ΗΠΑ: Δεν θρηνούμε. Κατανοούμε-οργανωνόμαστε-αντιστεκόμαστε! (του Θανάση Τσακίρη, από την εφημερίδα "Εποχή" 13/11/2016)

ΗΠΑ: Δεν θρηνούμε. Κατανοούμε-οργανωνόμαστε-αντιστεκόμαστε!

Για μία ακόμη φορά στον 21^ο αιώνα πρόεδρος των ΗΠΑ δεν αναδεικνύεται αυτός που παίρνει τις περισσότερες ψήφους. Τώρα πια δεν μπορούμε να μιλάμε για «καπρίτσιο της ιστορίας» αλλά αποτέλεσμα ενός αναχρονιστικού αντιδημοκρατικού εκλογικού συστήματος. Το Κολλέγιο των Εκλεκτόρων πρέπει να καταργηθεί γιατί διαστρεβλώνει τη βούληση του λαού των ΗΠΑ. Για του λόγου το αληθές:

ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ/Η       ΚΟΜΜΑ            ΨΗΦΟΙ             %     ΕΚΛΕΚΤΟΡΕΣ

Donald Trump	Ρεπουμπλικανικό	59.698.506	47,5	306
Hillary Clinton	Δημοκρατικό	59.926.386	47,7	232
Gary Johnson	Ελευθεριακό	4.058.500	3,2	0
Jill Stein	Πράσινο	1.213.103	1,0	0
Evan McMullin	Ανεξάρτητος	448.339	0,4	0
Darrell Castle	Συνταγματικό	172.570	0,1	0
125,895,000	100%	538

Η Δημοκρατική υποψήφιος και οι ανώτεροι αξιωματούχοι του κόμματος μπορεί να γκρινιάζουν αλλά τα λάθη τους είναι τεράστια και ευθύνονται για την επικράτηση του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος που έχει πλέον την πλειοψηφία και των δύο σωμάτων του Κογκρέσου. Δείχνουν ότι δεν καταλαβαίνουν και τους φταίει ότι δεν πήγαν μαζικά να ψηφίσουν οι Αφροαμερικανοί. Κατηγορούν τους «έγχρωμους» ψηφοφόρους για την αύξηση της αποχής ξεχνώντας τα εμπόδια που στήθηκαν και τα πολιτικά δικαιώματα που ανεστάλησαν (π.χ. Γουισκόνσιν).

Η δημοσκόπηση της Edison Research (για λογαριασμό των ABC, CBS, CNN και άλλων δικτύων) δείχνει ότι το 53% των ανδρών ψήφισαν τον Trump και 41% ψήφισαν την Clinton. Αυτές οι αναλογίες είναι σχεδόν ακριβώς αντίστροφες για τις γυναίκες.

Από το σύνολο των λευκών ψηφοφόρων (που αποτελούσαν το 70% των ψηφοφόρων), ο Trump κέρδισε το 58% και η Clinton 37%. Η Δημοκρατική υποψήφιος κέρδισε την υποστήριξη μιας τεράστιας πλειοψηφίας των μαύρων ψηφοφόρων - 88%  έναντι 8% του Trump - και ισπανόφωνων ψηφοφόρων - 65% έναντι 29%. Ειδικά από τις λευκές γυναίκες, ο Trump πήρε 53% ενώ η Clinton 43%.

Το 29% των ισπανόφωνων ψηφοφόρων που υποστήριξαν τον Trump ήταν μεγαλύτερο από το 27% που ψήφισαν υπέρ του Ρεπουμπλικάνου υποψήφιου Mitt Romney το 2012, παρά τα σχόλια του Trump για τους Μεξικανούς και την εξαγγελία του να χτίσει τείχος στα νότια σύνορα των ΗΠΑ. Αυτό, ίσως, δείχνει ότι προσπαθούν να ενσωματωθούν στην βορειοαμερικανική κοινωνία με κάθε θυσία. 

