Tsakthan Daily 5/5/2018 -- Κράτος και Παγκοσμιοποίηση: Τα κυδώνια μυρίζουνε ακόμα!

Αν οι παραπάνω λάτρεις της παγκοσμιοποίησης έχουν φτάσει στο σημείο να αφήνουν την τύχη του κράτους στα χέρια των εργολάβων κηδειών, υπάρχουν και οι σκεπτικιστές που κάνουν πως δεν βλέπουν -και κάποιοι εξ αυτών δε μπορούν να δουν- τις όποιες αλλαγές έχουν συντελεστεί. Προχωρούν τόσο  πολύ ώστε να θεωρούν  ότι στην πραγματικότητα η παγκόσμια οικονομία είναι πιο κλειστή και από την προ-1984 περίοδο ανάπτυξης του καπιταλισμού. Ούτε θεωρούν ότι υπάρχει υψηλότερο επίπεδο ολοκλήρωσης όπως τότε. Τέλος, αμφισβητούν την άποψη για την ύπαρξη κόσμου χωρίς σύνορα. Θεωρείται ότι υπό το μανδύα της παγκοσμιοποίησης επιχειρείται να επιβληθεί ως αναπόφευκτη η σκόπιμη ιδεολογικά διαδικασία της οικονομικής φιλελευθεροποίησης που υποτάσσει τα κράτη και τα άτομα στις ολοένα και πιο επιθετικές δυνάμεις της αγοράς. Υπάρχει και μια ακόμη άποψη στην τάση αυτή που δέχεται ότι έχουν γίνει βήματα προς την παγκοσμιοποίηση αλλά δεν ήταν τόσο στέρεα με αποτέλεσμα σε κάθε αποτυχία να υπάρχει η αντίστροφή πορεία προς το «τέλος της παγκοσμιοποίησης». Οι εμπορικές και επενδυτικές ροές απέχουν πολύ από το να είναι παγκόσμιες. Αντιθέτως, σε πολύ υψηλό βαθμό συγκεντρώνονται στο τρίγωνο Βόρεια Αμερική-Ευρώπη-Ιαπωνία, αφήνοντας απ’ έξω τις αναπτυσσόμενες χώρες για τις οποίες υπάρχουν μόνο ψίχουλα: μόνο 16% των άμεσων ξένων επενδύσεων πήγαν στα 2/3 του παγκόσμιου πληθυσμού στις αρχές της περασμένης δεκαετίας. Οι επιχειρήσεις δεν πηγαινοέρχονται ανενόχλητες από χώρα σε χώρα γιατί το κόστος απεγκατάστασης/αποεπένδυσης, από μια χώρα όπου μια επιχείρηση έχει επενδύσει πολύ χρόνο και χρήμα σε ουσιαστικές δαπάνες όπως η εκπαίδευση του προσωπικού, στην πραγματικότητα μπορεί να είναι υψηλότερο από το κέρδος λόγω διαφοράς φορολογίας. Επομένως, αυτές οι επιχειρήσεις δεν είναι πραγματικά παγκόσμιες αλλά λειτουργούν με μια ξεχωριστή και ισχυρή εθνική βάση.

Συμπεραίνουν, λοιπόν, οι σκεπτικιστές, ότι πρόκειται για μια «ανοιχτή διεθνή οικονομία που ακόμη, στη βάση της, χαρακτηρίζεται από συναλλαγές μεταξύ σχετικά ξεχωριστών εθνικών οικονομιών και όπου πολλά αποτελέσματα, όπως η ανταγωνιστική επίδοση των επιχειρήσεων και των τομέων, καθορίζονται ουσιαστικά από διαδικασίες που λαμβάνουν χώρα στο εθνικό επίπεδο. Όσον αφορά το μέλλον του κράτους θεωρούν ότι η αναγγελία του θανάτου του ιστορικού αυτού θεσμού είναι «πρώιμη» ή «ανεπαρκώς θεμελιωμένη», καθώς ακόμη και στη δεκαετία του 1990, όταν όλα ιδιωτικοποιούνταν στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, το μερίδιο των κυβερνητικών δαπανών ως προς το ΑΕΠ ανερχόταν σε μέσους όρους σε 47% έναντι 21% στην προ του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου περίοδο.

