Tsakthan Weekly 19/8/2018 -- Οικολογία, Κοινωνία και Εργασία 4

Το διακύβευμα στην περίπτωση του οικολογικού κινήματος είναι η προστασία του περιβάλλοντος, ως ζήτημα άμεσης προτεραιότητας, από τη μια, και από την άλλη η σχέση του ανθρώπου με τη φύση, ως σχέση αλληλεξάρτησης και αλληλεπίδρασης. 

  «Περιβάλλον (σύμφωνα με έναν ορισμό) είναι ο χώρος μέσα στον οποίο ζούμε, με στενή και ευρύτερη έννοια, είναι γενικώτερα οι συνθήκες (φυσικές, υγιεινές, πολιτιστικές, κοινωνικές, οικονομικές) υπό τις οποίες διαβιούμε σαν άτομα και σαν ομάδες και σαν σύνολα (από την οικογένεια και την γειτονιά μέχρι το παγκόσμιο σύνολο). Η τεχνική πρόοδος, η συγκέντρωση σε αστικά κέντρα, ο ρυθμός της σύγχρονης ζωής, η ατομικιστική σκέψη και η αδιαφορία για τον συνάνθρωπο, η σύγκρουση οικονομικών δραστηριοτήτων και ανθρωπίνων απαιτήσεων κ.α. προκάλεσαν όχι μόνο ρύπανση, αλλά γενικώτερα υποβάθμιση (σοβαρή πτώση επιπέδου) του περιβάλλοντος, με σοβαρές επιπτώσεις, στην σωματική και ψυχική υγεία των ατόμων, στην πολιτιστική στάθμη τους κ.α. Σήμερα λαμβάνονται μέτρα από τα κράτη και άλλους φορείς για την προστασία και προάσπιση του περιβάλλοντος, την αποφυγή της ρυπάνσεως και την ελάττωση των δυσμενών συνεπειών της υποβαθμίσεώς του, αλλά χωρίς σοβαρά αποτελέσματα» ^[1].  Τόσο, λοιπόν, με τη στενή όσο και με την ευρεία έννοια της λέξης περιβάλλον μιλάμε για το χώρο μέσα στον οποίο ζουν, δουλεύουν, σπουδάσουν, ερωτεύονται, ονειροπολούν, ταξιδεύουν οι άνθρωποι αλλά ζουν επίσης και τα ζώα και τα φυτά, αναπτύσσεται ο οργανικός και ανόργανος κόσμος που με τη σειρά τους επιδρούν στους ανθρώπους και στον τρόπο ζωής και σκέψης τους, θέτοντάς τους μπροστά στα όρια των επιδράσεών τους πάνω στη φύση. Η κριτική σκέψη που συγκροτεί την οικολογία ως μέρος των κοινωνικών επιστημών σε σχέση υπέρβασης της οικολογίας ως μιας φυσικο - βιολογικής επιστήμης μπορεί να λειτουργήσει ως απελευθερωτικό κοινωνικό κίνημα και, μάλιστα, καθοδηγητικά ως προς αυτό το γενικότερο χειραφετητικό κίνημα ^[2] . Τα όρια λοιπόν ορίζουν τους ανθρώπους ως τη σχετική πραγματικότητα ενώ τη φύση ως την απόλυτη πραγματικότητα^[3].

     

 Μια πολιτική για να είναι οικολογική οφείλει να λαμβάνει υπόψη της κάποια βασικά κριτήρια επιλογής στόχων. Κριτήρια για την πολιτική επιλογή των στόχων που πρέπει να προκρίνονται θεωρούνται τα επόμενα. Πρώτον, η αναλογικότητα και η αναγκαιότητα της κρατικής παρέμβασης& γίνεται δηλαδή με τρόπο τέτοιο ώστε να μην υπερβαίνει η ζημία το κέρδος που ενδεχομένως θα προκύψει από την παρέμβαση αυτή για το γενικό συμφέρον, και αν ξεκινήσει τελεί σε σχέση αναγκαιότητας με τον επιδιωκόμενο στόχο της οικονομικής ανάπτυξης; Σημαντικό είναι επίσης το κριτήριο της πρόνοιας για την μελλοντική αποφυγή επιδεινώσεων της κατάστασης στην περιβαλλοντική ισορροπία, επιλογή δηλαδή τέτοιας κατεύθυνσης που να οδηγεί σε άριστες ποιοτικά κατασκευές ^[4]. Το κριτήριο της μη ουσιαστικής υποβάθμισης των περιβαλλοντικών στοιχείων είναι κριτήριο που συνδέεται άμεσα με το προηγούμενο. Τελευταία, αλλά σημαντική είναι αρχή του συνδυασμού των οικονομικών και των οικολογικών σχεδίων, κριτήριο που ουσιαστικά είναι αυτό που διαπερνά όλα τα παραπάνω κριτήρια.  Για την υλοποίηση της τελευταίας αρχής - κριτηρίου σημαντικός είναι ο ρόλος δυο ειδών αμφισβητήσεων: αμφισβήτηση των ποσοτικών κριτηρίων ως καταλλήλων για την αξιολόγηση της προόδου και η πρόταξη των ποιοτικών κριτηρίων και η, συνεπαγόμενη από την πρώτη, αμφισβήτηση της παντοδυναμίας των οικονομίστικων - παραγωγίστικων δογμάτων και μοντέλων, σύμφωνα με τα οποία η μεγαλύτερη κατανάλωση συνεπάγεται μεγαλύτερη ικανοποίηση αναγκών, αύξηση της παραγωγικότητας συνεπάγεται αύξηση της κατανάλωσης. Η αμφισβήτηση μπορεί να αναδείξει και να επιβάλει την εισαγωγή των περιβαλλοντικών κριτηρίων στον επίσημο υπολογισμό του κόστους της παραγωγής, δηλαδή λήψη μέτρων για την ορθολογική διαχείριση των φυσικών πόρων ^[5][6]. Ο αντικειμενικός στόχος της βελτίωσης του περιβάλλοντος εξυπηρετείται αποτελεσματικότερα στο βαθμό που προσδιορίζεται κάθε φορά με βάση την πλευρά των ιδιαίτερων οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων και το στάδιο ανάπτυξης της κάθε κοινωνίας ξεχωριστά αλλά και σε διακρατική - διασυνοριακή βάση 34

