Tsakthan Daily, 22/4/2018 -- Κόμμα και Παραλλαγή

Η προϊστορία των κομμάτων



Τα κόμματα είναι θεσμοί που ο πρωταρχικός σκοπός τους είναι η οργανωμένη ομαδοποίηση πολιτών, οι οποίοι στοχεύουν στην άσκηση εξουσίας στο πλαίσιο του κράτους. Στην αρχαία Ελληνική «πόλη–κράτος» συναντάμε ομάδες ελεύθερων πολιτών που οργανώνονταν με σκοπό να πετύχουν κάποιο σκοπό και έρχονταν σε αντίθεση με άλλες ομάδες που είχαν διαφορετικα συμφέροντα. Το ίδιο ισχύει για την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία απαντώνται τα «κόμματα» του «Πομπηίου» και του «Καίσαρα». Η πρώτη μορφή κόμματος απαντάται με τη μορφή της «φατρίας» (λατ. “facere”, δηλ. «πράττειν») που δεν είχε και την καλύτερη φήμη καθώς εθεωρείτο πολιτική ομάδα που προέβαινε σε διασπαστικές και επιζήμιες πράξεις σε βάρος του συνόλου.Στο Βυζάντιο συναντάμε τους «Πράσινους» και τους «Βένετους» (Στάση του Νίκα). Όλες αυτές οι πολιτικές ομάδες οργανώνονταν (και ως κόμματα σήμερα) για διάφορους λόγους: στήριξη ενός συγκεκριμένου πολιτικού προοσώπου, προώθηση συγκεκριμένης πολιτικής (policy) ή γενικής ιδεολογικής θέσης, πολιτική βοήθεια σε συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες, ακόμη και για βραχυπρόθεσμα πολιτικά πλέονεκτήματα. Στην Ιταλία του 17ου αιώνα αναπτύχθηκαν πολιτικές ομαδοποιήσεις με σκοπό να επηρεάσουν την επιλογή ατόμων και μηχανισμών, ταυτίστηκαν όμως με την έννοια της μηχανορραφίας και της παρασκηνιακής δράσης. Για πολλούς αιώνες το κόμμα θεωρείται διασπαστικό πολιτικό μόρφωμα και γι’ αυτό και αποκαλείτο «σέκτα» (τελικά μόνο για τις θρησκευτικές επικράτησε ο όρος αυτός).

Η λέξη party (κόμμα), που εμφανίστηκε στην Εγκυκλοπαίδεια δια χειρός Βολτέρου, είναι δίσημη: διαίρεση αλλά και συμμετοχή. Ο Μακιαβέλλι, παρότι δεν χρησιμοποίησε τον όρο και τις θεωρούσε καταστρεπτικές για την «πόλη», μας μίλησε για τους Ευγενείς και τους Πληβείους, τις δύο μεγάλες πολιτικές ομάδες της Ρώμης που λόγω των τεράστιων διαμαχών τους καθιερώθηκαν όλοι οι νόμοι υπέρ της ελευθερίας. Ο Μοντεσκιέ, εκ πρώτης όψεως, το τράβηξε στα άκρα το επιχείρημα του Μακιαβέλλι, μιλώντας για την αρμονία του συνόλου που πρέπει να την υπηρετούν τα μέρη, όπως οι παραφωνίες στη μουσική. Ακόμη και οι Διαφωτιστές, όμως, δεν φαίνονται διατεθειμένοι να αναγνωρίσουν την ύπαρξη και αναγκαιότητα των κομμάτων. Παραδείγματος χάριν, ο Ζαν Ζακ Ρουσώ προέκρινε την ενότητα του έθνους από την διασπαστική φύση των κομμάτων. Στο «Κοινωνικό Συμβόλαιο» ο Ρουσσώ υπογράμμιζε ότι δεν πρέπει να υπάρχουν επιμέρους σύλλογοι στο κράτος που θα διασπούσαν τη γενική βούληση και ότι ο κάθε πολίτης θα έπρεπε να εκφράζει μόνο τη δική του άποψη. Ο πρώτος μεγάλος συντηρητικός στοχαστής που θα αναγνωρίσει την ύπαρξη των κομμάτων είναι ο Έντμουντ Μπερκ που θα ορίσει το κόμμα «ως ένα σώμα ανθρώπων που ενώνονται για την προώθηση του εθνικού συμφέροντος μέσω των κοινών τους προσπαθειών με βάση ορισμένες ιδιαιτέρες αρχές πάνω στις οποίες όλοι συμφωνούν». Το κόμμα τύπου Μπερκ υλοποιήθηκε ιστορικά στις ΗΠΑ το 1800 με τον Thomas Jefferson που οργάνωσε ενώσεις για την υποστήριξη του τότε Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Από το σημείο αυτό και ύστερα, κατά τη διάρκεια της αστικής βιομηχανικής επανάστασης και την συγκρότηση των αντιμαχόμενων κοινωνικών τάξεων των καπιταλιστών και του προλεταριάτου που διεκδίκησαν τα πολιτικά δικαιώματά τους, τα κόμματα βρίσκουν ολοένα και μεγαλύτερα ακροατήρια με την σταδιακή καθιέρωση της καθολικής ψηφοφορίας ανδρών και γυναικών χωρίς οικονομικές προϋποθέσεις. Κι εκεί όπου μια μικρή ομάδα του πληθυσμού ενός κράτους αποκτούσε -με τη βία ή μέσω κληρονομικής διαδοχής- την κρατική εξουσία και την κυβέρνηση και αξίωνε να κυβερνά λόγω «δικαιωμάτων» ελέω Θεού, θρησκείας, γέννησης οικογένειας, τάξης και πλούτου, η απαίτηση ολοένα και μεγαλύτερων τμημάτων του λαού να επιλέγουν την κυβέρνηση της αρεσκείας τους και να υπερισχύει ο κανόνας της «συναίνεσης» σε βάρος της «καταστολής», οδήγησε στη συγκρότηση και νομιμοποίηση των κομμάτων στη βάση διαφορετικών και ανταγωνιστικών προγραμμάτων.



Τα κόμματα γίνονται εκφραστές κοινωνικών διαιρετικών τομών, δηλαδή μακροχρόνιων ρηγμάτων στην κοινωνική δομή που χωρίζουν σε διάφορες τάξεις και ομάδες τον πληθυσμό, καθώς και μορφές πολιτικής συγκρότησης κοινωνικών κινημάτων. Το κόμμα ως πολιτικός θεσμός λειτουργεί στο εσωτερικό του πολιτικού συστήματος σε αντίθεση με την ομάδα πίεσης που είναι εξωτερική του πολιτικού συστήματος και προσπαθεί να επηρεάσει την εξουσία αλλά δεν επιδιώκει να την κατακτήσει. Παράγει, δηλαδή, εκροές του πολιτικού συστήματος.

Θανάσης Τσακίρης




Η επίσκεψη του Καίσαρα - 2003      
 
Στίχοι:   Φοίβος Δεληβοριάς
Μουσική:   Φοίβος Δεληβοριάς
Ερμηνεία: Φοίβος Δεληβοριάς

Ήμουν κι εγώ στο Μέγαρο Μαξίμου
Συγχάρηκα τον Καίσαρα κι εγώ
Με τη γυναίκα μου και την υπέρτασή μου
Και την αθόρυβη Αμερική μου
στο σχολείο με φωνάζανε μουγκό
Τσακώθηκα με τη Δαφνούλα μου
Την αγαπούλα μου
Πριν έρθω εδώ
Την ώρα που δοκίμαζε το μαύρο φουστάνι της
Είδε μες στη ντουλάπα το στεφάνι της
Μου το `πε μα δεν πρόσεχα εγώ
Και μου είναι θυμωμένη τώρα εδώ.

Για κοίτα με τι κομπορρημοσύνη
Μιλάει κι αλλού κοιτάζει ο εκλεκτός.
Τι νόημα έχει να ζητήσω ελεημοσύνη
Σ’ αυτόν που πάει για πλάκα στη Σελήνη
στο στρατό ήμουνα πάντα ο ντροπαλός
Κρατάει ένα ποτό στο χέρι της
Και το μαχαίρι της
Στο άλλο κρυφά
Πως έλαμπε τη μέρα που τη γνώρισα
Απ’ τη δουλειά ποτέ μου δεν τη χώρισα
Ήθελα να την προστατέψω απλά
Από τη χούντα κι απ’ τον θώκο μου μετά.

