Καλημέρα και καλό μήνα από την αγωνιζόμενη εναντίον των νέων αυτοκινητόδρομων Ηλιούπολη.
Το τέλος της μικρής μας σχόλης
Το Κυριακάτικο Ξύπνημα σας χάρισε 12 μέρες ενημέρωσης γύρω από το πώς βλέπουν οι εκτός πολιτικού μας χώρου εφημερίδες το Συνασπισμό και το ΣΥΡΙΖΑ. Την ερχόμενη εβδομάδα θα παιχτεί ένα σημαντικό επεισόδιο της σειράς «Πτέρυγες σε Απόγνωση και Ρεύματα της Οργής», δηλαδή της «ανανεωτικής απόδρασης» και της «αριστερής στροφής», και τα βάζω όλα αυτά σε εισαγωγικά γιατί συχνά παρερμηνεύουν μερικοί τους όρους, οπότε ας αφήσουμε ανοιχτή την πόρτα στις διάφορες ερμηνείες. Αν διαβάσετε τις εφημερίδες όλων αυτών των 12 ημερών θα δείτε ότι όσο περνούσε ο καιρός όλο και λιγόστευαν οι αναφορές στο Συνασπισμό και στο ΣΥΡΙΖΑ, με εξαίρεση τις ημέρες της εξέγερσης του Δεκέμβρη για ευνόητους λόγους. Αν προσθέσουμε και το γεγονός ότι ο σύντροφος που σας ξυπνάει Κυριακάτικα έχει κι άλλα καθήκοντα και ενδιαφέροντα, και, κυρίως, ότι κάθε τι το ωραίο έχει κι ένα τέλος για να μη γίνεται βαρετό, καλό θα ήταν να «πάμε γι’ άλλα». Εξάλλου άλλοι/ες μπορούν να συνεχίσουν την «παράδοση», αν κι εμείς «εκ φύσεως» είμαστε, και εδώ είναι το «ζουμί», ριζοσπάστες που σπάμε τις παραδόσεις και δεν τις διαιωνίζουμε. Έτσι, λοιπόν, ένας κύκλος κλείνει και κάποια στιγμή στο άμεσο μέλλον θα ανοίξει ένας άλλος με διαφορετικές θεματικές. Ας δούμε, όμως, τι «παίζει» το τελευταίο Σαββατοκύριακο;
Αποστολή «Διαρρήξατε τον Αλαβάνο»
«Μα δεν είδατε πως μπήκανε απ’ το μπαλκόνι, μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι;». Συντρόφισσες και σύντροφοι, μόλις μάθατε ότι ο Αλαβάνος έπεσε θύμα διάρρηξης. Θρασύτατοι διαρρήκτες μπήκαν στη βίλα του (άλλοι το λένε σπίτι) και του έκλεψαν τρία δακτυλίδια (μού’ φαγες όλα τα δαχτυλίδια…) μεγάλης αξίας όταν κοιμότανε. Και οι πράκτορες του ιμπεριαλισμού προχώρησαν ανενόχλητοι στο έργο το οποίο τους είχε αναθέσει το Σύστημα και διέρρηξαν τη διπλανή βίλα συγγενικού του προσώπου από το οποίο αφαίρεσαν 150 ευρώ σε χαρτονομίσματα κι ένα laptop. Η δε κρατικές και ιδιωτικές αστυνομίες που έκοβαν βόλτες στην περιοχή δεν κατάλαβαν τίποτε. Όμως, η αρχηγία της ΕΛ.ΑΣ. κάνει την ανήξερη τάχα μου γιατί είναι θέμα του Αλαβάνου πώς θα χρησιμοποιήσει την αστυνομική προστασία που του παρέχεται. Κι έτσι μαθαίνουμε από το ρεπορτάζ της Αφροδίτης Καράμήτσου (Ελεύθερος Τύπος του Σαββάτου) ότι «συνολικά στο Συνασπισμό είχαν διατεθεί 20 αστυνομικοί και 2 αυτοκίνητα αλλά, όπως αναφέρουν πληροφορίες, από το Δεκέμβριο και μετά ο Α. Αλαβάνος τους είχε παραχωρήσει στον Αλέξη Τσίπρα και εκείνος είχε κρατήσει μόνο ένα συνοδό για τις μετακινήσεις του, ενώ δεν επιθυμεί στο σπίτι του να βρίσκονται αστυνομικοί». Τι έγινε, ρε παιδιά; Τι διαβάζουν τα μάτια μας; Το ρεπορτάζ αυτό ήταν το μόνο που αφορούσε τον πολιτικό μας χώρο. Μια αναφορά μόνο υπήρχε σε μια κουκκίδα πάνω σε ένα χάρτη της Ελλάδας πάνω από το άρθρο της 7ης σελίδας του Χάρη Αναγνωστάκη «Η Διπλή Ήττα του Κράτους» (με αφορμή την περίπτωση του Παλαιοκώστα και της Παλαιοκώσταινας): «Αθήνα: Ιστορικά στελέχη του ΚΚΕ έμειναν έξω από την Κ.Ε. του κόμματος ενώ στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν αρχίσει να βλέπουν εφιάλτες από την κατακόρυφη πτώση του κόμματος στις δημοσκοπήσεις». Υπάρχει κι ένα σχόλιο στην 31η σελίδα με τίτλο «Μια αριστερά να την πιεις στο ποτήρι», που λέει: «Με μια σχετική ανανέωση στην νέα Κεντρική επιτροπή βγήκε από το 18ο Συνέδριό του το ΚΚΕ. Στη νέα Κ.Ε. του κόμματος υπάρχουν 17 μέλη, μικρής ηλικίας, που προέρχονται κυρίως από την ΚΝΕ, ενώ έξω έμειναν ιστορικά στελέχη όπως ο Ορέστης Κολοζώφ, ο Αντώνης Σκυλλάκος, ο Σπύρος Στριφτάρης, και η Βέρα Νικολαΐδου. Τι σημαίνουν για το κόμμα όλα αυτά όπως και η πίστη στο λενινισμό (σημ. Θ.Τ.: γλώττα λανθάνουσα λέει την αλήθεια, ο/η σχολιογράφος ταυτίζει λενινισμό και σταλινισμό;); Μάλλον μια προσπάθεια διατήρησης των ισορροπιών με μια διάθεση ανανέωσης, που ωστόσο δεν θα διαταράξει τα πιστεύω και τις αξίες του κόμματος. Την ίδια στιγμή, στο αντίπαλο δέος του Περισσού, δηλαδή στην Κουμουνδούρου, παρατηρείται προβληματισμός από την συνεχιζόμενη πτώση των δημοσκοπικών ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς, σύμφωνα με την τελευταία έρευνα συγκεντρώνει το 7,2% μένοντας πολύ μακριά από το ονειρικό 17% του περασμένου Μαρτίου. Τα στελέχη του κόμματος είναι για μια ακόμα φορά μοιρασμένα. Υπάρχουν αυτοί που διατηρούν την αισιοδοξία τους και πιστεύουν ότι θα ανακάμψει ο ΣΥΡΙΖΑ και εκείνοι που τονίζουν ότι η δημοσκοπική πτώση του οφείλεται στη μη αξιοποίηση της εμπιστοσύνης που τους έδειξε ο κόσμος». Μόνο που, καλέ/ή μου αρθρογράφε, αυτή δεν είναι παρά μια δευτερεύουσα αντίθεση στους κόλπους του συγκεκριμένου χώρου και αφορά την εξ αριστερών κριτική (ένταξη των ανένταχτων στο ΣΥΡΙΖΑ ως μέλη ΣΥΡΙΖΑ και όχι αναγκαστικά των επιμέρους συνιστωσών) και όχι την εκ δεξιών που επιθυμεί την ΠΑΣΟΚοποίησή του ή στην καλύτερη περίπτωση την συνεργασία σε κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ. Καλό θα είναι να διαβάσεις και λίγο τους Θλιβερούς Τροπικούς του Κλωντ Λεβί-Στρως. Όμως υπάρχουν και κάποια καλά κομμάτια στο συγκεκριμένο φύλλο, όπως αυτό της Αγγελικής Σπανού (σελ. 48) με τίτλο «Καλώς ήλθατε στην Κόλαση» που κριτικάρει την σύγχρονη τρομοκρατία που ασκούν τα ΜΜΕ με αφορμή τις φυλακές, τον Παλαιοκώστα και την …Επαναστατική Σέχτα αλλά και τους…απεργούς του Υπουργείου Πολιτισμού λόγω της κατάληψης της Ακρόπολης και καταλήγει ως εξής: «Ο στόχος είναι προφανής: Διέγερση των συντηρητικών ανακλαστικών της κοινωνίας, ενοχοποίηση της αριστεράς, ενίσχυση της καταστολής, δυσφήμηση της εξέγερσης του Δεκέμβρη, ταύτιση της διαμαρτυρίας με τη βία. Για το λόγο αυτό η χειροβομβίδα που έπεσε στο Στέκι Μεταναστών στα Εξάρχεια από κάποιον με ξυρισμένο κεφάλι, δηλαδή ακροδεξιό τρομοκράτη, δεν προσέλκυσε το ενδιαφέρον των ανησυχούντων για “νόμο και τάξη”.»
Σε περιμένω τ’ άλλο καλοκαίρι…
Στον Κόσμο του Επενδυτή μόνο ένα σχόλιο υπάρχει στην «Πολιτική Αγορά» (σελ.12) με τίτλο «Εμφύλιος των εταίρων στο ΣΥΡΙΖΑ» και λέει: Η εκλογή ευρωβουλευτή ουσιαστικά διασφαλίζει την εκπροσώπηση της συνιστώσας από την οποία θα προέρχεται, Κάποιοι δε, εντός ΣΥΡΙΖΑ δεν κρύβουν τη δυσφορία τους απέναντι στον Αλέκο Αλαβάνο. Υποστηρίζουν, μάλιστα, πως επιδιώκει να εξασφαλίσει τη δεύτερη θέση του Ευρωψηφοδελτίου για τη Νάντια Βαλαβάνη, με την οποία γνωρίζονται από την κοινή πορεία τους στο ΚΚΕ.» Για να μην ξαναπαίξουμε την ίδια μίνι σειρά «ΑΚΟΑ vs ΚΟΕ» για την Κ. Κούνεβα, ας μπούμε στα ονόματα: η ΚΟΕ εποφθαλμιά τη θέση του Γιάννη Μπανιά στο Επικρατείας και θα τη βόλευε ο Γιάννης να βγει ευρωβουλευτής για να πάει ο Χρήστος Κατσούλας αλλά τώρα τον προτείνει για ευνόητους λόγους στο ευρωψηφοδέλτιο όταν ακούγονται και τα ονόματα των Βαλαβάνη, Χριστοδουλοπούλου και Πορτάλιου. Η Βαλαβάνη εκτός από το Επικρατείας φαίνεται να φλερτάρει με την έδρα του Ηρακλείου: Για το «ευρωψηφοδέλτιο ακούγεται επίσης το όνομα της Μαριάννας Μπεκάτση, υποψήφιας Νομάρχη Θεσσαλονίκης, η οποία στις εθνικές εκλογές είχε έρθει δεύτερη μετά την Ευαγγελία Αμανατίδου, νυν βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ.»
Check-in για Βρυξέλλες
Αφήνω αυτό τον τίτλο γιατί μου αρέσει. Είναι από το ρεπορτάζ του Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής που υπογράφει η Μαριτίνα Ζαφειριάδου. Δεν μαθαίνουμε κάτι το καινούργιο σχετικά με το συνασπιμίτικο δημοψήφισμα. Το μόνο που μας υπενθυμίζει η δημοσιογράφος είναι ότι «παρά τους εσωκομματικούς συσχετισμούς υπέρ του Ρεύματος, πάντως, το κόμμα έχει παράδοση στις ανατροπές. Στα δημοψηφίσματα του 1994 και 1999 κατάφερε να ξεπεράσει τον ανθυποψήφιό του Μιχάλη Παπαγιαννάκη, ο οποίος υποστηριζόταν από την πλειοψηφούσα Ανανεωτική Πτέρυγα (σημ.Θ.Τ.: και στην αρχαία Αθήνα από όσα ξέρω κονταροχτυπιόντουσαν στις συνελεύσεις του δήμου ο Αλέξανδρος με τον Μιχάλιον και η Πτέρυξ με το Ρεύμα, το γράφει ο Πλάτωνας στην…Συριζεία). Αντιστοίχως, στις εσωτερικές εκλογές του 2004 ο Δημήτρης Παπαδημούλης νίκησε τον Νίκο Χουντή (με 41,8% έναντι 40,26% του ισχυρού Αριστερού Ρεύματος).» Το Currentum δεν είχε ακόμη αρκετό momentum. Όσον αφορά του «υποψήφιους» υποψήφιους, μια από τα ίδια. Το μόνο νέο που διαβάζουμε είναι το όνομα του Χρήστου Καραμάνου από την ΚΟΕ μαζί με τον Χρήστο Κατσούλα και ότι ορισμένες συνιστώσες διαφοροποιούνται από το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς.
Βέρα στο αριστερό…
Στα «Παραπολιτικά» την τιμητική της έχει η ΠΟΣΔΕΠ: «Αλλαγές έρχονται στην Ομοσπονδία των Πανεπιστημιακών. Ο “ήσυχος πρόεδρος” της ΠΟΣΔΕΠ Λάζαρος Απέκης, τον οποίο ένας πρώην Αττικάρχης της ΕΛ.ΑΣ. τον καιρό του πολέμου για το “16” είχε κατονομάσει ως αρχηγό των “ατάκτων φοιτητών”, και ο αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας, Γιάννης Μαΐστρος, εγκατέλειψαν την κεντρική συνδικαλιστική σκηνή υπό την πίεση των συντρόφων τους που πήραν τα ηνία της Συσπείρωσης (με αναφορές στον ΣΥΡΙΖΑ και το χώρο των ανένταχτων). Ο γενικός γραμματέας της ΠΟΣΔΕΠ, Παναγιώτης Γεωργιάδης, από το ΚΚΕ, ο τρίτος της ηγετικής ομάδας της ΠΟΣΔΕΠ, κόπηκε από τη “γραμμή” στο συνέδριο του κόμματός του. Οι δυνάμεις των “χιλίων πανεπιστημιακών” που στήριξαν την μεταρρύθμιση στα ΑΕΙ αισιοδοξούν ότι στο επόμενο συνέδριο της ΠΟΣΔΕΠ (6-8 Μαρτίου) “θα πέσει το κάστρο”. Στα άλλα «παρασκήνια» της 103ης σελίδας με γενικό τίτλο Cetera πέφτει γέλιο με τη διάρρηξη: «Η διάρρηξη στο σπίτι του Αλέκου Αλαβάνου ήταν το καλύτερο αποκριάτικο event ασφαλώς μετά την απόδραση από τον Κορυδαλλό. Όταν πια οι διαρρήκτες μπορούν να μπουν άνετοι στο σπίτι ενός θεσμικού πολιτικού παράγοντα, τότε και εσύ αισθάνεσαι ότι μπορείς να ντυθείς cowboy με πλήρη εξάρτηση και να μείνεις έτσι τουλάχιστον για τριάντα χρόνια. Από την αστυνομία έγινε γνωστό ότι οι κλέφτες πήραν δύο δαχτυλίδια και μία βέρα. Ευτυχώς το καλό δαχτυλίδι και μία βέρα. Ευτυχώς το καλό δαχτυλίδι δόθηκε εγκαίρως στον Αλέξη, ενώ οι τρεις τρίχες από το υπογένειο του Λένιν παραμένουν στη θέση τους, σε ασφαλή θυρίδα».
Υποκρίνεσαι, το ξέρω, υποκρίνεσαι…
Στη RealNews του Ν. Χατζηνικολάου, ο Βασίλης Σκουρής στο άρθρο του με τίτλο «Υποκριτική η πρόταση Καραμανλή» και στο κομμάτι που αφορά τη «στρατηγική για την “αριστερή δεξαμενή” του ΠΑΣΟΚ γράφει: «Θα εκμεταλλευθεί τόσο τη δυσαρέσκεια που υπάρχει για την κυβερνητική πολιτική, όσο και τη σύγχυση που επικρατεί στο ΣΥΡΙΖΑ, ειδικά στα σενάρια συνεργασίας, στήριξης ή συμμετοχής στη διακυβέρνηση. Η Ιπποκράτους, βεβαίως, δεν σκοπεύει ν’ ανοίξει επισήμως μέτωπο με την Κουμουνδούρου, ωστόσο στελέχη της θα συνεχίσουν να επιτίθενται στον ΣΥΡΙΖΑ “ροκανίζοντας” και την εικόνα του κ. Αλέξη Τσίπρα. Στο ΠΑΣΟΚ θεωρούν ότι ο πρόεδρος του ΣΥΝ ούτως ή άλλως αντιμετωπίζει ήδη τα πρώτα σοβαρά προβλήματα, γεγονός το οποίο καταγράφεται και στις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Οι ίδιες πηγές υποστηρίζουν ότι στην προεκλογική περίοδο και ο ίδιος ο κ. Γ. Παπανδρέου θα θέσει τα διλήμματα προς τον χώρο της Αριστεράς επιδιώκοντας να αντλήσει οφέλη από την αριστερή δεξαμενή ψηφοφόρων.» Μα εμείς απαντάμε:
Μην καρτεράτε να λυγίσουμε μήτε για μια στιγμή
μηδ’ όσο στην κακοκαιριά λυγάει το κυπαρίσσι,
είμαστε εδώ γιατί έχουμε το μέλλον πολύ, πάρα πολύ αγαπήσει,
και θα παλέψουμε για να ξελασπώσουμε το μέλλον
Φώτης Αγγουλές
Θανάσης Τσακίρης
http://tsakiris.snn.gr
http://tsakthan.blogspot.com
http://tsakthan.wordpress.com
http://antiracistes.wordpress.com
http://homoecologicus.wordpress.com
http://leftypedia.wordpress.com
http://greekunions.wordpress.com
http://femininmasculin.wordpress.com
http://ilioupoli.wordpress.com
http://kinisiyperaspisis.blogspot.com
Showing posts with label Κυριακάτικο Ξύπνημα. Show all posts
Showing posts with label Κυριακάτικο Ξύπνημα. Show all posts
Monday, March 02, 2009
Wednesday, February 25, 2009
Κυριακάτικο ξύπνημα Νο. 11
Κυριακάτικο ξύπνημα Νο. 11
22/2/2009Καλημέρα
Παράδεισος στη Δύση
Ψεύτης ήλιος ο Σαββατιάτικος. Πολλά υποσχόταν το πρωί, συννέφιασε αργότερα, τον διαδέχθηκε ένας κρύος αλλά έναστρος ουρανός που μας τρομοκρατεί για τις επόμενες ημέρες με μετεωρολογική κρίση. Οι μόνοι που δεν θα βρίσκονται δίπλα σε τζάκι ή αγκαλιασμένοι με το καλοριφέρ, ούτε θα νοιώθουν σαν στίχοι του παλιού εκείνου τραγουδιού των Τούντα-Κοφινιώτη, θα είναι οι Σομαλοί, Ερυθραίου, Σουδανοί, Παλαιστίνιοι, Αφγανοί και άλλων εθνικοτήτων μετανάστες και πρόσφυγες ανά την επικράτεια και ειδικά στην Πάτρα, της γης οι κολασμένοι ή οι μουσαφίρηδες, όπως συνηθίζουμε να λέμε. Από πού βγήκε όμως η λέξη «μουσαφίρης»; Κάποιοι θα θυμάστε και έναν πολυγραφότατο στιχουργό λαϊκών τραγουδιών, τον Τάκη Μουσαφίρη, που μας έκανε να τραγουδάμε το «Εγώ δεν ήμουνα αλήτης» κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’80. Μουσαφίρης, λοιπόν, είναι μια πέρσικης καταγωγής λέξη. Στα Φαρσί «μουσαφιράτ» σημαίνει «ταξίδι», όπως μας λέει ο Βασίλης Λαδάς στο τελευταίο του συγκλονιστικό βιβλίο με τίτλο «Μουσαφεράτ Οι χίλιες και μία νύχτες ενός καταυλισμού προσφύγων» (2009, εκδ. Futura). Μουσαφίρης, επομένως, είναι ο ταξιδιώτης. Αυτός που αναζητά ένα όνειρο, μικρό και ταπεινό, όπως να ξεφύγει από τους διώκτες του (στρατιωτικούς, πολιτικούς, κοινωνικούς, ακόμη και από την πείνα), ή μεγάλο και άπιαστο, όπως αυτό που κάποιοι ονομάζουν «ευτυχία».
