Tuesday, June 07, 2011

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ- ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ - 24η ΘΕΡΙΝΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ 2011


ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ
24η ΘΕΡΙΝΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ 2011

ΚΑΘΕ ΤΡΙΤΗ ΣΤΙΣ 9.00 μ.μ ΚΑΙ ΣΤΙΣ 11.00 μ.μ
ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ «ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ»
                        (Λεωφ. Ειρήνης 50, Πλατεία Εθνικής Αντίστασης, Άνω Ηλιούπολη,
τηλ. 210 9919818, 210 9941199, 210 9914732,
ιστοσελίδα:WWW. klh.gr, e-mail:cineclubilioupolis@gmail.com)


ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ 2010
l ΤΕΤΑΡΤΗ 15/6/2011          45 ΤΕΤΡΑΓΩΝΙΚΑ
του Στράτου Τζίτζη (ΕΛΛΑΔΑ, 2010, έγχρωμη, 85΄)
Στη σημερινή εποχή της οικονομικής ανασφάλειας, με τους νέους να μην τολμούν να φύγουν από το πατρικό τους, μια νεαρή πωλήτρια, η Χριστίνα, αποφασίζει να φύγει από το δικό της και να πιάσει σπίτι μόνη, υπερβαίνοντας τις οικονομικές της δυνατότητες. Η υπέρβασή της αυτή θα την απομακρύνει από τον κόσμο που μέχρι τότε ήξερε και θα τη φέρει σε επαφή με έναν άλλον, πιο ευαισθητοποιημένο, όπως αυτόν που εκπροσωπεί ο προηγούμενος ενοικιαστής του σπιτιού, ο Φώτης, τον οποίο γνωρίζει από τα προσωπικά του αντικείμενα που άφησε εκεί.
Μετά το τέλος της πρώτης προβολής θα ακολουθήσει συζήτηση με το σκηνοθέτη της ταινίας Στράτο Τζίτζη και τους ηθοποιούς Έφη Λογγίνου και Γιώργο Γιαννόπουλο.

ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΤΙΚΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΚΑΙ ΠΑΡΩΔΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΟΝΤΙ ΠΑΪΘΟΝΣ
l ΤΡΙΤΗ 21/6/2011                ΤΟ ΑΔΕΛΦΑΤΟ ΤΩΝ ΙΠΠΟΤΩΝ ΤΗΣ ΕΛΕΕΙΝΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ                (MONTY PYTHON AND THE HOLY GRAIL)
των  Τέρι Τζόουνς και Τέρι Γκίλιαμ (ΒΡΕΤΑΝΙΑ, 1975, έγχρωμη, 91΄)  
Οι Μόντι Πάϊθονς με το σημαντικό έργο τους έχουν ήδη κατακτήσει μία από τις πρώτες θέσεις στο χώρο της κινηματογραφικής κωμωδίας. Σε αυτή την πρώτη κινηματογραφική τους ταινία παρωδούν το θρύλο της αναζήτησης του Άγιου Δισκοπότηρου από το Βασιλιά Αρθούρο και τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης.  Η κοινωνική αδικία, οι ιστορικοί μύθοι, το πολιτικό κατεστημένο, η θρησκεία είναι μερικοί από τους στόχους του καυστικού, γκροτέσκου και σουρεαλιστικού χιούμορ τους.       



              
l ΤΡΙΤΗ 28/6/2011                ΕΝΑΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΜΑ ΤΙ ΠΡΟΦΗΤΗΣ (MONTY PYTHON’S LIFE OF BRIAN)  
του Τέρι Τζόουνς (ΒΡΕΤΑΝΙΑ, 1979, έγχρωμη, 94΄)
Το ανατρεπτικό, βλάσφημο, καυστικό, παράλογο, μαύρο χιούμορ που χαρακτηρίζει την ευρηματική σάτιρα των Μόντι Πάιθονς, της εξαμελούς ομάδας των κωμικών από τη Βρετανία, έχει σφραγίσει ανεξίτηλα το χώρο της κινηματογραφικής κωμωδίας. Στη Ζωή του Μπράιαν (πρωτότυπος τίτλος της ταινίας) έχουμε να κάνουμε με την προσωπική ιστορία ενός ανθρώπου την εποχή του Χριστού, που συλλαμβάνεται και σταυρώνεται αντ’ αυτού. Μέσα από την καταγραφή των παθημάτων του Μπράιαν, ο Τέρι Τζόουνς διακωμωδεί από τις βιβλικές κινηματογραφικές παραγωγές μέχρι το μιούζικαλ.

ΚΛΑΣΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ
l ΤΡΙΤΗ 5/7/2011                  ΚΑΖΑΜΠΛΑΝΚΑ (CASABLANCA)
του
Mάικλ Κέρτιζ (ΗΠΑ, 1942, ασπρόμαυρη, 102΄)
Μια ξεχωριστή ταινία του κλασικού αφηγηματικού κινηματογράφου, ένα αρχετυπικό αισθηματικό δράμα κατασκοπείας με στοιχεία νουάρ. Δύο κορυφαίοι πρωταγωνιστές, οι Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ και Ίνγκριντ Μπέργκμαν, στους κεντρικούς ρόλους και πολλοί άλλοι σημαντικοί ηθοποιοί στους υπόλοιπους. Ένας φλογερός όσο και καταραμένος έρωτας με φόντο το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και την Αντίσταση ενάντια στο Ναζισμό.
l ΤΡΙΤΗ 12/7/2011                ΤΡΑΓΟΥΔΩΝΤΑΣ ΣΤΗ ΒΡΟΧΗ (SINGIN’ IN THE RAIN)
των Στάνλεϊ Ντόνεν και Τζιν Κέλι  (ΗΠΑ, 1952, έγχρωμη, 103΄)
Κορυφαίο μιούζικαλ της χρυσής εποχής του είδους, μία από τις καλύτερες ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου. Οι Στάνλεϊ Ντόνεν και Τζιν Κέλι με τις μοναδικής απόλαυσης σκηνές του φιλμ και τα αριστοτεχνικά μουσικοχορευτικά νούμερα περιγράφουν επακριβώς και παρουσιάζουν την αθέατη πλευρά της  «βιομηχανίας του ονείρου», της χολιγουντιανής κινηματογραφικής βιομηχανίας. Εκπληκτική στιλιστική ελευθερία και στιγμές καθαρού παραληρήματος. 
l ΤΡΙΤΗ  19/7/2011               ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ (CHARADE)
του Στάνλεϊ Ντόνεν (ΗΠΑ, 1963, έγχρωμη, 113΄)
Εξαιρετικό κινηματογραφικό μείγμα ρομαντικής κομεντί, θρίλερ αγωνίας και κοσμοπολίτικης περιπέτειας. Διαχρονική, άκρως διασκεδαστική ταινία, με απολαυστικές ερμηνείες των Όντρεϊ Χέμπορν και Κάρι Γκραντ και εξαιρετικά ντεκόρ, κοστούμια και μουσική. Η Χέμπορν είναι μια  Αμερικανίδα που πηγαίνει στο Παρίσι για να συναντήσει το σύζυγό της, αλλά μαθαίνει ότι αυτός δολοφονήθηκε, ενώ χάθηκαν και τα 250.000 δολάρια τα οποία είχε κλέψει.
l ΤΡΙΤΗ 26/7/2011                ΜΠΟΝΙ ΚΑΙ ΚΛΑΪΝΤ  (BONNIE AND CLYDE)
του Άρθουρ Πεν (ΗΠΑ, 1967, έγχρωμη, 111΄)

Μία από τις καλύτερες γκανγκστερικές ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου έντονα επηρεασμένη από το στιλ και τη νεανική ζωντάνια του γαλλικού Νέου Κύματος. Με ορισμένες ιστορικές ανακρίβειες, ο Άρθουρ Πεν παρουσιάζει τη δράση και το τραγικό τέλος του Κλάϊντ Μπάροου και της Μπόνι Πάρκερ, διάσημων ληστών τραπεζών της περιόδου της μεγάλης οικονομικής κρίσης της δεκαετίας του ’30, οι οποίοι εκείνη την εποχή υμνήθηκαν ως λαϊκοί ήρωες. Ο Γουόρεν Μπίτι και η Φέι Νταναγουέι ενσαρκώνουν εξαιρετικά το πρωταγωνιστικό ζευγάρι.
l ΤΡΙΤΗ 2/8/2011                  ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΑΝΓΚΟ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ (ULTIMO TANGO A PARIGI)
του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι (ΙΤΑΛΙΑ/ΓΑΛΛΙΑ, 1972, έγχρωμη, 129΄)
Η ταινία του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι αποτέλεσε την αρχή μιας τάσης στον ερωτικό κινηματογράφο που διαρκεί ως τις μέρες μας. Σε ένα μελαγχολικό φθινοπωρινό Παρίσι, ένας Αμερικανός σαρανταπεντάρης (Μάρλον Μπράντο) προσπαθεί να ξεπεράσει το θάνατο της γυναίκας του δημιουργώντας μια σχέση καθαρά σαρκική με μια άγνωστη νεαρή (Μαρία Σνάιντερ) σε ένα άδειο διαμέρισμα. Ο Μπράντο αποδίδει με μοναδικό τρόπο τα συναισθήματα του βρισκόμενου σε απόγνωση μεσήλικα πρωταγωνιστή.
ΧΡΥΣΟΣ ΦΟΙΝΙΚΑΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΝΩΝ 2010

