Monday, July 25, 2011

KINHMATOΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ - ΜΠΟΝΙ ΚΑΙ ΚΛΑΪΝΤ - ΤΡΙΤΗ 26/7/2011

H KINHMATOΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ:






ΚΛΑΣΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ



ΤΡΙΤΗ 26/7/2011                    ΜΠΟΝΙ ΚΑΙ ΚΛΑΪΝΤ  (BONNIE AND CLYDE)

του Άρθουρ Πεν (ΗΠΑ, 1967, έγχρωμη, 111´)



Μία από τις καλύτερες γκανγκστερικές ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου έντονα επηρεασμένη από το στιλ και τη νεανική ζωντάνια του γαλλικού Νέου Κύματος. Με ορισμένες ιστορικές ανακρίβειες, ο Άρθουρ Πεν παρουσιάζει τη δράση και το τραγικό τέλος του Κλάϊντ Μπάροου και της Μπόνι Πάρκερ, διάσημων ληστών τραπεζών της περιόδου της μεγάλης οικονομικής κρίσης της δεκαετίας του ’30, οι οποίοι εκείνη την εποχή υμνήθηκαν ως λαϊκοί ήρωες. Ο Γουόρεν Μπίτι και η Φέι Νταναγουέι ενσαρκώνουν εξαιρετικά το πρωταγωνιστικό ζευγάρι.







ΔΥΟ ΠΡΟΒΟΛΕΣ 9.00 μ.μ ΚΑΙ 11.00 μ.μ

ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ

«ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ»

   (Λεωφ. Ειρήνης 50, Πλατεία Εθνικής Αντίστασης, Άνω Ηλιούπολη,  λεωφορείο 237 από Σταθμό Μετρό Δάφνης τηλ. 210 9919818, 210 9941199, 210 9914732,

Ιστοσελίδα: http://www.klh.gr , e-mail:cineclubilioupolis@gmail.com )





--

Sunday, July 24, 2011

Tsakthan Daily, 25 Ιουνίου 2011, Bloody Norwegian Wood


Tsakthan Daily, 25 Ιουνίου 2011,


Bloody Norwegian Wood




Η ακροδεξιά στη Νορβηγία τινάζει στον αέρα το κομματικό σύστημα



Είναι βαρύ και καυτό το Σαββατόβραδο και συννεφιασμένη η Κυριακή. Κάθε post στο facebook που αναφέρεται στο ακροδεξιό μακελειό της Νορβηγίας ανεβάζει τους νεκρούς σε υψηλότερο νούμερο. Ανοίγω τη ΝΕΤ και εξοργίζομαι και με τους δημοσιογράφους της που μη γνωρίζοντας ιστορία δεν αναφέρουν το παλιότερο φασιστικό μακελειό της Ιταλίας. Κι όπως σημείωσε ένας φίλος στο facebook: «Κατά το δελτίο "ειδήσεων" της ΝΕΤ "ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΞΑΝΑΓΙΝΕΙ ΤΕΤΟΙΑΣ ΕΚΤΑΣΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΠΟ ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΑ".Προφανώς για τους "δημοσιογράφους" της ΝΕΤ, το μακελειό στον σιδηροδρομικό σταθμό της Μπολόνιας (Ιταλία) στις 2/8/1980 με 86 νεκρούς και 200 τραυματίες, έγινε προ Χριστού, στον Κρόνο, από τους Νεφελίμ...»

