Αντίο «Geringonça»; Οι εκλογές του 2019 στην Πορτογαλία

O José Santana Pereira, Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης & Δημόσιας Πολιτικής στο Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο της Λισαβόνας (ISCTE–IUL) γράφει στο ΕΝΑ για τους συσχετισμούς που διαμορφώνουν οι πρόσφατες εκλογές στο πολιτικό σκηνικό της Πορτογαλίας, για την αποτίμηση της κυβερνητικής συμμαχίας των προοδευτικών δυνάμεων της χώρας από το εκλογικό σώμα και την επόμενη μέρα όσον αφορά το σχηματισμό κυβέρνησης → 

Το βράδυ της 6ης Οκτωβρίου 2019 ήταν ξεκάθαρο ότι το κυβερνών PS (Partido Socialista – Σοσιαλιστικό Κόμμα) είχε μπορέσει να διασφαλίσει μια εκλογική νίκη και να καταστεί ο βασικός δρων στη συνακόλουθη διαδικασία σχηματισμού κυβέρνησης, πραγματοποιώντας μία προεκλογική εκστρατεία που έδωσε έμφαση στην αξιολόγηση από τους πολίτες της κυβερνητικής απόδοσης του κόμματος. Το PS υπογράμμισε στους ψηφοφόρους τις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει και τήρησε, υποσχόμενο να κάνει περισσότερα και καλύτερα, ενώ οι αριστεροί εταίροι του στην «Geringonça» («μηχανή»· έτσι ήταν ευρύτερα γνωστή η συμφωνία ανάμεσα στους σοσιαλιστές και τη ριζοσπαστική αριστερά), ΒΕ (Bloco de Esquerda – Μπλοκ της Αριστεράς) και CDU (Coligação Democrática Unitária PCP–PEV – Ενωτική Δημοκρατική Συμμαχία Κομμουνιστών και Πρασίνων) από τη δική τους πλευρά, υπενθύμισαν στους ψηφοφόρους ότι τα μεγάλα επιτεύγματα της geringonça οφείλονταν στην ικανότητά τους να επηρεάζουν την κυβέρνηση. Αυτή η στρατηγική ήταν μάλλον πειστική για τους ψηφοφόρους του ΒΕ αλλά όχι γι’ αυτούς της CDU.

Η συμμαχία κομμουνιστών-πρασίνων τιμωρήθηκε αυστηρά στις κάλπες, πιθανότατα γιατί στήριξε την κεντροαριστερή κυβέρνηση. Από τη άλλη πλευρά, η δεξιά αντιπολίτευση στο κοινοβούλιο – PSD (Partido Social Democrata – Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα) και CDS-PP (CDS –Partido Popular – Δημοκρατικό και Κοινωνικό Κέντρο-Λαϊκό Κόμμα) – υπέστη μεγάλες απώλειες στις κάλπες, ενώ δύο νέα δεξιά κόμματα εισήλθαν στο κοινοβούλιο για πρώτη φορά – το φιλελεύθερο IL (Iniciativa Liberal – Φιλελεύθερη Πρωτοβουλία) και το λαϊκιστικό-ξενοφοβικό Chega (Αρκετά!) – εκλέγοντας από έναν βουλευτή το καθένα.

Ο ηγέτης του PS António Costa είναι ένας ικανός πολιτικός ο οποίος έχει επιτύχει κάτι που φαινόταν αδύνατο: Να ολοκληρώσει μια θητεία ως πρωθυπουργός μιας κυβέρνησης μειοψηφίας με κοινοβουλευτική υποστήριξη από τα κόμματα της ριζοσπαστικής αριστεράς και να επιβιώσει πολιτικά από διαμάχες και σκάνδαλα μικρότερης ή μεγαλύτερης σημασίας. Τα δημόσια οικονομικά βρίσκονται σε τάξη, ενώ η κυβέρνηση κατόρθωσε να ανατρέψει ορισμένες από τις περικοπές που επιβλήθηκαν σε κοινωνικά και εργασιακά επιδόματα κατά τη διάρκεια της δημοσιονομικής διάσωσης. Ο Υπουργός Οικονομικών του Costa, Centeno, o oποίος είναι πρόεδρος του Eurogroup, πήρε το προσωνύμιο «Cristiano Ronaldo των Οικονομικών».

Παραταύτα, ο τύπος του συμβολαιακού κοινοβουλευτισμού της κυβέρνησης που η χώρα βίωσε στην κοινοβουλευτική περίοδο 2015-2019 δεν θα γνωρίσει μια δεύτερη έκδοση. To 2015 οι σοσιαλιστές δεν συμμάχησαν με τους κομμουνιστές-πρασίνους και τη νέα αριστερά. Αυτό που συνέβη ήταν ότι τα μικρότερα κόμματα προσέφεραν την κοινοβουλευτική τους υποστήριξη στη σοσιαλιστική μειοψηφία, χωρίς όμως να συμμετάσχουν στην κυβέρνησης ως συμμαχιακοί εταίροι, ζητώντας ως αντάλλαγμα την εφαρμογή συγκεκριμένων μέτρων, τα οποία είχαν συμφωνηθεί σε δημόσιες προγραμματικές συμφωνίες.

Μετά τον πρώτο γύρο των συναντήσεων με τα άλλα κόμματα, το PS ενημέρωσε το εκλογικό σώμα ότι δε θα προετοιμάσει προγραμματικές συμφωνίες, αλλά ότι θα κυβερνήσει ως μια κυβέρνηση μειοψηφίας επιδιώκοντας την υποστήριξη των άλλων κοινοβουλευτικών κομμάτων για την ψήφιση συγκεκριμένων μέτρων και νομοσχεδίων. Πρακτικά, αυτό σημαίνει μια «επιστροφή στην κανονικότητα» για την κυβέρνηση μειοψηφίας του PS, η οποία, σύμφωνα με κάποιους σχολιαστές, μπορεί να οδηγήσει στην κατάρρευση της πριν το τέλος της θητείας της.

Πηγή

https://www.enainstitute.org/αντίο-geringonca-οι-εκλογές-του-2019-στην-πορτογαλ/

18.10.2019 – ena-institute

Τρίτη, 30/4 καλεσμένος στην εκπομπή Αχ Εξουσία ο Δημήτρης Τσέκερης Θέμα: " Η Δανία και η Ενέργεια"

Tην Τρίτη, 30 Απριλίου2019 (8-9μμ) καλεσμένος στην εκπομπή Αχ Εξουσία είναι ο Δημήτρης  Τσέκερης (Μηχανολόγος Μηχανικός του ΕΜΠ (MEng), με εξειδίκευση στην Ενέργεια. Είναι επίσης κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος από το Πολυτεχνείο της Δανίας στον τομέα της Ενέργειας, της Αειφορείας και της Εξοικονόμησης ενέργειας). Θέμα: " Η Δανία και η Ενέργεια"

Σας περιμένουμε, όπως πάντα, στον φιλόξενο διαδικτυακό ραδιοσταθμό IlioupolisOnAir




http://www.ilioupolisonline.gr/radio/index.html 

Ο Δημήτρης Τσέκερης είναι αριστούχος του 5ου Ενιαίου Λυκείου Ηλιούπολης και Διπλωματούχος Μηχανολόγος Μηχανικός του ΕΜΠ (MEng), με εξειδίκευση στην Ενέργεια. Είναι επίσης κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος (MSc) από το Πολυτεχνείο της Δανίας (DTU) στον τομέα της Ενέργειας, της Αειφορείας και της Εξοικονόμησης ενέργειας (Energy Savings).

Έχει εργαστεί στη Δανία σε διοικητικό επίπεδο (Project Governance) σε πολυεθνική εταιρία στον τομέα της βιοτεχνολογίας και φαρμακευτικής μηχανικής (2014-2015), ενώ είναι και κάτοχος Πιστοποίησης Project Management (PRINCE2).

Έπειτα εργάστηκε στην Ελλάδα ως Σύμβουλος σε συμβουλευτική εταιρία (2016), ασχολούμενος κυρίως στους τομείς του Process Mapping & Diagnosis, Business Process Reengineering (Business Process Management) και του Performance Management για εταιρίες και οργανισμούς.

Από τον Ιανουάριο του 2017 εργάζεται ως Ειδικός Σύμβουλος του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας σε ζητήματα που αφορούν την Ενεργειακή Αγορά, τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και την Εξοικονόμηση ενέργειας και τις Ενεργειακές Κοινότητες.

Τα ελληνικά είναι η μητρική του γλώσσα, ενώ μιλάει άπταιστα Αγγλικά, καθώς επίσης και Γερμανικά και Δανικά σε καλό επίπεδο.

Διετέλεσε εκτελεστικό μέλος (Αντιπρόεδρος) του Δ.Σ. της ΑΔΜΗΕ Συμμετοχών (ADMIE HOLDING) το 2017. Είναι μέλος του Δ.Σ. της ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε. από τον Ιούνιο του 2018 έως τώρα.

Τρίτη, 13 /3 στην εκπομπή ΑΧ ΕΞΟΥΣΙΑ o Νίκος Σερβετάς για τις εκλογές σε Ιταλία και Ρωσία

Την Τρίτη, 13 Μαρτίου 2018 (8-9 μμ) στην εκπομπή ΑΧ ΕΞΟΥΣΙΑ συζητούμε με τον Νίκο Σερβετά (κοινωνιολόγος, δημοσιογράφος) για τις εκλογές σε Ιταλία και Ρωσία.