---

[1] Βλ. Χολέβας Ι.Κ. κ.α. (επιμ.), (1980) Εγκυκλοπαιδικό λεξικό πεντάγλωσσο, Αθήνα, Εκδόσεις Θ. Τυροβόλα «Interbooks» σ. 703 - 4.

[2] Βλ. Σάμουελ Π., (1990), ο.ε.π.), Οικολογικό Μανιφέστο, Αθήνα, Εναλλακτικές Εκδόσεις «Κομμούνα» / Οικολογική Σκέψη 1  και Μπράουν Λ.-Φλάβιν Κ.- Πόστελ Λ., (1991), Οικολογική κρίση και βιώσιμη κοινωνία, Αθήνα, Εναλλακτικές Εκδόσεις «Κομμούνα» / Οικολογική Σκέψη 4 . ιδίως το δεύτερο κείμενο με τίτλο «Σκιαγραφώντας μια αυτοσυντηρούμενη κοινωνία», σ. 67-118, όπου οι συγγραφείς περιγράφουν δυο διαφορετικά σενάρια με σημείο εκκίνησης το 2030 : ένα κατά το οποίο οι νυν κυρίαρχες τάξεις ενσωματώνουν οικολογικές αρχές για να επιβιώσουν ως κυρίαρχες τάξεις και ένα με βάση το οποίο η πορεία προς μια αυτοσυντηρούμενη κοινωνία θα ξεκινήσει αναγκαστικά λόγω των πιεστικών προβλημάτων ζωής ή θανάτου για την πλειονότητα της ανθρωπότητας και του πλανήτη. Πρόκειται για ένα σχήμα ντετερμινιστικό αλλά που θέτει με απολυτότητα τους κινδύνους που διατρέχουν στο άμεσο μέλλον η κοινωνία και η φύση, προτρέποντας στην ανάπτυξη κοινωνικών κινημάτων.  

[3] Βλ. Μπαλτάς Α., (1983), «Για το οικολογικό κίνημα : Επιστήμη και διεπιστημονικότητα», περιοδικό Πολίτης, τεύχος 63, σ. 30 - 46. Για το ζήτημα της σχέσης των φυσικών και των κοινωνικών επιστημών στην περίπτωση της οικολογίας και την οπτική της διεπιστημονικότητας, εκτός από το κείμενο του Μπαλτά Α. βλ. και Λουλούδης Λ., (1990), «Άνθρωπος και φύση» στο Καραμπελιάς Γ. (επιμ.), Η οικολογικοποίηση της σκέψης, Αθήνα, Εναλλακτικές Εκδόσεις «Κομμούνα», Σειρά Οικολογική σκέψη 2, σ.σ. 111 - 41.

[4] Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα διαμάχης για τον τρόπο κατασκευής έργου είναι η περίπτωση της προτεινόμενης νέας περιφερειακής λεωφόρου Υμηττού. Καταγγέλθηκε από ομάδες οικολογικές και περιβαλλοντικές, από τοπικό και αθηναϊκό τύπο αλλά και επισημάνθηκε από ομάδες μελετών του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου ότι η εκκίνηση των εργασιών έγινε δίχως να προηγηθεί η έγκριση κατάλληλης περιβαλλοντικής μελέτης για τις μελλοντικές επιπτώσεις του έργου. Περισσότερα για τη διαμάχη βλ. συνέντευξη Π. Τότσικα από την πλευρά της «Πρωτοβουλίας Πολιτών για την Προστασία του Υμηττού» στο παράρτημα, την εφημερίδα «Τοπική Επι-κοινωνία» (τεύχη Σεπ. - Οκτ. 1996 και Μαρ. - Απρ. 1997). 

[5] Βλ. Σιούτη Γ., (1995α), «Βιώσιμη Ανάπτυξη και Προστασία του Περιβάλλοντος» στο  Σκούρτος Μ.Σ. & Σοφούλης Κ.Μ. (επιμ.), Η Περιβαλλοντική Πολιτική στην Ελλάδα : Ανάλυση του Περιβαλλοντικού Προβλήματος από τη Σκοπιά των Κοινωνικών Επιστημών, Αθήνα, Εκδόσεις Τυπωθήτω - Γιώργος Δαρδανός, σ. 73 -  86

[6] Βλ. Γρηγορίου Π., (1995), «Η Διασυνοριακή Ρύπανση στη Διεθνή Έννομη Τάξη» στο Σκούρτος Μ.Σ. & Σοφούλης Κ.Μ. (επιμ.), Η Περιβαλλοντική Πολιτική στην Ελλάδα: Ανάλυση του Περιβαλλοντικού Προβλήματος από τη Σκοπιά των Κοινωνικών Επιστημών, Αθήνα, Εκδόσεις Τυπωθήτω - Γιώργος Δαρδανός, σ. 87 - 114. 