Ακίνητοι ταξιδιώτες
Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο η μόνη σταθερή αξία είναι το ΚΚΕ. Πάθατε, ε; Τρελάθηκε ο Θανάσης, θα σκεφτήκατε. Απλώς, σήμερα τελειώνει το συνέδριο του κόμματος της εργατιάς. Ακάθεκτη η «σέχτα σταλινικών» συνεχίζει το κυνήγι των οπορτουνιστικών φαντασμάτων αλλά και των ποντικιών που εγκατέλειψαν μαζικά το καράβι που βούλιαζε το 1989. Η Αλέκα Παπαρήγα ούρλιαζε κάτω από το μεγάλο ταμπλό που έγραφε «Αντεπίθεση». Όπως γράφει ο αριστερολόγος Βαγγέλης Παπαδημητρίου στη σελίδα 13 του Κόσμου του Επενδυτή, η Αλέκα τόνισε ότι «δεν επαναπαυόμαστε» ζητώντας από τα μέλη του ΚΚΕ «σκληρότερη δουλειά». Τη φαντάζομαι Διευθύνουσα Σύμβουλο σε μια ανώνυμη εταιρεία ή σε κρατικό οργανισμό και τρελαίνομαι. Ο ίδιος εκτιμά ότι το ΚΚΕ «δείχνει να αντέχει στις πιέσεις τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και από το ΠΑΣΟΚ. Είναι το κόμμα που σταθερά βρίσκεται σε συγκεκριμένο ποσοστό και τελευταίως με τάση ανόδου.» Αποδίδει, δε, σε πολιτικούς κύκλους τη φράση: «τηρουμένων των αναλογιών, και της εποχής που θα διεξαχθούν οι εκλογές, το ΚΚΕ μπορεί να αποτελέσει την έκπληξη». Στα πλαίσια της συζήτησης για το σχηματισμό κυβέρνησης σε ενδεχόμενο μη αυτοδυναμίας στις επερχόμενες εκλογές, σύμφωνα με τις γραφές, η Αλέκα θα τονίσει «Θα δώσουμε την εντολή κυβέρνησης πίσω, όπως θα την πάρουμε». Νύχτα όμορφη, νύχτα φεγγαρόφωτη.
Κώδικας Τιμής
Ο αριστερολόγος αυτός, όσον αφορά στο Συνασπισμό και στο ΣΥΡΙΖΑ, κρίνει ότι ήταν «φάουλ η διαρροή για την Κούνεβα» (αυτογκόλ ίσως;). Γράφει επίσης ότι «αρκετοί στον ΣΥΡΙΖΑ δεν μιλούν με τα καλύτερα λόγια για τον Γιάννη Μπανιά, που εκτιμούν πως σε ‘συνεργασία με κάποιους από το Αριστερό Ρεύμα το δημοσιοποίησε’. Μάλιστα, θεωρούν πως με τον τρόπο αυτό όχι μόνο αποδυναμώθηκε η συγκεκριμένη πρόταση Αλαβάνου, αλλά κυρίως επεδείχθη μια κίνηση τακτικής, αφού δεν είχε ενημερωθεί ούτε η ίδια η προτεινόμενη, που ‘δίνει μια μεγάλη μάχη για τη ζωή της’».
Ξανά πίσω στο ΚΚΕ. Όπως γράφει ο «εκδορέας» της 47ης σελίδας της ίδιας εφημερίδας: «Δεν με εκπλήσσει καθόλου που οι θέσεις για τον σοσιαλισμό έλαβαν 99,04% υπέρ, λευκό 0,61%, ενώ κάποιοι (0,35%) τόλμησαν να καταψηφίσουν. Τελικά, το τρένο για τη Σιβηρία έφυγε άδειο. Στο Συνασπισμό και στο ΣΥΡΙΖΑ once more. Ο «εκδορέας» μας ενημερώνει «Μεθαύριο Δευτέρα, στο ξενοδοχείο Τιτάνια, ο ΣΥΝ παρουσιάζει τον απολογισμό δράσης στο ευρωκοινοβούλιο. Ομιλητής θα είναι ο ευρωβουλευτής Δημήτρης Παπαδημούλης. Αυτό που έχει ξεχωριστή σημασία είναι πως έχουν κληθεί να παραστούν ο Πρόεδρος του ΣΥΝ, Αλέξης Τσίπρας και ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέκος Αλαβάνος. Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί πως προσφάτως απορρίφθηκε η πρόταση Παπαδημούλη να συζητηθεί στα κεντρικά όργανα ο απολογισμός δράσης στο Ευρωκοινοβούλιο». Άραγε, θα μάθει αυτό το κόμμα να συζητάει χωρίς να δίνει αφορμές για να του κάνουν εκδορές οι εκδορείς;
Απλώς δεν σε γουστάρει
Μιας και μιλάμε περί Παπαδημούλη, ας περάσουμε στον Ελεύθερο Τύπο του Σαββάτου. Εκεί ο απερχόμενος ευρωβουλευτής δίνει συνέντευξη στην Μαριτίνα Ζαφειριάδου ρίχνοντας κορώνες εναντίον ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ (άλα τις, ο Δημήτρης;). «Ερώτ.: Τον τελευταίο καιρό πολλά ακούγονται και γράφονται περί διάσπασης στο Συνασπισμό. Πόσο πιθανό είναι αυτό το ενδεχόμενο; Απάντ: Ούτε μία στο εκατομμύριο. Ο ΣΥΝ είναι το κοινό μας σπίτι. Πασχίζουμε να το κάνουμε καλύτερο και πιο ευρύχωρο. Όσοι, ελάχιστοι, διακινούν σενάρια διάσπασης για να υπηρετήσουν ιδιοτελείς σκοπιμότητες βλάπτουν καίρια τον ΣΥΝ, προς όφελος των πανίσχυρων αντιπάλων μας. Ερωτ.: Βλέπετε μετεκλογική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας; Απάντ: Αν ηττηθεί η Ν.Δ., «κοντύνει» ο δικομματισμός και δεν υπάρχει αυτοδυναμία, τότε με γνώμονα το πρόγραμμά μας στο πλαίσιο των συνεδριακών αποφάσεών μας τα συλλογικά όργανα του κόμματος και του ΣΥΡΙΖΑ θα σταθμίσουν τα δεδομένα και θα πάρουν τις αναγκαίες αποφάσεις. Δεν έχει κανένα νόημα να βάζουμε το κάρο μπροστά από το άλογο. Ο συνεδριακός μας στόχος για μια νέα κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία με ισχυρό ΣΥΡΙΖΑ δείχνει ότι μας ενδιαφέρει το περιεχόμενο της διακυβέρνησης του τόπου. Δεν θέλουμε όμως να γίνουμε βοηθητική ρόδα στο ποδήλατο ενός άλλου κόμματος. Οι σχέσεις μας και με το ΠΑΣΟΚ και με το ΚΚΕ, λόγω σοβαρών προγραμματικών διαφορών, είναι ανταγωνιστικές. Περιθώριο κοινής δράσης σε συγκεκριμένα θέματα υπάρχει, και πάντα υα προσπαθούμε να τα αξιοποιούμε. Δεν υπάρχουν περιθώρια γενικευμένης συνεργασίας.» Σε άλλο ρεπορτάζ της ίδιας δημοσιογράφου (σελ.7) αναφέρεται ότι ο Αλέξης Τσίπρας, απαντώντας στον Θεόδωρο Πάγκαλο που τον είχε αποκαλέσει «γραφικό» του αντεπιτέθηκε στα ίσα, με τους όρους της γενιάς του που ήταν πιτσιρίκια τη δεκαετία του ’80, δηλαδή τον είπε «Δρακουμέλ»: «Όπως κάθε φορά που πλησίαζε τα στρουμφάκια, τους έλεγε τι καλά που είστε και στη δεύτερη φράση του ξέφευγε ότι θα τα φάει, έτσι και το ΠΑΣΟΚ μας λέει τι καλοί που είστε αλλά ξεφεύγει στον κ. Πάγκαλο και αποκαλύπτει ότι ουσιαστικά θέλουν να μας φάνε» («Κοινωνία ώρα Mega»)
Επιχείρηση Βαλκυρία
Ο Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής ξεκινά με βασικό θέμα την τρομοκρατία και μας φοβίζει με το «ανοιχτό τοπίο» στο οποίο δρουν και που ακόμη και ο Μαρκογιαννάκης δεν μπορεί να τους προσδιορίσει: «απρόβλεπτοι οι τρομοκράτες με ιδεολογία το μίσος». Φαίνεται ότι δε βλέπει γαλλικό σινεμά ο κ. εισαγγελέας-υπουργός. Ένα ενδιαφέρον ρεπορτάζ είναι αυτό του Μανώλη Κοττάκη που προβλέπει πως τα εγκαίνια του Νέου Μουσείου Ακρόπολης στις 20 Ιουνίου θα είναι το βασικό προεκλογικό ατού του Καραμανλή, να τα χρησιμοποιήσει αντί της κεντρικής προεκλογικής συγκέντρωσης που τις τοποθετεί στις 28 Ιουνίου. Και στην επόμενη σελίδα ο Αλέκος Αλαβάνος σε συνέντευξή του στον ίδιο δημοσιογράφο τονίζει και αυτός σε ανάλογη ερώτηση περί διάσπασης: «ούτε κατά διάνοια (…) είναι (ο ΣΥΡΙΖΑ) μεγάλη κατάκτηση η ενότητα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, με την αντίστοιχη ανθεκτικότητα και στήριξη από τους πολίτες που εμπνέονται από τις κοινές μας αξίες.»
Στη Real News του Χατζηνικολάου το γκάλοπ της GPO (15-16/2/09) για την επιστροφή του Κώστα Λαλιώτη έχει ένα ανησυχητικό στοιχείο: το 29% των όσων απάντησαν ότι ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ επιθυμούν να κατέβει με το ΠΑΣΟΚ υποψήφιος βουλευτής –επικεφαλής στη Β΄ Πειραιά. Το ποσοστό αυτό είναι αρκετά υψηλότερο σε σχέση με τις απαντήσεις ψηφοφόρων άλλων κομμάτων: 19,4% KKE, 18,8% ND και, βεβαίως, 42,2% ΠΑΣΟΚ. Στα σχόλια της σελίδας «Παρασκήνιο» (σελ. 19) ο τίτλος ενός εξ αυτών είναι «Ψήφο στον Κουβέλη» και λέει ότι γκάλοπ της Alco έδωσε 50,9% των ερωτηθέντων ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ να συμφωνεί με την άποψη Κουβέλη που την εξέφρασε στη Real News για πρόταση μετεκλογική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ. Το ενδιαφέρον είναι ότι το ποσοστό δεν είναι πολύ διαφορετικό από το μέσο όρο των ερωτηθέντων (48,9%).
Επιστροφή στη χώρα του ποτέ
Ας πάμε και λίγο αριστερότερα. Το Πριν με άρθρο του Κώστα Μάρκου θεωρεί ότι στο συνέδριο του ΣΥΝ το βασικό προγραμματικό στοιχείο που επικράτησε είναι «ο σοσιαλισμός με μεταρρύθμιση του καπιταλισμού και αγορά». Για το λόγο ετούτο και για την επιμονή του ΣΥΝ για έξοδο της ΕΕ από την κρίση αντί για αγώνα για το βάθεμα-όξυνση της κρίσης της. «Φυσικό είναι, μετά από όλα αυτά, να μην καταψηφίσει το κείμενο ούτε η ακραία δεξιόστροφη “Ανανεωτική Πτέρυγα” που αναγνώρισε “τα θετικά του κειμένου”, όπως παραδέχτηκε και ο εισηγητής της, ο Δ. Χατζησωκράτης».
Τέλος, για να κλείνω για σήμερα, η Σφήνα της Παρασκευή είχε μπόλικο Συνασπισμό και ΣΥΡΙΖΑ που δεν χωράει στο σημερινό Κυριακάτικο Ξύπνημα. Στα περίπτερα υπάρχει, αν τη βρείτε έχει καλώς.
Θανάσης Τσακίρηςhttp://tsakiris.snn.gr
http://tsakthan.blogspot.com
http://tsakthan.wordpress.com
http://antiracistes.wordpress.com
http://homoecologicus.wordpress.com
http://leftypedia.wordpress.com
http://greekunions.wordpress.com
http://femininmasculin.wordpress.com
http://ilioupoli.wordpress.com
http://kinisiyperaspisis.blogspot.com
22/2/2009Καλημέρα
Παράδεισος στη Δύση
Ψεύτης ήλιος ο Σαββατιάτικος. Πολλά υποσχόταν το πρωί, συννέφιασε αργότερα, τον διαδέχθηκε ένας κρύος αλλά έναστρος ουρανός που μας τρομοκρατεί για τις επόμενες ημέρες με μετεωρολογική κρίση. Οι μόνοι που δεν θα βρίσκονται δίπλα σε τζάκι ή αγκαλιασμένοι με το καλοριφέρ, ούτε θα νοιώθουν σαν στίχοι του παλιού εκείνου τραγουδιού των Τούντα-Κοφινιώτη, θα είναι οι Σομαλοί, Ερυθραίου, Σουδανοί, Παλαιστίνιοι, Αφγανοί και άλλων εθνικοτήτων μετανάστες και πρόσφυγες ανά την επικράτεια και ειδικά στην Πάτρα, της γης οι κολασμένοι ή οι μουσαφίρηδες, όπως συνηθίζουμε να λέμε. Από πού βγήκε όμως η λέξη «μουσαφίρης»; Κάποιοι θα θυμάστε και έναν πολυγραφότατο στιχουργό λαϊκών τραγουδιών, τον Τάκη Μουσαφίρη, που μας έκανε να τραγουδάμε το «Εγώ δεν ήμουνα αλήτης» κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’80. Μουσαφίρης, λοιπόν, είναι μια πέρσικης καταγωγής λέξη. Στα Φαρσί «μουσαφιράτ» σημαίνει «ταξίδι», όπως μας λέει ο Βασίλης Λαδάς στο τελευταίο του συγκλονιστικό βιβλίο με τίτλο «Μουσαφεράτ Οι χίλιες και μία νύχτες ενός καταυλισμού προσφύγων» (2009, εκδ. Futura). Μουσαφίρης, επομένως, είναι ο ταξιδιώτης. Αυτός που αναζητά ένα όνειρο, μικρό και ταπεινό, όπως να ξεφύγει από τους διώκτες του (στρατιωτικούς, πολιτικούς, κοινωνικούς, ακόμη και από την πείνα), ή μεγάλο και άπιαστο, όπως αυτό που κάποιοι ονομάζουν «ευτυχία».
Ακίνητοι ταξιδιώτες
Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο η μόνη σταθερή αξία είναι το ΚΚΕ. Πάθατε, ε; Τρελάθηκε ο Θανάσης, θα σκεφτήκατε. Απλώς, σήμερα τελειώνει το συνέδριο του κόμματος της εργατιάς. Ακάθεκτη η «σέχτα σταλινικών» συνεχίζει το κυνήγι των οπορτουνιστικών φαντασμάτων αλλά και των ποντικιών που εγκατέλειψαν μαζικά το καράβι που βούλιαζε το 1989. Η Αλέκα Παπαρήγα ούρλιαζε κάτω από το μεγάλο ταμπλό που έγραφε «Αντεπίθεση». Όπως γράφει ο αριστερολόγος Βαγγέλης Παπαδημητρίου στη σελίδα 13 του Κόσμου του Επενδυτή, η Αλέκα τόνισε ότι «δεν επαναπαυόμαστε» ζητώντας από τα μέλη του ΚΚΕ «σκληρότερη δουλειά». Τη φαντάζομαι Διευθύνουσα Σύμβουλο σε μια ανώνυμη εταιρεία ή σε κρατικό οργανισμό και τρελαίνομαι. Ο ίδιος εκτιμά ότι το ΚΚΕ «δείχνει να αντέχει στις πιέσεις τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και από το ΠΑΣΟΚ. Είναι το κόμμα που σταθερά βρίσκεται σε συγκεκριμένο ποσοστό και τελευταίως με τάση ανόδου.» Αποδίδει, δε, σε πολιτικούς κύκλους τη φράση: «τηρουμένων των αναλογιών, και της εποχής που θα διεξαχθούν οι εκλογές, το ΚΚΕ μπορεί να αποτελέσει την έκπληξη». Στα πλαίσια της συζήτησης για το σχηματισμό κυβέρνησης σε ενδεχόμενο μη αυτοδυναμίας στις επερχόμενες εκλογές, σύμφωνα με τις γραφές, η Αλέκα θα τονίσει «Θα δώσουμε την εντολή κυβέρνησης πίσω, όπως θα την πάρουμε». Νύχτα όμορφη, νύχτα φεγγαρόφωτη.
Κώδικας Τιμής
Ο αριστερολόγος αυτός, όσον αφορά στο Συνασπισμό και στο ΣΥΡΙΖΑ, κρίνει ότι ήταν «φάουλ η διαρροή για την Κούνεβα» (αυτογκόλ ίσως;). Γράφει επίσης ότι «αρκετοί στον ΣΥΡΙΖΑ δεν μιλούν με τα καλύτερα λόγια για τον Γιάννη Μπανιά, που εκτιμούν πως σε ‘συνεργασία με κάποιους από το Αριστερό Ρεύμα το δημοσιοποίησε’. Μάλιστα, θεωρούν πως με τον τρόπο αυτό όχι μόνο αποδυναμώθηκε η συγκεκριμένη πρόταση Αλαβάνου, αλλά κυρίως επεδείχθη μια κίνηση τακτικής, αφού δεν είχε ενημερωθεί ούτε η ίδια η προτεινόμενη, που ‘δίνει μια μεγάλη μάχη για τη ζωή της’».