Σας περιμένουμε, όπως πάντα, στον φιλόξενο διαδικτυακό ραδιοσταθμό IlioupolisOnAir

http://www.ilioupolisonline.gr/radio/index.html 

Χορηγός: Μεζεδοπωλείο ΟΑΣΙΣ

Το εξπρές του μετεμφυλίου - 1ο μέρος

Βρισκόμαστε για τα καλά στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου.  Την 8  Φεβρουαρίου 1950  ιδρύεται η Στάζι, η μυστική αστυνομία της Ανατολικής Γερμανίας.Την επόμενη  ημέρα ο Αμερικανός γερουσιαστής Τζόζεφ Μακάρθυ κατηγορεί το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ότι είναι γεμάτο από κομμουνιστές. Την 16 Μαρτίου το υπουργείο Εξωτερικών της κομμουνιστικής κυβέρνησης της Τσεχοσλοβακίας ζητά από τους εκπροσώπους του Βατικανού να εγκαταλείψουν τη χώρα. Στην Άπω Ανατολή ένα προϊόν του Ψυχρού Πολέμου μεταξύ της Σοβιετικής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών, η Κορέα χωρίστηκε σε δύο περιοχές, με ξεχωριστές κυβερνήσεις. Αμφότερες οι κυβερνήσεις ισχυρίζονται ότι είναι η νόμιμη κυβέρνηση της Κορέας, και καμία πλευρά δεν αποδέχονται πως τα σύνορα είναι μόνιμα. Ο εμφύλιος πόλεμος κλιμακώθηκε σε ανοιχτό πόλεμο κατά της Βόρειας Κορέας όταν οι δυνάμεις της που υποστηρίζονταν από τη Σοβιετική Ένωση και την Κίνα κινήθηκαν προς το νότο για να ενώσουν τη χώρα στις 25 Ιουνίου καταλαμβάνοντας την πόλη Ντέτζον.Μερικούς μήνες νωρίτερα είχε ηττηθεί στρατιωτικά ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας και κατά συνέπεια η πολιτική του ΚΚΕ υπό την ηγεσία του Νίκου Ζαχαριάδη. Οι νικητές του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου θα εορτάσουν τη νίκη τους διασπώμενοι.

Οι εκλογές της 5 Μαρτίου 1950 διεξήχθησαν από υπηρεσιακή κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Ιωάννη (Τζων) Θεοτόκη με το σύστημα της απλής αναλογικής (σε ευρεία περιφέρεια) του 1946 με μικρές τροποποιήσεις, (περιορισμός αριθμού εδρών από 354 σε 250). 

Το επίσημο δεξιό Λαϊκό Κόμμα του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη βγαίνει πρώτο σε ψήφους με ποσοστό 18,80% και 62 έδρες.Ακολουθεί το κεντροδεξιό Κόμμα Φιλελευθέρων του Σοφοκλή Βενιζέλου με 17,24% και 56 έδρες, και η κεντροαριστερή Εθνική Πολιτική Ένωσις Κέντρου (ΕΠΕΚ) του Νικόλαου Πλαστήρα με 16,44% και 45 έδρες. Το κεντρώο Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα του Γεωργίου Παπανδρέου έλαβε ποσοστό 10,67% του εκλογικού σώματος, εκλέγοντας 36 βουλευτές.  Επίσης το κεντροδεξιό Εθνικό Κόμμα του Παναγιώτη Κανελλόπουλου πήρε 5,27% και 7 έδρες, το Εθνικό Κόμμα του Ναπ. Ζέρβα 3,65% και 7 έδρες, το Νέον Κόμμα του Σπ. Μαρ%κεζίνη 2,50 και 1 έδρα και την Παράταξη Αγροτών και Εργαζομένων του Α. Μπαλτατζή 2,62 και 3 έδρες. Τέλος την άκρα δεξιά εκπροσωπούσε η Πολιτική Ανεξάρτητη  Παράταξις του Μανιαδάκη υπουργού του καθεστώτος Μεταξά που πήρε 8,15% και 25 έδρες.

Η Αριστερά παρουσιάστηκε στις εκλογές με το σχήμα της Δημοκρατικής Παράταξης που ιδρύθηκε στις 2 Φεβρουαρίου από τους Αλ. Σβώλο και Η. Τσιριμώκο (ΣΚ-ΕΛΔ), Ν. Γρηγοριάδη και Σ. Χατζήμπεη   (Αριστεροί Φιλελεύθεροι) και Ι. Σοφιανόπουλο (Ένωση Αριστερών) που είχαν ήδη συνεργαστεί με το ΕΑΜ στο δημοψήφισμα του 1946. Η Δημοκρατική Παράταξη είχε και την υποστήριξη του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ, υπό τον Νίκο Πλουμπίδη, που ήδη από τα τέλη του 1949 προωθούσαν την συγκρότηση ενός "Δημοκρατικού Μετώπου". Η υποστήριξη αυτή του ΚΚΕ εκφράστηκε τελικά με την "πριμοδότηση" ορισμένων υποψηφίων της Δημοκρατικής Παράταξης, κυρίως στα αστικά κέντρα. Η Δημοκρατική Παράταξη συγκέντρωσε τελικά το 9,70% των ψήφων και 18 έδρες.[1] Όμως, η εκλογική γεωγραφία της αναμέτρηση δείχνει ανάγλυφα την επικράτηση της Δημοκρατικής Παράταξης στα μεγάλα αστικά κέντρα και προοιωνίζει τη μελλοντική κοινωνική σύγκρουση ανάμεσα στην κατεστημένη πολιτική τριάδα (παλάτι, στρατός και δεξιές κυβερνήσεις) που στηρίζεται από τον Αμερικανικό ιμπεριαλισμό και στην μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία που  απαιτεί την ειρήνευση, τον εκδημοκρατισμό  και μέτρα οικονομικής ανακούφισης και πρόνοιας.

Οι Δωδεκανήσιοι ψηφίζουν για πρώτη φορά σε ελληνικές εκλογές

Την 15 Απριλίου ο Νικόλαος Πλαστήρας σχηματίζει κυβέρνηση συνασπισμού με αντιπρόεδρο τον Γεώργιο Παπανδρέου. Αρχίζει το πρώτο κεντρώο διάλειμμα της μετεμφυλιακής περιόδου.[2] Οι κυβερνήσεις  του Κέντρου δεν ήταν σε θέση μακροημερεύσουν. Από τη μια οι εσωτερικές διαφορές πολιτικής αναφορικά κυρίως με τα μέτρα ειρήνευσης και το εύρος των αμνηστεύσεων, αποφυλακίσεων και μετατροπών των ποινών και από την άλλη οι πιέσεις των άλλων θεσμικών παραγόντων όπως το παλάτι και ο στρατός αλλά και των κυβερνήσεων των ΗΠΑ που εκβίαζαν με το χαρτί του Σχεδίου Μάρσαλ οδηγούσαν σε συνεχείς παραιτήσεις των πρωθυπουργών και ξαναμοιράσματα της πολιτικής τράπουλας. Η πολιτική ζυγαριά συνεχώς έγερνε προς τα δεξιότερα από κεντροαριστερές σε κεντροδεξιές κατευθύνσεις.

---

[1] Legg Keith (1969) Politics in Modern Greece,  Stanford, CA: Stanford University Press

[2] Νικολακόπουλος Ηλίας (2001) Η καχεκτική δημοκρατία, Αθήνα:Εκδόσεις Πατάκη

 Νικολακόπουλος Ηλίας (2000) Κόμματα και βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα 1946-1964, Αθήνα: Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών

Συνεχίζεται.....

-

Θανάσης Τσακίρης

Πολύ πρώτες σκέψεις για την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στο αξίωμα του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας

Πολύ πρώτες σκέψεις για την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στο αξίωμα του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας

Πολύ πρώτες σκέψεις για την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στο αξίωμα του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας

Η ανάδειξη του Κυριάκου Μητσοτάκη στο αξίωμα του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας και του ηγέτη της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν ήταν τόσο έκπληξη. Μπορεί να κέρδισε την πλειοψηφία των ψήφων των διεκδικητών του πρώτου γύρου του Δεκεμβρίου αλλά οι παράγοντες που συνέβαλαν στη οριακή νίκη είναι περισσότεροι. Το πρώτο μπορούμε να παρατηρήσουμε είναι η επάνοδος της οικογενειοκρατίας, ανεξάρτητα από την αδελφική μουρμούρα. Το ΠΑΣΟΚ βρήκε ξανά το ταίρι του, «σαν να μην πέρασε μια μέρα», ανεξάρτητα από τα ονόματα. Σημασία η κατάσταση κι όχι τα ονόματα. Ο Κυριάκος έπαιξε το χαρτί της ηλιακής ανανέωσης. Αυτό το χαρτί ήταν έπιασε. Παράλληλα, ο εξηντάρης Βαγγέλης Μεϊμαράκης φορτώθηκε όλες τις «αμαρτίες» της Νέας Δημοκρατίας των κομματικών βαρονιών και μηχανισμών αλλά και των κυβερνητικών πολιτικών μιας τριακονταετίας. Μια τριακονταετία που ξεκίνησε με έναν Μητσοτάκη και τελείωσε με έναν άλλο Μητσοτάκη. Κι όπως λέγεται, η εκδίκηση είναι ένα πιάτο τρώγεται κρύο.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θεωρήθηκε από πολλούς οπαδούς ως πιο αποτελεσματικός «αντι-Τσίπρας» ως η πιο καθαρόαιμη εκδοχή της πολιτικής του νεοφιλελευθερισμού για τα ελληνικά δεδομένα. Δεν πτοήθηκε όταν οι Καραμανλικοί και ο Μεϊμαράκης τον εγκάλεσαν -κατόπιν εορτής- ότι θεωρεί μεταρρυθμιστικό μέτρο τις απολύσεις των καθαριστριών. Αντιθέτως, τον ευνόησε και η φήμη ότι ο Κώστας Καραμανλής  ευνοεί ορισμένες κινήσεις του Τσίπρα. Έτσι η εικόνα του «αντι-Τσίπρα» έγινε πιο έντονη στα μάτια των  οπαδών του κόμματος. Όση «λαϊκότητα» κι αν απέδιδαν στον Μεϊμαράκη αυτή πήγαινε στράφι. Έπαιξε το ρόλο του κι ο κακός καιρός κι οι ηλικιωμένοι δεν έφταναν στην κάλπη όσο χρειαζόταν για «να  γυρίσει το κύμα». Έτσι εξανεμίστηκαν το προβάδισμα του πρώτου γύρου και το αβαντάζ του ως «προσωρινός πρόεδρος» με το μηχανισμό στα χέρια του.

