Saturday, June 15, 2019

Η ΑΥΓΗ της Κυριακής κυκλοφορεί εκτάκτως το Σάββατο 15 Ιουνίου

   Η ΑΥΓΗ της Κυριακής κυκλοφορεί εκτάκτως το Σάββατο 15 Ιουνίου 

Το πρόγραμμα ελπίδας του ΣΥΡΙΖΑ
για τη νέα τετραετία.

Στήριξη της κοινωνίας,
ενίσχυση της
πραγματικής οικονομίας

 

Όχι επιστροφή στις πολιτικές και τις πρακτικές που χρεοκόπησαν τη χώρα
Ανάπτυξη για όλους, δικαιότερη φορολογία και άρση αδικιών για τα μεσαία εισοδήματα, αύξηση της απασχόλησης και μείωση της ανεργίας με δημιουργία με 500.000 νέων θέσεων εργασίας, ψηφιακό Δημόσιο φιλικό προς τον πολίτη, αύξηση δαπανών για την Παιδεία στο 5%, μακρόπνοο σχέδιο για "πράσινη" ενέργεια και αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Συνέντευξη της Εφης Αχτσιόγλου
Έχουμε το σχέδιο για άμεσες προοδευτικές λύσεις
Η εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ μιλάει στην "Αυγή" της Κυριακής για τους βασικούς πυλώνες του προγράμματος, τα διλήμματα της 7ης Ιουλίου, τα λάθη που έγιναν και τις προσδοκίες της μεγάλης πλειονότητας των πολιτών από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και για τις πραγματικές θέσεις της Ν.Δ. υπέρ των ισχυρών και της ολιγαρχίας

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Γ. ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ:
Καμία πλευρά δεν επιθυμεί θερμό επεισόδιο


Γ. ΜΠΑΛΑΦΑΣ:
Η φορολογία είναι εργαλείο δικαιοσύνης και ανάπτυξης και όχι στήριξης του μεγάλου πλούτου

ΖΟΑΝ ΜΕΝΑ - ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ UNIDAS PODEMOS:
Για μια κυβέρνηση με αριστερό πρόσημο στην Ισπανία

ΣΙΝΕΜΑ
Καλοκαίρι με διαμάντια στη μεγάλη οθόνη


Τρία σενάρια της Ν.Δ. για την ΕΡΤ

ΒΡΑΖΙΛΙΑ
Ωραίο μου πλυντήριο...







 

ΣΙΝΕ ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ - ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΒΙΒΛΙΟ (The Green Book) του Πίτερ Φαρέλι ΣΑΒΒΑΤΟ 15/6/2019 έως ΤΡΙΤΗ 18/6/2019

ΣΑΒΒΑΤΟ 15/6/2019 έως ΤΡΙΤΗ 18/6/2019      Ώρες προβολής: Σ & Κ 21:00 & 23:20, Δ & Τ 23:20 ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΒΙΒΛΙΟ (The Green Book) του Πίτερ Φαρέλι (ΗΠΑ, 2018, έγχρωμη,  130΄) Όσκαρ & Χρυσές Σφαίρες Καλύτερης Ταινίας, Σεναρίου & Β’ Ανδρικού Ρόλου Βασισμένη σε μια αληθινή φιλία. 1960. O Tony Lip, πορτιέρης από μία Ιταλο-αμερικανική γειτονιά του Bronx, προσλαμβάνεται ως οδηγός του Dr. Don Shirley, ενός παγκοσμίου φήμης αφροαμερικάνου πιανίστα, για να τον συνοδεύσει σε μία περιοδεία από το Manhattan στον βαθύ Αμερικάνικο Νότο. Θα πρέπει να κινηθούν στηριζόμενοι  στο «Πράσινο Βιβλίο», που θα τους υποδείξει τα ελάχιστα καταλύματα, εστιατόρια κτλ που  ήταν τότε ασφαλή για τους Αφροαμερικανούς. Συναντούν τον ρατσισμό, διάφορους κινδύνους – αλλά και ανθρωπιά και  αναγκάζονται να βάλλουν στην άκρη τις διαφορές τους και να επιβιώσουν σε μία διαδρομή ζωής.
Πρωταγωνιστούν: Βίγκο Μόρτενσεν, Μαχερσάλα Άλι, Λίντα Καρντελίνι κ.ά.

