Η Ιστορία στο Κόκκινο για τις γυναίκες τη δεκαετία του '40 την Κυριακή 8 Μαρτίου

Κυριακή 8 Μαρτίου 13.00 - 14.00 Στο Κόκκινο 105,5

Φύλο και ιστορία: οι γυναίκες στη «μακρά» δεκαετία του 1940

Συζητούν η Τασούλα Βερβενιώτη και ο Χρήστος Τριανταφύλλου

Ο ιστορικός Χρήστος Τριανταφύλλου συζητά με την ιστορικό Τασούλα Βερβενιώτη για τις πολλαπλές θέσεις των γυναικών στον ελληνικό 20ό αιώνα, με έμφαση στη δεκαετία του 1940. Χωρίς να αποτελούν ποτέ μια ενιαία κατηγορία, οι γυναίκες δραστηριοποιήθηκαν ανάλογα με την γεωγραφική, την ταξική και την πολιτική τους τοποθέτηση. Πολλές γυναίκες διεκδίκησαν από νωρίς την ισότητά τους μέσα από οργανώσεις αλλά και μέσα από τους κώδικες των τοπικών κοινωνιών, ενώ ο υποστηρικτικός τους ρόλος στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο μετατράπηκε γρήγορα σε ισότιμη θέση μέσα από τη συμμετοχή τους στο ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ, την «Κυβέρνηση του Βουνού», και, σε ακόμη μαζικότερο επίπεδο αν και συχνά εξαναγκαστικά, στον ΔΣΕ. Από την άλλη πλευρά, η εθνικοφροσύνη ασχολήθηκε με το «γυναικείο ζήτημα» μέσα από τις ενέργειες της Φρειδερίκης και μέσα από τις διεργασίες για την παροχή δικαιώματος ψήφου και εκλογής. Μέσα από προσωπικές αναζητήσεις και νεότερες προσεγγίσεις, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζει εκείνη της Τασούλας Βερβενιώτη, αναδύθηκε και στην Ελλάδα η προφορική ιστορία και η ιστορία του φύλου, σε ευθεία αντίθεση με την παραδοσιακή, πατριαρχική σύλληψη της ιστορίας. Έτσι, ο στίχος από τον ύμνο της αριστερής οργάνωσης «Λεύτερη Νέα», όπου οι γυναίκες καλούνται να λυτρωθούν από την «τριπλή σκλαβιά κατακτητή, προϊσταμένου και άντρα» μοιάζει σήμερα σαν πρόδρομος της διαθεματικότητας και μας καλεί να σκεφτούμε για ακόμη μια φορά την ιστορία διαφορετικά και συμπεριληπτικά.

Φωτο: Επονίτισες στο Ψάρι Τριφυλλίας, 1943-1944 (ΑΣΚΙ / Φωτογραφικό Αρχείο Νίκου Μάργαρη)

ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ Μέρος 1o (Κριτική παρουσίαση: Θανάσης Τσακίρης)

ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ

 ·         Okin, Susan Moller (1979). Women in Western political thought. Princeton, New Jersey: Princeton University Press.

·         Okin, Susan Moller (1989). Justice, gender, and the family. New York: Basic Books

·         Okin, Susan Moller; Mansbridge, Jane (1994). Feminism. Schools of Thought in Politics. Aldershot, England Brookfield, Vermont, USA: E. Elgar