Ξανά πίσω στο ΚΚΕ. Όπως γράφει ο «εκδορέας» της 47ης σελίδας της ίδιας εφημερίδας: «Δεν με εκπλήσσει καθόλου που οι θέσεις για τον σοσιαλισμό έλαβαν 99,04% υπέρ, λευκό 0,61%, ενώ κάποιοι (0,35%) τόλμησαν να καταψηφίσουν. Τελικά, το τρένο για τη Σιβηρία έφυγε άδειο. Στο Συνασπισμό και στο ΣΥΡΙΖΑ once more. Ο «εκδορέας» μας ενημερώνει «Μεθαύριο Δευτέρα, στο ξενοδοχείο Τιτάνια, ο ΣΥΝ παρουσιάζει τον απολογισμό δράσης στο ευρωκοινοβούλιο. Ομιλητής θα είναι ο ευρωβουλευτής Δημήτρης Παπαδημούλης. Αυτό που έχει ξεχωριστή σημασία είναι πως έχουν κληθεί να παραστούν ο Πρόεδρος του ΣΥΝ, Αλέξης Τσίπρας και ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέκος Αλαβάνος. Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί πως προσφάτως απορρίφθηκε η πρόταση Παπαδημούλη να συζητηθεί στα κεντρικά όργανα ο απολογισμός δράσης στο Ευρωκοινοβούλιο». Άραγε, θα μάθει αυτό το κόμμα να συζητάει χωρίς να δίνει αφορμές για να του κάνουν εκδορές οι εκδορείς;
Απλώς δεν σε γουστάρει
Μιας και μιλάμε περί Παπαδημούλη, ας περάσουμε στον Ελεύθερο Τύπο του Σαββάτου. Εκεί ο απερχόμενος ευρωβουλευτής δίνει συνέντευξη στην Μαριτίνα Ζαφειριάδου ρίχνοντας κορώνες εναντίον ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ (άλα τις, ο Δημήτρης;). «Ερώτ.: Τον τελευταίο καιρό πολλά ακούγονται και γράφονται περί διάσπασης στο Συνασπισμό. Πόσο πιθανό είναι αυτό το ενδεχόμενο; Απάντ: Ούτε μία στο εκατομμύριο. Ο ΣΥΝ είναι το κοινό μας σπίτι. Πασχίζουμε να το κάνουμε καλύτερο και πιο ευρύχωρο. Όσοι, ελάχιστοι, διακινούν σενάρια διάσπασης για να υπηρετήσουν ιδιοτελείς σκοπιμότητες βλάπτουν καίρια τον ΣΥΝ, προς όφελος των πανίσχυρων αντιπάλων μας. Ερωτ.: Βλέπετε μετεκλογική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας; Απάντ: Αν ηττηθεί η Ν.Δ., «κοντύνει» ο δικομματισμός και δεν υπάρχει αυτοδυναμία, τότε με γνώμονα το πρόγραμμά μας στο πλαίσιο των συνεδριακών αποφάσεών μας τα συλλογικά όργανα του κόμματος και του ΣΥΡΙΖΑ θα σταθμίσουν τα δεδομένα και θα πάρουν τις αναγκαίες αποφάσεις. Δεν έχει κανένα νόημα να βάζουμε το κάρο μπροστά από το άλογο. Ο συνεδριακός μας στόχος για μια νέα κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία με ισχυρό ΣΥΡΙΖΑ δείχνει ότι μας ενδιαφέρει το περιεχόμενο της διακυβέρνησης του τόπου. Δεν θέλουμε όμως να γίνουμε βοηθητική ρόδα στο ποδήλατο ενός άλλου κόμματος. Οι σχέσεις μας και με το ΠΑΣΟΚ και με το ΚΚΕ, λόγω σοβαρών προγραμματικών διαφορών, είναι ανταγωνιστικές. Περιθώριο κοινής δράσης σε συγκεκριμένα θέματα υπάρχει, και πάντα υα προσπαθούμε να τα αξιοποιούμε. Δεν υπάρχουν περιθώρια γενικευμένης συνεργασίας.» Σε άλλο ρεπορτάζ της ίδιας δημοσιογράφου (σελ.7) αναφέρεται ότι ο Αλέξης Τσίπρας, απαντώντας στον Θεόδωρο Πάγκαλο που τον είχε αποκαλέσει «γραφικό» του αντεπιτέθηκε στα ίσα, με τους όρους της γενιάς του που ήταν πιτσιρίκια τη δεκαετία του ’80, δηλαδή τον είπε «Δρακουμέλ»: «Όπως κάθε φορά που πλησίαζε τα στρουμφάκια, τους έλεγε τι καλά που είστε και στη δεύτερη φράση του ξέφευγε ότι θα τα φάει, έτσι και το ΠΑΣΟΚ μας λέει τι καλοί που είστε αλλά ξεφεύγει στον κ. Πάγκαλο και αποκαλύπτει ότι ουσιαστικά θέλουν να μας φάνε» («Κοινωνία ώρα Mega»)
Επιχείρηση Βαλκυρία
Ο Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής ξεκινά με βασικό θέμα την τρομοκρατία και μας φοβίζει με το «ανοιχτό τοπίο» στο οποίο δρουν και που ακόμη και ο Μαρκογιαννάκης δεν μπορεί να τους προσδιορίσει: «απρόβλεπτοι οι τρομοκράτες με ιδεολογία το μίσος». Φαίνεται ότι δε βλέπει γαλλικό σινεμά ο κ. εισαγγελέας-υπουργός. Ένα ενδιαφέρον ρεπορτάζ είναι αυτό του Μανώλη Κοττάκη που προβλέπει πως τα εγκαίνια του Νέου Μουσείου Ακρόπολης στις 20 Ιουνίου θα είναι το βασικό προεκλογικό ατού του Καραμανλή, να τα χρησιμοποιήσει αντί της κεντρικής προεκλογικής συγκέντρωσης που τις τοποθετεί στις 28 Ιουνίου. Και στην επόμενη σελίδα ο Αλέκος Αλαβάνος σε συνέντευξή του στον ίδιο δημοσιογράφο τονίζει και αυτός σε ανάλογη ερώτηση περί διάσπασης: «ούτε κατά διάνοια (…) είναι (ο ΣΥΡΙΖΑ) μεγάλη κατάκτηση η ενότητα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, με την αντίστοιχη ανθεκτικότητα και στήριξη από τους πολίτες που εμπνέονται από τις κοινές μας αξίες.»
Στη Real News του Χατζηνικολάου το γκάλοπ της GPO (15-16/2/09) για την επιστροφή του Κώστα Λαλιώτη έχει ένα ανησυχητικό στοιχείο: το 29% των όσων απάντησαν ότι ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ επιθυμούν να κατέβει με το ΠΑΣΟΚ υποψήφιος βουλευτής –επικεφαλής στη Β΄ Πειραιά. Το ποσοστό αυτό είναι αρκετά υψηλότερο σε σχέση με τις απαντήσεις ψηφοφόρων άλλων κομμάτων: 19,4% KKE, 18,8% ND και, βεβαίως, 42,2% ΠΑΣΟΚ. Στα σχόλια της σελίδας «Παρασκήνιο» (σελ. 19) ο τίτλος ενός εξ αυτών είναι «Ψήφο στον Κουβέλη» και λέει ότι γκάλοπ της Alco έδωσε 50,9% των ερωτηθέντων ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ να συμφωνεί με την άποψη Κουβέλη που την εξέφρασε στη Real News για πρόταση μετεκλογική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ. Το ενδιαφέρον είναι ότι το ποσοστό δεν είναι πολύ διαφορετικό από το μέσο όρο των ερωτηθέντων (48,9%).
Επιστροφή στη χώρα του ποτέ
Ας πάμε και λίγο αριστερότερα. Το Πριν με άρθρο του Κώστα Μάρκου θεωρεί ότι στο συνέδριο του ΣΥΝ το βασικό προγραμματικό στοιχείο που επικράτησε είναι «ο σοσιαλισμός με μεταρρύθμιση του καπιταλισμού και αγορά». Για το λόγο ετούτο και για την επιμονή του ΣΥΝ για έξοδο της ΕΕ από την κρίση αντί για αγώνα για το βάθεμα-όξυνση της κρίσης της. «Φυσικό είναι, μετά από όλα αυτά, να μην καταψηφίσει το κείμενο ούτε η ακραία δεξιόστροφη “Ανανεωτική Πτέρυγα” που αναγνώρισε “τα θετικά του κειμένου”, όπως παραδέχτηκε και ο εισηγητής της, ο Δ. Χατζησωκράτης».
Τέλος, για να κλείνω για σήμερα, η Σφήνα της Παρασκευή είχε μπόλικο Συνασπισμό και ΣΥΡΙΖΑ που δεν χωράει στο σημερινό Κυριακάτικο Ξύπνημα. Στα περίπτερα υπάρχει, αν τη βρείτε έχει καλώς.
Θανάσης Τσακίρηςhttp://tsakiris.snn.gr
http://tsakthan.blogspot.com
http://tsakthan.wordpress.com
http://antiracistes.wordpress.com
http://homoecologicus.wordpress.com
http://leftypedia.wordpress.com
http://greekunions.wordpress.com
http://femininmasculin.wordpress.com
http://ilioupoli.wordpress.com
http://kinisiyperaspisis.blogspot.com
Κυριακάτικο ξύπνημα Νο. 10
Κυριακάτικο ξύπνημα Νο. 10
15/2/2009Καλημέρα
από την φτωχή αλλά αγωνιστική Πάτρα. Χτες μέλη της Κίνησης Υπεράσπισης Προσφύγων και Μεταναστών/τριών εξόρμησαν από το νέο στέκι και μοίρασαν τρόφιμα, ρούχα και κουβέρτες σε δεκάδες Σομαλούς, Παλαιστίνιους και Ερυθραίους πρόσφυγες που η «επίσημη» Πάτρα αγνοεί ότι υπάρχουν και «ζουν» παρατημένοι στο έλεος της βροχής και των ανέμων στη νότια παραλία της πόλης, λίγες δεκάδες μέτρα από την εκκλησία του Αγ. Ανδρέα. Για να φανταστείτε την κατάστασή τους σκεφτείτε ότι οι πρόσφυγες του καταυλισμού των Αφγανών που είδατε στις εκπομπές του Τριανταφυλλόπουλου είναι τουλάχιστον καλυμμένοι μέσα στις άθλιες καλύβες τους. Οι πρόσφυγες της νότιας παραλίας κοιμούνται χωρίς ούτε καν σκηνές γιατί τους απειλούν οι μπάτσοι ότι αν τις στήσουν θα τους πλακώσουν στο ξύλο, όπως μας είπαν χτες με «σπασμένα» αγγλικά. Μας είπαν επίσης ότι στην κατάστασή τους δεν τους ενδιαφέρει τόσο η διατροφή ή τα ρούχα αλλά το πώς θα φύγουν για Ιταλία.
Δευτέρες με λιακάδα
Ο Ελεύθερος Τύπος του Σαββάτου έχει μια φωτογραφία στην 8η σελίδα με λεζάντα «Η ενωτική ομιλία του κ. Αλέξη Τσίπρα δεν κατάφερε να πείσει όλους τους συνέδρους». Ο υπότιτλος του άρθρου που ακολουθεί μας πληροφορεί ότι «άρχισε χθες το συνέδριο του ΣΥΝ με τον Αλέξη Τσίπρα να επιδιώκει την απόλυτη κυριαρχία ως πρόεδρος». Αντίφαση που βγάζει μάτι. Όταν κάνεις «ενωτική ομιλία» αναγνωρίζεις την ύπαρξη τάσεων και ρευμάτων και προσπαθείς να τα συνθέσεις δημοκρατικά. Όταν θέλεις να κυριαρχήσεις απόλυτα κάνεις τα πάντα ανεξαρτήτως κόστους και με χρήση κάθε θεμιτού και αθέμιτου μέσου. Απορώ πώς η Μαριτίνα Ζαφειριάδου που υπογράφει το άρθρο κατάφερε να τα μπλέξει αυτά τα δύο διαφορετικά πράγματα, παρ’ όλο που αυτό είναι γενικώς ισορροπημένο εκτός από την τελευταία πρόταση που έδωσε την ιδέα για τον υπότιτλο. Ας ελπίσουμε ότι την ερχόμενη Δευτέρα θα «κάνει ξαστεριά» μετά τους βοριάδες και θα τα ξεκαθαρίσει τα πράγματα.
Τα δίδυμα της λεγεώνας (συγγνώμη, της αριστεράς)
Μα τι μανία με τα δίδυμα τα τελευταία χρόνια. Όπου σταθώ κι όπου βρεθώ, μα στη δουλειά μα στη σχολή, ακούω ότι γεννιούνται συνεχώς δίδυμα, οπότε αναρωτιέμαι μήπως οι στατιστικές πέφτουν έξω, μιας και όπως γράφει στην Ελευθεροτυπία του Σαββάτου ο Χρήστος Μιχαηλίδης «τα παιδιά κάτω των 14 ετών αντιστοιχούν μόλις στο 14,3% του συνολικού πληθυσμού». Αντανακλώντας αυτή την τάση, απ’ ό,τι φαίνεται, τα κόμματα της αριστεράς, για να μην υστερήσουν, δημιουργούν συστήματα ηγεσίας με δίδυμα. Αυτό είναι το κύριο νόημα του (ανυπόγραφου) άρθρου «Βίοι αντίθετοι για Περισσό και Κουμουνδούρου» στη σελίδα 10 του Κόσμου του Επενδυτή. Για τον ΣΥΝ και τον ΣΥΡΙΖΑ τα ξέρουμε αυτά. Για το 18ο συνέδριο του ΚΚΕ, όμως; «Ωστόσο, ακόμα και αν αλλάξει το πρόσωπο του γραμματέα, η Αλέκα Παπαρήγα θα παραμείνει αδιαμφισβήτητη ηγέτιδα του κόμματος. Λέγεται πως θα αναλάβει την προεδρία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ, έχοντας ουσιαστικά και την επικοινωνιακή ευθύνη κατά την προεκλογική περίοδο. Έτσι, πολύ πιθανό και στο ΚΚΕ, όπως και στον ΣΥΝ, να υπάρξει δίδυμο ηγεσίας -άλλος στη θέση του γραμματέα και άλλος στη θέση του προέδρου». Αυτός ο μιμητισμός που επιδεικνύουν τα άλλα κόμματα μου θυμίζει την περίοδο 1976-1978, όταν στην Ηλιούπολη ανοίξαμε μια καφετέρια για να χρηματοδοτούμε το ενοίκιο και τα έξοδα της ΚΟΒ του ΚΚΕ εσωτερικού και την οργάνωση της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος στην πόλη. Δίπλα ήταν μια μικρή ΕΒΓΑ. Λίγες εβδομάδες μετά, ο διπλανός «μπάρμπας» είδε ότι «χτύπαγε πιένες» η Ρούγα και ως «άνθρωπος της αγοράς» αποφάσισε να μας μιμηθεί. Έβαλε ακριβώς τις ίδιες καρέκλες και τραπέζια, άρχισε να σερβίρει σοκολατίνες, νουγκατίνες και σεράνο, έβγαλε ηχεία, και τι δεν έκανε για να μας ανταγωνιστεί. Τίποτα, όμως, δεν μπόρεσε να κάνει. Νεολαία είχαμε μόνο εμείς και ξεχείλιζε η Ρούγα από μαθητές και μαθήτριες. Αυτός μάζευε μόνο συνταξιούχους και δη χωροφύλακες. Πολιτικόν δίδαγμα; Μην κάνεις τα ίδια που κάνει ο διπλανός σου. Αν τονίζεις τη διαφορετικότητά σου θα πετύχεις. Αν πας να μιμηθείς τον άλλον, θα φας τα μούτρα σου, γιατί ο κόσμος θα προτιμήσει το πρωτότυπο. Όσο το ΚΚΕ εσωτερικού δεν μπορούσε ή δεν ήθελε να διαχωριστεί από τον «υπαρκτό σοσιαλισμό» και επιζητούσε την εύνοια του ΚΚΣΕ και των άλλων ΚΚ, τόσο το ΚΚΕ ως πρωτότυπο θέριευε. Όσο ο ΣΥΝ σήμερα δεν διαχωρίζεται ουσιαστικά από το ΠΑΣΟΚ προς τα δεξιά του και το ΚΚΕ από «αριστερά» του, τόσο θα έχει πρόβλημα. Η αρχή έχει γίνει, ας ολοκληρωθεί.
Πώς να χάσεις τους φίλους σου
Να κι ο Ριζοσπάστης του Σαββάτου: «Σαν εκείνο που βλέπει τη σκιά του και νομίζει πως ψήλωσε, ο Αλ. Τσίπρας διεκδίκησε για το κόμμα του την πρωτοπορία στους κοινωνικούς αγώνες και στις μαζικές συγκρούσεις με την κυβερνητική πολιτική, απ' τις οποίες αποδεδειγμένα απουσιάζει, όταν δεν τις υπονομεύει. Αναποδογυρίζοντας την πραγματικότητα ισχυρίστηκε πως τον περασμένο Δεκέμβρη ο ΣΥΝ ήταν αυτός που υπερασπίστηκε το κίνημα της νεολαίας απ' τη συκοφαντία όσων ήθελαν να το ταυτίσουν με τη βία και τις καταστροφές. Ξέχασε φαίνεται πως ήταν ο ίδιος που καλούσε τους νέους να μεταφέρουν το πεδίο του αγώνα τους απ' τη σπασμένη βιτρίνα στα σχολεία και τις σχολές, ταυτίζοντάς τους με τους κουκουλοφόρους. Γι' αυτή τους τη στάση δήλωσε: “Είμαστε περήφανοι που η στάση μας το Δεκέμβρη θα μείνει στην ιστορία”!» (…) «…πώς να αντιπαρατεθεί όταν η προγραμματική τους πρόταση, έχοντας όχι απλά συμβιβαστεί αλλά αποδεχτεί πλήρως την εξουσία του μεγάλου κεφαλαίου, φτάνει μέχρι εκείνου του σημείου μόνο που να ψελλίζει διάφορα περί «δημοσίων αγαθών» και «φροντίδας στους αδύναμους», περί του τρόπου που «διανέμεται ο παραγόμενος πλούτος» και περί «άμβλυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων», που «οφείλει να είναι η προτεραιότητα ενός διαφορετικού μοντέλου», που είναι όμως προφανώς πανομοιότυπο με τη σοσιαλδημοκρατική διαχείριση παρελθόντων χρόνων.»
Πεθαίνω για σένα
«Μάλιστα, όπως τονίζεται από την Ανανεωτική Πτέρυγα, υπάρχει η αντίληψη σε ένα σημαντικό τμήμα της πλειοψηφίας για μετάθεση στον ΣΥΡΙΖΑ της διαδικασίας λήψης των ουσιωδών πολιτικών αποφάσεων.» αναφέρεται στο ρεπορτάζ του Έθνους του Σαββάτου. Ένα ερωτικό τρίγωνο, ίσως και ...τετράγωνο, αναστατώνει τα μέλη μιας οικογένειας με προβλήματα επικοινωνίας που κανένα “οικογενειακό... πακέτο” δε μπορεί να λύσει. Μητέρα, πρώην χορεύτρια, που διδάσκει ταγκό σε σχολή χορού και ο έφηβος γιος της που ψάχνει την ερωτική του ταυτότητα θα αποτελέσουν τις δυο πλευρές ενός τριγώνου !Πατέρας τροχονόμος με έφεση στη στιχουργική βρίσκει τη πηγή της έμπνευσής του στον αντίζηλό του και εραστή της γυναίκας του θα αποτελέσουν τις άλλες δύο πλευρές του ...τετραγώνου ! Και μια γιαγιά κουφή που ζει αγκαλιά με το κινητό της, είναι ίσως η μόνη που ακούει τη μπόρα που έρχεται. Όλοι μπλέκονται σε μια ιστορία δολοφονικής αγάπης και τρυφερού μίσους.
Από δω και πέρα μόνο Happy EndΛόγω του μεγάλου φόρτου εργασίας που θα έχω την εβδομάδα που μας έρχεται θα πρέπει να κάνω κάποιες άλλες δουλειές σήμερα στην Πάτρα και στην Αθήνα. Γι’ αυτό δεν θα σας ξυπνήσω με Κυριακάτικες εφημερίδες. Κι εγώ στα γρήγορα θα τις διαβάσω κατά τη διάρκεια της τρίωρης επιστροφή στο κλεινόν άστυ. Γι’ αυτό σας εύχομαι από τώρα «Δευτέρες με Λιακάδες», αν με εννοείτε.
