Tsakthan Randomly - Politics 15

Η Συντηρητική κομματική οικογένεια

 Συντηρητική ιδεολογία

 Α. Πολυάριθμες και κυμαινόμενες παραλλαγές

 Β. Σπάνια μονοπωλείται από ένα μόνο πολιτικό οργανισμό.

 Εμφάνιση στις αρχές του 19ου αιώνα στους κύκλους (Σατωβριάνδος) ενάντια στην Γαλλική Επανάσταση.

•  Στη Γαλλία ο όρος «συντηρητικός» δεν χρησιμοποιείται συχνά λόγω της αποσύνθεσης του ρεύματος που ήταν πιστό στις αξίες της παράδοσης. Μετά το 1830 το ρεύμα αποτελούνταν από τους Βουρβώνους που διαιρέθηκαν σε λεζιτιμιστές (νομιμόφρονες υπέρ της φυσικής διαδοχής) και σε ορλεανιστές. Στη διάσπαση αυτή ήρθαν να προστεθούν οι συντηρητικοί βοναπαρτιστές που διαστρέβλωναν τις απελευθερωτικές αξίες της Γαλλικής Επανάστασης.
•  Το θέμα της μοναρχίας διχάζει τους συντηρητικούς ιδιαίτερα στην Ισπανία και στην Γαλλία, όπως και οι σχέσεις εκκλησίας και κράτους.
•  Στην Ιταλία η απαγόρευση της συμμετοχής των καθολικών στην πολιτική καθυστέρηση την ίδρυση μαζικού συντηρητικού κόμματος.
•  Μετά το 1848 στην Ιταλία παρατηρείται το φαινόμενου του «τρανσφορμισμού» που συνεπάγεται την δημιουργία μιας συνεχώς διευρυνόμενης διευθυντικής τάξης, στο πλαίσιο που χάραξαν οι μετριοπαθείς με την προοδευτική και συνεχή προσέλκυση των πιο δραστήριων ατόμων που ανέδειξαν φίλες ή αντίπαλες ομάδες (παρατήρηση και όρος του Αntonio Gramsci).
•  1919. Ο Σικελός ιερέας Luigi Sturzo ίδρυσε το αρχικό Ιταλικό Λαϊκό Κόμμα. Μετά τον Β΄Π.Π. και την ίδρυση του Χ/Δ Κόμματος φάνηκε ότι δεν ήταν δυνατή η συγκρότηση και επιβίωση ενός καθαρά συντηρητικού κόμματος. Επί της ουσίας, όμως, το ρόλο του συντηρητικού κόμματος τον έπαιξε η Χριστιανοδημοκρατία, λόγω της ιστορίας της και της θέσης που κατείχε, της κοινωνικής της βάσης και των συμφερόντων που υπερασπιζόταν.
•  Ένα τρίτο θέμα διαμάχης μεταξύ των συντηρητικών ήταν αυτό του έθνους και του εθνικισμού.
•  Τμήμα των συντηρητικών τάσσεται υπέρ ενός κράτους που σέβεται τους αντιπροσωπευτικούς θεσμούς.
•  Οι περιστάσεις, όμως, μπορούν ενίοτε να στρέψουν τους πολέμιους του συγκεντρωτισμού σε ένθερμους εθνικιστές.
•  Πολιτικές επιλογές: επί μακρόν, ο συντηρητισμός σήμαινε προσήλωση στην ατομική ιδιοκτησία, στην έννοια της τάξης και στην επιφύλαξη έναντι της καθολικής ψηφοφορίας. Διαφοροποιήσεις ανάλογα με τις περιόδους και τις συντηρητικές ομάδες: π.χ. σε όλες τις δυτικές χώρες προσαρμόστηκαν στις απαιτήσεις του κράτους πρόνοιας, εθνικοποιήσεις εθνικοποιήσεις έγιναν από τον Ch. De Gaulle και τον V. Giscard D’ Estaing.
•  Ασάφεια υπάρχει στο ζήτημα της «εξουσίας» σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας: μετριοπαθείς – αυστηρή πατρική εξουσία, μοναρχικοί – συγκεντρωτική εξουσία, ακόμη και στήριξη δικτατορικών εξουσιών.
•  Αρχές γενικού χαρακτήρα:
• - Απαισιοδοξία σε ό,τι αφορά το άτομο
• - Υποταγή στις απαιτήσεις της εξουσίας
• - Δυσπιστία έναντι της προόδου
• - Πραγματισμός, που επιτρέπει την αναπροσαρμογή αρχών.
• - Υπεράσπιση συμφερόντων που θεωρούνται μεγαλειώδη (ατομική πρωτοβουλία και ιδιοκτησία).
•  Νέα Δεξιά δεκ. ’70 και ’80. Οπισθοχώρηση πραγματισμού μπροστά στην ιδεολογική αναζωπύρωση του νεοσυντηρητισμού των Reagan και Thatcher.
•  Αντίθεση στον κρατικό παρεμβατισμό (μόνο όσον αφορά στην οικονομική και κοινωνική διάστασή του).
•  Υπέρμετρη προβολή του κράτους-χωροφύλακα.
•  Άκρα Δεξιά. Κυμαινόμενη παρουσία και ιστορία. Άλλοτε μαζί και άλλοτε σε αντιπαράθεση με τον παραδοσιακό συντηρητισμό.
•  Τον 20ό αιώνα μαζί με «λαϊκιστές» και πρώην «αριστερούς» (Μουσολίνι στην Ιταλία, ) πολιτικούς οι ακροδεξιοί πολιτικοί κατελάμβαναν την εξουσία (ναζισμός στη Γερμανία, φασισμός στην Ιταλία, συντεχνιακές δικτατορίες Ισπανίας και Πορτογαλίας).
•  1960-80. Η άκρα δεξιά τίθεται στο περιθώριο (πλην Πορτογαλίας και Ισπανίας) και αναζωογονείται στις δεκαετίες ’80 και ’90 καθώς εντείνονται τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα.
•  Η άκρα δεξιά συγκρούεται με το πολιτικό σύστημα στην Ευρώπη λόγω της συναίνεσης κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, μαζικής παρουσίας ξένων μεταναστών, φιλελευθεροποίησης των ηθών, πολιτικής διαφθοράς.
•  Σημαντικό ρόλο στην άνοδο της άκρας δεξιάς παίζει η ολοένα και μεγαλύτερη αδυναμία της αριστεράς να εκπροσωπεί αποτελεσματικά τα λαϊκά εργατικά στρώματα αφήνοντάς τα να στραφούν σε αυταρχικές και βίαιες λύσεις και στην αναζήτηση αποδιοπομπαίων τράγων.