https://www.youtube.com/watch?v=uC-_Gon2p9M

ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ «ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ»
                      (Λεωφ. Ειρήνης 50, Πλατεία Εθνικής Αντίστασης, Άνω Ηλιούπολη)

Friday, June 14, 2019

Ο Τόμας Μουρ και οι Ουτοπίες (του Θανάση Τσακίρη)


Ο Τόμας Μουρ και οι Ουτοπίες


Η Ουτοπία είναι μια πραγματεία πολιτικής φιλοσοφίας δοσμένη με τρόπο μυθοπλαστικό. Περιγράφει μια μυθική νησιωτική κοινωνία με τα θρησκευτικά, κοινωνικά και πολιτικά της ήθη και έθιμα. Η Ουτοπία είναι γραμμένη στα λατινικά στην πόλη Λουβέν του σημερινού Βελγίου το Δεκέμβριο 1519. Απευθυνόταν σαφώς σε ένα μορφωμένο ευρωπαϊκό κοινό και αναδείκνυε τα ζητήματα τα σχετικά με την «φύση της καλής κοινωνίας», τους «κινδύνους των στρατιωτικών εχθροπραξιών», δηλαδή προβλήματα που απασχολούσαν τη φιλολογία της εποχής.



Εκ πρώτης όψεως, η Ουτοπία φαντάζει να είναι κάποια πραγματική χώρα καθώς ο Μουρ αντλεί στοιχεία από την ταξιδιωτική λογοτεχνία των χρόνων εκείνων που ήταν η εποχή των ανακαλύψεων. Όμως, είναι χώρα που δεν υπάρχει παρά στη φαντασία του και μια κοινωνία που θα ήταν «τέλεια». Ο Μουρ ουσιαστικά εγκαινίασε ένα νέο λογοτεχνικό είδος (genre) την «ουτοπία». Αν διευρύνουμε την έννοια της ουτοπίας θα δούμε ότι από τον Πλάτωνα ως τις ταινίες του χολιγουντιανού κινηματογράφου πολλοί άνθρωποι έχουν προσπαθήσει να φανταστούν πώς θα έμοιαζε μια ιδανική κοινότητα. Αυτές οι φανταστικές πολιτείες δεν είναι μόνο επινοήσεις των φιλοσόφων και των συγγραφέων αλλά και μέτρα σύγκρισης και κριτικής για τις εκάστοτε πραγματικές κοινωνίες, τα συστήματα και τα κακώς κείμενά τους. Ο «ουτοπισμός» φώτισε τα μυαλά πολλών ανθρώπων που προσπάθησαν να επιφέρουν μεταρρυθμίσεις στα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά συστήματα, να πάρουν μέρος σε επαναστάσεις και να αποπειραθούν να πειραματιστούν με τη δημιουργία «ιδανικών προτύπων» στην πράξη. Ουτοπίες παρουσιάστηκαν σε όλες τις κουλτούρες και θρησκείες, αλλά οι περισσότερες συζητήσεις, νουβέλες και απόπειρες έγιναν στη λεγόμενη «Δύση». Όμως, παράλληλα με την προσπάθεια των ανθρώπων για την δημιουργία ουτοπικών κοινοτήτων, αναπτύχθηκε και το αντίθετο ρεύμα της «δυστοπίας».