Θανάσης Τσακίρης






Αναλύζα - 1989   

Λένα Πλάτωνος

Αναλύζα, 
παίρνεις βιαστικά το πορτοφόλι
και ξαναγοράζεις τσιγάρα
με κατάλληλο τρόπο
έχοντας ριγμένα τα μαλλιά σου
φορώντας τα κόκκινα γυαλιά σου
ώστε να μη φαίνεται, ότι φαίνεσαι
να τον κοιτάς...
όταν εγχειρίζεις το μέρος της καρδιάς
και βγάζεις παλιές σχολικές
βιτρίνες ζαχαροπλαστείων
από επικίνδυνη μεμβράνη
τυχαία δηλαδή και ύποπτη ύλη
που σκιάζει τη ρόδινη δύση, 
τους μεσαίους δρόμους, 
τα ταξινομημένα ταχυδρομικά κουτιά.

Επιτέλους σκαρφαλώνεις 
στην αποφορτισμένη σου στήλη 
και χαρτογραφείς από εκεί πάνω 
δυναμικούς σχηματισμούς από καρό 
και με το ένα χέρι καλύπτεις το παιχνίδι 
«ηλεκτρονικό κρυφτό» 
και με το άλλο αποκαλύπτεις το παιχνίδι 
«τα μάτια σου κοιτώ και πέφτω χάμω»...

Κι όμως
όλοι κάποτε κλάψαμε
μπροστά ή πίσω.
Ο καιρός είναι γλυκός 
και τα φυτά ποτίζονται 
κι εσύ λες

«έτσι δεν υποφέρω αλλά δε ζω».




https://www.youtube.com/watch?v=PKSpwFo0n4I




l ΤΕΤΑΡΤΗ   22/08/2018   8:30 μ.μ. και στις 10:30 μ.μ.      



ΤΖΑΝΓΚΟ, Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΣΟΥΙΝΓΚ (DJANGO)

                                                     του Ετιέν Κομάρ (ΓΑΛΛΙΑ, 2017, έγχρωμη, 117΄)











Ο Τζάνγκο Ράινχαρντ (1910-1953), τσιγγάνος του Βελγίου, ήταν πρωτοποριακός βιρτουόζος κιθαρίστας της τζαζ και συνθέτης, που ξεχώρισε για την τεχνική και τη δεξιοτεχνία του, ενώ εφηύρε ένα εντελώς νέο στιλ τεχνικής τζαζ κιθάρας, που πλέον είναι μουσική παράδοση στη γαλλική τσιγγάνικη κουλτούρα. Στο κατεχόμενο Παρίσι του 1943 ο Τζάνγκο Ράινχαρντ είναι ο βασιλιάς του σουίνγκ. Η γερμανική προπαγάνδα τού ζητά να ταξιδέψει στο Βερολίνο για συναυλίες, ενώ οι ομοεθνείς του τσιγγάνοι καταδιώκονται από τους ναζί. Έτσι αποφασίζει να διαφύγει στην Ελβετία μαζί με τη σύζυγο και τη μητέρα του.

ΚΑΘΕ ΤΕΤΑΡΤΗ ΣΤΙΣ 8:30 μ.μ. και στις 10:30 μ.μ.

ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ «ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ»

                                    (Λεωφ. Ειρήνης 50, Πλατεία Εθνικής Αντίστασης, Άνω Ηλιούπολη,

Τηλ.: 210 9937870, 210 9941199, 210 9914732, 6945405825, E-mail: info@klh.gr

Ιστοσελίδα: www.klh.gr)

Tsakthan Weekly 12/8/2018 -- Οικολογία, Κοινωνία και Εργασία 3

Οι πολιτικές ευκαιρίες είναι αξιόπιστα αλλά όχι υποχρεωτικά  επίσημα, μόνιμα ή εθνικής εμβέλειας σινιάλα προς δρώντα πολιτικά ή κοινωνικά  υποκείμενα που είτε τα ενθαρρύνουν είτε τα αποθαρρύνουν από τη χρήση των εσωτερικών πόρων  για την διαμόρφωση κοινωνικών κινημάτων.[1] Η δομή πολιτικών ευκαιριών έχει τέσσερις διαστάσεις. Κατ’ αρχάς, τίθεται το θέμα του κατά πόσο ένα θεσπισμένο πολιτικό σύστημα είναι ανοικτό ή κλειστό και σε ποιο  βαθμό. Η δεύτερη διάσταση σε σχετίζεται  με τη σταθερότητα ή την αστάθεια των ευθυγραμμίσεων και στοιχίσεων των πολικών και κοινωνικών ελίτ που συνήθως υποστηρίζουν το πολίτευμα. Η τρίτη διάσταση είναι αυτή της ύπαρξη ή μη συμμάχων των ελίτ. Τέλος, η τέταρτη διάσταση είναι η θέληση και η ικανότητα του κράτους να χρησιμοποιεί μηχανισμούς καταστολής.[2] Αυτές οι ευκαιρίες είναι οι αντικειμενικοί παράγοντες που αποτελούν το πλαίσιο μπορεί να δράσει το κοινωνικό κίνημα. Είναι οι εξωτερικοί πόροι που στηρίζουν την κινηματική δράση.[3]   Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι τα κινήματα είναι αυτομάτως έτοιμα να δράσουν ή να αξιοποιήσουν την ευκαιρία ή να αντισταθούν στην απειλή κινητοποιήσουν τους εσωτερικούς πόρους τους.