Συνεχίζεται....

Θανάσης Τσακίρης



ΘΑΛΑΣΣΑ

 
Στίχοι:   Κίτρινα Ποδήλατα
Μουσική:   Κίτρινα Ποδήλατα

 Ερμηνεία: Δέσποινα Ολυμπίου   

Θάλασσα κάτι μου κρύβεις
 Κρατάς τα μάτια σου κλειστά
 Εσύ που ενώνεις, εσύ που χωρίζεις
 Γιατί ποτέ δε μου μιλάς
Θάλασσα κάτι μου κρύβεις
 Ρώτα τη νύχτα που ξέρει
 Ρώτα τ’ αστέρια που βλέπουν μακριά
 Τον άνεμο στείλε κοντά να μου φέρει
 Ό,τι αγαπούσα και δεν έχω πια
Θάλασσα κάτι μου κρύβεις
 Τα όνειρα μου θα ψάξω
 Στης αγκαλιάς σου το βυθό
 Σαν κύμα τα βράχια της λύπης θα σπάσω
 Το μυστικό σου θα το βρω
Θάλασσα κάτι μου κρύβεις

https://www.youtube.com/watch?v=kx8qfceQ0LE


 

Tsakthan Daily - Άκρα ή εξτρεμιστική δεξιά; Who gives a shit?- 8 Αυγούστου 2011

Tsakthan Daily

8 Αυγούστου 2011

Άκρα ή εξτρεμιστική δεξιά; Who gives a shit?