Στην εποχή της καπιταλιστικής κρίσης κανένας από τους δυο δεν μπορούσε να εμφανιστεί στο ρόλο του «από μηχανής Θεού» της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας. Ποιος από τους δυο  πολιτεύεται «με γρήγορον νουν σώφρονα λογισμόν, καρδία νήφουσα; Ποιος μπορεί να πει ότι συγκεντρώνει στο πρόσωπό του όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα και τις ιδιότητες που πρέπει να έχει ο ηγέτης σύμφωνα με τα κριτήρια του Μαξ Βέμπερ; Ποιος έχει την στρατηγική ικανότητα να συμβάλει όχι στην έξοδο της χώρας από την κρίση αλλά στην έξοδο της Νέας Δημοκρατίας από τη στασιμότητα;  Γιατί  οι αριθμοί είναι ενδεικτικοί της αμηχανίας της. Τα τελικά αποτελέσματα ανακοίνωσε ο Τραγάκης, με ενωτικό μήνυμα. “Όλοι ενωμένοι θα πάμε, να πέσει ο Τσίπρας”. Ψήφισαν συνολικά 330.501 άτομα, εκ των οποίων τα 173.297 επέλεξαν Μητσοτάκη. «Καλή λευτεριά».

Συνεχίζεται...

Θανάσης Τσακίρης

Στον Δρόμο του Σαββάτου 21/4: Ναι, μπορούμε!

Στον Δρόμο του Σαββάτου 21/4




Ναι, μπορούμε!



Χριστόφορος Βερναρδάκης, επίκουρος καθηγητής πολιτικής επιστήμης και επιστημονικός σύμβουλος της VPRC: Οι εκλογές θα μας βάλουν σε μια νέα ιστορική περίοδο. Συνέντευξη στον Μιχάλη Σιάχο Η ρευστότητα, οι συγκολλήσεις και ένα μέτωπο που δεν έγινε. Η βαθιά τομή και το έλλειμμα της διπλής ενότητας, του Ρούντι Ρινάλντι

Ευάγγελος... Πιραντέλο. Ταλαντούχος και στο θέατρο του παραλόγου, του Χρήστου Πραμαντιώτη

Βασίλης Χατζηλάμπρου, υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην Αχαΐα: Μαζί με το λαό να αλλάξουμε την πραγματικότητα, συνέντευξη στον Νίκο Ταυρή

Η Χρυσή Αυγή μακρύ χέρι του συστήματος. Παρακράτος, κρυφές χρηματοδοτήσεις και πολλά άλλα συνθέτουν το παζλ του νεοναζιστικού μορφώματος, του Λεωνίδα Σακλαμπάνη

Νάντια Βαλαβάνη, υποψήφια βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στην Β' Αθήνας: Εκλογικό επίδικο η επιβίωση της χώρας και της κοινωνίας, συνέντευξη στον Μιχάλη Σιάχο

Τριγμοί και αναδιατάξεις στο γαλλογερμανικό άξονα. Τι διακυβεύεται τελικά στις γαλλικές εκλογές

Σουαζιλάνδη: Kenny Kunene, γ.γ. του ΚΚΣ «Στο βασίλειο της Κόκα-Κόλα ο αγώνας αναπτύσσεται», συνέντευξη στον Πέτρο Αλ Αχμάρ

Μας διδάσκει η Βενεζουέλα σήμερα; Εξαιρετικά χρήσιμα συμπεράσματα και εύγλωττοι παραλληλισμοί, του Ορέστη Σταμόπουλου

Ο μεσαίωνας της Cosco αποκαλύπτεται. Δύο απολυμένοι για συνδικαλιστική δράση λιμενεργάτες καταγγέλλουν, του Γιώργου Κατερίνη

Για τον Δημήτρη Μητροπάνο γράφουν η Έλενα Πατρικίου, ο Νίκος Μάλλιαρης και ο Στέλιος Ελληνιάδης



Γράφουν και επιμελούνται οι: Μιχάλη Σιάχος, Ρούντι Ρινάλντι, Γιάννης Τσούτσιας, Γιώργος Τσίπρας, Λουκάς Αξελός, Χρήστος Πραμαντιώτης, Γιώργος Κατερίνης, Μάνος Κατριβάνος, Νίκος Ταυρής, Λεωνίδας Σακλαμπάνης, Πέτρος Αλ Αχμάρ, Ορέστης Σταμόπουλος, Μάριος Διονέλλης, Ηλίας Σταθάτος, Ματίνα Παπαχριστούδη, Γιάννης Βορινός, Κώστας Μπακατσής, Μπέττυ Σκούφα, Νίκος Μάλλιαρης, Έλενα Πατρικίου, Χριστίνα Ανδρέου, Γιάννης Πατίλης, Στέλιος Ελληνιάδης, Νίκος Κουνενής, Χρίστος Καραμάνος



ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΥΛΗ



ΤΟ ΘΕΜΑ

Χριστόφορος Βερναρδάκης, επίκουρος καθηγητής πολιτικής επιστήμης και επιστημονικός σύμβουλος της VPRC: Οι εκλογές θα μας βάλουν σε μια νέα ιστορική περίοδο. Συνέντευξη στον Μιχάλη Σιάχο



Editorial

Ναι, μπορούμε!



ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η ρευστότητα, οι συγκολλήσεις και ένα μέτωπο που δεν έγινε. Η βαθιά τομή και το έλλειμμα της διπλής ενότητας, του Ρούντι Ρινάλντι

Ο Καραγκιόζης πριν από τις εκλογές! «...Η Ελλάδα που επιμένει κι όποιος δεν καταλαβαίνει, δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει» του Γιάννη Τσούτσια

Ζητά... λυμένα χέρια. Το αδιέξοδο Σαμαρά και η φυγή στην ακροδεξιά ρητορική, του Γιώργου Τσίπρα

Scripta Manent, Ανθολόγος: Λουκάς Αξελός

Ετιέν Ντε Λα Μποεσί (1530-1563) [Ένας λαός σκλαβώνεται μόνος του]

Ευάγγελος... Πιραντέλο. Ταλαντούχος και στο θέατρο του παραλόγου, του Χρήστου Πραμαντιώτη

Το εκβιαστικό δίλημμα της 14ης Μαΐου. Οι συνδικαλιστικοί φορείς καλούνται να συνυπογράψουν το ξεθεμέλιωμα των συλλογικών συμβάσεων , του Γιώργου Κατερίνη

Αποκλεισμός των εκπαιδευτικών από τις βουλευτικές εκλογές, του Μάνου Κατριβάνου

Βασίλης Χατζηλάμπρου, υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην Αχαΐα: Μαζί με το λαό να αλλάξουμε την πραγματικότητα, συνέντευξη στον Νίκο Ταυρή Η Χρυσή Αυγή μακρύ χέρι του συστήματος. Παρακράτος, κρυφές χρηματοδοτήσεις και πολλά άλλα συνθέτουν το παζλ του νεοναζιστικού μορφώματος, του Λεωνίδα Σακλαμπάνη

Νάντια Βαλαβάνη, υποψήφια βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στην Β' Αθήνας: Εκλογικό επίδικο η επιβίωση της χώρας και της κοινωνίας, συνέντευξη στον Μιχάλη Σιάχο



ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Τα ψηφοδέλτια και οι στόχοι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Ενίσχυση και κλιμάκωση των αγώνων εντός και εκτός Βουλής

Εκλογική συνεργασία Μ-Λ ΚΚΕ και ΚΚΕ(μ-λ)

Διπλή ταρίφα: Προσοχή στα στιγμιαία λάθη!

Σε θέσεις μάχης ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο Μανώλης Γλέζος επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας

Η ΚΟΕ στους συνδυασμούς του ΣΥΡΙΖΑ



ΔΙΕΘΝΗ

Τριγμοί και αναδιατάξεις στο γαλλογερμανικό άξονα. Τι διακυβεύεται τελικά στις γαλλικές εκλογές

Γυρίζει: Βόρεια Κορέα – Ο πύραυλος του... εγγονού, του Γιώργου Τσίπρα Σουαζιλάνδη: Kenny Kunene, γ.γ. του ΚΚΣ «Στο βασίλειο της Κόκα-Κόλα ο αγώνας αναπτύσσεται», συνέντευξη στον Πέτρο Αλ Αχμάρ

Ιντιφάντα: Διεθνείς αλληλέγγυοι ξεμπροστιάζουν το ισραηλινό απαρτχάιντ

Μας διδάσκει η Βενεζουέλα σήμερα; Εξαιρετικά χρήσιμα συμπεράσματα και εύγλωττοι παραλληλισμοί , του Ορέστη Σταμόπουλου



ΕΡΓΑΣΙΑ

Αντεργατικών μεθοδεύσεων συνέχεια στο αεροδρόμιο Ηρακλείου. Με μειώσεις μισθών ετοιμάζονται να υποδεχτούν τους τουρίστες.