Όπως γράφει ο Piero Ignazi στο σημαντικό βιβλίο του Εxtreme Right in Europe (2006, Oxford, UK: Oxford University Press), το 1933 μια ομάδα Νορβηγών φασιστών δημιούργησε την «Εθνική Ένωση» (Nasjonal  Samling).  Ο αρχικός προσανατολισμός του ήταν καθαρά εθνικιστικός και αντικοινοβουλευτικός. Γρήγορα ο προσανατολισμός του άλλαξε προς την κατεύθυνση του εθνικοσοσιαλισμού και του αντισημιτισμού. Στις εκλογές του 1936 το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό καθώς μόνο το 1,8% των ψηφοφόρων τους ακολούθησε. Υπήρχαν βέβαια  ορισμένες περιφέρειες που τους έδωσαν 20%. Ακόμη και στη διάρκεια της κατοχής της χώρας από τους γερμανούς ναζιστές το κόμμα δεν έπαιξε σημαντικό ρόλο. Μόνο το 1943 έπαιξε ρόλο, όταν κατόπιν διαταγής των γερμανών ανέλαβε την πρωθυπουργία της «κυβέρνησης-μαριονέτας» ο αρχηγός του, ο διαβόητος Vidkun Quisling. Από τότε οι κατοχικές κυβερνήσεις όπου γης ονομάζονται «κυβερνήσεις Κουίσλινγκ». Η κομφορμιστική υποταγή ενός μεγάλου μέρος του πληθυσμού είχε ως αποτέλεσμα να διογκωθεί το κόμμα. Μεταξύ 1940-1943 ο αριθμός των μελών του ανήλθε σε 50.000. Αξιοσημείωτη είναι η ένταξη πολλών γυναικών στο κόμμα (πάνω από το 1/3 του συνόλου των μελών) και της νεολαίας (1/3 των μελών ήταν κάτω από 25). Μολονότι η χώρα γνώρισε την εμπειρία ενός μαζικού φασιστικού κόμματος δεν υπήρξε συνέχεια μεταπολεμικά με τη μορφή κόμματος νοσταλγών, όπως π.χ. στην Ιταλία.



Το 1973 εμφανίστηκε ένα προσωπικό «κινηματικό κόμμα» στα δεξιά του Συντηρητικού Κόμματος με ηγέτη έναν σκυλοεκτροφέα ονόματι Anders Lange που ονομάστηκε «Κόμμα του Anders Lange υπέρ μιας Μεγάλης Μείωσης των Φόρων, των Τελών και της Παρέμβασης του Δημοσίου» και που ήταν επηρεασμένο από την επιτυχία του ακροδεξιού Δανικού Προοδευτικού Κόμματος. Στις εκλογές του 1973 πήρε μέρος και κέρδισε 5% και 4 έδρες στη Βουλή. Το 1974 με τον αιφνίδιο θάνατό του το κόμμα έπεσε σε βαθύ τέλμα και διασπάστηκε με τον Carl Hagen να κερδίζει την οργάνωση και να την μετονομάζει σε Κόμμα Προόδου.  Χρειάστηκε πολύ καιρό ως το 1987 ώστε να φτάσει το 12,3% και να καταλάβει την τρίτη θέση στις τοπικές εκλογές. Στις βουλευτικές εκλογές του 1989 έφτασε στο 13%. Η εκλογική επιτυχία ακολουθήθηκε από οργανωτική επέκταση  καθώς τα μέλη ανήλθαν σε 16.874 το 1989 οργανωμένα σε 256 τοπικές οργανωτικές μονάδες. Το κόμμα απέκτησε κανονική λειτουργία με καταστατικό, όργανα και επικοινωνιακούς μηχανισμούς.





Το εκλογικό ποσοστό του έπεσε στο 6,3% στις εκλογές του 1993 κι έχασε τις μισές έδρες. Στη νέα διάσπαση τέσσερις από τους δέκα βουλευτές συγκρότησαν το εφήμερο Κόμμα Ελεύθερων Δημοκρατών. Το Κόμμα Προόδου επανέκαμψε αλλάζοντας την εκλογική του ατζέντα δίνοντας έμφαση στην υγεία και στα προβλήματα των ηλικιωμένων κατακτώντας ένα εντυπωσιακό 15,3% στις γενικές εκλογές και τη δεύτερη θέση στο κομματικό σύστημα.

Η διαρκής έστω και ασταθής άνοδος της ακροδεξιάς εξηγείται αν λάβουμε υπόψη μας τις ευρύτερες κοινωνικές και πολιτισμικές αλλαγές που έλαβαν την τελευταία τριακονταετία σε όλη την Ευρώπη αλλά και το γεγονός ότι είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα με μεγάλη παραγωγή πετρελαίου. Σταθμοί σε αυτή την άνοδο ήταν η μετατροπή της χώρας σε υπερκαταναλωτικό παράδεισο λόγω τη  αύξησης των τιμών του πετρελαίου, η περιθωριοποίηση του πρωτογενούς και του δευτερογενούς τομέα της οικονομίας και η απογείωση του τριτογενούς, η σύγκρουση για την είσοδο ή μη στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, η αύξηση των μεταναστών.