 Επιπλέον, η έννοια της συλλογικής ταυτότητας χρησιμοποιήθηκε για την εξήγηση του πώς τα κοινωνικά κινήματα δημιουργούν και διατηρούν τη συνοχή τους με το πέρασμα του χρόνου. Η συλλογική ταυτότητα ορίζεται ως η «γνωστική, ηθική και συναισθηματική σύνδεση ενός ατόμου με μια ευρύτερη κοινότητα, κατηγορία, πρακτική ή ένα θεσμό».[4]Η οικολογία ως κοινωνικό κίνημα διαθέτει κοινή συλλογική ταυτότητα. Συχνά το κίνημα δρα εκτός πολιτικών θεσμών χρησιμοποιώντας την «διαμαρτυρία» ως μία από τις μορφές δράσης του και χαρακτηρίζεται από μη θεσμοθετημένα δίκτυα διάδρασης.[5] Προκαλεί ή/και απορρίπτει τις κυρίαρχες μορφές εξουσίας. Η ύπαρξη συλλογικής ταυτότητας είναι προϋπόθεση για την κοινή δράση ανθρώπων, ορίζοντας ένα βασικό πλαίσιο αλληλεγγύης. Δημιουργείται, έτσι, μια εικόνα του «εμείς και αυτοί». Ενισχύονται οι κοινές αξίες που δίνουν «νόημα» και δικαιολογούν τις ενέργειες των ακτιβιστών/τριών του οικολογικού κινήματος. Πέραν αυτών, κοινή κουλτούρα, κοινές πρακτικές και παραδόσεις διαμορφώνουν και αυτές με τη σειρά τους την ταυτότητα του οικολογικού κινήματος. Όλα αυτά τα στοιχεία μεταβάλλονται κατά τη διάρκεια του ιστορικού χρόνου. Στο διεθνές και στο τοπικό οικολογικό κίνημα παρατηρούμε συχνά τη χρήση των μη θεσμοποιημένων και μη ιεραρχικών δομών οργάνωσης και από την άλλη την υιοθέτηση από τους ανθρώπους του (ή τουλάχιστον του μεγαλύτερου μέρους τους) τρόπων ζωής που να συνάδουν με τις βασικές αρχές της οικολογίας. Βέβαια, αυτά τα στοιχεία της πολιτικής κουλτούρας δεν είναι αποκλειστικότητα του οικολογικού κινήματος καθώς παρόμοια συναντάμε στην περίπτωση του φεμινιστικού κινήματος που αμφισβήτησε την διχοτομία «δημόσιος βίος-ιδιωτικός βίος». Οι κοινές ταυτότητες των δρώντων των κοινωνικών κινημάτων είναι ετερογενείς, μη παγιωμένες και ασταθείς. Τίθενται, υπό διαπραγμάτευση και επαναβεβαίωση. Η επίτευξη του στόχου της σφυρηλάτησης της «συλλογικής ταυτότητας» είναι μεγάλο κατόρθωμα για το οικολογικό κίνημα, καθώς κάθε κοινωνικό κίνημα δεν είναι αναγκαστικά ένας ενιαίος δρων οργανισμός (παραδείγματος χάριν, η οργάνωση Earth First! που συχνά συνεργάζεται με αναρχικές ομάδες που δεν έχουν το περιβάλλον ως προτεραιότητά τους και με Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που αγωνίζονται να κάνουν τις επιχειρήσεις να γίνουν «πιο πράσινες»). Οι συγκρούσεις ρεφορμιστικών και ριζοσπαστικών τμημάτων (realos vs fundis)σχετίζεται με τις επαφές τους με εκτός κινήματος ομάδες και με τις αντιπαραθέσεις με άλλους πράσινους και οικολόγους με συνέπεια η «κοινή κουλτούρα» να μεταβάλλεται. Τέλος, οι οργανώσεις και ομάδες μπορεί να έχουν πολλαπλές ταυτότητες (π.χ. συμμετοχή οικολόγων σε αντινεοφιλελεύθερες κινητοποιήσεις).[6]

Η οικολογική αντίληψη θα μπορούσε να συμπυκνωθεί στο σλόγκαν «Δράσε Τοπικά, Σκέψου Παγκόσμια» καθώς εκφράζει τόσο την αποκεντρωμένη δράση και την παγκόσμια συναίσθηση και ευθύνη. Στο τοπικό επίπεδο υπάρχουν πολύ περισσότερες ευκαιρίες και δυνατότητες εποικοδομητικής συμμετοχής των πολιτών στα κοινά και, ειδικά για το περιβάλλον, επειδή έχουν άμεση αντίληψη γι’ αυτό καθώς είναι οι πρώτοι που βιώνουν τις συνέπειες της φθοράς καταστροφής. Οι τοπικές ομάδες δεν βασανίζονται από τα προβλήματα των μεγάλης κλίμακας γραφειοκρατικών οργανώσεων που μειώνουν στο ελάχιστο το ρόλο των ατόμων. Δημιουργούν τις δικές τους ταυτότητες και έχουν την αίσθηση της κοινωνικής κοινότητας και του φυσικού κόσμου. [7]

---

[1]Tarrow Sydney (1996). “States and Opportunities: The Political Structuring of Social Movements” σε McAdam, D., McCarthy, J., and M. Zald (eds.), Comparative Perspectives on Social Movements. Cambridge: Cambridge University Press σελ 41–61) και Giugni Marco (2009) “Political Opportunities: From Tilly to Tilly”. Swiss Political Science Review

Volume 15, Issue 2, Summer, σελ. 361–367, http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/j.1662-6370.2009.tb00136.x/pdf

[2] McAdam D. (1996) “Conceptual Origins, Current Problems, Future Directions.”

σε Doug McAdam, D., McCarthy, J. and M. Zald (eds), Comparative Perspectives on Social Movements: Political Opportunities, Mobilizing Structures, and Cultural Framings. Cambridge:

Cambridge University Press, σελ. 23–40.