Η Clinton πήρε την πλειοψηφία των ψηφοφόρων με τα χαμηλότερα εισοδήματα, δηλαδή το 52% των ατόμων με εισοδήματα χαμηλότερα από 50.000 δολαρίων ετησίως σε σύγκριση με το 41% ​​του αντιπάλου της. Από αυτούς που κερδίζουν περισσότερα από 50.000 δολάρια 49% ψήφισαν τον Trump και 47% την Clinton.

Υπήρξε επίσης μια μεγάλη στροφή των ψηφοφόρων χωρίς απολυτήριο λυκείου, με τον Trump να παίρνει το 51% και η Clinton 45%. Πριν από τέσσερα χρόνια, ο Ομπάμα είχε την υποστήριξη του 64% της ομάδας σε σύγκριση με το 35% του Mitt Romney.

Ο Trump κέρδισε την αγροτική ψήφο με 62% και την ψήφο των κατοίκων των προαστείων με 50%  ενώ η Clinton κέρδισε την αστική ψήφο με 59%. O Trump είχε μια σαφή πλειοψηφία μεταξύ των ατόμων ηλικίας 45 ετών και πάνω, ενώ η Clinton κέρδισε τους νεότερους ψηφοφόρους.

Σε πέντε πολιτείες όπου στις προκριματικές ο  Sanders κέρδισε - Ιντιάνα, Μίσιγκαν, Οκλαχόμα, Δυτική Βιρτζίνια, και Ουισκόνσιν - τα δημογραφικά στοιχεία που βοήθησαν τον Trump να συμπληρώσει 270 ψήφους εκλεκτόρων ήταν επίσης τα βασικά δημογραφικά για τον Sanders που τον βοήθησε να νικήσει την Clinton σε πολλές προκριματικές σε διάφορες περιοχές της χώρας. Οι αριθμοί δείχνουν ότι μπορεί να υπήρχαν αρκετές ψήφοι υπέρ του Sanders σε αυτές τις κρίσιμης σημασίας πολιτείες που θα έστρεφαν τις εκλογές προς τους Δημοκρατικούς αν οι υπερεκλέκτορες και οι περιοριστικές κλειστές προκριματικές δεν του έκλειναν το δρόμο προς το προεδρικό χρίσμα.

Πέρα από τον κατεστημένο μηχανισμό του Δημοκρατικού Κόμματος τα συνδικάτα και οι ηγεσίες τους ευθύνονται και αυτοί για την ήττα στις συγκεκριμένες πολιτείες.  Τα στελέχη αυτά, δάσκαλοι και απολυμένοι εργάτες εργοστασίων της «ζώνης της σκουριάς»,  έχουν υποφέρει τρομερά στην εποχή της λιτότητας. Τα προειδοποιητικά σημάδια υπήρχαν, αλλά οι κεραίες του κόμματος δεν τα έπιαναν. Η οργάνωση Working America είχε δημοσιεύσει δικές της μετρήσεις τον Ιανουάριο που έδειχναν ότι το σλόγκαν του Trump εναντιον της πολιτικής του ελεύθερου εμπορίου είχε απήχηση στο Οχάιο και στην Πενσυλβάνια που είχαν τσακιστεί από την αποβιομηχάνιση. Την ημέρα των εκλογών τα exit poll συμφωνούσαν ότι τα εργατικά συνδικαλιστικά νοικοκυριά που ψήφισαν την Clinton δεν ξεπερνούσαν το 51% και σε πολλές περιπτώσεις απείχαν πολύ από τα ποσοστά απολάμβανε ο Ομπάμα το 2008 και το 2012.

