία από τη συνοικία των μεταξουργείων Croix-Rousse στο κέντρο

της πόλης. Τραγουδώντας τη «Μασσαλιώτιδα» πορεύτηκαν κατά μήκος του Ποταμού

Rhone, κατόπιν διέσχισαν το κεντρικό νησί της πόλης προς την Πλατεία des Terreaux

και το δημαρχείο της Λυών. Κατακυριευμένοι από το πλήθος, οι στρατιωτικοί που ήταν

διαθέσιμοι ζήτησαν από τον προσωρινό δήμαρχο να κηρύξει τη Δημοκρατία από

μπαλκόνι του δημαρχείο. Μόλις το έκανε αυτό, μέλη του συγκεντρωμένου πλήθους

εισήλθαν στην αίθουσα και εξέλεξαν μια εκτελεστική επιτροπή αποτελούμενη από

υφαντές και μια μειοψηφία αστών δημοκρατικών. Κατά τη διάρκεια της προηγούμενης

Ιουλιανής μοναρχίας (1830-1848), λίγες ήταν οι ευκαιρίες που έχασαν οι μεταξουργοί

για να κάνουν επίδειξη της δύναμής τους με πορείες σε κηδείες και εγκεκριμένες

εορτές. Έκαναν πορείες και κατά τις εξεγέρσεις του 1831 και του 1834. Αλλά πέρα από

τις περιόδους κρίσεων και τις εγκεκριμένες δημόσιες συνελεύσεις, είχαν ως τότε

αποφύγει εκδηλώσεις σαν την παρέλαση που ξεκίνησαν από μόνοι τους το Φεβρουάριο

του 1848, μόνο και μόνο επειδή οι βασιλικοί αξιωματούχοι μπορούσαν να θεωρήσουν

το ίδιο το γεγονός της οργανωμένης συνέλευσής τους ως ένδειξη ότι παραβίαζαν

φανερά τη νομική απαγόρευση των εργατικών συνασπισμών.(5)

3 Βλ. Tilly Ch. (1978) From Mobilization to Revolution. Menlo Park, California: Addison-Wesley
Publishing Company.
4 Βλ. Tilly Ch. (2004) Social Movements, 1768-2004. Boulder, CO and London, UK: Paradigm
Publishers, σελ 38-64.
5 Στο ίδιο, σελ. 38.

Θανάσης Τσακίρης

Ιθάκη - 1987      
 
Στίχοι:   Σώτια Τσώτου
Μουσική:   Κώστας Χατζής
Ερμηνεία: Μαρινέλλα & Κώστας Χατζής

Το σώμα που αγγίζεις απόψε με πάθος
το πήρανε κι άλλες αγάπες πολλές,
σε λάθος ταξίδια, σε έρωτες λάθος,
σαν τον Οδυσσέα πλανήθηκε, δες.

Τώρα βρήκε Ιθάκη, βρήκε πάτρια νερά,
τώρα αυτό το σώμα αγαπά πρώτη φορά.
Το σώμα που αγγίζεις σφιχτά κράτησέ το,
καρδιά μου, στα χέρια σου μόνο χωρά.

Μου λέγαν για αγάπη και γέλαγα η ηλίθια
σαν γίνηκ’ ιδρώτας η κάθε βραδιά.
Το σώμα είχε λάσπη και πέτρα στα στήθια
και έπλασε μέσα απ’ τη λάσπη καρδιά.

https://www.youtube.com/watch?v=WqfSJrVQuqI



Γιορτάζουν σήμερα Παρ 18 Μαι 18 : Γαλάτεια, Γαλατία, Ιουλία, Ιουλίτσα, Γιουλία, Γιούλα, Γιουλίτσα, Ιούλιος, Τζούλια, Φαεινή, Φαεινός  www.eortologio.gr (source ©: www.eortologio.gr)



ΕΞΟΔΟΣ

Το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών συμμετέχει και φέτος στη Διεθνή Ημέρα Μουσείων,

με ΔΩΡΕΑΝ ΕΙΣΟΔΟ και διευρυμένο ωράριο την Παρασκευή 18 Μαΐου 2018.

Το «Μουσείον της Πόλεως των Αθηνών – Ίδρυμα Βούρου-Ευταξία», στο πλαίσιο του εορτασμού του μοναδικού αυτού θεσμού, δίνει την ευκαιρία σε όλους τους επισκέπτες να περιηγηθούν δωρεάν στους χώρους του Μουσείου, να μάθουν περισσότερα για την μαγευτική ιστορία της Πόλης μας αλλά και των ανθρώπων της και να δουν από κοντά πως αυτή διαμορφώθηκε μέσα στους αιώνες.

Δωρεάν ξεναγήσεις θα πραγματοποιηθούν στο Μουσείο τις εξής ώρες:
11:00-12:00
13:00-14:00
15:00-16:00
17:00-18:00

Σας περιμένουμε όλους, την Παρασκευή 18 Μαΐου για ένα ταξίδι μέσα στο χρόνο!

Για περισσότερες Χρήσιμες Πληροφορίες σχετικά με το ωράριο του Μουσείου, μπορείτε να επισκεφθείτε το
http://www.athenscitymuseum.gr/gr/to-mouseio/plirofories/



ΕΝΤΟΣ

Ο Αστερίξ Εναντίον του Καίσαρα
Asterix et le surprise le Cesar
Animation 1985 | Έγχρ. | Διάρκεια: 79'
ΕΡΤ2 21:00

Ο Μπαμπάς λείπει σε Ταξίδι για Δουλειές
Otac Na Sluzbenom Putu
Σινεφίλ 1985 | Έγχρ. | Διάρκεια: 185'
ΒΟΥΛΗ 22:00

Ο Μιλού το Μάη
MILOU EN MAI
Σινεφίλ 1990 | Έγχρ. | Διάρκεια: 107'
ΕΡΤ2 23:50

Τsakthan Daily 17/5/2018--ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ;

«Το βουνίσιο ρέμα
Άλεσε το ρύζι για μένα
Ενώ έπαιρνα έναν υπνάκο»

Κομπαγιάσι Ίσσα (1763–1827)

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ;

Τα κοινωνικά κινήματα είναι συλλογικές αμφισβητήσεις (challenges) από ανθρώπους που έχουν κοινούς σκοπούς και αλληλεγγύη μεταξύ τους και βρίσκονται σε κατάσταση διαρκούς αλληλεπίδρασης με το κράτος, τις δημόσιες και ιδιωτικές αρχές και τις σχετικές ελίτ.1 Τα κοινωνικά κινήματα είναι εμπειρικώς αόριστα φαινόμενα και είναι δύσκολη η εννοιολογική τους σύλληψη. Εν τούτοις καταγράφονται τρία κριτήρια ορισμού τους: α) η κρίσιμη σχέση τους με την κοινωνική αλλαγή την οποία σκοπεύουν να προωθήσουν ή να αντισταθούν σ’ αυτή, β) η γενική χρήση μη θεσμοποιημένων μέσων από τους συμμετέχοντες και γ) η πολιτική συνάφεια των προσανατολισμένων προς την διαμαρτυρία ενεργειών τους. Έπρεπε να απορριφθεί η πρώιμη και αποκλειστική ταύτιση της έννοιας με τα προλεταριακά κινήματα στη βιομηχανική κοινωνία και να κατανοηθεί ευκρινώς η διαφοροποίηση των κοινωνικών κινημάτων από άλλες μορφές συλλογικής συμπεριφοράς προτού το θέμα αναπτυχθεί σε αυτοτελές πεδίο. Μια νέα προσέγγιση για τα κοινωνικά κινήματα αναδύθηκε στο ξεκίνημα της ταραχώδους δεκαετίας του ’60. Ενώ οι μελετητές της συλλογικής συμπεριφοράς επέμεναν στο θέμα των αδικιών, των πεποιθήσεων (με υπαινιγμούς για ανορθολογικότητα), και γενικά σε ψυχολογικές διαστάσεις, η αποκαλούμενη θεωρία «κινητοποίησης πόρων» έδωσε έμφαση στην οργάνωση, στα συμφέροντα και την ορθολογικότητα των συμμετεχόντων παίζοντας έτσι σημαντικό ρόλο στον τονισμό του πολιτικού πλαισίου και της συνάφειας των κοινωνικών κινημάτων.

Σήμερα το κεντρικό θέμα των καιρών μοιάζει να βρίσκεται σε συστηματικές απόπειρες για πολυδιάστατη σύνθεση που να ενσωματώνει οργανώσεις κινητοποίησης, πολιτικές ευκαιρίες, και διαδικασίες διαμόρφωσης πλαισίων (‘framing’). Αν και η συνάρθρωση διακριτών διαστάσεων δεν αποτελεί εύκολο καθήκον, η επιδιωκόμενη σύνθεση φαίνεται ότι βρίσκεται σε εξέλιξη. Αλλά ας δούμε (1) πιο αναλυτικά τις θεωρίες για τα κοινωνικά κινήματα. Κάθε κίνημα βιώνει τους δικούς του «κύκλους διαμαρτυρίας» που σημαίνει ότι η δράση του ακολουθεί μια κυκλική πορεία από την ένταση και την αύξηση της μαζικότητας ως την εσωστρέφεια και τη μείωση της μαζικότητας ανάλογα με τη συγκυρία και τις υποκειμενικές δυνατότητές του. Τα κινήματα έχουν την τάση να εξαπολύουν νέα κύματα συλλογικών αγώνων και σε άλλες περιόδους να εκφράζουν μια σιωπηλή, λανθάνουσα διαμαρτυρία.(2)

1. Βλ. Tarrow S. (1994) Power in Movement: Social Movements, Collective Action and Politics. New York: Cambridge University Press, σελ. 4.
2. Βλ. Tarrow S. (1991) Struggles, Politics and Reform: Collective Action, Social Movements and
Cycles of Protest, Ithaca NY, Cornell University Press

Θανάσης Τσακίρης


Μια κουκλίτσα απ'την Ιαπωνία     
 
Στίχοι:   Θ. Δημητρακόπουλος
Μουσική:   Θ. Δημητρακόπουλος
1. Αγγελική Μπαζίγου

Μια κουκλίτσα απ’ την Ιαπωνία
είδα χθες στην Νέα Ιωνία
με το φουστάνι της το θαλασσί
ήτανε ίδια εσύ

Μια κουκλίτσα απ΄την Ιαπωνία
σε μια βιτρίνα στη Νέα Ιωνία
με το χειλάκι της το κερασί
ήτανε ίδια εσύ

Μια κουκλίτσα απ’ την Ιαπωνία
λιώνει κρυφά απ’ την αγωνία
για τον έρωτα της το μεγάλο

ένα φαντασμένο παπαγάλο


https://www.youtube.com/watch?v=pfcmFz1Qhlc

ΕΞΟΔΟΣ

Too Much Info Clouding Over My Head 

Κωμωδία 2017 | Α/Μ | Διάρκεια: 105'
Eλληνική ταινία, σκηνοθεσία Βασίλης Χριστοφιλάκης με τους: Βασίλης Χριστοφιλάκης, Κίττυ Παιταζόγλου, Λένα Ουζουνίδου, Λενα Δροσάκη

Ένας τριανταπεντάρης σκηνοθέτης γεμάτος εμμονές και ψυχαναγκασμούς προσπαθεί να μαζέψει λεφτά για την επόμενη ταινία του.