.
O’ Brien R. (1992) Global Financial Integration:  The End of Geography. New York, NY: Council on Foreign Relations Press.
 Friedman Th. (1999) The Lexus and the Olive Tree. London, UK: HarperCollins.
 Hirst P. and Thompson G. (1996) Globalization in Question: The International Economy and the Possibilities of Governance. Cambridge, UK: Polity Press και  McMichael P. (2000) Development and Social Change. A Global Perspective. Thousand Oaks, CA: Pine Forge Press.
Rugman A. (2000) The End of Globalization. London: Random House.

Θανάσης Τσακίρης




Μια χωριανή μου πέρδικα - 1975     
 
Στίχοι:   Ερρίκος Θαλασσινός
Μουσική:   Νίκος Ξυλούρης
Ερμηνεία: Νίκος Ξυλούρης

"Μια χωριανή μου πέρδικα
του κήπου μου τση βιόλες,
άλλες τσιμπά κι άλλες μαδεί
κι εξέρανέ τση όλες".

Να τη χαλάσεις τη φωλιά,
την πέρδικα να διώξεις.
Το νου σου στο κεφάλι σου
να τον αναμαζώξεις.

Μια χωριανή μου πέρδικα
ξεσήκωσε το νου μου
και δεν αναμαζώνομαι
στο σπίτι του κυρού μου.

Θα την ταΐζω ζάχαρη
να μην την αγριέψω
κι όντε κοιμάται η μάνα τζη
τη νύχτα θα την κλέψω.

Να την εκλέψεις δε βαστάς,
είναι μικρή και κλαίει
κι ανε της πεις και τίποτα
της μάνας της το λέει.

Χαθήκανε τ’ άλλα πουλιά
που λεύτερα πετούνε;
Υπάρχουνε πολλώ λογιώ
και με παρακαλούνε.

Το σείσμα και το λύγισμα
άλλη καμιά δεν το `χει,
μόνο η πετροπέρδικα
που είναι στο μετόχι.

Πέμψε να βρεις τη μάνα τση,
κυδώνι στο μαντήλι,
να γίνετε δικολογιά
και μπιστεμένοι φίλοι.

Πέμπω τση ξαναπέμπω τση,
μα δε μου λέει πράμα.
Για δε διαβάζει τη γραφή,
για χάνεται το γράμμα.

https://www.youtube.com/watch?v=sS0ZwPomnbI


Περί Ρητορικής

"Υπάρχουν, λοιπόν, αυτοί οι τρεις τρόποι να επιτύχουμε την πειθώ. Ο άνθρωπος που πρόκειται να διευθύνει ανθρώπους πρέπει, όπως είναι σαφές, να μπορεί να επιχειρηματολογεί λογικά, να κατανοεί τον ανθρώπινο χαρακτήρα και την καλοσύνη στις διάφορες μορφές τους και να κατανοεί τα συναισθήματα ... "

Αριστοτέλης,  Η τέχνη της ρητορικής

ΕΞΟΔΟΣ

ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

7η ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ
19.00  Γλυκό άρωμα της Άνοιξης «Ζίζου»/ Sweet smell of Spring «Zizou» (2016, 95’) Σκηνοθεσία: Φερίντ Μπουγκεντίρ
           Ελληνικοί & Αγγλικοί υπότιτλοι.
21.00  Μαντέλα: Ο μακρύς δρόμος προς την ελευθερία/ Mandela: long walk to freedom (2013, 146’) Σκηνοθεσία: Τζάστιν Τσάντγουικ
           Ελληνικοί υπότιτλοι


ΤΟ ΣΙΝΕΜΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙ
Ινστιτούτο Γκαίτε, Ομήρου 14-16, Κολωνάκι, 2103661000. Είσοδος ελεύθερη.