Θανάσης Τσακίρης
http://tsakiris.snn.gr
http://tsakthan.blogspot.com
http://tsakthan.wordpress.com
http://antiracistes.wordpress.com
http://homoecologicus.wordpress.com
http://leftypedia.wordpress.com
http://greekunions.wordpress.com
http://femininmasculin.wordpress.com
http://ilioupoli.wordpress.com
http://kinisiyperaspisis.blogspot.com
15/2/2009Καλημέρα
από την φτωχή αλλά αγωνιστική Πάτρα. Χτες μέλη της Κίνησης Υπεράσπισης Προσφύγων και Μεταναστών/τριών εξόρμησαν από το νέο στέκι και μοίρασαν τρόφιμα, ρούχα και κουβέρτες σε δεκάδες Σομαλούς, Παλαιστίνιους και Ερυθραίους πρόσφυγες που η «επίσημη» Πάτρα αγνοεί ότι υπάρχουν και «ζουν» παρατημένοι στο έλεος της βροχής και των ανέμων στη νότια παραλία της πόλης, λίγες δεκάδες μέτρα από την εκκλησία του Αγ. Ανδρέα. Για να φανταστείτε την κατάστασή τους σκεφτείτε ότι οι πρόσφυγες του καταυλισμού των Αφγανών που είδατε στις εκπομπές του Τριανταφυλλόπουλου είναι τουλάχιστον καλυμμένοι μέσα στις άθλιες καλύβες τους. Οι πρόσφυγες της νότιας παραλίας κοιμούνται χωρίς ούτε καν σκηνές γιατί τους απειλούν οι μπάτσοι ότι αν τις στήσουν θα τους πλακώσουν στο ξύλο, όπως μας είπαν χτες με «σπασμένα» αγγλικά. Μας είπαν επίσης ότι στην κατάστασή τους δεν τους ενδιαφέρει τόσο η διατροφή ή τα ρούχα αλλά το πώς θα φύγουν για Ιταλία.
Δευτέρες με λιακάδα
Ο Ελεύθερος Τύπος του Σαββάτου έχει μια φωτογραφία στην 8η σελίδα με λεζάντα «Η ενωτική ομιλία του κ. Αλέξη Τσίπρα δεν κατάφερε να πείσει όλους τους συνέδρους». Ο υπότιτλος του άρθρου που ακολουθεί μας πληροφορεί ότι «άρχισε χθες το συνέδριο του ΣΥΝ με τον Αλέξη Τσίπρα να επιδιώκει την απόλυτη κυριαρχία ως πρόεδρος». Αντίφαση που βγάζει μάτι. Όταν κάνεις «ενωτική ομιλία» αναγνωρίζεις την ύπαρξη τάσεων και ρευμάτων και προσπαθείς να τα συνθέσεις δημοκρατικά. Όταν θέλεις να κυριαρχήσεις απόλυτα κάνεις τα πάντα ανεξαρτήτως κόστους και με χρήση κάθε θεμιτού και αθέμιτου μέσου. Απορώ πώς η Μαριτίνα Ζαφειριάδου που υπογράφει το άρθρο κατάφερε να τα μπλέξει αυτά τα δύο διαφορετικά πράγματα, παρ’ όλο που αυτό είναι γενικώς ισορροπημένο εκτός από την τελευταία πρόταση που έδωσε την ιδέα για τον υπότιτλο. Ας ελπίσουμε ότι την ερχόμενη Δευτέρα θα «κάνει ξαστεριά» μετά τους βοριάδες και θα τα ξεκαθαρίσει τα πράγματα.
Τα δίδυμα της λεγεώνας (συγγνώμη, της αριστεράς)
Μα τι μανία με τα δίδυμα τα τελευταία χρόνια. Όπου σταθώ κι όπου βρεθώ, μα στη δουλειά μα στη σχολή, ακούω ότι γεννιούνται συνεχώς δίδυμα, οπότε αναρωτιέμαι μήπως οι στατιστικές πέφτουν έξω, μιας και όπως γράφει στην Ελευθεροτυπία του Σαββάτου ο Χρήστος Μιχαηλίδης «τα παιδιά κάτω των 14 ετών αντιστοιχούν μόλις στο 14,3% του συνολικού πληθυσμού». Αντανακλώντας αυτή την τάση, απ’ ό,τι φαίνεται, τα κόμματα της αριστεράς, για να μην υστερήσουν, δημιουργούν συστήματα ηγεσίας με δίδυμα. Αυτό είναι το κύριο νόημα του (ανυπόγραφου) άρθρου «Βίοι αντίθετοι για Περισσό και Κουμουνδούρου» στη σελίδα 10 του Κόσμου του Επενδυτή. Για τον ΣΥΝ και τον ΣΥΡΙΖΑ τα ξέρουμε αυτά. Για το 18ο συνέδριο του ΚΚΕ, όμως; «Ωστόσο, ακόμα και αν αλλάξει το πρόσωπο του γραμματέα, η Αλέκα Παπαρήγα θα παραμείνει αδιαμφισβήτητη ηγέτιδα του κόμματος. Λέγεται πως θα αναλάβει την προεδρία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ, έχοντας ουσιαστικά και την επικοινωνιακή ευθύνη κατά την προεκλογική περίοδο. Έτσι, πολύ πιθανό και στο ΚΚΕ, όπως και στον ΣΥΝ, να υπάρξει δίδυμο ηγεσίας -άλλος στη θέση του γραμματέα και άλλος στη θέση του προέδρου». Αυτός ο μιμητισμός που επιδεικνύουν τα άλλα κόμματα μου θυμίζει την περίοδο 1976-1978, όταν στην Ηλιούπολη ανοίξαμε μια καφετέρια για να χρηματοδοτούμε το ενοίκιο και τα έξοδα της ΚΟΒ του ΚΚΕ εσωτερικού και την οργάνωση της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος στην πόλη. Δίπλα ήταν μια μικρή ΕΒΓΑ. Λίγες εβδομάδες μετά, ο διπλανός «μπάρμπας» είδε ότι «χτύπαγε πιένες» η Ρούγα και ως «άνθρωπος της αγοράς» αποφάσισε να μας μιμηθεί. Έβαλε ακριβώς τις ίδιες καρέκλες και τραπέζια, άρχισε να σερβίρει σοκολατίνες, νουγκατίνες και σεράνο, έβγαλε ηχεία, και τι δεν έκανε για να μας ανταγωνιστεί. Τίποτα, όμως, δεν μπόρεσε να κάνει. Νεολαία είχαμε μόνο εμείς και ξεχείλιζε η Ρούγα από μαθητές και μαθήτριες. Αυτός μάζευε μόνο συνταξιούχους και δη χωροφύλακες. Πολιτικόν δίδαγμα; Μην κάνεις τα ίδια που κάνει ο διπλανός σου. Αν τονίζεις τη διαφορετικότητά σου θα πετύχεις. Αν πας να μιμηθείς τον άλλον, θα φας τα μούτρα σου, γιατί ο κόσμος θα προτιμήσει το πρωτότυπο. Όσο το ΚΚΕ εσωτερικού δεν μπορούσε ή δεν ήθελε να διαχωριστεί από τον «υπαρκτό σοσιαλισμό» και επιζητούσε την εύνοια του ΚΚΣΕ και των άλλων ΚΚ, τόσο το ΚΚΕ ως πρωτότυπο θέριευε. Όσο ο ΣΥΝ σήμερα δεν διαχωρίζεται ουσιαστικά από το ΠΑΣΟΚ προς τα δεξιά του και το ΚΚΕ από «αριστερά» του, τόσο θα έχει πρόβλημα. Η αρχή έχει γίνει, ας ολοκληρωθεί.
Πώς να χάσεις τους φίλους σου
Να κι ο Ριζοσπάστης του Σαββάτου: «Σαν εκείνο που βλέπει τη σκιά του και νομίζει πως ψήλωσε, ο Αλ. Τσίπρας διεκδίκησε για το κόμμα του την πρωτοπορία στους κοινωνικούς αγώνες και στις μαζικές συγκρούσεις με την κυβερνητική πολιτική, απ' τις οποίες αποδεδειγμένα απουσιάζει, όταν δεν τις υπονομεύει. Αναποδογυρίζοντας την πραγματικότητα ισχυρίστηκε πως τον περασμένο Δεκέμβρη ο ΣΥΝ ήταν αυτός που υπερασπίστηκε το κίνημα της νεολαίας απ' τη συκοφαντία όσων ήθελαν να το ταυτίσουν με τη βία και τις καταστροφές. Ξέχασε φαίνεται πως ήταν ο ίδιος που καλούσε τους νέους να μεταφέρουν το πεδίο του αγώνα τους απ' τη σπασμένη βιτρίνα στα σχολεία και τις σχολές, ταυτίζοντάς τους με τους κουκουλοφόρους. Γι' αυτή τους τη στάση δήλωσε: “Είμαστε περήφανοι που η στάση μας το Δεκέμβρη θα μείνει στην ιστορία”!» (…) «…πώς να αντιπαρατεθεί όταν η προγραμματική τους πρόταση, έχοντας όχι απλά συμβιβαστεί αλλά αποδεχτεί πλήρως την εξουσία του μεγάλου κεφαλαίου, φτάνει μέχρι εκείνου του σημείου μόνο που να ψελλίζει διάφορα περί «δημοσίων αγαθών» και «φροντίδας στους αδύναμους», περί του τρόπου που «διανέμεται ο παραγόμενος πλούτος» και περί «άμβλυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων», που «οφείλει να είναι η προτεραιότητα ενός διαφορετικού μοντέλου», που είναι όμως προφανώς πανομοιότυπο με τη σοσιαλδημοκρατική διαχείριση παρελθόντων χρόνων.»
Πεθαίνω για σένα
«Μάλιστα, όπως τονίζεται από την Ανανεωτική Πτέρυγα, υπάρχει η αντίληψη σε ένα σημαντικό τμήμα της πλειοψηφίας για μετάθεση στον ΣΥΡΙΖΑ της διαδικασίας λήψης των ουσιωδών πολιτικών αποφάσεων.» αναφέρεται στο ρεπορτάζ του Έθνους του Σαββάτου. Ένα ερωτικό τρίγωνο, ίσως και ...τετράγωνο, αναστατώνει τα μέλη μιας οικογένειας με προβλήματα επικοινωνίας που κανένα “οικογενειακό... πακέτο” δε μπορεί να λύσει. Μητέρα, πρώην χορεύτρια, που διδάσκει ταγκό σε σχολή χορού και ο έφηβος γιος της που ψάχνει την ερωτική του ταυτότητα θα αποτελέσουν τις δυο πλευρές ενός τριγώνου !Πατέρας τροχονόμος με έφεση στη στιχουργική βρίσκει τη πηγή της έμπνευσής του στον αντίζηλό του και εραστή της γυναίκας του θα αποτελέσουν τις άλλες δύο πλευρές του ...τετραγώνου ! Και μια γιαγιά κουφή που ζει αγκαλιά με το κινητό της, είναι ίσως η μόνη που ακούει τη μπόρα που έρχεται. Όλοι μπλέκονται σε μια ιστορία δολοφονικής αγάπης και τρυφερού μίσους.
Από δω και πέρα μόνο Happy EndΛόγω του μεγάλου φόρτου εργασίας που θα έχω την εβδομάδα που μας έρχεται θα πρέπει να κάνω κάποιες άλλες δουλειές σήμερα στην Πάτρα και στην Αθήνα. Γι’ αυτό δεν θα σας ξυπνήσω με Κυριακάτικες εφημερίδες. Κι εγώ στα γρήγορα θα τις διαβάσω κατά τη διάρκεια της τρίωρης επιστροφή στο κλεινόν άστυ. Γι’ αυτό σας εύχομαι από τώρα «Δευτέρες με Λιακάδες», αν με εννοείτε.
Θανάσης Τσακίρης
http://tsakiris.snn.gr
http://tsakthan.blogspot.com
http://tsakthan.wordpress.com
http://antiracistes.wordpress.com
http://homoecologicus.wordpress.com
http://leftypedia.wordpress.com
http://greekunions.wordpress.com
http://femininmasculin.wordpress.com
http://ilioupoli.wordpress.com
http://kinisiyperaspisis.blogspot.com
Monday, January 26, 2009
Κυριακάτικο ξύπνημα 25/1/2009
Κυριακάτικο ξύπνημα Νο. 8
25/1/2009
Καλημέρα
Κάτι η διαμονή μου στην Πάτρα αυτές τις μέρες, κάτι τα τρεχάματα στη σχολή, το σημερινό Κυριακάτικο Ξύπνημα δεν θα είναι σαν τα προηγούμενα. Εδώ ακόμη και ο Κόσμος του Επενδυτή αγνόησε το Συνασπισμό και το ΣΥΡΙΖΑ αυτό το Σάββατο. Ας είναι καλά που μας αποζημίωσε για αυτή την απώλεια η Ημερησία που άμεσα (συνέντευξη Αλέξη Τσίπρα) ή έμμεσα (και αρνητικά μέσω του Γιώργου Καριπίδη) αναφέρεται στο χώρο. Παραθέτω τις τελευταίες ερωτήσεις που είναι οι πιο…ζουμερές:
Πράσινες, τηγανιτές ντομάτες (για Βωβό, Κακλαμάνη, Γιώργο)
Τα έχετε βάλει με όλους. Μάλιστα κάνετε λόγο για στοχευμένη επίθεση κατά του ΣΥΡΙΖΑ. Κάποιος θα μπορούσε να μιλήσει για θεωρίες συνωμοσίας και ότι καλλιεργείται ένα σύνδρομο καταδίωξης;
Αντίθετα, εγώ θα έλεγα ότι άλλοι έχουν πάθει μανία καταδίωξης. Είναι γεγονός ότι δεχόμαστε επιθέσεις από διάφορες μεριές. Αλλά αυτό σημαίνει ότι ενοχλούμε.
Σημαίνει ότι δυναμώνουμε, σημαίνει ότι είμαστε πιο στενά δεμένοι με τους κοινωνικούς αγώνες. Επομένως είμαστε σε σωστό δρόμο, γιατί αυτό πρέπει να κάνει η Αριστερά. Εκτός αυτού, είχαμε τις τεράστιες κινητοποιήσεις της νέας γενιάς, τις οποίες υποστηρίξαμε από την πρώτη στιγμή. Αρνηθήκαμε να χαϊδέψουμε τα αυτιά του κοινωνικού συντηρητισμού. Ήταν επόμενο να ενοχληθεί ένα ευρύ φάσμα δυνάμεων, από το ΛΑΟΣ μέχρι τη Λιάνα Κανέλλη. Εμείς είμαστε ξεκάθαροι. Ούτε βήμα πίσω.
Λάθη δεν κάνατε; Και γιατί από την πρώτη στιγμή δεν καταδικάσατε με τον πιο απόλυτο τρόπο την βία στις κινητοποιήσεις του Δεκεμβρίου;
Τη βία την έχουμε καταδικάσει απόλυτα πριν από το Δεκέμβριο.
Όταν σκοτώνονταν, ή βασανίζονταν μετανάστες, όταν εκτοξεύονταν χημικά και διαλύονταν με τα κλομπ ειρηνικές διαδηλώσεις, όταν καταδικάσαμε τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή, όταν καταδικάσαμε το βιτριόλι στην Κούνεβα.
Όταν τέλος διατυπώσαμε καθαρά τη γνώμη μας: μόνο ένα μαζικό κίνημα το οποίο θα αλλάξει τη σημερινή δομή της κοινωνίας μας, θα δώσει ένα τέλος στον κύκλο της βίας που γεννάνε οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές μεγέθυνσης των ανισοτήτων, συστολής του κοινωνικού κράτους και περιστολής των πολιτικών και κοινωνικών-οικονομικών δικαιωμάτων.
Νομίζω πάντως ότι όλοι κατάλαβαν πως αυτοί που μας επιτέθηκαν, τελικά δεν το έκαναν από πόνο μη και δεν καταδικαστεί η βία και η τρομοκρατία. Αυτό για την δική μας Αριστερά είναι αυτονόητο.
Αυτό που τους ενδιέφερε ήταν να απομονωθεί πολιτικά το μαζικό κίνημα της νεολαίας. Αλλά, με αυτή την έννοια θα έπρεπε να κατηγορήσουν επίσης για ανοχή στους κουκουλοφόρους τον αρχιεπίσκοπο, τους δασκάλους, τους καθηγητές, τους πανεπιστημιακούς, τον δικηγορικό σύλλογο, καθώς και όλα τα διεθνή δίκτυα ενημέρωσης, που μιλούσαν για νεανική εξέγερση.
Όταν σας ρωτούν για το θέμα της συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, πάντα θέτετε θέματα στα οποία υπάρχουν διαφορές. Μήπως είναι αυτός ένας τρόπος να υπεκφεύγετε το ερώτημα;
Τα θέματα τα θέτει η ίδια η ζωή. Αλήθεια ποιες είναι οι προτάσεις του ΠΑΣΟΚ: Αυτές της κ. Κατσέλη ή του κ. Χρυσοχοϊδη; ή μήπως του κ. Παπουτσή; Μου φαίνεται ότι ορισμένοι θέλουν απλώς να καθίσουν στα κυβερνητικά έδρανα και μετά η μέθοδος είναι γνωστή.
Εμείς έχουμε διατυπώσει ανοιχτά τις θέσεις μας. Για δημόσια παρέμβαση στο τραπεζικό σύστημα, για τις εργασιακές σχέσεις, για την ελεύθερη πρόσβαση στο Πανεπιστήμιο, για την φορολόγηση της εκκλησίας και τον χωρισμό της από το κράτος, για τον χαρακτήρα των δημόσιων επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, για ένα σωρό πράγματα. Το ΠΑΣΟΚ τι λέει γι’ αυτά; Ούτε καν στο εσωτερικό του δεν έχει ανοίξει αυτή τη συζήτηση.
Ζητάτε να γίνουν εκλογές για να φύγει η κυβέρνηση της ΝΔ. Αλλά δεν λέτε τι θα κάνετε εάν δεν υπάρξει αυτοδύναμη κυβέρνηση;
Ο δικός μας στόχος είναι να αλλάξει εντελώς το πολιτικό σκηνικό. Και να δημιουργηθεί ένας νέος ισχυρός πόλος στα αριστερά του πολιτικού συστήματος, που θα συσπειρώνει δυνάμεις της ευρύτερης Αριστεράς, από τον σοσιαλιστικό, τον οικολογικό, τον κομμουνιστικό, τον ριζοσπαστικό χώρο, καθώς και από τους ανένταχτους. Και θέλουμε επίσης αυτός ο πόλος να φέρει ξανά στο προσκήνιο τα κοινωνικά αιτήματα για σταθερή και μόνιμη εργασία, κοινωνική αλληλεγγύη, προστασία του περιβάλλοντος και των δημοσίων αγαθών, κοινωνικά δικαιώματα.
Δεν μας αφορά το σημερινό πολιτικό σκηνικό, που ούτως η άλλως τρίζει επικίνδυνα. Γι’ αυτό δεν υπάρχει καμία περίπτωση να τρέξουμε να το υποστηρίξουμε..
Δεν φοβάστε ότι η στάση για το γήπεδο του Παναθηναϊκού θα γυρίσει μπούμερανγκ για τον ΣΥΡΙΖΑ; Γιατί όλοι λένε ότι θα υπάρχει πολιτικό κόστος για τον ΣΥΡΙΖΑ.
Η ερώτηση είναι λάθος. Η στάση μας δεν εναντιώνεται στο γήπεδο του ΠΑΟ αλλά στο εμπορικό κέντρο του Βωβού. Η Αθήνα έχει ανάγκη από πράσινο και ελεύθερους χώρους. Υπαίτιοι λοιπόν για την εμπλοκή είναι αυτοί που έχουν συνδέσει το γήπεδο με συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα, τα οποία επιχειρούν να προωθήσουν, ακόμα και σε αντίθεση με το Σύνταγμα, τους νόμους και τις δικαστικές αποφάσεις.
Να δείτε ότι τελικά το γήπεδο θα γίνει. Χωρίς όμως τις φαραωνικές εμπορικές κατασκευές, που επιβαρύνουν την πόλη με 35.000 αυτοκίνητα την ημέρα, και τσακίζουν την εμπορική κίνηση στο κέντρο της Αθήνας ή το Αιγάλεω.
ΚΚΕ
Το κόμμα εκτίθεται...