l ΤΡΙΤΗ 9/8/2011                  Ο ΘΕΙΟΣ ΜΠΟΥΝΜΙ ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΖΩΕΣ ΤΟΥ   (ΛΟΥΓΚ ΜΠΟΥΝΜΙ ΡΑΛΕΟΥΚ ΤΣΑΤ)
του Απίτσατπονγκ Βιρασετάκουν (ΤΑΪΛΑΝΔΗ, 2010, έγχρωμη, 114΄)
Αριστουργηματική ταινία μαγικού ρεαλισμού και ποίησης, βραβευμένη με το Χρυσό Φοίνικα του περυσινού Φεστιβάλ Καννών. Ο θείος Μπούνμι, που υποφέρει από οξεία νεφρική ανεπάρκεια, επιλέγει να περάσει τις τελευταίες μέρες του στην εξοχή παρέα με αγαπημένους του ανθρώπους. Μυστικιστική ατμόσφαιρα και οι μόνιμες θεματικές του σκηνοθέτη, όπως η μεταμόρφωση, η μνήμη, η σχέση ανθρώπου και φύσης, τα όρια ονείρου και πραγματικότητας.
Ο ΠΟΙΗΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΑΣΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΕΜΙΧ ΚΑΠΛΑΝΟΓΛΟΥ
l ΤΡΙΤΗ 16/8/2011                ΑΥΓΟ (YUMURTA)
του Σεμίχ Καπλάνογλου (ΤΟΥΡΚΙΑ/ΕΛΛΑΔΑ, 2007, έγχρωμη, 97΄)
Η πρώτη ταινία της «Τριλογίας του Γιουσούφ» του Τούρκου σκηνοθέτη Σεμίχ Καπλάνογλου (η τριλογία συνεχίστηκε με την ταινία Γάλα, 2008 και ολοκληρώθηκε με την ταινία  Μέλι, 2010). Ένας τριανταπεντάχρονος ποιητής, ο Γιουσούφ, που ζει στην Κωνσταντινούπολη, επιστρέφει στο χωριό του, κοντά στη Σμύρνη, για την κηδεία της μητέρας του. Έχει χρόνια να επισκεφθεί το πατρικό του και δεν γνωρίζει ότι μια μακρινή συγγενής του , η νεαρή Αϊλά, ζούσε  μαζί με τη μητέρα του. Το αδυσώπητο πέρασμα του χρόνου και το εσωτερικό ταξίδι προς το αυθεντικό κυριαρχούν στην ταινία.
l ΤΡΙΤΗ 23/8/2011                MELI (BAL)
του Σεμίχ Καπλάνογλου (ΤΟΥΡΚΙΑ, 2010, έγχρωμη, 103΄)
Η τρίτη ταινία (Χρυσή Άρκτος στο Φεστιβάλ Βερολίνου 2010) της «Τριλογίας του Γιουσούφ» του Τούρκου σκηνοθέτη Σεμίχ Καπλάνογλου. Ο οκτάχρονος, με δυσκολία στην ανάγνωση, Γιουσούφ ζει με τους γονείς του σε μια απομονωμένη περιοχή της Τουρκίας. Καθημερινά συνοδεύει το μελισσοκόμο πατέρα του στη δουλειά παρατηρώντας τον που φτιάχνει κυψέλες. Λιτή δραματουργία, μεγάλης διάρκειας πλάνα, εσωτερικός ρυθμός, σε μια ελεγειακή, εικαστική, ποιητική κινηματογραφική δημιουργία πάνω στις βασικές αξίες της ζωής που χάνονται και στη φύση που καταστρέφεται. 

ΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

l ΤΡΙΤΗ 30/8/2011                ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΚΕΙ (TAMO I OVDE)
του Ντάρκο Λουνγκούλοφ (ΣΕΡΒΙΑ/ΓΕΡΜΑΝΙΑ/ΗΠΑ, 2008, έγχρωμη, 85΄)
Ημιαυτοβιογραφική η πρώτη ταινία του Σέρβου Ντάρκο Λουνγκούλοφ. Ο τίτλος της αναφέρεται στη Νέα Υόρκη και το Βελιγράδι. Δύο αλληλένδετες ιστορίες για την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής. Ο Ρόμπερτ, ένας μεσήλικας Νεοϋορκέζος μουσικός, που μένει άστεγος και πάσχει από κατάθλιψη, δέχεται να ταξιδέψει ως τη Σερβία, με σκοπό να παντρευτεί επί πληρωμή μια ντόπια, εξασφαλίζοντάς της ελεύθερη είσοδο στη χώρα του. Την ίδια στιγμή, ο Μπράνκο, ένας νεαρός Σέρβος μετανάστης, προσπαθεί να φέρει το κορίτσι του από τη Σερβία στις ΗΠΑ. 
l ΤΡΙΤΗ 6/9/2011                  Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΑΙ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗ ΓΩΝΙΑ (ΣΒΕΤΑΤ Ε ΓΚΟΛΙΑΜ Ι ΣΠΑΖΕΝΙΕ ΝΤΕΜΠΝΕ ΟΤΒΣΙΑΚΑΝΤΕ)
του Στέφαν Κομαντάρεφ (ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ/ΓΕΡΜΑΝΙΑ/ΟΥΓΓΑΡΙΑ/ΣΛΟΒΕΝΙΑ, 2008,  έγχρωμη, 105΄)
Η βαθιά ανθρώπινη ταινία του Στέφαν Κομαντάρεφ αποτελεί διασκευή του αυτοβιογραφικού μυθιστορήματος του Ιλίγια Τρογιάνου, που έγινε μπεστ σέλερ στη Βουλγαρία, και συμπεριλήφθηκε στις εννέα καλύτερες ταινίες για το Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας 2010. Έπειτα από ένα αυτοκινητικό ατύχημα ο Άλεξ δεν μπορεί να θυμηθεί ούτε το όνομά του. Για να μπορέσει να του επαναφέρει τη μνήμη, ο παππούς του ταξιδεύει στη Γερμανία, όπου ζει ο εγγονός του, προκειμένου να οργανώσει ένα ταξίδι στο παρελθόν για τον Άλεξ, ένα ταξίδι μνημών πίσω στη χώρα που γεννήθηκε και μεγάλωσε (Βουλγαρία). Εξαιρετική η ερμηνεία του Μίκι Μανόλοβιτς, ηθοποιού γνωστού από ταινίες του Εμίρ Κουστουρίτσα.     
l ΤΡΙΤΗ 13/9/2011                ΚΑΘΕ ΨΕΜΑ ΚΡΥΒΕΙ ΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ(KAWASAKIHO RUZE)
του Γιαν Χρέμπεκ (ΤΣΕΧΙΑ, 2009, έγχρωμη, 100’)
Η τελευταία ταινία του  Τσέχου σκηνοθέτη Γιαν Χρέμπεκ, που πριν από εννέα χρόνια είχε γυρίσει το εξαιρετικό φιλμ Παιχνίδια διχασμού και εγκυμοσύνης (υποψήφιο για Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας). Ο διακεκριμένος ψυχίατρος Πάβελ Γιόσεκ πρόκειται να τιμηθεί από την κυβέρνηση της Τσεχίας με το βραβείο «Μνήμη ενός έθνους» για το επιστημονικό έργο του και την προσφορά του στην πατρίδα. Όμως, όπως αποκαλύπτεται στη συνέχεια, το πραγματικό παρελθόν του ψυχιάτρου είναι διαφορετικό.
l ΤΡΙΤΗ 20/9/2011                ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ (INCENDIES)
του  Ντενί Βιλνέβ (ΚΑΝΑΔΑΣ/ΓΑΛΛΙΑ, 2010, έγχρωμη, 130΄)
Το πολύχρονο δράμα του παλαιστινιακού λαού αποκαλύπτεται ανάγλυφα σε αυτήν την ταινία του Καναδού σκηνοθέτη Ντενί Βιλνέβ. Ιστορικό δράμα και οικογενειακή τραγωδία διασταυρώνονται με δυναμισμό στο φιλμ, που αποτελεί διασκευή του ομότιτλου θεατρικού έργου του Γουαντζί Μουαουάντ. Ακολουθώντας την τελευταία επιθυμία της μητέρας τους, δύο αδέλφια επιχειρούν ένα επίπονο οδοιπορικό στη Μέση Ανατολή για να ερευνήσουν το οικογενειακό τους παρελθόν.




