ΚΟΜΜΑΤΑ ΣΤΗΝ Ε.Ε. ΩΣ ΤΟ 2004 (2ο μέρος)

 ΚΟΜΜΑΤΑ ΣΤΗΝ Ε.Ε. ΩΣ ΤΟ 2004 

n  ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ

1951: Απρίλιος. Δημιουργία Ομάδας Εργασίας των σοσιαλιστικών κομμάτων των έξι χωρών της ΕΚΑΧ στο πλαίσιο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς

1952: Σεπτέμβριος. Δημιουργία σοσιαλιστικής ομάδας στα πλαίσια της Γενικής Συνέλευσης της ΕΚΑΧ.

1953: Λουξεμβούργο. Συγκρότηση Γραφείου και Γραμματείας της Σοσιαλιστικής Ομάδας με τον Guy Mollet ως πρώτο πρόεδρό της.

1957. Ιανουάριος. Λουξεμβούργο. 1ο Συνέδριο σοσιαλιστικών κομμάτων της ΕΚΑΧ. Θέματα: διαπραγματεύσεις για την υπογραφή των συνθηκών της ΕΟΚ και της Ευρ. Κοιν. Ατομικής Ενέργειας. Δυνατότητες περαιτέρω συνεργασίας των Σ.Κ.  Έξω από τα στενά πλαίσια της ΕΚΑΧ.

n   Μετά από την έντονη δραστηριοποίηση των Ολλανδών σοσιαλιστών ιδρύθηκε το Γραφείο Διασύνδεσης (1 αντιπρόσωπος από κάθε κόμμα θα είχε συναντήσεις με το Γραφείο ως όργανο της Ένωσης τουλάχιστον 2 φορές το χρόνο.

n   Η πρώτη ένωση σοσιαλιστών δημιουργήθηκε πριν από την επίσημη πολιτική πράξης ένωσης κρατών (ΕΟΚ). Προσανατολισμοί:

n   Συζήτηση για την Ευρώπη και εξαρχής βούληση για την υλοποίηση και εμβάθυνση της Ενωμένης Ευρώπης.

n   Διενέργεια συνεδρίου κάθε δύο χρόνια των σοσιαλιστικών κομμάτων της ΕΚΑΧ.

n   Δυνατότητα στο Γραφείο Διασύνδεσης να εισηγείται διενέργεια ειδικών συναντήσεων όποτε έκρινε σκόπιμο.

n  1958. 3ο Συνέδριο Λουξεμβούργου. Αποφάσεις:

Α. Επιδίωξη της κατάργησης δασμών και περιορισμών για τη διακίνηση αγαθών και εμπορευμάτων στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής αγοράς με ταυτόχρονη προστασία των Ευρωπαίων εργαζομένων.

Β. Υποστήριξη του αγροτικού τομέα των χωρών μελών με τη λήψη μέτρων με τη λήψη μέτρων που θα οδηγούσαν στην στήριξη της παραγωγής των αγροτικών αγαθών στην Ευρώπη, με σκοπό την επίτευξη του στόχου της επάρκειας.

n  1960. Στρασβούργο. 4ο Συνέδριο. Στόχος: η επεξεργασία ενός κοινού Ευρωπαϊκού προγράμματος.

n  1961. Ο Fouchet καταθέτει ένα σχέδιο για τη δημιουργίας μιας «Νέας Ευρώπης των Κρατών» με στόχο την υιοθέτησης κοινής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής.

n  Συζήτηση με τους νεοεισελθέντες Βρετανούς Εργατικούς και τους Δανούς Σοσιαλδημοκράτες και υπό όρους στήριξη του σχεδίου Fouchet: α) δεν θα υπήρχε μείωση των αρμοδιοτήτων των κοινοτικών οργάνων, β) ο ρόλος του ΝΑΤΟ θα παρέμενε κυρίαρχος, γ) στα σχέδια θα έπρεπε να προστεθεί μια διαδικασία συνεδρίων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, δ) το Ευρ. Κοινοβούλιο θα εκλέγεται με άμεση ψηφοφορία και θα έχει δικαιοδοσία να καθορίζει τον προϋπολογισμό της ΕΟΚ.