Σάββατο 5

10.00-14.00 Οι μουζικάντηδες της Βρέμης (Ντιρκ Ρέγκελ, 2009) / Η Κυρά Καλή (Μπόντο Φιρνέισεν, 2008) / Ο Γενναίος Ραφτάκος (Κρίστιαν Τέντε, 2008) / Τραπεζάκι στρώσου (Ούλριχ Κένινγκ, 2008)

Εργατική Λέσχη Νέας Σμύρνης

7 μ.μ. - 8 μ.μ.
Ιστορία της Τέχνης: Ρεαλισμός

Η Ομάδα "Μάθε ό,τι ξέρω" φιλοξενεί τον ζωγράφο - εκπαιδευτικό Κώστα Φραγκόπουλο

https://web.facebook.com/pages/%CE%95%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%9B%CE%AD%CF%83%CF%87%CE%B7-%CE%9D%CE%AD%CE%B1%CF%82-%CE%A3%CE%BC%CF%8D%CF%81%CE%BD%CE%B7%CF%82/1215297598581851

ΕΝΤΟΣ

Διαβάζουμε 

ΕπιθυμητόΑγαπημένο βιβλίο

ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΑΚΡΟΑΣΗ

της Ευγενίας Φακίνου

 Ένα χωριό, όπου οι παππούδες μεταδίδουν στα εγγόνια τους τη μελαγχολία και τη θλίψη.
Η Φεοδώρα με φι, που μεγαλώνει με αλήτικα ζώα.
Η νεαρή Ελένη με τη γατίσια όραση και τη σκυλίσια ακοή.
Ο Μάξιμος, που της αφηγείται υπέροχες ιστορίες φαροφυλάκων με αντίδωρο ερωτικά χάδια.
Ο βίαιος χωρισμός τους.
Οι δίδυμες μοδίστρες Σία και Σία με τις εμμονές τους.
Ο Λουκάε, τζογαδόροε ολκής, δάσκαλος οδήγησης αλλά και ερωτικών μαθημάτων.
Η Αθήνα αποκλεισμένη από τα χιόνια.
Η Αμαλίτσα, ορφανή εξήντα ετών, και ο αρτοποιός "Κοσμάς ο Αιτωλός".
Η νοσοκόμα "η Αντ' αυτής" και ο "Ιώβ ο υπομονετικός" με τα δελτία καιρού από τα ημερομήνια.
Η παροπλισμένη λαϊκή τραγουδίστρια, που λέει πάντα το ίδιο ρεφρέν.
Ο νταλικέρης "Άρχοντας της Εθνικής" και ο ερημίτης με το σκύλο του που έχει όνομα πόλης.
Άνθρωποι με ματαιωμένες ελπίδες και ακυρωμένα πάθη, στωικοί αλλά όχι παραιτημένοι, που τους συνδέει το ραδιόφωνο και οι νυχτερινές εκπομπές, στις οποίες βρίσκουν ένα αντίδοτο στη μοναξιά, μια ελπίδα για την επόμενη μέρα και την προσδοκία μιας φωτεινής ανατροπής.
Η Νυχτερινή ακρόαση είναι ένα εγκώμιο στο όνειρο, στους αφηγητές φανταστικών ιστοριών και στις αγάπες που κρατάνε μια ζωή.