Τριγύρω οι φίλοι μου και οι εχθροί μου
Κι έξω ο λαός να καίει και να βογκά
Λες να την πήρα λάθος τη ζωή μου;
Λες να `χει λάθη η αριθμητική μου;
στα κάλαντα κρατούσα τα λεφτά
Αυτός παντρεύτηκε μια αδίστακτη
Ξανθιά λαλίστατη
Τον κυβερνά.
Του βάζει υπουργούς τις φίλες της
Νόμοι και ζωδια οι πρώτες ύλες της
Η αγάπη μου γκριζάρει και γερνά
Της λέω "θα βγούμε όταν θα φτάνουν τα λεφτά".

Πιστεύω σ’ ένα σπίτι σαν των άλλων
Κι ας είναι ιδιοκτήτης πάντα αυτός
Νοίκια, κοινόχρηστα και ρήτρες άλλ’ αντ’ άλλων
Κι είμαι πολύ χλωμός εκτός των άλλων
Κινέζο με φωνάζει ο λαός
Θα φύγει πάλι ο Καίσαρ αύριο
Κι από μεθαύριο ξανά γυμνός
Πλησιάζω, την χαϊδεύω ήσυχα
Κάποτε δε θα ζούμε τόσο αφύσικα
Θέλω να κλάψω μα είμαι γελαστός
Είμαι ο Έλληνας πρωθυπουργός.

Κάπου στη γη στα βάθη της νυκτός

Είμ’ ένας Έλληνας πρωθυπουργός.

https://www.youtube.com/watch?v=Tnsju17HP4s


ΕΞΟΔΟΣ

I.P.A.S. FILM FESTIVAL

«Booze Cooperativa», Κολοκοτρώνη 57, 2114053733. Είσοδος ελεύθερη. Προβολές ταινιών μικρού μήκους.
19.00 Everything is allowed (Αναίς Μπλαν Ζιράρ) / Common Ground (Σίλβια Νικολαίδη) / Cowboys & Indians (Εμίλια Ρουίζ) / The Tyranny of Distance (Γκάμπριελ Ντάιμοντ) / Champions (Αναστάζια Μπράουνιγκερ)



Αναζήτηση
Υποβολή αθηνόραμααθηνόραμα travel | αθηνόραμα umami | αθηνόραμα digital | αθηνόραμα Club | Alpha Guide


αθηνόραμα
ΣΙΝΕΜΑ
ΘΕΑΤΡΟ
ΜΟΥΣΙΚΗ
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ
BARS & CLUBS
NIGHT LIVE
CITY VIBE
ΠΑΙΔΙ
SHOPPING & STYLE
TECH
ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ


ΦΕΣΤΙΒΑΛ
I.P.A.S. FILM FESTIVAL
«Booze Cooperativa», Κολοκοτρώνη 57, 2114053733. Είσοδος ελεύθερη. Προβολές ταινιών μικρού μήκους.

Πέμπτη 19

17.30 Something in the Water (Λίο Χάιντ) / Not One of Us (Μπιλ Τζάρκο) / Animal Park (Αντόνιο Σπάνο) / The Box (Αλέν Μποϊβέρ) / The Departure (Μίλαν Μπαθ) / A Letter from Leticia (Ιρένε Μπλέι) / RIPrivacy (Αϊτσάν Μπασάρ) / Brainwash (Χάνα Γκότρεϊ)

19.00 Blessed Days (Βαλεντίνα Κασάντεϊ) / Feeding Back (Or: And Still We Keep Holding On To Our Spoons) (Στεφανί Ραού) / Separate Sentences (Όστιν Φόρντμπορντ) / The Yard (Ελισάβετ Τσουχτίδη)

20.30 Erdogan's referendum - Path to dictatorship? (Σαμπίνε Κούπερ - Μπους) / Light Sight (Σεγιέντ Μ. Ταμπάταμπεϊ) / Differences (Τσουν-Τζου Τσανγκ) / No Exit (Σαμπρίνα Γκιτάρ) / SCORE (Τζόρντι Σελέν)

22.00 Mary Mother (Σαντάμ Γουαχίντι) / Not Acceptable (a transsexual rejection) (Σαμάν Χαγκιγκιβάντ) / AnorMal (Λουίς Γκαλάν) / A Lifetime Later (Άντριεν Λέβι) / Sawubona (Λουνγκέλο Κουζάγιο) / Champions (Αναστάζια Μπραούνιγκερ)

Παρασκευή 20

17.30 Lines in the Sand (Τζο Μπράνγουιν) / Sea (Ρίτα Τσικάνοβιτς) / Feeding Back (Or: And Still We Keep Holding On To Our Spoons) (Στεφανί Ραού) / Mary Mother (Σαντάμ Γουαχίντι) / Schirkoa (Ισάν Σούκλα) / Still I Rise (Γκάμπριελ Ντάιμοντ)

19.00 REFERENDUM (Έκτορ Σουνιόλ) / The Departure (Μίλαν Μπαθ) / The Tyranny of Distance (Γκάμπριελ Ντάιμοντ) / Sawubona (Λουνγκέλο Κουζάγιο) / FIFO (Σάσα Φέρμπους) / Calamity (Μαξίμ Φεγιέρ)

20.30 FEDRA (Μπάρα Μάλο) / Aufseherin (Βίλμπερτ Βελντούιζεν) / Timbo (Φιφθ Σίζον) / Are You Volleyball?! (Μοχάμαντ Μπάκσι) / IN GOD WE TRUST (Ελευθέριος Ζαχαρόπουλος) / Not One of Us (Μπιλ Τζάρκο) / Street Workers Unite! (Γκάμπριελ Ντάιμοντ)

22.00 Sweetheart and Money (Τζούλια Λις) / Don't let them kill the olive trees (Νέιλα Οσεϊράν) / RIOT (Μοντ Μάρτιν) / A Job Interview (Αντώνης Γλαρός) / New Neighbors (Ε. Τζ. Μπέιλι) / Buffet (Αλεσάντρο Ρικάρντι)

Σάββατο 21

17.30 Huicholes del Tabaco (Σέζαρ Ροντρίγκεζ) / IN GOD WE TRUST (Ελευθέριος Ζαχαρόπουλος) / Differences (Τσουν-Τζου Τσανγκ) / SCORE (Τζόρντι Σελέν) / RIOT (Μοντ Μαρτίν) / New Neighbors (Ε. Τζ. Μπέιλι) / Champions (Αναστάζια Μπραούνιγκερ)

19.00 Erdogan's referendum - Path to dictatorship? (Σαμπίνε Κούπερ - Μπους) / Buffet (Αλεσάντρο Ρικάρντι) / AnorMal (Λουίς Γκαλάν) / A Job Interview (Αντώνης Γλαρός)

20.30 Rhizophora (Ντάβιντε ντε Λίλις) / Oh! Uganda (Λουσιάνα Φαρά) / Cowboys & Indians (Εμίλια Ρουίζ) / RIPrivacy (Αϊτσάν Μπασάρ) / LISTEN (Μιν Μιν Χέιν) / Everything is allowed (Αναίς Μπλαν Ζιράρ) / Animal Park (Αντόνιο Σπανό)

22.00 Are You Volleyball?! (Μοχάμαντ Μπάκσι) / Mary Mother (Σαντάμ Γουαχίντι) / Brainwash (Χάνα Γκότρεϊ) / Calamity (Μαξίμ Φεγιέρ) / FIFO (Σάσα Φέρμπους)

Κυριακή 22

19.00 Everything is allowed (Αναίς Μπλαν Ζιράρ) / Common Ground (Σίλβια Νικολαίδη) / Cowboys & Indians (Εμίλια Ρουίζ) / The Tyranny of Distance (Γκάμπριελ Ντάιμοντ) / Champions (Αναστάζια Μπράουνιγκερ)


ΑΑΒΟΡΑ
Ιπποκράτους 180, Νεάπολη, 2106423271.

«Witchfinder General» (Μάικλ Ριβς, 1968) το Σάββατο 21/4, στις 00.30, μεταμεσονύχτια προβολή της κινηματογραφικής λέσχης Midnight Express. Είσ.: € 5. «Gold Dawn Girls» (Χάβαρντ Μπούστνες, 2017) την Κυριακή 22/4, στις 18.30, στο πλαίσιο του κύκλου προβολών CineDoc. Είσ.: € 6.