 

Η ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ συμπλήρωσε φέτος 23 χρόνια συνεχούς λειτουργίας. Η δραστηριότητά της όλο αυτό το διάστημα υπήρξε πλούσια και πολύπλευρη:
·         Προβολές ταινιών μεγάλου και μικρού μήκους από τον ελληνικό και παγκόσμιο κινηματογράφο.
·         Ειδικές προβολές – εκδηλώσεις
·         Σεμινάρια, μαθήματα, συζητήσεις, εκθέσεις.
·         Εκδόσεις, δημοσιεύσεις (Περιοδικό ΠΡΟΣΕΧΩΣ, ειδικά φυλλάδια, προγράμματα, κείμενα σε περιοδικά και εφημερίδες).

Οι προβολές της Λέσχης με το τέλος της θερινής περιόδου 2011 θα φτάσουν τις 1.411 (716 ταινίες μεγάλου μήκους και 695 μικρού). Οι ταινίες προέρχονται από 49 χώρες και καλύπτουν το διάστημα από το 1894 έως σήμερα.



ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ

23 ΧΡΟΝΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ

Tsakthan Daily - 7 Ιουνίου 2011 - Μάθε συνδικάλα γράμματα



Tsakthan Daily



7 Ιουνίου 2011



                         Μάθε συνδικάλα γράμματα


Πέρα από τα πολιτικά κόμματα που περνάνε κρίση διαρκείας πια, τα συνδικάτα
αντιμετωπίζουν και αυτά με τη σειρά τους τεράστιων διαστάσεων κρίση ενώ θα
έπρεπε σε τέτοιες στιγμές να είναι το καταφύγιο των εργαζομένων. Το
περασμένο Σάββατο η συγκέντρωση που διοργάνωσε η ΓΣΕΕ σε συνεργασία με την
ΑΔΕΔΥ ήταν για κλάματα. Εξαίρεση ήταν η παρουσία των επισφαλώς εργαζομένων
και των οργανώσεών τους (http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=281945 ).

Η κρίση εμπιστοσύνης των εργαζομένων προς τα συνδικάτα αρχίζει από παλιά.
Ήδη το 2000 η κοινωνική έρευνα έκρουε το καμπανάκι του κινδύνου για τη
συνδικαλιστική γραφειοκρατία και την κομματικοποιημένη ηγεσία της ΓΣΕΕ.
Παραθέτω παρακάτω ορισμένα στοιχεία μιας έρευνας της V-PRC την οποία
παρουσίασα στον ετήσιο τόμο της [«Συνδικάτα και εργασιακές σχέσεις. Από την
κρίση στην αποσυνδικαλικοποίηση» στο Βερναρδάκης Χ. (επ.) Η κοινή γνώμη
στην Ελλάδα 2004 - Εκλογές, Κόμματα, Ομάδες Συμφερόντων, Χώρος και
Κοινωνία. http://www.vprc.gr/article.php?id=163 ].

Τον Δεκέμβριο του 2000, το 65,6% δήλωσε ότι δεν ανήκει σε κανένα σωματείο
εργαζομένων, το 21,8% είναι μέλος σε σωματείο του επαγγελματικού κλάδου
του, το 8,2% ανήκει σε σωματείο της επιχείρησης όπου δουλεύει ή του χώρου
δουλειάς του, το 3,6% ανήκει και στα δύο ενώ δεν απάντησαν 0.9%. Τα
αντίστοιχα ποσοστά της έρευνας του 1995 ήταν: 64,6%, 16,4%, 13,2%, 3,6% και
0%.

Απ’ όσους δεν ανήκουν σε σωματείο ζητήθηκε να δηλώσουν τους λόγους για τους
οποίους δεν εγγράφονται. Οι απαντήσεις έχουν ως εξής: 28,8% «αρνητικές
απόψεις για το συνδικαλισμό», 16,1% «δεν υπάρχει», 8,7% «δεν είχα
προβλήματα / δεν έτυχε», 5,2% «δεν έχω ενημέρωση», 4,4% «δεν έχω χρόνο»,
3,9% «δεν έχω εμπιστοσύνη», 2,9% «δεν ασχολούμαι με τα κοινά», 1,9% «αλλάζω
δουλειές», 1,2% «δεν το επιτρέπει η δουλειά μου», 1% «κομματικοποίηση»,. 1%
«Άλλο», 25% «δεν γνωρίζω/δεν απαντώ».