ΕΝΤΟΣ



ΕΡΤ3
22:00
Τύχη Βουνό
The Big Fat Stone
Δραματική 2014 | Έγχρ.
Καναδική ταινία του Φρανκ Ντ' Άντζελο, με τους Φρανκ Ντ' Άντζελο, Τζένιφερ Ντάλε, Μάργκο Κίντερ.


Η ιστορία ενός άστεγου, ο οποίος βρισκόμενος στο σωστό μέρος την κατάλληλη στιγμή αρπάζει την ευκαιρία που του δίνεται και βλέπει τη ζωή του να αλλάζει από την μια στιγμή στην άλλη.

Τsakthan Daily 16/5/2018--Οι καιροί των...μετά!

«Αν μπορείς να κάνεις μια οποιαδήποτε μισή δουλειά, είσαι ένας μονόφθαλμος σε ένα βασίλειο των τυφλών».
- Kurt Vonnegut

Με το πέρασμα των ετών, οι εργάτες μέσα από τα συνδικάτα τους αγωνίστηκαν και κέρδισαν υψηλότερους μισθούς, παροχές και επιδόματα καθώς και ομαδική ασφάλιση υγείας και ζωής και ικανοποιητικές συντάξεις. Όμως, κατά τις δεκαετίες 1980 και 1990, οι περικοπές και ο περιορισμοί των μεγεθών των επιχειρήσεων και των εργασιών οδήγησαν ουσιαστικά στη μείωση πολλών από τις παροχές αυτές. Πολλές μεγάλες επιχειρήσεις επιτρέπουν την αγορά μετοχών τους από τους εργαζόμενους σ’ αυτές, ενώ άλλες φροντίζουν για την εκπροσώπηση των εργαζομένων στα διοικητικά συμβούλιά τους ή στις επιτροπές εργασιακών παραπόνων. Πολλές μεγάλες επιχειρήσεις επίσης παρέχουν ειδικές ευκαιρίες για κατάρτιση και προαγωγή στους εργαζόμενους που επιθυμούν να προωθηθούν, και ορισμένες έκαναν προσπάθειες για την επίλυση δύσκολων προβλημάτων όπως αυτά της εργασιακής ασφάλειας και ενός εγγυημένου ετήσιου μισθού.

Οι σύγχρονες τεχνολογικές επιστημονικές τάσεις (Η/Υ, ηλεκτρονική, θερμοδυναμική και μηχανική) έχουν κάνει πραγματικότητα τις αυτόματες και ημιαυτόματες μηχανές.
Η ανάπτυξη αυτού του αυτοματισμού επιφέρει μια «δεύτερη βιομηχανική επανάσταση και προκαλεί τεράστιες αλλαγές στο εμπόριο καθώς και στους τρόπους οργάνωσης της εργασίας. Αυτές οι τεχνολογικές μεταβολές και η ανάγκη βελτίωσης της παραγωγικότητας και της ποιότητας των προϊόντων επέφεραν επίσης αλλαγές στις πρακτικές βιομηχανικής διοίκησης. Π.χ. στη Σουηδία κατά τη δεκαετία 1960-70, οι αυτοκινητοβιομηχανίες ανακάλυψαν ότι ήταν δυνατή η βελτίωση της παραγωγικότητας μέσω συστήματος ομαδικής συναρμολόγησης. Σε αντίθεση με το παρελθόν όπου ένας εργάτης ήταν υπεύθυνος για την τοποθέτηση ενός μόνο κομματιού του αυτοκινήτου, η ομάδα ανέλαβε την ευθύνη για την συναρμολόγηση ενός ολόκληρου αυτοκινήτου.

Το σύστημα εφαρμόστηκε και στην Ιαπωνία, όπου οι διευθυντές ανέπτυξαν μια σειρά νέων καινοτομικών συστημάτων με στόχο τη μείωση των δαπανών και τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων.

Μια Ιαπωνική καινοτομία ήταν οι «κύκλοι ποιότητας», που επέτρεπαν στους εργάτες να προτείνουν στη διοίκηση προτάσεις για το πώς θα γίνεται πιο αποτελεσματική και αποδοτική η παραγωγή και η επίλυση προβλημάτων. Δόθηκε επίσης στους εργάτες το δικαίωμα να σταματούν την αλυσίδα συναρμολόγησης σε περίπτωση προβλήματος, σε αντίθεση με τα αμερικανικά εργοστάσια. Ελέγχοντας προσεκτικά τη διαδικασία μεταποίησης, οι Ιάπωνες διευθυντές μπόρεσαν να περικόψουν δαπάνες, να βελτιώσουν την παραγωγικότητα και να μειώσουν τα αποθέματα μειώνοντας σημαντικά το κόστος και βελτιώνοντας την ποιότητα.

Ως τις αρχές της δεκαετία 1980-90, οι Ιαπωνικές εταιρείες, που για άλλη μια φορά επικρίθηκαν για παραγωγή χαμηλής ποιότητας αγαθών, είχαν καθιερώσει τη φήμη ότι παράγουν αποτελεσματικά προϊόντα υψηλής ποιότητας και τεχνολογίας. Στις δεκαετίες του ‘80 και του ’90 πολλές εταιρείες των ΗΠΑ επεδίωκαν να αναπτύξουν την ανταγωνιστικότητά τους με την υιοθέτηση και προσαρμογή Ιαπωνικών μεθόδων βελτίωσης της ποιότητας.

ΜΕΤΑΦΟΡΝΤΙΣΜΟΣ

Κατά τη μετάβαση από το «φορντιστικό» καπιταλιστικό μοντέλο παραγωγής σε μια άλλη φάση που χαρακτηρίζεται από τον κυριαρχία του «μεταφορντιστικού» ή «νεοφορντιστικού» καπιταλιστικού μοντέλου η συνεχής μεταβολή των οργανωτικών δομών («καπιταλιστική αναδιάρθρωση») είναι η «νόρμα» με χαρακτηριστικά την αναδιοργάνωση (reengineering), την κατάργηση ενδιάμεσων διευθυντικών στρωμάτων (delayering), τη μείωση του μεγέθους και των εργασιών της επιχείρησης (downsizing), την ανάθεση εργασιών σε τρίτους (outsourcing) και τη δημιουργία νέων εργασιακών σχέσεων και μεθόδων εργασίας. Κυρίαρχο στοιχείο αυτής της νέας εταιρικής κουλτούρας είναι η πελατοκεντρική λογική, που διέπει όλες αυτές τις τάσεις σε αντίθεση με τη λογική της μαζικής παραγωγής του «φορντισμού».
Όλα αυτά βοηθήθηκαν από τους εξής παράγοντες:
Α. Ηλεκτρονικοί Υπολογιστές. Το 1971 αρχίζει η μετάβαση σε μια νέα εποχή. Ο μικροεπεξεργαστής οδηγεί σε μικρούς, φθηνούς και ισχυρούς υπολογιστές (PC) που διαχέονται στα νοικοκυριά, καθώς και σε τεράστιο αριθμό επαγγελματιών χρηστών. Οι προσωπικοί υπολογιστές αλλάζουν τη βιομηχανία αυτή . Ο ρόλος των μεγάλων κεντρικών υπολογιστών και των συγκεντροποιημένων τμημάτων μηχανογράφησης μειώνεται, καθώς οι σταθμοί εργασίας και τα PC κερδίζουν μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς».
Β. Αλλαγές στον τομέα των υπηρεσιών. Με την εισαγωγή των Η/Υ πολλοί κλάδοι των υπηρεσιών και ιδιαίτερα οι χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, μετατρέπονται σε εντάσεως κεφαλαίου. Οι κλάδοι των υπηρεσιών αρχίζουν να διεξάγουν δραστηριότητες έρευνας και ανάπτυξης, καθώς και δραστηριότητες καινοτομίας προϊόντων σε μεγαλύτερο βαθμό. Εμφανίζονται φαινόμενα «διαγωνιοποίησης» των υπηρεσιών, με βάση τις υπάρχουσες δυνατότητες στον τομέα των ΤΠΕ (τουριστικές εταιρείες στον τομέα των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών και αντίστροφα˙ τράπεζες στις κτηματομεσιτικές υπηρεσίες, κλπ.).
Γ. Οργάνωση των επιχειρήσεων. Φθηνά και ευρύτατα διαδεδομένα τερματικά υπολογιστών οδηγούν σε «επανάσταση» στις επιχειρήσεις, που βασίζεται στην αποκέντρωση ορισμένων λειτουργιών, τις οριζόντιες ροές πληροφοριών, τα λιτά συστήματα παραγωγής και τη δικτύωση στο εσωτερικό αλλά και μεταξύ επιχειρήσεων. Έντονες πιέσεις και αντιπαραθέσεις συνοδεύουν τη σύγκρουση των πολιτιστικών αντιλήψεων, την αναδιοργάνωση της παραγωγής και την οργάνωση σε συστήματα, καθώς και την εκχώρηση σε τρίτους πολλών εσωτερικών λειτουργιών..
Δ. Απασχόληση και ανεργία. Η διαρθρωτική ανεργία γίνεται εντονότερη με κάθε περίοδο οικονομικής ύφεσης, υπάρχει μεγάλη αύξηση στη μερική απασχόληση καθώς και στη συμμετοχή των γυναικών. Ο εκβιασμός της απόλυσης και η εντατικοποίηση της εργασίας μέσω του ηλεκτρονικού ελέγχου (από την επίβλεψη των χώρων εργασίας ως τον έλεγχο προσέλευσης και αποχώρησης) καταλήγουν στην πειθάρχηση των εργαζομένων. Η λιτή παραγωγή και η ηλεκτρονικοποίηση της διαχείριση έχει ως αποτέλεσμα το στένεμα της εργασιακής ιεραρχικής πυραμίδας. Διαρκής δραστηριότητα κατάρτισης και επανακατάρτισης, με σκοπό την αλλαγή των δεξιοτήτων του εργατικού δυναμικού. Τα προβλήματα όμως παραμένουν, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις ατόμων με χαμηλό επίπεδο ειδίκευσης και μόρφωσης. Τα προβλήματα μακροχρόνιας ανεργίας και ανεργίας των νέων προσλαμβάνουν σημαντικές διαστάσεις.».