Ο πιο παλιός ουτοπιστής στοχαστής ήταν ο βοσκός και φρουτοσυλλέκτης Άμος, ο οποίος τον 8ο αιώνα π.Χ. αγωνίστηκε εναντίον της διαφθοράς των αρχουσών ελίτ του Ισραήλ και εναντίον της άγριες εκμετάλλευσης  των τιμίων εργατών. Οι πρώτοι προφήτες άνοιξαν το δρόμο για μια παράδοση θρησκευτικών στοχαστών που περιγράφουν ουτοπίες που χαρακτηρίζονται από αγάπη, τελετουργίες, υπηρεσία, ταπεινότητα, και η λατρεία της κοινής θεότητας. Στον πρώτο μ.Χ. αιώνα, σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη ο Ιησούς μίλησε για την Βασιλεία του Θεού στη Γη. Ο Αυγουστίνος (354-430 μ.Χ.) έγραψε για την πόλη του Θεού και ο Σαβοναρόλα (1452-1498) κήρυττε την ουτοπία ενός ιδανικού θεοκρατικού κράτους. Μερικοί από αυτούς τους ιουδαιο-χριστιανούς στοχαστές πίστευαν ότι οι τέλειοι κόσμοι που περιέγραφαν τελικά θα γίνονταν πραγματικότητα. Άλλοι περιέγραψαν ιδανικούς κόσμους για να ασκήσουν πίεση για την μεταρρύθμιση των πραγματικών συστημάτων στην παρούσα φάση. Άλλες πνευματικές παραδόσεις, όπως ο Ταοϊσμός, ο Θεραβεδαϊστικός (Theraveda) Βουδισμός και το μεσαιωνικό Ισλάμ είχαν επίσης τους δικούς τους προδρόμους ουτοπιστικών κοινωνιών και πολιτειών. Και τα δύο είδη στοχαστών, τόσο εκείνοι οι οποίοι προέβλεπαν κυριολεκτικά έναν παράδεισο όσο και εκείνοι που χρησιμοποιούσαν τις ουτοπίες ως πρόγραμμα δράσης για τη δική τους εποχή, άνοιξαν το δρόμο για μεταγενέστερες μορφές θρησκευτικής ουτοπικής σκέψης και πράξης.
Στη Βρετανία ο εκκλησιαστικός και πολιτικός ηγέτης John Wycliffe (1328-1384) που ήταν από τους πρώτους Ρωμαιο-καθολικούς ιερείς που εξέφρασαν τις διαφωνίες τους για την πολιτική του Βατικανού και υποστηρικτής της μεταρρύθμισης της εκκλησίας. Παράλληλα ήταν καθηγητής του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Ήταν αντικληρικαλιστής και θεωρούσε ότι η Βίβλος είχε προτεραιότητα στη διαμόρφωση της θρησκευτικής και πολιτικής εκπαίδευσης των ανθρώπων. Η δική του «ουτοπία» αφορούσε το «φυσικό κράτος» και επιδόθηκε στη μελέτη για τον προσδιορισμό της έννοιας της «φυσικής κατάστασης» της ανθρωπότητας. Κατ’ αυτόν, ο «κομμουνισμός» ήταν η «φυσική κατάσταση» και η περιουσία του πλανήτη κοινή για όλους τους ανθρώπους. Ο John Bell, λαϊκής καταγωγής ιερέας μαθητής του Wycliff στο κίνημα της θρησκευτικής μεταρρύθμισης (κίνημα των Lollards), έφτασε να γίνει καθηγητής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης απ’ όπου εκδιώχθηκε το 1381 για την συμμετοχή του στην Εξέγερση των Χωρικών που συντάραξε τη χώρα. Έμεινε διάσημος, εκτός των άλλων για τη σθεναρή διεκδίκηση της ισότητας ανδρών και γυναικών. Και οι δυο βρήκαν φριχτό θάνατο με διαταγή του παλατιού και τη σύμφωνη γνώμη της εκκλησίας. Το παράδειγμά τους έδωσε τροφή για σκέψη   