Η επόμενη ερώτηση ήταν «το να δημιουργηθεί στο άμεσο μέλλον στη δουλειά
σας, ή στον κλάδο της δουλειάς σας σωματείο/σύλλογος των εργαζομένων είναι
κάτι που θα το χαρακτηρίζατε». Οι απαντήσεις ήταν οι εξής: «Μάλλον Ναι»
54,5% απαραίτητο/αναγκαίο, 48,4% αποτελεσματικό, 39,5% ρεαλιστικό/εφικτό,
23,5% μοντέρνο, 20,2% αδιάφορο, έναντι «Μάλλον Όχι» 56% Αδιάφορο, 49,2%
μοντέρνο, 33,1% ρεαλιστικό/εφικτό, 22,8% αποτελεσματικό, 20,4%
απαραίτητο/αναγκαίο.

Στο ερώτημα «Το να δημιουργηθεί στο άμεσο μέλλον στη δουλειά σας, ή στον
κλάδο της δουλειάς σας σωματείο/σύλλογος των εργαζομένων είναι κάτι που θα
το χαρακτηρίζατε», οι απαντήσεις από άνεργους και αλλοδαπούς είχαν ως εξής:
οι Άνεργοι θεωρούν σε ποσοστό 65,9% απαραίτητο το σωματείο έναντι 54,1% των
αλλοδαπών, ενώ αποτελεσματικό το θεωρούν οι άνεργοι κατά 76,2% και οι
αλλοδαποί κατά 57,1%.

Από το σύνολο των ερωτηθέντων το 84,9
% θεωρεί απαραίτητα τα συνδικάτα, το 11,9% δεν τα θεωρεί απαραίτητα ενώ το
3,2% δεν γνώριζε ή δεν απάντησε.

Η επόμενη ενότητα ερωτήσεων αφορά τη ΓΣΕΕ. «Το τελευταίο διάστημα έχετε
δει, ή ακούσει κάτι στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο, ή στις εφημερίδες,
σχετικά με την                                ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΤΩΝ
ΕΛΛΑΔΑΣ (ΓΣΕΕ);(Δεκέμβριος 2000)». Οι απαντήσεις στη συγκεκριμένη ερώτηση
είχαν ως εξής: 53,7% ΝΑΙ, 44,5% ΟΧΙ, 1,8% Δεν γνωρίζω/Δεν απαντώ. «Το
τελευταίο διάστημα έχετε δει, ή ακούσει κάτι στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο,
ή στις εφημερίδες, σχετικά με την                                ΓΕΝΙΚΗ
ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ (ΓΣΕΕ);» Στη συγκεκριμένη ερώτηση οι
απαντήσεις τον Δεκέμβριο 2000 είχαν ως εξής: 71,1% ΟΧΙ, 27,5% ΝΑΙ, 1,4% Δεν
γνωρίζω/Δεν απαντώ. Οι αντίστοιχες απαντήσεις τον Ιούνιο 2000 είχαν ως
εξής: 53,7% ΝΑΙ, 44,5% ΟΧΙ, 1,8% ΔΓ/ΔΑ. «Τι εντύπωση σας έκανε αυτό που
διαβάσατε ή είδατε για τη ΓΣΕΕ; (Δεκέμβριος 2000). Οι απαντήσεις στο
συγκεκριμένο ερώτημα είχαν ως εξής: 44,9% γενικά θετική, 28,3% γενικά
αρνητική, 23,9% ούτε θετική ούτε αρνητική, ενώ 2,9% δεν γνώριζαν ή δεν
απάντησαν. Οι αντίστοιχες απαντήσεις τον Ιούνιο 2000 είχαν ως εξής: 40,4%
γενικά θετική, 33,3% ούτε θετική ούτε αρνητική, 22,5% γενικά αρνητική, ενώ
3,8% δεν γνώριζε ή δεν απάντησε.

Στο ερώτημα «Γνωρίζετε, ποιος είναι σήμερα ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ;» οι
ερωτώμενοι απάντησαν ως ακολούθως: Ναι, ο κ. Χρήστος Πολυζωγόπουλος, 32,1%
Δεκέμβριος 2000 (15% Ιούνιος 2000)? Ναι (λάθος απάντηση), 4,3% Δεκέμβριος
2000 (3,3% Ιούνιος 2000)? Όχι, δεν γνωρίζω, 62,6% Δεκέμβριος 2000 (80,3%
Ιούνιος 2000)? ΔΑ 1% Δεκέμβριος 2000 (1,4% Ιούνιος 2000).

Ως προς την προώθηση των συμφερόντων των εργαζομένων τα συνδικάτα
θεωρούνται οι πιο ικανοί φορείς (60,6%) ενώ τα κόμματα αποδεικνύονται
αναποτελεσματικά (7,4%).

Η επόμενη ενότητα ερωτήσεων αφορά τις συνθήκες και τους όρους εργασίας. Η
πρώτη ερώτηση σ’ αυτή την ενότητα είναι η εξής: «Όταν σκέφτεστε την
προσωπική και επαγγελματική σας κατάσταση στο μέλλον πόσο εξασφαλισμένοι
αισθάνεστε;». Οι απαντήσεις ήταν οι ακόλουθες:32,4% αρκετά εξασφαλισμένοι,
27,4% λίγο εξασφαλισμένοι, 27,1% καθόλου εξασφαλισμένοι, 10.
,6% πολύ εξασφαλισμένοι, ενώ 2,5% δεν γνώριζαν ή δεν απάντησαν.