Θανάσης Τσακίρης




Η δουλειά - 1993        
 
Στίχοι:   Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική:   Σταμάτης Κραουνάκης
Ερμηνεία: Άλκηστις Πρωτοψάλτη

Μην πας μια μέρα στη δουλειά σου μη πας
Δεν ζούμε, να δούμε αν αγαπιόμαστε μην πας
Το σπίτι αυτό αν το πρωί θα τ’ ανεχτούμε
να συγυρίζω, να γελάω, να μου μιλάς

Από μακριά πως αγαπιόμαστε το ξέρω
πιστός πως είσαι και στα πάντα συνεπής
Να με ρωτήσεις τι χρειάζεται να φέρω
κι αν βρήκα κάποιο σινεμά της προκοπής
Μην πας

Τα ίδια έκανε, θυμάμαι, κι ο μπαμπάς
μα εμένα ετούτη η διαδοχή μ’ έχει τρομάξει
Ποιος ξέρει άραγε
μ’ αυτό που μ’ αγαπάς
πιο άλλο όνειρο ζωής έχεις ξεγράψει

Μην πας
να δούμε αν αγαπιόμαστε να δούμε
Μην πας μια μέρα στη δουλειά μην πας

https://www.youtube.com/watch?v=2qpFgJ5m1pU



ΕΞΟΔΟΣ

Δούλες 

Δράμα


Δύο υπηρέτριες καταστρώνουν την εξόντωση της κυρίας τους, μόνο που τα αφελή σχέδιά τους αποτυγχάνουν και γίνονται μπούμεραγκ για τις ίδιες.
Τέχνης «Κάρολος Κουν»-Υπόγειο

Μέχρι 16/5

ΕΝΤΟΣ

COSMOTE CINEMA 1HD

Παράλογος Άνθρωπος (Irrational Man)

16/05/2018 22:45 - 00:20 ( 95') κατάλληλο, απαραίτητη η γονική συναίνεση
Κατηγορία: Δραματική Κομεντί, Σκηνοθεσία: Γούντι Άλεν, Ηθοποιοί: Χοακίν Φίνιξ,Έμα Στόουν,Πάρκερ Πόουζι
(2015). Βυθισμένος σε μια αδιέξοδη υπαρξιακή απελπισία, ο ευφυής μα αυτοκαταστροφικός και κυνικός καθηγητής φιλοσοφίας Έιμπ Λούκας δέχεται μια θέση σε ένα μικρό πανεπιστήμιο. Εκεί, θα βρει το νόημα της ζωής με τον πιο ανορθόδοξο τρόπο. Παραγωγή: ΗΠΑ. (95')

Tsakthan Daily 9/5/2018--Κράτος και Παγκοσμιοποίηση: Τα "νέα" ρούχα του αυτοκράτορα

ΣΗΜΕΡΑ  9 Μαΐου
-Ημέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών
-Ημέρα της Ευρώπης (Ευρωπαϊκή Ένωση)


"Οι φιλόσοφοι έχουν μονάχα ερμηνεύσει τον κόσμο, με διάφορους τρόπους. Το θέμα, όμως, είναι να τον αλλάξουμε.
--Καρλ Μαρξ

Στα όρια του αυτόνομου μαρξισμού, ο Τζων Χαλλαγουέι διερευνά μια νέα εκδοχή δομικής αντιπαλότητας και υπέρβασης του κράτους τονίζοντας ότι η δυνατότητα της επανάστασης δεν προκύπτει από την κατάληψη των «χειμερινών ανακτόρων» του κρατικού μηχανισμού αλλά από την καθημερινή δράση με βάση την άρνηση της μιζέριας της καπιταλιστικής κοινωνίας στην προοπτική της αντι-εξουσίας ή «κραυγής».  Κατά την άποψή του, εκ φύσεως οι καπιταλιστικές κοινωνικές σχέσεις υπερβαίνουν τους εδαφικούς περιορισμούς. Πριν από την επικράτηση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής οι σχέσεις μεταξύ φεουδάρχη και δουλοπάροικου -και όλων των προηγούμενων μορφών- ήταν πάντοτε εδαφικά προσδιορισμένες και περιορισμένες. Ο καπιταλισμός απελευθέρωσε την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο από τους εδαφικούς περιορισμούς της. Στον καπιταλισμό πλέον η σχέση εργοδότη και εργάτη διαμεσολαβείται από το χρήμα, που σημαίνει ότι οι κοινωνικές σχέσεις ήταν πλέον απολύτως αποεδαφικοποιημένες. Γι’ αυτό μας τονίζει ο Χαλλαγουέι, ότι αφού οι καπιταλιστικές σχέσεις δεν περιορίζονται από τα κρατικά σύνορα δεν πρέπει να θεωρούμε τον καπιταλιστικό κόσμο ως το άθροισμα ιδιαίτερων και διαφορετικών εθνικών κοινωνιών αλλά να τον συλλάβουμε ως παγκόσμιο δίκτυο, το δίκτυο των κοινωνικών σχέσεων στο πλαίσιο του οποίου τα ιδιαίτερα εθνικά κράτη είναι πιασμένα ήδη από τις απαρχές του καπιταλισμού.

Στην περίφημη Αυτοκρατορία τους οι Τόνι Νέγκρι και Μάικλ Χαρντ τονίζουν πως η μορφή της κυριαρχίας σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης δεν είναι άλλη παρά αυτή που λέει ο τίτλος του πολυδιαβασμένου βιβλίου τους, δηλαδή η Αυτοκρατορία.  Και όσον αφορά το «έθνος-κράτος», τι; Αυτό μαραίνεται, σβήνει, παρακμάζει. Δεν συμβαίνει το ίδιο με την «κυριαρχία» που αναβαθμίζεται σε «παγκόσμια». Τα κράτη συνεχίζουν να παρεμβαίνουν, όχι όμως με τη λογική και στο όνομα του έθνους αλλά της Αυτοκρατορίας. Λένε, λοιπόν, ότι η «Αμερική» είναι μια εδαφικά διαμορφωμένη εθνική ταυτότητα ενώ, ως παγκόσμια, η Αυτοκρατορία είναι αποεδαφικοποιημένη. Τι στέκεται απέναντι στην Αυτοκρατορία και τι κινείται εναντίον της; Το Πλήθος, λένε οι Νέγκρι και Χάρντ. Η αυτοκρατορία και το κεφάλαιο διαπερνούν τα εθνικά σύνορα και οργανώνουν την εκμετάλλευση της εργασίας σε παγκόσμια βάση, συντονίζουν τις δραστηριότητές τους μέσω των πληροφοριακών επικοινωνιακών δικτύων, διαπερνώντας και διασπώντας τις εθνοκρατικές ενότητες και θολώνοντας τις διαχωριστικές γραμμές οικίας και χώρου εργασίας ή εργοστασίου. Αναπτύσσοντας ολοένα και πιο ιβρυδικά και μετακινούμενα υποκείμενα για την ικανοποίηση των αναγκών τους, η αυτοκρατορία και το κεφάλαιο ανοίγουν το δρόμο στα πλήθη για να κινηθούν προς την κατεύθυνση μιας αληθινά παγκόσμιας δημοκρατίας χωρίς τους εθνικού τύπου περιορισμούς:  οργάνωση της διαμαρτυρίας σε παγκόσμια βάση, παγκόσμιες διαδηλώσεις, το Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ, και τα παγκόσμια δίκτυα οργάνωσης και επικοινωνίας. Οι αγώνες του πλήθους συντονίζονται έτσι και προσανατολίζονται με την αυτοοργάνωση της δημοκρατικής δράσης στο παγκόσμιο επίπεδο. Επομένως, το Πλήθος είναι το νέο (επαναστατικό) πολιτικό υποκείμενο. 

Ιδιαίτερη άποψη για την παγκοσμιοποίηση και το έθνος-κράτος έχει ο Μανιουελ Καστέλς. Παρ’ ότι έχει διανύσει πολύ δρόμο από τις αρχικές μαρξιστικές απόψεις του δεν θεωρεί ότι δεν διαπνέεται ακόμη σε ένα βαθμό από αυτές. Πρώτα απ’ όλα δεν ξεγράφει το κράτος από τη χάρτη της «δικτυακής κοινωνίας» την οποία ανάγει στο κυρίαρχο μοντέλο με το οποίο θεωρεί ότι λειτουργούν οι σημερινές κοινωνίες της παγκοσμιοποίησης. Εκείνο που αναγνωρίζει είναι η εκπληκτική σμίκρυνσή του σε αρκετές χώρες του κόσμου -ειδικά στην  περίπτωση της Ε.Ε-.και η αλλαγή του ρόλου του. Οι κυβερνήσεις της Ε.Ε. ενώθηκαν ώστε να πετυχαίνουν καλύτερους όρους διαπραγμάτευσης και να ασκούν ως ένα βαθμό έλεγχο πάνω στις παγκόσμιες ροές πλούτου, πληροφοριών και δύναμης, χωρίς να γίνουν ομοσπονδιακό κράτος. Στηρίζονται ακόμη στα έθνη-κράτη αλλά και στους υπερεθνικούς θεσμούς με τις οποίες γίνεται η κατανομή κυριαρχίας καθώς και στις αποκεντρωμένες υποεθνικές περιφέρειες. Κάποια από αυτά έχουν εκχωρήσει εξουσίες και αρμοδιότητές τους σ άλλους υπερεθνικούς θεσμούς όπως το ΝΑΤΟ. Η Ε.Ε. είναι το καλύτερο παράδειγμα της λογικής του Καστέλς με την έννοια ότι αποτελούν ένα σύνθετο σύστημα θεσμικών σχέσεων δημιουργώντας το «δικτυακό κράτος», δηλαδή ένα συνεργατικό    δίκτυο με κοινή κυριαρχία. Άλλα τέτοια δικτυακά συστήματα κρατών υπάρχουν σε πολλά μέρη του κόσμου, όπως στη Λατινική Αμερική, τα οποία όμως εργάζονται σε οικονομικές συνθήκες που διαμορφώνονται από τη σύνδεσή τους με διεθνείς θεσμούς, όπως το ΔΝΤ. Ακόμη και οι ίδιες οι ΗΠΑ αποτελούν ένα τέτοιο δίκτυο όπου ακόμη και σήμερα, εν μέσω οικονομικής κρίσης, η κυβέρνηση δύσκολα καταφέρνει να επιβληθεί της Ομοσπονδιακής Τράπεζας (Federal Reserve). Το ίδιο θεωρεί ότι ισχύει για τα τεχνολογικά δίκτυα που λειτουργούν εν μέσω εμπορικών και πληροφοριακών ροών.

Έτσι, λοιπόν, δε θεωρεί ότι εξαφανίζεται το κράτος αλλά μετασχηματίζονται τα κράτη σε μορφή αλληλοεξαρτώμενων δικτύων και δίνει έμφαση στην παγκόσμια οικονομία των πληροφοριών  που έχει την ικανότητα να εργάζεται ως μία ενιαία μονάδα σε πραγματικό επίπεδο σε πλανητική κλίμακα. 

Holloway J. (2002) Change the World Without Taking Power: The Meaning of Revolution Today. London: Pluto Press

 Hardt M. and Negri A. (2000) Empire. Cambridge, MA: Harvard University Press. 

 Passavant P. & Dean J. (2004)  Empire’s New Clothes: Reading Hardt and Negri. New York, ΝΥ: Routledge.

 Identity and Change in the Network Society: Conversation with Manuel Castells.  Conversations with History. Institute of International Studies, UC Berkeley http://globetrotter.berkeley.edu/people/Castells/castells-con4.html

  Castells M. (1996). The Rise of the Network Society, The Information Age: Economy, Society and Culture Vol. I. Cambridge, MA and Oxford, UK: Blackwell. Βλ. επίσης του ιδίου:

· Castells, Manuel (1997) The Power of Identity, The Information Age: Economy, Society and Culture Vol. II. Cambridge, MA and Oxford, UK: Blackwell..

· Castells, Manuel (1998). End of Millennium, The Information Age: Economy, Society and Culture Vol. III. Cambridge, MA and Oxford, UK: Blackwell.