Στη δεκαετία του 1990 η ατζέντα του Κόμματος της Προόδου ήταν η εξής:

- ένα οικονομικό νεοφιλελεύθερο όραμα τύπου Θάτσερ (περικοπές κοινωνικών δαπανών και φόρων εισοδήματος) θέλοντας, όμως, διατήρηση των υψηλών στάνταρντς του κοινωνικού κράτους με περισσότερη αποτελεσματικότητα και λιγότερη γραφειοκρατία,

- αντίθεση στα προγράμματα βοήθειας στον τρίτο κόσμο και περιορισμός της εισόδου μεταναστών στη χώρα καθώς και αιτούντων ασύλου και αναγκαστική απέλασή τους, παρά την ολική αντίθεση της οργάνωσης νεολαίας του κόμματος,

- ένταξη στην ΕΟΚ παρά την εσωτερική αντίθεση του 1/3 των μελών που ψήφισαν εναντίον του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα του 1994,

- ανοιχτή αντίθεση στα φεμινιστικά αιτήματα, χωρίς, όμως, προβολή της επιστροφής στην παραδοσιακή ηθική (η νεολαία είχε αποφασίσει να αγωνιστή υπέρ της νομιμοποίηση των μαλακών ναρκωτικών),

 - Αυστηροποίηση του ποινικού κώδικα και επιβολή μεγαλύτερο κοινωνικού ελέγχου.

Όλα αυτά τα χρόνια, και με όλες τις αντιφάσεις , προβάλλεται ουσιαστικά ένα κόμμα που προωθεί έναν προνοιακό σωβινισμό, τον αντικρατισμό του νεοφιλελευθερισμού, το αντιμεταναστευτικό πνεύμα και κίνημα( χωρίς εμφανή εθνοκεντρισμό), τον κοινωνικό αυταρχισμό.    



Παράλληλα  με το Κόμμα Προόδου εμφανίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας κι άλλα ακροδεξιά κόμματα με μικρή επιτυχία. Το 2001 εμφανίστηκε το Νορβηγικό Κόμμα του Λαού που αποτελείτο από διαγραμμένους του Κόμματος Προόδου. Παρ’ ότι κατέβηκε σε όλες τις περιφέρειες δεν πήρε παρά μόνο 0,1% των ψήφων. Στις εκλογές του 2003 κατέβηκε μόνο σε μία. Μετά από αποτυχημένες προσπάθειες συγχώνευσης με κομματίδια όπως η Εθνική Συμμαχία και το Κόμμα της Πατρίδας περιορίστηκε στο αντιμεταναστευτικό ζήτημα και στην κατάδοση ανθρώπων που βοηθούν τους μετανάστες να εισέλθουν στη χώρα. Επίσης οι Νορβηγοί Πατριώτες ήταν ενεργοί στο δρόμο σε σταυροφορίες εναντίον του Ισλάμ στην Νορβηγία και αντιμετωπίστηκαν δυναμικά  από την SOS-Racism και τις οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς.

Οι τοπικές εκλογές έχουν προγραμματιστεί για τις 12 Σεπτεμβρίου. Οι δημοσκοπήσεις περιγράφουν μιαν άνοδο του Συντηρητικού Κόμματος, αλλά με τα τραγικά αυτά γεγονότα κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τη συνέχεια και την τύχη της κοκκινοπράσινης συμμαχίας που κυβερνά τη χώρα, δηλαδή το Εργατικό Κόμμα σε συμμαχία με το Σοσιαλιστικό Αριστερό Κόμμα και το Κόμμα του Κέντρου που είναι ουσιαστικά το οικολογικό κόμμα της Νορβηγίας.

Εργατικό Κόμμα 24.9%
Συν/τικό Κόμμα
 27.0%
Κόμμα Προόδου 16.9%
Κόμμα Κέντρου 7.5%
Χρ/δημ.
Κόμμα
 5.7%
Σοσιαλιστικό Αριστερό Κόμμα
5.2%
Φιλελεύθερο κόμμα
6.1%
Λοιπά Κόμματα
6.7%



Τα αντίστοιχα ποσοστά των εκλογών του 2007 ήταν τα εξής:

29.6%
19.3%
17.5%
8.0%
6.4%
6.2%
5.9%
7.1%



Τα ποσοστά των κοινοβουλευτικών εκλογών του 2009 που είχαν σοκάρει τη χώρα και την Ευρώπη είχαν ως εξής:

35,4%
17.2%
22,9%
6.2%
5,5%
6.2%
Αριστερό Κόμμα 3,9%
2,7%



ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ















Ζωή σαν πορτοκάλι






Ερμηνεία: Σοφία Αρβανίτη

Μουσική: Σπύρος Πάντζιος

Στίχοι: Σοφία Αρβανίτη



Νωχελικά θα τεντωθώ

κι όπως κοιμάσαι σε κοιτώ

σε ζητώ, σε φιλώ

κι όλο τον κόσμο αγαπώ

Κάτω απ' τον ήλιο το ζεστό

μια η ζωή σου τραγουδώ

το κορμί σου το γυμνό

απ' τον καφέ μου θα το πιω

Και αν γυρίσεις πάλι

ζωή σαν πορτοκάλι

δες αν το στύψεις τι θα μείνει

πιες κι ό,τι θέλει ας γίνει

Και αν γυρίσεις πάλι

φιλί σαν πορτοκάλι

ζωή που θέλει να μεθύσει

ασ' την και θα κυλήσει

Σαν το νεράκι θα σε πιω

πάνω σου τώρα θα λιαστώ

είσαι εσύ, ναι είσαι εσύ

αέρας για να ζω

Μες τον καθρέφτη σε κοιτώ

και το κεντρί σου το καυτό

δυνατό τρέχει υγρό

αθάνατο νερό



ΣΙΝΕΜΑ ΓΙ’ ΑΠΟΨΕ




Ιταλική ταινία σε σκηνοθεσία Ντίνο Ρίζι, Ετόρε Σκόλα, Μάριο Μονιτσέλι με τους: Βιτόριο Γκάσμαν, Αλμπέρτο Σόρντι, Ούγκο Τονιάτσι, Ορνέλα Μούτι, Γιώργο Βογιατζή



Σπονδυλωτές ιστορίες-πορτρέτα των εγωιστικών, ματαιόδοξων, κυνικών, άσπλαχνων και κάθε είδους «τεράτων» της ιταλικής καθημερινής ζωής.





Η κριτική του "α" από τον Χρήστο Μήτση

ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΤΕΡΑΤΑ



I NUOVI MOSTRI

Κωμωδία | 1977 | Έγχρ. | Διάρκεια: 115' | επανέκδοση



ΔΕΚΑΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΑ "ΤΕΡΑΤΑ", Ο ΝΤΙΝΟ ΡΙΖΙ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΜΑΡΙΟ ΜΟΝΙΤΣΕΛΙ ΚΑΙ ΕΤΟΡΕ ΣΚΟΛΑ ΝΑ ΞΑΝΑΚΟΙΤΑΞΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΤΩΝ '70S. ΑΝ ΚΑΙ (ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΑ) ΑΝΙΣΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ, ΤΑ ΣΚΕΤΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΥΝ ΜΙΑ ΠΙΚΡΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΟΠΟΥ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΩΣ ΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟΥ - Η ΠΟΝΗΡΟΤΕΡΟΥ. ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟΙ ΟΙ ΣΟΡΝΤΙ, ΓΚΑΣΜΑΝ ΚΑΙ ΤΟΝΙΑΤΣΙ, ΕΝΩ Η ΟΡΝΕΛΑ ΜΟΥΤΙ (Σ' ΕΝΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΜΑΛΙΣΤΑ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΒΟΓΙΑΤΖΗ) ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΗ ΑΠΟ ΠΟΤΕ.

Saturday, July 23, 2011

Στην “Εποχή” της Κυριακής - Κεντρικός τίτλος: “Ω, τι ωραίο πλιάτσικο”


Η εποxη 
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Γραφεiα: Ακαδημiας 62,  10679 Αθhνα
τηλ. 210-36 19 513 - 14,  Fax : 210- 36 19 610



Στην “Εποχή” της Κυριακής

Κεντρικός τίτλος: “Ω, τι ωραίο πλιάτσικο”

«Μια εκδήλωση κενή περιεχομένου η δεξίωση για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας», Δήλωση αντιστασιακών των περιόδου ’67-‘74

“ Η Δημοκρατία μας φέτος δεν εορτάζει”, επιστολή του ΣΥΡΙΖΑ στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας

«Μάνατζερς και καταναλωτές»: Το νέο όραμα για την ανώτατη εκπαίδευση», του Νικόλα Σεβαστάκη