n  1962. Νοέμβριος. Παρίσι. 5ο Συνέδριο. Παρατηρητές οι Βρετανοί και Νορβηγοί Εργατικοί και οι Δανοί Σοσιαλδημοκράτες. Απόφαση: «…οι διαπραγματεύσεις με αυτά τα κράτη, τα οποία είναι σε θέση να δεχτούν τις πολιτικές και οικονομικές υποχρεώσεις οι οποίες απορρέουν από τις συνθήκες του Παρισιού και της Ρώμης, θα μπορούσαν να οδηγήσουν γρηγορότερα στη γεωγραφική επέκταση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας» με στόχο τη «δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης».

n  1964. Ρώμη. Σεπτέμβριος. 5ο συνέδριο. Απόφαση: «Ο στόχος για μια δημοκρατική δομή σε μια ενωμένη Ευρώπη οποία θα συνοδεύεται με μεγαλύτερη οικονομική κοινωνική και πολιτική ενοποίηση, δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς τη δημιουργία μιας υπερεθνικής δομής για τις δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας.»

n  1971. Βρυξέλλες. 8ο Συνέδριο. Τα σοσιαλιστικά κόμματα «διακήρυξαν την υποστήριξή τους στη διαπραγματευτική διαδικασία για την είσοδο της Μ. Βρετανίας στην ΕΟΚ.» Όσον αφορά τις επιφυλάξεις των Ιταλών και Ολλανδών Σοσιαλιστών για το κατά πόσο θα συνεχιστεί η διαδικασία ευρωπαϊκής ενοποίησης λόγω των Βρετανών και Δανών που οι χώρες τους δεν είχαν ξεκάθαρα τοποθετηθεί υπέρ της, το Συνέδριο αποφάσισε ότι « η διαδικασία θα πρέπει να συνεχιστεί μέσα από την οικονομική και νομισματική ένωση με στόχο τη δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης με χαρακτήρα ομοσπονδιακό…», ενώ ρητά απέρριψε κάθε μορφή ενοποίησης που στόχο έχει τη δημιουργία μιας χαλαρής συνομοσπονδίας μεταξύ των κρατών.

n  Κατά τη διάρκεια του Όγδοου Συνεδρίου αποφασίστηκε η αλλαγή του ονόματος του Γραφείου Διασύνδεσης σε Γραφείο των Σοσιαλδημοκρατικών Κομμάτων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Γύρω από το θέμα της ευρύτερης συνεργασίας αποφασίστηκε η ετοιμασία σχεδίου-αναφοράς για αυτό το ζήτημα.

n  1973. Βόννη. Απρίλιος. 9ο Συνέδριο. Απόφαση: «Μπροστά σε μια κοινωνική Ευρώπη» της οποίας τα βασικά χαρακτηριστικά ήταν τα εξής: α) η πρόταση αναδιανομής εισοδήματος μέσω της οικονομικής πολιτικής της Κοινότητας, β) η έμφαση στον κοινωνικό χαρακτήρα της Ευρώπης και στην κοινωνική ασφάλεια των Ευρωπαίων πολιτών, γ) η προσπάθεια να αλλάξει η υφή της Ευρωπαϊκής οικονομίας μέσω της συμμετοχής των εργαζομένων στις διαδικασίες λήψης των αποφάσεων, δ) η κατοχύρωση του δικαιώματος της πλήρους απασχόλησης, της εργασίας και της ισότητας των ευκαιριών, και ε) η βελτίωση του περιβάλλοντος και των όρων ποιότητας ζωής των ευρωπαίων πολιτών.