Γιορτάζουν σήμερα Σαβ 05 Μαι 18 : Ειρηναίος, Ειρηναία, Ειρήνη, Ειρήνα, Ρένα, Ρήνα, Ρηνιώ, Ρηνούλα, Ειρήνγκω, Ρένια, Ευφραίμ, Ευφραίμιος, Ευφραίμης, Ευφραιμάκης, Ευφραιμία, Ευφραιμίτσα, Εφραίμ  www.eortologio.gr (source ©: www.eortologio.gr)

Tsakthan Randomly - Η παγκοσμιοποίηση και οι σκεπτικιστές

• Οι λάτρεις της παγκοσμιοποίησης έχουν φτάσει στο σημείο να αφήνουν την τύχη του κράτους στα χέρια των εργολάβων κηδειών.
• Όμως υπάρχουν και οι σκεπτικιστές που κάνουν πως δεν βλέπουν -και κάποιοι εξ αυτών δε μπορούν να δουν- τις όποιες αλλαγές έχουν συντελεστεί.
• Προχωρούν τόσο  πολύ ώστε να θεωρούν  ότι στην πραγματικότητα η παγκόσμια οικονομία είναι πιο κλειστή και από την προ-1984 περίοδο ανάπτυξης του καπιταλισμού. Ούτε θεωρούν ότι υπάρχει υψηλότερο επίπεδο ολοκλήρωσης όπως τότε.
• Τέλος, αμφισβητούν την άποψη για την ύπαρξη κόσμου χωρίς σύνορα.
• Θεωρείται ότι υπό το μανδύα της παγκοσμιοποίησης επιχειρείται να επιβληθεί ως αναπόφευκτη η σκόπιμη ιδεολογικά διαδικασία της οικονομικής φιλελευθεροποίησης που υποτάσσει τα κράτη και τα άτομα στις ολοένα και πιο επιθετικές δυνάμεις της αγοράς.
• Εντός αυτής της τάσης ορισμένοι δέχονται ότι έχουν γίνει βήματα προς την παγκοσμιοποίηση αλλά δεν ήταν τόσο στέρεα με αποτέλεσμα σε κάθε αποτυχία να υπάρχει η αντίστροφή πορεία προς το «τέλος της παγκοσμιοποίησης».
• Οι εμπορικές και επενδυτικές ροές απέχουν πολύ από το να είναι παγκόσμιες.
• Αντιθέτως, σε πολύ υψηλό βαθμό συγκεντρώνονται στο τρίγωνο Βόρεια Αμερική-Ευρώπη-Ιαπωνία, αφήνοντας απ’ έξω τις αναπτυσσόμενες χώρες για τις οποίες υπάρχουν μόνο ψίχουλα: μόνο 16% των άμεσων ξένων επενδύσεων πήγαν στα 2/3 του παγκόσμιου πληθυσμού στις αρχές της περασμένης δεκαετίας.
• Οι επιχειρήσεις δεν πηγαινοέρχονται ανενόχλητες από χώρα σε χώρα γιατί το κόστος απεγκατάστασης/αποεπένδυσης, από μια χώρα όπου μια επιχείρηση έχει επενδύσει πολύ χρόνο και χρήμα σε ουσιαστικές δαπάνες όπως η εκπαίδευση του προσωπικού, στην πραγματικότητα μπορεί να είναι υψηλότερο από το κέρδος λόγω διαφοράς φορολογίας.
• Επομένως, αυτές οι επιχειρήσεις δεν είναι πραγματικά παγκόσμιες αλλά λειτουργούν με μια ξεχωριστή και ισχυρή εθνική βάση.

 

Συνεχίζεται...

 

Θανάσης Τσακίρης

 

 

 

Άναρχος έρωτας

 2001     
 Στίχοι:   Χρίστος Γ. Παπαδόπουλος
Μουσική:   Δημήτρης Μαρκατόπουλος

 

https://www.youtube.com/watch?v=S1EF0X742j0

 

Ερμηνεία: Παντελής Θεοχαρίδης   

 

Ανάποδα μετρώ
 Κι αν φτάσω στο μηδέν
 Στον κύκλο θα κλειστώ
 Και πρόβλημα ουδέν.
Μα αν τύχει και φανείς
 Σ’ ακτίνα επαφής
 Θα λάμπω σαν το φως
 Της αστραπής.

