Tsakthan Daily - 26 Μαΐου 2011 - Το Δέντρο της Ζωής

Tsakthan Daily



26 Μαΐου 2011

Το Δέντρο της Ζωής

Error 404: Democracy Not Found



Τόσοι δημοσιογράφοι ήταν χτες στο Σύνταγμα καλύπτοντας την πρωτοφανή αυθόρμητη συγκέντρωση δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων, κανένας δεν είδε το παραπάνω ωραίο συνθηματάκι που ήταν γραμμένο σε σελίδες σχήματος Α3 που κρατούσαν και ανέμιζαν πολλοί συγκεντρωμένοι; Τι στο διάολο, στραβοί ήταν; Στα διαλείμματα της δουλειάς μου ρίχνω μια ματιά στο smartphone για να δω τους διαλόγους που γίνονται στο facebook ή στο twitter και τι μου απαντάνε διάφοροι friends μου στα share που στέλνω ή τα σχόλιά μου που ποστάρω στο wall μου. Αυτό που φαίνεται είναι μια διαφορετική αντίληψη για το πώς δημιουργούνται κοινωνικά κινήματα και πώς εξελίσσονται. Ορισμένοι χλευάζουν τους «αγανακτισμένους» ότι είναι πολύ light για τα γούστα τους, ατομιστές, ακολουθούν τη μόδα και το lifestyle και ότι προσάλλονται καθοδηγούνται από τα αστικά ΜΜΕ ώστε να λειτουργήσουν ως βαλβίδες εκτόνωσης. Δεν είναι μόνο το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ που διακατέχονται από αυτή τη λογική. Άλλοι μην κατανοώντας τη λειτουργία του facebook και του διαδικτύου γενικότερα, μεγεθύνουν τον κίνδυνο να καπελωθούν οι συγκεντρώσεις στις πλατείες από «εθνίκια», «σπίθες» και στο τέλος από χρυσαυγίτες. Πολλοί, επίσης, αν δεν δουν το πανώ της δικής τους πολιτικής ομάδας φεύγουν καταγγέλλοντας του υπόλοιπους ως apolitique. Μερικοί φοβούνται μήπως όλα μείνουν στο επίπεδο των social media. Κάποιοι φοβούνται μήπως μέσα στη γενική αγανάκτηση φτάσουμε στα «μπάχαλα». Υπάρχουν κι αυτοί που φοβούνται ότι το μεσαίο στελεχικό δυναμικό κι οι συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ είναι ικανοί να αφομοιώσουν το κίνημα στις δικές τους επιδιώξεις. Τέλος δεν έχουν και οι θεωρίες συνομωσίας αλλά αυτές είναι άλλου παπά Ευαγγέλιο. Ο φόβος έχει τόσα πρόσωπα που φοβάται ο ίδιος. «Σηκωθείτε από τον καναπέ!» προστάζανε οι υψηλές ελίτ της αριστεράς παντός είδους αλλά όχι παντός καιρού. Και τώρα που οι άνθρωποι αφήσανε τους «καναπέδες» και πήρανε τους δρόμους και τις πλατείες αυτές οι ελίτ δεν ήταν συνεπείς στο ραντεβού. Ευτυχώς που επιτόπου έγινε η Συνέλευση της Πραγματικής Δημοκρατίας-Τώρα και αποφασίστηκε η συνέχιση της κατάληψης της Πλατείας Συντάγματος και το ραντεβού παραμένει σε ισχύ. http://real-democracy.gr/



Η Αριστερά είναι σαν τα Κύθηρα;



Βέβαια, πολλοί ήταν οι αριστεροί και οι αριστερές που πήγαν στις συγκεντρώσεις. Ήρθαν και οι εργαζόμενοι της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ που γιουχαΐστηκαν από μερικούς που μπερδεύουν τα σώβρακα με τις κάλτσες και δεν καταλαβαίνουν ότι δεν προσλήφθηκαν όλοι με ρουσφέτι, ότι με το να προγκάρεις αυτούς που κινδυνεύουν να απολυθούν κινδυνεύεις κι εσύ αύριο να μείνεις μονάχος όταν έρθει η δική σου η σειρά. Και τώρα αφού πέρασε μια μέρα και είδαν τον κόσμο να παίρνει την τύχη του στα χέρια του, εμφανίστηκαν δειλά-δειλά οι ελίτ που είχαν κρυφτεί. Η Αλέκα Παπαρήγα άρχισε τα «Ναι μεν Αλλά» όλοι στις 28 στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ. Ο Γιώργος Παναγιωτακόπουλος ξανάβγαλε αφίσα της Αριστερής Πρωτοβουλίας ΠΑΣΟΚ με τον Ανδρέα Παπανδρέου και ανακοίνωση στην οποία μιλά γενικά για κάποιους που προσπαθούν να παρασύρουν κάποιους άλλους σε συντηρητικούς και νεοφιλελεύθερους δρόμους, λες και αυτή είναι η κυβέρνηση και η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο οι υπόλοιπες αριστερές ηγεσίες είναι υπέρ της κινητοποίησης, με όσες επιφυλάξεις και αν έχει η καθεμία. Το πρόβλημα βρίσκεται σε πολλούς ανθρώπους της αριστεράς, ανεξάρτητα από τη θέση τους στην οργανωτική ιεραρχία, να ξεφύγουν από την «τακτοποιημένη σκέψη και την ευκολία που αυτή προσφέρει. Όπως στη δεκαετία του ’70 δεν μας καταλάβαιναν οι γενιές των της αντίστασης και του εμφυλίου όταν δημιουργήσαμε το κίνημα των καταλήψεων για την κατάργηση του νόμου 815 για τα ΑΕΙ, ακούγαμε ροκ μουσική, είχαμε μακριά μαλλιά και ζούσαμε σε ημι-κοινόβια άνδρες και γυναίκες μαζί και ούτω καθεξής, έτσι και η σημερινή γενιά του Πολυτεχνείου στην Αριστερά δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι ξεπερνιούνται από μια γενιά αριστερών νέων που είναι πιο μορφωμένοι, επικοινωνούν με τα νέα μέσα (διαδίκτυο, social media, i-pads, i-phones κλπ) με συνομηλίκους τους από όλο τον πλανήτη, ερωτεύονται ελεύθερα αλλά ζουν με περισσότερους φόβους για το σκοτεινό μέλλον που τους περιμένει. Όπως έγραψε ο Κώστας Βαξεβάνης: «Πολυτεχνείου και twitter γωνία, διασταυρώνονται πολιτικές, λογικές, αρνήσεις, αμφισβητήσεις. Σημασία έχει ότι κάτι γίνεται. Επιτέλους. Προτιμώ απ το να φωτογραφίζουν με τα smartphone, κολεξιόν του Armani, να στέλνουν μηνύματα ανησυχίας και συλλογικής δράσης. Το προτιμώ.» http://www.koutipandoras.gr/?p=6835 Και να προσθέσω προτιμάμε την Παναγιά των Πατησίων από την Παναγιά των Βρυξελλών.





ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ



http://tsakiris.snn.gr/

http://tsakthan.blogspot.com/

http://tsakthan.wordpress.com/

http://antiracistes.wordpress.com/

http://homoecologicus.wordpress.com/

http://leftypedia.wordpress.com/

http://greekunions.wordpress.com/

http://workingreece.wordpress.com/

http://femininmasculin.wordpress.com/

http://ilioupoli.wordpress.com/

http://homopolitics.wordpress.com/

http://politicalperson.wordpress.com/

http://cantpaydontpay.wordpress.com/

http://pringkipessa.wordpress.com/

http://adotoe.wordpress.com/

http://easpemporiki.wordpress.com/

http://www.easp.gr/





Η Παναγία των Πατησίων

http://www.youtube.com/watch?v=lgbPxBKGzp0

Τραγούδι: Γιάννα Κατσαγιώργη

Μουσική: Μάνος Χατζηδάκις

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος

Δίσκος: Πορνογραφία (1982)



Τη μέρα που γεννήθηκα, με πήρανε τρεις γύφτοι

και στράτα-στράτα με έφεραν εδώ στον Ποδονίφτη



Τα σπίτια τότε φτωχικά, ξεσκέπαστο το ρέμα

το γάλα ήταν όνειρο και παραμύθι η κρέμα



Μα εμένα μού 'δωσε η ζωή λαχταριστές καμπύλες

που για τους άντρες άνοιγαν των ουρανών τις πύλες

και μού 'λεγαν στενάζοντας καθώς με παίρναν πρέφα

Εσύ κερδίζεις μάνα μου και κύπελλο Ουέφα





Απ' αριθμούς και γράμματα δε σκάμπαζα ούτε λέξη

κι ένα παιδί της γειτονιάς πού 'χα μαζί του μπλέξει



Έπαιζε με ένα ακορντεόν σε μια μικρή ορχήστρα

και με το ζόρι μ' έβαλε να γίνω τραγουδίστρα



Βγήκα στο πάλκο μια βραδιά, κι ω θαύμα των θαυμάτων

πάψαν των σκύλων οι φωνές κι οι τσαχπινιές των γάτων

και μού 'λεγαν οι φίλοι μου, παιδιά του εργοταξίου

εσύ μασάς τη Μοσχολιού και τρως την Αλεξίου



Με τον καιρό βαρέθηκα τον ακκορντεονίστα

τα λόγια του μου φέρνανε και κούραση και νύστα



Έτσι λοιπόν παντρεύτηκα κάποιον συνταξιούχο

κι είχα σπιτάκι καθαρό, σιδερωμένο ρούχο



Κι έμαθα σα λησμόνησα του τραγουδιού τα φάλτσα

να φτιάχνω φίνο μουσακά και μακαρόνια σάλτσα

Κι όλοι μου λέγαν σε γιορτές, σε γάμους, σε βαφτίσια

εσύ θα γίνεις Παναγιά μια μέρα στα Πατήσια







ΣΙΝΕΜΑ ΓΙ’ ΑΠΟΨΕ



Σινέ Αστέρας Συντάγματος



Το Δέντρο της Ζωής (του Τέρενς Μάλικ)

Παίζουν: Μπραντ Πιτ, Σον Πεν, Φιόνα Σο

Ένας άντρας θυμάται τα παιδικά του χρόνια ως δεύτερο παιδί μιας πενταμελούς οικογένειας στις μεσοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ του ’50.

ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΘΑ ΚΡΙΘΕΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ - ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και του Γιώργου Παπανδρέου αποφάσισε για άλλη μια φορά να συνεχίσει το ρήμαγμα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας και να παραδώσει τον εργαζόμενο λαό βορά στις ορέξεις της Τρόικας ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ και των κεφαλαιοκρατών, ιδιωτικοποιώντας όλη σχεδόν τη δημόσια περιουσία και τις δημόσιες επιχειρήσεις και τράπεζες. Στα πλαίσια του λεγόμενου Μεσοπρόθεσμου Δημοσιονομικού Πλαισίου η επίθεση θα εκδηλωθεί με 4 τρόπους.
Ο πρώτος τρόπος είναι η επιδρομή εναντίον των εισοδημάτων από εργασία και συντάξεις:
 Κόψιμο των επιδομάτων πολυετίας (μισθολογική ωρίμανση)
 μείωση επικουρικών συντάξεων,
 επιβολή ΛΑΦΚΑ σε επικουρικές συντάξεις
 αύξηση ΛΑΦΚΑ σε υψηλές συντάξεις, εισφορά σε συνταξιούχους μέχρι 60 ετών
 μείωση εφάπαξ
 κατάργηση των κουτσουρεμένων επιδομάτων στο δημόσιο και επιβολή 40ωρου
 περικοπή των κοινωνικών επιδομάτων
 εισφορές υπέρ της στρατιάς ανέργων που θα δημιουργήσει η οικονομική πολιτική
 θεσπίζεται ειδική εισφορά για συνταξιούχους κάτω των 60 ετών και με υψηλές συντάξεις, ενώ παράλληλα αυξάνεται η εισφορά αλληλεγγύης στις υψηλές συντάξεις
Ο δεύτερος τρόπος είναι η φορολογική επιδρομή εναντίων των εργαζομένων. Συγκεκριμένα, από την 1η Ιουλίου:
 μετατάσσονται βασικά καταναλωτικά προϊόντα από το χαμηλό συντελεστή 13% του ΦΠΑ στον υψηλό 23%
 αλλάζει η δομή του φόρου καπνού, που θα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της τιμής των τσιγάρων
 επιβάλλεται Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης (EΦΚ) στο φυσικό αέριο
 επιβάλλεται ΕΦΚ στα αναψυκτικά,
 θα επιβληθεί νέα έκτακτη εισφορά (δήθεν φόρος αλληλεγγύης) η οποία θα υπολογιστεί με βάση περιουσιακά στοιχεία
 αυξάνονται κατά 20%, των τελών κυκλοφορίας
 «τακτοποιούνται» τα αυθαίρετα επιτείνοντας την καταστροφή του περιβάλλοντος
 γίνεται αξιολόγηση και μείωση φορολογικών εξαιρέσεων και απαλλαγών.
 προβλέπεται κατάργηση των φοροαπαλλαγών και των κοινωνικών επιδομάτων, η οποία μελετάται να γίνει με βάση εισοδηματικά κριτήρια
Ο τρίτος τρόπος είναι οι ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.
 Φέτος θα γίνουν 8 πλήρεις ιδιωτικοποιήσεις μεγάλων και μικρότερων εταιριών των Δημοσίου (ΟΤΕ, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, ΟΛΠ, ΟΛΘ, καζίνο Πάρνηθας, ΟΔΙΕ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ και Λάρκο) σε περίπου έξι μήνες και αξιοποίηση 100 ακίνητων φιλέτων με στόχο έσοδα από 4,5 δισ. έως 5,5 δισ. ευρώ.
 Μέσα στο 2012 προετοιμάζεται η πλήρης αποκρατικοποίηση του ΟΠΑΠ με την πώληση του ποσοστού του 34% που κατέχει σήμερα το Δημόσιο αλλά και η μείωση του ποσοστού του Δημοσίου στη ΔΕΗ, από το 51% που είναι σήμερα στο 34%.
 Προετοιμάζεται η πλήρης αποκρατικοποίηση της εταιρείας διαχείρισης της Εγνατίας Οδού αλλά και του εμπορικού τμήματος του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων.
 Θα μετοχοποιηθεί το 21% από το 55% που κατέχει σήμερα το ελληνικό Δημόσιο στην εταιρεία διαχείρισης του Διεθνούς Αεροδρομίου Αθηνών. Το 2012 θα αναζητηθούν ιδιώτες επενδυτές που θα μπορούν να επενδύσουν σε νέες εταιρείες ειδικού σκοπού τις οποίες θα δημιουργήσει το Δημόσιο εκχωρώντας τα δικαιώματα εκμετάλλευσης του πρώτου πακέτου περιφερειακών λιμανιών αλλά και τα δικαιώματα των διοδίων από τους νέους υπό κατασκευή αυτοκινητόδρομους αλλά και τα περιφερειακά λιμάνια.
 Επίσης για τον επόμενο χρόνο σχεδιάζεται η πώληση ποσοστού έως 40% από τα ΕΛ.ΤΑ. σε ιδιώτες επενδυτές, το 16% από το 51% που κατέχει το Δημόσιο στην ΕΛΒΟ και η πώληση ποσοστού έως και 27%, από το 61% που κατέχει σήμερα, στην ΕΥΔΑΠ.
 Τον τρίτο χρόνο του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων θα μπει μπροστά, αφού έχει «εξυγιανθεί» και η αποκρατικοποίηση της ΑΤΕ, μαζί ή χωρίς το χαρτοφυλάκιο του εμπορικού τμήματος του ΤΠΔ από την οποία το Δημόσιο σχεδιάζει να πουλήσει το 25% μέχρι και το τέλος του χρόνου.
 Συστήνεται ενιαίο χαρτοφυλάκιο-εταιρεία δημόσιας περιουσίας (στα πρότυπα της Ανατολικής Γερμανίας που απέλυσε 2,5 εκατομμύρια εργαζόμενους στο δημόσιο από τα 4 που υπήρχαν) και δημιουργούνται «Εταιρείες Ειδικού Σκοπού», οι οποίες βάσει της κοινής απόφασης των συναρμόδιων υπουργών Οικονομικών, Οικονομίας και Εργασίας μπορεί να περάσουν εν όλω ή εν μέρει στον ιδιωτικό τομέα. Ο επικεφαλής του Eurogroup, ο διαβόητος Γιούνγκερ, προτείνει η εταιρεία να αποτελείται μόνο από ξένους ειδικούς και να είναι ανεξάρτητη από την ελληνική κυβέρνηση. Τέτοια ξεφτίλα!!!
Ο τέταρτος τρόπος είναι οι απολύσεις. Κατά την τετραετία 2012 -2015 η επίθεση εκδηλώνεται με συνέχεια απολύσεων, περικοπές σε Ασφαλιστικά Ταμεία, ΔΕΚΟ, ΟΤΑ και φορείς, καθώς και περικοπή Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Διατηρείται η αναλογία 1 προς 5 στις προσλήψεις του δημοσίου και μειώνεται κατά 50% οι συμβασιούχοι.
Μπροστά σε αυτή την επίθεση διαρκείας που εξαπέλυσε η κυβέρνηση πρέπει να συσπειρωθούμε και απαντήσουμε με την ανάλογη δύναμη και ένταση. Η ΑΔΕΔΥ και η ΓΣΕΕ για άλλη μια φορά «κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου», ειδικά η δεύτερη. Αποφάσισαν συλλαλητήριο διαμαρτυρίας για το …Σάββατο 4 Ιουνίου στις 11 π.μ. στην Πλατεία Κλαυθμώνος, ενώ όπως ανακοίνωσαν προετοιμάζουν και άλλες "κινητοποιήσεις" σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Αποφάσισαν να αγνοήσουν την οργή των εργαζομένων και των ανέργων. Αγνόησαν τη διεθνή εμπειρία από τις τεράστιες ειρηνικές συγκεντρώσεις διαρκείας των εκατοντάδων χιλιάδων Ισπανών εργαζομένων, άνεργων που συνεχίζουν απτόητοι ως την τελική νίκη (πέτυχαν ήδη την εκλογική καθίζηση του κυβερνώντος «σοσιαλιστικού» κόμματος στις περιφερειακές εκλογές της περασμένης Κυριακής). Εμείς προτείνουμε την άμεση σύγκλιση του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου για να πάρει αποφάσεις κλιμάκωσης του αγώνα τόσο για τα αιτήματα του χώρου της Εμπορικής όσο και για τα γενικότερα αιτήματα του τραπεζικού κλάδου και του συνόλου των εργαζομένων που συνοψίζονται στην ανατροπή της κυβερνητικής και τροϊκανής πολιτικής. Όλες οι παρατάξεις πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Τέρμα τα αστεία. Όλοι και όλες στους δρόμους και στις πλατείες ώσπου να νικήσουμε.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ

Tsakthan Daily - 24 Μαΐου 2011 - Ισπανική υποχώρηση αλά Ελληνικά

Tsakthan Daily

24 Μαΐου 2011

Ισπανική υποχώρηση αλά Ελληνικά

Ζούσαμε στα Σοβιέτ και δεν το ξέραμε

Ο Χρυσοχοϊδης, αυτό το υπέρλαμπρο άστρο του ελληνικού «σοσιαλισμού» δήλωσε (χωρίς συνέπειες γι’ αυτόν με πολλές όμως για εμάς τους εργαζόμενους) στην εφημερίδα Ελευθερία της Λάρισας ότι η κυβέρνησή του θα … «αποσοβιετικοποιήσει» το κράτος. Ώ, του θαύματος! Λίγες ώρες μετά η κυβέρνηση συνεδρίασε και αποφάσισε να κάνει την Ελλάδα…Ανατολική Γερμανία. Και λίγα λέμε. Μια εταιρεία τύπου Treuhand (βλ. http://en.wikipedia.org/wiki/Treuhand), δηλαδή εταιρεία ειδικού σκοπού, θα αναλάβει να ξεπουλήσει την δημόσια περιουσία της Ελλάδας και δεν έγινε σαφές αν θα ελέγχεται από την κυβέρνηση ή από τρίτους (π.χ. τρόικα). Δυστυχώς η Ελλάδα δε συνορεύει με τη Δανία να καταφύγουμε σ’ αυτήν για να γλιτώσουμε!