Τις τελευταίες ώρες, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του βασικού μπλογκ του υπογράφοντος, αναζωπυρώθηκε το ενδιαφέρον για την Άκρα Δεξιά καθώς το post για την Νορβηγία, για μια ημερίδα του Κέντρου Πολιτικών Ερευνών του Παντείου Πανεπιστημίου και για την βιβλιοπαρουσίαση του έργου του Σπύρου Μαρκέτου, Πώς φίλησα τον Μουσολίνι! Τα πρώτα βήματα του ελληνικού φασισμού.

Ένα θέμα που έχει απασχολήσει τον κόσμο της πολιτικής κοινωνιολογίας είναι το κατά πόσο πρέπει να μιλάμε για «άκρα» ή «εξτρεμιστική» δεξιά. Καταλαβαίνω το μειδίαμά σας που δείχνει να συμφωνείτε με τον τίτλο του σημερινού σημειώματος. Δεν είναι στις προθέσεις μου να σας πείσω για το αντίθετο, ότι, δηλαδή, υπάρχουν διαφορές μεταξύ των δύο επιθετικών προσδιορισμός. Γι’ αυτό, ας θεωρήσουμε ότι ασχολούμαστε με μία «άσκηση».

Η άκρα δεξιά, κατά καιρούς, έχει συσχετισθεί στον ένα ή στον άλλο βαθμό με τον «παλαιο-συντηρητισμό» και διάφορους συντηρητισμούς (θρησκευτικός, κοινωνικός, πολιτισμικός). Επίσης, συνδέθηκε πολύ έντονα με αντιδραστικές και όχι μόνο συντηρητικές θεωρητικές και πρακτικές πολιτικές: αντιδραστικός μοναρχισμός και εθνικισμός, εγωιστικός σωβινισμός, αντιμεταναστευτικές πολιτικές, ρατσιστικές και ξενοφοβικές αντιλήψεις. Ανάλογα με τη συγκυρία ακολούθησε πολιτική οικονομικού προστατευτισμού ή ανοιχτών οικονομικών συνόρων. Τέλος, επικαλείται κατά καιρούς την έννοια του «λαού» για να υποβαθμίσει τις ταξικές διαφορές κατά τον ίδιο τρόπο με τον εθνικισμό. Γι’ αυτό στη σύγχρονη συζήτηση έχει χρησιμοποιηθεί κατά κόρον ο όρος «εθνολαϊκισμός».

Η παλιότερη εκδοχή της άκρας δεξιάς απαιτούσε την κυβερνητική πολιτική παρέμβαση για την προστασία των «παραδοσιακών» κοινωνικών-ταξικών προνομίων και ανισοτήτων καθώς και του «έθνους» που τις κατοχυρώνει, δηλαδή αποτελούσε μια σκληροπυρηνικά εθνικιστική άκρα αριστερά. Τέτοια ήταν η γαλλική άκρα δεξιά της εποχής της γαλλικής επανάστασης και των δεκαετιών που ακολούθησαν. Σημαντικοί συντηρητικοί της εποχής εκείνης, όπως ο Ζοζέφ ντε Μεστρ και ο Λουί  ντε Μπονάλντ, αντιστέκονταν στις ιδέες και τις πρακτικές της δημοκρατίας, του φιλελευθερισμού και του ατομικισμού. Υποστήριζαν τις αυταρχικές μοναρχικές κυβερνήσεις και τις «φυσικές ενώσεις» (οικογένειες, περιφέρειες, επαγγέλματα, έθνη) στις οποίες πρέπει να υποτάσσονται τα άτομα.  