Τι μέλλει γενέσθαι; Ο Ρόμπερτ  Ράιχ σε άρθρο του στον ιστότοπό του επισημαίνει ότι «το Δημοκρατικό Κόμμα όπως είναι τώρα αποτελεί μια γιγαντιαία μηχανή συγκέντρωσης χρημάτων και πάρα πολύ συχνά αντικατοπτρίζει τα συμφέροντα, τους στόχους και τις αξίες των πλουσίων. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Οι εκλογές του 2016 το έχουν απαξιώσει. Χρειαζόμαστε ένα κόμμα του λαού, ένα κόμμα ικανό να αναλάβει την οργάνωση και την κινητοποίηση των Αμερικανών απέναντι στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα του Ντόναλντ Trump, ο οποίος είναι έτοιμος να αναλάβει τους τρεις πυλώνες της διακυβέρνησης των ΗΠΑ. Χρειαζόμαστε ένα νέο Δημοκρατικό Κόμμα που θα παλέψει ενάντια στην αδιαλλαξία και στη διεύρυνση των ανισοτήτων. Αυτό που συνέβη στην Αμερική την Τρίτη δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ως νίκη της απέχθειας επί της ευπρέπειας. Το σωστό είναι να κατανοηθεί ως αποκήρυξη της αμερικανικής δομής εξουσίας.”

ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ

Εκπομπή “Αχ Εξουσία: Θέματα Πολιτικής και Ερωτικής Κοινωνιολογίας”
Επιμελείται και παρουσιάζει ο Θανάσης Τσακίρης ή Πανελλαδίξ ή Homo Politicus ή tsakthan

Την Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2016 (8-9 μμ) καλεσμένος μας είναι ο Νίκος Σερβετάς (Δημοσιογράφος, Κοινωνιολόγος και MSc Επικοινωνίας Πανεπιστημίου της Ουψάλα). Θα συζητήσουμε για τις εκλογές σε Ισλανδία και ΗΠΑ.

Σας περιμένουμε, όπως πάντα, στον φιλόξενο διαδικτυακό σταθμό IlioupolisOnAir http://www.ilioupolisonline.gr/radio/index.html

ΗΠΑ: ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ Ή ΧΑΜΕΝΗ ΑΝΟΙΞΗ;

ΗΠΑ: ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ Ή ΧΑΜΕΝΗ ΑΝΟΙΞΗ;

Οι εκλογές στις ΗΠΑ είναι σε λιγότερο από ενάμιση μήνα και κατά το διάστημα αυτό η κατάσταση θα εκτραχύνεται  ραγδαία.  Οι μονομάχοι  «δεν έχουν το θεό τους». Ειδικά ο Ντόναλντ Τραμπ που έχει καταστεί παγκόσμιας εμβέλειας προβοκάτοράς. Δεν πρόλαβε να σκάσει η βόμβα στην Τσέλσι της Νέας Υόρκης κι αυτός το φώναξε στους οπαδούς του σε προεκλογική συγκέντρωσή του έχοντας έτοιμη και την πρόταση να διωχτούν οι μουσουλμάνοι. Λες και…[1] Και το πιο «νόστιμο»; Ότι ο Ομπάμα είναι «ο ιδρυτής του ISIS»!