Επίθεση σ’ όλα τα μέτωπα

Παρακαλώ κρατηθείτε από τις χειρολαβές γιατί ακολουθούν αποσπάσματα από τη σημερινή Ελευθεροτυπία: «Υπουργική... συναίνεση στη νέα λεηλασία μισθωτών και συνταξιούχων εξασφάλισε χθες ο πρωθυπουργός, μια μέρα πριν ζητήσει το ίδιο και από τους αρχηγούς των κομμάτων, τους οποίους συναντά σήμερα στο μέγαρο Μαξίμου. Παρά τις επιμέρους φραστικές αλλά άνευ ουσίας διαφοροποιήσεις, όλοι οι υπουργοί συναίνεσαν στο νέο πακέτο μέτρων, όπως έδειξε και η κυβερνητική ανακοίνωση που εξεδόθη αμέσως μετά το υπουργικό συμβούλιο.(…)  Η αρπαγή 36,6 δισ. ευρώ από τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα συνεχίζεται με επιβολή νέων φόρων και αυξήσεις υπαρχόντων, κόψιμο μισθών και συντάξεων, περικοπή κοινωνικών επιδομάτων και απολύσεις. Η κυβέρνηση, ξεπερνώντας τις κόκκινες γραμμές, προχωράει στην επιδρομή «Νο 2», έναντι της πλειονότητας των πολιτών. Βασίζεται στη γνωστή περσινή συνταγή της αύξησης των φόρων και της μείωσης των εισοδημάτων, που αποδείχθηκε πως ήταν περιορισμένου αποτελέσματος. Το πακέτο της αρπαγής των εισοδημάτων και της φοροεπιδρομής ανοίγει φέτος με συμπληρωματικά μέτρα 6,4 δισ. ευρώ που θα τεθούν άμεσα σε ισχύ -με την ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου πιθανότατα την επόμενη εβδομάδα. Η συνέχεια, μέχρι το 2015, αφορά πρόσθετα μέτρα 22 δισ. ευρώ, ανεβάζοντας το συνολικό πακέτο στα 28,4 δισ. ευρώ. Αν συμπεριληφθούν και τα μέτρα που υλοποιούνται από την αρχή του έτους, το πακέτο αυξάνει στα 36,6 δισ. ευρώ την προσεχή πενταετία 2011-2015. Με στόχο τη μείωση του ελλείμματος κάτω από το 1% του ΑΕΠ το 2015 ή στα 2,6 δισ. ευρώ, ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου εισηγήθηκε στο υπουργικό συμβούλιο τη λήψη νέων σκληρών μέτρων, προκειμένου να δοθεί η πέμπτη δόση 12 δισ. ευρώ και να επιτευχθεί νέα συμφωνία δανεισμού τουλάχιστον 60 δισ. ευρώ τη διετία 2012-2013. Οι άξονες των μέτρων που ανέπτυξε ο υπουργός Οικονομικών στο Υπουργικό εντοπίζονται σε:

1Νέους φόρους, όπως η επιβολή ειδικού φόρου κατανάλωσης σε αναψυκτικά και φυσικό αέριο.

2Αυξήσεις φόρων, όπως η μετάταξη προϊόντων --κυρίως τρόφιμα- από το 13% στο βασικό συντελεστή ΦΠΑ 23%, τελών κυκλοφορίας, αλλά και έμμεσα, όπως η κατάργηση ή περικοπή φοροαπαλλαγών.

3 Νέα επιδρομή σε εισοδήματα και συντάξεις, με κόψιμο των επιδομάτων πολυετίας (μισθολογική ωρίμανση), μείωση επικουρικών συντάξεων, αύξηση ΛΑΦΚΑ σε υψηλές συντάξεις, εισφορά σε συνταξιούχους μέχρι 60 ετών, περικοπή των κοινωνικών επιδομάτων, αλλά και εισφορές υπέρ της στρατιάς ανέργων που θα δημιουργήσει η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης.

4Η νομιμοποίηση των αυθαιρέτων και η εκχώρηση των καταπατημένων εκτάσεων είναι οι στόχοι που θα τους αποφέρουν από τα υψηλότερα έσοδα.

5Ανοιχτά παραμένουν μέτρα 1,6 δισ. ευρώ για φέτος. Σύμφωνα με πληροφορίες, μεταξύ αυτών που εξετάζονται από το οικονομικό επιτελείο και την τρόικα, είναι η εξίσωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης σε πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης. Στο τραπέζι έχουν πέσει δύο σενάρια: α) ενιαίο ΕΦΚ 340 ευρώ, που σημαίνει αύξηση κατά 319 ευρώ ή 1.519% (!) και μείωση 72 ευρώ ή 17,5% για το κίνησης, οδηγώντας την τιμή πώλησης στο 1,30 ευρώ ανά λίτρο έναντι 0,90 ευρώ το θέρμανσης και 1,60 ευρώ το κίνησης και β) αύξηση ΕΦΚ θέρμανσης στο ύψος τού κίνησης ήτοι 412 ευρώ ή 1.862% (!), ανεβάζοντας τη λιανική τιμή στα 1,60 ευρώ. Διερευνώνται ακόμα για φέτος η μείωση του αφορολόγητου ορίου που θα πλήξει τους μισθωτούς, μέσω της παρακράτησης του φόρου εισοδήματος, η αύξηση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων από το δεύτερο εξάμηνο του έτους, η κατάργηση του μειωμένου ΦΠΑ σε νησιά, αύξηση έκτακτης εισφοράς σε επιχειρήσεις και επιβολή εισφοράς σε ελεύθερους επαγγελματίες. Στο δημοσιονομικό σκέλος, τα μέτρα που συζητούνται προς συμπλήρωση εστιάζονται σε μείωση αποδοχών στο Δημόσιο μέσω ενσωμάτωσης επιδομάτων, στο πλαίσιο του Ενιαίου Μισθολογίου, η μείωση αποδοχών στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, απολύσεις και μετατάξεις.

6Η διεύρυνση των μέτρων συνεχίζεται την τετραετία 2012 -2015 με συνέχεια απολύσεων, περικοπές σε Ασφαλιστικά Ταμεία, ΔΕΚΟ, ΟΤΑ και φορείς, καθώς και περικοπή Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.

Η πώληση της δημόσιας περιουσίας ξεκινάει από την πώληση του 100% οκτώ επιχειρήσεων (ΟΤΕ, ΤΤ, ΟΛΠ, ΟΛΘ, καζίνο Πάρνηθας, ΟΔΙΕ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ και Λάρκο) και δεκάδων ακινήτων του Δημοσίου μέσα στο 2011, ενώ ετοιμάζεται «επέκταση» του προγράμματος, καθώς ο στόχος δεν αποκλείεται να ξεπεράσει τα 50 δισ. ευρώ.

Ο υπουργός Οικονομικών περιέγραψε μια ειδυλλιακή εικόνα επίτευξης των στόχων το 2010 μέσω της πρώτης μεγάλης επιδρομής του περασμένου Μαΐου με το Μνημόνιο (σ.σ. είχαν προηγηθεί οι επιδρομές του Ιανουαρίου και του Μαρτίου), προσπερνώντας τη βαθιά ύφεση του 7,5% και την εκτίναξη του ελλείμματος στο 10,5% (με αρχικό στόχο 8,1%). Με την επισήμανση ότι απαιτείται πρόσθετη δημοσιονομική προσπάθεια, έθεσε στο τραπέζι της συζήτησης του υπουργικού την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας κατά τις επιταγές των δανειστών. Αυτός άλλωστε αποδεικνύεται πως είναι και ο καίριος στόχος τους.

Προχώρησε δε σε νέες υποσχέσεις, αμφιβόλου αποτελεσματικότητας, για αύξηση των εσόδων στο 43,1% (38,7% χωρίς μέτρα) και μείωση των δαπανών στο 44,1% (49,7% άνευ μέτρων), αύξηση του ΑΕΠ στο 2,7%, μείωση του πληθωρισμού στο 0,9%, μείωση της ανεργίας στο 13,6% και, κυρίως, τη μείωση του δημόσιου χρέους κάτω από το 100% του ΑΕΠ με 3,5% ανάπτυξη (χωρίς όμως συγκεκριμένα μέτρα) και 5,5% πρωτογενές πλεόνασμα, εφόσον προχωρήσει το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και εκποιηθεί η δημόσια περιουσία.

15 δισ. το 2011

Σε πρώτη φάση, η στοχευμένη από την τρόικα δημόσια περιουσία θα αποδώσει 50 δισ. ευρώ μέχρι το 2015, εκ των οποίων 10-15 δισ. θα προέλθουν από επιχειρήσεις και υποδομές, καθώς και 25 -35 δισ. από τα ακίνητα. Τα πρώτα 15 δισ. θα αντληθούν μέχρι το 2013 (σ.σ. η τρόικα απαιτεί το ίδιο ποσό μέχρι το 2012) και τα υπόλοιπο 35 δισ. μέχρι το 2015. Κατά το οικονομικό επιτελείο, η πώληση της δημόσιας περιουσίας θα οδηγήσει σε μείωση της ετήσιας δαπάνης για τόκους κατά 3 δισ. ευρώ και θα περιορίσει το δημόσιο χρέος κάτω από το 100% του ΑΕΠ.