H Σούζαν Μόλλερ Όκιν θεωρεί σημαντική τη συνεισφορά των μελετών που εκπονούνται στο χώρο της ανθρωπολογίας, της ιστορίας της νομικής επιστήμης, της κοινωνιολογίας και της φιλολογικής κριτικής, εντούτοις προσθέτει πως δεν έχει μελετηθεί το ζήτημα της γυναίκας στο έργο των κλασικών πολιτικών φιλοσόφων. Θεωρεί καθήκον της να προσπαθήσει να καλύψει στοιχειωδώς το επιστημονικό αυτό κενό όχι τόσο για λόγους ακαδημαϊκούς αλλά για να γίνει κατανοητό ότι οι παραδοχές που είναι βαθιά ριζωμένες στους τρόπους σκέψης των κλασικών πολιτικών φιλοσόφων επιδρούν πάνω στην ζωή των ανθρώπων με πολλούς και διάφορους τρόπους. Είναι σαφές πως, παρά τις νίκες των προηγούμενων αγώνων του φεμινιστικού κινήματος στο πολιτικό πεδίο, παραμένουν σε ισχύ πολλές ανισότητες τόσο στο οικονομικό όσο και, κυρίως ,  στο κοινωνικό πεδίο της ζωής των γυναικών, καθιστώντας τις γυναίκες πολίτες δεύτερης κατηγορίας, κυρίως σε ζητήματα όπως της εκπαίδευσης, της οικονομικής ανεξαρτησίας ή του στάτους απασχόλησης. Προσθέτοντας το κριτήριο της πολιτικής συμμετοχής στα ανώτερα/ανώτατα ιεραρχικά κλιμάκια της εξουσίας διαπιστώνουμε πως ακόμη και στο πεδίο αυτό η ανισότητα καλά κρατεί, δημιουργώντας το κλίμα για τη διεκδίκηση της πλήρους ισότητας από τα νέα φεμινιστικά κινήματα.

            Δύο είναι τα ερωτήματα που θέτει η ΄Οκιν ως βασικά για τη μελέτη των κλασικών έργων της πολιτικής φιλοσοφίας. Πρώτον, κατά πόσον η υπάρχουσα παράδοση της πολιτικής φιλοσοφίας μπορεί να δεχτεί την ενσωμάτωση των γυναικών στα περιεχόμενά της ,και αν όχι ,γιατί ;  Δεύτερον, κατά πόσον τα επιχειρήματα των φιλοσόφων για τη φύση των γυναικών και της κατάλληλης θέσης τους στην κοινωνική και πολιτική τάξη , ιδωμένα μέσα στα πλαίσια των ολοκληρωμένων πολιτικών θεωριών των φιλοσόφων , θα μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε γιατί η τυπική , πολιτική χειραφέτηση των γυναικών δεν έχει οδηγήσει στην ουσιαστική ισότητα ανάμεσα στα δύο φύλα.