n  Επίσης εγκρίθηκε το κείμενο «Βασική θέση για μια Σοσιαλιστική Ευρώπη». Έθετε τον «δημοκρατικό προγραμματισμό» στο επίκεντρο της σοσιαλιστικής μεθόδου οικοδόμησης της Ευρώπης (υπήρχαν διαφορές των εθνικών κομμάτων όσον αφορά τη «συνδιαχείριση», την «αυτοδιαχείριση» ή την απλή ενίσχυση του ρόλου του κράτους.

n  1974. Απρίλιος. Απόφαση αντικατάστασης του Γραφείο των Σοσιαλιστικών Κομμάτων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και ανακοίνωση της ίδρυσης της Συνομοσπονδίας των Ευρωπαϊκών Κομμάτων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα.

n  Με την υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ το 1992 άνοιξε ουσιαστικά ο δρόμος για την δημιουργία υπερεθνικών κομμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο (Άρθρο 138 Α). Η άμεση αντίδραση των σοσιαλιστών ήταν να συστήσουν ομάδα εργασίας που πρότεινε μεταξύ άλλων τα εξής:

n  1. Αλλαγή ονόματος της Συνομοσπονδίας.

n  2. Αλλαγή του καταστατικού

n  3. Εισαγωγή του συστήματος της απλής πλειοψηφίας στις αποφάσεις της Συνομοσπονδίας

n  Υιοθέτηση των πολιτικών του νέου φορέα από τα επιμέρους κόμματα.

n  Αναβάθμιση του ρόλου των πολιτικών κομμάτων της Ανατολικής Ευρώπης.

n  Παρά την απόρριψη της συνθήκης από τη Δανία με δημοψήφισμα, και τη Βρετανική άρνηση, η θέληση για τη δημιουργία μιας υπερεθνικής πολιτικής συγκρότησης δεν ανακόπηκε. Ίσα-ίσα που στο συνέδριο της Χάγης τον Νοέμβριο 1992, αποφασίστηκε η μετεξέλιξη της Συνομοσπονδίας σε Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα (ΕΣΚ ή PES).

n  1ο συνέδριο ΕΣΚ. Απόφαση: 1. Κοινή πολιτική καταπολέμησης της ανεργίας, 2) Επίτευξη οικονομικής και κοινωνικής συνοχής. 3) Δημιουργία της κοινωνικής Ευρώπης. 4) Υιοθέτηση κοινής εξωτερικής πολιτικής και κοινωνικής ασφάλειας. 5) Επέκταση των συνόρων της Ε.Ε. 6) Αύξηση της δημοκρατίας στα κέντρα λήψης αποφάσεων. 7) Δημιουργία της Ευρώπης των Πολιτών. 8) Δημιουργία μιας ανεκτικής Ευρώπης. 9) Υιοθέτηση μιας νέας περιβαλλοντικής πολιτικής. 10. Επαρκής χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Θανάσης Τσακίρης

23ο Ετήσιο Συνέδριο των Ευρωπαίων Οικονομολόγων - ΑΘΗΝΑ 28-30/9/2017, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο

23^ο Ετήσιο Συνέδριο των Ευρωπαίων Οικονομολόγων

για την Εναλλακτική Οικονομική Πολιτική στην Ευρώπη

Μπορεί ακόμα να σωθεί η Ευρώπη;

Οι επιπτώσεις μιας Ευρώπης των πολλών ταχυτήτων

Πέμπτη 28 έως Σάββατο 30 Σεπτεμβρίου 2017

Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, Τμήμα Γεωγραφίας

Ελευθερίου Βενιζέλου 70, Καλλιθέα

(Γλώσσα εργασιών του Συνεδρίου: η αγγλική)