Βγαίνουν οι πόθοι μου οι ρομ
 Σαν συμμορίες νεαρών
 Σπάζουν βιτρίνες και καρδιές
 Χαλούν του κόσμου το εκκρεμές
 Βγαίνω κι εγώ στα σκοτεινά
 Ο χρόνος πάλι ξεκινά
 Είναι ο έρωτας αυτός
 άναρχος και αναρχικός

 Σε φλόγες και καπνούς
 Ανάμεσα περνώ
 Κι αν ταξιδεύει ο νους
 Μ αφήνει πάντα εδώ.
Ανάποδα μετρώ
 Να φτάσω στο μηδέν
 Στον κύκλο να κλειστώ
 Να καρτερώ

 

 

 

ΣΙΝΕΜΑ ΓΙ' ΑΠΟΨΕ

 

Ο υπέροχος Ίαν Μακ Κέλεν, είναι ο «Ο Κος Χολμς»

 

Δεκαεπτά χρόνια μετά τη συνεργασία τους στο φιλμ «Θεοί και Δαίμονες» (Gods and Monsters - 1998), ο βραβευμένος με Όσκαρ, Αμερικανός σκηνοθέτης, Μπιλ Κόντον (Kinsey - 2004, The Fifth Estate - 2013) και ο καταξιωμένος Βρετανός ηθοποιός Ίαν Μακ Κέλεν (The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - 2001), ενώνουν ξανά τις δυνάμεις τους, μεταφέροντας στην μεγάλη οθόνη το μυθιστόρημα του Μιτς Κάλιν: "A Slight Trick of the Mind". Το αποτέλεσμα τους δικαιώνει, σε μία αξιόλογη κοινωνική ταινία με στοιχεία μυστηρίου, καλή αναπαράσταση της εποχής και κυρίως με την υπέροχη παρουσία του Μακ Κέλεν, σε μία από τις καλύτερες ερμηνείες της πλούσιας φιλμογραφίας του.

 

 

 

  

«Βρήκα το σενάριο του Τζέφρι Χάτσερ ιδιαίτερα πλούσιο και ποιητικό. Έχει τη μορφή των ιστοριών του διάσημου ντετέκτιβ γιατί αφορά μια παλιά άλυτη υπόθεση, αλλά εστιάζει στην ηλικία και το μυστήριο του Σέρλοκ. Είναι το μυστήριο που έχει να λύσει τελευταίο - ποιός είναι αφού πια δεν έχει τη διανοητική οξύτητα που τον χαρακτήριζε και ποιός είναι ο καθένας μας χωρίς τα χαρακτηριστικά που μας καθορίζουν στο τελευταίο στάδιο της ζωής μας;» - Μπιλ Κόντον

 

Το 1947, ένας ηλικιωμένος πλέον Σέρλοκ Χολμς (Ίαν Μακ Κέλεν), επιστρέφει από ένα ταξίδι στην Ιαπωνία, στο απομακρυσμένο παραθαλάσσιο σπίτι του και περνάει το τέλος των ημερών του φροντίζοντας τις μέλισσες του. Μόνη του συντροφιά, η οικονόμος (Λόρα Λίνεϊ) και ο νεαρός γιος της Ρότζερ (Μίλο Πάρκερ).

Παλεύοντας με τις δυνάμεις του μυαλού του που τον εγκαταλείπουν σιγά σιγά, ο Χολμς βασίζεται στο νεαρό αγόρι για να επαναφέρει τις αναμνήσεις της τελευταίας του υπόθεσης που τον έκαναν να παραιτηθεί. Μέσα από διάσπαρτες μνήμες, ο Χολμς αναζητεί απαντήσεις στα μυστήρια της ζωής και της αγάπης, πριν να είναι πλέον πολύ αργά...