Η Ουτοπία του Μουρ έχει ως κύριο χαρακτήρα έναν Πορτογάλο ναύτη ονόματι  Raphael Hythloday (μυθικό πρόσωπο). Με βάση τη διήγησή του, αντιλαμβανόμαστε ότι στην Ουτοπία του Μουρ, όλοι οι άνθρωποι, άνδρες και γυναίκες, είναι ίσοι και ζουν σε μια κοινωνία μορφή πρώιμου κομμουνισμού. Η εκπαίδευση παρέχεται από το κράτος και απαγορεύεται η θρησκευτική μισαλλοδοξία και αδιαλλαξία. Τα πάντα είναι κοινά και ο χρυσός, που δεν θεωρείται ιδιαίτερα πολύτιμος, χρησιμοποιείται για κατασκευή ειδών υγιεινής. Στην αρχή του έργου υπάρχει ένα σύντομο επεξηγητικό εδάφιο στο οποίο ο Μουρ εξηγεί ότι το ιδεώδες κράτος το οποίο περιγράφει, η Ουτοπία (από τις ελληνικές «ου» και «τόπος») θα μπορούσε να ονομαστεί και Ευτοπία («καλός τόπος»). Το παράδειγμα του Μουρ ακολούθησαν πολλοί. Ο François Rabelais στον Γαργαντούα  περιγράφει μια ουτοπιστική κατάσταση στο Αβαείο του Τελέμ  Ο Γαργαντούας και ο πατέρας του Πανταγκρυέλ είναι τα δείγματα ενός ανθρωπισμού που έδωσε αξία στις λαϊκές αντιλήψεις και οικοδόμησε τον ευρωπαϊκό πολιτισμό (1532). Γύρω στο 1602 ο Tommaso Campanella έγραψε την Ηλιούπολη (City of the Sun) στην οποία περιγράφει μια θεοκρατική κοινωνία όπου τα αγαθά, οι γυναίκες και τα παιδιά «κατέχονται από κοινού». Ο James Harrington στο έργο του The Commonwealth of Oceana (1656) εκθέτει –μετά από πολλές προσπάθειες λόγω της λογοκρισίας- ένα ιδεώδες σύνταγμα μιας ουτοπικής δημοκρατίας (republic). Το πρώτο και κύριο προσδιοριστικό στοιχείο της εξουσίας είναι η ιδιοκτησία, ιδίως της γης. Το δεύτερο στοιχείο είναι η εκτελεστική εξουσία που ποτέ δεν πρέπει να κατέχεται από τον ίδιο άνθρωπο ή ομάδα ανθρώπων. Το τρίτο στοιχείο είναι η Γερουσία  που πρέπει να εκλέγεται κάθε χρόνο και κανείς δεν πρέπει να επανεκλέγεται αν δεν περάσει μια τριετία.
Ουτοπικές ιδέες και υποσχέσεις αλλαγής συχνά βρίσκουν απήχηση σε κατώτερες ιεραρχικά και ταξικά κοινωνικές και πολιτικές ομάδες που στερούνται φωνής στο πλαίσιο των κατεστημένων δομών εξουσίας. Οι ανώτερες και κυρίαρχες ομάδες προτάσσουν το συμφέρον τους και το ικανοποιούν με το συντηρητισμό ως στάση ζωής και ιδεολογία και πολεμούν με νύχια και με δόντια (με κατασταλτικούς και ιδεολογικούς μηχανισμούς) για την διατήρηση και συνέχισε της υπάρχουσας κατάστασης (status quo).  Οι ριζοσπαστικές προτάσεις, αν και ουτοπικές, του Μουρ και των περισσότερων ουτοπιστών ενέπνευσαν κοινωνικά και πολιτικά κινήματα να περάσουν από τη θεωρία στην πράξη, όπως στην περίπτωση των Σκαπανέων και των Ισοπεδωτών στη Βρετανία. Οι Σκαπανείς ήταν Προτεστάντες που υποστήριξαν μαχητικά ένα είδος αγροτικού κομμουνισμού με μικρές αγροτικές κοινότητες και που ανέπτυξαν έντονες δραστηριότητες κατά τη διάρκεια του Αγγλικού εμφυλίου πολέμου (1649). Ο ηγέτης τους ο Gerrard Winstanley πίστευε ότι η ανισότητα των σύγχρονων κοινωνιών ήταν αποτέλεσμα της Πτώσης από τον Παράδεισο. Τα ίδια χρόνια δραστηριοποιήθηκαν οι Ισοπεδωτές. Στη διάρκεια της περιόδου αυτής οι τοπικές οικονομικές ελίτ της υπαίθρου σε συνεργασία με την ανερχόμενη βιομηχανική τάξη των πόλεων της Βρετανίας δημιούργησαν το λεγόμενο «κίνημα των περιφράξεων», αρπάζοντας στην κυριολεξία τη γη από τα χέρια της κοινότητας στερώντας τη γη από τους φτωχούς αγρότες, οι οποίοι θα εύρισκαν καταφύγιο στα εργοστάσια των πόλεων σε συνθήκες απάνθρωπες. Η αντίσταση των χωρικών εκφράστηκε με το κίνημα των Ισοπεδωτών, οι οποίοι ξήλωναν τους φράχτες και τις ισοπέδωναν τις μάντρες. Το κίνημα των Ισοπεδωτών έδινε έμφαση στη λαϊκή κυριαρχία, τη διεύρυνση του εκλογικού σώματος, την ισότητα ενώπιον του νόμου και την θρησκευτική ανοχή.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ


Η Ιστορία στο Κόκκινο για τα αρχεία στον ψηφιακό κόσμο την Κυριακή 16 Ιουνίου


Κυριακή 16 Ιουνίου 13.00 - 14.00 Στο Κόκκινο 105,5

Αρχεία και πηγές στον ψηφιακό κόσμο 

Συζητούν ο Στάθης Παυλόπουλος και η Άννα-Μαρία Σιχάνη

Οι τεχνολογικές εξελίξεις και οι αλλαγές των μέσων εγγραφής και αποθήκευσης δεδομένων από την μεταπολεμική περίοδο και μετά έχουν αλλάξει τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε, συζητάμε και οργανώνουμε τα αρχεία και τις ιστορικές πηγές. Παράλληλα, η ραγδαία διείσδυση του Ίντερνετ και η αξιοποίησή του από το πεδίο των ανθρωπιστικών σπουδών, πυροδότησαν τη δημιουργία ενός τεράστιου ψηφιακού αποθέματος αρχείων και πηγών ιστορικής πληροφόρησης, μεταβάλλοντας αφενός την αρχική χαρτώα μορφή των αρχείων, αφετέρου τους όρους και τις προϋποθέσεις της έρευνας. Τι συμβαίνει όμως στις περιπτώσεις όπου τα αρχεία έχουν εξαρχής γεννηθεί ψηφιακά; Πως διασώζεται αυτό το δυνάμει ιστορικό υλικό; Ο ιστορικός Στάθης Παυλόπουλος συζητά με την δρ. νεοελληνικής φιλολογίας και ιστορικό των μέσων Άννα-Μαρία Σιχάνη για τη ζωή των αρχείων στον ψηφιακό κόσμο και τις σύγχρονες προκλήσεις αναφορικά με την οργάνωση και διάσωσή τους.     

Στην «Εποχή» που κυκλοφορεί εκτάκτως το Σάββατο ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ: Επιμονή στις προγραμματικές θέσεις

Στην «Εποχή» που κυκλοφορεί εκτάκτως το Σάββατο
ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ: Επιμονή στις προγραμματικές θέσεις


ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Βάλια Αρανίτου: «Τα μεσαία στρώματα δεν βάζουν ταμπέλες ιδεολογικές και πολιτικές»

Γιάννης Μπαλαμπανίδης: «Το στοίχημα αυτού του εκλογικού κύκλου για τον ΣΥΡΙΖΑ»





ΠΟΛΙΤΙΚΗ

«Οι διαφορές υπαρκτές, η επιλογή δική μας» του Χ. Γεωργούλα

«Κινδυνολόγοι και υπνοβάτες» του Σωτήρη Βαλντέν

«ΑΝΕΛ και Ποτάμι: μία απόφαση καθοριστική για το εκλογικό αποτέλεσμα;» του Ορέστη Αθανασίου