Κατηγορήσατε ως ανιστόρητη την ηγεσία του ΚΚΕ ενώ μιλήσατε και για υποτιθέμενες κομμουνίστριες. Δεν είναι τουλάχιστον άδικο να κατηγορείτε το ΚΚΕ ότι συνεργάζεται με την ακροδεξιά και την κυβέρνηση;
Δεν το κατηγορούμε εμείς. Mόνο του εκτέθηκε με όσα διάπραξε το Δεκέμβριο, όχι από άποψη -κατά τη γνώμη μου- αλλά από αγωνία να επιτεθεί στον ΣΥΡΙΖΑ. Όταν ένα Κομμουνιστικό Κόμμα δέχεται συγχαρητήρια από την κυβέρνηση και το ΛΑΟΣ, τότε κάτι δεν πάει καλά. Εμάς βασικός μας αντίπαλος δεν είναι το ΚΚΕ. Είναι η πολιτική της κυβέρνησης και τα τεράστια κοινωνικά αδιέξοδα. Από εκεί και πέρα, ο καθένας κρίνεται.»
Κόκκινο πουκάμισο φορώ και μαύρο θα το βάψω
Στο Ριζοσπάστη του Σαββάτου δύσκολα εύρισκες αναφορές κατά του ΣΥΡΙΖΑ με την ευκολία των προηγούμενων εβδομάδων. Δεν ήταν δυνατό, όμως, να λείπουν εντελώς: «Και για να απαντήσουμε σ' αυτό το ζήτημα, αν ήταν εξέγερση ή όχι το ξέσπασμα το περασμένο διάστημα... Πρέπει να δούμε τι χαρακτηριστικά έχει μια λαϊκή εξέγερση, ιστορικά. Εχει οργάνωση, ανάδειξη πολιτικών στόχων, μαζικότητα, ηρωισμό, δεν έχει φόβο, είναι έκρηξη μαζών. Τα μπλοκ των "μαύρων", των αναρχικών και των κουκουλοφόρων δεν είχαν τέτοια χαρακτηριστικά. Ωστόσο υπάρχει ένα καινούριο ζήτημα που εμφανίστηκε τώρα και πρέπει να μας απασχολήσει. Φαίνεται ότι ο ηγετικός πυρήνας είναι οργανωμένος και έδρασε πολύ σύντομα και μεθοδευμένα. Δηλαδή η σειρά καταλήψεων των Εργατικών Κέντρων είναι καινούριο στοιχείο. Τι κάνουν; Με δούρειο ίππο την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ πάνε να βάλουνε τους λεγόμενους αντιεξουσιαστές μέσα και στο εργατικό κίνημα. Είναι ένα στοιχείο που πρέπει να μας απασχολήσει. Οχι ότι μπορεί να παρασυρθεί και κανένας εργαζόμενος, αλλά δημιουργούν ένα κλίμα ότι αυτοί είναι οι υπερασπιστές των εργατών. Το κακό με τις άλλες δυνάμεις είναι ότι τους δίνουν χώρο. Δε θα πω πως το εκμεταλλεύονται το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. Αλλά η πολιτική του ΣΥΝ είναι ύπουλη, δεν έχει πολιτικό υπόβαθρο. Του λέμε ότι χαϊδεύει αυτιά και η απάντηση στο πολιτικό πεδίο είναι πως λέμε ό,τι λέει και Πολύδωρας. Του κάνουμε πολιτική κριτική για τη στάση του σε συγκεκριμένα ζητήματα και η μόνιμη επωδός είναι ότι το ΚΚΕ ταυτίζεται με τη ΝΔ και το ΛΑ.Ο.Σ. Πρέπει, σε έναν κόσμο καλοπροαίρετο, που παρασύρεται από το δήθεν επαναστατικό, να του πούμε ότι αυτή η πολιτική που απαντάει στο ΚΚΕ είναι στάση αντικομμουνιστική, αντιΚΚΕ. Γιατί μόνο από αυτή την πολιτική του ΚΚΕ, αισθάνεται ότι χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια του».
Μεγαλώνουν οι ευθύνες Κόμματος και ΚΝΕ στις μάχες που έρχονται
«Στις μάχες που έρχονται μεγαλώνουν οι ευθύνες του Κόμματος και της ΚΝΕ, γιατί οι αγώνες πρέπει να πάρουν τροπή και να είναι ενάντια και στην κρατική καταστολή και στην καταστολή συνολικά και στην εργοδοτική βία και πρέπει να πάρουν κατεύθυνση ενάντια στους τρομονόμους, ευρωπαϊκούς και εγχώριους, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να ανεβάσουμε την ιδεολογικοπολιτική μας πάλη, πρέπει να δυναμώσουμε τις Οργανώσεις, για να έχουμε καλύτερες δυνατότητες να παλέψουμε για τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και της νέας γενιάς».
Ο Θ. Κωνσταντινίδης έκλεισε σημειώνοντας: «Πρέπει να απαντηθεί και η αντίληψη που προσπαθούν να περάσουν τα κρατικά και ιδιωτικά ΜΜΕ, ότι το ΚΚΕ έχει έναν αντίπαλο και αυτός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι λάθος. Για μας κύριος αντίπαλος είναι η άρχουσα τάξη και τα κόμματά της πρώτα και κύρια. Και μετά από εκεί είναι ο εγχώριος και διεθνής οπορτουνισμός, δεξιός και αριστερός, στη συγκεκριμένη περίπτωση μιλάμε για το δεξιό οπορτουνισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτός, πέρα των αυταπατών που καλλιεργεί στην κοινωνία, μπαίνει τροχοπέδη και παλεύει με νύχια και με δόντια αυτό που έχει κατανοηθεί σε κάποιο επίπεδο κάτω από τη δική μας πίεση όλα αυτά τα χρόνια και ωρίμασαν μερικές μάζες πιο ριζοσπαστικά, να δουν κάποια πράγματα. Ορθώνεται ανάχωμα.
Με αυτόν τον τυχοδιωκτισμό, και με την ΕΕ και με τον ονομαζόμενο αναρχικό και με το συμβιβασμό, θα τους ακούσεις μερικές φορές να μιλάνε και για την επανάσταση... Δεν μπορείς να είσαι και με το Ευρωπαϊκό Αριστερό Κόμμα και να είσαι και κοινωνικός επαναστάτης. Δε γίνεται. Φυσικά αυτοί με ευκολία μεταχειρίζονται λέξεις, έννοιες και καταστάσεις. Πρέπει να έχουμε κάθε φορά τη νηφαλιότητα και τα επιχειρήματα να τους αποκαλύπτουμε.»
Η πληκτικότης είναι η ενηλικίωση της σοβαρότητας
Και τώρα, ο άνθρωπος που μας έλειψε τα τελευταία χρόνια. Ο Νίκος Κωνσταντόπουλος στη Real News συνεντευξιάζεται κι ονειρεύεται πως την αυγή παντρεύεται το ΠΑΣΟΚ με το ΣΥΡΙΖΑ με κουμπάρο τον ΣΥΝ. Διαστροφή κι αυτή, ε; «Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ αρνείται ακόμη και τη συζήτηση για συνεργασία; Πολύ κακώς την αρνείται, κατά τη γνώμη μου. Ειδικά αυτή την περίοδο ο ΣΥΝ θα μπορούσε να πάρει ουσιαστικές και πολλές πρωτοβουλίες για να ανοίξει τη δημόσια συζήτηση γύρω από τα μεγάλα προγραμματικά θέματα διακυβέρνησης και τις ώριμες και πιεστικές διαρθρωτικές αλλαγές του πολιτικοκομματικού συστήματος. Ο ΣΥΝ είναι που θα έπρεπε να πιέζει πολιτικά για κυβερνήσεις συνεργασίας με προγράμματα σύγκλισης αντί να αντιδρά αμυντικά (…) Πιστεύετε κι εσείς ότι υπάρχει μετάλλαξη της φυσιογνωμίας του ΣΥΝ που ως πρόεδρος παραδώσατε; Η σημερινή περίοδος σημαδεύεται από την παγκόσμια κρίση του νεοφιλελευθερισμού, μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, σε συνθήκες που η δημοκρατική διακυβέρνηση αντιμετωπίζει κρίση αξιοπιστίας. Θα μπορούσε αυτή η κατάσταση να είναι, για τον ΣΥΝ, μια εξαιρετικά γόνιμη περίοδος. Είχε όλη την προετοιμασία και αποδοχή για κάτι τέτοιο. Δυστυχώς, όμως, επέλεξε άλλη πολιτική ατζέντα κι εγκλωβίστηκε. Οι κινητοποιήσεις των νέων δεν προσφέρονται για να επωφεληθεί από αυτές οποιοδήποτε κόμμα. Οι νέοι δεν αγωνίζονται να βρουν καθοδηγητές και εκφραστές. Όποιος, λοιπόν, απευθύνεται στους νέους με συναισθηματικές ατάκες και επικοινωνιακούς συμβολισμούς, δεν κάνει τίποτε άλλο από το να λαϊκίζει».
Να γιατί τον «πάω». Θυμήθηκε τώρα που δεν είναι αρχηγός κόμματος ότι υπάρχει νεολαία που δε γουστάρει κομματικά αφεντικά και μπόσηδες. Όσο ήταν αρχηγός αναζητούσε τη νεολαία στις … μικρές αγγελίες. Και μάλιστα μου αρέσει η φρεσκάδα της πολιτικής ορολογίας του: «λαϊκίζει». Κάπου μεταξύ Χατζηγάκη, Χατζηδάκη, Σημίτη, Διαμαντοπούλου, Χρυσοχοϊδη και Μαρκογιαννάκη στήθηκε και ο Κωνσταντόπουλος στην οικογενειακή φωτογραφία των «μη λαϊκιστών».
Και το καλύτερο το φύλαξε για το τέλος της ημερήσιας διαταγής του προς το ΣΥΝ, εκεί που παίζει με τα ονόματα Αλέξης και Αλέκος: «Κάποιοι, πάντως, ισχυρίζονται ότι ο κ. Αλαβάνος παραμένει ο ισχυρός άνδρας της Κουμουνδούρου και πως η ‘δυαρχία’ αποτελεί ‘καπέλο’ για τον κ. Τσίπρα, ο οποίος κλείνει έναν χρόνο στην ηγεσία του ΣΥΝ. Πώς κρίνετε την πορεία του; Έπειτα από ένα χρόνο, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο Αλέκος Αλαβάνος, που ήταν πρόεδρος, έπρεπε να φύγει για να ξανά είναι στην πράξη πρόεδρος, όπως επίσης και γιατί ο Αλέξης Τσίπρας, που δεν ήταν πρόεδρος, έπρεπε να εκλεγεί πρόεδρος του κόμματος, για να μην είναι και πάλι, ουσιαστικά, πρόεδρος. Είναι πρωτότυπο και καινοφανές σχήμα πολιτικής λειτουργίας, που δεν έχει σχέση με ανανεωτικές δημοκρατικές διαδικασίες ριζοσπαστικού κόμματος της Αριστεράς. Είναι λάθος.»
There’s probably no God
Ο Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής δεν ασχολήθηκε με τον ΣΥΝ και το ΣΥΡΙΖΑ. Ξέρουν, όμως, το ρητό του Όσκαρ Γουάιλντ: «Το χειρότερο από το να μιλούν άσχημα για σένα είναι να μη μιλούν καθόλου για σένα.» Έτσι θα ασχοληθούν ξανά με την πρώτη ευκαιρία. Στο ένθετο για το βιβλίο, όμως, ο Κώστας Κατσουλάρης τα ρίχνει στο Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου για τις κινητοποιήσεις στου Πατάκη και στο τέλος επιτίθεται στο ΣΥΡΙΖΑ (μπερδεύει, βέβαια, την Κουμουνδούρου με τη Βαλτετσίου) γιατί τις υποστηρίζει εκδίδοντας ανακοίνωση, τάχα μου χωρίς να ξέρει τι γίνεται εκεί πέρα, και λέει: «Αν πράγματι γνωρίζουν, ας αναλάβουν την ευθύνη των επιλογών τους. Κι ας μη διαμαρτύρονται ότι πέφτουν θύματα συκοφαντίας κι ότι αδίκως κατηγορούνται πως καλύπτουν ιδεολογικά βίαιες πρακτικές ή ότι προωθούν συστηματικά μια γκρίζα αντίληψη περί νομιμότητας». Να κι άλλο ένα ρητό του Όσκαρ: «Αν οι κατώτερες τάξεις δεν μας δίνουν το καλό παράδειγμα , ποια στο διάβολο είναι η χρησιμότητα τους;»
Καλή εβδομάδα
Θανάσης Τσακίρης
http://tsakiris.snn.gr
http://tsakthan.blogspot.com
http://tsakthan.wordpress.com
http://antiracistes.wordpress.com
http://homoecologicus.wordpress.com
http://leftypedia.wordpress.com
http://greekunions.wordpress.com
http://femininmasculin.wordpress.com
25/1/2009
Καλημέρα
Κάτι η διαμονή μου στην Πάτρα αυτές τις μέρες, κάτι τα τρεχάματα στη σχολή, το σημερινό Κυριακάτικο Ξύπνημα δεν θα είναι σαν τα προηγούμενα. Εδώ ακόμη και ο Κόσμος του Επενδυτή αγνόησε το Συνασπισμό και το ΣΥΡΙΖΑ αυτό το Σάββατο. Ας είναι καλά που μας αποζημίωσε για αυτή την απώλεια η Ημερησία που άμεσα (συνέντευξη Αλέξη Τσίπρα) ή έμμεσα (και αρνητικά μέσω του Γιώργου Καριπίδη) αναφέρεται στο χώρο. Παραθέτω τις τελευταίες ερωτήσεις που είναι οι πιο…ζουμερές:
Πράσινες, τηγανιτές ντομάτες (για Βωβό, Κακλαμάνη, Γιώργο)
Τα έχετε βάλει με όλους. Μάλιστα κάνετε λόγο για στοχευμένη επίθεση κατά του ΣΥΡΙΖΑ. Κάποιος θα μπορούσε να μιλήσει για θεωρίες συνωμοσίας και ότι καλλιεργείται ένα σύνδρομο καταδίωξης;
Αντίθετα, εγώ θα έλεγα ότι άλλοι έχουν πάθει μανία καταδίωξης. Είναι γεγονός ότι δεχόμαστε επιθέσεις από διάφορες μεριές. Αλλά αυτό σημαίνει ότι ενοχλούμε.
Σημαίνει ότι δυναμώνουμε, σημαίνει ότι είμαστε πιο στενά δεμένοι με τους κοινωνικούς αγώνες. Επομένως είμαστε σε σωστό δρόμο, γιατί αυτό πρέπει να κάνει η Αριστερά. Εκτός αυτού, είχαμε τις τεράστιες κινητοποιήσεις της νέας γενιάς, τις οποίες υποστηρίξαμε από την πρώτη στιγμή. Αρνηθήκαμε να χαϊδέψουμε τα αυτιά του κοινωνικού συντηρητισμού. Ήταν επόμενο να ενοχληθεί ένα ευρύ φάσμα δυνάμεων, από το ΛΑΟΣ μέχρι τη Λιάνα Κανέλλη. Εμείς είμαστε ξεκάθαροι. Ούτε βήμα πίσω.
Λάθη δεν κάνατε; Και γιατί από την πρώτη στιγμή δεν καταδικάσατε με τον πιο απόλυτο τρόπο την βία στις κινητοποιήσεις του Δεκεμβρίου;
Τη βία την έχουμε καταδικάσει απόλυτα πριν από το Δεκέμβριο.
Όταν σκοτώνονταν, ή βασανίζονταν μετανάστες, όταν εκτοξεύονταν χημικά και διαλύονταν με τα κλομπ ειρηνικές διαδηλώσεις, όταν καταδικάσαμε τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή, όταν καταδικάσαμε το βιτριόλι στην Κούνεβα.
Όταν τέλος διατυπώσαμε καθαρά τη γνώμη μας: μόνο ένα μαζικό κίνημα το οποίο θα αλλάξει τη σημερινή δομή της κοινωνίας μας, θα δώσει ένα τέλος στον κύκλο της βίας που γεννάνε οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές μεγέθυνσης των ανισοτήτων, συστολής του κοινωνικού κράτους και περιστολής των πολιτικών και κοινωνικών-οικονομικών δικαιωμάτων.
Νομίζω πάντως ότι όλοι κατάλαβαν πως αυτοί που μας επιτέθηκαν, τελικά δεν το έκαναν από πόνο μη και δεν καταδικαστεί η βία και η τρομοκρατία. Αυτό για την δική μας Αριστερά είναι αυτονόητο.
Αυτό που τους ενδιέφερε ήταν να απομονωθεί πολιτικά το μαζικό κίνημα της νεολαίας. Αλλά, με αυτή την έννοια θα έπρεπε να κατηγορήσουν επίσης για ανοχή στους κουκουλοφόρους τον αρχιεπίσκοπο, τους δασκάλους, τους καθηγητές, τους πανεπιστημιακούς, τον δικηγορικό σύλλογο, καθώς και όλα τα διεθνή δίκτυα ενημέρωσης, που μιλούσαν για νεανική εξέγερση.
Όταν σας ρωτούν για το θέμα της συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, πάντα θέτετε θέματα στα οποία υπάρχουν διαφορές. Μήπως είναι αυτός ένας τρόπος να υπεκφεύγετε το ερώτημα;
Τα θέματα τα θέτει η ίδια η ζωή. Αλήθεια ποιες είναι οι προτάσεις του ΠΑΣΟΚ: Αυτές της κ. Κατσέλη ή του κ. Χρυσοχοϊδη; ή μήπως του κ. Παπουτσή; Μου φαίνεται ότι ορισμένοι θέλουν απλώς να καθίσουν στα κυβερνητικά έδρανα και μετά η μέθοδος είναι γνωστή.
Εμείς έχουμε διατυπώσει ανοιχτά τις θέσεις μας. Για δημόσια παρέμβαση στο τραπεζικό σύστημα, για τις εργασιακές σχέσεις, για την ελεύθερη πρόσβαση στο Πανεπιστήμιο, για την φορολόγηση της εκκλησίας και τον χωρισμό της από το κράτος, για τον χαρακτήρα των δημόσιων επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, για ένα σωρό πράγματα. Το ΠΑΣΟΚ τι λέει γι’ αυτά; Ούτε καν στο εσωτερικό του δεν έχει ανοίξει αυτή τη συζήτηση.
Ζητάτε να γίνουν εκλογές για να φύγει η κυβέρνηση της ΝΔ. Αλλά δεν λέτε τι θα κάνετε εάν δεν υπάρξει αυτοδύναμη κυβέρνηση;
Ο δικός μας στόχος είναι να αλλάξει εντελώς το πολιτικό σκηνικό. Και να δημιουργηθεί ένας νέος ισχυρός πόλος στα αριστερά του πολιτικού συστήματος, που θα συσπειρώνει δυνάμεις της ευρύτερης Αριστεράς, από τον σοσιαλιστικό, τον οικολογικό, τον κομμουνιστικό, τον ριζοσπαστικό χώρο, καθώς και από τους ανένταχτους. Και θέλουμε επίσης αυτός ο πόλος να φέρει ξανά στο προσκήνιο τα κοινωνικά αιτήματα για σταθερή και μόνιμη εργασία, κοινωνική αλληλεγγύη, προστασία του περιβάλλοντος και των δημοσίων αγαθών, κοινωνικά δικαιώματα.
Δεν μας αφορά το σημερινό πολιτικό σκηνικό, που ούτως η άλλως τρίζει επικίνδυνα. Γι’ αυτό δεν υπάρχει καμία περίπτωση να τρέξουμε να το υποστηρίξουμε..
Δεν φοβάστε ότι η στάση για το γήπεδο του Παναθηναϊκού θα γυρίσει μπούμερανγκ για τον ΣΥΡΙΖΑ; Γιατί όλοι λένε ότι θα υπάρχει πολιτικό κόστος για τον ΣΥΡΙΖΑ.