Το σχέδιο που ετοίμασε η κυβέρνηση σε συνεργασία με την τρόικα αφορά:

1 Τη σύσταση ειδικού Ταμείου Δημόσιας Περιουσίας, όπου θα ενταχθούν η κινητή και η ακίνητη περιουσία του Δημοσίου.

2Την πώληση στο σύνολο 8 επιχειρήσεων μέσα στο 2011: ΟΤΕ (υπόλοιπο 16%), Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο (υπόλοιπο 34%), ΟΛΠ και ΟΛΘ (75%), καζίνο Πάρνηθας (υπόλοιπο 49%), ΟΔΙΕ (το 100%), Λάρκο (55%) και ΤΡΑΙΝΟΣΕ (49-100% σε σύνολο 100%). Η συνέχεια γράφεται το 2012 με Εγνατία Οδό (100%), ΟΠΑΠ (34%) και Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων (μέχρι 100%). Για το 2013 προγραμματίζουν την πώληση μέχρι 100% άλλων συμμετοχών σε τράπεζες (όπως Εθνική).

3 Εν μέρει πώληση και των υπολοίπων επιχειρήσεων: ΕΥΑΘ (40% από 74%), ΕΑΣ (66% από 100%), Κρατικά Λαχεία (66% από 100%) και ΔΕΠΑ (32% από 65%) μέσα στο δεύτερο εξάμηνο του 2011. Το 2012 πωλούνται ΔΕΗ (17% από 51%), «Ελευθέριος Βενιζέλος» (21% από 55%), ΕΛΤΑ (40% από 90%), ΕΥΔΑΠ (27% από 61%), ΕΛΒΟ (16% από 51%), λιμένες (66% από 77-100%) και περιφερειακά αεροδρόμια (49% από 100%). Για το 2013 αφήνουν ΑΤΕ (25% από 76%), λιμένες (66% από 77-100%) και περιφερειακά αεροδρόμια (49% από 100%).

4 Της επιλογής συμβούλων έπεται η πλήρης καταγραφή των ακινήτων του Δημοσίου και η αποτίμηση όσων μπορούν να πουληθούν. Συστήνεται ενιαίο χαρτοφυλάκιο δημόσιας περιουσίας και δημιουργούνται «Εταιρείες Ειδικού Σκοπού», οι οποίες βάσει της κοινής απόφασης των συναρμόδιων υπουργών Οικονομικών, Οικονομίας και Εργασίας μπορεί να περάσουν εν όλω ή εν μέρει στον ιδιωτικό τομέα (χθεσινό δημοσίευμα «Ε»).

5 Για την πώληση των ακινήτων επιλέγονται ο θεσμός της «επιφάνειας» κατά το αγγλικό δίκαιο και της μακροχρόνιας μίσθωσης.

6 Προχωρούν σε πώληση τουριστικής κατοικίας σε περιοχές φιλέτα.

7 Προχωρούν το χωροταξικό και όρους δόμησης σε επιλεγμένα ακίνητα για ταχύτερη αξιοποίηση μέσω του fast track.

8 Αμεσα εκποιούν περισσότερα από 100 ακίνητα, εκ των οποίων τα 70 είναι υπό τη διαχείριση της ΚΕΔ, το Ελληνικό και 10 ακίνητα της ΕΤΑ, 18 ακίνητα της ΓΑΙΟΣΕ και 40 κτήρια κεντρικής κυβέρνησης.

Διαρθρωτικές

Οι κυβερνητικές εξαγγελίες συμπληρώνονται από μη εξειδικευμένο προς το παρόν πρόγραμμα διαρθρωτικών αλλαγών, το οποίο αφορά αντιμετώπιση εισφοροδιαφυγής, αλλαγή παραγωγικού προτύπου, επενδύσεις, θέσεις εργασίας, αύξηση εισοδήματος, επιτάχυνση διαδικασιών δημοσίων προμηθειών, επιτάχυνση διαδικασιών αδειοδότησης και απόδοσης χρήσεων γης ειδικά για ακίνητα Δημοσίου, αποτελεσματικότερη δημόσια διοίκηση και σταθερότητα χρηματοπιστωτικού τομέα.»

Τα αποσπάσματα προέρχονται από τα παρακάτω άρθρα:

http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=278015

http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=278021

http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=278018

Οι αντιδράσεις άρχισαν αμέσως. Η ΠΑΣΚΕ-ΟΤΕ κατήγγειλε την κυβέρνηση, τον πρωθυπουργό, υπουργούς και ιδιαίτερα τον Γ. Παπακωνσταντίνου που «ξέχασαν» αυτά που έλεγαν όχι μόνο προεκλογικά αλλά και το 2008. Ο τελευταίος  ήταν ο πιο «σκληρός»: «Θέλω να είμαι ξεκάθαρος: η θέση είναι σαφής και διαχρονικά σταθερή. Το ελληνικό δημόσιο πρέπει να διατηρήσει τον έλεγχο και τη διοίκηση του…». Δεν έβαζε γλώσσα ο άτιμος! Τώρα, εμμέσως απειλείται από την ΠΑΣΚΕ-ΟΤΕ ότι αν πωληθεί ο ΟΤΕ και μάλιστα σε τόσο χαμηλές τιμές της μετοχής, το θέμα αγγίζει τα όρια του ποινικού δικαίου!

«Δεν συναινούμε στην πλήρη κοινωνική και οικονομική χρεοκοπία», τόνισε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΝ, Πάνος Σκουρλέτης, δίνοντας τον τόνο όσων πρόκειται να πει ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ στη σημερινή συνάντηση που θα έχει με τον Γιώργο Παπανδρέου. «Μετά από ένα χρόνο εφαρμογής και πλήρους αποτυχίας της αντικοινωνικής πολιτικής του Μνημονίου, ο πρωθυπουργός εμμένει στην ίδια πολιτική, ζητώντας συναίνεση για νέα μέτρα, νέες απολύσεις, νέους φόρους, ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και περισσότερη φτώχεια», δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΝ και πρόσθεσε ότι «αυτή τη συναίνεση, ό,τι κι αν γίνει στη Βουλή από τη συνυπεύθυνη για τη σημερινή κατάσταση παράταξη της Ν.Δ. και τους λοιπούς πρόθυμους, δεν θα τη βρει στην κοινωνία, που διεκδικεί την ανατροπή αυτής της πολιτικής». Δεύτερη ισχυρότερη δόση από συνταγές που ήδη απέτυχαν, χαρακτηρίζουν τα μέτρα που ανακοινώθηκαν μετά τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου οι Οικολόγοι Πράσινοι. «Η τρόικα και η κυβέρνηση μαζί με τη λεηλασία των κοινωνικών δικαιωμάτων επιδιώκουν και την υπονόμευση των δημοκρατικών ελευθεριών, θέλοντας να εντάξουν με το ζόρι όλο τον λαό και τις πολιτικές δυνάμεις στο «στρατόπεδο του Μνημονίου»», σχολίασε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Εκτίμησε ότι «οι εργαζόμενοι φυσικά δεν θα βγάλουν μόνοι τους τα μάτια τους. Δεν θα συναινέσουν σε μια πολιτική που τους σπρώχνει στη φτώχεια, στην ανεργία, στην εξαθλίωση και τους μετατρέπει σε ισόβιους όμηρους των τοκογλύφων - τραπεζών. Εάν το κεφάλαιο επιδιώκει την εθνική συναίνεση στην καταστροφή, οι εργαζόμενοι θα διαμορφώσουν τη δική τους ενότητα, μέσα στο μαζικό λαϊκό κίνημα, για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επιδρομής κυβέρνησης - Ε.Ε. - ΔΝΤ και της άθλιας κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου, για την ήττα κάθε επίδοξου διαχειριστή της ίδιας πολιτικής».

Τώρα αρχίζουν τα ακόμη πιο δύσκολα. Απέναντι σε αυτή τη λαίλαπα, πρέπει να συγκροτηθεί ένα ευρύ μέτωπο δυνάμεων από τη σοσιαλιστική αριστερά που αναγκάζεται να αναδιαμορφωθεί και τον ΣΥΡΙΖΑ έως τους Οικολόγους Πράσινους και την εξωκοινοβουλευτική αριστερά, τόσο στο κινηματικό όσο και στο εκλογικό επίπεδο. Δεν πρέπει επ’ ουδενί να χαρίσουμε τους ανθρώπους που αγανακτούν και βλέπουν ότι δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα στην δεξιά και στην άκρα δεξιά, γιατί αυτή τη φορά θα χρειαστούμε νέα ή ανανεωθέντα διαβατήρια για να αποφύγουμε τους συνεπαγόμενους κινδύνους. Όσοι μείνουν κλεισμένοι στο καβούκι τους ας αναλάβουν και τις ευθύνες τους.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ

http://tsakiris.snn.gr
http://tsakthan.blogspot.com
http://tsakthan.wordpress.com
http://antiracistes.wordpress.com
http://homoecologicus.wordpress.com
http://leftypedia.wordpress.com
http://greekunions.wordpress.com 

http://workingreece.wordpress.com
http://femininmasculin.wordpress.com 
http://ilioupoli.wordpress.com

http://homopolitics.wordpress.com

http://politicalperson.wordpress.com

http://cantpaydontpay.wordpress.com

http://pringkipessa.wordpress.com

http://adotoe.wordpress.com

http://easpemporiki.wordpress.com

http://www.easp.gr

Στη δουλειά και στον αγώνα

http://www.youtube.com/watch?v=dysUekUOIEU

Έφτασε η ώρα για να σηκωθείς

Εργατιά προχώρα δίπλα σου κι εμείς

Στη δουλειά και στον αγω-ωνα

Κόντρα πάμε στο χειμω-ω-να

Ο τροχός για να γυρι-ι-σει

Η ζωή να προχωρή-η-σει

Για το μεροδούλι για τη φαμελιά

Μες το ξεροβόρι μέσα στη φωτιά

Στη δουλειά και στον αγώνα...