«Όταν η “μεσαία τάξη” πυροβολεί τα πόδια της» της Κατέ Καζάντη

«Ο πολιτικός λόγος μετά την κρίση» του Μάριου Σπύρου





ΔΙΕΘΝΗ

«Σοσιαλιστές και Αριστερά κρατούν το τιμόνι της Ιβηρικής» του Αργύρη Παναγόπουλου

«Η κλιματική αλλαγή επηρεάζει τις πολιτικές εξελίξεις» της Ιωάννας Δρόσου

«Η πτώση του “Μορσίσι” του Σουδάν» του Ζιλμπέρ Ασκάρ

«Οι αραβικές αυτοκρατορίες στέκονται εμπόδιο στον εκδημοκρατισμό του Σουδάν» του Μουνσούλ Ασάλ

Ιταλία: «Συμπεράσματα από τις δημοτικές εκλογές» του Ιωσήφ Σινιγάλια





ΤΟ ΘΕΜΑ

Θεανώ Φωτίου: «Οι δαπάνες για την πρόνοια είναι αναπτυξιακές»

«Η ανοικοδόμηση του κοινωνικού κράτους»

«Το κενό της κοινωνικής πολιτικής στο πρόγραμμα της ΝΔ»





ΚΟΙΝΩΝΙΑ

«Οι πολλαπλές όψεις μιας ιατρικής κινητοποίησης» του Τάκη Γεωργακόπουλου

«Τι κρύβει ο καπνός που σηκώθηκε για τη ΣΕΚΑΠ;» της Ζωής Γεωργούλα

«ΣΕΠΕ: Από την αδράνεια, στην υπηρεσία του κόσμου εργασίας» του Τάσου Γιαννόπουλου

Έκθεση ΙΝΕ/ΓΣΕΕ: «Θετικές επιδράσεις του κατώτατου μισθού σε κατανάλωση και ανάπτυξη» του Μ. Αρβανίτη





ΘΕΜΑΤΑ

«Ταξικός λόγος, ταξικές αντιθέσεις» του Κύρκου Δοξιάδη

«Το κενό ανάμεσα στο χαρτί και τη δημιουργία» του Θωμά Τσαλαπάτη

Ιστορίες από τα γήπεδα: «Από το Κονγκό στον Αιολικό» του Μάκη Διόγου





ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ο Οιδίπους του Ρόμπερτ Γουίλσον στην Επίδαυρο



Ο Μανώλης Πιμπλής γράφει για το βιβλίο του Χανς-Γιόαχιμ Λανγκ «Οι γυναίκες του μπλοκ 10», ενώ ο ίδιος ο συγγραφέας εξομολογείται: «Ήθελα να βγάλω τα θύματα από την ανωνυμία»



Ο Στράτος Κερσανίδης μας παρουσιάζει τις νέες κινηματογραφικές ταινίες αυτής της εβδομάδας



Η Λιάνα Μαλανδρενιώτη κάνει «Μουσικές προτάσεις»







ΙΔΕΕΣ

«Η νέα συνάντηση της Αριστεράς με την Ιστορία» του Αιμίλιου Ζαχαρέα







ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ

«Καλοκαιράκι» της Όλγας Στέφου






Στην ΕΠΟΧΗ της Κυριακής διαβάζετε και τις στήλες:

«Στα δίκτυα του κόσμου» από τον Δημήτρη Γκιβίση

«Ριπές» για την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου

Δαιμονικά από τον δικηγόρο του διαβόλου.