            Η Όκιν χωρίς να αποδέχεται την αιτιακή σχέση ανάμεσα στις κλασικές πολιτικές θεωρίες και στη σημερινή πολιτική σκέψη και πρακτική, εντούτοις αναζητά τα επιχειρήματα και τις ιδέες στη σύγχρονη σκέψη που αντλούν την ισχύ τους από την κλασική πολιτική σκέψη. Παρά τη χρήση εκ μέρους των κλασικών πολιτικών φιλοσόφων γενικών όρων («άνθρωπος» , «ανθρωπότητα») που αναφέρονται γενικώς στο «σύνολο» , εντούτοις η χρήση της αντωνυμίας «αυτός» προϊδεάζει για το φύλο στο οποίο αναφέρονταν. Ο Ρουσσώ για παράδειγμα στον πρόλογο του Λόγου περί ανισότητας γράφει , «θα μιλήσω για τον άνδρα», αναφερόμενος προφανώς στην ανισότητα ανάμεσα στους άνδρες ενώ η ανισότητα ανάμεσα στα δύο φύλα θεωρούνται ανάξιες λόγου. Οι φεμινίστριες έχουν δείξει και συνεχίζουν να δείχνουν την επικινδυνότητα της αμφισημίας της γλωσσολογικής χρήσης τέτοιου τύπου σε μία πατριαρχική κουλτούρα. Οι φιλόσοφοι ακόμη και αν χρησιμοποιούν λέξεις που αναμφισβήτητα στις γλώσσες τους έχουν γενική σημασία εντούτοις αυτό δεν τους έχει εμποδίσει στο να αγνοήσουν τις γυναίκες από τα συμπεράσματά τους. Ο Αριστοτέλης, για παράδειγμα, συζητά επί μακρόν το ζήτημα του ύψιστου καλού για το ανθρώπινο όν (άνθρωπος) . Κατόπιν επιχειρεί να χαρακτηρίσει όλες τις γυναίκες ως όχι μόνο συμβατικά στερημένες από , αλλά και εκ συστάσεως , το ύψιστο αυτό αγαθό. Ο Καντ ομιλεί περί μη περιορισμού της συζήτησής του παρά μόνο εντός των ορίων του κόσμου «όλων των ορθολογικών όντων», δικαιολογώντας εμμέσως πλην σαφώς μία διπλή σταθερά φυλετικής ηθικής στο βαθμό που μία γυναίκα θεωρείται συγχωρητέα για το φόνο του νόθου παιδιού της εξαιτίας του «καθήκοντός» της να υποστηρίξει , με κάθε κόστος , την «σεξουαλική τιμή» της. Συμπεραίνει επίσης πως το μοναδικό χαρακτηριστικό που μόνιμα καθιστά ανίκανο ένα πρόσωπο για απόκτηση της ιδιότητας του πολίτη σ’ ένα κράτος , και ως εκ τούτου για συμμόρφωση και υπακοή μόνο στους νόμους που με συναίνεση εγκαθιδρύθηκαν , είναι το να έχει γεννηθεί γυναίκα. Το φαινόμενο αυτό της γλωσσικής αμφισημίας δεν είναι ίδιον μόνο των πολιτικών φιλοσόφων αλλά και των μεγάλων διακηρύξεων της πολιτικής κουλτούρας των ΗΠΑ (π.χ. Σύνταγμα των ΗΠΑ). Οι οικουμενικοί όροι που χρησιμοποιούνται δεν ερμηνεύονται συνήθως παρά μόνον υπέρ του ανδρικού φύλου. Οι Πατέρες της Ίδρυσης των ΗΠΑ δεν αναφέρονταν στην ελευθερία όλων των «ανθρώπων» αλλά των ανδρών εξαιρουμένων των σκλάβων και των γυναικών (πχ,. Τζον Άνταμς). Η ανθρώπινη φύση στα κείμενα των φιλοσόφων όπως ο Αριστοτέλης, ο Ακινάτης , ο Λοκ, ο Μακιαβέλι, ο Ρουσσώ, ο Χέγκελ και πολλών άλλων αποδίδεται μονάχα στους άνδρες με συνέπεια τα δίκαια και οι ανάγκες στα οποία αναφέρονται αφορούν μόνο το ήμισυ του ανθρώπινου πληθυσμού. Γι ‘ αυτό και χρησιμοποιούνται γενικοί όροι και αγνοείται η διαίρεση της ανθρωπότητας σε δύο φύλα ή όταν γίνεται αναφορά η συζήτηση δεν περιστρέφεται στα ζητήματα που αφορούν τον «άνθρωπο» ή την «ανθρωπότητα». 

Συνεχίζεται...

Θανάσης Τσακίρης

"Η ζωή στους βράχους" - Η νέα ταινία της Αλίντας Δημητρίου - Τριανόν, 19/11/09

Η ζωή στους βράχους

Η δεύτερη ταινία με τίτλο «η ζωή στους βράχους» είναι μεν αυτοτελής, αλλά οπωσδήποτε είναι συνέχεια της πρώτης Πουλια στο βάλτο.
Αναφέρεται στον Εμφύλιο – οι γυναίκες πάνε στο βουνό, στο Δημοκρατικό Στρατό - αλλά και στις εξορίες.
Όταν άρχισε το κυνηγητό, μετά την υπογραφή της συμφωνίας της Βάρκιζας, άλλες πρόλαβαν και πήγαν στο βουνό και άλλες συνελήφτηκαν. Όλες γιατί ήταν αντιστασιακές. Για όσες από αυτές που συνέλαβαν δε μπόρεσαν τα στρατοδικεία να στοιχειοθετήσου κατηγορία (σε ισόβια ή εκτέλεση) τις έστειλαν εξορία: Χίος – Τρίκερι – Μακρόνησος.
Στην ταινία, τριαντατρείς Γυναίκες καταθέτουν τη μαρτυρία τους για τις διώξεις που υπέστησαν αυτές και οι οικογένειες τους, μετά την υπογραφή της Βάρκιζας στις 12 Φεβρουαρίου 1945, επειδή έλαβαν μέρος στην Εθνική Αντίσταση.
Άλλες από αυτές τις Γυναίκες για να διασωθούν πήγαν στο Δημοκρατικό Στρατό, ενώ άλλες συνελήφθηκαν και είτε φυλακίστηκαν είτε τις έστειλαν εξορία.
Πρόθεση της ταινίας είναι να αποκαλύψει το ρόλο μιας κοινωνικής ομάδας «χωρίς φωνή» ο οποίος αγνοείται από την επίσημη γραπτή ιστορία
Ο νεότερος κλάδος της «προφορικής ιστορίας» ερευνά τις ζωντανές μαρτυρίες των μη επωνύμων, μαζί και τις βιωματικές εμπειρίες τους για να φωτίσει πληρέστερα το
παρελθόν, και τις δυναμικές της ιστορίας που δε μπόρεσαν να πραγματοποιηθούν.
Στην ταινία ομάδα «χωρίς φωνή» είναι οι Γυναίκες.