 

Ο σεναριογράφος Τζέφρι Χάτσερ, αναφέρει σχετικά:  «Ο Χολμς περιβαλλόταν πάντα από βοηθητικούς χαρακτήρες - την κυρία Χάντσον, το ντόκτορ Γουάτσον, το Μάικροφτ - τώρα όλοι αυτοί έχουν πεθάνει κι έχει μείνει μόνος. Για έναν άνθρωπο χωρίς συναισθηματικά χαρίσματα το να χτίσει νέες σχέσεις είναι πολύ τρομακτικό. Είναι ένας Σέρλοκ ατελής πια. Αυτό είχε αρχίσει να φαίνεται τη δεκαετία του ’70 σε ταινίες όπως οι The Seven -Percent Solution και Naked is the Best Disguise - ο Χολμς άρχισε να δείχνει ελαττώματα. Η ιδέα ενός Σέρλοκ με ελαττώματα δεν είναι νέα, αλλά τώρα χάνει πια και το μυαλό του - δε του αρκεί η δυσκολία να δημιουργήσει νέες σχέσεις, αλλά παρακολουθεί και το ταλέντο του να τον εγκαταλείπει. Θέλει να βρει ένα τρόπο να επαναφέρει τις δυνάμεις του, διαφορετικά η ζωή του δεν έχει κανένα νόημα. Νιώθω την απελπισία του και τη μοναξιά του, γιατί δε μπορεί να θυμηθεί γιατί δεν έλυσε αυτή την υπόθεση πριν 30 χρόνια. Ξέρει ότι απέτυχε αλλά δεν ξέρει γιατί και δε μπορεί να προχωρήσει».

 

Μία πολύ διαφορετική ματιά στον κόσμο του διάσημου ντετέκτιβ, μας παρέχει η ταινία «Ο Κος Χολμς». Βασισμένη στο μυθιστόρημα "A Slight Trick of the Mind" του Μιτς Κάλιν, ο Κύριος Χολμς είναι ένας πραγματικός άνθρωπος του οποίου οι περιπέτειες έχουν μετατραπεί σε best-sellers από τον φίλο του Τζον Γουάτσον. Γέρος πια και με τις δυνάμεις του να τον εγκαταλείπουν, αναγκάζεται για πρώτη φορά να έρθει σε επαφή με τα συναισθήματά του.

Ο σκηνοθέτης Μπιλ Κόντον δεν συνεργάζεται για πρώτη φορά με τον Ίαν Μακ Κέλεν. Έχουν ξαναδουλέψει μαζί στους αριστουργηματικούς «Θεούς και δαίμονες», το 1998, για την οποία τιμήθηκε και με το Όσκαρ Καλύτερου Σεναρίου (Gods and Monsters). Στο νέο του φιλμ ο Κόντον δίνει για άλλη μια φορά την ευκαιρία στον αγαπημένο Βρετανό ηθοποιό Ίαν Μακ Κέλεν, να μας δείξει πόσο μεγάλος ηθοποιός είναι κι εκείνος μας το αποδεικνύει απλόχερα.

 

Σχετικά με τη νέα συνεργασία τους, ο σκηνοθέτης Μπιλ Κόντον, αναφέρει σχετικά: «Ο Ίαν κι εγώ πάντα θέλαμε να δουλέψουμε ξανά μαζί, αλλά ποτέ δε βρέθηκε κάτι που να θεωρήσω ότι πρέπει να του στείλω. Όταν διάβασα τον κύριο Χολμς βρήκα την ευκαιρία που έψαχνα. Αστειευόμασταν συχνά για το πως στην προηγούμενη ταινία ο Ίαν όντας 50 υποδύθηκε ένα χαρακτήρα στα 70 του, και τώρα που είναι 70 υποδύεται το Χολμς στα 93 του. Έχω ένα θέμα να τον κάνω συνέχεια γηραιότερο απ’ ότι είναι στις ταινίες, οπότε λέγαμε ότι πια απομένει να του δώσω το ρόλο του Μαθουσάλα όταν θα είναι 90.»