                                                                                                (Συνείζεται…)

ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ

http://tsakiris.snn.gr 
http://tsakthan.blogspot.com 
http://tsakthan.wordpress.com 
http://antiracistes.wordpress.com 
http://homoecologicus.wordpress.com 
http://leftypedia.wordpress.com 
http://greekunions.wordpress.com 
http://femininmasculin.wordpress.com 
http://ilioupoli.wordpress.com

http://homopolitics.wordpress.com

http://politicalperson.wordpress.com

http://cantpaydontpay.wordpress.com

http://pringkipessa.wordpress.com

http://redferryman.wordpress.com

http://adotoe.wordpress.com

http://easpemporiki.wordpress.com

http://www.easp.gr

Η ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Στον τρίτο τόμο της «Γερμανικής Ιδεολογίας» ο Καρλ Μαρξ γράφει: "The language comes into being, like consciousness, from the basic need, from the scantiest intercourse with other human. But nobody gives a shit."

 

 

 

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Peter Dahlgren. Media and political engagement: citizens, communication, and democracy. New York, NY: Cambridge University Press, 2009, σελ. 234, τιμή 16,24 λίρες Η.Β.

Ένα από τα πιο δύσκολα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Δυτικές δημοκρατίες στις ημέρες μας είναι η μείωση της πολιτικής συμμετοχής των πολιτών. Υπάρχουν πολλοί που συμβάλλουν σε αυτή την τάση, συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικο-πολιτισμικών αλλαγών. Το βιβλίο συνοψίζει αυτά τα πλαίσια και τοποθετείται το ίδιο σε αυτά ενώ επικεντρώνεται στο ρόλο-κλειδί των Μέσων για τη διαμόρφωση της συμμετοχής των πολιτών. Συγκεκριμένα, εξετάζει τα νέα διαδραστικά ηλεκτρονικά Μέσα από την άποψη της πολιτικής τους προοπτικής. Εξερευνά την εξέλιξη του πεδίου των Μέσων και βασικών εννοιών όπως ιδιότητα του πολίτη, δημόσια σφαίρα, δράση, ταυτότητα, διαβούλευση, και πρακτική. Προσφέρει, κατ’ αυτό τον τρόπο, ένα πολυδιάστατο αναλυτικό πλαίσιο, το οποίο αποκαλεί  «πολιτικές κουλτούρες» (“civic cultures”). Αυτό το πλαίσιο χρησιμοποιείται σε διαφορετικά περιβάλλοντα: τηλεόραση, λαϊκή κουλτούρα, δημοσιογραφία, Ευρωπαϊκή Ένωση, παγκόσμιος ακτιβισμός. Φωτίζει, έτσι, το ρόλο των Μέσων στην αλλαγή κατεύθυνσης και στην ενίσχυση της πολιτική συμμετοχής καθώς και τη συμβολή τους στη δημιουργία νέων μορφών πολιτικής συμμετοχής και νέων αντιλήψεων περί του τι συγκροτεί το «Πολιτικό». Όπως τονίζει η καθηγήτρια Πολιτικής Επικοινωνίας Rosanne M. Scholl, (Louisiana State University), το έργο του Peter Dahlgren προσφέρει έναν πιο ενιαίο τρόπο σκέψης σχετικά με την ποικιλία των θεωρητικών προσεγγίσεων σχετικά με τα προβλήματα. Από το κοινωνικό κεφάλαιο ως την πολιτική των ταυτοτήτων,  υπάρχουν πολλοί τρόποι σκέψης για την συμμετοχή των πολιτών και το ρόλο που μπορούν να παίξουν τα Μέσα».