Η ερώτηση είναι λάθος. Η στάση μας δεν εναντιώνεται στο γήπεδο του ΠΑΟ αλλά στο εμπορικό κέντρο του Βωβού. Η Αθήνα έχει ανάγκη από πράσινο και ελεύθερους χώρους. Υπαίτιοι λοιπόν για την εμπλοκή είναι αυτοί που έχουν συνδέσει το γήπεδο με συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα, τα οποία επιχειρούν να προωθήσουν, ακόμα και σε αντίθεση με το Σύνταγμα, τους νόμους και τις δικαστικές αποφάσεις.
Να δείτε ότι τελικά το γήπεδο θα γίνει. Χωρίς όμως τις φαραωνικές εμπορικές κατασκευές, που επιβαρύνουν την πόλη με 35.000 αυτοκίνητα την ημέρα, και τσακίζουν την εμπορική κίνηση στο κέντρο της Αθήνας ή το Αιγάλεω.
ΚΚΕ
Το κόμμα εκτίθεται...
Κατηγορήσατε ως ανιστόρητη την ηγεσία του ΚΚΕ ενώ μιλήσατε και για υποτιθέμενες κομμουνίστριες. Δεν είναι τουλάχιστον άδικο να κατηγορείτε το ΚΚΕ ότι συνεργάζεται με την ακροδεξιά και την κυβέρνηση;
Δεν το κατηγορούμε εμείς. Mόνο του εκτέθηκε με όσα διάπραξε το Δεκέμβριο, όχι από άποψη -κατά τη γνώμη μου- αλλά από αγωνία να επιτεθεί στον ΣΥΡΙΖΑ. Όταν ένα Κομμουνιστικό Κόμμα δέχεται συγχαρητήρια από την κυβέρνηση και το ΛΑΟΣ, τότε κάτι δεν πάει καλά. Εμάς βασικός μας αντίπαλος δεν είναι το ΚΚΕ. Είναι η πολιτική της κυβέρνησης και τα τεράστια κοινωνικά αδιέξοδα. Από εκεί και πέρα, ο καθένας κρίνεται.»
Κόκκινο πουκάμισο φορώ και μαύρο θα το βάψω
Στο Ριζοσπάστη του Σαββάτου δύσκολα εύρισκες αναφορές κατά του ΣΥΡΙΖΑ με την ευκολία των προηγούμενων εβδομάδων. Δεν ήταν δυνατό, όμως, να λείπουν εντελώς: «Και για να απαντήσουμε σ' αυτό το ζήτημα, αν ήταν εξέγερση ή όχι το ξέσπασμα το περασμένο διάστημα... Πρέπει να δούμε τι χαρακτηριστικά έχει μια λαϊκή εξέγερση, ιστορικά. Εχει οργάνωση, ανάδειξη πολιτικών στόχων, μαζικότητα, ηρωισμό, δεν έχει φόβο, είναι έκρηξη μαζών. Τα μπλοκ των "μαύρων", των αναρχικών και των κουκουλοφόρων δεν είχαν τέτοια χαρακτηριστικά. Ωστόσο υπάρχει ένα καινούριο ζήτημα που εμφανίστηκε τώρα και πρέπει να μας απασχολήσει. Φαίνεται ότι ο ηγετικός πυρήνας είναι οργανωμένος και έδρασε πολύ σύντομα και μεθοδευμένα. Δηλαδή η σειρά καταλήψεων των Εργατικών Κέντρων είναι καινούριο στοιχείο. Τι κάνουν; Με δούρειο ίππο την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ πάνε να βάλουνε τους λεγόμενους αντιεξουσιαστές μέσα και στο εργατικό κίνημα. Είναι ένα στοιχείο που πρέπει να μας απασχολήσει. Οχι ότι μπορεί να παρασυρθεί και κανένας εργαζόμενος, αλλά δημιουργούν ένα κλίμα ότι αυτοί είναι οι υπερασπιστές των εργατών. Το κακό με τις άλλες δυνάμεις είναι ότι τους δίνουν χώρο. Δε θα πω πως το εκμεταλλεύονται το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. Αλλά η πολιτική του ΣΥΝ είναι ύπουλη, δεν έχει πολιτικό υπόβαθρο. Του λέμε ότι χαϊδεύει αυτιά και η απάντηση στο πολιτικό πεδίο είναι πως λέμε ό,τι λέει και Πολύδωρας. Του κάνουμε πολιτική κριτική για τη στάση του σε συγκεκριμένα ζητήματα και η μόνιμη επωδός είναι ότι το ΚΚΕ ταυτίζεται με τη ΝΔ και το ΛΑ.Ο.Σ. Πρέπει, σε έναν κόσμο καλοπροαίρετο, που παρασύρεται από το δήθεν επαναστατικό, να του πούμε ότι αυτή η πολιτική που απαντάει στο ΚΚΕ είναι στάση αντικομμουνιστική, αντιΚΚΕ. Γιατί μόνο από αυτή την πολιτική του ΚΚΕ, αισθάνεται ότι χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια του».
Μεγαλώνουν οι ευθύνες Κόμματος και ΚΝΕ στις μάχες που έρχονται
«Στις μάχες που έρχονται μεγαλώνουν οι ευθύνες του Κόμματος και της ΚΝΕ, γιατί οι αγώνες πρέπει να πάρουν τροπή και να είναι ενάντια και στην κρατική καταστολή και στην καταστολή συνολικά και στην εργοδοτική βία και πρέπει να πάρουν κατεύθυνση ενάντια στους τρομονόμους, ευρωπαϊκούς και εγχώριους, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να ανεβάσουμε την ιδεολογικοπολιτική μας πάλη, πρέπει να δυναμώσουμε τις Οργανώσεις, για να έχουμε καλύτερες δυνατότητες να παλέψουμε για τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και της νέας γενιάς».
Ο Θ. Κωνσταντινίδης έκλεισε σημειώνοντας: «Πρέπει να απαντηθεί και η αντίληψη που προσπαθούν να περάσουν τα κρατικά και ιδιωτικά ΜΜΕ, ότι το ΚΚΕ έχει έναν αντίπαλο και αυτός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι λάθος. Για μας κύριος αντίπαλος είναι η άρχουσα τάξη και τα κόμματά της πρώτα και κύρια. Και μετά από εκεί είναι ο εγχώριος και διεθνής οπορτουνισμός, δεξιός και αριστερός, στη συγκεκριμένη περίπτωση μιλάμε για το δεξιό οπορτουνισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτός, πέρα των αυταπατών που καλλιεργεί στην κοινωνία, μπαίνει τροχοπέδη και παλεύει με νύχια και με δόντια αυτό που έχει κατανοηθεί σε κάποιο επίπεδο κάτω από τη δική μας πίεση όλα αυτά τα χρόνια και ωρίμασαν μερικές μάζες πιο ριζοσπαστικά, να δουν κάποια πράγματα. Ορθώνεται ανάχωμα.
Με αυτόν τον τυχοδιωκτισμό, και με την ΕΕ και με τον ονομαζόμενο αναρχικό και με το συμβιβασμό, θα τους ακούσεις μερικές φορές να μιλάνε και για την επανάσταση... Δεν μπορείς να είσαι και με το Ευρωπαϊκό Αριστερό Κόμμα και να είσαι και κοινωνικός επαναστάτης. Δε γίνεται. Φυσικά αυτοί με ευκολία μεταχειρίζονται λέξεις, έννοιες και καταστάσεις. Πρέπει να έχουμε κάθε φορά τη νηφαλιότητα και τα επιχειρήματα να τους αποκαλύπτουμε.»
Η πληκτικότης είναι η ενηλικίωση της σοβαρότητας
Και τώρα, ο άνθρωπος που μας έλειψε τα τελευταία χρόνια. Ο Νίκος Κωνσταντόπουλος στη Real News συνεντευξιάζεται κι ονειρεύεται πως την αυγή παντρεύεται το ΠΑΣΟΚ με το ΣΥΡΙΖΑ με κουμπάρο τον ΣΥΝ. Διαστροφή κι αυτή, ε; «Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ αρνείται ακόμη και τη συζήτηση για συνεργασία; Πολύ κακώς την αρνείται, κατά τη γνώμη μου. Ειδικά αυτή την περίοδο ο ΣΥΝ θα μπορούσε να πάρει ουσιαστικές και πολλές πρωτοβουλίες για να ανοίξει τη δημόσια συζήτηση γύρω από τα μεγάλα προγραμματικά θέματα διακυβέρνησης και τις ώριμες και πιεστικές διαρθρωτικές αλλαγές του πολιτικοκομματικού συστήματος. Ο ΣΥΝ είναι που θα έπρεπε να πιέζει πολιτικά για κυβερνήσεις συνεργασίας με προγράμματα σύγκλισης αντί να αντιδρά αμυντικά (…) Πιστεύετε κι εσείς ότι υπάρχει μετάλλαξη της φυσιογνωμίας του ΣΥΝ που ως πρόεδρος παραδώσατε; Η σημερινή περίοδος σημαδεύεται από την παγκόσμια κρίση του νεοφιλελευθερισμού, μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, σε συνθήκες που η δημοκρατική διακυβέρνηση αντιμετωπίζει κρίση αξιοπιστίας. Θα μπορούσε αυτή η κατάσταση να είναι, για τον ΣΥΝ, μια εξαιρετικά γόνιμη περίοδος. Είχε όλη την προετοιμασία και αποδοχή για κάτι τέτοιο. Δυστυχώς, όμως, επέλεξε άλλη πολιτική ατζέντα κι εγκλωβίστηκε. Οι κινητοποιήσεις των νέων δεν προσφέρονται για να επωφεληθεί από αυτές οποιοδήποτε κόμμα. Οι νέοι δεν αγωνίζονται να βρουν καθοδηγητές και εκφραστές. Όποιος, λοιπόν, απευθύνεται στους νέους με συναισθηματικές ατάκες και επικοινωνιακούς συμβολισμούς, δεν κάνει τίποτε άλλο από το να λαϊκίζει».
Να γιατί τον «πάω». Θυμήθηκε τώρα που δεν είναι αρχηγός κόμματος ότι υπάρχει νεολαία που δε γουστάρει κομματικά αφεντικά και μπόσηδες. Όσο ήταν αρχηγός αναζητούσε τη νεολαία στις … μικρές αγγελίες. Και μάλιστα μου αρέσει η φρεσκάδα της πολιτικής ορολογίας του: «λαϊκίζει». Κάπου μεταξύ Χατζηγάκη, Χατζηδάκη, Σημίτη, Διαμαντοπούλου, Χρυσοχοϊδη και Μαρκογιαννάκη στήθηκε και ο Κωνσταντόπουλος στην οικογενειακή φωτογραφία των «μη λαϊκιστών».
Και το καλύτερο το φύλαξε για το τέλος της ημερήσιας διαταγής του προς το ΣΥΝ, εκεί που παίζει με τα ονόματα Αλέξης και Αλέκος: «Κάποιοι, πάντως, ισχυρίζονται ότι ο κ. Αλαβάνος παραμένει ο ισχυρός άνδρας της Κουμουνδούρου και πως η ‘δυαρχία’ αποτελεί ‘καπέλο’ για τον κ. Τσίπρα, ο οποίος κλείνει έναν χρόνο στην ηγεσία του ΣΥΝ. Πώς κρίνετε την πορεία του; Έπειτα από ένα χρόνο, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο Αλέκος Αλαβάνος, που ήταν πρόεδρος, έπρεπε να φύγει για να ξανά είναι στην πράξη πρόεδρος, όπως επίσης και γιατί ο Αλέξης Τσίπρας, που δεν ήταν πρόεδρος, έπρεπε να εκλεγεί πρόεδρος του κόμματος, για να μην είναι και πάλι, ουσιαστικά, πρόεδρος. Είναι πρωτότυπο και καινοφανές σχήμα πολιτικής λειτουργίας, που δεν έχει σχέση με ανανεωτικές δημοκρατικές διαδικασίες ριζοσπαστικού κόμματος της Αριστεράς. Είναι λάθος.»
There’s probably no God
Ο Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής δεν ασχολήθηκε με τον ΣΥΝ και το ΣΥΡΙΖΑ. Ξέρουν, όμως, το ρητό του Όσκαρ Γουάιλντ: «Το χειρότερο από το να μιλούν άσχημα για σένα είναι να μη μιλούν καθόλου για σένα.» Έτσι θα ασχοληθούν ξανά με την πρώτη ευκαιρία. Στο ένθετο για το βιβλίο, όμως, ο Κώστας Κατσουλάρης τα ρίχνει στο Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου για τις κινητοποιήσεις στου Πατάκη και στο τέλος επιτίθεται στο ΣΥΡΙΖΑ (μπερδεύει, βέβαια, την Κουμουνδούρου με τη Βαλτετσίου) γιατί τις υποστηρίζει εκδίδοντας ανακοίνωση, τάχα μου χωρίς να ξέρει τι γίνεται εκεί πέρα, και λέει: «Αν πράγματι γνωρίζουν, ας αναλάβουν την ευθύνη των επιλογών τους. Κι ας μη διαμαρτύρονται ότι πέφτουν θύματα συκοφαντίας κι ότι αδίκως κατηγορούνται πως καλύπτουν ιδεολογικά βίαιες πρακτικές ή ότι προωθούν συστηματικά μια γκρίζα αντίληψη περί νομιμότητας». Να κι άλλο ένα ρητό του Όσκαρ: «Αν οι κατώτερες τάξεις δεν μας δίνουν το καλό παράδειγμα , ποια στο διάβολο είναι η χρησιμότητα τους;»
Καλή εβδομάδα
Θανάσης Τσακίρης
http://tsakiris.snn.gr
http://tsakthan.blogspot.com
http://tsakthan.wordpress.com
http://antiracistes.wordpress.com
http://homoecologicus.wordpress.com
http://leftypedia.wordpress.com
http://greekunions.wordpress.com
http://femininmasculin.wordpress.com
Monday, January 19, 2009
Κυριακάτικο ξύπνημα Νο. 7
Κυριακάτικο ξύπνημα Νο. 7
18/1/2009
Καλημέρα,
Είθισται οι εορτάζοντες να ξεκουράζονται την ημέρα της εορτής τους. Ο παρών εορτάζων θεωρεί ότι το καλύτερο δώρο που μπορεί να του κάνει κανείς είναι να νοιώσει ότι είναι μέρος μιας στοιχειώδους συλλογικότητας και αυτό είναι γεγονός κι ευχαριστώ για αυτό. Και ως τμήμα αυτής της συλλογικότητας ο παρών εορτάζων θεωρεί ότι πρέπει να επισημαίνει τα κακώς κείμενα αυτής και ας χαλάει ολίγον την ατμόσφαιρα της γιορτής. Η ανάγνωση του Τύπου στην οποία επιδίδομαι κατά το Σαββατοκύριακο μού δημιουργεί καμιά φορά συναισθήματα σαν κι αυτά του Ρίτσαρντ Γκηρ στην ταινία Το Ποίμνιο του σκηνοθέτη Άντριου Λάου (2006). Έχουμε την ίδια συνήθεια με τον πρωταγωνιστή να κυκλώνουμε τις ειδήσεις που μας ενδιαφέρουν όταν διαβάζουμε την εφημερίδα. Μόνο που ο καθένας έχει το δικό του στόχο. Ο Γκηρ αναζητά να ξετρυπώσει σεξουαλικούς εγκληματίες προτού επιτεθούν στα πρώην και επόμενα θύματά τους και τα ακρωτηριάσουν. Ο δικός μου στόχος είναι να ξετρυπώνω αυτούς που θέλουν να ακρωτηριάσουν τη συλλογικότητά μας, να της τσακίσουν το σώμα της, να της φοβίσουν την πολιτική της ψυχή και με την αφήγηση ιστοριών [Christian Salmon (2008) Storytelling. Αθήνα: Εκδ. Πολύτροπο] να την κάνουν συνένοχη στις πράξεις τους, ήτοι να τις «απολαμβάνουν» κι από πάνω.
The Doors of Perception
Σας συνήθισα στις συχνές αλλά με μαστοριά διατυπωμένες επιθέσεις του Κόσμου του Επενδυτή εναντίον μας. Χτες το storytelling το ανέλαβε ο ίδιος ο Φώτης Κουβέλης συνεντευξιαζόμενος από τον Βαγγέλη Παπαδημητρίου. Λέει, λοιπόν, γεμάτος αυτοπεποίθηση και …γλύκα ότι: «Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, εκτός από τον κινηματικό του χαρακτήρα, που καθόλου δεν υποτιμώ (Σημ. Θ.Τ.: και πάλι καλά) πρέπει να γίνει μια δύναμη που θα πρωταγωνιστήσει στην αλλαγή του πολιτικού σκηνικού.» Και πώς θα γίνει αυτό; Ακούστε, λοιπόν, τι μας προτείνει: «Η σύγχρονη ανανεωτική (Σημ. Θ.Τ.: το επίθετο «ριζοσπαστική» δεν ανήκει στο ελληνικό λεξιλόγιο μάλλον) Αριστερά πρέπει να ενσωματώνει στον πυρήνα της συγκρότησής της το ότι δεν πρέπει να είναι αδιάφορη αναφορικά με το μέγεθος της κυβερνητικής εξουσίας». Μη πάει ο νους σας στο …πονηρό, ότι δηλαδή πρέπει να είναι μικρή κι ευέλικτη ή μεγάλη και δυσκίνητη η κυβέρνηση. Διευκρινίζει παρακάτω ότι εννοεί πως η αριστερά πρέπει να επηρεάζει την πολιτική ζωή ως και το «επίπεδο της πολιτικής εξουσίας». Μήπως ερμηνεύει διαφορετικά τον «ύστερο Πουλαντζά» που επέμενε ότι το κράτος δεν είναι αδιαπέραστο από την ταξική σύγκρουση η οποία με τον ένα ή τον άλλο τρόπο διεξάγεται και στο εσωτερικό του κράτους; Λίγο πιο πριν, πάλι προσεκτικά είχε ταχθεί υπέρ της κοινής δράσης με το ΠΑΣΟΚ εντός κι εκτός βουλής. Φρονίμως ποιών δεν μίλησε υπέρ της κυβερνητικής συνεργασίας για τώρα: «Σήμερα με τα υπάρχοντα δεδομένα δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για μια γενικευμένη συνεργασία». Αφού υποβαθμίζει τις διαφορές στο εσωτερικό του ΣΥΝ και υπερασπίζεται το ημερολόγιο της Αυγής και αντιδρά στην επίθεση του κατεστημένου της πολιτικής ζωής εναντίον του ΣΥΝ για το ρόλο του στην εξέγερση του Δεκέμβρη, προσπαθεί εμμέσως να προβάλει την ατζέντα της «ανανεωτικής πτέρυγας» οφείλοντας, όπως λέει, να μας πει «ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει με σαφήνεια και καθαρότητα να μιλήσει για τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, για τα ζητήματα που έχουν σχέση με την παραγωγική διαδικασία, αλλά και για την Ευρώπη, τη θέση της Ελλάδας στην ενιαία ευρωπαϊκή οικογένεια και τη θέση της Ευρώπης στον κόσμο.» Τα έχει πει και τα έχει γράψει λεπτομερώς, βλέπετε, ο Φώτης Κουβέλης και η «πτέρυγα» όλα αυτά και ήλθε, φαίνεται, ο καιρός για να οργανώσουν promotion events. Όσον αφορά την ενιαία ευρωπαϊκή οικογένεια, μάλλον για το «άλλο με τον Τοτό» μιλάει.