Οι δημοσκοπήσεις του τελευταίου μήνα δείχνουν ότι η Χίλαρι Κλίντον μάλλον κερδίζει. Αλλά ας «κρατάμε πισινή». Όσο ο Τραμπ δυναμιτίζει το κλίμα τόσο νομίζει πως έχει ελπίδες ποντάροντας στους ασταθείς Ρεπουμπλικάνους που δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν τον Ελευθεριακό υποψήφιο και στους απογοητευμένους από τον Μπέρνι Σάντερς που θα ψηφίσουν την υποψήφια του Πράσινου Κόμματος.[2] Γι’ αυτό έχει αρχίσει η επιχείρηση των Δημοκρατικών για να την απομονώσουν από τους προοδευτικούς ψηφοφόρων. Το επιχείρημά τους είναι ότι η ψήφος στην Τζιλ Στάιν είναι χαμένη και δεν προωθεί αποτελεσματικά την πραγματική αλλαγή που περνά μόνο το Δημοκρατικό Κόμμα.[3] Το επιχείρημα δεν ξεκάρφωτο. Πατά στην ύπαρξη της ενός ολόκληρου πολιτικού ρεύματος που προωθεί προοδευτικούς/ες ακτιβιστές/τριες. O Bernie Sanders εξακολουθεί να αγωνίζεται για την πολιτική επανάσταση που ξεκίνησε. Διαμαρτύρεται με αυτόχθονες Αμερικανούς εναντίον του αγωγού Dakota Access, υπερασπίζεται το Κόμμα Εργατικών Οικογενειών, και εργάζεται για την εκλογή στο Κογκρέσο της ακτιβίστριας καθηγήτριας Ζέφυρ Τιτσάουτ.[4] Ο Sanders συνεχίζει να προσελκύει μεγάλα πλήθη και την προσοχή των μέσων ενημέρωσης μετά από την καμπάνια του για τις προεδρικές εκλογές όπου κέρδισε περισσότερα από 13 εκατομμύρια ψήφους και έβαλε τον πραγματικό οικονομικό λαϊκισμό στη συζήτηση. Χαρακτηριστική είναι έτσι  η περίπτωση της Ζέφυρ Τιτσάουτ. Επίσης πρέπει να επισημάνουμε ότι η Γερουσιάστρια  Ελίζαμπεθ Γουόρεν εξαπέλυσε μια ευθεία προειδοποιητική βολή προς την Χίλαρι Κλίντον και τους συμβούλους της την Τετάρτη, προειδοποιώντας ότι δεν ανεχθεί το διορισμό υπουργικού συμβουλίου και κυβέρνηση  με  ανθρώπους που συνδέονται με τη Wall Street και μίλησε για εταιρεία που είναι στενά συνδεδεμένη με τους Κλίντον και το Δημοκρατικό Κόμμα.[5]

Από την άλλη πλευρά το Πράσινο Κόμμα προβάλλει τον ανοιχτό κινηματικό χαρακτήρα του με συμβολικές πράξεις πολιτικής ανυπακοής. Στις 7 Σεπτεμβρίου ένας δικαστής της Βόρειας Ντακότα εξέδωσε  ένταλμα σύλληψης της Τζιλ Στάιν και του υποψήφιο αντιπρόεδρου της Ατζαμού Μπαράκα για αναγραφή συνθημάτων  σε μια μπουλντόζα στη διάρκεια εκδήλωσης διαμαρτυρίας κατά του αγωγού Dakota Access. Κατηγορούνται για τα πλημμελήματα καταπάτησης και φθοράς ξένης ιδιοκτησίας. Μετά την έκδοση του εντάλματος  η Στάιν είπε ότι θα συνεργαστεί με τις αρχές της Βόρειας Ντακότα για το καθορισμό της ημέρας της δίκης. Θα υπερασπιστεί τις ενέργειές της γιατί θεωρεί ότι θα ήταν ανάξια αν δεν έκανε το καθήκον της για την υποστήριξη του καταυλισμού Standing Rock Sioux.[6]

Δημοσκοπήσεις με 4 υποψήφιους

Φορέας έρευνας		Ημερομηνία	Δημοκρατικό	%	Ρεπουμπλικανικό	%	Ελευθεριακο	%	Πράσινο	%
ABC News/Washington Post	11–14 Ιουλίου		Hillary Clinton	42%	Donald Trump	38%	Gary Johnson	8%	Jill Stein	5%
ABC News/Washington Post	20–23, Ιουλίου		Hillary Clinton	47%	Donald Trump	37%	Gary Johnson	7%	Jill Stein	3%
ABC News/Washington Post	5–8, Σεπτεμβρίου		Hillary Clinton	46%	Donald Trump	41%	Gary Johnson	9%	Jill Stein	2%
ABC News/Washington Post	1–4, Αυγούστου		Hillary Clinton	45%	Donald Trump	37%	Gary Johnson	8%	Jill Stein	4%
AP-GfK	7–11, Ιουλίου		Hillary Clinton	40%	Donald Trump	36%	Gary Johnson	6%	Jill Stein	2%
Bloomberg Politics	5–8 Αυγούστου		Hillary Clinton	44%	Donald Trump	40%	Gary Johnson	9%	Jill Stein	4%
Breitbart/Gravis Marketing	9, Αυγούστου		Hillary Clinton	42%	Donald Trump	37%	Gary Johnson	9%	Jill Stein	3%