[3] McCarthy, John D. and Mayer N. Zald.(1977).  “Resource Mobilization and Social Movements: A Partial Theory.”  American Journal of Sociology 82, σελ. 1212-1241 και Bob Edwards and John D. McCarthy (2004) “Resources and Social Movement Mobilization” σε David A. Snow, Sarah A. Soule, Hanspeter Kriesi (eds), The Blackwell Companion to Social Movements. Oxford: Blackwell Publishing Ltd, σελ. 116-152.

[4] Polletta, Francesca, and Jasper, James M. (2001) “Collective Identity and Social Movements”. Annual Review of Sociology,. Vol. 27 , σελ. 283-305

[5] Cohen Jean L. and Arato Andrew  (1994)  Civil Society and Political Theory. Cambridge, MAQMIT Press. Alexandropoulos Stelios and Serdedakis Nik (2000) “Greek environmetalism:

from the status nascendi of a movement to its integration”, Paper for ECPR workshop on Environmental Organizations. Copenhagen, April 2000

[6]Dryzek John S. (2013) The Politics of the Earth: Environmental Discourses. Oxford, UK: Oxford University Press

[7] Τσακίρης Αθανάσιος και Πενταράκη Μαρία (2009)«Κράτος και Οικολογικό Κίνημα: Η Περίπτωση του Παναττικού Δικτύου Κινημάτων Πόλης & Ενεργών Πολιτών» στο  2o Πανελλήνιο Συνέδριο Περιβαλλοντικής Πολιτικής & Διαχείρισης. Πέρα από το Κράτος: Ο ρόλος των Επιχειρήσεων, των οργανώσεων της Κοινωνίας Πολιτών και των Διεθνών και Διεθνικών Οργανισμών στην Περιβαλλοντική Πολιτική και Διαχείριση.  19-21 Ιουνίου 2009, Τμήμα Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Μυτιλήνη http://www.env.aegean.gr/eeppd/CONF2009/Env_Policy_Management_CONFERENCE_2009_MINUTES.pdf

Θανάσης Τσακίρης

Ηπειρώτικο τραγούδι - 1994     

 

Στίχοι:   Αφροδίτη Μάνου

Μουσική:   Αφροδίτη Μάνου

Ερμηνεία: Αφροδίτη Μάνου και Χορωδία

Φύσηξε βοριάς κι ο χάρτης το χορό χορεύει

που το φίδι των συνόρων ξέρει να γητεύει.

Αδερφέ μου, του χειμώνα, ράτσα μου βουνίσια

ποια Σειρήνα σε τραβάει, ρίζα Πωγωνίσια.

Ηπειρώτικο τραγούδι

μοιρολόι μου

Σ’ όποιο χρόνο να γυρίσω

το ρολόι μου.

Ηπειρώτικο τραγούδι

τι σε πλάνεψε

Τον Αλή πασά δε βλέπεις

που ζωντάνεψε.

Φύσηξε βοριάς κι ο χάρτης το χορό χορεύει

που χωρίζει τους ανθρώπους και τους αγριεύει.

Αδερφός, τον αδερφό του, μ`αίμα φοβερίζει

το φεγγάρι κάνει κύκλο κι όλο εδώ γυρίζει.

https://www.youtube.com/watch?v=-ydi2JqsGTc

 ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ - ΤΕΤΑΡΤH 15/08/2018     ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΙΑΣ ΝΥΧΤΑΣ (POSOKI / DIRECTIONS)   του Στέφαν Κομαντάρεφ 

ΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

l    ΤΕΤΑΡΤΗ  15/08/2018     ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΙΑΣ ΝΥΧΤΑΣ (POSOKI / DIRECTIONS)  
του Στέφαν Κομαντάρεφ (ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ/ΓΕΡΜΑΝΙΑ/FYROM, 2017, έγχρωμη, 103’)

Πέντε νυχτερινές διαδρομές στη Βουλγαρία της κρίσης, της διαφθοράς, της πίστης, της ελπίδας. Ένας χρεωμένος ταξιτζής πυροβολεί θανάσιμα τον τραπεζίτη που τον εκβιάζει και στη συνέχεια αυτοκτονεί. Το ίδιο βράδυ, κι ενώ στο ραδιόφωνο οι πάντες σχολιάζουν το περιστατικό, πέντε συνάδελφοί του κάνουν τη βάρδια τους. Ο Στέφαν Κομαντάρεφ μέσα από τις διαφορετικές ιστορίες της ταινίας απεικονίζει τη ζοφερή πραγματικότητα της σύγχρονης βουλγαρικής κοινωνίας.

Directions (Posoki) – New clip (1/3) official from Cannes

https://youtu.be/zTNmCcc9K6o

Showing all 1 win and 4 nominations
Cannes Film Festival 2017
Nominee
Un Certain Regard Award Stephan Komandarev

Cleveland International Film Festival 2018
Nominee
George Gund III Memorial Central and Eastern European Film Competition Stephan Komandarev

Gijón International Film Festival 2017
Winner
Best Screenplay Stephan Komandarev
Simeon Ventsislavov

Haifa International Film Festival 2017
Nominee
Golden Anchor Award Stephan Komandarev

Sarajevo Film Festival 2017
Nominee
Heart of Sarajevo Best Film
Stephan Komandarev

ΚΑΘΕ ΤΕΤΑΡΤΗ ΣΤΙΣ 9:00 μ.μ. ΚΑΙ ΣΤΙΣ 11:00 μ.μ.

(Από τις 22/08/2018 στις 8:30 μ.μ. και στις 10:30 μ.μ.)

ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ «ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ»

                                     (Λεωφ. Ειρήνης 50, Πλατεία Εθνικής Αντίστασης, Άνω Ηλιούπολη,

Τηλ.: 210 9937870, 210 9941199, 210 9914732, 6945405825, E-mail: info@klh.gr

Ιστοσελίδα: www.klh.gr)

Tsakthan Weekly 5/8/2018 -- Οικολογία, Κοινωνία και Εργασία 2

 Όταν μια κατάσταση προκαλεί δυσφορία σε ένα τμήμα ή ομάδα της κοινωνίας και αυτή η δυσφορία υποδηλώνει πως υπάρχει μια αρνητική εκτίμηση των υφιστάμενων σχέσεων ή της συλλογικής ενέργειας που παράγει, συντηρεί ή επιτείνει μια δυσάρεστη κατάσταση τότε είμαστε μπροστά σε ένα «κοινωνικό πρόβλημα». Ένα «κοινωνικό πρόβλημα» πρέπει να γίνει «ορατό» από σημαντικό αριθμό μελών της κοινωνίας και να χαρακτηριστεί «ανεπιθύμητο». Αυτό δεν σημαίνει πως όλοι το βλέπουν έτσι. Παραδείγματος χάριν, κάτοικοι μιας αστικής περιοχής με ιδιαίτερου κάλους φυσικό  περιβάλλον αντιδρούν στην ύπαρξη μεγάλων δρόμων υψηλής ταχύτητας που εξυπηρετούν στην ανακούφιση της κυκλοφορίας στην πόλη διευκολύνοντας τους οδηγούς. Ακόμα πιο έντονα προβλήματα προκύπτουν όταν υπάρχει διαμάχη γύρω από το δίπολο «οικονομική επιβίωση» ή «προστασία του περιβάλλοντος».  Έτσι μπορούμε να πούμε ότι  ένα κοινωνικό πρόβλημα μεταβάλλεται σε «πολιτικό διακύβευμα» όταν γύρω από αυτό συγκρούονται δυο ή και περισσότερες ομάδες και η σύγκρουση αναφέρεται στα ουσιαστικά ή στα διαδικαστικά ζητήματα που συνδέονται με την κατανομή πόρων ή θέσεων. Για να τεθεί όμως από την πλευρά των πολιτών ένα κοινωνικό πρόβλημα στην πολιτική ημερήσια διάταξη, δηλαδή να εγγραφεί ως θέμα της δημόσιας ατζέντας χρειάζεται κάποιοι από αυτούς να κινητοποιηθούν για την υλοποίηση του συγκεκριμένου στόχου. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να σχηματίσουν ένα «κίνημα».[1]  Επομένως από τη στιγμή που η δυσφορία αρχίζει να εντείνεται και οι άνθρωποι νοιώθουν πως η ιδέα της «απόδρασης» από την κατάσταση δυσφορίας θεωρεί εφικτή υλοποιήσιμη, το κίνημα και οι ιδέες μπορούν να γίνουν υλικές δυνάμεις.

Παρ’ όλα αυτά η διαδικασία της συγκρότησης κοινωνικού κινήματος δεν είναι γραμμική κι εύκολη.

Ένα πρόβλημα καθίσταται πολιτικό και τίθεται στην ατζέντα όταν αναγνωριστεί ως τέτοιο και υπάρχουν διαθέσιμες λύσεις. Προϋπόθεση είναι να υπάρχει το κατάλληλο πολιτικό κλίμα που δημιουργεί «παράθυρα ευκαιρίας» για τους ενδιαφερόμενους πολίτες.[2] Σημαντικοί παράγοντες στην συγκρότηση και δράση του κινήματος είναι:

-οι δομές των πολιτικών και οικονομικών ευκαιριών και απειλών, και

-οι μορφές οργάνωσης που είναι διαθέσιμες (επίσημες ή/και ανεπίσημες, σταθερές ή/και ρευστές).     

---

[1] Easton David (1967) A System Analysis of Political Life. New York, NY: Wiley. Βλ.επίσης Cobb R. & Elder C., (1972/1983) Participation in American Politics: The Dynamics of Agenda Building. Baltimore, MD: The Johns Hopkins University Press.

Dearing James W., Rogers Everett (1996) Agenda-Setting. Thousand Oaks, CA: SAGE Publications

[2] Kingdom John (2010) Agendas, alternatives and public policies. New York, NY:Pearson

Θανάσης Τσακίρης

Πολλά `ν `τση φύσης τα κρυφά - 2009     
 
Στίχοι:   Γιώργης Καρατζής
Μουσική:   Πάρις Περυσινάκης
Ερμηνεία: Παντελής Θαλασσινός  

Πολλά `ν `τση φύσης τα κρυφά κι άθρωπος δε γνωρίζει
ποιος είν` αυτός με μαστοριά π` όλα τα κανονίζει
και τίνος κατεχάρη νου, ποιας μπορεμένης κρίσης
είναι τ`αθρώπου το πλοκιό κι η στερμενιά τση φύσης.
Αέρας, χώμα και νερό κι ό,τι στη γη φυτρώνει
κι ό,τι ζωή `ναι στη στεριά κι η θάλασσα ό,τι χώνει
είναι του χρόνου θέλημα, είναι τση τύχης γέννα
κι από τσ `ανάγκης την κοιλιά μ` απομονή βγαρμένα.
Ζευγαρωμένα δυο και δυο κι ομάδι ταιριασμένα
και μοναχό δε βρίνεται πράμα στη γη κιανένα.
Η θάλασσα `χει τη στεριά, τα δέντρα, τον αέρα,
τ` ασερνικό `χει θηλυκό κι η νύχτα την ημέρα.
Κι απ` όσα η φύση κι ο καιρός εχτίσανε κι επλάσα
κι απ` όσα μέλλεται να` ρθουν κι απ` όλα που πέρασα,
πλια δύναμη `χει και χαρά και πλιο όμορφο τερτίπι
το πρώτο πρώτο τρέμουλο τσ` αγάπης καρδιοχτύπι.