ΑΛΚΥΟΝΙΣ
Ιουλιανού 42-46, Βικτώρια, 2108220008.

«Χάος» (Πάολο & Βιτόριο Ταβιάνι, 1984) την Κυριακή 22/4, στις 12.00. «Αλονζανφάν» (Πάολο & Βιτόριο Ταβιάνι, 1974) τη Δευτέρα 23 και την Τρίτη 24/4, στις 18.30.



ΕΝΤΟΣ
ΛΟΥΦΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ

STAR TV 22:20

Ο στρατιώτης Γιάννης Παπαδόπουλος μετατίθεται από τα ελληνο-βουλγαρικά  σύνορα στη Διεύθυνση Κινηματογραφίας των Ενόπλων Δυνάμεων, στην Αθήνα.

Σ’ αυτή την προνομιακή θέση, πολύ κοντά στο σπίτι του, τη σύζυγό του και τις δίδυμες κόρες τους, περνά ευχάριστες μέρες, σκαρώνοντας διάφορες φάρσες με τους συναδέλφους του – μια ομάδα στρατιωτών ενταγμένων στην τότε νεοϊδρυθείσα Υπηρεσία Ενημερώσεως Ενόπλων Δυνάμεων, έναν καινούριο τηλεοπτικό σταθμό, που δημιουργήθηκε για τους πολίτες, αλλά που το προσωπικό του αποτελείτο κυρίως από στρατιώτες, που είχαν προϋπηρεσία στον κινηματογράφο πριν την κατάταξή τους.

Ωστόσο, αυτή η τρελή παρέα των φαντάρων καταφέρνει να βγάζει και χρήματα, γυρίζοντας… σεξοταινίες με υλικό του στρατού, ώσπου το πρωινό της 21ης Απριλίου του 1967, το στρατιωτικό πραξικόπημα ενός άλλου Παπαδόπουλου, μόνιμου συνταγματάρχη, έρχεται να τους κόψει τα φτερά…

ΣΕΝΑΡΙΟ: Νίκος Περάκης

•    Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 1984-1985 και έκοψε 395.374 εισιτήρια. Ήρθε στην πρώτη θέση ανάμεσα σε 38 ταινίες.
•    Απέσπασε τέσσερα βραβεία στο "Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1984" : "Βραβείο καλύτερης ταινίας", "Βραβείο σεναρίου", "Βραβείο μοντάζ", "Βραβείο ερμηνείας Α' ανδρικού ρόλου" (Νίκος Καλογερόπουλος).
•    Ειδική Μνεία στο Φεστιβάλ Valencia.
•    Υποψηφιότητα για Χρυσή Άρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΩΝ «ΕΝΘΕΜΑΤΩΝ» ΤΗΣ «ΑΥΓΗΣ» ΣΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΚΟΜΜΑ ΜΕ ΑΡΘΡΑ ΤΩΝ ΚΩΣΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ, ΕΥΘΥΜΗ ΠΑΠΑΒΛΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ, ΘΑΝΑΣΗ ΤΣΑΚΙΡΗ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΩΝ «ΕΝΘΕΜΑΤΩΝ» ΤΗΣ «ΑΥΓΗΣ» ΣΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΚΟΜΜΑ ΜΕ ΑΡΘΡΑ ΤΩΝ ΚΩΣΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ, ΕΥΘΥΜΗ ΠΑΠΑΒΛΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ, ΘΑΝΑΣΗ ΤΣΑΚΙΡΗ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

https://homopolitics.wordpress.com/2018/04/03/αφιερωμα-των-ενθεματων-τησ-αυγησ-στο/

Tsakthan Randomly - Politics 12

 

• Ιστορικά το αρχικό σχήμα είναι αυτό των εκλογικών επιτροπών από τοπικά πολιτικά στελέχη και «επιφανείς πολίτες» υπέρ της εκλογής ενός υποψήφιου βουλευτή.
• Παράλληλα με την συγκέντρωση της υποστήριξης από σημαντικές τοπικές προσωπικότητες υπέρ του υποψήφιου, οι επιτροπές συγκεντρώνουν χρηματικούς πόρους.
• Επιπλέον δημιουργούνται κοινοβουλευτικές ομάδες για κοινή δράση στο πλαίσιο των συνελεύσεων, που οδηγούν στην συγκρότηση των πρώτων κομμάτων.
• Δινόταν περισσότερη σημασία στην ποιότητα των μελών σε σχέση με την ποσότητα. Οι επιτροπές είχαν μεγάλη αυτονομία και ατελή εσωτερική οργάνωση.
•  Όταν ενώνονταν σε ομοσπονδία οι επιτροπές δημιουργούσαν το κόμμα.
• Παρ’ όλα αυτά, ακόμη και ως εκπρόσωποι του κόμματος, οι βουλευτές είχαν πλήρη ελευθερία κινήσεων και ανεξαρτησία από αυτό αυτοπροσδιοριζόμενοι είτε ως εκπρόσωποι του έθνους είτε ως εκπρόσωποι της εκλογικής περιφέρειας στην οποία εκλέγονταν.
• Οι πολιτικές μάχες εντός της κοινοβουλευτικής συνέλευσης συχνά έπαιρναν το χαρακτήρα της μονομαχίας μεταξύ των «μεγάλων ανδρών».
• Συνήθως τέτοια είναι πολλά συντηρητικά και φιλελεύθερα πολιτικά κόμματα.
• Κατά τον 19ο αιώνα ο αποκλεισμός σοσιαλιστών υποψηφίων από πηγές χρηματοδότησης οδήγησε στην συγκρότηση οργανώσεων με πολλά μέλη που κατέβαλλαν μικρές χρηματικές συνεισφορές καταβαλλόμενες κατά τακτά χρονικά διαστήματα.
• Επιδιωκόταν έτσι η ενσωμάτωση στην οργάνωση του μεγαλύτερου δυνατού αριθμού οπαδών. Αυτό σήμαινε ότι το μαζικό κόμμα έπαιζε το ρόλο του πολιτικού εκπαιδευτή λαϊκών μαζών και ότι άνοιγε ο δύσκολος δρόμος για την κατοχύρωση δημοκρατικής επιλογής υποψηφίων από συνέδρια (εθνικά, τοπικά, τομεακά).
• Τα κόμματα μαζών ανταποκρίνονται, λοιπόν, στην εποχή κατά την οποία η βιομηχανική επανάσταση δημιουργεί πολυπληθή εργατική τάξη που διεκδικεί την ενσωμάτωση του συνόλου των πολιτών στο δημοκρατικό πολιτικό σύστημα και την διαρκή συμμετοχή στις πολιτικές διαδικασίες πέρα από την ανά τετραετία καθολική ψηφοφορία για την εκλογή βουλευτών.
• Η διαρκής μαζική οργάνωση μελών και η ανάγκη διαρκούς είσπραξης συνδρομών συνεπάγεται πολύ αυστηρότερη διοικητική οργάνωση με την  προοδευτική ανάπτυξη ενός πολύπλοκου και ιεραρχημένου οργανισμού και μιας ομάδας ενδοκομματικών ηγετών που επιφέρει εξασθένιση της θέσης των βουλευτών.
• Κοινωνιολογικά, η διαμάχη μεταξύ ενδοκομματικών και κοινοβουλευτικών στελεχών αντανακλά τη διαμάχη των δύο ομάδων της βάσης: μέλη που εκλέγουν τους ενδοκομματικούς ηγέτες και οπαδοί που εκλέγουν τους βουλευτές. Τα μέλη είναι πιο ταυτισμένα με το κόμμα σε σχέση με τους ψηφοφόρους και θεωρούνται πιο «αδιάλλακτα».