-- 
Η ΕΠΟΧΗ

ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Κάλεσμα σε διαμαρτυρία ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων, έξω από το ΤΕΕ




Κάλεσμα σε διαμαρτυρία ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων, έξω από το ΤΕΕ

Την Τρίτη 18/06 το Τ.Ε.Ε. με την υποστήριξη του Ινστιτούτου Ενέργειας Νοτιοανατολικής Ευρώπης οργανώνει εκδήλωση με τίτλο «Οι Υδρογονάνθρακες στην Ανατολική Μεσόγειο». Το πάνελ των ομιλητών περιλαμβάνει εκπροσώπους από την ΕΔΕΥ, πετρελαϊκές εταιρείες εμπλεκόμενες στους σχεδιασμούς στον ελλαδικό χώρο (ΕΛΠΕ/Energean), καθώς και πανεπιστημιακούς, οι οποίοι έχουν τοποθετηθεί έντονα υπέρ των εξορύξεων υδρογονανθράκων ως εργαλείο για την αναβάθμιση της γεωπολιτικής θέσης του ελληνικού κράτους στη νοτιο-ανατολική Μεσόγειο.

Η διοργάνωση της εκδήλωσης τη συγκεκριμένη στιγμή και με τους συγκεκριμένους ομιλητές δεν αποτελεί τυχαία επιλογή για το Τ.Ε.Ε.. Λίγες εβδομάδες πριν τις εκλογές, η εκδήλωση εκφράζει τη διάρκεια και τη σταθερότητα που έχουν -ως στρατηγική επιλογή- οι παραχωρήσεις για έρευνα-εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στο 1/3 της χώρας. Οι κυβερνήσεις και οι πρωθυπουργοί μπορεί να αλλάζουν ανά τετραετία,  ωστόσο οι κρατικοί μηχανισμοί και οι στενές σχέσεις τους με τις εταιρείες παραμένουν ανέπαφες. Η ΕΔΕΥ, η οποία ιδρύθηκε το 2011 και έχει αναλάβει τη διευκόλυνση και προώθηση της εταιρικής λεηλασίας, συνεχίζει αδιάκοπα το έργο της παρά την αλλαγή τριών κυβερνήσεων τα τελευταία  οκτώ χρόνια, το κράτος έχει συνέχεια. Η συμμετοχή υποψηφίου της ΝΔ ως ομιλητή στην εκδήλωση δείχνει και την κοινή στρατηγική πορεία των εταιρικών, κρατικών, κοινωνικών και κομματικών φορέων που συγκροτούν το εξορυκτικό μπλοκ. Αυτή την πολιτική σύμπλευση επιχειρεί να εκφράσει η εκδήλωση του Τ.Ε.Ε.

Ούτε η ανάδειξη του γεωστρατηγικού ρόλου των υδρογονανθράκων αποτελεί τυχαία επιλογή από το Τ.Ε.Ε.. Έρχεται σε μια εποχή ευρύτερων ανταγωνισμών ανάμεσα σε παλιές και νέες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, γενικότερων εντάσεων στη νοτιο-ανατολική Μεσόγειο, όξυνσης του ανταγωνισμού μεταξύ τουρκικού και ελληνικού κράτους -με τον έλεγχο των ενεργειακών πόρων της περιοχής στο επίκεντρό του- και της ανάπτυξης του άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ. Η εμπλοκή ενεργειακών κολοσσών όπως η ExxonMobil, με τη στρατιωτική στήριξη μεγάλων δυνάμεων για τους δικούς τους γεωστρατηγικούς στόχους, έχει οδηγήσει στη μετατροπή της θαλάσσιας έκτασης γύρω από την Κύπρο σε μια από τις περιοχές με τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις ναυτικών δυνάμεων παγκοσμίως. Η διοργάνωση, λοιπόν, μιας εκδήλωσης με ομιλητές οι οποίοι προωθούν ανοιχτά την περαιτέρω όξυνση και με εταιρείες όπως η Energean, η οποία έχει επενδύσει τεράστια κεφάλαια στη θαλάσσια περιοχή του Ισραήλ, ποιο μήνυμα στέλνει; Κανένα άλλο, πέρα απ’ αυτό που λέει πως όπως το κράτος έχει συνέχεια, έτσι και η πολεμοκαπηλεία και ο διαρκής τυχοδιωκτισμός έχουν συνέχεια, με τη μεγάλη πλειοψηφία να καλείται να συμμετάσχει σε ανταγωνισμούς -και να σκοτωθεί γι’ αυτούς, αν χρειαστεί-, οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση με τις δικές της ανάγκες και επιθυμίες.