https://www.youtube.com/watch?v=rX-Pwo9MttM




KΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ-ΤΟ ΚΥΚΝΕΙΟ ΑΣΜΑ ΤΟΥ ΧΑΡΙ ΝΤΙΝ ΣΤΑΝΤΟΝ (1926-2017)  ΤΕΤΑΡΤΗ   08/08/2018       LUCKY  του Τζον Κάρολ Λιντς 
ΤΟ ΚΥΚΝΕΙΟ ΑΣΜΑ ΤΟΥ ΧΑΡΙ ΝΤΙΝ ΣΤΑΝΤΟΝ (1926-2017)

ΤΕΤΑΡΤΗ   08/08/2018       LUCKY
του Τζον Κάρολ Λιντς (ΗΠΑ, 2017, έγχρωμη, 88΄)

Το κύκνειο άσμα του Αμερικανού ηθοποιού Χάρι Ντιν Στάντον (1926-2017). Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Τζον Κάρολ Λιντς είναι μια ταινία γεμάτη αγάπη για τη ζωή και την καριέρα του βετεράνου ηθοποιού, δοσμένη με χιούμορ και τρυφερότητα. Το γεωγραφικό και πνευματικό ταξίδι ενός ηλικιωμένου άθεου προς την αυτογνωσία, την αποδοχή της θνητότητάς του και της ανάγκης για επαφή με άλλους ανθρώπους. Ένας  διαλογισμός για τη μοναξιά, την πνευματικότητα, τη ζωή και τις ανθρώπινες σχέσεις.

https://www.imdb.com/title/tt5859238/videoplayer/vi761510169?ref_=tt_pv_vi_aiv_1


https://www.imdb.com/title/tt5859238/videoplayer/vi2145368345?ref_=tt_pv_vi_aiv_2



ΚΑΘΕ ΤΕΤΑΡΤΗ ΣΤΙΣ 9:00 μ.μ. ΚΑΙ ΣΤΙΣ 11:00 μ.μ.


(Από τις 22/08/2018 στις 8:30 μ.μ. και στις 10:30 μ.μ.)


ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ «ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ»


                                     (Λεωφ. Ειρήνης 50, Πλατεία Εθνικής Αντίστασης, Άνω Ηλιούπολη,


Τηλ.: 210 9937870, 210 9941199, 210 9914732, 6945405825, E-mail: info@klh.gr



Ιστοσελίδα: www.klh.gr)

Tsakthan Weekly 15/7/2018 -- Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές: Οι μοναξιές δεν είναι παντοτινές

Ποιος ήταν ο Μαρκές; Ήταν διηγηματογράφος, σεναριογράφος και μυθιστοριογράφος και δημοσιογράφος. Καλύπτει μια μεγάλη γκάμα ενδιαφερόντων ενός «καθολικού συγγραφέα». Στη Λατινικη Αμερική όλοι τον αποκαλούν Γκαμπο.  

Γεννήθηκε την 6^η Μαρτίου 1927 στην Aracataca της Κολομβίας που στα μυθιστορήματά του ονομάζεται Μακόντο. Οι γονείς του –που αντιμετώπιζαν την άρνηση της γιαγιάς του για το γάμο λόγω των συντηρητικών πολιτικών θέσεων του γαμπρού- τον άφηναν στους παππούδες απ’ τη μεριά της μητέρας για να τον ανατρέφουν όσο θα έλειπαν για δουλειές. Ο παππούς ήταν στρατιώτης και ήρωας του φιλελευθέρου κινήματος και του ενστάλλαξε την ιδεολογία της κοινωνικής δικαιοσύνης και του δίδαξε τη βαρύτητα της αξίας της ανθρώπινης ζωής. Ο πατέρας του ήταν φαρμακοποιός και πέθανε όταν  ο Γκαμπριέλ ήταν 9 χρονών.

Το 1967 έγραψε το πιο διάσημο βιβλίο του που έχουμε μέσες άκρες όλοι μας διαβάσει, τα «Εκατό Χρόνια Μοναξιάς».  Είναι κατ’ εξοχήν εκπρόσωπος του Λατινοαμερικανικού «μαγικού ρεαλισμού», δηλαδή της ανάμιξης στοιχείων του φανταστικού και του πραγματικού κατά τέτοιο τρόπο που να έχει υψηλό βαθμό πειστικότητας. Διηγείται την ιστορία εφτά γενεών μιας οικογένειας σε ένα φανταστικό χωριό της Κολομβίας. Ξεκινά με την ιστορία μιας οικογένειας που δεν μπορεί να φροντίσει τον «αλαφροΐσκιωτο» παππού της.  Το βιβλίο πούλησε πάνω από 30 εκατομμύρια αντίτυπα και μεταφράστηκε σε 37 γλώσσες.

Το 1982 έλαβε τα Βραβείο Νόμπελ. Το δεύτερο πολυδιαβασμένο έργ9ο του είναι ο «Έρωτας στα Χρόνια της Χολέρας» που ουσιαστικά είναι η ιστορί

α του γάμου των γονιών του δοσμένη με σαρκασμό και χιούμορ για να δείξε τον αγώνα του πατέρα του να πείσει τον κατά τα άλλα φιλελεύθερο  συνταγματάρχη και κυρίως της μητέρας της να συναινέσουν επιτέλους στο γάμο δυο ανθρώπων που αγαπιόντουσαν παράφορα. Βέβαια, τους μεταφέρει στην βαθιά τρίτη ηλικία ρίχνοντας μια μαγική-ρεαλιστική πινελιά.