 

 

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Στον Απόλλωνα στη Νάξο

Ερμηνεία: Νάσια Κονιτοπούλου

Μουσική: Γιώργος Κονιτόπουλος

Στίχοι: Γιώργος Κονιτόπουλος

 http://www.youtube.com/watch?v=osvFaLNXoVU

Θα πάρω το βαρκάκι μου, κι όλα τα ψαρικά μου

και το μελαχροινάκι μου, που το χω στην καρδιά μου

Και γραμμή θα πάω ν' αράξω, στον Απόλλωνα στη Νάξο

τούτο το καλοκαιράκι, γλύκα μου μελαχροινάκι

Του Αϊ Γιαννιού τον Αύγουστο, στο γλέντι το μεγάλο

Θα πιούμε και στα κέφια μας, θα σε χορέψω μπάλο

Και γραμμή θα πάω ν' αράξω...

ΣΙΝΕΜΑ ΓΙ’ ΑΠΟΨΕ

Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΤΩΝ ΠΙΘΗΚΩΝ: Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ

RISE OF THE PLANET OF THE APES
Περιπέτεια | 2011 | Έγχρ. | Διάρκεια: 106'

 Aμερικανική ταινία σε σκηνοθεσία Ρούπερτ Γουάιατ με τους: Τζέιμς Φράνκο, Φρίντα Πίντο, Άντι Σέρκις, Τζον Λίθγκοου

Στο σύγχρονο Σαν Φρανσίσκο ένας νεαρός επιστήμονας προσπαθεί να βρει τη θεραπεία για τη νόσο Αλτσχάιμερ κάνοντας πειράματα σε πίθηκους. Αυτά όμως θα έχουν ως αποτέλεσμα την ταχεία νοητική εξέλιξη του υποτελούς ζωικού είδους, το οποίο θα εξεγερθεί ενάντια στους κυρίαρχους ανθρώπους.

Η κριτική του "α" από τον Γιάγκο Αντίοχο http://www.athinorama.gr/cinema/data/movies/?id=10008100

Η ΕΒΔΟΜΗ ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΑΦΘΑΡΤΗΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΣΕΙΡΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΟ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΤΑΪΣΕΙ ΜΕ ΤΗ ΣΕΣΟΥΛΑ ΥΠΕΡΘΕΑΜΑ ΤΟ ΝΕΑΝΙΚΟ ΚΟΙΝΟ, ΑΛΛΑ ΝΑ ΠΑΤΗΣΕΙ ΠΑΝΩ ΣΕ ΜΙΑ ΣΤΙΒΑΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΞΕΠΕΡΝΑ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΧΩΡΙΣ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΝΑ ΤΗΝ ΑΚΥΡΩΝΕΙ. ΔΙΑΘΕΤΟΝΤΑΣ ΤΗ ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΙΟΦΕΡΤΟΥ ΣΤΟ ΧΟΛΙΓΟΥΝΤ ΒΡΕΤΑΝΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ ΡΟΥΠΕΡΤ ΓΟΥΑΙΑΤ ΚΑΙ ΤΗ ΜΑΣΚΑΡΕΜΕΝΗ ΑΠΟ ΟΠΤΙΚΑ ΕΦΕ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΞΙΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΑΝΤΙ ΣΕΡΚΙΣ, Ο ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ "ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΤΩΝ ΠΙΘΗΚΩΝ" ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΦΙΛΟΞΕΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΤΡΕΙΣ ΤΩΝ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΩΝ BLOCKBUSTERS.

 ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Ο Joe Biden

Ο Παπανδρέου σε συνάντηση του με τον Obama κατά την διάρκεια του επίσημου δείπνου που του παρέθεσε βρήκε ευκαιρία και τον ρωτά:
- Πώς τα καταφέρνεις και η διακυβέρνηση σου είναι τόσο αποδοτική και επιτυχημένη. Δε μας λες και μας ποιο είναι το μυστικό;
- Να σου πω… το μυστικό είναι να είσαι περιστοιχισμένος από έξυπνους ανθρώπους.