ΠΟΛΙΤΙΚΗ


Σύνοδος Eurogroup:
·       «Η Ριζοσπαστική Αριστερά ανάχωμα στους ευρωαπατεώνες», του Αργ. Παναγόπουλου
·       “Αυξάνεται απαγορευτικά το κόστος διατήρησης της Ευρώπης”, του Σπύρου Λαπατσιώρα
·       «Τα σχέδια της Γερμανίας: Η Ελλάδα, πρώτυπο μοντέρνας αποικίας», του ανταποκριτή μας από το Βερολίνο Γιάν. Μπόμπου
·       Μίκαελ Σελχ: “Ευρωομόλογο μέσω δημόσιας ευρωπαϊκής τράπεζας”
·       «Ευρωαπατεώνες και ψεύτες» του Γραμματέα της Επανίδρυσης Πάολο Φερέρο
Α.Π. Θάνος: Ο “αναρχικός” τραπεζίτης

ΣΥΡΙΖΑ: “Ταχύτερα βήματα”
·       Ρεπορτάζ: Π. Εγγλέζος.
·       Η πολιτική απόφαση
·       Γράφουν επίσης: Α. Ρήγος και Ν. Τσιγώνιας

ΠΑΣΟΚ
• «Αναγκαία μια νέα μεταπολίτευση», του Στ. Κουτρουβίδη
• Νίνα Κασιμάτη, μέλος του ΕΣ του ΠΑΣΟΚ
• Βας. Ασημακόπουλος, μέλος της ΣΟ του «Ν. Αγωνιστή»


ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ-_ΕΡΓΑΣΙΑ

“Η απάνθρωπη εργασιακή εφεδρεία είναι ο προθάλαμος στην ανεργία”, του Δημήτρη Στρατούλη

«Η ΑΤΕ αφήνει χωρίς τραπεζική εξυπηρέτηση 100.000 αγρότες»,

«Επιχειρείται η κατάργηση του ΕΟΜΜΕΧ», του Δημ. Τροχαλάκη


ΔΙΕΘΝΗ

«Η σχέση της βρετανικής πολιτικής τάξης με το μεγιστάνα του Τύπου Μέρντοχ», του Κώστα Καραλή


ΣΟΜΑΛΙΑ: «Η μεγαλύτερη επισιτιστική κρίση τα τελευταία 60 χρόνια», της Ιωάν. Διαλεισμά

ΜΑΛΑΟΥΙ: 18 νεκροί και 45 τραυματίες στις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις

ΓΚΑΝΑ: «Συλλάβετε όλους τους άθεους και δαίμονες ομοφυλόφιλους», γράφει η Ιωάννα Διαλεισμά

Νορβηγία: «Ακροδεξιό αμόκ με πάνω από 100 νεκρούς», της Ιωάν. Δρόσου

Κύπρος: «Οι ευθύνες του Χριστόφια και το πολιτικό σκηνικό που διαμορφώθηκε», του διευθυντή της κυπριακής εφημερίδας «Πολίτης»

Γάζα: «Μας προειδοποίησαν να μην ξαναγυρίσουμε», μιλά ο Β. Πισσίας


ΚΟΙΝΩΝΙΑ

«ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΟΒΑ», της Σίσσυς Βωβού


«Η Γένοβα, οι πλατείες, η Αριστερά”, του Στρ. Κερσανίδη

Πυρήνες της Φωτιάς: «Ποινές εξόντωσης», της Ρ. Κοβάνη


ΤΟ ΘΕΜΑ

Νίκος Αθανασάκος: Έφυγε όπως  ήθελε.
Γράφουν οι Γιάννης Μπανιάς, Νίκος Καϊμάκης
Αποχαιρετώντας τον Νίκο: ΣΥΡΙΖΑ, ΑΚΟΑ, «Το Λιμάνι της Αγωνίας»


ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

«Το Θέατρο έχει αποδείξει σε περιόδους κρίσης τη δύναμή του», μιλά στη Μαρώ Τριανταφύλλου η θεατρολόγος Βαρβάρα Γεωργοπούλου