Μονόδρομος ο αγώνας στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Ωμός εκβιασμός από την AbuDhabi Mar

Δικαίωση για τους εργαζόμενους στην Ανακύκλωση. Η πρώτη απόφαση κατά μονομερούς μείωσης μισθών.

Ο μεσαίωνας της Cosco αποκαλύπτεται. Δύο απολυμένοι για συνδικαλιστική δράση λιμενεργάτες καταγγέλλουν, του Γιώργου Κατερίνη



ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ακονίζουν τα μαχαίρια για το φιλέτο του Ελληνικού. Σε ρόλο «πλασιέ» ο Παπακωνσταντίνου πανηγυρίζει για τους νέους πελάτες..., του Μάριου Διονέλλη

Κρήτη: Ένταση για το υβριδικό στο Κράσι Χερσονήσου

Στον ευρωμονόδρομο ο Δήμος Αθηναίων. Προεκλογικά κομπρεμί καταγγέλλει η Λαϊκή Συσπείρωση

Άγρια Δύση κατάντησε η Χαλκιδική. Γυναίκες-κατοίκους της περιοχής κράτησε ομήρους η «Ελληνικός Χρυσός», του Νίκου Ταυρή

Επικοινωνία: Μας βλέπει κι ο κόσμος, του Μάριου Διονέλλη

Κατεχόμενη τροϊκανή ζώνη τα Εξάρχεια. Το ειδικό καθεστώς ενόψει εκλογών κάνει επίδειξη δύναμης, του Ηλία Σταθάτου

Mediaλογώντας: Η ασφάλεια των τηλεοπτικών στούντιο πληρώνεται ακριβά, της Ματίνας Παπαχριστούδη



Η άλλη Θεσσαλονίκη

Δίκτυα αλληλεγγύης γεννιούνται σε όλες τις γειτονιές. Οι πολίτες οργανώνονται και απαντούν στην κρίση με αλληλεγγύη, του Γιάννη Βορινού

tόπος δυτικώς... και η αλήθεια στον τόπο δυστυχώς, του Κώστα Μπακατσή Χρειαζόμαστε μια συνολικότερη αλλαγή. Μια πολιτική τοποθέτηση για την κοινωνική και οικονομική κατάσταση, της Μπέττυς Σκούφα Ανακοινώθηκαν τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ

Ανοίγει ξανά το κολαστήριο της ΚΥΠ. Επίσκεψη μνήμης το Σάββατο 21 Απριλίου



ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Δημήτρης Μητροπάνος. Δεν ζητιάνεψε τίποτα, κατέκτησε αυτά που ήθελε, του Νίκου Μάλλιαρη

Με κόντρα τον καιρό: Ιωνικός επικήδειος στην δωρικότητα του Μητροπάνου, της Έλενας Πατρικίου

Κάτια Γέρου: «Πρέπει να σπάσουμε την “αποτρόπαιη σιωπή” μας», συνέντευξη στην Χριστίνα Ανδρέου

Βιβλιοπαρουσιάσεις: Γιὰ ἕναν πολιτισμὸ τοῦ περιτυλίγματος, του Γιάννη Πατίλη

Θηλυκό-αρσενικό στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Διήμερο προβολών και συζητήσεων



ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Λαϊκή εξέγερση ή λαϊκή εξουσία; Σύντροφοι/σσες από την επαρχία λένε όχι στον κατακερματισμό της Αριστεράς



ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ ΙΔΕΩΝ, του Στέλιου Ελληνιάδη

Δημήτρης Μητροπάνος: Κάνε κάτι να χάάάάσω το τρένο

Ο πολιτισμός πριν από την πολιτική ή η πολιτική πριν από τον πολιτισμό;

Γιατί κατεβαίνω στις εκλογές με τον ΣΥΡΙΖΑ



Εναλλάξ του Νίκου Κουνενή

Προτάσεις για την τελική λύση



Όσα θάφτηκαν

Οι Σημιτάνθρωποι



Εν τέλει

Ο Άκης και η γενικευμένη σαπίλα, του Χρίστου Καραμάνου



Σκιτσάρουν ο Πέτρος Ζερβός και ο Latuff

Tsakthan Daily - Μάτια υπάρχουν! - 19 Σεπτεμβρίου 2011

Tsakthan Daily

19 Σεπτεμβρίου 2011

Μάτια υπάρχουν!

Πριν δυο χρόνια ακριβώς βρισκόμασταν σε προεκλογική περίοδο. Ξέρετε. Τότε που ο ΓΑΠ είχε ξεστομίσει το «Λεφτά Υπάρχουν»! Τα μάτια του 43% των ψηφοφόρων γούρλωσαν και η φράση ήταν γουρλίδικη για τον ΓΑΠ. Η κάλπη τον ανέδειξε νικητή κι άρχισαν τα πιο τρελά μας βάσανα μετά την ημέρα που έπεσε η στρατιωτική δικτατορία 1967-1974. Δεν λέω «τη μέρα της Μεταπολίτευσης» γιατί η λέξη «μεταπολίτευση» έχει διαγραφεί από το επίσημο λεξιλόγιο της δικομματικής εξουσίας (και του ΛΑ.Ο.Σ. που πιστεύει ότι η Ελλάδα «κομμουνιστοκρατείται»)! Παράλληλα, στην Ευρώπη γίνονται εκλογές, τις οποίες χάνουν οι πιο συντηρητικές δυνάμεις που μας ταλαιπωρούν και οι ακροδεξιές χάνουν έδαφος, ευτυχώς. Μόνο στην Ελλάδα οι εκλογές θεωρούνται βάσανο εσχάτως και ο ΓΑΠ επιμένει σε χριστουγεννιάτικη δήλωσή του «Θέλω να κοιτώ τον πολίτη στα μάτια το 2013». Γι’ αυτό αποφάσισα σήμερα να αναδημοσιεύσω ένα post μου της 17^ης Σεπτεμβρίου 2009 για το ρόλο του ματιού στη…διέγερση στις εκλογές!

Πώς επιδρά η κόρη του ματιού στην …εκλογική διέγερση; Οι πολιτικές έρευνες δεν έχουν ασχοληθεί με αυτό το ζήτημα, παρά ελάχιστα. Κι όμως, είχε γίνει πείραμα αλά ελληνικά τέτοιες μέρες πριν από δεκατρία χρόνια με focus group τους ψηφοφόρους του τότε Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου. Δεν ξέρω αν έγινε με πρωτοβουλία της τότε ηγεσίας ή ήταν προϊόν διαφημιστικής εταιρείας. Ήμουνα στις ΗΠΑ εκείνο το μήνα και έχασα τις εκλογές αλλά θυμάμαι μια αφίσα με ματογυάλια τριών φακών. Τι ήθελε να πει ο ποιητής; Τέλος πάντων, όλοι οι πολιτικοί που ζητούν την ψήφο μας λένε «σας κοιτώ στα μάτια και σας υπόσχομαι» και άλλα παρόμοια. Το λάγνο βλέμμα τους μοιάζει με το «βλέμμα του Τομ Κρουζ». Σας φαντάζομαι τώρα να διαβάζετε αυτά που γράφω με το… «βλέμμα του Μάρτυ Φέλντμαν» (1934-1982). Προσέξτε, όμως. Οι κόρες των ματιών των πολιτικών διαστέλλονται όταν βλέπουν έναν/μία ελκυστικό (ελκυόμενο κατά βάση) ψηφοφόρο. Ο δρ. Έκχαρτ Χες έλεγε ότι «όταν κοιτάμε κάτι που μας αρέσει, που μας αφορά ή που μας ενδιαφέρει, οι κόρες των ματιών μας διαστέλλονται». Οι πολιτικοί έχουν τη συμπεριφορά κυνηγού, που το βλέμμα του είναι διαρκώς σε επιφυλακή, σε αναζήτηση θηράματος κι ενδιαφέρεται για τη συγκατάθεση του ψηφοφόρου. Τα μάτια ήταν «εξαπανέκαθεν» το πρώτο εργαλείο του ψηφοφορο-κατακτητή και οι δυνατότητές τους ξεπερνούν αυτές του παθιάρικου «βλέμματος του Τομ Κρουζ». Και να ξέρετε ότι η ένταση των δυο ματιών δεν είναι πάντα η ίδια καθώς ανάλογα με το ποιο μάτι χρησιμοποιεί ο πολιτικός για να «σκανάρει» τον προς προσέλκυση υποψήφιο/α ψηφοφόρο και να το εστιάσει πάνω του. Ανάλογα με το ποιο μάτι χρησιμοποιήσει θα δώσει την εντύπωση του «ερωτευμένου» με τον/την υποψήφιο/α ή του «παγερά αδιάφορου». Τα manual συνιστούν: «ενδείκνυται, λοιπόν, να στρίβουμε το κεφάλι ελαφρώς δεξιά εκθέτοντας το αριστερό μάτι»! Αυτά συμβαίνουν, βέβαια, στις σύγχρονες δημοκρατικές κοινοβουλευτικές πλουραλιστικές κοινωνίες της αναπτυγμένης καπιταλιστικής Δύσης. Στις πιο μονοκρατορικές ή πιο ιεραρχικές κοινωνίες, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Εκεί ο πολιτικός δεν έχει ανάγκη να γίνει κυνηγός. «Μελέτες, που έγιναν σε τσαλαπετεινούς του Wyoming, έδειξαν, ότι ο αρχηγός πραγματοποιεί τα 74% των σεξουαλικών σχέσεων μόνος του, όλοι οι δεύτεροί του μαζί τα 13% και οι σωματοφύλακές του (έχει αρκετούς απ’ αυτούς) τα 3%. Οι υπόλοιποι αρσενικοί του είδους έχουν υποχρεωθεί σε αναγκαστική εγκράτεια, που τους βαραίνει φανερά».