Άλλος στο λιμάνι κι άλλος στο γιαπί

Να καρπίσει η μέρα να βγει το ψωμί

Στη δουλειά και στον αγώνα

Κόντρα πάμε στο χειμώνα

Όλη η γη να ομορφύνει

Τ' όνειρο ζωή να γίνει

 

Σινεμά γι’ απόψε

Όλιβερ Τουίστ

Ο Ρομάν Πολάνσκι επιστρέφει τρία χρόνια μετά τη βράβευσή του με Όσκαρ για τον "Πιανίστα" και συνεργάζεται και πάλι με την ίδια ομάδα παραγωγής για να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη ένα από τα πιο κλασικά μυθιστορήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας σε μία από τις πιο αναμενόμενες ταινίες της χρονιάς. Με εντυπωσιακό καστ, σκηνικά που αναπαριστούν πιστά το Λονδίνο του 19ου αιώνα και σε σενάριο του επίσης βραβευμένου με Όσκαρ για τον "Πιανίστα" Ρόναλντ Χάργουντ, οι αξέχαστοι χαρακτήρες και το χιούμορ από το βιβλίο του Καρόλου Ντίκενς ζωντανεύουν σε μία συναρπαστική ιστορία επιβίωσης με επίκεντρο ένα νεαρό αγόρι.

Ο Όλιβερ Τουίστ είναι ένα ορφανό αγόρι που καταφέρνει να αποδράσει από το σκοτεινό και απάνθρωπο ίδρυμα όπου ζούσε. Μόνος και τελείως άπορος, ο Όλιβερ θα μπλέξει με μία συμμορία πορτοφολάδων και σύντομα θα καταλάβει ότι για να μπορέσει να έχει ελπίδες για μια καλύτερη ζωή, πρέπει να ανακαλύψει την πραγματική ταυτότητα της μητέρας του…

Σκηνοθεσία: Ρομάν Πολάνσκι
Ηθοποιοί: Μπάρνεϊ Κλαρκ, Μπεν Κίνγκσλεϊ, Τζέιμι Φόρμαν
US Release: Sony Pictures Classics

Διήμερο Επιστημονικό Συνέδριο - Το περιοδικό Αντί από τη Δικτατορία στη Μεταπολίτευση: Αντίσταση και εναλλακτική προοπτική

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Διήμερο Επιστημονικό Συνέδριο

Το περιοδικό Αντί από τη Δικτατορία στη Μεταπολίτευση:

Αντίσταση και εναλλακτική προοπτική

Πάτρα, Αγορά Αργύρη, Παρασκευή, Σάββατο, 27-28 Μαΐου 2011

Aπό το 1972 ως το 2008, το περιοδικό Αντί υπήρξε μια ανεξάρτητη και ριζοσπαστική φωνή στο χώρο της πολιτικής και πολιτιστικής ενημέρωσης.  Με τη μαχητική δημοσιογραφία του ανέδειξε υποθέσεις που επηρέασαν τις πολιτικές εξελίξεις και διαμόρφωσε συνειδήσεις.  Ο κριτικός του λόγος συνδέθηκε με τις ιδέες της Δημοκρατίας και της αριστεράς και εστιάστηκε στη συγκρότηση μιας εναλλακτικής προοπτικής.

Τρία χρόνια μετά τη διακοπή της έκδοσής του, το Δίκτυο Πολιτικών Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΠΑΕ) του Πανεπιστημίου Πατρών διοργανώνει, την Παρασκευή και το Σάββατο, 27-28 Μαΐου 2011, στην Πάτρα διήμερο επιστημονικό συνέδριο με τίτλο: «Το περιοδικό Αντί από τη Δικτατορία στη Μεταπολίτευση: Αντίσταση και εναλλακτική προοπτική».  Σκοπός του συνεδρίου είναι να διερευνήσει την περίπτωση του περιοδικού Αντί ως μια εναλλακτική φωνή στο πεδίο της ενημέρωσης και να αποτιμήσει τις ιδέες και τη συμβολή του στην πολιτική κουλτούρα της περιόδου της Μεταπολίτευσης. 

Συμμετέχουν οι:

Νάσος Βαγενάς, φιλόλογος, καθ. πανεπιστημίου

Ρέα Γαλανάκη, συγγραφέας

Τάκης Διαμαντής, δημοσιογράφος

Δημήτρης Ζουρούδης,  εικαστικός, καθ. ΑΣΚΤ

Αλέξανδρος Καζαμίας, πολιτικός επιστήμονας,

καθ. πανεπιστημίου

Κώστας Καραβίδας, Φιλόλογος

Δημήτρης Καργιώτης, κριτικός Λογοτεχνίας, καθ. pανεπιστημίου

Κυριάκος Κατζουράκης, εικαστικός, καθ. πανεπιστημίου

Τάκης Καφετζής, πολιτικός επιστήμονας, καθ. πανεπιστημίου

Ράνια Κλουτσινιώτη, αρχιτέκτονας-πολεοδόμος

Μαρίνα Κοτζαμάνη, θεατρολόγος, καθ. πανεπιστημίου

Παντελής Κυπριανός, ιστορικός, καθ. πανεπιστημίου

Νεκτάριος Λαμπρόπουλος, δημοσιογράφος

Το τελευταίο Αντί, τεύχος 919, 11 Απριλίου 2008

Ζντράβκα Μιχάιλοβα, μεταφράστρια

Χριστίνα Ντουνιά, φιλόλογος, καθ. πανεπιστημίου

Ιωάννα Παπαθανασίου, ιστορικός, καθ. πανεπιστημίου

Τζίνα Πολίτη, φιλόλογος, καθ. πανεπιστημίου

Όλγα Σελλά, δημοσιογράφος, εφημερίδα Καθημερινή

Νίκος Φίλης, δημοσιογράφος, διευθυντής της εφημερίδας Η Αυγή

Γιάννης Φλώρος, δημοσιογράφος, εφημερίδα Το Έθνος

Άντεια Φραντζή, φιλόλογος, καθ. πανεπιστημίου

Πάνος Χαραλάμπους, εικαστικός Αντιπρύτανης ΑΣΚΤ

Σοφιανός Χρυσοστομίδης, δημοσιογράφος, πρώην διευθυντής της εφημερίδας Η Αυγή

Το συνέδριο εντάσσεται στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του Δικτύου ΠΑΕ με θέμα Δημοκρατία και Ανθρώπινα Δικαιώματα. 

Οι εργασίες θα πραγματοποιηθούν στο συνεδριακό χώρο της ‘Αγοράς Αργύρη’ στο Κέντρο της Πάτρας. Πλαισιώνονται από έκθεση για τον Εμφύλιο που σχεδίασε και δημιούργησε το 1999 ο εκδότης του Αντί, Χρήστος Παπουτσάκης.  Κατά το διήμερο του συνεδρίου θα υπάρξει επίσης διάθεση παλιών τευχών του Αντί, καθώς και βιβλίων από τις εκδόσεις του περιοδικού.

Την εκδήλωση στηρίζουν οι: Εκδόσεις ΤΟ ΔΟΝΤΙ, Εκδόσεις Παπαζήση, Βιβλιοπωλείο Παπασωτηρίου.

Ο εκδότης του Αντί, Χρήστος Παπουτσάκης, 1934-2009

Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να απευθυνθείτε στον Παντελή Κυπριανό, Δίκτυο Πολιτικών Ανωτάτης Εκπαίδευσης, Πανεπιστήμιο Πατρών, Τηλ. 2610 997794 – 996179, Φαξ: 2610 991711, Ε-mail: Kiprian@upatras.gr.

Πρόγραμμα του συνεδρίου

ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΑΝΤΙ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΣΤΗ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ:

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Παρασκευή, 27 Μαΐου 2011 

Χαιρετισμοί, 5.00-5.30

Γιάννης Δημαράς, Δήμαρχος Πατραίων

Γιώργος Παναγιωτάκης, Πρύτανης Πανεπιστημίου Πατρών

Εκπρόσωπος ΕΣΗΕΠΗΝ

Συνεδρία Α΄,  5.30-7.00

Συντονίζει: Πάνος Θεοδωρακόπουλος

Σοφιανός Χρυσοστομίδης
Σεπτέμβριος 1996: Το εξακοσιοστό τεύχος του Αντί

Τζίνα Πολίτη
Το Αντί και η ανάπτυξη της ολόπλευρης πολιτικής συνείδησης

Νίκος Φίλης 
Το Αντί και η επιδράσεις του στους νέους της μεταπολιτευτικής γενιάς

Συζήτηση 6.30-7.00

Διάλειμμα 7.00-7.30

Συνεδρία Β’, 7.30-9.00

Συντονίζει: Κώστας Ραβάνης

Δημήτρης Καργιώτης
Το Αντί ως αισθητική πρόταση

Δημήτρης Ζουρούδης

Το Αντί και οι νέοι εικαστικοί δημιουργοί

Πάνος Χαραλάμπους
Αρχιτεκτονική και Αστικό Τοπίο - Νέα Σχολή Καλών Τεχνών

Συζήτηση 8.30-9.00

 Σάββατο, 28 Μαΐου 2011 

Συνεδρία Γ’, 9.30-11.15

Συντονίζει: Ανδρέας Τσιλίρας

Κώστας Καραβίδας

Τα λογοτεχνικά αφιερώματα του περιοδικού Αντί

Νάσος Βαγενάς

Ο Παπουτσάκης, το Αντί και η Ανθολογία Βαλκανικής Ποίησης

Ζντράβκα Μιχάιλοβα
Η Ανθολογία Αίμος: Ένας δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ των Βαλκανικών λαών