Show me the way to the next whiskey bar, γιατί…
…έχω αρχίσει και τα βλέπω διπλά τα πράγματα και βλέπω και αντικατοπτρισμούς και νομίζω ότι η Real News του Χατζηνικολάου γίνεται η πιο…φιλοΣΥΡΙΖΙΚΗ εφημερίδα. Μη γελάτε. Πότε είδαμε δύο σελίδες με συνεντεύξεις δύο «ανανεωτικούς αριστερούς» σε εφημερίδα; Εγώ δει θυμάμαι στη σύντομη ζωή μου ως τώρα.Ο Στρατής Τριλίκης φιλοξενεί τον Γρηγόρη Ψαριανό και ο Βασίλης Σκουρής τον Λεωνίδα Κύρκο. Ο πρώτος τον βάζει τον Ψαριανό να απολογείται για τα πάντα, για τον Κολοκοτρώνη, τις Ερυθρές Ταξιαρχίες, την «κόλαση» της μαθητικής εξέγερσης, αλλά και τη…Δανία. Λέει ο Ψαριανός το εξής καταπληκτικό: «Αλλά όσο αυτοί είναι χυδαίοι, κλέφτες, λήσταρχοι, σαλταδόροι, ξεπουλάνε τη δημόσια περιουσία, τρώνε τα λεφτά των ασφαλισμένων στο χρηματιστήριο και τον τζόγο, βεβαίως θα εξεγερθεί ο κόσμος. Ας τα κόψουμε αυτά και ας δώσουν παροχές να δεις πόσο ωραία και ήσυχα θα περνάμε. Θα γίνουμε σαν τη Δανία». Τώρα πώς γίνεται ξαφνικά πρότυπο η Δανία, που είναι από τα ισχυρά προπύργια του ευρωπαϊκού νεοφιλελευθερισμού και που εσχάτως (πρόωρες εκλογές 2007) η ακροδεξιά ενισχύθηκε στο εσωτερικό του κυβερνώντος συντηρητικού συνασπισμού, μόνον ο Κύριος γνωρίζει. Το μόνο που μπορεί να αναγνωρίσει κανείς ως θετικό είναι η χαμηλή θέση στον πίνακα της διαφθοράς. ΟΚ. Πέραν τούτων και το κράτος πρόνοιας ξηλώνεται και οι θρησκευτικές εντάσεις δίνουν και παίρνουν, αν θυμηθούμε τις συγκρούσεις για τα αντιμουσουλμανικά σκίτσα του Μωάμεθ. Πάμε τώρα στον έτερο Καππαδόκη, τον Λεωνίδα Κύρκο, ο οποίος συνεχίζει τις απαγορεύσεις και την έκδοση φετφάδων: «Ο Αλέξης και ο Διαμαντής, τα δύο σύμβολα των ημερών, είναι δικά μας παιδιά. Να φράξουμε τον δρόμο του αίματος. Κατάρα σε όποιον ενεργήσει διαφορετικά.» Για τις «επεισοδιακές» διαδηλώσεις: «Ο δρόμος άδειασε. Οι μαγαζάτορες κατέβασαν ρολά. Οι γονείς πήραν τα παιδιά τους. Η κοινωνία αποσύρθηκε. Να τους υποστηρίξουμε; Δεν είμαστε καλά. Αυτοί είναι τρελοί από φανατισμό. Είναι για δέσιμο! Η κοινωνία θυμάται. Ξέρει. Τον τρόμο της Δεξιάς. Τον τρόμο της Αριστεράς.» Και το καλύτερο το κρατάει για το Συνασπισμό: «…είμαι εκτός γραμμής. Και ευτυχώς, γιατί έτσι δεν έχω καμιά ευθύνη για τα λάθη που διαπράχθηκαν το τελευταίο διάστημα και αλλοίωσαν την εικόνα συνεπούς δημοκρατικού κόμματος που είχαμε οικοδομήσει τα τελευταία χρόνια.» Τώρα, ποια είναι ακριβώς τα «τελευταία χρόνια» κανείς δε γνωρίζει. Πάντως, αξίζει να θυμόμαστε τις «παλιές, καλές εποχές» που ο Κύρκος και η αυλή του χαρακτήριζαν δημοκρατικές: διαγραφή χιλιάδων μελών της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος την άνοιξη του 1978 και τη δημιουργία της Β΄ Πανελλαδικής, τη διάλυση του ΚΚΕ εσωτερικού, την πολιτική κολιγιά του με τον Χαρίλαο Φλωράκη που την επέβαλε στην ΕΑΡ. Αξίζει να θυμηθούμε, επίσης, την απόλυτη υποστήριξη στα δικτατορικά καθεστώτα του Νικολάε Τσαουσέσκου και του Κιμ-Ιλ-Σουνγκ. Και για να μη μείνει αμφιβολία για τον «κυβερνητισμό» ως πολιτική στρατηγικής της αριστεράς που θέλει να επιβάλει, λέει: «Σας θυμίζω μία ωραία εγγλέζικη παροιμία, ότι αν θες να μάθεις τι σόι είναι αυτή η πουτίγκα πρέπει να τη δοκιμάσεις. Εμείς, χωρίς να δοκιμάσουμε την πουτίγκα, είτε την εξορκίζουμε, είτε την υμνολογούμε. Καλύτερο απ’ όλα είναι να τη δοκιμάσουμε.» Η πουτίγκα, όμως, υπάρχει κίνδυνος να είναι δηλητηριασμένη και το ΠΑΣΟΚ χρησιμοποιεί πάσης φύσεως δηλητήρια στις πουτίγκες που προσφέρει και μετά οι υπόλοιποι τρώνε κόλλυβα.
Sweet Home PASOKara
Τέλος, ο Γιάννης Καμπουράκης στον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής βάζει τίτλο: «“Διέγραψε” τον Τσίπρα το ΠΑΣΟΚ» και υπότιτλους: «Αντιμετωπίζει ως συνομιλητή μόνο τον Αλέκο Αλαβάνο», «Στη Χαριλάου Τρικούπη δεν ξεχνούν τα απαξιωτικά σχόλια του προέδρου του ΣΥΝ». Πληροφορούμαστε ότι «το ΠΑΣΟΚ είναι πλέον αποφασισμένο να επενδύσει σε υπαρκτά ρήγματα στο εσωτερικό του Συνασπισμού. Ρήγματα που βασίζονταν σε στρατηγικές διαφωνίας, κορυφαία εκ των οποίων ήταν και παραμένει η συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ ή με το ΚΚΕ για τη δημιουργία της «μεγάλης Αριστεράς» (…) Οι ανανωετικοί φέρονται δικαιωμένοι πλέον από την τελευταία επίθεση διαρκείας που εξαπολύουν το ΚΚΕ και η Αλ. Παπαρήγα εναντίον του κόμματός τους.» Επισημαίνει επίσης ότι το Αριστερό Ρεύμα σάστισε με όλη αυτή την κατάσταση με το ΚΚΕ και έτσι δεν αντέδρασε άμεσα στη νέα συμμαχία ΠΑΣΟΚ και ανανεωτικής πτέρυγας στο θέμα του ασύλου των ΑΕΙ/ΤΕΙ όταν ο Κουβέλης και η Διαμαντοπούλου συνέπλευσαν πολιτικά. Ιδού ένα από τα λαμπρά κοινά πεδία δράσης των δύο κομμάτων: η σταδιακή κατάργηση του ασύλου και ο περιορισμός του στους …σκληρούς δίσκους των υπολογιστών που ο Λεωνίδας Κύρκος έμαθε πως υπάρχουν και τους καταστρέφουν τα παλιόπαιδα τα ατίθασα. Έχω την εντύπωση πως για άλλους…δίσκους μίλαγε.
Αντεκδίκηση και υπομονή
Μουσική/Στίχοι: Χάσμα
Αντεκδίκηση και υπομονή
είναι δυο λέξεις που με βία ταιριάζουν μαζί
κι είναι εκδήλωση προσβλητική
η εφαρμογή της εξουσίας σε κάθε μορφή
Αντεκδίκηση και υπομονή
παλεύουν χρόνια στο μυαλό μας και στη λογική
μα είναι λύτρωση μοναδική
η καταστροφή της εξουσίας σε κάθε μορφή
Καλή εβδομάδα
Θανάσης Τσακίρηςhttp://tsakiris.snn.gr
http://tsakthan.blogspot.com
http://tsakthan.wordpress.com
http://antiracistes.wordpress.com
http://homoecologicus.wordpress.com
http://leftypedia.wordpress.com
http://greekunions.wordpress.com
http://femininmasculin.wordpress.com
18/1/2009
Καλημέρα,
Είθισται οι εορτάζοντες να ξεκουράζονται την ημέρα της εορτής τους. Ο παρών εορτάζων θεωρεί ότι το καλύτερο δώρο που μπορεί να του κάνει κανείς είναι να νοιώσει ότι είναι μέρος μιας στοιχειώδους συλλογικότητας και αυτό είναι γεγονός κι ευχαριστώ για αυτό. Και ως τμήμα αυτής της συλλογικότητας ο παρών εορτάζων θεωρεί ότι πρέπει να επισημαίνει τα κακώς κείμενα αυτής και ας χαλάει ολίγον την ατμόσφαιρα της γιορτής. Η ανάγνωση του Τύπου στην οποία επιδίδομαι κατά το Σαββατοκύριακο μού δημιουργεί καμιά φορά συναισθήματα σαν κι αυτά του Ρίτσαρντ Γκηρ στην ταινία Το Ποίμνιο του σκηνοθέτη Άντριου Λάου (2006). Έχουμε την ίδια συνήθεια με τον πρωταγωνιστή να κυκλώνουμε τις ειδήσεις που μας ενδιαφέρουν όταν διαβάζουμε την εφημερίδα. Μόνο που ο καθένας έχει το δικό του στόχο. Ο Γκηρ αναζητά να ξετρυπώσει σεξουαλικούς εγκληματίες προτού επιτεθούν στα πρώην και επόμενα θύματά τους και τα ακρωτηριάσουν. Ο δικός μου στόχος είναι να ξετρυπώνω αυτούς που θέλουν να ακρωτηριάσουν τη συλλογικότητά μας, να της τσακίσουν το σώμα της, να της φοβίσουν την πολιτική της ψυχή και με την αφήγηση ιστοριών [Christian Salmon (2008) Storytelling. Αθήνα: Εκδ. Πολύτροπο] να την κάνουν συνένοχη στις πράξεις τους, ήτοι να τις «απολαμβάνουν» κι από πάνω.
The Doors of Perception
Σας συνήθισα στις συχνές αλλά με μαστοριά διατυπωμένες επιθέσεις του Κόσμου του Επενδυτή εναντίον μας. Χτες το storytelling το ανέλαβε ο ίδιος ο Φώτης Κουβέλης συνεντευξιαζόμενος από τον Βαγγέλη Παπαδημητρίου. Λέει, λοιπόν, γεμάτος αυτοπεποίθηση και …γλύκα ότι: «Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, εκτός από τον κινηματικό του χαρακτήρα, που καθόλου δεν υποτιμώ (Σημ. Θ.Τ.: και πάλι καλά) πρέπει να γίνει μια δύναμη που θα πρωταγωνιστήσει στην αλλαγή του πολιτικού σκηνικού.» Και πώς θα γίνει αυτό; Ακούστε, λοιπόν, τι μας προτείνει: «Η σύγχρονη ανανεωτική (Σημ. Θ.Τ.: το επίθετο «ριζοσπαστική» δεν ανήκει στο ελληνικό λεξιλόγιο μάλλον) Αριστερά πρέπει να ενσωματώνει στον πυρήνα της συγκρότησής της το ότι δεν πρέπει να είναι αδιάφορη αναφορικά με το μέγεθος της κυβερνητικής εξουσίας». Μη πάει ο νους σας στο …πονηρό, ότι δηλαδή πρέπει να είναι μικρή κι ευέλικτη ή μεγάλη και δυσκίνητη η κυβέρνηση. Διευκρινίζει παρακάτω ότι εννοεί πως η αριστερά πρέπει να επηρεάζει την πολιτική ζωή ως και το «επίπεδο της πολιτικής εξουσίας». Μήπως ερμηνεύει διαφορετικά τον «ύστερο Πουλαντζά» που επέμενε ότι το κράτος δεν είναι αδιαπέραστο από την ταξική σύγκρουση η οποία με τον ένα ή τον άλλο τρόπο διεξάγεται και στο εσωτερικό του κράτους; Λίγο πιο πριν, πάλι προσεκτικά είχε ταχθεί υπέρ της κοινής δράσης με το ΠΑΣΟΚ εντός κι εκτός βουλής. Φρονίμως ποιών δεν μίλησε υπέρ της κυβερνητικής συνεργασίας για τώρα: «Σήμερα με τα υπάρχοντα δεδομένα δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για μια γενικευμένη συνεργασία». Αφού υποβαθμίζει τις διαφορές στο εσωτερικό του ΣΥΝ και υπερασπίζεται το ημερολόγιο της Αυγής και αντιδρά στην επίθεση του κατεστημένου της πολιτικής ζωής εναντίον του ΣΥΝ για το ρόλο του στην εξέγερση του Δεκέμβρη, προσπαθεί εμμέσως να προβάλει την ατζέντα της «ανανεωτικής πτέρυγας» οφείλοντας, όπως λέει, να μας πει «ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει με σαφήνεια και καθαρότητα να μιλήσει για τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, για τα ζητήματα που έχουν σχέση με την παραγωγική διαδικασία, αλλά και για την Ευρώπη, τη θέση της Ελλάδας στην ενιαία ευρωπαϊκή οικογένεια και τη θέση της Ευρώπης στον κόσμο.» Τα έχει πει και τα έχει γράψει λεπτομερώς, βλέπετε, ο Φώτης Κουβέλης και η «πτέρυγα» όλα αυτά και ήλθε, φαίνεται, ο καιρός για να οργανώσουν promotion events. Όσον αφορά την ενιαία ευρωπαϊκή οικογένεια, μάλλον για το «άλλο με τον Τοτό» μιλάει.
Show me the way to the next whiskey bar, γιατί…
…έχω αρχίσει και τα βλέπω διπλά τα πράγματα και βλέπω και αντικατοπτρισμούς και νομίζω ότι η Real News του Χατζηνικολάου γίνεται η πιο…φιλοΣΥΡΙΖΙΚΗ εφημερίδα. Μη γελάτε. Πότε είδαμε δύο σελίδες με συνεντεύξεις δύο «ανανεωτικούς αριστερούς» σε εφημερίδα; Εγώ δει θυμάμαι στη σύντομη ζωή μου ως τώρα.Ο Στρατής Τριλίκης φιλοξενεί τον Γρηγόρη Ψαριανό και ο Βασίλης Σκουρής τον Λεωνίδα Κύρκο. Ο πρώτος τον βάζει τον Ψαριανό να απολογείται για τα πάντα, για τον Κολοκοτρώνη, τις Ερυθρές Ταξιαρχίες, την «κόλαση» της μαθητικής εξέγερσης, αλλά και τη…Δανία. Λέει ο Ψαριανός το εξής καταπληκτικό: «Αλλά όσο αυτοί είναι χυδαίοι, κλέφτες, λήσταρχοι, σαλταδόροι, ξεπουλάνε τη δημόσια περιουσία, τρώνε τα λεφτά των ασφαλισμένων στο χρηματιστήριο και τον τζόγο, βεβαίως θα εξεγερθεί ο κόσμος. Ας τα κόψουμε αυτά και ας δώσουν παροχές να δεις πόσο ωραία και ήσυχα θα περνάμε. Θα γίνουμε σαν τη Δανία». Τώρα πώς γίνεται ξαφνικά πρότυπο η Δανία, που είναι από τα ισχυρά προπύργια του ευρωπαϊκού νεοφιλελευθερισμού και που εσχάτως (πρόωρες εκλογές 2007) η ακροδεξιά ενισχύθηκε στο εσωτερικό του κυβερνώντος συντηρητικού συνασπισμού, μόνον ο Κύριος γνωρίζει. Το μόνο που μπορεί να αναγνωρίσει κανείς ως θετικό είναι η χαμηλή θέση στον πίνακα της διαφθοράς. ΟΚ. Πέραν τούτων και το κράτος πρόνοιας ξηλώνεται και οι θρησκευτικές εντάσεις δίνουν και παίρνουν, αν θυμηθούμε τις συγκρούσεις για τα αντιμουσουλμανικά σκίτσα του Μωάμεθ. Πάμε τώρα στον έτερο Καππαδόκη, τον Λεωνίδα Κύρκο, ο οποίος συνεχίζει τις απαγορεύσεις και την έκδοση φετφάδων: «Ο Αλέξης και ο Διαμαντής, τα δύο σύμβολα των ημερών, είναι δικά μας παιδιά. Να φράξουμε τον δρόμο του αίματος. Κατάρα σε όποιον ενεργήσει διαφορετικά.» Για τις «επεισοδιακές» διαδηλώσεις: «Ο δρόμος άδειασε. Οι μαγαζάτορες κατέβασαν ρολά. Οι γονείς πήραν τα παιδιά τους. Η κοινωνία αποσύρθηκε. Να τους υποστηρίξουμε; Δεν είμαστε καλά. Αυτοί είναι τρελοί από φανατισμό. Είναι για δέσιμο! Η κοινωνία θυμάται. Ξέρει. Τον τρόμο της Δεξιάς. Τον τρόμο της Αριστεράς.» Και το καλύτερο το κρατάει για το Συνασπισμό: «…είμαι εκτός γραμμής. Και ευτυχώς, γιατί έτσι δεν έχω καμιά ευθύνη για τα λάθη που διαπράχθηκαν το τελευταίο διάστημα και αλλοίωσαν την εικόνα συνεπούς δημοκρατικού κόμματος που είχαμε οικοδομήσει τα τελευταία χρόνια.» Τώρα, ποια είναι ακριβώς τα «τελευταία χρόνια» κανείς δε γνωρίζει. Πάντως, αξίζει να θυμόμαστε τις «παλιές, καλές εποχές» που ο Κύρκος και η αυλή του χαρακτήριζαν δημοκρατικές: διαγραφή χιλιάδων μελών της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος την άνοιξη του 1978 και τη δημιουργία της Β΄ Πανελλαδικής, τη διάλυση του ΚΚΕ εσωτερικού, την πολιτική κολιγιά του με τον Χαρίλαο Φλωράκη που την επέβαλε στην ΕΑΡ. Αξίζει να θυμηθούμε, επίσης, την απόλυτη υποστήριξη στα δικτατορικά καθεστώτα του Νικολάε Τσαουσέσκου και του Κιμ-Ιλ-Σουνγκ. Και για να μη μείνει αμφιβολία για τον «κυβερνητισμό» ως πολιτική στρατηγικής της αριστεράς που θέλει να επιβάλει, λέει: «Σας θυμίζω μία ωραία εγγλέζικη παροιμία, ότι αν θες να μάθεις τι σόι είναι αυτή η πουτίγκα πρέπει να τη δοκιμάσεις. Εμείς, χωρίς να δοκιμάσουμε την πουτίγκα, είτε την εξορκίζουμε, είτε την υμνολογούμε. Καλύτερο απ’ όλα είναι να τη δοκιμάσουμε.» Η πουτίγκα, όμως, υπάρχει κίνδυνος να είναι δηλητηριασμένη και το ΠΑΣΟΚ χρησιμοποιεί πάσης φύσεως δηλητήρια στις πουτίγκες που προσφέρει και μετά οι υπόλοιποι τρώνε κόλλυβα.