Βιβλιογραφία:

1. Maurice Duverger (1985) Εισαγωγή στην Πολιτική. Αθήνα: Εκδ. Παπαζήση

2. Jean Claude Bologne (2009) Η Ιστορία της Ερωτικής Κατάκτησης. Από την αρχαιότητα έως σήμερα. Αθήνα: Εκδ. Πολύτροπο.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ

http://tsakiris.snn.gr

http://tsakthan.blogspot.com

http://tsakthan.wordpress.com

http://antiracistes.wordpress.com

http://homoecologicus.wordpress.com

http://leftypedia.wordpress.com

http://greekunions.wordpress.com

http://femininmasculin.wordpress.com

http://ilioupoli.wordpress.com

http://homopolitics.wordpress.com

http://politicalperson.wordpress.com

http://cantpaydontpay.wordpress.com

http://pringkipessa.wordpress.com

http://redferryman.wordpress.com

http://adotoe.wordpress.com

http://easpemporiki.wordpress.com

http://www.easp.gr

Το Υστερόγραφο της ημέρας

Άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα τα μάτια της Σάρας

Έγινε ιέρεια του Tea Party. Βάλθηκε να εξοντώσει την κυβέρνηση Ομπάμα, τις ανύπαντρες μαμάδες, τους αλλόθρησκους, τους αλλόχρωμους και γενικά όλους τους «Άλλους». Και καλά έλεγα ότι, όπως θα δείτε στο τέλος, αυτά τα μάτια και τα γυαλιά που γοήτεψαν πολλούς και πολλές -ιδίως νέες γυναίκες- δημιουργώντας το λεγόμενο “Sarah Palin look” κρύβουν ένα σκοτεινό παρελθόν. Γι’ αυτό προσοχή στα μάτια που κλαίνε και«άλλα λένε».

H ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

1.«Ο καθένας που λέει το ο,τιδήποτε - πολιτικός, δημοσιογράφος, αναλυτής, επιχειρηματίας, ακαδημαϊκός- πρέπει να έχει συνείδηση ότι αυτά που λέει μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως επιχειρήματα κατά της χώρας.»! Ευάγγελος Βενιζέλος, Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Οικονομικών

2. «Πάγωσε η…μπαρμπουτιέρα». Ο Γ.Τ. στο «Φουαγιέ» της σημερινής Ελευθεροτυπίας για τον «πολιτικό κρατούμενο» Μάκη Ψωμιάδη.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Jeffrey Edward Green (2011) The Eyes of the People: Democracy in an Age of Spectatorship. New York, NY: Oxford University Press σελ. 294, τιμή 15,19 λίρες Αγγλίας

Για αιώνες έχει υποτεθεί ότι η δημοκρατία πρέπει να αφορά την ενδυνάμωση της φωνής του Λαού. Σε αυτό το πρωτοποριακό βιβλίο, ο Jeffrey Edward Green θεωρεί το Λαό ως οπτική οντότητα και φωνητική. Ο Green υποστηρίζει ότι είναι και δυνατό και επιθυμητό να κατανοήσουμε τη δημοκρατία από την άποψη του τι βλέπει ο Λαός και όχι με την παραδοσιακή εστίαση σε αυτό που έχει να τους πει. Το βιβλίο εξετάζει τη δημοκρατία από τη σκοπιά των καθημερινών πολιτών στην καθημερινή τους ζωή. Αν και είναι συνηθισμένο να αντιλαμβανόμαστε τον πολίτη ως λήπτη αποφάσεων, στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι πολίτες σπάνια συμμετέχουν στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και δεν έχουν ακόμη ξεκάθαρες απόψεις για τα περισσότερα πολιτικά ζητήματα. Ο απλός πολίτης δεν είναι λήπτης αποφάσεων, αλλά ένας θεατής που βλέπει και ακούει τους λίγους που είναι αρμόδιοι να αποφασίζουν.

Θεμελιωμένο σε αυτό το καθημερινό φαινόμενο της θέασης, το βιβλίο συγκροτεί μια δημοκρατική θεωρία που μπορεί να εφαρμοστεί στον τρόπο με τον οποίο η δημοκρατία βιώνεται στην πράξη από τους περισσότερους ανθρώπους τις περισσότερες φορές. Προσεγγίζοντας τη δημοκρατία από την οπτική γωνία του έργου, ο Green ανακαλύπτει ξανά και αποκαθιστά μια ξεχασμένη "δημοψηφισματική" εναλλακτική στο πλαίσιο της ιστορία της δημοκρατικής σκέψης. Ξεκινώντας από τις συνεισφορές ενός ευρέως φάσματος στοχαστών -συμπεριλαμβανομένων των Αριστοτέλη, Σαίξπηρ, Benjamin Constant, Max Weber, Joseph Schumpeter, και πολλών άλλων- ο Green περιγράφει ένα νέο δημοκρατικό παράδειγμα επικεντρωμένο στην ενδυνάμωση του βλέμματος του Λαού αναγκάζοντας τους πολιτικούς να εμφανίζονται στο κοινό υπό όρους που δεν ελέγχουν πλήρως. Το βιβλίο είναι ταυτόχρονα μια σαρωτική επισκόπηση της κατάστασης της δημοκρατικής θεωρίας και μια πρόσκληση για να ξανασκεφτούμε την έννοια της δημοκρατίας στο πλαίσιο των κοινωνιολογικών και τεχνολογικών συνθηκών του εικοστού πρώτου αιώνα.

O Jeffrey Edward Green διδάσκει Πολιτική Θεωρία στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστήμιου της Pennsylvania των HΠΑ

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια

Ανδρεάτος Γεράσιμος

Μουσική/Στίχοι: Παπαδημητρίου Δημήτρης/Γκανάς Μιχάλης

http://www.youtube.com/watch?v=sNXjiQ6RYa4

Στα ίδια μέρη θα ξαναβρεθούμε

Τα χέρια θα περάσουμε στους ώμους

Παλιά τραγούδια για να θυμηθούμε

Ονόματα και βλέμματα και δρόμους

Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια

Που θυμάσαι και θυμάμαι

Τίποτα δεν χάθηκε ακόμα

Όσο ζούμε και πονάμε

Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια

Μόνο τρόπο να κοιτάνε

Κι αν αλλάξαν’ οι φίλοι μας λιγάκι

Αλλάξαμε και ‘μεις με τη σειρά μας

Χαθήκαμε μια νύχτα στο Παγκράτι

Αλλά βλεπόμαστε στα όνειρά μας

ΣΙΝΕΜΑ ΓΙ’ ΑΠΟΨΕ

CRAZY, STUPID, LOVE.

Κωμωδία | 2011 | Έγχρ. | Διάρκεια: 118'

Aμερικανική ταινία σε σκηνοθεσία Γκλεν Φικάρα, Τζον Ρέκουα με τους: Στιβ Καρέλ, Ράιαν Γκόσλινγκ, Τζούλιαν Μουρ

Ένας πενηντάρης, τον οποίο χωρίζει ξαφνικά η γυναίκα του, αγωνίζεται αφενός για να την ξανακερδίσει και αφετέρου για να προσαρμοστεί στην εργένικη ζωή ακολουθώντας τις οδηγίες ενός περπατημένου και γοητευτικού νεαρού.

Η κριτική του "α" από τον Χρήστο Μήτση

http://www.athinorama.gr/cinema/data/movies/?id=10008422

ΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΤΩΝ "Ο ΑΪ-ΒΑΣΙΛΗΣ ΕΙΝΑΙ ΛΕΡΑ" ΚΑΙ "I LOVE YOU PHILLIP MORRIS" ΣΥΝΑΝΤΟΥΝ ΕΝΑΝ ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟ ΣΤΙΒ ΚΑΡΕΛ ΚΙ ΕΝΑΝ COOL ΡΑΙΑΝ ΓΚΟΣΛΙΝΓΚ ΣΕ ΜΙΑ ΕΝΗΛΙΚΗ, ΑΣΤΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΖΕΣΤΗ ΚΩΜΩΔΙΑ, Η ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ (ΚΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ) ΝΑ ΞΕΦΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΧΟΛΙΓΟΥΝΤΙΑΝΗ ΣΥΝΤΑΓΗ.

.

Το ανέκδοτο της ημέρας

Ο ναυαγός (Άμα σε θέλει η τύχη)

Ήταν ένας ναυαγός σ' ένα νησί επί πολλά χρόνια μόνος του.
Επιβίωνε με μπανάνες, καρύδες, κάνα ψάρι κλπ...

Μια μέρα καθώς καθόταν και χάζευε τον ωκεανό, παρατηρεί κάτι μπουρμπουλήθρες..
Οι μπουρμπουλήθρες πλησίαζαν προς το μέρος του και γίνονταν όλο και περισσότερες!

Ξάφνου, προβάλλει μία θεσπέσια θηλυκή φιγούρα με στολή δύτη! Με μία κίνηση slow - motion (a - la Hollywood ) βγάζει την κουκούλα και τη μάσκα αποκαλύπτοντας το ονειρεμένο της πρόσωπο.