Χριστίνα Ντουνιά
Τα φεστιβάλ του Αντί

Συζήτηση 10.45-11.15

Διάλειμμα 11.15-11.45

Συνεδρία Δ’, 11.45-1.15
Συντονίζει: Γιώργος Σταμέλος

Παντελής Κυπριανός

Το Αντί και η δημοκρατία

Γιάννης Φλώρος

Αριστερά και Κινήματα Νεολαίας

Όλγα Σελλά
Ρεπορτάζ στο Αντί: Από την εφημερίδα στο περιοδικό

Συζήτηση: 12.45-1.15

Διάλειμμα 1.15-3.00

Συνεδρία Ε’, 3.00-4.30

Συντονίζει: Γιάννης Καμαριανός

Αλέξανδρος Καζαμίας

Η μάχη του περιοδικού Αντί  κατά της πολιτικής διαφθοράς

Ράνια Κλουτσινιώτη
Ο Ελαιώνας της Αθήνας: 25 χρόνια μετά

Ιωάννα Παπαθανασίου

Το Αντί και η δεκαετία 1940-1950.  Ιστοριογραφικές αναζητήσεις σε πρόσωπο πρώτο πληθυντικό

Συζήτηση: 4.00-4.30

Διάλειμμα 4.30-5.00

Συνεδρία ΣΤ’, 5.00-6.30

Συντονίζει: Βαγγέλης Πολίτης-Στεργίου

Ρέα Γαλανάκη
Χρήστος Παπουτσάκης: Ένας φίλος

Τάκης Διαμαντής

Το Αντί ως μέσο πολιτικής και κοινωνικής αντίστασης

Νεκτάριος Λαμπρόπουλος
Τα πρώτα χρόνια χωρίς το Αντί: Η διόγκωση του κενού στον πολιτικό Τύπο την εποχή του Μνημονίου

Συζήτηση: 6.00-6.30

Διάλειμμα 6.30-7.00

Συνεδρία Ζ’, 7.00-8.30

Συντονίζει: Αντώνης Βάος

Κυριάκος Κατζουράκης
Τρία χρόνια χωρίς το Αντί: Το έλλειμμα στο χώρο του πολιτισμού

Άντεια Φραντζή – Μαρίνα Κοτζαμάνη

Ένα ταξίδι που δεν έγινε

Τάκης Καφετζής
Τα Δείπνα της Τετάρτης

Συζήτηση: 8.00-8.30

Tsakthan Daily - 23 Μαΐου 2011 - Κόκκινες και Πράσινες Πινελιές σε Μαύρο Φόντο

Tsakthan Daily



23 Μαΐου 2011



Κόκκινες και Πράσινες Πινελιές σε Μαύρο Φόντο

The Two Jakes

Ρώταγε περιπαικτικά ένας φίλος στο facebook τις προάλλες: «Μπα, είναι αριστεροί οι «Οικολόγοι-Πράσινοι για να συνεργαστούμε μαζί τους στις εκλογές;» Ένα ερώτημα σαν κι αυτό δεν μπορεί να απαντηθεί με ένα ξερό “όχι” ή ένα ανεπιφύλακτο “ναι”. Οι παράμετροι που καθορίζουν την απάντηση είναι αρκετές κι έτσι καθιστούν το πρόβλημα πολυσύνθετο. Ας ξεκινήσουμε, όμως, θέτοντας το πρωταρχικό δίλημμα. Στον Καναδά πριν από 10 χρόνια τέτοιες μέρες με τον ένα ή τον άλλο τρόπο η συζήτηση έπαιρνε επείγοντα χαρακτήρα. Μετά από μια συνδιάσκεψη για την ανασυγκρότηση της αριστεράς, στην οποία δεν υπήρχαν παρά ελάχιστοι εκπρόσωποι από τις μειονότητες, τη νεολαία, τις γυναίκες και τα κοινωνικά κινήματα, ειδικά από το οικολογικό, ένας από τους οργανωτές αναρωτιόταν: «αν είναι η Αριστερά να ξεφύγει από το στενό ιδιοτελές συμφέρον και να αντιμετωπίσει στην πράξη την καταστροφή που προκαλεί ο διεθνής καπιταλισμός θα χρειαστεί να συνδεθεί με το περιβαλλοντικό κίνημα για να μιλήσει για το μέλλον και για τη μη ανθρώπινη ζωή που μας στηρίζει όλους μας. Ο κόσμος των φαινομενικά απεριόριστων πόρων στην οποία ζούσε ο Μαρξ και μέσα στην οποία εξελίχθηκε η Αριστερά δεν υπάρχει πια. Σήμερα ζούμε σ’ ένα μικρό, πυκνοκατοικημένο πλανήτη με κατασπαταλημένους ωκεανούς, δάση που χάνονται, δηλητηριασμένα ύδατα και ατμόσφαιρα που σκαρτεύει. Η καπιταλιστική απληστία καταστρέφει το σπίτι μας και μεταβάλλει δραματικά τις προκλήσεις που η Αριστερά πρέπει να αντιμετωπίσει αν δε θέλει να βυθιστεί στην ασημαντότητα.» (John Scull, “Building an Organic Left.Rebuilding the Left”, Canadian Dimension, May/June 2001, No. 35, σελ. 9-10)



Ένα παράξενο ζευγάρι

Η ανασύνθεση της αριστεράς περνά μέσα από την οικολογικοποίησή της και η άνοδος της πολιτικής οικολογίας μπορεί να γίνει κατορθωτή μέσα από την συνάντησή της με τα ταξικά κινήματα της εργατικής τάξης και τους πολιτικούς εκφραστές τους. Η κινητοποίηση δυνάμεων της αριστεράς τα τελευταία χρόνια γύρω από οικολογικούς στόχους σε τοπικό και κεντρικό επίπεδο ανέδειξε την αιτία της περιβαλλοντικής υποβάθμισης της χώρας που δεν είναι άλλη από την καπιταλιστική ανάπτυξη και την κρατική συνενοχή στα οικολογικά εγκλήματα που έχουν συντελεσθεί, χωρίς να αφήνει έξω από την κριτική της την πατερναλιστική και πελατειακή πολιτική και εκλογική τακτική που επέτρεψε την ασυδοσία και ευρέων λαϊκών στρωμάτων με την οικοδόμηση αυθαιρέτων οικισμών με αποτέλεσμα την δημιουργία εκτρωματικών πόλεων, περιχώρων και παραθεριστικών περιοχών. Από την άλλη πλευρά αρκετές φορές η τεχνοκρατική αντιμετώπιση του οικολογικού προβλήματος και η παράλληλη υποβάθμιση της ταξικότητας και του πολιτικού χαρακτήρα του θέματος είχε ως συνέπεια την ενσωμάτωση στην αστική πολιτική ολόκληρων ομάδων με αποτέλεσμα την κατάληψη θέσεων στον κρατικό μηχανισμό (υπουργεία κλπ) και την ανάδειξη ορισμένων ΜΚΟ σε επίσημο συνομιλητή του κράτους αμβλύνοντας τον ριζοσπαστισμό της πολιτικής οικολογίας. Ακόμα και σήμερα που η πολιτική οικολογία βρήκε ξανά εκλογική διέξοδο μετά από δυο δεκαετίες το ρίσκο μιας νέας εκλογικής περιπέτειας είναι μεγάλο, ιδιαίτερα στην συγκυρία της βαθιάς οικονομικής και κοινωνικής κρίσης. Τα προβλήματα γιγαντώνονται και η ανθρωπότητα δεν μπορεί να περιμένει πότε θα ωριμάσει εντελώς στα μυαλά των όλων των αριστερών και των οικολογικών ηγεσιών η προοπτικής της πολιτικής και εκλογικής συμπόρευσης. Η συνάντηση αυτή θα πρέπει να θέσει επί τάπητος το σύνολο των κοινωνικών ζητημάτων (ρατσισμός, φτώχεια, πόλεμοι, μεταναστευτικό, γυναικείο κ.ά.) και να τα αναδείξει σε διακυβεύματα.





ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ



http://tsakiris.snn.gr/

http://tsakthan.blogspot.com/

http://tsakthan.wordpress.com/

http://antiracistes.wordpress.com/

http://homoecologicus.wordpress.com/

http://leftypedia.wordpress.com/

http://greekunions.wordpress.com/

http://workingreece.wordpress.com/

http://femininmasculin.wordpress.com/

http://ilioupoli.wordpress.com/

http://homopolitics.wordpress.com/

http://politicalperson.wordpress.com/

http://cantpaydontpay.wordpress.com/

http://pringkipessa.wordpress.com/

http://adotoe.wordpress.com/

http://easpemporiki.wordpress.com/

http://www.easp.gr/





Bridge Over Troubled Water

Paul Simon & Art Garfunkel

http://www.youtube.com/watch?v=C-PNun-Pfb4



When you're weary

Feeling small

When tears are in your eyes

I will dry them all



I'm on your side

When times get rough

And friends just can't be found

Like a bridge over troubled water

I will lay me down

Like a bridge over troubled water

I will lay me down



When you're down and out

When you're on the street

When evening falls so hard

I will comfort you



I'll take your part

When darkness comes

And pain is all around

Like a bridge over troubled water

I will lay me down

Like a bridge over troubled water

I will lay me down



Sail on Silver Girl,

Sail on by

Your time has come to shine

All your dreams are on their way



See how they shine

If you need a friend

I'm sailing right behind

Like a bridge over troubled water

I will ease your mind

Like a bridge over troubled water

I will ease your mind





Σινεμά γι’ απόψε



ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ


THE MEANING OF LIFE



Κωμωδία, 1983, Έγχρωμη Διάρκεια: 107'





Αγγλικη ταινία σε σκηνοθεσία Τέρι Τζόουνς με τους: Γκράχαμ Τσάπμαν, Τζον Κλιζ, Ερικ Αιντλ, Τέρι Γκίλιαμ, Μάικλ Πάλιν

Επτά σκετς περιγράφουν τη ζωή, από τη γέννηση μέχρι τα γεράματα και το θάνατο, μέσα από τις κατά Σαίξπηρ «επτά ηλικιακές φάσεις του ανθρώπου».