• Το πανσυλλεκτικό κόμμα  εμφανίστηκε στη δεκαετία του ’60 διατηρώντας πολλά στοιχεία του κόμματος μαζών.
• Το καπιταλιστικό-καταναλωτικό πρότυπο ανάπτυξης της Δύσης γίνεται το υπόβαθρο του πανσυλλεκτικού κόμματος: ιδιότυπο καθεστώς συσσώρευσης με δομές εντατικής συσσώρευσης και μαζικής κατανάλωσης στη βάση συναινετικών θεσμών και δομών.
• Υιοθετεί στρατηγικές άμεσης εκλογικής αποτελεσματικότητας που συνεπάγονται πρακτικές αποστασιοποίησης ή και αποστροφής από πρακτικές στρατολόγησης στη βάση των ιδεολογικών και κυρίως κοινωνικών ταυτίσεων, ενώ παράλληλα επιδιώκουν εκλογική υποστήριξη με αφετηρία πολιτικές και προγραμματικές συγκλίσεις.
• Τα κόμματα πλέον παύουν να είναι παράγοντες της κοινωνίας που επιδιώκουν την επιρροή πάνω στο κράτος ή την διείσδυση σ’ αυτό. Επέρχεται μετατροπή των κομμάτων σε ανταγωνιστικούς μεσίτες μεταξύ κράτους και κοινωνίας. Οι κυβερνήσεις πανσυλλεκτικών κομμάτων βιώνουν μια έντονη αντίφαση προσπαθώντας αφενός να μεσιτεύσουν τα αιτήματα της κοινωνίας προς το κράτος αφετέρου να υποστηρίζουν την κρατική πολιτική απέναντι στην κοινωνία.
• Ενδιάμεσες και άλλες μορφές κομμάτων:

 1. Χριστιανοδημοκρατικά κόμματα. Υιοθέτησαν τη μαζική σοσιαλιστική οργανωτική μορφή, όχι πάντοτε επιτυχώς. Μικτή μορφή μεταξύ κόμματος μαζών και κόμματος στελεχών.

2. Κομμουνιστικά κόμματα. Οργάνωση κυρίως στους χώρους δουλειάς (εργοστάσια, γραφεία, σχολεία κ.ο.κ.). Συγκεντρωτισμός (δημοκρατικός ή μη) και αυστηρή πειθαρχία.

3. Φασιστικά κόμματα. Περαιτέρω ανάπτυξη αυστηρής πειθαρχίας, πολλαπλασιασμός διαβαθμίσεων μεταξύ κέντρου και βάσης, παραστρατιωτικός χαρακτήρας («στρατηγική του κρεμμυδιού»: ομάδες ενσωματωμένες σε άλλες ομάδες της πυραμίδας) και τραμπούκικη νοοτροπία.

4. Κόμματα μαζών τρίτου κόσμου. Εσωτερικός κύκλος ηγετικής ομάδας υπό μορφή κόμματος στελεχών που διακρίνεται σαφώς από οπαδούς και μέλη. Η μεταξύ τους κοινωνική απόσταση είναι μεγάλη. Σε πολλές περιπτώσεις κομμάτων στον ’τρίτο κόσμο’ φαίνεται ότι σημαντικό ρόλο παίζουν: η προσωπικότητα του αρχηγού, φυλετικές, φεουδαρχικές θρησκευτικές, μυστικιστικές συνδέσεις και σχέσεις. Στις πόλεις θυμίζουν κόμματα σύγχρονου τύπου, ενώ στην ύπαιθρο αγροτικού τύπου.

  5. Άγγλοι εργατικοί-Σκανδιναβοί σοσιαλδημοκράτες. Τα κόμματα αυτά δημιουργήθηκαν με την πρωτοβουλία των εργατικών συνδικάτων («έμμεσο κόμμα»: οι πολίτες προσχωρούν σ’ αυτό  μέσω των διαφόρων οργανώσεων, όπως τα συνδικάτα, συνεταιρισμοί, σύλλογοι κ.α.)

6. Παρόμοια καθολικά κόμματα σε Βέλγιο, Αυστρία κλπ. – συντεχνιακού τύπου οργάνωση.

Συνεχίζεται...


Θανάσης Τσακίρης





Αγάπη μου, λατρεία μου

1989        
https://www.youtube.com/watch?v=OJRu5zTf_e4
 
Στίχοι:   Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική:   Σταμάτης Κραουνάκης

 Ερμηνεία: Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου  


Κουβέντα θ’ ανοίξουμε τώρα
 με τι εννοείς και τι εννοώ;
Ξεκίνα παιδί μου προχώρα
 η τρελά κι η νύχτα δεν έχουν θεό
 Το χέρι σου δώσ’ μου
 και πάμε στου κόσμου
 την πιο νευρικιά διαδρομή
 εμείς και νεκροί θα αγαπάμε
 το θύμα, το θύτη και την αφορμή
 Αγάπη μου, λατρεία μου
 κουβέντα κι ιστορία μου
 δικό μου πεπρωμένο
 Χριστέ και Παναγία μου
 στην πρώτη απεργία μου
 μαζί σου κατεβαίνω
 Κουβέντα θ’ ανοίξουμε τώρα
 με τι ‘ναι καλό και τι ‘ναι κακό;
Ξεκίνα παιδί μου προχώρα
 δεν είναι για φόβο και πανικό
 Το χέρι σου δώσ’ μου
 και πάμε στου κόσμου
 την πιο νευρικιά διαδρομή
 εμείς και νεκροί θα αγαπάμε
 τα όχι, τα ίσως, τα ναι και τα μη


ΤΑΙΝΙΑ ΓΙ' ΑΠΟΨΕ

Όλα Θα Πάνε Καλά
Every Thing Will Be Fine
 

Δραματική 2015 | Έγχρ. | Διάρκεια: 118'

Καναδική ταινία, σκηνοθεσία Βιμ Βέντερς με τους: Τζέιμς Φράνκο, Σαρλότ Γκενσμπούρ, Ρέιτσελ ΜακΆνταμς
Ο νεαρός συγγραφέας Τόμας Έλνταν εμπλέκεται σε ένα τραγικό δυστύχημα. Ένα μικρό παιδί πέφτει με το έλκηθρο στις ρόδες του αυτοκινήτου του. Καθώς αδυνατεί να ξεπεράσει το συμβάν, ο Τόμας βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση. Επιβιώνοντας μέσα από τη ζωντανή κόλαση, ο συγγραφέας βλέπει την καριέρα του να απογειώνεται την ίδια στιγμή που οι πληγές του παρελθόντος δεν έχουν ακόμη επουλωθεί.


 

Tsakthan Randomly - Politics 11

• Η κοινοβουλευτική δημοκρατία και η αντιπροσωπευτική κυβέρνηση καθίσταται αδιανόητη δίχως την ύπαρξη κομμάτων και κομματικών συστημάτων.
• Ο Giovanni Sartori θεωρεί ότι «όταν η κοινωνία σαν σύνολο πολιτικοποιείται, οι κανόνες κυκλοφορίας, που συνδέουν την κοινωνία στο κράτος, και αντίστροφα, καθιερώνονται ανάλογα με τον τρόπο με τον οποίο διαρθρώνεται. Σ’ αυτό το σημείο, τα κόμματα γίνονται φορείς διοχέτευσης και το κομματικό σύστημα καθίσταται το σύστημα πολιτικής διοχέτευσης (canalization) της κοινωνίας (…) Ως εκ τούτου, ένα κομματικό σύστημα μπορεί να οριστεί ως ένα σύστημα ελεύθερης (αυτόνομης) διοχέτευσης όπου επικρατεί η έκφραση έναντι της καταστολής σε όλο το πολιτικό σύστημα, ενώ ένα κομματικό σύστημα μπορεί να οριστεί ως ένα σύστημα υποχρεωτικής μονοπωλιακής διοχέτευσης όπου η καταστολή κυριαρχεί έναντι της έκφρασης καθ’ όλο το μήκος του.» 
• Το κόμμα, επομένως, είναι ένα «μέρος» που διαμεσολαβεί την κοινωνία και την εξουσία.
• Το κόμμα θέλοντας να προσεγγίσει την εξουσία για να εφαρμόσει την προγραμματική του Πολιτική πρόταση και να υλοποιήσει τις προγραμματικές του πολιτικές σε κάθε ζήτημα «αναζητάει ψήφους κάτω από ένα αναγνωρίσιμο σύμβολο».
•  Άρα το πολιτικό κόμμα είναι παρεμβάλλουσα μεταβλητή μεταξύ πολιτικής και κοινωνικής δομής.
• Το κόμμα αποτελεί τον ένα από τους κύριους συνδέσμους που συνδέουν τους κυβερνητικούς θεσμούς με την κοινωνία.
• Ο άλλος είναι οι ομάδες πίεσης.
• Επιπλέον το κόμμα είναι «οργάνωση ατόμων που αναζητάει μέσα από εκλογικές και μη εκλογικές διαδικασίες την άδεια ενός κοινού (ή ενός μέρους του) να τοποθετήσει ειδικούς εκπροσώπους της στα ιδιαίτερα κυβερνητικά αξιώματα για να ασκούν την πολιτική εξουσία». 
• Η πιο πλήρης ερμηνευτική απόδοση της έννοιας του πολιτικού κόμματος οφείλει να λάβει υπόψη της και την ιδεολογία και τα σύμβολα που χρησιμοποιούνται για να επιβάλουν οι οργανώσεις πολιτών που επιζητούν την κατάληψη της εξουσίας επί των ψηφοφόρων και των οπαδών ούτως ώστε να χρησιμεύουν ως «λεκτική συγκολλητική ουσία» και «συμβολική νομιμοποίηση» (K. Lenk, Πολιτική κοινωνιολογία: Δομές και μορφές ενσωμάτωσης της κοινωνίας).