Ο ναυαγός είχε μείνει με το στόμα ανοιχτό! Η γκόμενα αρχίζει να κινείται προς το μέρος του με εμφανώς σεξουαλικές διαθέσεις...

Ανοίγοντας αργά και βασανιστικά το φερμουάρ της στολής της, κοιτάει με λάγνο βλέμμα τον ναυαγό & του λέει:

- Ναυαγέ, από πότε έχεις να καπνίσεις ένα καλό τσιγαράκι;

- Ουου, θα' ναι και 5 χρόνια! απαντάει εκείνος.

Βγάζει η γκόμενα ένα πακέτο Camel μέσα απ' τη στολή της και του το πετάει!

Κατεβάζοντας το φερμουάρ ακόμα χαμηλότερα, λίγο πιο κάτω από το στήθος, και κάνοντας το λάγνο βλέμμα
ακόμα πιο έντονο του λέει:

- Ναυαγέ, από πότε έχεις να πιεις ένα καλό ουίσκυ '15 ετών';

- Ουου, θα είναι και 7 χρόνια!

Με μια κίνηση, η γκόμενα βγάζει ένα Dimple από τη στολή της και του το πετάει!

Έχοντας πλέον κατεβάσει το φερμουάρ μέχρι τον αφαλό, κοιτάει το ναυαγό στα μάτια και όλο νόημα του λέει:

- Ναυαγέ, από πότε έχεις να... περάσεις καλά;

Αυτός γουρλώνει τα μάτια του και χωρίς να μπορεί να πιστέψει στα αυτιά του για την τύχη του, της απαντάει με δάκρυα χαράς στα μάτια

- Αν μου πεις ότι έχεις και Playstation εκεί μέσα, θα πεθάνω!

Η κοινωνική κριτική της ημέρας

Σνίφαρε κοκαΐνη και είχε φετίχ τους... μαύρους

Το αμφιλεγόμενο βιβλίο "Η Κατεργάρα: Αναζητώντας την Πραγματική Σάρα Πέιλιν" αποδομεί το συντηρητικό προφίλ της ιέρειας του Tea Party

http://www.e-go.gr/news/article.asp?catid=17827&subid=2&pubid=128782801&tag=20649

Ναρκωτικά, εξωσυζυγικές σχέσεις και ερωτικές περιπέτειες της μίας νύχτας. Όχι, δεν πρόκειται για τον έκλυτο βίο ενός αστέρα της ροκ αλλά για τις παλαιές αμαρτίες μιας υπεράνω υποψίας υπερσυντηρητικής Αμερικανίδας πολιτικού, της Σάρα Πέιλιν, όπως αυτές παρουσιάζονται γλαφυρά μέσα από τις σελίδες μιας αμφιλεγόμενης βιογραφίας που είναι προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει στις ΗΠΑ στις 20 Σεπτεμβρίου.

Σωστός κόλαφος, το εν λόγω βιβλίο -με τον χαρακτηριστικό τίτλο "Η Κατεργάρα: Αναζητώντας την Πραγματική Σάρα Πέιλιν"- έρχεται να αμαυρώσει πλήρως την εικόνα που η 47χρονη πολιτικός καλλιεργούσε χρόνια τώρα καθώς και να υπονομεύσει τις πιθανές προεδρικές της βλέψεις (για το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων εν όψει των εκλογών του 2012).

Δεξιότερη των δεξιών, η πρώην κυβερνήτης της Αλάσκα (2006-2009) και υποψήφια αντιπρόεδρος των ΗΠΑ (2008) έχει επενδύσει πολιτικά στο προφίλ της καλής μητέρας, της πιστής συζύγου και της θεοσεβούμενης νοικοκυράς. Εχει πέντε παιδιά και είναι παντρεμένη με τον ίδιο άντρα από το 1988.

Ολα αυτά βέβαια στη θεωρία, γιατί στην πράξη, εάν πιστέψει κανείς όσα αποκαλύπτονται στο βιβλίο "Η Κατεργάρα: Αναζητώντας την Πραγματική Σάρα Πέιλιν", τότε πράγματι υπάρχουν δύο... Σάρες ολότελα διαφορετικές μεταξύ τους, μία τηλεοπτική και μία πραγματική. Κι αν η τηλεοπτική δηλώνει αγνή και άσπιλη, αντιθέτως η πραγματική έχει υπάρξει στο παρελθόν άτακτη και σκανδαλιάρα.

Πώς αλλιώς θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς μια γυναίκα που έχει κάνει χρήση κοκαΐνης και μαριχουάνας, έχει συνάψει ερωτικό δεσμό με συνέταιρο του συζύγου της και έχει κάνει "one night stand" (σχέση της μίας νύχτας, ελληνιστί) με μπασκετμπολίστα του NBA.

Πιο συγκεκριμένα, αναλύοντας τις "αποκαλύψεις" μία προς μία, η Πέιλιν λέγεται πως κάποια στιγμή πριν το 2006, κατά τη διάρκεια μιας βόλτας στο δάσος με φίλους, είχε σνιφάρει κοκαΐνη από ένα αναποδογυρισμένο βαρέλι πετρελαίου, ενώ ως τακτικός "κοκάκιας" παρουσιάζεται και ο σύζυγός της, Τοντ.

Mαριχουάνα στο κολέγιο

Ωστόσο, την πρώτη εμπειρία της με τα ναρκωτικά η Σάρα φέρεται να την είχε αρκετά χρόνια νωρίτερα, όταν, όντας φοιτήτρια στο κολέγιο, είχε καπνίσει μαριχουάνα μαζί με έναν καθηγητή της (ο οποίος ήταν και πατέρας φίλης της).

Επιπλέον, η Ρεπουμπλικανή λέγεται πως το 1987, μόλις εννέα μήνες προτού παντρευτεί, πέρασε "μια βραδιά ερωτικού πάθους" με τον μαύρο μπασκετμπολίστα Γκλεν Ράις (μετέπειτα αστέρα του NBA). Την περίοδο εκείνη η Σάρα εργαζόταν ως αθλητική ρεπόρτερ στο τηλεοπτικό κανάλι KTUU και ο Ράις έπαιζε μπάσκετ στην ομάδα του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν. Οσο για την ερωτική συνεύρεση των δύο, αυτή φέρεται να έλαβε χώρα σε δωμάτιο φοιτητικής εστίας της Αλάσκα όπου ζούσε τότε η μικρότερη αδελφή της Πέιλιν. Αλλωστε η νεαρή Σάρα λέγεται πως, αν και "ρατσίστρια", είχε "για ένα διάστημα" γενικότερα "φετίχ" με τους μαύρους άνδρες.

Κι αφού παντρεύθηκε ωστόσο, δεν σταμάτησε να ερωτοτροπεί. Μάλιστα, στα μέσα της δεκαετίας του 1990 έφτασε στο σημείο να συνάψει ερωτικό δεσμό διάρκειας έξι μηνών με τον Μπραντ Χάνσον, συνέταιρο στη δουλειά του συζύγου της (ο οποίος όταν πληροφορήθηκε τι είχε συμβεί, διέλυσε την επιχείρηση). Σαν να μην έφταναν όλα τα παραπάνω, ο συγγραφέας Τζο ΜακΓκίνις παρουσιάζει την Πέιλιν και ως "κακή μητέρα" που κλείνεται για ώρες στο δωμάτιό της αφήνοντας τα παιδιά νηστικά αλλά και ως πολιτικό που γενικότερα της αρέσει να... αρέσει.

Για αυτό άλλωστε προτιμά να εμφανίζεται στα μίτινγκ φορώντας σουτιέν που τονώνουν το στήθος της ή να βάζει "screensaver" στον υπολογιστή της με τη φράση "Ο Θεός σε αγαπάει Σάρα Πέιλιν"

.

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΤΖΟ ΜΑΚΓΚΙΝΙΣ ΝΟΙΚΙΑΣΕ ΣΠΙΤΙ ΔΙΠΛΑ ΤΗΣ

Εγραψε όσα "έζησε" από κοντά

Εμπορικά επιτυχημένος και πολυγραφότατος, ο 68χρονος Τζο ΜακΓκίνις, ο συγγραφέας του βιβλίου για τη Σάρα Πέιλιν, δεν είναι τυχαία περίπτωση. Κάθε άλλο μάλιστα. Σε ηλικία μόλις 26 ετών είδε το πρώτο βιβλίο του (το τιτλοφορούμενο "The Selling of the President 1968" με θέμα το Ρίτσαρντ Νίξον) να γίνεται μπεστ σέλερ. Στην πορεία, ακολούθησαν κι άλλα (πάνω από δέκα) βιβλία με κάποια από αυτά να φιλοξενούν φανταστικές ιστορίες και άλλα (αμφιλεγόμενες) αποκαλύψεις (σχετικά με δολοφονίες που μονοπώλησαν την ειδησεογραφία ή με τις ζωές επιφανών προσωπικοτήτων όπως ο Τεντ Κένεντι). Αρχής γενομένης από το 2008, ο ΜακΓκίνις άρχισε να μελετάει τη ζωή της Σάρα Πέιλιν.