Η κριτική του "α" από τον Χρήστο Μήτση http://www.athinorama.gr/cinema/data/movies/?id=1001199

ΜΕ ΕΝΑ ΚΟΦΤΕΡΟ, ΠΑΛΑΒΟ ΜΑΥΡΟ ΧΙΟΥΜΟΡ, ΟΙ ΑΠΑΡΑΜΙΛΛΟΙ ΒΡΕΤΑΝΟΙ ΤΑ ΒΑΖΟΥΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΚΗ ΛΟΓΙΚΗ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΟΜΦΟΡΜΙΣΜΟ. Η ΤΑΙΝΙΑ, ΑΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΕΣ ΙΔΕΕΣ, ΜΕΡΙΚΑ ΞΕΚΑΡΔΙΣΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΖΗΛΕΥΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΤΕΣ, ΔΕΝ ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΥΦΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΙΛ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΚΩΜΩΔΙΩΝ ΤΟΥ ΓΚΡΟΥΠ. ΓΝΩΡΙΣΕ, ΦΥΣΙΚΑ, ΜΕΓΑΛΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΒΡΑΒΕΥΤΗΚΕ ΜΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΙΣ ΚΑΝΕΣ.

Tsakthan Weekend 21 - 22/5/2011 Η Καρμέλλα πάει πλατεία

Tsakthan Weekend 21 - 22/5/2011

Η Καρμέλλα πάει πλατεία

Η νέα σιωπηλή επανάσταση

Ζούμε αυτές τις μέρες και νύχτες συνεπαρμένοι από την μαζική εξέγερση της ισπανικής νεολαίας που με το έξυπνο σύνθημα "Αν δεν μας αφήσετε να ονειρευτούμε, δεν θα σας αφήσουμε να κοιμηθείτε" απαιτούν «Πραγματική Δημοκρατία Τώρα». Το κίνημα που εκδηλώθηκε στις 15 Μαΐου με χιλιάδες νέους και νέες να έχουν κατακλύσει την Πλατεία του Ήλιου στη Μαδρίτη και τις πλατείες άλλων 52 πόλεων της Ισπανίας δεν λέει να σταματήσει παρά την καταστολή που αντιμετώπισε τις πρώτες μέρες από τους κρατικούς μηχανισμούς. Όπως τονίζει σε άρθρο του στο ηλεκτρονικό portal του zmagazine ο Pablo Ouziel η Ισπανική κοινωνία δείχνει να αγκαλιάζει τις ξεχασμένες της παραδόσεις του αναρχοσυνδικαλισμού και της άμεσης δημοκρατίας που είχαν θαφτεί κάτω από ένα παχύ στρώμα φρανκισμού, σταλινισμού και σοσιαλδημοκρατίας. Χωρίς να υποτιμάω την κομμουνιστική παράδοση και τις Εργατικές Επιτροπές και τον αγώνα τους, θεωρώ ότι στη σημερινή φάση πράγματι πρέπει να συντονιστούν με τις ανάγκες και τις επιθυμίες της νεολαίας και του πρεκαριάτου που σήμερα εκφράζονται από το γενικό ξεσηκωμό. Κάποιοι δεν μπορούν να το κατανοήσουν αυτό μιλώντας για «εκδηλώσεις εκτόνωσης» επαναλαμβάνοντας τα ίδια τραγικά λάθη. Αυτή η σιωπηλή επανάσταση, σύμφωνα με τον Ouziel, είναι μια μη βίαιη επανάσταση που αγωνίζεται με δημοκρατικά μέσα για τη δημοκρατία, με δίκαια μέσα για τη δικαιοσύνη και για την ειρήνη με ειρηνικά μέσα. Με αυτό τον τρόπο κατάφερε να ανάψει τη φωτιά και να εξάψει τη δημιουργική φαντασία για ένα καλύτερο τώρα και αύριο. Το ποτάμι δε φαίνεται να γυρίζει πίσω και ο αρθρογράφος επιμένει ότι «μπροστά μας θα βρεθεί η πρόκληση της διατήρησης του συλλογικού πνεύματος της μη βίας καθώς οι αστυνομικές δυνάμεις θα κάνουν τα πάντα για να αποσυνθέσουν το κίνημα σε ένα βίαιο χάος για να δικαιολογήσει την καταστολή.» Δεν είναι, όμως, μόνο η φυσική βία πρόβλημα αλλά και «οι κερδοσκόποι των ομολόγων που θα παίξουν το γνωστό παιχνίδι που παίζουν και μ’ εμάς. Θα απειλήσουν τους Ισπανούς εργαζόμενους, άνεργους και επισφαλώς απασχολούμενους με οικονομικές κυρώσεις για να τους υποτάξουν στα δικά τους κελεύσματα. Άρα, εκείνο που χρειάζεται αυτό το κίνημα είναι η άρθρωση ενός πειστικού εναλλακτικού λόγου και πράξης που θα δίνει προοπτική. Ξεκινώντας από την έκφραση οργής κατά του συστήματος και φτάνοντας σε ένα σχέδιο μιας μελλοντικής κοινωνικής διευθέτησης.»

Τα  λεωφορεία πεθαίνουν στα δικά τους τα «λιμάνια»

Το κράτος του ΠΑΣΟΚ έχει τόσο πολύ διαλύσει (με τη βοήθεια της ΝΔ, πρώην και επόμενης) το «ελληνικό κοινωνικό κράτος» που σε λίγο όχι συντάξεις, υγεία και παιδεία δεν θα υπάρχουν αλλά ούτε και συγκοινωνίες. Το ρεπορτάζ του σημερινού Κόσμου του Επενδυτή αναφέρει ότι στις εγκαταστάσεις της ΕΘΕΛ στα Λιόσια αργοπεθαίνουν από το 1994 και  μετά περίπου 1.000 σύγχρονα λεωφορεία που ενσωματώθηκαν τότε στην ΕΘΕΛ όταν η τότε κυβέρνηση Α. Παπανδρέου κατήργησε τους ΣΕΠ που ήταν ο συνεταιρισμός των ιδιωτικοποιημένων επί κυβέρνησης Κ. Μητσοτάκη λεωφορείων. Στο μεταξύ το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δικαίωσε τους μετόχους των  ΣΕΠ και επιδίκασε σε 33 από αυτούς 330.000 ευρώ ως ηθική βλάβη, ανοίγοντας το δρόμο και για τους υπόλοιπους. Αυτά τα λεωφορεία ενδέχεται να δοθούν σε άλλους δήμους ανά την Ελλάδα, ορισμένα να πουληθούν και 150 να πάνε για παλιοσίδερα. Έτσι, λοιπόν, για άλλη φορά το Ελληνικό Δημόσιο με ευθύνη των κυβερνήσεων  ΠΑΣΟΚ θα χρυσοπληρώσει τις σπασμωδικές κινήσεις του, αφού το μόνο πρόγραμμα που εφαρμόζεται είναι η ιδιωτικοποίηση των πάντων, ενώ καλούμαστε εμείς να πληρώσουμε τους μαθητευόμενους μάγους.

Ο αντικομματισμός

Σε όλες τις κινητοποιήσεις των τελευταίων ετών ξεχειλίζει το αντικομματικό αίσθημα κι όμως τα κόμματα ακόμα ζουν και «βασιλεύουν». Βέβαια, τα κυρίαρχα κόμματα είναι αγκυρωμένα στο κράτος από το οποίο τρέφονται. Είναι τα λεγόμενα «κόμματα-καρτέλ» και είναι ως επί το πλείστον τα συντηρητικά και τα σοσιαλδημοκρατικά/σοσιαλιστικά κόμματα της Ευρώπης. Το «παράξενο» φαινόμενο είναι αυτό της ανάπτυξης της «κινηματικής αριστεράς» στους δρόμους από τη μια και της εκλογικής ανόδου της άκρας δεξιάς από την άλλη (με όλες τις διαφορές που συναντούμε στην τελευταία). Δεν θα μπούμε σε λεπτομερή ανάπτυξη του θέματος της αντίφασης αυτή τώρα (για μια πρώτη ερμηνεία της ανόδου της άκρας δεξιάς, βλ. το αφιέρωμα του «Εντός Εποχής», 8/5/2011). Θα σταθούμε στην γενική απαξίωση της έννοιας «κόμμα» στο μυαλό των ανθρώπων.