Το φετινό Συνέδριο των Ευρωπαίων Οικονομολόγων σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς και το Τμήμα Γεωγραφίας του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου θα διεξαχθεί στην Αθήνα το διάστημα 28 έως 30 Σεπτεμβρίου 2017. Οι εργασίες του συνεδρίου θα πραγματοποιηθούν στο Τμήμα Γεωγραφίας στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο (Ελευθερίου Βενιζέλου 70, Καλλιθέα). ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ Πέμπτη, 28 Σεπτεμβρίου 2017 14:30 – 15:00_ Άφιξη και εγγραφή συνέδρων (Αίθουσα Τελετών, Νέο Κτίριο) 15.00 – 19.00_Εναρκτήρια συνεδρία: «Η κατάσταση στην Ένωση» (Αίθουσα Τελετών, Νέο Κτίριο) Συντονίστρια: Μαρίκα Φραγκάκη Άνοιγμα εργασιών: Αλεξάνδρα Τραγάκη (Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Οικονομικής Δημογραφίας, Πρόεδρος του Τμήματος Γεωγραφίας) Ομιλητής/τριες: ·         Στέφεν Λέντορφ (Πανεπιστήμιο Ντούισμπουργκ – Έσσεν, Ινστιτούτο Εργασίας, Δεξιοτήτων και Κατάρτισης): Η πολιτική κατάστασης της Ένωσης ·         Ανν Πέτιφορ (PRIME: Έρευνα μακροοικονομικής πολιτικής): Η οικονομική κατάσταση της Ένωσης ·         Μαρία Καραμεσίνη (καθηγήτρια Οικονομικών της Κοινωνικής Πολιτικής και της Απασχόλησης, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Διοικήτρια του ΟΑΕΔ): Η κοινωνική κατάσταση της Ένωσης ·         Ανοιχτή συζήτηση 20:00_Δείπνο Παρασκευή, 29 Σεπτεμβρίου 2017 10:00 – 13:30_Έξι παράλληλα εργαστήρια Θεματικές ενότητες εργαστηρίων: Εργαστήριο 1: Μακροοικονομική πολιτική: Υπερχρέωση και βιώσιμη ανάπτυξη (Αίθουσα Τελετών, Νέο Κτίριο) Συντονιστές: Μαρίκα Φραγκάκη & Άχιμ Τρούγκερ Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση οδήγησε στην αύξηση τόσο του δημόσιου, όσο και του ιδιωτικού χρέους στα περισσότερα κράτη-μέλη της ΕΕ. Ωστόσο, η αυστηρή δημοσιονομική πολιτική που ενσωματώνεται στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης –με περαιτέρω αυστηριοποίηση από την έναρξη της κρίσης χρέους στην ευρωζώνη–  δίνει μεγάλη έμφαση στη διαδικασία απομόχλευσης από το δημόσιο τομέα. Δεδομένου ότι την ίδια στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη μια διαδικασία απομόχλευσης στον ιδιωτικό τομέα, η δυσκολία που αντιμετωπίζουν τα περισσότερα κράτη-μέλη είναι αυτή της παρατεταμένης οικονομικής στασιμότητας και σε ορισμένες περιπτώσεις αυτή της ύφεσης. Ως εκ τούτου, οι επιπτώσεις του ισχύοντος πλαισίου πολιτικής της ΕΕ δεδομένης της οικονομικής και κοινωνικής συγκυρίας πρέπει να επισημανθούν και να συζητηθεί ένα εναλλακτικό θεσμικό και πολιτικό πλαίσιο. Εργαστήριο 2: Παραγωγική ανασυγκρότηση της ΕΕ: Διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις ή βιομηχανική πολιτική;(Αίθουσα 2.1, Νέο Κτίριο) Συντονιστής: Βέρνερ Ράζα Εκτός από τη δημοσιονομική λιτότητα, η κεντρική πολιτική απάντηση των θεσμικών οργάνων της ΕΕ στη βαθιά οικονομική κρίση συνίσταται στην προώθηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων με στόχο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των οικονομιών. Κατά κανόνα, αυτό βασίστηκε στην αύξηση της «ευελιξίας» των αγορών εργασίας που ουσιαστικά σήμαινε περικοπές εργασιακών προτύπων και δικαιωμάτων. Δεδομένης της μεγάλης κλίμακας αποβιομηχάνισης, των πολύ υψηλών επιπέδων ανεργίας και της ανάγκης αντιμετώπισης της οικολογικής κρίσης, οι προοδευτικές δυνάμεις έκαναν λόγο πρόσφατα για την απαίτηση ενδυνάμωσης των παραγωγικών ικανοτήτων και δυνατοτήτων των οικονομιών της ΕΕ για την προώθηση μιας