Ο Παπανδρέου δείχνει προβληματισμένος και τον ρωτά.
- Μα, πώς όμως θα ξέρω ότι οι άνθρωποι μου είναι πραγματικά έξυπνοι;
- Εύκολο. Θα τους κάνεις δύσκολες ερωτήσεις κρίσεως και θα αξιολογείς τις απαντήσεις τους.
Τότε σηκώνει το τηλέφωνο του και καλεί τον αντιπρόεδρο Joe Biden να παρουσιαστεί αμέσως.
- Δε μου λες Joe, αν υποθέσουμε ότι οι γονείς σου έκαναν παιδί και έστω ότι αυτό δεν είναι ούτε αδελφός σου ούτε αδελφή σου, ποιος θα ήταν;
- Εύκολο, θα ήμουν εγώ, απαντά ο Joe Biden.

Γυρνάει ο Ομπάμας στον Παπανδρέου και του λέει:
- Βλέπεις; Είναι έξυπνος.

Ο Παπανδρέου επιστρέφει στην Ελλάδα και καλεί στο γραφείο του τον Πάγκαλο.
- Δε μου λες ρε Θόδωρε, αν υποθέσουμε ότι οι γονείς σου έκαναν παιδί και έστω ότι αυτό δεν είναι ούτε αδελφός σου ούτε αδελφή σου, ποιος θα ήταν;

Ο Πάγκαλος κομπιάζει και απαντά:
- Πρόεδρε, να το ερευνήσουμε λίγο το θέμα και επανέρχομαι.
Βγαίνει έξω ο Πάγκαλος, πάει βρίσκει τους συμβούλους του, τους ρωτά μα όλοι τους ήταν ανίκανοι να απαντήσουν. Στον διάδρομο συναντά βιαστικό τον Παπακωνσταντίνου και τον σταματά.
- Δε μου λες ρε Γιώργο, αν υποθέσουμε ότι οι γονείς σου έκαναν παιδί και έστω ότι αυτό δεν είναι ούτε αδελφός σου ούτε αδελφή σου, ποιος θα ήταν;
- Εύκολο, θα ήμουν εγώ, του απαντά εκείνος.

Τότε τρέχει ο Πάγκαλος στο γραφείο του πρωθυπουργού, ανοίγει την πόρτα και του λέει:
-Πρωθυπουργέ μου, σχετικά με εκείνο το πρόβλημα που μου θέσατε, βρήκα την απάντηση. Η απάντηση είναι ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου.

Τότε σηκώνεται έξαλλος ο Παπανδρέου, τρέχει προς το μέρος του Πάγκαλου και με βροντερή φωνή του λέει: – Όχι ηλίθιε, η σωστή απάντηση είναι ο Joe Biden!

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Infotainment and Politics = Infopolitainment

Μνημόνιο και στις πρώην πρώτες κυρίες;

Η Δήμητρα Λιάννη-Παπανδρέου απαντά σε όσους λένε ότι εκμεταλλεύτηκε τον Ανδρέα Παπανδρέου για να παραμείνει στην επικαιρότητα. «Εξαγόρασα ποτέ τα χρόνια που έζησα δίπλα στον Ανδρέα Παπανδρέου; Πιστεύετε ότι ζω μία πλούσια ζωή; Αστεία πράγματα. Ζω κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες – κι ας υπήρξα σύζυγος πρωθυπουργού-, προσπαθώ να πουλήσω τρία σπίτια και ακόμη δεν το έχω κατορθώσει, διαβιώ με μισή σύνταξη, δηλαδή με 1600 ευρώ. Μπορεί να μένω στα βόρεια προάστια –αν κάποιοι μου το καταλογίζουν και αυτό-γιατί εκεί ζούσαμε με τον Ανδρέα, αλλά εμένα οι παρέες των βορείων προαστίων και τα πλούσια σαλόνια ποτέ δεν μου άρεσαν. Σε κανέναν βαθμό δεν εκμεταλλεύτηκα το όνομα του Ανδρέα» είπε στο περιοδικό People η Δήμητρα Λιάννη Παπανδρέου.

http://www.gossip-tv.gr/story/125693/demetra-lianne-papandreou-exagorasa-pote-ta-khronia-pou-ezesa-dipla-ston-andrea-papandr