Συνεχίζεται...


Θανάσης Τσακίρης

Αν ( Ασκήσεις ερωτικής υπακοής )   2003       Στίχοι:   Ρόδο του Ανέμου Μουσική:   Ρόδο του Ανέμου Ερμηνεία: Χρήστος Τσιαμούλης    Αν ήμουνα ένα πουλί και μίσευα στα ξένα  πες μου τι θα γινόσουνα να`ρχόσουνα σε μένα. Αγέρας θα γινόμουνα, ένα ζεστό μελτέμι  να τυλιγόμουν γύρω σου το σώμα σου μην τρέμει. Αν ήμουν δέντρο μοναχό σε ρεματιά σπαρμένο  πες μου πώς θα με σίμωνες για να σε περιμένω. Νεράκι θα γινόμουνα μια δροσερή πηγούλα  να μ`έπιναν τα φύλα σου σαν σιγανή βροχούλα. Αν θα γινόμουν ξωτικό στα δάση τριγυρνούσα  πες μου τι θα γινόσουνα να μη σε λησμονούσα. Διαβάτης θα γινόμουνα τη σκέψη να μου κλέψεις  με τη ματιά σου τη ζεστή να`ρθεις να με μαγέψεις. Αν είχα σώμα πέτρινο αν είμουνα ξωκλήσι  πώς θα`χα τη φωνούλα σου να μου γλυκομιλήσει. Καμπάνα θα γινόμουνα στ`αμώνι καμωμένη  να ψέλνω για χατήρι σου αιώνια αγαπημένη.

https://www.youtube.com/watch?v=Q4B42ReqLqI&spfreload=10


ΒΙΝΤΕΟ ΓΙ' ΑΠΟΨΕ

Αν κάτι διακρίνει τον Francois Truffaut από τους άλλους δύο πρωτεργάτες του Γαλλικού Νέου Κύματος, τον Godard και τον Chabrol, αυτό είναι η ποικιλία των έργων του. Καλύπτοντας μία εντυπωσιακά ευρεία γκάμα, από τις χαρακτηριστικές δραματικές ιστορίες του γαλλικού σινεμά της εποχής μέχρι το film noir και τις ταινίες εποχής, ο Truffaut υποστήριξε περισσότερο από κάθε άλλο σύγχρονό του, πως το σινεμά είναι κάτι παραπάνω από προσωπική υπόθεση. Το πάθος του για το μέσο, τον οδήγησε σε πειραματισμούς, μιμήσεις και φόρους τιμής, συνθέτοντας μία φιλμογραφία καταπληκτικά ετερογενή και ενδιαφέρουσα. Το Fahrenheit 451 αποτελεί ένα από τα πιο εμπνευσμένα σχέδια του Truffaut και ίσως μία από τις συναρπαστικότερες δουλειές του.
Στους 451 βαθμούς της κλίμακας Fahrenheit το χαρτί αρχίζει να καίγεται. Ο τίτλος από μόνος του καλωσορίζει τον θεατή στον αλλόκοτο κόσμο της ταινίας. Το ζενερίκ κάνει την ίδια ακριβώς δουλειά. Στην θέση των τίτλων, που ποτέ δεν πέφτουν, ακούμε τον εκφωνητή να απαριθμεί τους συντελεστές, τους ηθοποιούς, τον σκηνοθέτη. Η φωνή καλύπτει τα εναλλασόμενα, χρωματιστά πλάνα. Στις σκεπές των σπιτιών υπάρχει και από μία κεραία. Κάθε λήψη έχει και ένα διαφορετικό, έντονο χρώμα. Αυτό το εύρημα σχετίζεται, αν μη τι άλλο, με το γεγονός ότι το Fahrenheit 451 αποτελεί την πρώτη έγχρωμη ταινία του Truffaut, ο οποίος αφήνει τον εαυτό του να περιπλανηθεί στη αμφίσημη μαγεία του Technicolor. Η απουσία γραπτών τίτλων, όμως, δεν είναι παρά μία απόλυτη αναγκαιότητα.
Στον κόσμο της ταινίας κάθε γραπτό κείμενο απαγορεύεται δια νόμου.......

Διαβάστε τη  συνέχεια  http://www.cinemanews.gr/v5/classic.php?n=2231

Tsakthan Daily - 26 Ιουλίου 2011 - Η κυκλοθυμική Ντόρα...

Tsakthan Daily

26 Ιουλίου 2011

Η κυκλοθυμική Ντόρα...

Παρ’ όλο που δε γιορτάζει σήμερα η Ντόρα είχε την τιμητική της, μετά τη δήλωση-έκπληξη ότι αν το κόμμα της δεν περάσει το όριο και δεν μπει στην επόμενη Βουλή, η ίδια θα αποσυρθεί από την Πολιτική. Δεν μπορώ να σας μεταφέρω εδώ τις αντιδράσεις που καταγράφηκαν στο facebook, τόσο με λόγια όσο και με μουσικά αφιερώματα γεμάτα ριζίτικα, χανιώτικους συρτούς και μπάλους, πεντοζάλια και ό,τι άλλο έχει η χανιώτικη παράδοση. Οι λύρες έβγαζαν σπίθες κι οι μπαλωθιές ακούγονταν ως τη Νορβηγία. Ώσπου άρχισαν να εμφανίζονται οι πρώτοι προβληματισμού των φεισμπουκικών φίλων. Μα είναι δυνατό μια Μητσοτάκαινα να φεύγει ντροπιασμένη. Σιγά μην και τα παρατήσεις έλεγε ένας άλλος, που έχοντας μελετήσει καλά τους έλληνες πολιτικούς παρατήρησε ότι μόνο ο κόρακας θα την πείσει να κλείσει το καπάκι. Όλοι οι έλληνες πολιτικοί είναι ίδιοι κι απαράλλακτοι στην οικογενειοκρατία, είπε μια Καρδιτσιώτισσα φίλη. Μάλλον είχε δίκιο γιατί στην περιφέρεια της Καρδίτσας, σύμφωνα με την ειδησιογραφία, ο Σιούφας (ο πρώην πρόεδρος της Βουλής, ντε) ζεσταίνει την έδρα του για τον ξάδελφό του που είναι δικηγόρος και θαμώνας των κυριλέ καφενείων της Πλατείας Κολωνακίου. Καταλάγιασε σιγά-σιγά ο ενθουσιασμός και κανείς πια δεν έγραφε στα ποστ σχόλια του τύπου «και δε φεύγεις εδώ και τώρα, κυρά-Ντόρα;». Τι την έπιασε τη χριστιανή στο άνθος της ηλικίας της να λέει ότι θα σηκωθεί να φύγει; Θέλει να ανοίξει δρόμο για το Κυριάκο και τα παιδιά της; Παίζει τίποτα Ζήμενς παραπέρα; Θέλει να γίνει Δαμανάκη στη θέση της Δαμανάκη; Θυμάστε που έλεγε πριν από λίγες ημέρες ότι το κόμμα της είναι …κίνημα; Πώς έπεσε από ψηλά στα χαμηλά; Και θα αφήσει τον Αντωνάκη να αλωνίζει;

Στο ένθετο «Εντός Εποχής» στην  ΕΠΟΧΗ που κυκλοφόρησε την περασμένη Κυριακή είχαμε αφιέρωμα στη σχέση της κρίσης των κομμάτων και της ανάπτυξης των κοινωνικών κινημάτων και δημοσιεύσαμε αποσπάσματα από ένα άρθρο του Χέρμπερτ Κίτσελτ για το «κινηματικό κόμμα». Ίσως εκεί να βρίσκεται το κλειδί της λύσης του αινίγματος της Ντόρας.