 

Στο πλευρό του Μακ Κέλεν βρίσκεται η αξιόλογη ηθοποιός Λόρα Λίνεϊ και ο πρωτοεμφανιζόμενος Μίλο Πάρκερ ως γιος της. Και οι δύο είναι καλοί στους ρόλους τους - σε μία ταινία που σε κερδίζει με την ειλικρίνεια της - ενώ στα θετικά μπορούμε να προσθέσουμε και την παρουσία του Ιάπωνα ηθοποιού Χιρογιούκι Σανάντα, αλλά και της Frances de la Tour, με την οποία ο Μακ Κέλεν συνεργάζεται και στην υπέροχη κωμική, βρετανική σειρά, Vicious.

 

O σπουδαίος Βρετανός ηθοποιός - υποψήφιος για Όσκαρ το 1998 με την ερμηνεία του στην ταινία "Gods and Monsters", αλλά και το 2001 με το φιλμ "The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring" ως ο μάγος Γκάνταλφ - αναφέρει χαρακτηριστικά: «Παίζω τον αληθινό Σέρλοκ Χολμς που όλοι μας ξέρουμε, που έχει λύσει την υπόθεση της Μπέικερ Στριτ. Πολλά χρόνια αργότερα τον συναντάμε πλέον και έχει γίνει κάπως διαφορετικός σε σχέση με το παρελθόν» και συνεχίζει:

 

«Ο Σέρλοκ Χολμς είναι 93 και ζει ήσυχα φροντίζοντας τις μέλισσες του. Αλλά αυτή είναι μόνο η αρχή. Ο κόσμος ιντριγκάρεται από την ιδιωτική ζωή των ντετέκτιβ. Ο Κόναν Ντόιλ μπορεί να το ξεκίνησε, αλλά το ενίσχυσε η Αγκάθα Κρίστι με τη Μις Μαρπλ και τον Πουαρό. Υπάρχουν αμέτρητα βιβλία για τους ντετέκτιβ και τα προσωπικά τους προβλήματα, που μπορεί να είναι αντίθετα με τη δημόσια εικόνα τους. Αυτό σίγουρα συμβαίνει με το Σέρλοκ, γι’ αυτό κι ο κόσμος γυρίζει συνεχώς σ' εκείνον».

 

Στη συνέντευξη τύπου που δόθηκε στη Μπερλινάλε, ο πιο νεαρός ηθοποιός του καστ, ο Μάιλο Πάρκερ εξήγησε πόσο ευτυχής ένιωθε που συμμετείχε σε μια κινηματογραφική παραγωγή, δίπλα στον Γκάνταλφ του Άρχοντα των Δακτυλιδιών:

«Έμαθα πολλά από τον Ίαν. Είναι ένας πολύ καλός άνθρωπος και ένας εξαιρετικός ηθοποιός. Για μένα είναι ο Γκάνταλφ. Μου έμαθε πολλά πράγματα, όπως μικρές ματιές, δισταγμούς. Όλα αυτά κάνουνε μεγάλη διαφορά όταν γυρίζεις μια πολύ καλή ταινία».

 

 

Το φιλμ πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα του τον Φλεβάρη στο 65ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. Η ταινία προβάλλεται στις Κινηματογραφικές Αίθουσες της χώρας, από την Πέμπτη 16 Ιουλίου, σε διανομή των Seven Films και Spentzos Film.

 

 

Έτος: 2015 | Xώρα: Ηνωμένο Βασίλειο, Η.Π.Α. | Διάρκεια: 104 λεπτά | Σκηνοθεσία: Bill Condon | Σενάριο: Arthur Conan Doyle, Jeffrey Hatcher, Mitch Cullin (novel) | Παίζουν: Ian McKellen, Laura Linney, Milo Parker.