Στο «Φθινόπωρο του Πατριάρχη» περιγράφει την προσωπικότητα ενός λατινοαμερικανού δικτάτορα  που ουσιαστικά ήταν ο Μάρκο Περέζ Χιμένεθ της Βενεζουέλας που ταίριαζε και στο προφίλ του δικτάτορα της Χιλής Αουγκουστο Πινοσέτ.

Στο «Χρονικό ενός Προαναγγελθέντος Θανάτου» γράφει και ως μυθιστοριογράφος και ως ερευνητής-δημοσιογράφος που εξερευνά το θάνατο ενός παιδικού του φίλου το 1951 και αποκαλύπτει τη δολοφονία. Εδώ κάνει τη μεγάλη ανατροπή και η αφήγηση της ιστορίας  αρχίζει από το τέλος. Το μυθιστόρημα έγινε κινηματογραφική ταινία το 1985 από τον Ιταλό σκηνοθέτη Φρατζέσκο Ρόσι.

Κατάλογος των έργων του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές:

La hojarasca (Τα νεκρά φύλλα, 1955)

El coronel no tiene quien le escriba (Ο Συνταγματάρχης δεν έχει κανέναν να του γράψει, 1961)

La mala hora (Η κακιά ώρα, 1962)

Los funerales de la Mamá Grande (Η κηδεία της Μεγάλης Μάμα, 1962)

Cien años de soledad (Εκατό χρόνια μοναξιάς, 1967) ― ελλην.μετάφρ.Αγγ.Βερυκοκάκη-Αρτέμη ("Νέα Σύνορα")

El otoño del patriarca (Το φθινόπωρο του Πατριάρχη, 1975)

Crónica de una muerte anunciada (Χρονικόν ενός προαναγγελθέντος θανάτου, 1981) ― ελλην.μετάφρ.Σωτηριάδου-Μπαράχας ("Νέα Σύνορα")

El amor en los tiempos del cólera (Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας, 1985) ― ελλην.μετάφρ.Σωτηριάδου-Μπαράχας ("Νέα Σύνορα")

La aventura de Miguel Littín clandestino en Chile (Η περιπέτεια του Μιγκέλ Λιττίν, λαθραίου στη Χιλή', 1986)

El general en su laberinto (Ο στρατηγός μες στο λαβύρινθό του, 1989)

Doce cuentos peregrinos (Δώδεκα διηγήματα περιπλανώμενα, 1992)

Del amor y otros demonios (Περί έρωτος και άλλων δαιμονίων, 1994)

Noticia de un secuestro (Η είδηση μιας απαγωγής, 1996)

Ανεμοσκορπίσματα

Ζω για να τη διηγούμαι

Οι θλιμμένες πουτάνες της ζωής μου

Θανάσης Τσακίρης

Μοναξιά - 1989     

 

Στίχοι:  Σταύρος Λογαρίδης

Μουσική:  Σταύρος Λογαρίδης

Ερμηνεία: Σταύρος Λογαρίδης

Μοναξιά έλα...

μοναξιά έλα...

μοναξιά έλα...

Εσύ έχεις κάνει τα παιδιά σου

να πέφτουν όλα στη φωτιά, 

τα ρίχνεις μες την αγκαλιά σου

απ'τα ψηλά στα χαμηλά

στη ψευτιά στη ψευτιά σου

στη φωτιά στη φωτιά...

Τη μόνη ελπίδα από κοντά σου

τη διώχνεις και την παρατάς, 

βυθίζεσαι στη μοναξιά σου

και το κορίτσι σου ξεχνάς

την καρδιά της καρδιάς σου

την ξεχνάς την ξεχνάς...

https://www.youtube.com/watch?v=4fkrcG6wMdc

KINΗMATOΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗς

ΤΑ ΠΟΛΛΑΠΛΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

ΤΕΤΑΡΤΗ   18/07/2018       ΕΠΤΑ ΦΟΡΕΣ ΓΥΝΑΙΚΑ

(SETTE VOLTE DONNA / WOMAN TIMES SEVEN) 

του Βιτόριο Ντε Σίκα (ΙΤΑΛΙΑ/ΓΑΛΛΙΑ/ΗΠΑ, 1967, έγχρωμη, 99΄)

Επτά αυτοτελείς ιστορίες με θέμα τη μοιχεία. Επτά ιστορίες που έχουν ως αντικείμενο τον ευαίσθητο και δυναμικό ταυτόχρονα, αλλά και απροσδιόριστο και ευμετάβλητο χαρακτήρα της γυναίκας. Σε αυτή τη σπονδυλωτή ταινία του Βιτόριο Ντε Σίκα (1901-1974), η γοητευτική Σίρλεϊ ΜακΛέιν υποδύεται εξαιρετικά επτά διαφορετικούς χαρακτήρες γυναικών. Κριτική των σχέσεων των δύο φύλων, της σεξουαλικότητας, της γυναικείας συμπεριφοράς και της κοινωνικής υποκρισίας.

ΚΑΘΕ ΤΕΤΑΡΤΗ ΣΤΙΣ 9:00 μ.μ. ΚΑΙ ΣΤΙΣ 11:00 μ.μ.

(Από τις 22/08/2018 στις 8:30 μ.μ. και στις 10:30 μ.μ.)

ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ «ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ»

                                     (Λεωφ. Ειρήνης 50, Πλατεία Εθνικής Αντίστασης, Άνω Ηλιούπολη,

Τηλ.: 210 9937870, 210 9941199, 210 9914732, 6945405825, E-mail: info@klh.gr

Ιστοσελίδα: www.klh.gr)

https://www.youtube.com/watch?v=YpNCYa5tYlw