«Ο Δάσκαλος, ο Μητροπολίτης και ο Παπαδιαμάντης», της Μ. Θεοδοσοπούλου

Πάνος Τσίρος: «Φέρτε μου το κεφάλι της Μαρίας Κένσορα», γράφει ο Θ. Τσαλαπάτης


Εντός Εποχής

Επικίνδυνες σχέσεις: Η κρίση των κομμάτων και η ανάπτυξη των κοινωνικών κινημάτων, γράφουν οι Θανάσης Τσακίρης, Μιχάλης Ψημίτης, Χέρμπερτ Κίτσελτ


ΟΙ ΜΟΝΙΜΕΣ ΣΤΗΛΕΣ:

«Ξούθου και Μενάνδρου γωνία» του Κ. Κρεμμύδα
«Αφρόδιχτα της Αριστερής όχθης» του Γεράσιμου του Aλιέα
«Στα δίκτυα του κόσμου» του Δημήτρη Γκιβίση
«Ό,τι συμβεί στα πέριξ» της Γωγώς Παυλοπούλου
Η σελίδα της Θεσσαλονίκης
Μουσικές Προτάσεις από τη Λιάνα Μαλανδρενιώτη
Κινηματογράφος: Κριτική-Παρουσίαση από τον Στράτο Κερσανίδη
Ex libris: Βιβλιοκριτική από τη Μ. Θεοδοσοπούλου

Η Εποχή της Κυριακής, μέσα στα κινήματα, στην Αριστερά

--

Friday, July 22, 2011

Tsakthan Daily - 22 Ιουλίου 2011 - Μύθοι αριστερών (και όχι μόνο) Νο.1


Tsakthan Daily

22 Ιουλίου 2011



Μύθοι αριστερών (και όχι μόνο) Νο.1





Τις προάλλες για άλλη μια φορά βρέθηκα αντιμέτωπος με τους αιώνιους ελληνικούς αριστερούς μύθους τους οποίους ενστερνίζεται το μεγαλύτερο μέρος των ελλήνων είτε αυτοί είναι αριστεροί είτε κεντρώοι και δεξιοί. Έλεγαν κάποιοι φίλοι και φίλες (γενικώς αριστερών πεποιθήσεων και κινηματικών διαθέσεων) πως στην Ελλάδα ακόμα υπάρχει η ισχυρή ελληνική οικογένεια που προστατεύει τις αξίες μας και την πρόνοια (που το σύγχρονο πολιτικό σύστημα με τα Μνημόνια κατακρημνίζει), ενώ στο εξωτερικό δεν υπάρχουν κοινωνίες αλληλεγγύης, ότι δεν υπάρχει η γειτονιά, οι άνθρωποι είναι «ψυχροί» και πάει λέγοντας. Έτσι, χωρίς επιχειρήματα. Μόνο και μόνο επειδή είμαστε Έλληνες.



Ας πάμε πρώτα απ’ όλα στο μύθο της κοινωνίας αλληλεγγύης. Ως γνωστόν κανένας άνθρωπος δεν είναι νησί αλλά μέρος ενός αρχιπελάγους. Αλληλεγγύη είναι η ενσωμάτωση, και ο βαθμός και ο τύπος της, που πετυχαίνει μια κοινωνία ή μια ομάδα ανθρώπων με τους γείτονές της. Αναφέρεται, λοιπόν, στους δεσμούς στο εσωτερικό μιας κοινωνίας που συνδέουν ανθρώπους μεταξύ τους.  Τα είδη της αλληλεγγύης απασχόλησαν την κοινωνιολογία. Μια πρώτη εκτίμηση είναι ότι στις απλές κοινωνίες η αλληλεγγύη στηρίζεται στους δεσμούς συγγένειας και στις κοινές αξίες. Εκεί που έγινε μεγάλη θεωρητική σύγκρουση ήταν στις σύνθετες κοινωνίες.