Μάλιστα, το 2009 προσπάθησε να την προσεγγίσει προσφέροντας σε δημοπρασία πάνω από 60.000 δολ. για ένα δείπνο μαζί της (δεν τα κατάφερε καθώς κάποιος άλλος ανέβασε την προσφορά στα 63.500 δολ.). Κλιμακώνοντας την έρευνά του σε σημείο ακραίο, ο 68χρονος δεν δίστασε να μετακομίσει τον Μάιο του 2010 από τη Μασαχουσέτη στη μικρή πόλη Γουασίλα της Αλάσκα, σε ένα σπίτι ακριβώς δίπλα σε αυτό της Πέιλιν, για να μπορεί να την παρακολουθεί από κοντά. Από την πλευρά του, ο σύζυγος της Σάρα, Τοντ, αντέδρασε στο άκουσμα των "αποκαλύψεων" κάνοντας λόγο για "αηδιαστικά ψέματα", ενώ ακόμη και οι "New York Times" υποστήριξαν στην κριτική τους πως το βιβλίο αναλώνεται σε "καυστικά και αβάσιμα κουτσομπολιά".

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΚΑΦΙΔΑΣ
gskafidas@pegasus.gr

Tsakthan Daily- The Breivik effect - 16/9/2011

Tsakthan Daily

16 Σεπτεμβρίου 2011

The Breivik effect

Τα εκλογικά αποτελέσματα στη Νορβηγία και στη Δανία αφήνουν ένα περιθώριο ελπίδας ότι θα σταματήσει ο κατήφορος προς τον πάτο του νέου ρατσιστικού και φασιστικού σκοταδισμού.

Στη Νορβηγία, όπου πριν από ένα δίμηνο ο ακροδεξιός Breivik κι οι συνεργοί του μακέλεψαν 77 άτομα με βομβιστικές ενέργειες στην πρωτεύουσα της χώρας και με μαζική εκτέλεση των μελών της νεολαίας του κυβερνώντος Εργατικού Κόμματος, το ακροδεξιό Κόμμα της Προόδου υπέστη βαριά ήττα στις δημοτικές-περιφερειακές εκλογές της Δευτέρας. Το Εργατικό Κόμμα πήρε ψήφους συμπάθειας αλλά και δημοκρατικών πολιτών που ήθελαν να μπει φρένο και φραγμός στην επέλαση του νεοναζισμού και του ρατσισμού. Έτσι, το Εργατικό Κόμμα έφτασε το 31,6% από 29,6% στις αντίστοιχες εκλογές του 2007. Εκείνοι που σάρωσαν ήταν οι Συντηρητικοί με αρχηγό την Erna Solberg, οι οποίοι εκτοξεύτηκαν από 19,3% σε 28%. Το Κόμμα της Προόδου, που αποτελεί τη σύγχρονη έκφραση της ακροδεξιάς γκρεμοτσακίστηκε στο 11,4% από 17,5% πληρώνοντας την ακραία ξενοφοβική και αντιμεταναστευτική πολιτική του που ο Breivik έδειξε ως πού μπορεί να φτάσει. Έτσι, λοιπόν, λειτούργησε το φαινόμενο Breivik κάτι παραδέχτηκε ευθαρσώς η ηγέτιδα του κόμματος Sin Jensen. Ορισμένοι αναλυτές προσθέτουν και τον παράγοντα των «σεξουαλικών σκανδάλων» στις αρχές της χρονιάς ως κρίσιμο για το εκλογικό αποτέλεσμα. Σύμφωνα με την εφημερίδα Άφτενποστεν οι Συντηρητικοί εκμεταλλεύτηκαν την πτώση της ακροδεξιάς, έφτασαν σε απόσταση αναπνοής τους Εργατικούς και έτσι διεκδικούν τη νίκη στις εκλογές του 2013. Τα δύο μικρότερα κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού έχασαν έδαφος. Το Κόμμα του Κέντρου  έπεσε από 8% σε 6,8% και το Σοσιαλιστικό Αριστερό Κόμμα από 6,2% σε 4%. Το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα, που ανάλογα με τους εσωτερικούς συσχετισμούς πάει δεξιά ή αριστερά, έπεσε από 6,4% σε 5,6% και το πάλαι ποτέ ισχυρό σοσιαλ-φιλελεύθερο κόμμα (τίτλος «Φιλελεύθερο Κόμμα-Αριστερά) με οικολογικό και πολυπολιτισμικό προσανατολισμό ανέβηκε λίγο από 5,9% σε 6,3%. Χαρακτηριστικό στοιχείο αυτών των δημοτικών-περιφερειακών εκλογών ήταν η αυξημένη συμμετοχή που έφτασε στο 63% που είναι το υψηλότερο από το 1995, δείγμα μιας νέας και εύθραυστης ακόμα πολιτικοποίησης που εντάθηκε και λόγω του φόβου τον οποίο προκάλεσε η αποτρόπαια πράξη του ακροδεξιού μακελάρη. To Breivik effect έσπρωξε τους ψηφοφόρους στους Συνητηρητικούς που πρεσβεύουν τον ήπιο νεοφιλελευθερισμό σε μία ακόμη πλούσια χώρα διατηρώντας έστω και ψαλιδισμένο το κράτος πρόνοιας χωρίς τον προνοιακό σωβινισμό. Επίσης, το Συντηρητικό Κόμμα είναι αρκετά φιλελεύθερο όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και υποστηρίζει τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων στο γάμο και στην υιοθεσία παιδιών. Είναι, τέλος, το πιο φιλοευρωπαϊκό κόμμα της χώρας. Έτσι, λοιπόν, εξηγείται σε γενικές γραμμές η μεγάλη άνοδος του κόμματος: ανθρώπινα δικαιώματα αλλά και «νόμος και τάξη».

Στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές της Πέμπτης στη Δανία, η ηγέτιδα των Σοσιαλδημοκρατών Χέλε Τόρνινγκ – Σμιντ (σύζυγος του Στίβεν Κίνοκ, γιου του πρώην ηγέτη των Εργατικών της Βρετανίας Νιλ Κίνοκ) ετοιμάζεται να γίνει η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της χώρας. Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα είχε ελάχιστες απώλειες ψήφων πέφτοντας από 25,5% σε 24,9% χάνοντας μία έδρα. Πολύ μικρή άνοδο σημείωσε και το ποσοστό του κόμματος του απερχόμενου πρωθυπουργού Lars Lokke Rasmussen “Αριστερά” (Φιλελεύθερο Κόμμα Δανίας) από 26,2% σε 26,7 κερδίζοντας μία έδρα. Πρόκειται για ένα από τα αρχαιότερα κόμματα της Δανίας και εκφράζει έναν «αγροτικό φιλελεύθερο συντηρητισμό» χαρακτηριστικό των Σκανδιναβικών κοινωνιών. Το εξίσου παλιό κόμμα «Ριζοσπαστική Αριστερά» που εκφράζει τον σοσιαλ-φιλελευθερισμό έκανε την έκπληξη κερδίζοντας 8 έδρες φτάνοντας στις 17 και ανεβάζοντας το ποσοστό του από 5,1% σε 9,5%. Στον ευρύτερο χώρο της αριστεράς το Σοσιαλιστικό Λαϊκό Κόμμα έχασε 4 έδρες πέφτοντας από 13% σε 10,6% ενώ η Κοκκινοπράσινη Συμμαχία υπερδιπλασίασε τις έδρες της από 4 σε 10 και το ποσοστό του από 2,2% σε 5,7% δείχνοντας το δρόμο για τα αδελφά ελευθεριακά αριστερά κόμματα της Ευρώπης. Στο χώρο της άκρας δεξιάς το Λαϊκό Κόμμα Δανίας ένοιωσε κι αυτό τις συνέπειες του Breivik effect, που σε μικρότερη κλίμακα εκδηλώθηκε με την δολοφονία Πακιστανών μουσουλμάνων μεταναστών που έβγαιναν από χώρο λατρείας πριν από ένα μήνα. Μάταια η αρχηγός του κόμματος Pia Kjaersgaard προσπάθησε να αποστασιοποιηθεί (θυμηθείτε την κόντρας της με το σκηνοθέτη του Dogville, Lars von Trier) με αποτέλεσμα να πέσει από 13,9% σε 12,3% χάνοντας 3 έδρες. Το Λαϊκό Συντηρητικό Κόμμα δοκίμασε πικρή ήττα πέφτοντας από 10% σε 6,4% και χάνοντας 10 έδρες. Τέλος, η Φιλελεύθερη Συμμαχία ανέβηκε από 2,2% σε 5% και κέρδισε 4 έδρες. Εν ολίγοις και εδώ η ακροδεξιά υποχρεώθηκε σε υποχώρηση ενώ η δημοκρατική ριζοσπαστική αριστερά έκανε αρκετά βήματα προόδου και οι πολίτες έδειξαν ότι θέλουν τη διατήρηση του κοινωνικού κράτους και υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα.