Sweet Home PASOKara
Τέλος, ο Γιάννης Καμπουράκης στον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής βάζει τίτλο: «“Διέγραψε” τον Τσίπρα το ΠΑΣΟΚ» και υπότιτλους: «Αντιμετωπίζει ως συνομιλητή μόνο τον Αλέκο Αλαβάνο», «Στη Χαριλάου Τρικούπη δεν ξεχνούν τα απαξιωτικά σχόλια του προέδρου του ΣΥΝ». Πληροφορούμαστε ότι «το ΠΑΣΟΚ είναι πλέον αποφασισμένο να επενδύσει σε υπαρκτά ρήγματα στο εσωτερικό του Συνασπισμού. Ρήγματα που βασίζονταν σε στρατηγικές διαφωνίας, κορυφαία εκ των οποίων ήταν και παραμένει η συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ ή με το ΚΚΕ για τη δημιουργία της «μεγάλης Αριστεράς» (…) Οι ανανωετικοί φέρονται δικαιωμένοι πλέον από την τελευταία επίθεση διαρκείας που εξαπολύουν το ΚΚΕ και η Αλ. Παπαρήγα εναντίον του κόμματός τους.» Επισημαίνει επίσης ότι το Αριστερό Ρεύμα σάστισε με όλη αυτή την κατάσταση με το ΚΚΕ και έτσι δεν αντέδρασε άμεσα στη νέα συμμαχία ΠΑΣΟΚ και ανανεωτικής πτέρυγας στο θέμα του ασύλου των ΑΕΙ/ΤΕΙ όταν ο Κουβέλης και η Διαμαντοπούλου συνέπλευσαν πολιτικά. Ιδού ένα από τα λαμπρά κοινά πεδία δράσης των δύο κομμάτων: η σταδιακή κατάργηση του ασύλου και ο περιορισμός του στους …σκληρούς δίσκους των υπολογιστών που ο Λεωνίδας Κύρκος έμαθε πως υπάρχουν και τους καταστρέφουν τα παλιόπαιδα τα ατίθασα. Έχω την εντύπωση πως για άλλους…δίσκους μίλαγε.
Αντεκδίκηση και υπομονή
Μουσική/Στίχοι: Χάσμα
Αντεκδίκηση και υπομονή
είναι δυο λέξεις που με βία ταιριάζουν μαζί
κι είναι εκδήλωση προσβλητική
η εφαρμογή της εξουσίας σε κάθε μορφή
Αντεκδίκηση και υπομονή
παλεύουν χρόνια στο μυαλό μας και στη λογική
μα είναι λύτρωση μοναδική
η καταστροφή της εξουσίας σε κάθε μορφή
Καλή εβδομάδα
Θανάσης Τσακίρηςhttp://tsakiris.snn.gr
http://tsakthan.blogspot.com
http://tsakthan.wordpress.com
http://antiracistes.wordpress.com
http://homoecologicus.wordpress.com
http://leftypedia.wordpress.com
http://greekunions.wordpress.com
http://femininmasculin.wordpress.com
Sunday, December 07, 2008
Το Σαββατοκύριακο αυτό είχαμε φούντωμα των δημοσιογραφικές «παρεμβάσεων» κατά του Τσίπρα, της αριστερής στροφής, της «δυαρχίας» κλπ σε βαθμό που άρχισα να ξεπερνάω το σύνδρομο στέρησης που ένοιωθα την περασμένη Κυριακή. Βέβαια η Βούλα των Νέων που μας διασκεδάζει τα Σάββατα, αποφάσισε να ασχοληθεί με το βίο και την πολιτεία της συντρόφισσας Αλέκας Παπαρήγα και έτσι έχω σκαμπανεβάσματα με το σύνδρομο στέρησης. Μαθαίνουμε , όμως, ότι «[Σ]υνομιλητές του Χαρίλαου Φλωράκη διατείνονται ότι ο ιστορικός ηγέτης του ΚΚΕ λίγα χρόνια πριν από τον θάνατό του, κι ενώ η Αλέκα Παπαρήγα είχε δείξει σαφή δείγματα γραφής, έλεγε πως η επιλογή της Παπαρήγα ‘ήταν μεγάλο λάθος μου’. Ορισμένοι επισημαίνουν πως δεν είναι τυχαίο ότι τα τελευταία χρόνια πριν από τον θάνατό του ο Φλωράκης δεν πατούσε το πόδι του στον Περισσό, αφού ένιωθε αφιλόξενα στο ίδιο το σπίτι του λαού.»
Η αρπαγή της… Ευρώπης
Ο Κόσμος του Επενδυτή φροντίζει σε ολοσέλιδο ρεπορτάζ (σελ. 18) να μας ενημερώσει για τη «μυστική συνάντηση» του Αλέξη Τσίπρα με τον Ρούντι Ρινάλντι (και τις επόμενες ημέρες με Ρονάλντο, Ρινάλντο, Ριβάλντι και Ροναλτνίνιο) που είχαν ως κύριο πιάτο τον…Παπαδημούλη, ο οποίος, όμως, εκείνη την ώρα έδινε μίνι συνέντευξη στην εφημερίδα. Είπε, λοιπόν, ο ευρωβουλευτής του ΣΥΝ: «Είναι αληθές ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα κάποιοι σας βάζουν εμπόδια; Δημοσίως ακούω καλά λόγια από όλους. Κάποιοι, όμως, ίσως να επιδιώξουν τον παραγκωνισμό μου επειδή τον παραγκωνισμό μου επειδή δεν με θεωρούν ‘δικό τους’. Είναι φυσικό να υπάρχουν κι άλλες επιδιώξεις και φιλοδοξίες. Αν επικρατήσουν αξιοκρατικά ενωτικά κριτήρια και το ευρύτερο συλλογικό συμφέρον, όλα θα πάνε καλά. Από ποιόν εξαρτάται; Από τα μέλη του ΣΥΝ που θα ψηφίσουν, πιστεύω, αξιοκρατικά και σύμφωνα με το καταστατικό. Από τις δημοκρατικές διαδικασίες στον ΣΥΝ και τον ΣΥΡΙΖΑ, που προτείνω να είναι ανοιχτές στην ουσιαστική συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων αριστερών χιλιάδων. Έχετε πει ότι θα επιθυμούσατε να είστε επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ… Το 2004, χιλιάδες μέλη του ΣΥΝ, υπερβαίνοντας τασικούς διαχωρισμούς, με εξέλεξαν επικεφαλής. Θέτω στην κρίση τους τον πλούσιο απολογισμό αυτής της θητείας. Ζητώ την ανανέωση της εμπιστοσύνης τους για μια δεύτερη και τελευταία θητεία. Πιστεύω ότι θα συμβάλει σε ένα καλό εκλογικό αποτέλεσμα.» Το ρεπορτάζ του Βαγγέλη Παπαδημητρίου μιλάει για τα δύο σενάρια των «σκληροπυρηνικών Χουντή, Βούτση, Λαφαζάνη» και των «ανανεωτικών-μετριοπαθών του ρεύματος». Το πρώτο προβλέπει «να κερδίσει στην εσωκομματική ψηφοφορία ο Νίκος Χουντής τον Δημήτρη Παπαδημούλη –και έτσι να πάρει και την προσωπική του εκδίκηση για την ‘ήττα’ του 2004, όταν είχε κερδίσει ο νυν ευρωβουλευτής του ΣΥΝ- και κατά δεύτερο λόγο να υπάρξει μια δεύτερη υποψηφιότητα από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, με συνέπεια να εκτοπιστεί στην τρίτη θέση ο Δημήτρης Παπαδημούλης, η οποία, όμως, δεν θεωρείται σίγουρα εκλόγιμη.» Το δεύτερο σενάριο που ξεκινά με την κατάθεση της πρότασης της ανανεωτικής τάσης «οι δύο πρώτες θέσεις να είναι υποψηφιότητες από την πλευρά του ΣΥΝ και η τρίτη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αξίζει να σημειωθεί πως η ψηφοφορία θα γίνει τον Φεβρουάριο και πολλοί εκφράζουν φόβους αποκλεισμού και αντικειμενικότητάς της.»
Ο Αλέξης, ο Φίσερ κι ο Φραντς
«Άλλο Αλέκος, άλλο Αλέξης» είναι το τιτλάκι του σχολίου των «παρατυπιών» του Σαββατιάτικου Ελεύθερου Τύπου (σελ.4) «Ενώ στο ΠΑΣΟΚ πανηγυρίζουν για την πτώση του ΣΥΝ στις δημοσκοπήσεις, στην Κουμουνδούρου δυναμώνουν οι γκρίνιες για τον Αλέξη Τσίπρα. Το κακό για τον πρόεδρο του ΣΥΝ είναι ότι εναντίον του, εκτός τωνανανεωτικών, στρέφονται πλέον και στελέχη του αριστερού ρεύματος όπως οι Γιάννης Δραγασάκης και Νίκος Βούτσης. Του χρεώνουν -ακούω- ότι η σκληρή αρνητική γραμμή στο ενδεχόμενο κυβερνητικής συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ συρρικνώνει τον Συνασπισμό. Το περίεργο είναι ότι δεν ασκούν ανάλογη κριτική στον Αλέκο Αλαβάνο, στον οποίο αναγνωρίζουν τη μαεστρία να αφήνει περιθώρια στο ενδεχόμενο συνεργασίας αν και το αρνείται. Να σημειώσω ότι οι θιασώτες της συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ αναφέρουν ως παράδειγμα προς μίμηση την πορεία των Πράσινων της Γερμανίας, οι οποίοι μετά την πρώτη συμμετοχή τους σε κυβέρνηση καταγράφηκαν ως αξιόπιστη πολιτική δύναμη.» Κι ύστερα «ξύπνησε» ο «παράτυπος» και είδε βόμβες να πέφτουν στη Γιουγκοσλαβία, άνθρωποι να σκοτώνονται με τη συμβολή των Πράσινων του Φίσερ και σήμερα να «παίζει» σενάριο συνεργασίας των Πράσινων σε επίπεδο κυβέρνησης της ΟΔΓ με τους Χριστιανοδημοκράτες, με πρότυπο τη συνεργασία στο Αμβούργο.
Ο Τάκης του 16ου
Η Σαββατιάτικη Ελευθεροτυπία φιλοξενεί, όπως κάθε 15νθήμερο, τον Τάκη Φωτόπουλο, ο οποίος έχει οπαδούς ανάμεσά μας. Στο φύλλο του Σαββάτου γράφει: <<Ερώτηση: μήπως στο μέλλον το φακέλωμα δεν θα γίνεται από την «επάρατη» Δεξιά αλλά από την «ανανεωτική αντικαπιταλιστική Αριστερά», η οποία φαίνεται, παίρνοντας δεδομένη την αντιπροσωπευτική «δημοκρατία» με κάποια ίσως «μερεμέτια», θα χαρακτηρίζει φασίστα όποιον υποσυνείδητα εκφράζει το αίτημα για μια άλλη δημοκρατία και πολιτική (έστω και αν στην πορεία κάνει αβάσιμες γενικεύσεις) από αυτό που περνά για «δημοκρατία» και «πολιτική» σήμερα;.>> Μήπως οι οπαδοί του πρέπει να το ξανασκεφτούν; Μήπως, πρέπει, να του πουν έστω, «κόψε κάτι»;
Το Κυριακάτικο Ξύπνημα σταματάει προς το παρόν εδώ, διότι ένα 16χρονο αγόρι, ο Ανδρέας Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από μπάτσο του 5ου Αστυνομικού Τμήματος Εξαρχείων μετά από συνηθισμένο λεκτικό διαπληκτισμό. ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΘΕ ΠΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ.
ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗ 1 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΓΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΘΗΝΑΣ.
ΚΑΛΟΥΝ: ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΥΝ, ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΑΡΑΝ, Α.Κ., ΑΡΑΣ, ΚΚΕ (Μ-Λ), ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΣΤΕΚΙ ΝΕΟΛΑΙΑΣ κ.α.
ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ, ΣΤΙΣ 12:30 ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ (ΟΔΟΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ) ΔΡΑΣΗ ΚΑΤΆ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΒΙΑΣ
ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΟΡΕΊΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ ΣΤΙΣ 12
Η αρπαγή της… Ευρώπης
Ο Κόσμος του Επενδυτή φροντίζει σε ολοσέλιδο ρεπορτάζ (σελ. 18) να μας ενημερώσει για τη «μυστική συνάντηση» του Αλέξη Τσίπρα με τον Ρούντι Ρινάλντι (και τις επόμενες ημέρες με Ρονάλντο, Ρινάλντο, Ριβάλντι και Ροναλτνίνιο) που είχαν ως κύριο πιάτο τον…Παπαδημούλη, ο οποίος, όμως, εκείνη την ώρα έδινε μίνι συνέντευξη στην εφημερίδα. Είπε, λοιπόν, ο ευρωβουλευτής του ΣΥΝ: «Είναι αληθές ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα κάποιοι σας βάζουν εμπόδια; Δημοσίως ακούω καλά λόγια από όλους. Κάποιοι, όμως, ίσως να επιδιώξουν τον παραγκωνισμό μου επειδή τον παραγκωνισμό μου επειδή δεν με θεωρούν ‘δικό τους’. Είναι φυσικό να υπάρχουν κι άλλες επιδιώξεις και φιλοδοξίες. Αν επικρατήσουν αξιοκρατικά ενωτικά κριτήρια και το ευρύτερο συλλογικό συμφέρον, όλα θα πάνε καλά. Από ποιόν εξαρτάται; Από τα μέλη του ΣΥΝ που θα ψηφίσουν, πιστεύω, αξιοκρατικά και σύμφωνα με το καταστατικό. Από τις δημοκρατικές διαδικασίες στον ΣΥΝ και τον ΣΥΡΙΖΑ, που προτείνω να είναι ανοιχτές στην ουσιαστική συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων αριστερών χιλιάδων. Έχετε πει ότι θα επιθυμούσατε να είστε επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ… Το 2004, χιλιάδες μέλη του ΣΥΝ, υπερβαίνοντας τασικούς διαχωρισμούς, με εξέλεξαν επικεφαλής. Θέτω στην κρίση τους τον πλούσιο απολογισμό αυτής της θητείας. Ζητώ την ανανέωση της εμπιστοσύνης τους για μια δεύτερη και τελευταία θητεία. Πιστεύω ότι θα συμβάλει σε ένα καλό εκλογικό αποτέλεσμα.» Το ρεπορτάζ του Βαγγέλη Παπαδημητρίου μιλάει για τα δύο σενάρια των «σκληροπυρηνικών Χουντή, Βούτση, Λαφαζάνη» και των «ανανεωτικών-μετριοπαθών του ρεύματος». Το πρώτο προβλέπει «να κερδίσει στην εσωκομματική ψηφοφορία ο Νίκος Χουντής τον Δημήτρη Παπαδημούλη –και έτσι να πάρει και την προσωπική του εκδίκηση για την ‘ήττα’ του 2004, όταν είχε κερδίσει ο νυν ευρωβουλευτής του ΣΥΝ- και κατά δεύτερο λόγο να υπάρξει μια δεύτερη υποψηφιότητα από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, με συνέπεια να εκτοπιστεί στην τρίτη θέση ο Δημήτρης Παπαδημούλης, η οποία, όμως, δεν θεωρείται σίγουρα εκλόγιμη.» Το δεύτερο σενάριο που ξεκινά με την κατάθεση της πρότασης της ανανεωτικής τάσης «οι δύο πρώτες θέσεις να είναι υποψηφιότητες από την πλευρά του ΣΥΝ και η τρίτη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αξίζει να σημειωθεί πως η ψηφοφορία θα γίνει τον Φεβρουάριο και πολλοί εκφράζουν φόβους αποκλεισμού και αντικειμενικότητάς της.»
Ο Αλέξης, ο Φίσερ κι ο Φραντς
«Άλλο Αλέκος, άλλο Αλέξης» είναι το τιτλάκι του σχολίου των «παρατυπιών» του Σαββατιάτικου Ελεύθερου Τύπου (σελ.4) «Ενώ στο ΠΑΣΟΚ πανηγυρίζουν για την πτώση του ΣΥΝ στις δημοσκοπήσεις, στην Κουμουνδούρου δυναμώνουν οι γκρίνιες για τον Αλέξη Τσίπρα. Το κακό για τον πρόεδρο του ΣΥΝ είναι ότι εναντίον του, εκτός τωνανανεωτικών, στρέφονται πλέον και στελέχη του αριστερού ρεύματος όπως οι Γιάννης Δραγασάκης και Νίκος Βούτσης. Του χρεώνουν -ακούω- ότι η σκληρή αρνητική γραμμή στο ενδεχόμενο κυβερνητικής συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ συρρικνώνει τον Συνασπισμό. Το περίεργο είναι ότι δεν ασκούν ανάλογη κριτική στον Αλέκο Αλαβάνο, στον οποίο αναγνωρίζουν τη μαεστρία να αφήνει περιθώρια στο ενδεχόμενο συνεργασίας αν και το αρνείται. Να σημειώσω ότι οι θιασώτες της συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ αναφέρουν ως παράδειγμα προς μίμηση την πορεία των Πράσινων της Γερμανίας, οι οποίοι μετά την πρώτη συμμετοχή τους σε κυβέρνηση καταγράφηκαν ως αξιόπιστη πολιτική δύναμη.» Κι ύστερα «ξύπνησε» ο «παράτυπος» και είδε βόμβες να πέφτουν στη Γιουγκοσλαβία, άνθρωποι να σκοτώνονται με τη συμβολή των Πράσινων του Φίσερ και σήμερα να «παίζει» σενάριο συνεργασίας των Πράσινων σε επίπεδο κυβέρνησης της ΟΔΓ με τους Χριστιανοδημοκράτες, με πρότυπο τη συνεργασία στο Αμβούργο.
Ο Τάκης του 16ου
Η Σαββατιάτικη Ελευθεροτυπία φιλοξενεί, όπως κάθε 15νθήμερο, τον Τάκη Φωτόπουλο, ο οποίος έχει οπαδούς ανάμεσά μας. Στο φύλλο του Σαββάτου γράφει: <<Ερώτηση: μήπως στο μέλλον το φακέλωμα δεν θα γίνεται από την «επάρατη» Δεξιά αλλά από την «ανανεωτική αντικαπιταλιστική Αριστερά», η οποία φαίνεται, παίρνοντας δεδομένη την αντιπροσωπευτική «δημοκρατία» με κάποια ίσως «μερεμέτια», θα χαρακτηρίζει φασίστα όποιον υποσυνείδητα εκφράζει το αίτημα για μια άλλη δημοκρατία και πολιτική (έστω και αν στην πορεία κάνει αβάσιμες γενικεύσεις) από αυτό που περνά για «δημοκρατία» και «πολιτική» σήμερα;.>> Μήπως οι οπαδοί του πρέπει να το ξανασκεφτούν; Μήπως, πρέπει, να του πουν έστω, «κόψε κάτι»;
Το Κυριακάτικο Ξύπνημα σταματάει προς το παρόν εδώ, διότι ένα 16χρονο αγόρι, ο Ανδρέας Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από μπάτσο του 5ου Αστυνομικού Τμήματος Εξαρχείων μετά από συνηθισμένο λεκτικό διαπληκτισμό. ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΘΕ ΠΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ.
ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗ 1 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΓΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΘΗΝΑΣ.
ΚΑΛΟΥΝ: ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΥΝ, ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΑΡΑΝ, Α.Κ., ΑΡΑΣ, ΚΚΕ (Μ-Λ), ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΣΤΕΚΙ ΝΕΟΛΑΙΑΣ κ.α.
ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ, ΣΤΙΣ 12:30 ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ (ΟΔΟΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ) ΔΡΑΣΗ ΚΑΤΆ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΒΙΑΣ
ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΟΡΕΊΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ ΣΤΙΣ 12
Subscribe to:
Posts (Atom)
Κινηματογραφική Λέσχη Ηλιούπολης-ΤΕΤΑΡΤΗ 7/14/2022 Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ (ΝΤΟΜΑΝΓΚΤΣΙΝ ΓΕΟΤΖΑ)
Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ (ΝΤΟΜΑΝΓΚΤΣΙΝ ΓΕΟΤΖΑ) του Χονγκ Σανγκ-σου (ΝΟΤΙΑ ΚΟΡ...
-
Κυριακή 29 Νοεμβρίου 13.00 - 14.00 Στο Κόκκινο 105,5 Ο Ελευθέριος Βενιζέλος ανάμεσα στο μύθο και την ιστορία Συζητούν ο Χρήστος Τριανταφύλλ... -
Sunday tsakthan 26 July 2009 Ο Αύγουστος ξεκίνησε νωρίς Και έπειτα στις ξέρες του Ακορά τσούρμο το άγριο κύμα θα μας βγάλει τέρατα βαμμένα π...