Ιδού το κείμενο:

« Σύμφωνα  με τον H. Kitschelt τα κινηματικά κόμματα είναι «συνασπισμοί πολιτικών ακτιβιστών που προέρχονται από κοινωνικά κινήματα και προσπαθούν να εφαρμόσουν τις οργανωτικές και στρατηγικές πρακτικές των κοινωνικών κινημάτων στο πεδίο του κομματικού ανταγωνισμού.  Αυτό συνεπάγεται μια σειρά πράγματα. Πρώτα απ’ όλα, δεν επενδύουν ιδιαίτερα σε μια επίσημη οργανωτική κομματική δομή. Τα κινηματικά κόμματα ενδέχεται να μη διαθέτουν τυπικό ορισμό του ρόλου του μέλους. Οποιοσδήποτε μπορεί να προσέλθει στη συνέλευση ή δραστηριότητα του κόμματος θεωρείται «μέλος, με την έννοια του δικαιώματος συμμετοχής (και ψήφου για δράση σε περίπτωση που κληθεί να το κάνει). Επίσης, τα κινηματικά κόμματα δεν διαθέτουν εκτεταμένη και εντατική τυπική οργανωτική κάλυψη. Δεν διαθέτουν σώματα επαγγελματικών στελεχών και υλική επικοινωνιακή υποδομή (γραφεία, αυτοκίνητα κλπ) σύστημα συνάρθρωσης συμφερόντων μέσω καθιερωμένων οργάνων και  αξιωματούχων εξουσιοδοτημένων για τη διατύπωση δεσμευτικών αποφάσεων και εντολών για λογαριασμό του κόμματος. Οι τρόποι, όμως, με τον οποίο τα κινηματικά κόμματα διαφέρουν από τον θεσμοποιημένο τύπο κομμάτων ποικίλουν πολύ. Στο ένα άκρο τα κινηματικά κόμματα μπορεί να καθοδηγούνται από ένα χαρισματικό ηγέτη με κληρονομικό «πολιτικό προσωπικό» και προσωπικό «ποίμνιο» επί των οποίον ασκεί έλεγχο άνευ όρων και αμφισβήτησης.  Στο άλλο άκρο τα κινηματικά κόμματα μπορεί να προσπαθούν να πραγματοποιήσουν έναν από τα κάτω  δημοκρατικό συμμετοχικό συντονισμό των ακτιβιστών. Εδώ όλες οι σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται σε συνελεύσεις ακτιβιστών κι εφαρμόζονται από εκπροσώπους που εκλέγονται για πολύ σύντομες, μη ανανεώσιμες θητείες σε αξιώματα πολιτικής αντιπροσώπευσης είτε εσωκομματικά είτε νομοθετικά. Τόσο ο χαρισματικός κληρονομικός τύπος όσο και η δημοκρατία της βάσης οδηγούν σε ένα πρόγραμμα συλλογικών προτιμήσεων ασταθές, ευμετάβλητο και ατελές. Δίνεται προσοχή σε ένα μικρό αριθμό διακυβευμάτων ενώ πολλά άλλα παραμελούνται. Η επιδίωξη αυτών των βασικών αντικειμενικών σκοπών μπορεί να είναι ασυνεπής και ασυνεπής. Τρίτον, με όρους εξωτερικής πολιτικής πρακτικής τα κινηματικά κόμματα επιχειρούν μια διπλή πορεία με τον συνδυασμό δραστηριοτήτων στο πλαίσιο των πεδίων του επίσημου δημοκρατικού ανταγωνισμού και εξωθεσμικής κινητοποίησης. Τη μια μέρα μπορεί οι νομοθέτες να αντιπαρατίθενται σχετικά με ένα νομοσχέδιο στις κοινοβουλευτικές επιτροπές, αλλά την επόμενη μέρα να συμμετέχουν σε συγκρουσιακές διαδηλώσεις ή σε μη βίαιες καταλήψεις κυβερνητικών κτηρίων.

Η μετάβαση από το κινηματικό κόμμα σε οποιαδήποτε άλλη μορφή κόμματος αφορά τότε επενδύσεις είτε σε οργανωτική δομή ή σε τρόπους συνάρθρωσης συμφερόντων. Το κατά πόσο, όμως, είναι έτοιμοι ή όχι οι ακτιβιστές να κάνουν αυτές τις επενδύσεις εξαρτάται από συγκεκριμένες συνθήκες. Επιπλέον, τι ακριβώς σημαίνει ότι οι πολιτικοί επενδύουν στην οργανωτική δομή και σε τρόπους συνάρθρωσης εξαρτάται από εξωγενείς παράγοντες όπως είναι η τεχνολογία (τρόποι επικοινωνίας, μεταφορές) και το ανθρώπινο κεφάλαιο (π.χ. μορφωτικό επίπεδο εκλογικού σώματος). Το συμβατικό μοντέλο του κόμματος μαζών που ενσαρκώνουν τα σοσιαλιστικά εργατικά κόμματα και ευρωπαϊκά χριστιανικά κόμματα από τον ύστερο 19ο αιώνα ως το τελευταίο τρίτο του 20ού αιώνα αποτελεί, από αυτή τη σκοπιά, μια συγκεκριμένη έκφραση επένδυσης που ήταν συνδεδεμένη με μια εποχή αδύναμων ηλεκτρονικών ΜΜΕ κι ενός σχετικά ανεκπαίδευτου πληθυσμού σύμφωνα με τα μέτρα και σταθμά των αρχών του 21ου αιώνα.»    

Γιατί τα κοινωνικά κινήματα ορισμένες φορές δημιουργούν κινηματικά κόμματα;  Σύμφωνα με τον H. Kitschelt έχουν διατυπωθεί τέσσερις θεωρίες.

1.         «Η εξέλιξη των πολιτικών μορφών μπορεί  να είναι ζήτημα πολιτικής μάθησης μέσω δοκιμασίας και λάθους. Οι κοινωνικο-κινηματικοί ακτιβιστές μπορεί να συνειδητοποιήσουν ότι τα διακυβεύματά τους πράγματι συνεπάγονται μια γενική αναδιοργάνωση της κοινωνίας αντί για μεμονωμένα μέτρα πολιτικών μεταρρυθμίσεων. Καθώς διατυπώνουν και αναπτύσσουν ευρείας κλίμακας ιδεολογίες και προγράμματα, έρχονται σε σύγκρουση με τα κατεστημένα πολιτικά κόμματα και προγράμματα σε μια μεγάλη σειρά πολιτικών ζητημάτων. Σε αυτό το σημείο κινηματικοί εγχειρηματίες ενδέχεται να αποφασίσουν να μπουν στην ανταγωνιστική εκλογική αρένα με ένα νέο κόμμα.

2.         Η μετάβαση από το κίνημα στο κινηματικό κόμμα μπορεί να είναι ειδική περίπτωση ενός παιγνίου με ατελή και ασύμμετρη ενημέρωση. Οι κινηματικοί εγχειρηματίες έχουν «ιδιωτική ενημέρωση» σχετικά με το μέγεθος του εκλογικού σώματος που θα τους υποστήριζε αν επρόκειτο να μπουν στην αρένα του κομματικού ανταγωνισμού με τις πολιτικές εκκλήσεις του κινήματος (…)

3.         Το κατά πόσο θα μπουν οι κινηματικοί εγχειρηματίες στο εκλογικό πολιτικό παιχνίδι ή όχι εξαρτάται από την αλληλεπίδραση ανάμεσα στην ένταση και στα κύρια χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων μελών κατά τη διεκδίκηση του συμφέροντος του κινήματος και των ορίων για την ένταξη που δημιουργούνται από τους εκλογικούς νόμους και τα άλλα επίσημα ή ανεπίσημα κατώφλια που περιορίζουν την ανάπτυξη του νέου διεκδικητή (τα κομματικά οικονομικά, η πρόσβαση στα ηλεκτρονικά κ.ά.). Ένας κινηματικός εγχειρηματίας θα μπει στην αρένα του κομματικού ανταγωνισμού με κάποια προσδοκία επιτυχίας μόνο αν τα εκλογικά εμπόδια είναι αρκετά χαμηλά έτσι ώστε το αναμενόμενο επίπεδο εκλογικής υποστήριξης προσφέρει μια λογική προσδοκία  κατάκτησης ενός εκλογικού ποσοστού που να εντάσσει το νέο κόμμα στη νομοθετική αντιπροσωπία.