Σκιαγράφηση της ταινίας
Η ταινία αποτελείται από δύο μέρη.

Στο πρώτο μέρος οι Γυναίκες μιλάνε για το Δημοκρατικό Στρατό:
Γιατί πήγαν στο βουνό.
Τις συνθήκες διαβίωσης.
Πολέμησαν στην πρώτη γραμμή δίπλα στους άνδρες.
Δεν το μετάνιωσαν.
Επαναλαμβάνω δυο-τρία λόγια που ακούγονται μέσα στην ταινία:
- Ο Δημοκρατικός Στρατός ήταν ένας άθλος.
- Το 30% του Δ.Σ. ήταν γυναίκες.
- Σάμπως είχαμε και παπούτσια; Δύσκολα, πολύ δύσκολα.
- Μίλησα για την παληκαριά τους. Τι πώς την είχαν; Στον ΕΛΑΣ πώς την είχαμε;

Το δεύτερο μέρος αναφέρεται στις Γυναίκες που έστειλαν στην εξορία:
Χίος – Τρίκερι – Μακρόνησος
Στη Χίο και το Τρίκερι:
Συνθήκες σκληρής διαβίωσης.
Στέλνουν τα παιδιά σε στρατόπεδα αναμόρφωσης για να μη γίνουν «Βούλγαροι».
Στη Μακρόνησο:
Ψυχολογικά μαρτύρια.
Μέσο εκβιασμού τα παιδιά για να υπογράψουν δήλωση.
Ξύλο άγριο.
Επαναλαμβάνω δυο-τρία λόγια που ακούγονται μέσα στην ταινία:
- Τίποτα δεν καταλαβαίναμε γιατί όλα αυτά τα γράφαμε στα παλιά μας παπούτσια.
- Έπρεπε να το αντέξουμε γιατί εμείς είχαμε το δίκιο.

Στοιχεία της ταινίας:
Παραγωγή: Αλίντα Δημητρίου
Βοηθός σκηνοθέτη: Αφροδίτη Νικολαϊδου
Φωτογραφία: Αλέξης Γρίβας - Αφροδίτη Νικολαϊδου
Μοντάζ: Ηλέκτρα Βενάκη
Σενάριο-Σκηνοθεσία: Αλίντα Δημητρίου

Έτος παραγωγής 2009
Digital Beta. Έγχρωμη. Διάρκεια 98 min.

Η ταινία δεν έχει χρηματοδοτηθεί από κανένα φορέα και η υλοποίησή της οφείλεται στους τρεις συνεργάτες μου.

Κινηματογραφική Λέσχη Ηλιούπολης - Προβολή ταινίας "Πουλιά στο Βάλτο" της Αλίντας Δημητρίου

Η Κινηματογραφική Λέσχη Ηλιούπολης σας προσκαλεί στην εκδήλωσή της
«Οι γυναίκες στην αντίσταση κατά την περίοδο της κατοχής 1941-1944» που θα γίνει την Κυριακή 29/3/2009 (8:00 μμ)


Θα προβληθεί η ταινία
ΠΟΥΛΙΑ ΣΤΟ ΒΑΛΤΟ
της Αλίντας Δημητρίου (ΕΛΛΑΔΑ, 2008, 104΄)

Θα ακολουθήσει συζήτηση. Εισηγητές/τριες:
• Αλίντα Δημητρίου (σκηνοθέτιδα της ταινίας)
• Στράτο Κερσανίδη (κριτικός κινηματογράφου)
• Γυναίκες της Aντίστασης.