 Αναμένεται ότι θα σχηματιστεί κυβέρνηση συνασπισμού μεταξύ του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, του Σοσιαλιστικού Λαϊκού Κόμματος και του κόμματος της Ριζοσπαστικής Αριστεράς με στήριξη από το την Κοκκινοπράσινη Συμμαχία. Επειδή η Ριζοσπαστική Αριστερά θα θελήσει να επιβάλει πιο φιλελεύθερη οικονομική πολιτική υπάρχει ενδεχόμενο να μείνει εκτός κυβέρνησης και να την στηρίζει κατά περίπτωση στη Βουλή.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ

http://tsakiris.snn.gr

http://tsakthan.blogspot.com

http://tsakthan.wordpress.com

http://antiracistes.wordpress.com

http://homoecologicus.wordpress.com

http://leftypedia.wordpress.com

http://greekunions.wordpress.com

http://femininmasculin.wordpress.com

http://ilioupoli.wordpress.com

http://homopolitics.wordpress.com

http://politicalperson.wordpress.com

http://cantpaydontpay.wordpress.com

http://pringkipessa.wordpress.com

http://redferryman.wordpress.com

http://adotoe.wordpress.com

http://easpemporiki.wordpress.com

http://www.easp.gr

H ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

«Δεν πιστεύω στην είσπραξη φόρων μέσω ΔΕΗ, όμως το μέτρο είναι δίκαιο»! Ευάγγελος Βενιζέλος, Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Οικονομικών

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

John Reader (2008) Potato: A History of the Propitious Esculent. London, UK, σελ. 322, τιμή 6,67 λίρες Αγγλίας

H αφήγηση του John Reader για το ρόλο της πατάτας στην παγκόσμια ιστορία δείχνει ότι ενδεχομένως υποτιμούμε αυτό το αξιοθαύμαστο βολβό. Από την εξημέρωσή της στο Περού πριν από 8.000 χρόνια ως το σημερινό στάτους της ως τέταρτη μεγαλύτερη καλλιέργεια τροφίμων στον κόσμο, η πατάτα έχει παίξει πρωταγωνιστικό ή, τουλάχιστον, υποστηρκτικό ρόλο σε πολλά κεφάλαια της ανθρώπινης ιστορίας. Σε αυτό το πνευματώδες και ελκυστικό βιβλίο, ο Reader μας ανοίγει τα μάτια για τη δύναμη της πατάτας.

Είτε προτείνεται ως λύση για την πείνα είτε χρησιμοποιείται ως όπλο εκμετάλλευσης, είτε κατηγορείται για την πείνα και το θάνατο (σημ.tsakthan:  λιμός της πατάτας στην Ιρλανδία μεταξύ 1845-1852) είτε αναγνωρίζεται ως κινητήρια δύναμη προόδου, ​​η πατάτα έχει αλλάξει πολλές φορές την πορεία των ανθρώπινων γεγονότων. Ο Reader επικεντρώνεται στην Νότια Αμερική του 16^ου, όπου η εγχώρια πατάτα κατέστησε ικανούς τους Ισπανούς κατακτητές να ταΐσουν χιλιάδες επιστρατευμένων ιθαγενών, στην Ευρώπη του 18^ου αιώνα, όπου η θρεπτική πατάτα επέφερε πληθυσμιακή έκρηξη, καθώς και στο σημερινό παγκόσμιοποιημένο πλανήτη, όπου η πατάτα είναι βασική πηγή διατροφής αλλά και η πιο εξαρτημένη από τα χημικά καλλιέργεια στον κόσμο. . Όπου οι πατάτες έχουν υιοθετηθεί ως βασική τροφή, πάντα ακολουθούσε κοινωνική Μπορεί να ήταν "απλώς" ένα ταπεινό λαχανικό, όμως όπως δείχνει ο John Reader, η ιστορία της πατάτας κάθε άλλο παρά βαρετή ήταν.

Ο John Reader είναι συγγραφέας και φωτορεπόρτερ, ο οποίος κατέχει μια τιμητική υποτροφία έρευνας στο Τμήμα Ανθρωπολογίας του University College του Λονδίνου. Ζει στο Surrey της του Ηνωμένου Βασιλείου.  

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Η ιστορία μιας πατάτας

Μουσική-στίχοι-ερμηνεία: Ελένη Τσαλιγοπούλου

Μια πατάτα χοντρούλα

άσπρη και νοστιμούλα

στου μανάβη τον πάγκο

αγκαλιά μ ένα μάνγκο

Κάποια μέρα κινάει

στο παζάρι να πάει

υλικά για να ψάξει

νυφικό για να ράψει

Μια πατάτα χοντρούλα

άσπρη και νοστιμούλα

κάποια μέρα κινάει

στο παζάρι να πάει

παίρνει άσπρη κορδέλα

μεταξένια δαντέλα

ασημένια γοβάκια και ροζέ κουφετάκια

Μια πατάτα χοντρούλα

άσπρη και νοστιμούλα

υλικά πάει να ψάξει

νυφικό για να ράψει

και είναι τόση η χαρά της

που δε βλέπει μπροστά της

την κατεύθυνση χάνει

και γλιστράει στο τηγάνι

ΣΙΝΕΜΑ ΓΙ’ ΑΠΟΨΕ

DOGVILLE (EXTENDED VERSION)
Σινεφίλ | 2003 | Έγχρ. | Διάρκεια: 178' | επανέκδοση

Δανέζικη ταινία σε σκηνοθεσία Λαρς Φον Τρίερ με τους: Νικόλ Κίντμαν, Πολ Μπέτανι, Στέλαν Σκάρσγκαρντ, Λορίν Μπακόλ

Στην Αμερική του ’30, η φοβισμένη φυγάς Γκρέις βρίσκει καταφύγιο στην πόλη Ντόγκβιλ, κοντά στα Βραχώδη Όρη. Όταν η αστυνομία την αναζητά επίμονα, οι κάτοικοι αρχίζουν να την εκμεταλλεύονται βάναυσα, αλλά εκείνη καιροφυλακτεί με το επικίνδυνο μυστικό της.

Η κριτική του "α" από τον Χρήστο Μήτση

http://www.athinorama.gr/cinema/data/movies/?id=10008416 

ΞΕΚΙΝΩΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΠΡΕΧΤΙΚΗ "ΟΠΕΡΑ ΤΗΣ ΠΕΝΤΑΡΑΣ", Ο ΛΑΡΣ ΦΟΝ ΤΡΙΕΡ ΣΤΗΝΕΙ ΠΑΝΩ ΣΕ ΜΙΑ ΘΕΑΤΡΙΚΗ (;) ΣΚΗΝΗ ΜΙΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΗΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΣΥΓΚΡΑΤΗΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΜΟΙΡΑ, ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ, ΤΗ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ. ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ ΤΡΙΕΡ -ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ- ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΕΚΔΟΧΗ ΤΟΥ, Η ΟΠΟΙΑ ΓΙΑ "ΕΜΠΟΡΙΚΟΥΣ" ΛΟΓΟΥΣ ΔΕΝ ΕΦΤΑΣΕ ΠΟΤΕ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΙΘΟΥΣΕΣ (Η ΣΤΑ ΒΙΝΤΕΟΚΛΑΜΠ).

Το ανέκδοτο της ημέρας

Οι...Κίτρινες.....

Δύο φίλοι βρίσκονται μετά από πολλά χρόνια στο δρόμο...

Μετά από τις κλασικές χαιρετούρες κανονίζουν να πάνε να πιούνε ένα κρασάκι στο σπίτι του ενός.
Πάνε που λέτε στο σπίτι του, μπαίνουν μέσα.

Το σκηνικό κόλαση!
Ο σκύλος να έχει χαλάσει τον κόσμο όλο, τα παιδιά να φωνάζουν κλπ κλπ.
Λέει λοιπόν στη γυναίκα του ο τύπος να τους ετοιμάσει ένα κρασάκι με τα παρελκόμενα.
Η απάντηση του στυλ "Τι λες ρε αχαΐρευτε! Εξαφανίζεσαι από το πρωί και αφήνεις εμένα στο σπίτι να τα κάνω όλα! Τριγυρνάς με τους φίλους σου από εδώ και από εκεί! Δεν μου δίνεις σημασία! Σάλτα κάνε μόνος σου ότι θέλεις!"

Τι να κάνει ο κακομοίρης, πάει στη κουζίνα, ετοιμάζει δύο μεζέδες, και τα πίνουν.
Συζητώντας λέει στον φίλο του τον πόνο του, ο οποίος του λέει να πάνε σπίτι του την άλλη μέρα, και θα του βρει τη λύση!

Έρχεται η επόμενη μέρα, βρίσκονται πάλι κάπου, ξεκινάνε για το σπίτι του άλλου.
Με το που μπαίνουν μέσα, πετάγεται ο πιτσιρικάς, "μπαμπά!! Να σου φέρω τις παντούφλες σου!".
Η πεθερά του "γιόκα μου! να σου φέρω ζεστό νερό να σου πλύνω τα πόδια!".
Η γυναίκα του "καλώς την κολόνα του σπιτιού μου! Τι όρεξη έχεις να φας σήμερα?"
Τέλος πάντων, τους ετοιμάζει ένα βαρβάτο τραπέζι με μεζέδες, και κάθονται να τα πούνε...

Έκπληκτος ο φίλος του του λέει "Ρε συ!!! τρομερός!!! Πώς τα καταφέρνεις?"
Του λέει λοιπόν ο δεύτερος
"Κοίταξε... Την δεύτερη μέρα που παντρεύτηκα, μπαίνω μέσα, τι να δω. Ο σκύλος πάνω στην πολυθρόνα μου.
Του δείχνω λοιπόν μία κίτρινη κάρτα.
Την επόμενη μέρα, βλέπω τον σκύλο να έχει φάει στις παντόφλες μου!
Του δείχνω λοιπόν άλλη μία κίτρινη κάρτα...
Μετά από μία εβδομάδα βλέπω τον σκύλο να έχει κάνει όλο λάσπες τον διάδρομο. Του δείχνω μία κόκκινη κάρτα, βγάζω ένα περίστροφο, και του την ρίχνω.
Τέζα ο σκύλος!"

"Καλά ρε! άλλο σε ρώτησα και άλλο μου είπες! Τι σχέση έχει ο σκύλος με όλο αυτό το μεγαλείο?"

"Εμ! Εκεί είναι το θέμα! Τους βλέπεις αυτούς όλους; Έχουν από δύο κίτρινες ο καθένας!"