4.         Η χωρική θεωρία του κομματικού ανταγωνισμού που αντλεί από την κοινωνική και πολιτική κινητοποίηση των συγκρούσεων συμφερόντων στην κοινωνία (cleavages-διαιρετικές τομές). Μόνο όπου για ένα σημαντικό πολιτικό συμφέρον το οποίο ενστερνίζεται ένα αριθμητικά σημαντικό εκλογικό σώμα γίνεται έντονα  αισθητή η έλλειψη αντιπροσώπευσής του στο υφιστάμενο πολιτικό σύστημα είναι πιθανή η κινητοποίηση των κινηματικών εγχειρηματιών για την είσοδό τους στην εκλογική αρένα.»

       Βλέπουμε, λοιπόν, ότι δεν είναι αδιαμεσολάβητη η σχέση ύπαρξης ενός κοινωνικού προβλήματος  και της αντίστοιχης κομματικής-εκλογικής εκπροσώπησή του αντίστοιχου κοινωνικού σώματος που το υφίσταται. Το εργατικό και το οικολογικό κίνημα πέρασαν από διάφορες φάσεις μέχρι να δημιουργηθεί η αντίστοιχη κοινωνική συνείδηση και να υπάρξει δυνατότητα συγκρότησης και επιτυχούς πολιτικής και εκλογικής παρέμβασης με χειροπιαστά θετικά αποτελέσματα για τα τμήματα αυτά του πληθυσμού.» 

-           O Herbert Hitschelt είναι καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων στο Duke University, North Carolina των ΗΠΑ. Η βασική θεωρητική συνεισφορά είναι η ανάδειξη της διαιρετικής τομής μεταξύ δεξιών αυταρχικών και αριστερών ελευθεριακών κομμάτων ως κύριας στον ύστερο καπιταλισμό και είναι ο πρώτος ερευνητής που μελέτησε τα Οικολογικά και Πράσινα σε συγκριτική προοπτική. Τα αποσπάσματα προέρχονται από το άρθρο “Movement Parties” στο βιβλίο των Richard S. Katz and William Crotty (επιμ.) Handbook of Party Politics.    Λος Άντζελες και Λονδίνο: Sage, 2006.

-           Απόδοση και σχολιασμός: tsakthan

    

ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ

http://tsakiris.snn.gr 
http://tsakthan.blogspot.com
http://tsakthan.wordpress.com
http://antiracistes.wordpress.com
http://homoecologicus.wordpress.com
http://leftypedia.wordpress.com
http://greekunions.wordpress.com
http://femininmasculin.wordpress.com
http://ilioupoli.wordpress.com

http://homopolitics.wordpress.com

http://politicalperson.wordpress.com

http://cantpaydontpay.wordpress.com

http://pringkipessa.wordpress.com

http://adotoe.wordpress.com

http://easpemporiki.wordpress.com

http://www.easp.gr

Ν' αντέχουμε μόνο μας μένει

Κατσιμίχας Πάνος

Μουσική/Στίχοι: Κατσιμίχας Πάνος

Εισαγωγή:

Απόψε θα πω για σένα, για σένα θα τραγουδήσω

Λευκό τριαντάφυλλό μου, για σένανε θα μιλήσω

Ν' αντέχουμε μόνο μας μένει

Η ζωή ότι κι αν φέρει

Τη μια του χειμώνα τη νύχτα

Την άλλη γλυκό καλοκαίρι

Η ανόητη φταίει καρδιά μου, που ποτέ δε θα μεγαλώσει

Η νοσταλγία μου φταίει, που θέλει μέσα της να σε σώσει

Ν' αντέχουμε μόνο μας μένει...

ΣΙΝΕΜΑ ΓΙ’ ΑΠΟΨΕ

ΚΛΑΣΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

ΤΡΙΤΗ 26/7/2011 ΜΠΟΝΙ ΚΑΙ ΚΛΑΪΝΤ (BONNIE AND CLYDE)

του Άρθουρ Πεν (ΗΠΑ, 1967, έγχρωμη, 111΄)

Μία από τις καλύτερες γκανγκστερικές ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου έντονα επηρεασμένη από το στιλ και τη νεανική ζωντάνια του γαλλικού Νέου Κύματος. Με ορισμένες ιστορικές ανακρίβειες, ο Άρθουρ Πεν παρουσιάζει τη δράση και το τραγικό τέλος του Κλάϊντ Μπάροου και της Μπόνι Πάρκερ, διάσημων ληστών τραπεζών της περιόδου της μεγάλης οικονομικής κρίσης της δεκαετίας του ’30, οι οποίοι εκείνη την εποχή υμνήθηκαν ως λαϊκοί ήρωες. Ο Γουόρεν Μπίτι και η Φέι Νταναγουέι ενσαρκώνουν εξαιρετικά το πρωταγωνιστικό ζευγάρι.

ΔΥΟ ΠΡΟΒΟΛΕΣ 9.00 μ.μ ΚΑΙ 11.00 μ.μ

ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ

«ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ»

(Λεωφ. Ειρήνης 50, Πλατεία Εθνικής Αντίστασης, Άνω Ηλιούπολη, λεωφορείο 237 από Σταθμό Μετρό Δάφνης τηλ. 210 9919818, 210 9941199, 210 9914732,

Ιστοσελίδα: http://www.klh.gr/ , e-mail:cineclubilioupolis@​gmail.com )

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΣΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ

ΟΤΑΝ Η "ΑΛΑΛΟΣ ΑΝΟΙΞΙΣ" ΑΠΟΚΤΑ ΦΩΝΗΝ
ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΣΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ.


Ένα μεσημέρι, γυρνώντας απ’ τη δουλειά μου, αγόρασα από τον εφημεριδοπώλη κι ένα περιοδικό μαζί με τις απογευματινές εφημερίδες. Σε κάποια σελίδα διάβασα την παρακάτω επιστολή :
«Η ΟΙΚΟΠΕΔΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΥ ΚΑΡΕΑ
Ελάβομεν και δημοσιεύομεν την κατωτέρω επιστολήν
Κε Διευθυντά,