ΚΥΡΙΑΚΗ 29/3/2009 στις 8:00 μ.μ.
στην Αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ ΕΞΑΓΩΓΩΝ
(Μαρίνου Αντύπα 86, Ηλιούπολη, τηλ. 210-9941199 και 210-9914732,
ιστοσελίδα: www.klh.gr, e-mail: klh_club@yahoo.gr).

"Η θέση της γυναίκας μέσα από τον Κινηματογράφο" Πρόγραμμα Τετάρτης, 19/3/08

Στα πλαίσια του πενθήμερου αφιερώματος
«Η θέση της γυναίκας μέσα από τον Κινηματογράφο»

Την Τετάρτη 19 Μαρτίου, στο Ιντεάλ
θα προβληθούν οι ταινίες

19.00 το πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ

Taking our bodies back: The women's health movement [Επανακτώντας τα σώματά μας: Η υγεία των γυναικών]

19.30- 20.30 : Συζήτηση με αφορμή την προβολή του ντοκιμαντέρ και τις σύντομες εισηγήσεις των Παπαχρυσανθάκη Λαμπρινή : Πρόεδρος Ομίλου Εθελοντών κατά του καρκίνου «ΑΓΚΑΛΙΑΖΩ», Σπηλιωτακάρα Άννα: Γιατρός –Πρόεδρος Κίνησης Γυναικών Ν. Αχαΐας-Μέλος ΝΕΙ Αχαΐας
για την υγεία των γυναικών.

20.30-20.45: Διάλειμμα
20.45: Η σοκαριστική ταινία από την Ινδία
Έθνος Χωρίς Γυναίκες (Ινδία, 2003, 99’) του Μάνις Τζα
22.30: Συζήτηση με αφορμή την προβολή της ταινίας και τις σύντομες εισηγήσεις των Γιαννοπούλου Ευαγγ.: Πρόεδρος Ν.Ε.Ι. Αχαΐας, Δρ. Πενταράκη Μαρία : Επιστημονική υπεύθυνη του Προπτυχιακού Προγράμματος σπουδών Φύλου & Ισότητας του ΑΤΕΙ Πάτρας, Κρέτση –Λεοντσίνη Πην. : Πρόεδρος Μορφωτικού Συλλόγου Κυριών για τη θέση των γυναικών στην Ινδία και σε άλλες χώρες εκτός Ευρώπης .


Το αφιέρωμα διοργανώνουν:

η Νομαρχιακή Επιτροπή Ισότητας (Ν.Ε.Ι.) των Φύλων της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αχαΐας, το Τ.Ε.Ε- τμήμα Δυτικής Ελλάδας, το Προπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών για Θέματα Φύλου & Ισότητας του ΤΕΙ Πάτρας & η Καλλιτεχνική Διάδραση σε συνεργασία με γυναικείες οργανώσεις και 7 δήμους του Νομού Αχαϊας. Η είσοδος είναι ελεύθερη.
Not just a job: Career planning for Women /35 λεπτά[Όχι απλά ένα επάγγελμα: Επαγγελματικός προσανατολισμός για τις γυναίκες] Το «Όχι απλά ένα επάγγελμα» σχεδιάστηκε ως μια επισκόπηση της διαδικασίας επαγγελματικού προσανατολισμού, για να εισαγάγει νέες ιδέες και δρόμους προς κατάκτηση. Το πρόγραμμα είναι συμπύκνωση μιας σειράς σεμιναρίων εννέα εβδομάδων που βοήθησαν χιλιάδες γυναίκες με διαφορετικά επίπεδα εκπαίδευσης και εμπειρίας να βρουν ικανοποιητική εργασία. Aντί να προσπαθούν να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις μιας πρόσληψης ή να επιχειρούν να εκπληρώσουν τις προσδοκίες των άλλων, αυτό το βίντεο τονίζει τη σημασία του αυτοπροσδιορισμού και της εξεύρεσης εργασίας που να αντιστοιχεί στις ανάγκες και επιθυμίες τους.
Έθνος Χωρίς Γυναίκες (Ινδία, 2003, 99΄) του Μάνις Τζα
Ο συγγραφέας και σκηνοθέτης Μάνις Τζα μας μεταφέρει από τη σημερινή μας πραγματικότητα σε ένα Ινδικό χωριό, όπου εξαιτίας του γεγονότος ότι θανατώνουν όλα τα νεογέννητα κορί-τσια, δεν υπάρχουν γυναίκες. Χωρίς γυναίκες, οι άντρες δεν είναι ανθρώπινα όντα. Αυτή η μεταμόρφωση του άντρα σε ζώο, σε ένα κόσμο χωρίς γυναίκες, είναι το θέμα της ταινίας. Πάνω από 35 εκατομμύρια κορίτσια έχουν "φύγει" από τον κόσμο την τελευταία δεκαετία. Τα περισσότερα από αυτά σκοτώθηκαν ενώ ήταν ακόμα έμβρυα αφού δολοφονήθηκαν από τους ίδιους τους γονείς. Το Έθνος Χωρίς Γυναίκες απέσπασε βραβεία στα Φεστιβάλ της Βενετίας, Θεσσαλονίκης, Φλωρε-ντίας και του Κόζλιν της Πολωνίας.
Ο Μάνις Τζα γεννήθηκε στο Μπιχάρ της Ινδίας, το 1978. Σπούδασε αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Νέου Δελχί. Σε ηλικία 23 ετών έγινε ένας από τους νεότερους σκηνοθέτες που έχουν βραβευτεί στο φεστιβάλ Καννών, όταν η μικρού μήκους ταινία του A Very Silent Film (2002)κέρδισε εξ ημισείας το βραβείο της κριτικής επιτροπής. Το Έθνος χωρίς Γυναίκες είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του.
Πληροφορίες και καθημερινή ενημέρωση στην ηλεκτρονική διεύθυνση
artdiadrasi.wordpress.com
Χορηγοί Επικοινωνίας

Εφημ. ΗΜΕΡΑ, ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ, ραδ. Σταθμοί: ΣΚΑΪ, Μελωδία, ΡΑΔΙΟ ΓΑΜΑ, ΡΑΔΙΟ ΑΙΓΙΟ Ιντερνέτ: CINEEK online περιοδικό Εναλλακτικού Πολιτισμού, GoWest,
Ευχαριστίες προς το :
ΠΑΝΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ-Σπουδές Φύλου και Ισότητας στις Πολιτικές και Κοινωνικές Επιστήμες για το δανεισμό των βιντεοταινιών και τις εταιρίες ARTFREE, PRIVATECINEMA, AMAFILMS, AUDIOVISUAL για την άδεια προβολής των ταινιών

«Η θέση της γυναίκας μέσα από τον Κινηματογράφο»: Πρόγραμμα Τρίτης, 18/3/08

Στα πλαίσια του πενθήμερου αφιερώματος
«Η θέση της γυναίκας μέσα από τον Κινηματογράφο»

Την Τρίτη 18 Μαρτίου, στο Ιντεάλ
θα προβληθούν στις 19.30
το πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ
Not just a job: Career planning for Women [Όχι απλά ένα επάγγελμα: Επαγγελματικός προσανατολισμός για τις γυναίκες] (30΄)
και στις 20.00 η συγκλονιστική ταινία μυθοπλασίας
βασισμένης σε πραγματικό περιστατικό (πρώτη ομαδική καταγγελία για σεξουαλική παρενόχληση στις ΗΠΑ) με τίτλο Άνιση Μάχη (Η.Π.Α., 2005, 120΄) της Νίκι Κάρο
22.00-22.15: Διάλειμμα
22.15- 23.30: Συζήτηση με αφορμή τις προβολές για θέματα σχετικά με τη σεξουαλική


Τις ταινίες θα προλογίσει ο Γιάννης Καραμπίτσος που έχει
επιμεληθεί καλλιτεχνικά την εκδήλωση.