Η πιο παλιά συζήτηση σε βάθος έγινε από τον Ibn Khaldun που όρισε την κοινωνική αλληλεγγύη («ασαμπίγια») δίνοντας έμφαση σε τρία χαρακτηριστικά στοιχεία, την ενότητα, την ομαδική συνείδηση και την κοινωνική συνοχή. Αρχικά η κοινωνική αλληλεγγύη σχετιζόταν με το πλαίσιο της φυλής και του κλαν και αργότερα στο πλαίσιο του σύγχρονου εθνικιστικού κινήματος. Η έννοια αυτή της αλληλεγγύης έχει πολλά κοινά στοιχεία με την άποψη του Εμίλ Ντυρκέμ για τη «μηχανική αλληλεγγύη». Ο Ντυρκέμ τόνισε ότι η μηχανική αλληλεγγύη είναι η μορφή συνοχής των πρωτόγονων και παραδοσιακών συστημάτων. Δίνεται έμφαση στην ομοιογένεια της ομάδας, στις ομοιότητες μεταξύ των ατόμων και στα κοινά ηθικά συναισθήματα που δένουν τα μέλη μεταξύ τους. Περιορίζεται το άτομο σε πολύ στενά πλαίσια και έχει ελάχιστες δυνατότητες ανάπτυξης της μοναδικότητάς του και της προσωπικής τους ταυτότητας. Η «οργανική αλληλεγγύη» στη σύγχρονη κοινωνία είναι προϊόν της εξάρτησης από την όξυνση των συμπληρωματικών διαφορών των ατομικών προσωπικοτήτων αλλά και των ομαδικών διαφορών στο πλαίσιο του συνόλου και της ρύθμισής τους. Στη σύγχρονη κοινωνία επομένως, υπάρχουν ποικίλα συμφέροντα και οπτικές γωνίες και προοπτικές που συνεπάγονται την ανάγκη διευθέτησής τους. Γι’ αυτό ο καταμερισμός της εργασίας έχει μεγάλη σημασία στις σύγχρονες κοινωνίες.



 Όταν οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν σε πρώτη φάση ένα κοινωνικό πρόβλημα που δεν μπορεί να βρει τη λύση του μέσω των καθιερωμένων πολιτικών διαύλων ενδέχεται να καταφύγουν –όχι όλοι- σε μορφές δράσης που χαρακτηρίζουν τα κοινωνικά κινήματα. Δεν παίζει ρόλο το αν είναι κανείς Έλληνας, Αμερικανός, Γερμανός, Αιγύπτιος ή Κινέζος για το αν θα κινητοποιηθεί ή όχι. Σημασία έχει η πολιτική κουλτούρα του συγκεκριμένου κοινωνικού σχηματισμού που, σε γενικές γραμμές, προσδιορίζει την ένταση και το βαθμό της κοινωνικής κινητοποίησης. Όμως, δεν γίνονται και όλα με αυτόματο τρόπο ούτε ο αυθορμητισμός είναι το χαρακτηριστικό στοιχείο του κοινωνικού κινήματος. Πάντα θα υπάρχει ένα μικρός πυρήνας ανθρώπων που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα παρεμβαίνει στις καθημερινές διεργασίες συντηρώντας τις βάσεις του κοινωνικού κινήματος και των δικτυώσεών του. Η κοινωνική αλληλεγγύη, λοιπόν, είναι ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του κοινωνικού κινήματος.



                                                                                    Συνεχίζεται……



ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ

















Η Αλίκη στην χώρα των γα**των

Μουσική/στίχοι/ερμηνεία: Σπύρος Γραμμένος
http://www.youtube.com/watch?v=_lTCtqQOKok