κοινωνικά και περιβαλλοντικά βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης χωρίς αποκλεισμούς, ιδίως στις περιφέρειες της ΕΕ που μαστίζονται από την κρίση. Σε αυτό το πλαίσιο, ενθαρρύνονται οι μη συμβατικές αναλύσεις που παρέχουν προτάσεις πολιτικής σχετικά με συγκεκριμένους στόχους, σαφή περιεχόμενα, και οικονομικές και θεσμικές προϋποθέσεις για μια νέα πανευρωπαϊκή προσέγγιση της παραγωγικής ανάπτυξης. Εργαστήριο 3: Χρηματοοικονομική πολιτική: Η ηγεμονία του δολαρίου και η υποταγή του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος (Αίθουσα Α3, Παλιό Κτίριο) Συντονιστής: Τζον Γκραλ Το Brexit έχει εντείνει τα προβλήματα του χρηματοπιστωτικού τομέα στην ΕΕ. Εξακολουθεί να έχει νόημα το σχέδιο για την Ένωση Κεφαλαιαγορών εάν το Σίτι του Λονδίνου βρίσκεται εκτός της ΕΕ; Πως εξηγείται η τεράστια διαταραχή που σημειώθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο στις ευρωπαϊκές πιστωτικές αγορές; Τι θα σημαίνει η απορρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος των ΗΠΑ από τον Τραμπ για τη ρυθμιστική δομή της ΕΕ; Πως μπορεί η αναγκαία μεγάλη αύξηση της δραστηριότητας στην ευρωζώνη να χρηματοδοτηθεί; Με ποιον τρόπο μπορεί να ξεπεραστεί το πολιτικό εμπόδιο χρηματοδότησης από το δημόσιο τομέα; Ως εκ τούτου, τέτοιου είδους παρεμβάσεις ή άλλες προσεγγίσεις αναφορικά με χρηματοοικονομικά ζητήματα είναι ευπρόσδεκτες. Εργαστήριο 4: Ανισότητες και κοινωνική κρίση (Αίθουσα 1.2, Νέο Κτίριο) Συντονιστές: Μαχμούντ Μεσκούμπ & Τζέρεμυ Λίμαν Η ενότητα της ΕΕ έχει αποδυναμωθεί σε μεγάλο βαθμό από τις κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Ταυτόχρονα, αυτή η ενότητα έχει τεθεί περαιτέρω σε αμφισβήτηση από το Brexit, τις εθνικιστικές και τις αντι-μεταναστευτικές πολιτικές που παρατηρούνται σε ολόκληρη την ΕΕ. Αυτές οι προκλήσεις, όμως, έχουν εδώ και καιρό δρομολογηθεί. Τα ορθόδοξα οικονομικά θεμέλια της ενιαίας αγοράς, το δημοκρατικό έλλειμμα των θεσμικών οργάνων της ΕΕ και η έλλειψη κατάλληλων ρυθμιστικών πλαισίων για την αντιμετώπιση της αυξανόμενης χρηματιστικοποίησης της παγκόσμιας οικονομίας έχουν συμβάλει στην κρίση που μετά από δέκα χρόνια συνεχίζει να επηρεάζει τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων σε ολόκληρη την ΕΕ και κυρίως στις νότιες και ανατολικές χώρες της ΕΕ. Η υψηλή ανεργία και ιδίως η υψηλή ανεργία των νέων, η στασιμότητα του βιοτικού επιπέδου συγκρινόμενη με τα αντίστοιχα επίπεδα πριν από την χρηματοπιστωτική κρίση έχουν συμβάλει στην ευρεία απογοήτευση από την ΕΕ, οδηγώντας στην άνοδο του δεξιού λαϊκισμού που προσφέρει φαινομενικά εύκολες, εθνικιστικές λύσεις. Την ίδια στιγμή, όλα αυτά συμβαίνουν εν μέσω μιας αυξανόμενης ανισότητας εντός και μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι ευπρόσδεκτες παρεμβάσεις σε σχέση με εναλλακτικές και ριζοσπαστικές αναλύσεις της αυξανόμενης ανισότητας και της κοινωνικής κρίσης που πλήττει την ΕΕ με σκοπό την ανάπτυξη εναλλακτικών πολιτικών στη βάση των αρχών της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης. Εργαστήριο 5: Η θέση της ΕΕ σε μια κατακερματισμένη διεθνή τάξη (Αίθουσα Α4, Παλιό Κτίριο) Συντονίστρια: Κατερίνα Σηφάκη Μας χωρίζουν 25 χρόνια από τη διάλυση της ΕΣΣΔ και από την έναρξη της διαδικασίας της ευρωπαϊκής νομισματικής ένωσης. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η παγκόσμια ισορροπία ισχύος και  η διεθνής τάξη έχουν υποστεί ριζικές μεταβολές. Η αποκλειστική παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ υπονομεύεται από την ανάδυση νέων δυνάμεων, κυρίως στην Ασία. Υπάρχουν στρατηγικές συμμαχίες μεταξύ αυτών των δυνάμεων και απέναντι σε αυτές τις συμμαχίες η στάση των δυτικών χωρών φαίνεται ότι αποκλίνει. Επίσης, η ισορροπία ισχύος έχει αλλάξει σημαντικά εντός του δυτικού κόσμου και εντός της ΕΕ, προς όφελος της Γερμανίας. Η διάλυση της ΕΣΣΔ θέτει υπό αμφισβήτηση το λόγο ύπαρξη της ατλαντικής συμμαχίας και αποδυναμώνει την ενότητα του δυτικού κόσμου. Τέλος, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, μετέπειτα Ευρωπαϊκή Ένωση και γενναιόδωρα διευρυμένη, φαίνεται ότι έχει φτάσει στα όρια των αντιφάσεών της. Η μείωση της αδιαμφισβήτητης κυριαρχίας των ΗΠΑ δημιουργεί εντάσεις εντός της αμερικανικής άρχουσας τάξης και ευνοεί τις στρατηγικές αναθεωρήσεις, των οποίων η συνοχή και οι εφαρμογές, ιδίως για την ΕΕ, αυξάνουν τα ερωτήματα και τις δημόσιες συζητήσεις. Συνεπώς, οι αναλύσεις για τις προοπτικές της Ευρώπης σε μια νέα αναδυόμενη διεθνή τάξη είναι ευπρόσδεκτες και πρέπει να δοθεί έμφαση στις προτάσεις μεταρρύθμισης στο πλαίσιο της τρέχουσας συζήτησης αναφορικά με τη λειτουργία της ΕΕ και το μέλλον των διατλαντικών σχέσεων (TTIP, CETA, κ.ά.). Εργαστήριο 6: Εναλλακτικά οράματα για έναν κοινωνικο-οικολογικό μετασχηματισμό και την ευημερία για όλους(Αίθουσα Α1, Παλιό Κτίριο) Συντονιστές: Μαρία Μπαρτλ & Ρόναν Ο'Μπράιεν Οι τρέχουσες προσπάθειες στην Ευρώπη  ̶ τόσο σε εγχώριο επίπεδο, όσο και με μια ευρύτερη διεθνή διάσταση ̶  απέχουν πολύ από αυτό που απαιτείται για μη υπέρβαση των ορίων του πλανήτη ή για την αποτροπή της άμεσης απειλής του από την υπερθέρμανση. Μαζί με τις σύγχρονες μορφές κοινωνικοοικονομικής εκμετάλλευσης που οξύνθηκαν κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης γίνεται ολοένα και πιο επιτακτική η ανάγκη να φανταστούμε εκ νέου το σημερινό οικονομικό μοντέλο. Συνεπώς, είναι ευπρόσδεκτες οι παρεμβάσεις που προσφέρουν διαφορετικά οράματα για την οικονομία τα οποία στοχεύουν στον κοινωνικο-οικολογικό μετασχηματισμό, όπως είναι –δίχως να περιορίζονται μόνο στα αναφερόμενα ̶  τα κοινά, η οικονομία της φροντίδας, η οικονομία της καλής ζωής, οι τοπικές οικονομίες, το βασικό εισόδημα, η εγγύηση για την εργασία, κ.λπ. Ερωτήματα για τις σχέσεις εξουσίας και τις διαφορετικές γεωγραφικές κλίμακες βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος του συγκεκριμένου εργαστηρίου, καθώς και το ζήτημα της ίδιας της ανάπτυξης. Επιπλέον, ενθαρρύνουμε τους συγγραφείς να εξετάσουν με ποιον τρόπο ο μετασχηματισμός θα μπορούσε να επιτευχθεί εντός της τρέχουσας κατάστασης. 13:30 – 14:30_Διάλειμμα 14:30 – 16:00_Ολομέλεια σχετικά με τις προτάσεις πολιτικής των εργαστηρίων (Αίθουσα Τελετών, Νέο Κτίριο) Συντονιστής:  Άχιμ Τρούγκερ 16:15 – 18:00_Ειδική συνεδρία: «Μπορεί ακόμα να σωθεί η Ευρώπη; Οι επιπτώσεις μιας Ευρώπης των πολλών ταχυτήτων»  (Αίθουσα Τελετών, Νέο Κτίριο) Συντονίστρια: Λάουρα Χορν Ομιλητές/τρια: ·         Μαρίκα Φραγκάκη (Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς και Ομάδα Ευρωπαίων Οικονομολόγων) ·         Τζον Γουίκς (Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου) ·         Βάλτερ Μπάγιερ (transform! europe) Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2017 9:00-12:00_Συνάντηση προγραμματισμού δραστηριοτήτων της Ομάδας των Ευρωπαίων Οικονομολόγων: Υπόμνημα Ευρωπαίων Οικονομολόγων 2018 και άλλες δραστηριότητες (Αίθουσα Τελετών, Νέο Κτίριο)