Θανάσης Τσακίρης

Φαλτσέτα - 1998     
 
Στίχοι:   Μάνος Ξυδούς
Μουσική:   Μάνος Ξυδούς
Ερμηνεία: Πυξ Λαξ  

Θυμάμαι απόψε που τ’ αστέρια με κυκλώσανε
ένα juke box με φαντασία να καλπάζει
Τόσα τραγούδια που τα χείλη μας προδώσανε
όπως σε πρόδωσα και εγώ για κάποιον άλλη

Ήρθε κι εκείνος ο μουστάκιας ο απότομος
όλο εγκρίνιαζε πως να κρατάς τις στέκες
Στου Jimmy Hendrix τις χαβάγιες εχανότανε
καθώς οι μπίλιες ετρακάρανε σαν πέτρες

Ήρθε και ο Μπίλυ ο αράπης που εμίλαγε
χωρίς να νοιάζεται αν κάποιος του μιλούσε
"Ξυπνάτε βρε μαλάκες απ’ την κούνια σας"
κι ύστερα αμίλητος τις τράπουλες βροντούσε

Σ’ ένα τραπέζι που εφώτιζαν τα ξέφωτα
σαν αυτοκράτορας ο Βάγγος αραδιάζει
Στρωμένη είναι η δουλειά στης Τρούμπας τα περίχωρα
με τα αζήτητα κομμάτια μιας τσατσόγριας που προστάζει

Μια Τετάρτη που τα ξύδια τους εξέραναν
δίπλα στη στάση της Λιοσίων σταματάνε
Ένα ταξί τους παίρνει προς τις γέφυρες
και κατηφόρα για το σπίτι τους τραβάνε

Φράγκα δεν έχω να πληρώσω τα ετίναξα
για μια βρωμιάρα με ακούς μα δεν πειράζει
στραβομουτσούνιασε ο τύπος και σταμάτησε
κατέβα κάτω και τον πιάνει απ’ το κεφάλι

Τραβάει ο Βάγγος τη φαλτσέτα από την κάλτσα του
και την κολλάει στο πρόσωπο του μάγκα
Μα είχανε ήδη μαζευτεί οι χωροφύλακες
και τους επήγαν σηκωτούς πίσω από τη μάντρα

Τόπι στο ξύλο τους εκάνανε και φύγανε
Μα εκείνοι από μέσα τους γελούσαν
αύριο θα κάναν πάλι τη φιγούρα τους
σε έναν κόσμο που αγαπούσαν και μισούσαν

Θυμάμαι απόψε που τ’ αστέρια με κυκλώσανε
ένα juke box με φαντασία να καλπάζει
τόσα τραγούδια που τα χείλη μας προδώσανε
όπως σε πρόδωσα και εγώ για κάποιον άλλη

  

https://www.youtube.com/watch?v=1Wq3ZcEiiMo


Γιορτάζουν σήμερα Τετ 09 Μαι 18 : Ησαΐας, Ησαΐα, Ησαΐτσα, Σίτσα, Χριστόφορος, Χριστοφόρης, Χριστοφόρα, Φόρης, Φόρα, Χριστόφης, Χριστοφία, Χριστοφίνα, Χριστοφίτσα  www.eortologio. (source ©: www.eortologio.gr)

ΕΞΟΔΟΣ

Ο ζωγράφος Γρηγόρης Παπαμαλής, από τα Μοσχονήσια στη Λήμνο
Διοργανωτές: Centre for Asia Minor Studies

Σήμερα στις 6 μ.μ. - 7:30 μ.μ.

Centre for Asia Minor Studies
11 Kydathinaion Str., 10558 Αθήνα

Λεπτομέρειες
Ο Γρηγόριος Παπαμαλής (1871 - 1941) ήταν Έλληνας λαϊκός ζωγράφος και αγιογράφος από τα Μοσχονήσια, ο οποίος το μεγαλύτερο μέρος της ζωής έζησε και εργάστηκε στη Λήμνο.

Σήμερα μεγάλο μέρος του έργου του είναι χαμένο ή τραυματισμένο είτε από αδιαφορία είτε από άγνοια. Σώζονται κυρίως αγιογραφίες του σε ναούς και ελάχιστες «κοσμικές» ζωγραφιές του, οι οποίες έτυχε να βρεθούν σε ευγενικά χέρια. Κάποια έργα του, ίσως τα σπουδαιότερα, είναι γνωστά μόνο από φωτογραφίες, αφού οι τοίχοι τους οποίους κοσμούσαν είτε ασβεστώθηκαν είτε μετατράπηκαν σε μπάζα!

Η Άσπα Αρώνη, από το 1988, καταγράφει το έργο του Παπαμαλή το οποίο και ανακάλυψε τυχαία περπατώντας στην ενδοχώρα της Λήμνου.

ΕΝΤΟΣ

ΕΡΤ2
Μικροφίλμ
09/05/2018 22:30 - 22:45 ( 15') κατάλληλο, επιθυμητή η γονική συναίνεση
Κατηγορία: Ταινία, Σκηνοθεσία: Νικόλας Κολοβός, Ηθοποιοί: Ελευθερία Γεροφωκά,Δημήτρης Λάλος,Άννυ Λούλου,Ντόρα Σιμοπούλου
'Σήμερα Γάμος Γίνεται'. Η Σοφία πανικοβάλλεται κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας του γάμου της. Ένα μπέρδεμα σκέψεων και εικόνων ενεργοποιούν το άγχος της, αλλά η Σοφία προσπαθεί να το ξεπεράσει. (60')


ΕΡΤ3
Jimi Hendrix: The Isle Of Wight
09/05/2018 23:00 - 00:30 ( 90') κατάλληλο, επιθυμητή η γονική συναίνεση
Κατηγορία: Ντοκιμαντέρ
ΠΡΕΜΙΕΡΑ. Ο Jimi Hendrix σε μία από τις σημαντικότερες συναυλίες της ζωής του, 18 μέρες πριν τον θάνατό του. Ο βραβευμένος με όσκαρ σκηνοθέτης Murray Lerner σκηνοθετεί το ντοκιμαντέρ αυτό, για τη συναυλία που έμεινε στην ιστορία.

SundanceTV
No No: A Dockumentary
09/05/2018 21:20 - 23:00 ( 100') κατάλληλο, επιθυμητή η γονική συναίνεση
Κατηγορία: Ντοκιμαντέρ, Σκηνοθεσία: Τζεφ Ράντις
Εξερευνούμε τη ζωή του Αμερικανού παίχτη του μπέιζμπολ Ντοκ Έλις, συμπεριλαμβανομένου του εθισμού του στα ναρκωτικά και στο αλκοόλ και πώς βοήθησε άλλους με παρόμοια προβλήματα μέχρι τον θάνατό του το 2008. (2014)

Tsakthan Daily 8/5/2018--Κράτος και Παγκοσμιοποίηση:10 μικροί Κάρολοι;

"Οπουδήποτε πηγαίνω, βρίσκω πως ένας ποιητής είχε έρθει εκεί πριν από εμένα".
― Sigmund Freud

Στην καθαρά μαρξιστική συζήτηση η παγκοσμιοποίηση, δηλαδή η απορρύθμιση των διεθνών ροών χρήματος και κεφαλαίων, θεωρείται μέσο για την αναδιοργάνωση του παγκόσμιου καπιταλισμού μετά την κρίση της δεκαετίας του 1970. Η αναδιοργάνωση αυτή συνεπάγεται την αναδιάρθρωση των κοινωνικών σχέσεων και των πολιτικών συστημάτων. Γι’ αυτό η παγκοσμιοποίηση γίνεται αντιληπτή ως στρατηγική ταξικής πάλης. Οι μαρξιστές της Σχολής της Ρύθμισης θεωρούν ότι κεντρικός στόχος αυτής της στρατηγικής είναι η διάλυση των πολιτικών δομών και των ταξικών σχέσεων που διαμορφώθηκαν ως χαρακτηριστικά στοιχεία της περιόδου του μεταπολεμικού φορντιστικού μοντέλου καπιταλισμού.  Κατά τον M. Aglietta, όπως και για τον Καρλ Μαρξ θεμέλιος λίθος του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής είναι η «μισθωτή εργασία» που είναι η βάση της εκμετάλλευσης και, ως εκ τούτου, της καπιταλιστικής συσσώρευσης. Η παγκοσμιοποίηση είναι η εδαφική επέκταση της μισθωτής εργασίας και της εκμετάλλευσης σε πλανητικό επίπεδο. Όμως, η παρέμβαση του κράτους είναι προϋπόθεση για την επέκταση του καπιταλισμού σε παγκόσμιο επίπεδο και δεν είναι δυνατή χωρίς αυτή. Το κράτος  διευρύνει την κοινωνία των πολιτών και αναδιαρθρώνει τις νόρμες της με νόμους, καταπίεση, εξαναγκασμό αλλά και κίνητρα. Για το λόγο αυτό προϋπόθεση είναι η ύπαρξη ισχυρών κρατών που θα εξασφαλίζουν τη διαχείριση των εγχώριων συγκρούσεων αλλά και των μεταξύ τους διαμαχών.

Έχοντας αυτή την προβληματική υπόψη, ας δούμε πώς βλέπει ο μεγάλος μαρξιστής ιστορικός Έρικ Χομπσπωμ την ιστορική εξέλιξη του κράτους στον καπιταλισμό και την παγκοσμιοποίηση. Στην Εποχή των Επαναστάσεων ο Χόμπσπωμ περιέγραψε την ανάδειξη των κύριων χαρακτηριστικών γνωρισμάτων του σύγχρονου νεωτερικού κράτους: συνεκτική και αδιάσπαστη επικράτεια, που διαθέτει σαφώς καθορισμένα σύνορα κυβερνώμενη από μία και μοναδική κυρίαρχη εξουσία, σύμφωνα με ένα ενιαίο θεμελιακό νομικό και διοικητικό σύστημα. Στην Εποχή του Κεφαλαίου δείχνει πώς αυτή η πολιτική υπερδομή διαδόθηκε και καθιερώθηκε σε όλη την Ευρώπη και πώς αλληλοκαλύφθηκαν συμπληρωματικά η οικοδόμηση του κράτους-έθνους και η ανάπτυξη και διάδοση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Στην Εποχή της Αυτοκρατορίας εξιστορεί τη διαδικασία με την οποία ο κόσμος της καπιταλιστικής οικονομίας που διευρυνόταν «ως την άκρη αυτού του κόσμου» τεμαχίστηκε σε εχθρικές εθνικές οικονομίες που ανταγωνίζονταν για τα άμεσα υλικά οικονομικά κέρδη και συμφέροντά τους αλλά και για την εξίσου υλική πολιτική επιρροή στον κόσμο. Εκφράστηκε έτσι το «τέλος» της εντελώς ελεύθερης αγοράς και την ανάπτυξη του προστατευτισμού ως κρατικής πολιτικής και η αρχή της καπιταλιστικής οικονομικής συγκέντρωσης και της συγκεντροποίησης μέσω της κεφαλαιακής συσσώρευσης και, βεβαίως, του ιμπεριαλισμού ως άνοιγμα του δρόμου για την ανάφλεξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και της υλικής οικονομικής αυτάρκειας των κρατών που χαρακτήριζε την μεσοπολεμική περίοδο. Στην Εποχή των Άκρων ξεκινά με την οικονομική κρίση, την άνοδο του Φασισμού και του Ναζισμού, τη διεξαγωγή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και καταλήγει με την «παρακμή-διάλυση» της εθνικής οικονομίας και του έθνους κράτους.  Συγκεκριμένα, ο Χομπσπωμ έγραψε: «…το εθνικό κράτος βρισκόταν σε άμυνα απέναντι σε μια παγκόσμια οικονομία που δεν μπορούσε να ελέγξει˙ απέναντι σε θεσμούς που είχε κατασκευάσει για να θεραπεύσει τη δική του διεθνή αδυναμία, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση˙ απέναντι στην εμφανή χρηματοοικονομική του ανικανότητα να διατηρήσει τις υπηρεσίες του προς τους πολίτες που τόση αυτοπεποίθηση ανέλαβε μερικές δεκαετίες νωρίτερα˙ απέναντι στην πραγματική ανικανότητά του να διατηρήσει αυτό που, κατά τους ίδιους τους πολίτες του, ήταν μια κύρια λειτουργία του: τη διατήρηση του νόμου και της τάξης».