Από την χώρα των θαυμάτων η Αλίκη

Κατέβηκε μια βόλτα στην Θεσσαλονίκη

Δεν είχε φράγκο να νοικιάσει ένα σπίτι

Τράβαγε μόνη της ετούτο το μανίκι



Και την συλλάβανε μια μέρα δύο μπάτσοι

Σε ένα παγκάκι η καημένη είχε κάτσει

Μα δεν κατάλαβαν πως ήταν η Αλίκη

Και την συνέλαβαν σαν άστεγο αλήτη



Τότε τους είπε την δικιά της ιστορία

Προσπάθησε να ηρεμήσει τα θηρία

Ποτέ πιστέψανε οι μπάτσοι την αλή8εια

Νομίζανε πως τους πουλούσε παραμύθια



Και την κρατήσανε στο τμήμα δύο νύχτες

Με μια τσατσά και δύο τάχα διαρρήκτες

Ήρθαν την άλλη να την βγάλουν ευτυχώς

Δυο τραπουλόχαρτα και ένας ψιλός λαγός



Μα ο λαγός φορούσε πράσινα σταράκια

Έφαγε κάμποσες και είδε αστεράκια

Τα ίδια φόραγε ο παπουτσωμένος γάτος

Μα αυτουνού ήτανε πράσινος και ο πάτος



Τώρα η Αλίκη κάνει απεργία πείνας

Κάπου στο σύνταγμα στο κέντρο της Αθήνας

Μαζεύει φίλους κ φωνάζει στο λαό

Αλληλεγγύη βρε κουφάλες στον λαγό



ΣΙΝΕΜΑ ΓΙ’ ΑΠΟΨΕ



ΟΙ ΟΜΠΡΕΛΕΣ ΤΟΥ ΧΕΡΒΟΥΡΓΟΥ

LES PARAPLUIES DE CHERBOURG
Σινεφίλ | 1964 | Έγχρ. | Διάρκεια: 91' | επανέκδοση





Γαλλική ταινία σε σκηνοθεσία Ζακ Ντεμί με τους: Κατρίν Ντενέβ, Νίνο Καστελνουόβο, Μαρί Μισέλ, Αν Βερνόν

Η 17χρονη Ζενεβιέβ, κόρη μιας χήρας, ιδιοκτήτριας ενός χρεωμένου ομπρελάδικου, είναι ερωτευμένη με τον Γκι, νεαρό μηχανικό αυτοκινήτων. Όταν όμως εκείνος φεύγει για τον πόλεμο της Αλγερίας, τα ίχνη του χάνονται.

Η κριτική του "α" από τον Χρήστο Μήτση http://www.athinorama.gr/cinema/data/movies/?id=1000414

ΕΝΑ ΤΥΠΙΚΟ ΜΕΛΟΔΡΑΜΑ, ΑΝΑΛΑΦΡΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΒΑΘΙΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ, ΜΕ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΝΑ ΑΠΟΔΙΔΟΥΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΑ ΤΟΥΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥΣ. Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΜΙΣΕΛ ΛΕΓΚΡΑΝ ("ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΜΑΣ ΚΡΑΟΥΝ") ΑΠΟΓΕΙΩΝΕΙ ΤΙΣ ΠΟΛΥΧΡΩΜΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΟΥ ΖΑΚ ΝΤΕΜΙ, ΕΝΩ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΡΗΣ (ΚΑΙ ΝΤΟΥΜΠΛΑΡΙΣΜΕΝΗΣ) ΚΑΤΡΙΝ ΝΤΕΝΕΒ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΘΕΤΕΙ ΑΙΘΕΡΙΑ ΧΑΡΗ. Ο ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΟΛΩΝ ΣΥΝΘΕΤΕΙ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΩΝ '60S, Η ΟΠΟΙΑ ΒΡΑΒΕΥΤΗΚΕ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΥΣΟ ΦΟΙΝΙΚΑ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΩΝ ΚΑΙ ΑΠΕΣΠΑΣΕ ΠΕΝΤΕ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΟΣΚΑΡ.





ΜΑΞΙΜ

Βαγγέλης Γερμανός

1982



Σ' αρέσουν τα ρεμπέτικα
και πιο πολύ τα ξένα
μα τώρα δώσε προσοχή
μικράκι μου σε μένα

Εγώ δεν ξέρω μουσική
τραγούδια να σου γράψω
όμως μπορώ σε μια στροφή
τη μοίρα σου ν' αλλάξω

Φτάνει μόνο να θυμάσαι και το φιλμ
«Οι ομπρέλες του Χερβούργου»
στο Μαξίμ
«Οι ομπρέλες του Χερβούργου»
στο Μαξίμ

Στριφογυρίζεις και ρωτάς
και ψάχνεις την τροφή σου
Τα 'χεις χαλάσει μάτια μου
με τον προμηθευτή σου

Κλείσ' τα παράθυρα σφιχτά
τις πόρτες και τα φώτα
Έλα να ναυαγήσουμε
στον καναπέ σαν πρώτα

Φτάνει μόνο να θυμάσαι και το φιλμ
«Οι ομπρέλες του Χερβούργου»
στο Μαξίμ
«Οι ομπρέλες του Χερβούργου»
στο Μαξίμ


Κινηματογραφική Λέσχη Ηλιούπολης-ΤΕΤΑΡΤΗ 7/14/2022 Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ (ΝΤΟΜΑΝΓΚΤΣΙΝ ΓΕΟΤΖΑ)

 Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ (ΝΤΟΜΑΝΓΚΤΣΙΝ ΓΕΟΤΖΑ)                                                                    του Χονγκ Σανγκ-σου (ΝΟΤΙΑ ΚΟΡ...