Το αφιέρωμα διοργανώνουν:

η Νομαρχιακή Επιτροπή Ισότητας (Ν.Ε.Ι.) των Φύλων της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αχαΐας, το Τ.Ε.Ε- τμήμα Δυτικής Ελλάδας, το Προπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών για Θέματα Φύλου & Ισότητας του ΤΕΙ Πάτρας & η Καλλιτεχνική Διάδραση σε συνεργασία με γυναικείες οργανώσεις και 7 δήμους του Νομού Αχαϊας. Η είσοδος είναι ελεύθερη.
Not just a job: Career planning for Women /30 λεπτά[Όχι απλά ένα επάγγελμα: Επαγγελματικός προσανατολισμός για τις γυναίκες]
Το «Όχι απλά ένα επάγγελμα» σχεδιάστηκε ως μια επισκόπηση της διαδικασίας επαγγελματικού προσανατολισμού, για να εισαγάγει νέες ιδέες και δρόμους προς κατάκτηση. Το πρόγραμμα είναι συμπύκνωση μιας σειράς σεμιναρίων εννέα εβδομάδων που βοήθησαν χιλιάδες γυναίκες με διαφορετικά επίπεδα εκπαίδευσης και εμπειρίας να βρουν ικανοποιητική εργασία. Aντί να προσπαθούν να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις μιας πρόσληψης ή να επιχειρούν να εκπληρώσουν τις προσδοκίες των άλλων, αυτό το βίντεο τονίζει τη σημασία του αυτοπροσδιορισμού και της εξεύρεσης εργασίας που να αντιστοιχεί στις ανάγκες και επιθυμίες τους.

Άνιση Μάχη (Η.Π.Α., 2005, 120΄) Νίκι Κάρο
Με φόντο την σκληρή πραγματικότητα των ορυχείων και τον αφιλόξενο χειμώνα της Βόρεια Μινεσότα, στα τέλη του '70, η Άνιση Μάχη, εμπνευσμένη από μια αληθινή ιστορία, ακολουθεί το ταξίδι μια γυναίκας σε ένα δρόμο που θα την πάει πολύ μακρύτερα απ' όσο είχε αρχικά φανταστεί, θα αποτελέσει πηγή έμπνευσης για πολλούς ανθρώπους, και θα οδηγήσει στην πρώτη ομαδική καταγγελία για σεξουαλική παρενόχληση που έγινε στην Αμερική. Η λεπτή γραμμή μεταξύ αστείου και αισχρού υπονοούμενου που συναντάται συχνά στη σχέση των δύο φύλων και η δύναμη που μπορεί να πηγάσει από την ενότητα μεταξύ των ανθρώπων, βρίσκονται στον πυρήνα αυτής της ταινίας.Παίζουν: Σάρλιζ Θέρον, Φράνσες Μακντόρμαντ, Σον Μπιν, Σίσι Σπέισεκ, Γούντι Χάρελσον.
Η Νίκι Κάρο γεννήθηκε το 1968 στο Γουέλινγτον της Νέας Ζηλανδίας. Πριν την Άνιση Μάχη σκηνοθέτησε Το Σημάδι της Φάλαινας (2002) ταινία που κέρδισε πολλά βραβεία σε διάφορα Φεστιβάλ και μάγεψε κοινό και κριτικούς.
Πληροφορίες και καθημερινή ενημέρωση στην ηλεκτρονική διεύθυνση
artdiadrasi.wordpress.com
Χορηγοί Επικοινωνίας

Εφημ. ΗΜΕΡΑ, ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ, ραδ. Σταθμοί: ΣΚΑΪ, Μελωδία, ΡΑΔΙΟ ΓΑΜΑ, ΡΑΔΙΟ ΑΙΓΙΟ Ιντερνέτ: CINEEK online περιοδικό Εναλλακτικού Πολιτισμού, GoWest,
Ευχαριστίες προς το :
ΠΑΝΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ-Σπουδές Φύλου και Ισότητας στις Πολιτικές και Κοινωνικές Επιστήμες για το δανεισμό των βιντεοταινιών και τις εταιρίες ARTFREE, PRIVATECINEMA, AMAFILMS, AUDIOVISUAL για την άδεια προβολής των ταινιών