Προς ενημέρωσή σας, σε περίπτωση που επιθυμείτε μόνο να παρακολουθήσετε το συνέδριο δεν υπάρχει καταληκτική ημερομηνία εγγραφής. Κόστος συμμετοχής: 30 ευρώ / 10 ευρώ για φοιτητές/τριες / 80 ευρώ για συμμετέχοντες με στήριξη από θεσμικούς φορείς (πανεπιστήμια, ινστιτούτα, κ.λπ.).

Στοιχεία Επικοινωνίας: E-Mail: info@euromemo.eu, Internet: http://www.euromemo.eu Για περισσότερες πληροφορίες αναφορικά με το συνέδριο δείτε εδώ: http://www.euromemo.eu/annual_workshops/2017_athens/index.html

«Ευρωπαϊκή Ένωση και Ελλάδα: εξάρτηση και υποταγή ή ρήξη και αποδέσμευση;» ΝΟΠΕ Παρασκευή 9 Μαϊου

Ο Σύλλογος διάδοσης της μαρξιστικής σκέψης Γ. ΚΟΡΔΑΤΟΣ σας καλεί την

Παρασκευή 9 Μαϊου στις 6:30 μμ στο αμφιθέατρο 1 της Νομικής Σχολής της Αθήνας

σε εκδήλωση με θέμα:

«Ευρωπαϊκή Ένωση και Ελλάδα:

εξάρτηση και υποταγή ή ρήξη και αποδέσμευση;»