Εις τους πρόποδας του Υμηττού, ανατολικώς του Συνοικισμού Βύρωνος και ανατολικομεσημβρινώς της Ζωοδόχους Πηγής και εις μικράν απόστασιν της αρχαίας μονής των Καρυών (κάποιος νεαρός Οικοδομικός Συνεταιρισμός Αποστράτων Αξιωματικών και Υπαλλήλων) απεφάσισαν να αναγείρωσιν νέον Συνοικισμόν και προς τούτο ήλθον εις διαπραγματεύσεις μετά του Ο.Δ.Ε.Π., μέσω του γνωστού εκπροσώπου της Μονής Πεντέλης ιερομονάχου και προέβησαν εις την αγοράν του χώρου εκείνου (εκ χιλιάδων στρεμμάτων) αντί πινακίου φακής και αμέσως ήρχισαν οι κύριοι αυτοί να επιχειρώσιν διακατοχικάς πράξεις (τοπογραφήσεις, διαχωρισμούς οικοπέδων, ανορύξεις χανδάκων, ρυμοτομήσεις κλπ) χωρίς να λάβωσιν υπ’ όψιν ούτε αυτοί, ούτε ο Ο.Δ.Ε.Π. ότι το τμήμα εκείνο έχει από πολλού κηρυχθεί αναδασωτέος χώρος υπό του αρμοδίου Υπουργείου Εργασίας, το οποίον και έχει αρχίσει από καιρόν την αναδάσωσιν του χώρου εκείνου. Το τελευταίον τούτον (Υπουργείον Γεωργίας) εζήτησε δικαστικώς την αποβολήν των επιδρομέων και η υπόθεσις εκκρεμεί παρά τω Ειρηνοδίκη Αθηνών. Όλοι ομολογούμεν ότι η πόλις των Αθηνών έχει λάβει τεραστίας διαστάσεις, όσον καμμία άλλη ελληνική ή ξένη πόλις, και τοιαύτας ώστε να καθίσταται αδύνατος η εξυπηρέτησίς της από απόψεως συγκοινωνίας, φωτισμού, ύδατος, ασφαλείας, καθαριότητος, υγιεινής κλπ, δηλαδή η έκτασις της πόλεως ταύτης αποστερεί τους κατοίκους της της απολαύσεως των πλέον στοιχειωδών αγαθών της ανθρωπίνης διαβιώσεως. Αλλ’ ενώ τούτο γενικώς ομολογείται και από τους πολίτας και από τους πολιτικούς, εν τούτοις, οι τελευταίοι ούτοι τη αδικαιολογήτω ανοχή και αδιαφορία των πρώτων (των πολιτών) δεν κάμνουν τίποτε ώστε τουλάχιστον να σταματήσει αυτή η πληγή, της οποίας η αφετηρία θα μπορούσε κάπως να κριθεί επιεικώς λόγω των συνθηκών υφ’ ας ήνοιξε (Μικρασιατική καταστροφή), αλλά της οποίας η παράτασις και επέκτασις αποτελεί καθαρόν έγκλημα δια το οποίο αν υπήρχε προηγμένη κοινωνία, θα έπρεπε να κληθούν να λογοδοτήσουν αμέσως και οι εκπρόσωποι του Ο.Δ.Ε.Π. που, υπαρχούσης νομίμου απαγορεύσεως προβαίνουν εις πώλησιν χώρου που δεν τους ανήκει, και αι αρμόδιοι αρχαί και οι Υπουργοί που δεν διατάσσουν την άμεσον αποβολήν των επιδρομέων.
Αθήναι, 13-1-1933
Μετά τιμής
Β. ΑΘΗΝΑΙΟΣ» [1]
37 χρόνια αργότερα ένας πανεπιστημιακός καθηγητής εν μέσω στρατιωτικής δικτατορίας θα δικαιώσει τον απλό πολίτη του Καρέα με την περιγραφή του προβλήματος της περιβαλλοντικής υποβάθμισης του Λεκανοπεδίου της Αττικής και θα ασκήσει και μια έμμεση κριτική προς τους δικτάτορες - αλλά και προς τους διάφορους τεχνοκράτες -οι οποίοι βρήκαν την ευκαιρία να προβάλουν φιλοπεριβαλλοντικό προσωπείο κατά την έναρξη των εργασιών του Α΄ Συνεδρίου Προστασίας της Φύσεως το Νοέμβριο του 1970: «[Ε]ν πάση περιπτώσει, ευχόμεθα και ελπίζομεν να προκύψη κάτι καλόν δια τον τόπον μας, από την έστω και αναιμικήν αυτήν κίνησιν, και να μην πρόκειται, ως συνήθως, περί θορυβωδών διακηρύξεων, περί συντάξεως πομπωδών προγραμμάτων, περί προβολής ρητόρων και αυτοπροβολής των επί πάσης φύσεως ζητημάτων ποικιλωνύμων ειδικών» [2]. Mε το πέρασμα των χρόνων οι τελευταίες νησίδες πευκόφυτης βλάστησης στον Καρέα θα φυλαχτούν ως "κόρες οφθαλμών" από απλούς πολίτες, όπως ο παλιός κομμουνιστής συνδικαλιστής στα τραμ - ο "μπαρμπα - Γαλάνης" -, που παίρνουν την υπόθεση στα χέρια τους, σχηματίζοντας ομάδες πολιτών για την παρέμβαση στα περί το περιβάλλον τεκταινόμενα. Πράγματι, η "άλαλος άνοιξις" αποκτά φωνή. Το ζητούμενο είναι το πώς κατέστη δυνατή η απόκτηση αυτής της φωνής.





ΙΙ) ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΠΕΡΙ ΜΕΘΟΔΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΩΝ

ΙΙα) Τι θα μελετήσουμε ;

Πώς απέκτησε η "άλαλος άνοιξις" φωνή ; Πώς η φωνή αυτή έγινε δυνατό να ακουστεί και από ποιους ; Επρόκειτο περί μιας σταθεράς και μονότονα επαναλαμβανόμενης φωνής ή μήπως επρόκειτο για μια πλειάδα φωνών που ενίοτε συνηχούσαν σε κάποιο κοινό τόνο και άλλοτε οι αποκλίσεις χρώματος και βάθους ήταν τόσο μεγάλες που ενδεχομένως και να μην αφορούσαν τον ίδιο ήχο ; Πώς θα μπορέσουμε να εξετάσουμε τους διαφορετικούς τρόπους έκφρασης ; Οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά θα επιχειρηθούν να δοθούν στις σελίδες που ακολουθούν.

Το κύριο ζητούμενο είναι να ερευνήσουμε την επίδραση του θεωρητικού λόγου και της πολιτικής πρακτικής του οικολογικού κινήματος στο κομματικό μας σύστημα. Ορίζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο το κύριο ζητούμενο, θα διερευνήσουμε κατά πόσο το οικολογικό κίνημα επέδρασε καταλυτικά στη δομή και το λόγο των πολιτικών κομμάτων υποχρεώνοντάς τα να "οικολογικοποιηθούν" - με άλλα λόγια να θέσουν ως ένα από τα κύρια διακυβεύματα της πολιτικής τους ατζέντας το οικολογικό ζήτημα.

Στα πλαίσια της εργασίας αυτής θα μελετήσουμε τις προγραμματικές διακηρύξεις, τις προγραμματικές δηλώσεις των κυβερνήσεων και των κριτικών που άσκησαν τα κόμματα της εκάστοτε κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης καθώς και τα καταστατικά των κομμάτων. Στόχος είναι η κατάδειξη της πορείας διαμόρφωσης του λόγου των κομμάτων από την ανυπαρξία οικολογικών αναφορών των πρώτων χρόνων της μεταπολίτευσης ως την υιοθέτηση στα τέλη της δεκαετίας του ‘80 και στις αρχές της δεκαετίας του ‘90 στοιχείων του οικολογικού προγράμματος. Η αναφορά στα κομματικά καταστατικά είναι αναγκαία γιατί ο οικολογικός λόγος δεν αφορά μόνο το πεδίο του λόγου της προστασίας της φύσης αλλά αφορά και την αναδιαμόρφωση των τρόπων της οργάνωσης των πολιτικών σχέσεων και δομών υπέρ της συμμετοχής των πολιτών στα κοινά και της άμεσης δημοκρατίας ως του καταλληλότερου δημοκρατικού μοντέλου πολιτικής συμμετοχής. Τέλος, θεωρώ ότι η πλέον κατάλληλη, και γι’ αυτό έδωσα ιδιαίτερη σημασία, τεχνική για την αποκρυπτογράφηση και αποκωδικοποίηση του κομματικού λόγου είναι η μελέτη των προγραμματικών δηλώσεων και της κοινοβουλευτικής κριτικής των κομμάτων της αντιπολίτευσης στο μέτρο που «τα κόμματα είναι το πλέον σημαντικό τμήμα των αντιπροσωπευτικών δομών στις σύνθετες δημοκρατικές κοινωνίες» [3] & είναι, συνεπώς, η πρώτη επαφή νέων κυβερνητικών κομμάτων με νέες παραμέτρους της πολιτικής πραγματικότητας που δεν τις είχαν λάβει τόσο στενά υπόψη προεκλογικά [4] στην προσπάθεια να προσελκύσουν όλο και περισσότερους ψηφοφόρους και η οποία μας παρέχει κατάλληλο υλικό για να εκτιμήσουμε καλύτερα τον πολιτικό τους λόγο. Επίσης η στοιχειώδης αναφορά στην ιστορική ανάπτυξη του οικολογικού κινήματος στην Ελλάδα είναι μια εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για την παραπέρα διερεύνηση του θέματός μας.
[1] Η επιστολή αυτή δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο 45ο τεύχος του περιοδικού ΕΚΔΡΟΜΙΚΑ, το έτος 1933. Η αναδημοσίευσή της έγινε από το περιοδικό ΟΙΚΟ-ΤΟΠΙΑ (τεύχος 4ο[31], Ιούλιος-Αύγουστος 1997, σελ.67).
[2] Βλ. Γκανιάτσας Κ.Α., (1970), ο.ε.π., σελ. 135.
[3] Βλ. Lipset S.M., (1960), «Party System and the Representation of the Social Groups» στο Archives of European Sociology, I, σελ. 53, παραπομπή από Σπουρδαλάκης Μ., (1990), ο.ε.π. 21.
[4] Βλ. Σπουρδαλάκης Μ., (1990), ο.ε.π. κεφ.8 για το αίνιγμα της συγκρότησης της κομματικής πολιτικής σ.σ.132 - 143.

Η συνέχεια στο: http://tsakiris.snn.gr/Tsakiris%20Spring.zip
Θανάσης Τσακίρης