Τα κόμματα είναι θεσμοί που ο πρωταρχικός σκοπός τους είναι η οργανωμένη ομαδοποίηση πολιτών, οι οποίοι στοχεύουν στην άσκηση εξουσίας στο πλαίσιο του κράτους. Στην αρχαία Ελληνική «πόλη–κράτος» συναντάμε ομάδες ελεύθερων πολιτών που οργανώνονταν με σκοπό να πετύχουν κάποιο σκοπό και έρχονταν σε αντίθεση με άλλες ομάδες που είχαν διαφορετικα συμφέροντα. Το ίδιο ισχύει για την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία απαντώνται τα «κόμματα» του «Πομπηίου» και του «Καίσαρα». Η πρώτη μορφή κόμματος απαντάται με τη μορφή της «φατρίας» (λατ. “facere”, δηλ. «πράττειν») που δεν είχε και την καλύτερη φήμη καθώς εθεωρείτο πολιτική ομάδα που προέβαινε σε διασπαστικές και επιζήμιες πράξεις σε βάρος του συνόλου.Στο Βυζάντιο συναντάμε τους «Πράσινους» και τους «Βένετους» (Στάση του Νίκα). Όλες αυτές οι πολιτικές ομάδες οργανώνονταν (και ως κόμματα σήμερα) για διάφορους λόγους: στήριξη ενός συγκεκριμένου πολιτικού προοσώπου, προώθηση συγκεκριμένης πολιτικής (policy) ή γενικής ιδεολογικής θέσης, πολιτική βοήθεια σε συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες, ακόμη και για βραχυπρόθεσμα πολιτικά πλέονεκτήματα. Στην Ιταλία του 17ου αιώνα αναπτύχθηκαν πολιτικές ομαδοποιήσεις με σκοπό να επηρεάσουν την επιλογή ατόμων και μηχανισμών, ταυτίστηκαν όμως με την έννοια της μηχανορραφίας και της παρασκηνιακής δράσης. Για πολλούς αιώνες το κόμμα θεωρείται διασπαστικό πολιτικό μόρφωμα και γι’ αυτό και αποκαλείτο «σέκτα» (τελικά μόνο για τις θρησκευτικές επικράτησε ο όρος αυτός).

Η λέξη party (κόμμα), που εμφανίστηκε στην Εγκυκλοπαίδεια δια χειρός Βολτέρου, είναι δίσημη: διαίρεση αλλά και συμμετοχή. Ο Μακιαβέλλι, παρότι δεν χρησιμοποίησε τον όρο και τις θεωρούσε καταστρεπτικές για την «πόλη», μας μίλησε για τους Ευγενείς και τους Πληβείους, τις δύο μεγάλες πολιτικές ομάδες της Ρώμης που λόγω των τεράστιων διαμαχών τους καθιερώθηκαν όλοι οι νόμοι υπέρ της ελευθερίας. Ο Μοντεσκιέ, εκ πρώτης όψεως, το τράβηξε στα άκρα το επιχείρημα του Μακιαβέλλι, μιλώντας για την αρμονία του συνόλου που πρέπει να την υπηρετούν τα μέρη, όπως οι παραφωνίες στη μουσική. Ακόμη και οι Διαφωτιστές, όμως, δεν φαίνονται διατεθειμένοι να αναγνωρίσουν την ύπαρξη και αναγκαιότητα των κομμάτων. Παραδείγματος χάριν, ο Ζαν Ζακ Ρουσώ προέκρινε την ενότητα του έθνους από την διασπαστική φύση των κομμάτων. Στο «Κοινωνικό Συμβόλαιο» ο Ρουσσώ υπογράμμιζε ότι δεν πρέπει να υπάρχουν επιμέρους σύλλογοι στο κράτος που θα διασπούσαν τη γενική βούληση και ότι ο κάθε πολίτης θα έπρεπε να εκφράζει μόνο τη δική του άποψη. Ο πρώτος μεγάλος συντηρητικός στοχαστής που θα αναγνωρίσει την ύπαρξη των κομμάτων είναι ο Έντμουντ Μπερκ που θα ορίσει το κόμμα «ως ένα σώμα ανθρώπων που ενώνονται για την προώθηση του εθνικού συμφέροντος μέσω των κοινών τους προσπαθειών με βάση ορισμένες ιδιαιτέρες αρχές πάνω στις οποίες όλοι συμφωνούν». Το κόμμα τύπου Μπερκ υλοποιήθηκε ιστορικά στις ΗΠΑ το 1800 με τον Thomas Jefferson που οργάνωσε ενώσεις για την υποστήριξη του τότε Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Κι όμως, ένας από τους «ιδρυτικούς πατέρες» των ΗΠΑ, ο James Madison που συνεργάστηκε με τον Jefferson στη συγκρότηση του πρώτου Ρεπουμπλικανικού Κόμματος δεν ήταν αρχικά υπέρ των κομμάτων διότι αποτελούσαν “factions” και αποτελούσαν κίνδυνο διάσπασης της συνοχής της δημοκρατίας εκπροσωπώντας ειδικά συμφέροντα. Από το σημείο αυτό και ύστερα, κατά τη διάρκεια της αστικής βιομηχανικής επανάστασης και την συγκρότηση των αντιμαχόμενων κοινωνικών τάξεων των καπιταλιστών και του προλεταριάτου που διεκδίκησαν τα πολιτικά δικαιώματά τους, τα κόμματα βρίσκουν ολοένα και μεγαλύτερα ακροατήρια με την σταδιακή καθιέρωση της καθολικής ψηφοφορίας ανδρών και γυναικών χωρίς οικονομικές προϋποθέσεις.  Τα κόμματα γίνονται εκφραστές κοινωνικών διαιρετικών τομών, δηλαδή μακροχρόνιων ρηγμάτων στην κοινωνική δομή που χωρίζουν σε διάφορες τάξεις και ομάδες τον πληθυσμό, καθώς και μορφές πολιτικής συγκρότησης κοινωνικών κινημάτων.

Βλέπουμε, λοιπόν, ότι δεν είναι πρώτη φορά που αμφισβητείται η χρησιμότητα των κομμάτων. Σήμερα στην Ελλάδα καταγράφεται άλλη μία αντίφαση. Στην δημοσκόπηση που θα δημοσιευτεί στο Έθνος της Κυριακής οι περισσότεροι ερωτώμενοι απαντούν ότι θέλουν τη συναίνεση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. «Ειδικότερα, το 62,8% τάσσεται υπέρ της προσπάθειας για συναίνεση, ενώ το 32,2% διαφωνεί.

Στην ερώτηση αν πρέπει ο πρόεδρος της ΝΔ, Αντώνης Σαμαράς, να συναινέσει με την κυβέρνηση ή να επιμείνει στην πολιτική πρόταση που παρουσίασε, το 51,9% δηλώνει πως πρέπει να συναινέσει και το 37,6% να επιμείνει στην πρόταση που παρουσίασε στο Ζάππειο, ενώ 35,7% των ψηφοφόρων της ΝΔ ζητούν συναίνεση από τον κ. Σαμαρά. Παράλληλα, το 77,3% των ερωτηθέντων ζητεί από την κυβέρνηση να υιοθετήσει κάποιες από τις προτάσεις Σαμαρά σε αντίθεση με ένα ποσοστό 14% που καλεί την κυβέρνηση να επιμείνει στο πρόγραμμά της. Μάλιστα, το 74,1 των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ καλούν την κυβέρνηση να υιοθετήσει προτάσεις από τον κ. Σαμαρά. Τέλος, επτά (71,6%) στους 10, λένε όχι στις πρόωρες εκλογές ενώ αντίθετη άποψη έχει με το 26,2%.» Κι όμως, οι ίδιοι πάνω-κάτω άνθρωποι είναι πυρ και μανία με την πολιτική του Μνημονίου. Από τη μια αντιτίθενται στο κυβερνόν κόμμα και από την άλλη ζητούν δικομματική συναίνεση στην ίδια πολιτική καταργώντας επί της ουσίας την έννοια του κόμματος ως φορέα που εκφράζει ταξικά, κοινωνικά συμφέροντα με διαφορετικό πολιτικό προσανατολισμό.

 ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ

http://tsakiris.snn.gr
http://tsakthan.blogspot.com
http://tsakthan.wordpress.com
http://antiracistes.wordpress.com
http://homoecologicus.wordpress.com
http://leftypedia.wordpress.com
http://greekunions.wordpress.com
http://femininmasculin.wordpress.com
http://ilioupoli.wordpress.com

http://homopolitics.wordpress.com

http://politicalperson.wordpress.com

http://cantpaydontpay.wordpress.com

http://pringkipessa.wordpress.com

http://redferryman.wordpress.com

http://adotoe.wordpress.com

http://easpemporiki.wordpress.com

http://www.easp.gr

El Ejército del Ebro

http://idd003x0.eresmas.net/mp3/El%20Paso%20Del%20Ebro.mp3

El Ejército del Ebro,
rumba la rumba la rumba la.
El Ejército del Ebro,
rumba la rumba la rumba la
una noche el río pasó,

¡Ay Carmela! ¡Ay Carmela!

una noche el río pasó,

¡Ay Carmela! ¡Ay Carmela!

Y a las tropas invasoras,
rumba la rumba la rumba la.
Y a las tropas invasoras,
rumba la rumba la rumba la
buena paliza les dio,

¡Ay Carmela! ¡Ay Carmela!

buena paliza les dio,

¡Ay Carmela! ¡Ay Carmela!

El furor de los traidores,
rumba la rumba la rumba la.
El furor de los traidores,
rumba la rumba la rumba la
lo descarga su aviación,

¡Ay Carmela! ¡Ay Carmela!

lo descarga su aviación,

¡Ay Carmela! ¡Ay Carmela!

Pero nada pueden bombas,
rumba la rumba la rumba la.
Pero nada pueden bombas,
rumba la rumba la rumba la
donde sobra corazón,

¡Ay Carmela! ¡Ay Carmela!

donde sobra corazón,

¡Ay Carmela! ¡Ay Carmela!

Contraataques muy rabiosos,
rumba la rumba la rumba la.
Contraataques muy rabiosos,
rumba la rumba la rumba la
deberemos resistir,

¡Ay Carmela! ¡Ay Carmela!

deberemos resistir,

¡Ay Carmela! ¡Ay Carmela!

Pero igual que combatimos,
rumba la rumba la rumba la.
Pero igual que combatimos,
rumba la rumba la rumba la
prometemos resistir,

¡Ay Carmela! ¡Ay Carmela!

prometemos resistir,

¡Ay Carmela! ¡Ay Carmela!

,