Hirsch J. (2000) “The concept of materialist state theory and regulation theory” στο Johannes Schmidt D. and Hersh J. (επιμ.) Globalization and Social Change. London, UK: Routledge.
  Aglietta M. (2000) A Theory of Capitalist Regulation: The US Experience.  London, UK: Verso.
  Eric Hobsbawm (1962) The Age of Revolution: Europe, 1789-1848. London, UK: Weidenfeld & Nicolson.
– (1975) The Age of Capital:1850-1875. London, UK: Weidenfeld & Nicolson.
– (1987) The Age of Empire: 1875-1914. London, UK: Abacus Books.
– (1994) The Age of Extremes: The Short Twentieth Century 1914-1991. New York, NY: Pantheon Books.
 
Θανάσης Τσακίρης




Για λόγους ταξικούς     
 
Στίχοι:   Χατζηφραγκέτα
Μουσική:   Χατζηφραγκέτα
Ερμηνεία: Χατζηφραγκέτα

Φέρνω ζάλη, λυρικά τεχνάσματα και πάλι σου'κανα τανα-που και μπουρδέλο το κεφάλι σε κόπαναν’ οι ρίμες μου σαν τον Μοχάμεντ Άλι και άμα δε σ'αρέσει άλλαξε κανάλι όπως πρώτα τα flows σκάνε σαν τα βαρελότα στις παραγωγές του Rasta όλοι κάνουνε την κότα κάνει τακουνάκι ο Ματεράτσι στον Ζαμπρότα πετάγεται ο Ντελ Πιέρο κι η μπάλα μπαίνει γκολ kill `em all παλιά όλοι ακούγανε metallica το ρίξαμε στους μπάφους στα συρτά και τα αμπντάλικα πήγα διακοπές στην Αστυπάλαια και κάηκα με τον Ντε Λα Φου μέσα σε κάτι ψαροκάικα που θα καταλήξει η κουβέντα με το Χάρη του είπα του μαλάκα πως δεν ξέρει να ραπάρει καλύτερα να πιάσει καμιά τίγρη σε σαφάρι να πίει κανένα γαρο-τσι με τον Μπουτάρη μακάρι να έφερνα εξάρες μ’ ενα ζάρι να σούταρα τη μπάλα και να πήγαινε δοκάρι και μέσα θέλω αβλέπει τη Βίκυ Φλέσσα να με ψήνει να με λιώνει σαν τοστάκι στη φριτέζα έχω σε αφίσα τον Τάκη, τον Φύσσα, τον Ζήση, τον Βρύζα, τη Λίζα κορνίζα θα πάω ν’ αγοράσω τον πύργο στην Πίζα, έμεινε τ'αμάξι γιατί χάλασε το τσοκ διαβάζει η Μαρία συνεχώς Καστοριάδη αυτή θα κάνει ντόκτορα και εγώ βαθιά στον Άδη μήπως παίζει κανά ζεζαλιζλε γι'αυτό το βράδυ;

Ίσως για λόγους ταξικούς και όχι μόνο, τρελό μωράκι του ουρανού για σένα λιώνω και το κεφάλαιο του Μαρξ που πήρα στην γιορτή σου εάν του είχες ρίξει μια ματιά, θα ήμουνα μαζί σου.

Είναι τα ρεφρέν μου σουξεδιάρικα το ξέρω, τι να κάνω ρε Μαρία που μακριά σου υποφέρω σ'είδα με ένα μαλάκα στο suzuki το pajero να σου απαγγέλει Ελύτη και Μολιέρο μα δε θα βρεις το νόημα μες στον Ουμπέρτο Έκο δε θέλει ο Χατζήγιαννος κομπρέσορα και echo, τσάμπα θέλει να τα δώσει και τον κόσμο να πορώσει απλό ο Βαγγελάκης θέλει πάλι να τα χώσει zero, zero, zero από Μαρόκο, τα μπιτ του Κατωμέρη θα σ'αφήσουνε στον τόπο δε θέλει γρηγοράδα μα το ραπ θέλει τρόπο το ξέρει ο Βαγγελάκης γι'αυτό τον πούλο μόκο τα τραγούδια σας χειρότερα και απ'το φορτούνε φόκο ακούνε τη δισκάρα κ έχουν πάθει κοκομπλόκο mc's κολλάνε εύκολα στον τοίχο με στόκο αναλαμβάνουν άλλοι μην μπαίνετε στον κόπο αν θέλεις να με φτάσεις πιες κανά red bull Billar (do) a tres bandas και όχι pool που το βρήκες ρε λαμόγιο του κουστούμι πιρ ντε πουλ ό,τι και να κάνεις ο Χάτζη θα'ναι κουλ

Ίσως για λόγους ταξικούς και όχι μόνο, τρελό μωράκι του ουρανού για σένα λιώνω και το κεφάλαιο του Μαρξ που πήρα στην γιορτή σου εάν του είχες ρίξει μια ματιά, θα ήμουνα μαζί σου.

Λοσπούα και πουλέπα και τη κότα λακαμάδες σκάει ο χατζήγιαννος που κάνει τους ραπάδες τανάπου, τα χώνει και αυτός στο κάπου κάπου του τελείωσαν τα ακόρντα και ξεκίνησε τα μπιτ, μου το είπαν δύο κουμούνια πως άλλο είναι η τρόικα και άλλο η περεστρόικα, τα βράδια με τακούνια όλοι σε φωνάζουν Μόνικα κινείσαι με ψευδώνυμα σου κλείνουνε το μάτι Γιαννάκη κάτσε φρόνιμα.
Welcome to the rock από τον Τζον Μέισον, τρέχεις να γλεντήσεις και φωνάζεις κύριε λέησον, έριξε χυλόπιτα η Λόλα στον Καρνέισον, σε κυνηγάνε οι ρίμες μου σαν ρόπαλο του baseball. Χι και Φι επιστροφή κινούμαι υπογείως θα με βρεις στα μπιλιαρδάδικα κυρίως ή στους αγανακτισμένους να πίνω καμιά μπύρα να κάνω πάντα τράκα χαρτάκια και αναπτήρα. Με Βύρων Φιδετζή και Σελιμά στο Ιεμά, Ραστά στην παραγωγή θα σε πείσω λακαμά. Άκου τα τραγουδάκια μας και άραξε μήπως παίζει κανά ζεζαλιζέ

Ίσως για λόγους ταξικούς και όχι μόνο, τρελό μωράκι του ουρανού για σένα λιώνω και το κεφάλαιο του Μαρξ που πήρα στην γιορτή σου εάν του είχες ρίξει μια ματιά, θα ήμουνα μαζί σου.
Τρώω τα μακαρόνια σαν τον Καπαμαρούν , πήγα τις προάλλες να πάρω μια βερμούδα και τρωω τα μακαρόνια σαν τον Καπαμαρούν.

https://www.youtube.com/watch?v=wbQTMfk_3vk


EΞΟΔΟΣ

ΙΔΡΥΜΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΖΟΓΓΟΛΟΠΟΥΛΟΥ
Δημοκρατίας 49, Π. Ψυχικό, 2106712210.

«Ουγκέτσου Μονογκατάρι» (Κέντζι Μιζογκούτσι, 1953) την Τρίτη 8/5, στις 17.30. Είσοδος ελεύθερη

Απόψε αυτοσχεδιάζουμε
Κωμωδία
«Θέατρο εν θεάτρω», με την υπόθεση να εκτυλίσσεται εντός κι εκτός σκηνής κατά τη διάρκεια των προβών μιας παράστασης
Studio Κυψέλης  αθηνόραμα Club

Μέχρι 13/5 Απόψε αυτοσχεδιάζουμε
Αρπακτικά
Κοινωνικό
Η Φ. βλέπει ένα όνειρο ή μήπως εφιάλτη; Μια σειρά απρόσμενων γεγονότων την οδηγούν σε μια περιπέτεια και η λογική της δοκιμάζεται...
Skrow

Μέχρι 5/6


ΕΝΤΟΣ

Τρίτη 8 Μαΐου
ALPHA
23:50
SNAKE EYES
Θρίλερ 1998 | Έγχρ. | Διάρκεια: 98'
Αμερικανο-καναδική ταινία του Μπράιαν Ντε Πάλμα με τους Νίκολας Κέιτζ, Γκάρι Σινίζ, Τζον Χερντ.Ένας διεφθαρμένος αστυνομικός με πολιτικές φιλοδοξίες που ερευνά τη δολοφονία του Υπουργού Άμυνας στη διάρκεια ενός πυγμαχικού αγώνα, ξεσκεπάζει μια συνωμοσία.

Με αδιαμφισβήτητη βιρτουοζιτέ (όπως στο μονοπλάνο της έναρξης), ο Μπράιαν Ντε Πάλμα επιχειρεί να δημιουργήσει μια φιλμική συμφωνία πάνω στο θέμα της προδοσίας και της διαφθοράς, αλλά και της σχετικότητας της αλήθειας. Μόνο που όλη αυτή η εκπληκτική σκηνοθετική ακρίβεια υπηρετεί ένα προβλέψιμο σενάριο, με αρκετές αναληθοφάνειες και χωρίς την αναμενόμενη κλιμάκωση της έντασης.

Tsakthan Daily 7/5/2018 -- Κράτος και Παγκοσμιοποίηση: "Οι θεσμοί θα προσπαθήσουν να διατηρήσουν το πρόβλημα στο οποίο είναι η λύση;

"Η φιλία βελτιώνει την ευτυχία και μειώνει τη δυστυχία, διπλασιάζοντας τις χαρές μας και διαιρώντας τη θλίψη μας".
- Μάρκος Τουλίους Κικέρωνας


Οι θεωρητικοί της «νέας θεσμικής ανάλυσης», όπως λέει το όνομά της, θέλουν να επαναφέρουν την θεσμική ανάλυση στην μελέτη της πολιτική και της οικονομίας και συγκεκριμένα στην έρευνα του φαινόμενου της παγκοσμιοποίησης. Παρ’ ότι όλες οι κοινωνίες του κόσμου αντιμετωπίζουν την ίδια πίεση στα πλαίσια της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης καθεμία ξεχωριστά την αντιμετωπίζει με διαφορετικούς τρόπους στηριζόμενη στη διαφορετικότητα των θεσμικών και πολιτισμικών πλαισίων μέσα στα οποία λειτουργεί. Οι διαφορετικοί εγχώριοι θεσμοί έχουν τα δικά τους ξεχωριστά χαρακτηριστικά καθιστώντας έτσι το κράτος δυνατό (ή αδύναμο) να αντιμετωπίσει (ή να αντιμετωπίζει αρνητικά ή να υποχωρεί μπροστά) την παγκοσμιοποίηση, τις νέες προκλήσεις και καθήκοντα, και, τελικά, να παράγει διαφορετικά κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά αποτελέσματα.