Και η δική μας στάση; Όπως οι σχεδιασμοί των εταιρειών και του κράτους έχουν συνέχεια, έτσι θέλουμε να έχουν συνέχεια και τα κινήματα εναντίον τους, ανεξαρτήτως κυβέρνησης. Η εκδήλωση του Τ.Ε.Ε. αποτελεί κίνηση με συγκεκριμένη στόχευση υπέρ των εξορύξεων και ιδιαίτερο συμβολισμό σε αυτή την συγκυρία. Στις εταιρείες, την ΕΔΕΥ και τους πιθανούς επόμενους κυβερνητικούς διαχειριστές χρειάζεται να σταλεί ένα καθαρό μήνυμα, πως η μαύρη προπαγάνδα και τα πλάνα τους δε θα περάσουν. Καλούμε σε

κινητοποίηση στο Τ.Ε.Ε. (Νίκης 4, Σύνταγμα), την Τρίτη 18/06, στις 12 το μεσημέρι
(προσυγκέντρωση στις 11:30 π.μ., στο Σύνταγμα, στην αρχή της Ερμού)

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΘΗΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ
ath-stop-mining.blogspot.com -  ath.stop.mining@gmail.com
f/b: Πρωτοβουλία Αθήνας ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων

Στον Δρόμο που κυκλοφορεί εκτάκτως την Παρασκευή 14 Ιουνίου...

Στον Δρόμο που κυκλοφορεί εκτάκτως την Παρασκευή 14 Ιουνίου...

Εκλογική αφασία
Πολεμική απειλή


Σικέ μονομαχίες στο εσωτερικό ενώ κλιμακώνεται η τουρκική επιθετικότητα  Αναγκαία η ανάταξη του φρονήματος του λαού
editorial
Η χαραμάδα και… κάτι μικροπράγματα
Το συνολικό πρόβλημα μπορεί να διατυπωθεί και με αυτούς τους όρους: Είναι αναγκαία μια άλλη συνείδηση, που να στηρίζει ένα φρόνημα ικανό να σπάσει τις νόρμες ενός εξαιρετικά τοξικού πνευματικού και ψυχολογικού περιβάλλοντος. Ώστε να δημιουργηθεί ένας δρόμος που να οδηγεί σε διέξοδο και αναγέννηση της χώρας. Κι όχι μόνο εκμετάλλευση «χαραμάδων» ενός σημαδεμένου πολιτικού συστήματος. Μικροπράγματα δηλαδή…
Διαβάστε όλο το editorial
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Αρχιεπίσκοπος Σεβαστείας Θεοδόσιος
«Κανείς δεν μπορεί να σβήσει την Παλαιστίνη από τον χάρτη»



ΤΟ ΘΕΜΑ
Μπαρ: Το Ναυάγιο

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Η μυθολογία της «χαμένης ψήφου»

ΔΙΕΘΝΗ
Νέα κρίση στην Αλβανία

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Βάσια Σάρολα

δημοτική σύμβουλος Βύρωνα
«Αν ο πολίτης δεν συμμετέχει, οποιαδήποτε διοίκηση θα αποτύχει»

ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ ΙΔΕΩΝ

Αναζητήσεις στην Ταυρική Χερσόνησο

Η ΑΥΓΗ της Κυριακής κυκλοφορεί εκτάκτως το Σάββατο 15 Ιουνίου

   Η ΑΥΓΗ της Κυριακής κυκλοφορεί εκτάκτως το Σάββατο 15 Ιουνίου  Το πρόγραμμα ελπίδας του ΣΥΡΙΖΑ για τη νέα τετραετία. Στήριξη της κο...