Στην ίδια σειρά ερωτημάτων σχετικά με τα εργασιακά προβλήματα εντάσσεται το
θέμα του μέσου εβδομαδιαίου ωραρίου εργασίας. Οι απαντήσεις (στο σύνολο του
δείγματος έχουν ως εξής: ο μέσος όρος συνολικού χρόνου εργασίας από Δευτέρα
ως Παρασκευή είναι 42 ώρες, ενώ ο μέσος όρος εργασίας για όσους εργάζονται
τα Σαββατοκύριακα είναι 11 ώρες. Το επόμενο ερώτημα ήταν το εξής: «Πόσες
ώρες εργάζεστε (εργαζόσασταν/άνεργος) συνολικά την εβδομάδα;» Οι απαντήσεις
ήταν οι ακόλουθες (κατά κατηγορία εργαζομένων)
: 44,8 ώρες «Άνεργοι (στην προηγούμενη δουλειά τους)», 43,6 ώρες «Ιδιωτικοί
Υπάλληλοι», 40,3 ώρες «Αλλοδαποί εργαζόμενοι» στην Ελλάδα» 39,1 ώρες
«ΔΕΚΟ / Ευρύτερου Δ.Τ.», 36,6 ώρες Δημόσιοι υπάλληλοι. Στο ερώτημα «Πόσες
ώρες εργάζεστε (εργαζόσασταν/άνεργος) συνολικά την εβδομάδα;» οι απαντήσεις
ήταν οι εξής (κατά κλάδο απασχόλησης):
48 ώρες «Επικοινωνίες, μεταφορές, αποθηκεύσεις (Θ)», 44,3 ώρες «Ορυχεία,
λατομεία, μεταλλεία (Γ)», 44,3 «Εμπόριο (Ζ)», 44,1 ώρες «Βιομηχανία,
βιοτεχνία (Δ)», 44,1 ώρες Άλλες Υπηρεσίες, 43 ώρες «Εστιατόρια-Ξενοδοχεία
(Ξ)», 42,1 ώρες «Οικοδομή, κατασκευές, δημ. έργα (ΣΤ)», 40,9 ώρες
«Τράπεζες, ασφαλ. ή διαφημ. Εταιρείες (Ι)», 40,4 ώρες «Δημόσια Διοίκηση
(Λ)», 40,2 ώρες «Παροχή υπηρεσιών», 40 ώρες «Ενέργεια, ύδρευση (Ε)», 39,3
ώρες «Υγεία-Πρόνοια (Ν)», 30,5 ώρες «Εκπαίδευση (Μ)»

Στην ερώτηση «Εργάζεσθε (εργαζόσασταν) αργίες ή Σαββατοκύριακα;) οι
απαντήσεις στο σύνολο του δείγματος ήταν: 40,8% ποτέ, 37,8% συχνά, 12,8%
κάποιες φορές, 8,6% σπάνια. Στο ερώτημα «Το ωράριο στο οποίο δουλεύετε
(δουλεύατε) είναι συνεχές, ή διακεκομμένο;» οι απαντήσεις είχαν ως εξής:
82,0% συνεχές έναντι 18% διακεκομμένου.  Στο ερώτημα «Το ωράριο στο οποίο
δουλεύετε (δουλεύατε) είναι σταθερό, ελαστικό, ή ελεύθερο;» οι απαντήσεις
ήταν οι εξής: 76% σταθερό, 9,8% ελαστικό, 9,7% ελεύθερο, 4,1% εξαρτάται από
το φόρτο εργασίας/κατόπιν συμφωνίας, ενώ 0,3% δεν γνώριζαν ή δεν απάντησαν.

Στο ερώτημα «Ποιος είναι ο κατάλληλος τρόπος για την αντιμετώπιση των
εργασιακών προβλημάτων;» οι απαντήσεις είχαν ως εξής (Δεκέμβριος 2000):
59,7% «Ο διάλογος εργοδοτών/εργαζομένων» (έναντι 60,9% τον Ιούνιο 2000 και
64,8% το 1995), 15,9% «Οι παρεμβάσεις των κυβερνήσεων με νόμους» (έναντι
22,9% τον Ιούνιο 2000 και 6,6% το 1995), 15,8% «Η κινητοποίηση των
συνδικαλιστικών οργανώσεων» (έναντι 8,8% τον Ιούνιο 2000 και 20% το 1995),
5,7% «Η προσφυγή στη δικαιοσύνη» (έναντι 4,5% τον Ιούνιο 2000 και 5,6% το
1995), ενώ 3% δεν γνώριζε ή δεν απάντησε (έναντι 3% τον Ιούνιο 2000 και 0%
το 1995).

Στην ερώτηση σχετικά με τη σχέση ανάμεσα στα συμφέροντα των εργοδοτών και
των εργαζομένων, οι απαντήσεις είχαν ως εξής: 39,4% διαφορετικά (έναντι
3,2% τον Ιούνιο 2000 και 37,7% το 1995), 35,7% αντίθετα (έναντι 34,7% τον
Ιούνιο 2000 και 42,8% το 1995), 12,1% κοινά (έναντι 13,4% τον Ιούνιο 2000
και 7,8% το 1995), 11,5% παρόμοια (έναντι 12,8% τον Ιούνιο 2000 και 10,4%
το 1995), ενώ 1,3% δεν γνώριζε ή δεν απάντησε (έναντι 1,9% τον Ιούνιο 2000
και 0% το 1995).


ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ
http://tsakiris.snn.gr
http://tsakthan.blogspot.com
http://tsakthan.wordpress.com
http://antiracistes.wordpress.com
http://homoecologicus.wordpress.com
http://leftypedia.wordpress.com
http://greekunions.wordpress.com
http://workingreece.wordpress.com
http://femininmasculin.wordpress.com
http://ilioupoli.wordpress.com
http://homopolitics.wordpress.com
http://politicalperson.wordpress.com
http://cantpaydontpay.wordpress.com
http://pringkipessa.wordpress.com
http://adotoe.wordpress.com
http://easpemporiki.wordpress.com
http://www.easp.gr



ΚραΜητσιάς Μανώλης
Μουσική/Στίχοι: Κηλαηδόνης Λουκιανός/Γκάτσος Νίκος

Χρόνια μαύρα και πικρά
γίναμε άνω κάτω
τα κοράκια κάνουν κρα
μες στο συνδικάτο

Άλλοι λένε για λαούς
άλλοι για πατρίδες
και τους έχουν σαν θεούς
οι εφημερίδες

Όμως έφτασε η στιγμή
όλα να λυθούνε
κι αν δε δείξουμε πυγμή
θα μας καταπιούνε

Κοίταξε να στηριχτείς
στις δικές σου πλάτες
και ποτέ σου μη δεχτείς
φίλους και προστάτες

Άλλοι με μαλαγανιά
άλλοι με το ψέμα
σου τραβάνε δαγκωνιά
να σου πιουν το αίμα

Όμως έφτασε η στιγμή
όλα να λυθούνε
κι αν δε δείξουμε πυγμή
θα μας καταπιούνε



ΣΙΝΕΜΑ ΓΙ’ ΑΠΟΨΕ


ΜΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
Κωμωδία | 1981 | Έγχρ. | Διάρκεια: 96' |


Ελληνική ταινία σε σκηνοθεσία Θ. Μαραγκός με τους: Βασίλη Διαμαντόπουλο,
Αννα Μαντζουράνη, Νίκο Καλογερόπουλο, Κώστα Τσάκωνα
Σ’ ένα χωριό της Αρκαδίας λίγο μετά τη Μεταπολίτευση, ένα μνημείο πεσόντων
της Κατοχής φέρνει σε σύγκρουση ένα συντηρητικό δάσκαλο με τη γυναίκα και
τους δυο του γιους.
Η κριτική του "α" από τον Χρήστο Μήτση
http://www.athinorama.gr/cinema/data/movies/?id=1001165
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ, ΛΑΪΚΗ ΚΑΙ ΑΜΕΣΗ ΣΑΤΙΡΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, Η ΟΠΟΙΑ
ΓΝΩΡΙΣΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ. ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΜΕΝΗ ΔΙΕΚΠΕΡΑΙΩΤΙΚΑ, ΣΗΜΕΡΑ
ΜΟΙΑΖΕΙ ΑΡΚΕΤΑ ΑΠΛΟΪΚΗ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΝΑ ΗΤΑΝ ΕΝΤΕΛΩΣ ΞΕΠΕΡΑΣΜΕΝΗ, ΑΝ ΔΕΝ ΔΙΕΘΕΤΕ
ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΕΣ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ.


Και η διάσημη ατάκα του Κώστα Τσάκωνα:
http://www.youtube.com/watch?v=JCdUQh_2vgY

Monday, June 06, 2011

Tsakthan Daily - 6 Ιουνίου 2011 - Περιβάλλον και Ισότητα Νο.2


Tsakthan Daily

6 Ιουνίου 2011


Περιβάλλον και Ισότητα Νο.2

Στη Βόρεια Αμερική η ενασχόληση με το περιβάλλον και τα προβλήματα της προστασίας του από την ανάπτυξη της αστυφιλίας και της καπιταλιστικής εκβιομηχάνισης χρονολογείται από τον 19ο αιώνα.[1] Το περιβάλλον ως διακύβευμα έχει παίξει ρόλο τόσο σε πολιτικό και εκλογικό επίπεδο όσο και στην ανάπτυξη κοινωνικών αγώνων.[2]