Αυτοί οι συγγραφείς θεωρούν ότι το έθνος-κράτος μπορεί να επωφεληθεί από την παγκοσμιοποίηση υπερβαίνοντας τους περιορισμούς που του θέτει. Αυτό συμβαίνει καθότι, κατά τη γνώμη τους, η παγκοσμιοποίηση ευνοεί τη συγκρότηση και εφαρμογή συνεκτικών στρατηγικών -είτε νεοφιλελεύθερων είτε σοσιαλδημοκρατικών. Σε χώρες όπου η σοσιαλδημοκρατία προωθεί συναινετικούς θεσμούς τριμερούς συνεργασίας κράτους, εργοδοτών και εργαζομένων και υπάρχει υψηλά ειδικευμένο εργατικό δυναμικό, οι επιχειρήσεις κερδίζουν από την επένδυση και όχι λόγω ύπαρξης χαμηλών φορολογικών συντελεστών ή φτηνών χεριών. Έτσι, συμφωνούν με τους σκεπτικιστές όσον αφορά τη δυνατότητα παρέμβασης του κράτους στις οικονομικές και κοινωνικές υποθέσεις αλλά διαφωνούν με αυτούς όσον αφορά την απόρριψη της παγκοσμιοποίησης ως «μύθου» καθώς θεωρούν ότι η παγκοσμιοποίηση είναι κρίσιμης σημασίας παράγοντας και προωθητική δύναμη για την κοινωνική αλλαγή.

Θανάσης Τσακίρης

Για έναν ελεύθερο άνθρωπο - 1983     
 
Στίχοι:   Μάνος Χατζιδάκις
Μουσική:   Μάνος Χατζιδάκις
Ερμηνεία: Βασίλης Λέκκας

Τραγουδάς άλλο σκοπό:
δεν μπορεί να `σαι δικός μας.
Μέθυσε με το κρασί.
Έμαθα να σ’ αγαπώ,
αν και είσ’ αντίθετός μας.
Μάθε το καλά κι εσύ:

είτε λίγοι, είτε πολλοί,
είναι κρίμα την ψυχή μας
να τη λιώνουν σαν κερί.
Ας κοιτάξουμε μαζί
να σκοτώσουμ’ ένα τέρας,
που παντού μάς απειλεί.

Γιατί, αλήθεια, Ελευθερία,
γεννημένη από σεισμούς,
είναι έξω από τα κράτη
κι έξω απ’ τους θεσμούς.
Έχει απ’ τον ήλιο κάτι
κι από τους αστερισμούς.

Γιατί, αλήθεια, Ελευθερία,
γεννημένη από σεισμούς,
είναι έξω από τα κράτη
κι έξω απ’ τους θεσμούς.
Έχει απ’ τον ήλιο κάτι
κι από τους αστερισμούς.

Είναι άδικο οι πολλοί
να μισούν το πέταγμά μου.
Άσε να `μ’ ένα πουλί.
Ούτ’ εγώ δεν ωφελεί
να σε καίω με τη φωτιά μου.
Σβήσε με μ’ ένα φιλί.

Είναι άδικο οι πολλοί
να μισούν το πέταγμά μου.
Άσε να `μ’ ένα πουλί.
Ούτ’ εγώ δεν ωφελεί
να σε καίω με τη φωτιά μου.
Σβήσε με μ’ ένα φιλί.

Γιατί, αλήθεια, Ελευθερία,
γεννημένη από σεισμούς,
είναι έξω από τα κράτη
κι έξω απ’ τους θεσμούς.
Έχει απ’ τον ήλιο κάτι
κι από τους αστερισμούς.

Γιατί, αλήθεια, Ελευθερία,
γεννημένη από σεισμούς,
είναι έξω από τα κράτη
κι έξω απ’ τους θεσμούς.
Έχει απ’ τον ήλιο κάτι
κι από τους αστερισμούς.


https://www.youtube.com/watch?v=4VuFLsLoaMQ




ΕΞΟΔΟΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Είσ.: € 5.

Δευτέρα 7

Τριανόν, Κοδριγκτώνος 21, Βικτώρια, 2108215469.

19.00 Δαμάζοντας τα Κύματα (Λαρς φον Τρίερ, 1996)


ΑΛΚΥΟΝΙΣ
Ιουλιανού 42-46, Βικτώρια, 2108220008.

«Η Γη» (Αλεξάντρ Ντοβζένκο, 1930) τη Δευτέρα 7/5, στις 21.00, συνοδεία ζωντανής μουσικής από τους Silent Move. Είσ.: € 7.



Η Καταγωγή των Σάμι
Sameblod / Sami Blood

Δραματική 2016 | Έγχρ. | Διάρκεια: 110'
Νορβηγοσουηδική ταινία, σκηνοθεσία Αμάντα Κέρνελ με τους: Λένε Σεσίλια Σπάροκ, Μία Έρικα Σπάροκ, Μάι - Ντόρις Ρίμπι
Επιστρέφοντας απρόθυμα στη Λαπωνία για την κηδεία της αδερφής της, με την οποία ήταν εντελώς αποξενωμένες, η Κριστίνα θυμάται τα παιδικά της χρόνια εκεί, στο ειδικό οικοτροφείο που σπούδαζε μαζί με τα άλλα κορίτσια της φυλής της.

Το αηδόνι και το τριαντάφυλλο
Δραματοποιημένο Μυθιστόρημα του Όσκαρ Ουάιλντ
Διαρκεια : 70 '
Σκηνοθ.:Δ. Κίτσος
Ερμηνεύουν: Θ. Τζήμου, Β. Δημητριάδου, Χρ. Κοτταράκου. Κοστ.: Ελ. Αράπογλου.

Ένα συμβολικό παραμύθι για τη δύναμη της αγάπης και την ευτυχία που βρίσκεται στα απλά πράγματα


ΕΝΤΟΣ


ΕΡΤ2
Μεγάλες Νύχτες, Μικρές Μέρες του '68
07/05/2018 21:00 - 22:45 ( 105') κατάλληλο, επιθυμητή η γονική συναίνεση
Κατηγορία: Ντοκιμαντέρ, Σκηνοθεσία: Γουίλιαμ Κλάιν
Ντοκιμαντέρ γαλλικής παραγωγής, 2007. Ο Μάης του '68, μέσα από την ματιά του Αμερικανού φωτογράφου Γουίλιαμ Κλάιν. Η κάμερα του φωτογράφου μας μεταφέρει με μοναδικό τρόπο μέσα στην ατμόσφαιρα των δρόμων του Παρισιού.

SundanceTV
The Queen Of Ireland
07/05/2018 23:00 - 00:25 ( 85') κατάλληλο, απαραίτητη η γονική συναίνεση
Κατηγορία: Ντοκιμαντέρ, Σκηνοθεσία: Κόνορ Χόργκαν
Ντοκιμαντέρ για τη ζωή της Ιρλανδής drag queen Ρόρι Ονίλ, της γνωστής ως Πάντι Μπλις, με φόντο το ιστορικό δημοψήφισμα σχετικά με την ισότητα του γάμου για ζευγάρια του ίδιου φύλου στην Ιρλανδία. (2015)

Tsakthan Daily 6/5/2018 --Κράτος και Παγκοσμιοποίηση: Μια διαδικασία εν τω γίγνεσθαι

"Ο δογματισμός και ο σκεπτικισμός είναι και οι δύο, κατά μία έννοια, απόλυτες φιλοσοφίες. Κάποιος είναι βέβαιος ότι γνωρίζει, ο άλλος δεν ξέρει. Αυτό που η φιλοσοφία πρέπει να διαλύσει είναι η βεβαιότητα, είτε της γνώσης είτε της άγνοιας. "– Bertrand Russell

Οι θεωρητικοί της τάσης της «πολυσύνθετης παγκοσμιοποίησης» τονίζουν ότι η παγκοσμιοποίηση δεν είναι μια παγιωμένη κατάσταση αλλά μια διαδικασία εν τω γίγνεσθαι. Συμφωνούν με τους σκεπτικιστές ότι το εμπόριο και οι επενδύσεις δεν ρέουν παρά μόνο στο τρίγωνο Βόρεια Αμερική-Ευρώπη-Ιαπωνία αλλά τονίζουν ότι η άνοδος των εμπορικών περιφερειακών μπλοκ αποτελεί μέρος της ευρύτερης διαδικασίας παγκοσμιοποίησης.  Από αυτή την άποψη, χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Ε.Ε. που απαιτεί το άνοιγμα των αγορών των κρατών που έχουν ζητήσει να ενταχτούν σε αυτήν και την υιοθέτηση των νεοφιλελεύθερων επιλογών πολιτικής. Συμφωνούν, επίσης, ότι ο βαθμός ολοκλήρωσης των οικονομιών βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με αυτό των αρχών του 20ού αιώνα μόνο που τώρα είναι πολύ βαθύτερη καθόσον δεν πρόκειται απλώς για το άνοιγμα των αγορών για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες αλλά για την παραγωγή τους στις τρίτες χώρες. Π.χ. η παραγωγή των αυτοκινήτων της Ford γίνεται μόνο κατά το ¼ στις ΗΠΑ ενώ τα ¾ στις χώρες του τρίτου κόσμου και είναι χαρακτηριστικό ότι σε ένα μοντέλο δόθηκε η ονομασία Mondeo. Αυτό δε σημαίνει πως δεν υπάρχουν σύνορα.

Υπάρχουν ακόμη σημαντικές ανισότητες στον παγκόσμιο οικονομικό χάρτη και κάθε δραστηριότητα «γειώνεται» σε συγκεκριμένο τόπο. Πρόκειται, λοιπόν, για μια αναδιαμόρφωση της εξουσίας και των συσχετισμών δύναμης σε όλα τα επίπεδα.  Άλλοι συγγραφείς αυτής της τάσης εξετάζουν τις διαδικασίες της παγκοσμιοποίησης σε πολιτικό, κοινωνικό και πολιτιστικό επίπεδο και όχι μόνο στο οικονομικό, όπως κάνουν οι globalists. Ένα βασικό στοιχείο που διαμορφώνεται στη διάρκεια των δύο τελευταίων δεκαετιών είναι η δημιουργία και αφύπνιση μιας «παγκόσμιας συνείδησης», κάτι που φαίνεται με τις παγκόσμιου χαρακτήρα κινητοποιήσεις για μια εναλλακτική παγκοσμιοποίηση, για τις παγκόσμιες αντιπολεμικές πορείες, τις οικολογικές εξεγέρσεις εναντίον της επιδείνωσης της περιβαλλοντικής κρίσης που εντείνεται με την ανεξέλεγκτη δράση πολυεθνικών εταιριών, όπως για παράδειγμα οι διεθνείς κινητοποιήσεις εναντίον των μεταλλείων χρυσού. Όλα αυτά έχουν συνέπειες για το κράτος-έθνος.