Ο θερισμός του Occupy;

Πριν από πέντε χρόνια, το πρωί της 17^ης Σεπτεμβρίου 2011, μοναδικός μόνιμος κάτοικος  του Πάρκου Ζουκότι στο Κάτω Μανχάταν ήταν το χάλκινο άγαλμα ενός επιχειρηματία, καθισμένου μόνιμα σε ένα παγκάκι στη δυτική πλευρά του πάρκου.[7]

Αυτό, φυσικά, προτού συγκεντρωθούν εκατοντάδες διαδηλωτές και  συγκροτήσουν  μια κατασκήνωση για να διαμαρτυρηθούν για την οικονομική δύναμη του 1% του πληθυσμού και την πραγματική εξουσία που ασκεί. Μέχρι την 24η Σεπτεμβρίου, όταν ένα βίντεο έδειχνε έναν αστυνομικός της Νέας Υόρκης ψέκαζε με σπρέι πιπεριού τα  μέλη του κινήματος Occupy Wall Street συγκέντρωσε την εθνική προσοχή, το πρόσφατα μετονομασμένο σε Πλατεία Ελευθερίας πάρκο είχε γίνει η εστία που διέθετε περίπτερο υποδοχής, κουζίνα, ζώνες παιδικής φροντίδας, τεχνών και κουλτούρας, ιατρικές και νομικές ομάδες, κέντρο παραγωγής πολυμέσων και βιβλιοθήκη.

Όλα αυτά προέκυψαν μέσα από τον αυτοσχεδιασμό, δηλαδή το ενεργητικό συστατικό του κινήματος Occupy. Από την αρχική ιδρυτική πράξη στον πολλαπλασιασμό των κατασκηνώσεων σε εθνικό επίπεδο, το κίνημα εξελίχθηκε κυρίως με τη διαίσθηση, τον πειραματισμό, τύχη και ανάγκη.  Θεωρητικά ηττήθηκε και κατεστάλη το κίνημα. Όμως, τώρα φαίνεται ότι η σπορά έπιασε.

Θανάσης Τσακίρης

 ΥΓ

Το πρώτο μέρος του άρθρου δημοσιεύθηκε στην ΕΠΟΧΗ (25/9 http://www.epohi.gr)

---

[1] Δεν θέλω να ασπαστώ θεωρία συνομωσίας!

[2] Nationwide opinion polling for the United States presidential election, 2016 https://en.wikipedia.org/wiki/Nationwide_opinion_polling_for_the_United_States_presidential_election,_2016

[3]Joshua Holland (2016)  “Your Vote for Jill Stein Is a Wasted Vote”, The Nation, 21/9,  https://www.thenation.com/article/your-vote-for-jill-stein-is-a-wasted-vote/

[4] Katrina vanden Heuvel and John Nichols (2016)  “Bernie Sanders: The ‘Nation’ Interview, The Nation, 20/9, https://www.thenation.com/article/bernie-sanders-thenation-interview/?utm_source=Sailthru&utm_medium=email&utm_campaign=New%20Campaign&utm_term=daily

[5] George Ζornick  (2016) “Elizabeth Warren Just Gave Hillary Clinton a Big Warning”, The Nation, 21/10, https://www.thenation.com/article/elizabeth-warren-just-gave-hillary-clinton-a-big-warning/

[6] “Green Party presidential candidate Jill Stein to speak on arrest warrant". ABC. 9/9/2016. http://abc7chicago.com/politics/green-party-presidential-candidate-to-speak-on-arrest-warrant/1504713/.

[7] Jesse Myerson (2016) “Occupy didn’t just ‘change the conversation.’ It laid the foundation for a new era of radical protest.” , In These Times, 17/9

http://inthesetimes.com/features/occupy-legacy-five-year-anniversary-mayday.html