 Οι συγγραφείς της τάσης απορρίπτουν έντονα την άποψη των globalists για το «τέλος του έθνους-κράτους» αλλά δεν παραβλέπουν τις αλλαγές που λαμβάνουν χώρα στο ρόλο του κράτους. Το κράτος δεν παραχωρεί μόνο προς τα πάνω, δηλαδή στις περιφερειακές ενώσεις ή στις διεθνείς ΜΚΟ, δικαιώματα, εξουσίες και αρμοδιότητες αλλά και προς τα κάτω αποκεντρώνοντας τες είτε σε νομαρχίες, δήμους και περιφέρειες είτε σε σε ομάδες της λεγόμενης «κοινωνίας πολιτών» όπως τα επιμελητήρια, τα εργατικά συνδικάτα και οι εργοδοτικές ενώσεις που τους έχουν εκχωρηθεί αρμοδιότητες διαχείρισης και λειτουργίας προγραμμάτων επαγγελματικής επιμόρφωσης και εκπαίδευσης. Πλαγίως δε, εξουσίες και αρμοδιότητες αποκτούν οι μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις που μπαίνουν στους τομείς της ιδιωτικής εκπαίδευσης και της πληροφορικής. Το πέρασμα εξουσιών στις δυνάμεις της αγοράς σημαίνει πως ασκούνται συνεχείς πιέσεις για την αύξηση της έντασης του ανταγωνισμού μεταξύ των κρατών ώστε να δίνεται έμφαση και προτεραιότητα στην (ανταγωνιστική) οικονομία και όχι στην ικανοποίηση κοινωνικών αναγκών και στην αναδιανομή του πλούτου.  Γι’ αυτό θεωρούν λανθασμένη τη θεωρία των σκεπτικιστών και όσον αφορά την άποψή του για τη «γενναιοδωρία» του κράτους ως προς τις κυβερνητικές δαπάνες που αφορούν το περασμένο στάδιο της ανάπτυξης του κράτους πρόνοιας το οποίο οι νεοφιλελεύθεροι συρρίκνωσαν σε συνδυασμό με τη δημογραφική πίεση και τη  χαμηλή αύξηση των οικονομικών μεγεθών.

Held D., McGrew, Goldblatt D., Perraton J. (1999) Global Transformations: Politics, Economics and Culture. Cambridge, UK: Cambridge University Press
Breslin S. and Higgott R. (2000) “Studying Regions: Assessing the New, Learning from the Old” in New Political Economy 5 (3) November σελ 333-353
 Dicken P. (2003) Global Shift: Reshaping the Global Economic Map in the 21st Century,  London, UK: Sage..
 Τσακίρης Θ. (2008) « Ό,τι είναι χρυσό δεν λάμπει: διεθνείς κοινωνικές κινητοποιήσεις ενάντια στα χρυσορυχεία». Περ. Προσεχώς, τεύχος 19, σελ. 8-10.
 Cerny P.G. (1997) “Paradoxes of the Competition State: The Dynamics of Political Globalization”, Government and Opposition, 32 (2) σελ. 251-74.
  Hall P. and Soskice D. (2001) “Introduction” in Hall P. and Soskice D. (eds.) Varieties of Capitalism: The Institutional Foundation of Comparative Advantage. Oxford, UK: Oxford University Press
Weiss L. (2003) States in the Global Economy: Bringing Domestic Institutions Back In. Cambridge, UK: Cambridge University

Θανάσης Τσακίρης




Σιγουριά - 1996     
 
Στίχοι:   Active Member
Μουσική:   B.D Foxmoοr
Ερμηνεία: Active Member


Κακό πράγμα η σιγουριά τελικά άκου που σου λέω
εγώ που πληρώνω ακόμα για όλα εκείνα που δε φταιω
δεν άραξα ποτέ να βολευτώ σε όσα είχα κοντά μου
δε μοιράστηκα ποτέ τα όνειρά μου.
Με εκείνους και καλά τους βολεμένους
εγώ έψαχνα το δάκρυ κάπου αλλού, στους πληγωμένους
απ’ όλα εκείνα που μουλιάζουν το μυαλό μας
που γεμίζουν ένα ψέμα με χαρά για το εγώ μας.

Στάθηκα απέναντι από εκείνα που μου `τάζαν
που μου χαλάγαν τη ζωή και με τρομάζαν
γιατί είναι τόσο ψυχρό και βέβαιο το πάθος
που δε σηκώνει λάθος.
Και με απόγνωση βαθιά κοιτάω να μην καταντήσω
να πληρώνω λύτρα για να πάρω τη ζωή μου πίσω
Βάζω στοίχημα λοιπόν όλα τα όνειρά μου
και τρέχω πάλι μακριά απ’ τη σιγουριά μου.

Και έτσι στο έργο που κυλάει σήκωσε λίγο τη ματιά σου
είναι ο ρόλος σου μικρός βάλε λόγια ρε δικά σου
ζήσε περήφανη ζωή και άσε το δράμα
Διώξε το φόβο μακριά δεν έχει όρια το θαύμα.
Πες ότι θέλεις να πετάξεις κι ας μεγάλωσες στο χώμα
πάρε μαύρο και λευκό, φτιάξε ένα δικό σου χρώμα
κάνε φίλους που δεν έχουν λησμονήσει
εκείνο το παιδί που δεν έχει ακόμα αρχίσει
να μετράει τις αναμνήσεις και τη λύπη του να φτύνει
να ζητάει απ’ τη στιγμή μεγαλείο και να κρίνει
ό, τι του δίνει μια εικόνα τυλιγμένη μ’ ένα ψέμα
ένα τίποτα που αρκεί για να γίνει πρώτο θέμα.
Μα εκεί χαμένος στην ασφάλεια της λήθης
να φωνάζει η ψυχή του «Ρε, ηλίθιε, δε με πείθεις!»

Θέλω μια άνοιξη από δάκρυα, πίστεψέ το, είναι η σειρά σου
σ’ αγαπάει η ζωή φύγε ρε απ’ τη σιγουριά σου.

Τη σιγουριά που μου έδινες Θεέ μου δεν πήρα ποτέ μου
είχα παρέα τον πόνο στα ταξίδια μου εγώ
τριγύρω μου όλα γνωστά σαν το αύριο, το χθες μου
να μου κλείνουν το στόμα μα δεν λέω να πνιγώ.



https://www.youtube.com/watch?v=Mc9DELD6qKw



ΕΞΟΔΟΣ

Ο Κύριος και η Κυρία Αντελμάν 
Monsieur et Madame Adelman


Δραματική κομεντί 2017 | Έγχρ. | Διάρκεια: 120'
Γαλλοβελγική ταινία, σκηνοθεσία Νικολά Μπεντός με τους: Ντενί Πονταλιντές, Πιέρ Αρντιτί, Ντοριά Τιλιέ, Νικολά Μπεντός

Η σύζυγος ενός διάσημου συγγραφέα, ο οποίος μόλις έχει πεθάνει, διηγείται σε έναν δημοσιογράφο την κοινή τους ζωή για σχεδόν μισό αιώνα και την αλήθεια πίσω από το λογοτεχνικό θρύλο που συνοδεύει τον άντρα της.

Από κοινού 
Performance
Μια διαδραστική παράσταση στην οποία ηθοποιοί και θεατές δημιουργούν επιτόπου μια αυτοσχεδιαστική ιστορία και την παρουσιάζουν
Παλμός Χώρος Έκφρασης & Θεραπείας

Από 6/5 Μέχρι 25/6
Πρεμιέρα: 6/5/2018


ΕΝΤΟΣ


Κυριακή 6 Μαΐου
COSMOTE CINEMA 1HD/COSMOTE TV
21:00
Η Τριλογία της Απόκλισης: Αφοσίωση
The Divergent Series: Allegiant
Περιπέτεια 2016 | Έγχρ. | Διάρκεια: 110'
Αμερικανική ταινία του Ρόμπερτ Σβέντκε, με τους Σάιλιν Γούντλι, Τέο Τζέιμς, Οκτάβια Σπένσερ.Παρά τις αυστηρές απαγορεύσεις του νέου καθεστώτος, η Τρις, ο Φορ και τρεις ακόμα σύντροφοί τους περνούν στην εξωτερική πλευρά του φράκτη και περιπλανιούνται σε μια έρημη, κατεστραμμένη γη. Όμως, κάποιοι τους περιμένουν εκεί έξω…

Τsakthan Daily 2/5/2018 -- Ο πλουραλισμός κι οι επικριτές του

Οι κάτοχοι των θέσεων στην κυβέρνηση έρχονται και παρέρχονται με αποτέλεσμα την μερική ή αλλαγή των συγκεκριμένων πολιτικών (policies) που εφαρμόζονται λόγω προσωπικών στυλ, προοπτικών, κομματικών εξαρτήσεων, συμφερόντων κ.ο.κ.

Όμως, σχετικά σταθερή παραμένει  η δομή των πολιτικών σχέσεων (εκλογικές διαδικασίες, διαδικασίες λήψης αποφάσεων για την εφαρμοστέα πολιτική, σχέσεις κυβέρνησης με μεγάλες εταιρείες, την οργανωμένη εργασία, καταναλωτές κ.ά.).

Οι πλουραλιστές μελετούν τις μικρές αυτές ομάδες προσώπων και προσπαθούν να τις γενικεύσουν στο κοινωνικό επίπεδο. Την ομάδα ως μονάδα ανάλυσης όρισε πρώτος ο Ντέηβιντ Τρούμαν στηριζόμενος σε μεγάλο βαθμό στο έργο του Άρθουρ Μπέντλευ ο οποίος τονίζει χαρακτηριστικά ότι «η ισορροπία των πιέσεων των ομάδων είναι η υφιστάμενη κατάσταση της κοινωνίας». 

Η πολιτική δεν μπορεί να εξηγηθεί με όρους αισθημάτων, στάσεων ή ιδεών στο βαθμό που αυτοί απορρέουν από την ζωή των ομάδων˙ ούτε μπορεί να εξηγηθεί με την μελέτη των ηγετών αφού αυτοί εκφράζουν τα συμφέροντα των ομάδων.Η πλουραλιστική άποψη θεωρεί ότι το κράτος είναι η ενσάρκωση της εξουσίας/δύναμης στην καπιταλιστική πολιτική οικονομία.

Βρίσκεται υπεράνω των επιρροών που ασκούνται από την πίεση όλων των ομάδων συμφερόντων, ενδεχομένως και των οικονομικών.

- Το κράτος είναι «ουδέτερος διαιτητής» που σταθμίζει όλα τα ανταγωνιζόμενα συμφέροντα και νομοθετεί για το «κοινό καλό» εξισορροπώντας τα αντικρουόμενα αιτήματα αυτών των συμφερόντων.

Πληθώρα ανταγωνιζόμενων κυβερνητικών φορέων, διευθύνσεων και τοπικών αρχών, 

ύπαρξη πολιτικών κομμάτων, συνδικάτων, κινήσεων πολιτών

=>άτομα και οι ομάδες μπορούν να έχουν στη διάθεσή τους διάφορα σημεία πρόσβασης στους φορείς λήψης αποφάσεων.

Η θεωρία του πλουραλισμού θέτει σε ίση θέση τόσο τα οικονομικά όσο και τα μη οικονομικά, υποδηλώνοντας έτσι ότι όλα έχουν ίση ικανότητα επιρροής και δύναμη μπορώντας να ικανοποιήσουν τα αιτήματά του μέσω του κράτους.

Νεοπλουραλισμός. Αποδέχεται ότι στη διαδικασία λήψης αποφάσεων για την εφαρμόσιμη πολιτική συχνότερα επιβάλλουν τις απόψεις τους οι επιχειρηματικές ομάδες συμφερόντων.

Ο πλουραλισμός είναι αποτελεί απολογία υπέρ του στάτους-κβο, υπεράσπιση του ισχύοντος πολιτικού συστήματος των ΗΠΑ, τοπικιστική επικέντρωση που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ευρέως. Στην πραγματικότητα οι εθελοντικές ενώσεις του πλουραλισμού δεν αποτελούν παρά ένα ακόμη επίπεδο της γραφειοκρατίας.  Επίσης, στην πράξη, οι ΗΠΑ δεν αποτελούν μια κοινωνία όπου όλοι είναι οργανωμένοι σε ομάδες˙ αντιθέτως, λίγοι είναι μέλη τους και, ως επί το πλείστον, προέρχονται από τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα των πλουσίων και μορφωμένων λευκών. 

Το κράτος δεν είναι ένας ουδέτερος μεσολαβητής.  Οι πλουραλιστές θεωρούν ότι υπάρχει ευρεία συναίνεση στους κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού παραβλέποντας την πραγματικότητα της άρνησης αποδοχής του που παρουσιάζεται είτε με τη μορφή της αποχής στις προεδρικές εκλογές είτε με τη μορφή της ειρηνικής ή βίαιης κινητοποίησης των κοινωνικών κινημάτων της εργατικής τάξης, των μειονοτήτων, των γυναικών, της νεολαίας και των οικολογικών οργανώσεων. Κι αυτό γιατί στη σκέψη τους δεν υπάρχει χώρος για τις κοινωνικές τάξεις και για την παρέμβαση και συμμετοχή των μαζών στην πολιτική.

Οι πλουραλιστές εστιάζουν τους φακούς της ανάλυσής τους περισσότερο στην πολιτική της κυβέρνησης και των δημοσίων θεσμών αφήνοντας εκτός οπτικής γωνίας την πολιτική του ιδιωτικού τομέα. Είναι απορροφημένοι με την ανάλυση των τυπικών πολιτικών θεσμών και αγνοούν τη διάσταση μεταξύ των υποθετικών και των πραγματικών λειτουργιών τους υπό συνθήκες καπιταλισμού.

Οι εθελοντικές ενώσεις στις οποίες αναφέρονται οι συγκεκριμένοι πλουραλιστές δεν αποτελούν πολιτικές ομάδες αλλά κοινωνικές, πολιτιστικές κλπ που δεν διακρίνονται για την εντελώς δημοκρατική λειτουργία τους καθώς είναι γραφειοκρατικά και ιεραρχικά δομημένες.

 Οι πόροι και η ισχύς των ενώσεων είναι άνιση στο θεσμικό επίπεδο πχ μεγαλοεπιχειρηματικές ενώσεις σε σχέση π.χ. με τα συνδικάτα.

Θανάσης Τσακίρης

Ελευθερία - 2006     
 
Στίχοι:   Γιώργος Χατζόπουλος
Μουσική:   Δημήτρης Ζερβουδάκης
Ερμηνεία: Παντελής Θεοχαρίδης

Ελευθερία το τραγούδι σου κ η σιωπή στον πόνο των ματιών σου
ο πιο μικρός μας ο καημός άστρο στην όχθη των χειλιών σου

Ελευθερία το μυστικό σου τον ψίθυρο στην ηχώ των αναστεναγμών σου
το πιο γλυκό μας όνειρο τάμα στις χούφτες των χεριών σου

Ελευθερία το θαύμα σου κι η πατρίδα που δε χάνεται
δελφίνι στο ταξίδι σου η πιο όμορφη μοίρα μας ναυάγιο
στου σκότους της ψυχής σου
η πιο όμορφη μοίρα μας ναυάγιο
στου σκότους της ψυχής σου

Ελευθερία το σημάδι σου άλλη μια μέρα στους κάμπους των παιδιών σου
η πιο γυμνή αλήθεια μας πέτρα βαριά για να τη ζήσεις..

Ελευθερία το τραγούδι μου δάκρυ που κρύφτηκε στο πιο παλιό μου σπίτι
η πιο βρώμικη λέξη μου φορτίο φορτίο πέρασμα κι αγρίμι

Ελευθερία το θαύμα σου κ η πατρίδα που δε χάνεται
δελφίνι στο ταξίδι σου η πιο όμορφη μοίρα μας ναυάγιο
στου σκότους της ψυχής σου
η πιο όμορφη μοίρα μας ναυάγιο

στου σκότους της ψυχής σου

https://www.youtube.com/watch?v=j02EBoXHd_g

ΕΞΟΔΟΣ

My journey to feminism - Το ταξίδι μου στον φεμινισμό
A talk by Zilka Siljak - Μια ομιλία της Zilka Siljak

Zilka Spahic-Siljak spent her years as student on the front line of the Bosnian war. During that time, she supported many children and women who survived war rape.

In her talk, Zilka tells us the story of her personal journey
to feminism and how women bore witness to incredible humanity during the war and after.

Zilka Spahic-Siljak is a Bosnian scholar of gender, politics and religion and research associate at Stanford University. For the past two decades she has worked as a human rights activist
on the promotion of women’s human rights, multi-religious dialogue and reconciliation.

Η Zilka Spahic-Siljak πέρασε τα χρόνια της ως φοιτήτρια στην πρώτη γραμμή του πολέμου στη Βοσνία.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, υποστήριξε πολλά παιδιά και γυναίκες που επέζησαν των βιασμών κατά την διάρκεια του πολέμου.
Στην ομιλία της, η Ζίλκα μας λέει την ιστορία της προσωπικής της πορείας προς τον φεμινισμό και πώς οι γυναίκες έγιναν μάρτυρες απίστευτης ανθρωπιάς κατά τη διάρκεια του πολέμου και μετά.

Η Zilka Spahic-Siljak είναι Βόσνια ερευνήτρια σε θέματα φύλου (gender), πολιτικής και θρησκείας και επιστημονικός συνεργάτης/ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο του Στάφορντ. Τις δύο τελευταίες δεκαετίες, εργάστηκε ως ακτιβίστρια ανθρωπίνων δικαιωμάτων για την προώθηση των δικαιωμάτων των γυναικών, του πολυθρησκευτικού διαλόγου και της συμφιλίωσης.

Wednesday 2nd of May, 19:00 - Τετάρτη 2 Μαίου, 19:00
Exarchia, Tsamadou (garden) Athens
Κηπάκι (Τσαμαδού) Εξάρχεια


Μαρξισμός και Θρησκεία

Αίθουσα Β2, Νέο κτίριο (2ος όροφος)

Η σχέση του μαρξισμού με τη θρησκεία και ιδιαίτερα το χριστιανισμό, είναι ένα θέμα που προκαλεί έντοντες συζητήσεις. Η αστική και εκλησιαστική προπαγάνδα εμφανίζει τους μαρξιστές ως βέβηλους των «ιερών και οσίων» και όχι σπάνια ως φυσικούς εξολοθρευτές των πιστών… Στον αντίποδα, διατυπώνονται απόψεις που φτάνουν μέχρι και στο να ταυτίσουν το περιεχόμενο του μαρξισμού και του χριστιανισμού. Ποιο είναι όμως το θρησκευτικό περιεχόμενο του χριστιανισμού και τι πρέσβευε το επαναστατικό κίνημα των πρώτων χριστιανών; Έχει κάποια σύνδεση με το σημερινό κήρυγμα της επίσημης χριστιανικής εκκλησίας; Ποια είναι η σχέση της μαρξιστικής φιλοσοφίας με τη θρησκεία και πιο συγκεκριμένα με το χριστιανισμό;

Νεολαία ενάντια στον Καπιταλισμό - ομάδα Παντείου


ΕΝΤΟΣ

COSMOTE CINEMA 1HD
Η Κατάρα του Πράσινου Σκορπιού (The Curse of the Jade Scorpion)
02/05/2018 19:10 - 21:00 ( 110') κατάλληλο, επιθυμητή η γονική συναίνεση
Κατηγορία: Κωμωδία, Σκηνοθεσία: Γούντι Άλεν, Ηθοποιοί: Γούντι Άλεν,Έλεν Χαντ,Νταν Άκροϊντ
(2001). Νέα Υόρκη, δεκαετία του 1940: Ένας κορυφαίος ντετέκτιβ ασφαλιστικής εταιρείας, που υπερηφανεύεται ότι μπορεί να εντοπίσει οποιαδήποτε απάτη, πέφτει θύμα ενός πανούργου υπνωτιστή και χωρίς να το καταλάβει γίνεται υποχείριό του... Παραγωγή: ΗΠΑ, Γερμανία. (97')

COSMOTE CINEMA 2 HD
Δύο Αποφασισμένες Γυναίκες (Decoding Annie Parker)
02/05/2018 22:00 - 23:40 ( 100') κατάλληλο, απαραίτητη η γονική συναίνεση
Κατηγορία: Δραματική, Σκηνοθεσία: Στίβεν Μπέρνσταϊν, Ηθοποιοί: Έλεν Χαντ,Σαμάνθα Μόρτον,Άαρον Πολ
Α' Προβολή. Ladies First. (2014). Η ταινία αφηγείται την αληθινή ιστορία της καρκινοπαθούς Άνι Πάρκερ, που βγήκε τρεις φορές νικήτρια από τη μάχη με την ασθένεια, και της γενετίστριας Μέρι Κλερ Κινγκ, που έκανε μια σημαντική ανακάλυψη για τον καρκίνο του μαστού. Παραγωγή: ΗΠΑ. (90')


Village Cinema HD
Θα Μείνει Μεταξύ Μας (One Wild Moment)
02/05/2018 22:45 - 00:40 ( 115') κατάλληλο για ανήλικους άνω των 15 ετών
Κατηγορία: Κωμωδία, Σκηνοθεσία: Ζαν-Φρανσουά Ρισέ, Ηθοποιοί: Βενσάν Κασέλ,Φρανσουά Κλουζέ
(2015). Κωμωδία, παραγωγής 2015. Δύο φίλοι πηγαίνουν καλοκαιρινές διακοπές παρέα με τις κόρες τους. Σύντομαι βρίσκονται σε μια περίπλοκη κατάσταση. Παραγωγή: Γαλλία.

ΕΡΤ2
Στον Κόσμο της Κοκό Σανέλ (Coco Before Chanel)
02/05/2018 21:00 - 22:45 ( 105') κατάλληλο, απαραίτητη η γονική συναίνεση
Κατηγορία: Κοινωνική, Σκηνοθεσία: Αν Φοντέιν, Ηθοποιοί: Οντρέ Τοτού,Μπενουά Πελβούρντ,Αλεσάντρο Νιβόλα,Μαρί Γκιλέν
(2009). Η Γκαμπριέλ Σανέλ με την αδελφή της εγκαταλείπουν το ορφανοτροφείο και τραγουδούν σε καμπαρέ. Η Γκάμπριελ, γνωστή πια ως 'Κοκό', μετά τις αποτυχημένες απόπειρες καλλιτεχνικής καριέρας, βρίσκει καταφύγιο στην αγκαλιά ενός πλούσιου και αργόσχολου αριστοκράτη και σχεδιάζει τα πρώτα της ρούχα. (105')