Τι εννοούμε, όμως, με τον όρο «διακύβευμα»; Πώς διαμορφώνεται η πολιτική ημερήσια διάταξη (ατζέντα); «Ως ημερήσια διάταξη (ατζέντα), ορίζεται το σύνολο των προβλημάτων που θεωρούνται ότι απαιτούν δημόσια συζήτηση ή ακόμη την παρέμβαση της πολιτικής εξουσίας»[3] Το πολιτικό σύστημα αποτελεί υποσύστημα του κοινωνικού συστήματος, που επικοινωνεί με το γενικό σύστημα της κοινωνικής δράσης και μέσω αυτού με το αρχικό εξωτερικό περιβάλλον του κοινωνικού συστήματος. Η έννοια του αιτήματος κατέχει κεντρική θέση γιατί είναι, τρόπον τινά, η «πρώτη ύλη» των εισροών του πολιτικού συστήματος που τις μετατρέπει σε εκροές, δηλαδή σε αποφάσεις των κοινοβουλίων, των κυβερνήσεων και της κρατικής μηχανής. Αυτή όμως η θεωρία για το πολιτικό σύστημα αδυνατεί να διεισδύσουν στις σχέσεις ανάμεσα στα διάφορα επίπεδα της πραγματικότητας και να περιγράψει τις λειτουργίες στο εσωτερικό του πολιτικού συστήματος, τους τρόπους σύνδεσης των διαφοροποιημένων μερών του, τους τόπους άρθρωσης των γεγονότων στο εσωτερικό του με τις δυνάμεις που δρουν στα όρια εντός κι εκτός του συστήματος αυτού και των μεταξύ τους συνδετικών αρμών. Έτσι, διακρίνουμε δυο είδη πολιτικής ατζέντα: τη δημόσια (ή συστημική) ατζέντα και τη θεσμική (ή κυβερνητική ή επίσημη) ατζέντα. Η διάκριση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική, γιατί μας επιτρέπει να εστιάσουμε εκεί ακριβώς όπου εμφανίζεται η πολιτική αντιπαράθεση και τα κοινωνικά ζητήματα μετατρέπονται και αναβαθμίζονται σε πολιτικά "διακυβεύματα".[4] Ένα κοινωνικό πρόβλημα μεταβάλλεται σε πολιτικό διακύβευμα όταν γύρω από αυτό συγκρούονται δυο ή και περισσότερες ομάδες και η σύγκρουση αναφέρεται στα ουσιαστικά ή στα διαδικαστικά ζητήματα που συνδέονται με την κατανομή πόρων ή θέσεων. Αυτή η σύγκρουση λαμβάνει χώρα συνήθως κατά τη συγκρότηση της ημερήσιας διάταξης του πολιτικού (δια)λόγου ή και αντιπαράθεσης. Ένα θέμα πρώτα εγγράφεται σ’ αυτήν και κατόπιν στη θεσμική ατζέντα, δίχως βέβαια και να αποκλείεται η άμεση εγγραφή του στη θεσμική. Η δομή της θεσμικής ατζέντας εκφράζει στην ουσία τα θεσμικά και δομικά εμπόδια και τη γενικότερη προδιάθεση του πολιτικού συστήματος απέναντι σε κάποιου τύπου προβλήματα και τα οποία εμπόδια σχετίζονται  με την άνιση ικανότητα πρόσβασης των ατόμων ή ομάδων σ’ αυτό. Στη διαδικασία προώθησης των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης στους θεσμούς, εκτός από τα ίδια τα μέλη της κρατικής εξουσίας και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, σημαντικός είναι ο ρόλος των πολιτικών κομμάτων, των ομάδων πίεσης ή ομάδων συμφερόντων, των κινήσεων πολιτών για την προώθηση του όποιου κοινωνικού ζητήματος.

Η προσοχή που δίνει το κοινό στα περιβαλλοντικά θέματα στη Βόρεια Αμερική και στην Ευρώπη την τελευταία τριακονταετία αυξήθηκε αισθητά. Η ποιότητα του αέρα και των υδάτων, η διατήρηση των χώρων που αποτελούν φυσικές εστίες των έμβιων όντων, η οικολογική βιωσιμότητα και η διατήρηση των πόρων και η διαδικασία εναλλακτικών πηγών ενέργειας αποτέλεσαν ιδιαίτερα θέματα προσέλκυσης ενδιαφέροντος εκ μέρους των πολιτών. Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις αυξήθηκαν και μεγεθύνθηκαν παρ’ ότι κατά καιρούς σημειωνόταν μείωση του ενδιαφέροντος της κοινής γνώμης για τα περιβαλλοντικά θέματα.[5] Από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης ξαναστρέφεται στα περιβαλλοντικά θέματα έχοντας ευαισθητοποιηθεί λόγω της εμπειρίας των καταστροφών στα πυρηνικά εργοστάσια Three Mile Island (ΗΠΑ, 1979) καιChernobyl (ΕΣΣΔ, 1986).[6] Στη διάρκεια αυτών των χρόνων σημειώθηκε σύγκρουση ανάμεσα στην άποψη που πρόκρινε τη διεκδίκηση της κοινωνικής ισότητας και στην άποψη ότι το περιβάλλον πρέπει να είναι πρώτο στην πολιτική ατζέντα ειδικά όσον αφορά τον προοδευτικό πολιτικό χώρο. Αυτή η σύγκρουση είχε σημαντικές επιπτώσεις στην πολιτική της εργατικής τάξης.[7]  
,
Συνεχίζεται…



ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ



ΜΕΛΙΣΣΑΚΙ
Τραγούδι: Νένα Βενετσάνου
Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Νένα Βενετσάνου


Από τους χρόνους τους παλιούς τό 'χω βαθύ μεράκι
να βγω στις πέρα θάλασσες να βρω το μαγισσάκι

Τ' άπιαστο σαν αερικό στην εμορφιά του Μάης
που αν κάνεις να τον μυριστείς αλίμονό σου εκάεις

Έβγα έβγα μαγισσάκι χτύπα χτύπα το ραβδάκι
ντο και ρε και μι και φα μες στα ροζ τα σύννεφα

Τι ζουμπούλια και τι κρίνα τι και τούτα τι κι εκείνα
ντο και ρε και φα και μι φούχτα μου και δύναμη

Ποιος θα μου δώκει δύναμη κι ένα μακρύ καμάκι
να βγω στις πέρα θάλασσες να βρω το μαγισσάκι

Που 'ναι σπηλιά του ο ουρανός άγγελος η μαμά του
κι αφρός το φουστανάκι του στην άκρια του κυμάτου

Χτύπα χτύπα το ραβδάκι γίνε το νερό στ' αυλάκι
φα και ρε και μι και ντο μες στο μπλε το ξάγναντο

Τα παπιά και τα βαπόρια παν μαζί και πάνε χώρια
έξι τέσσερα κι οχτώ γούρι μου και φυλαχτό

Ανοίξτε πύλες κι εκκλησιές ν' ανάψω ένα κεράκι
να κάνει θαύμα στα κρυφά για με το μαγισσάκι

Που να κοιμάμαι ξυπνητός να τρέχω ξαπλωμένος
και να με λεν χωρίς καρδιά μα να 'μαι ερωτευμένος

Έβγα έβγα μαγισσάκι χτύπα χτύπα το ραβδάκι
ντο και ρε και μι και φα μες στα ροζ τα σύννεφα

Τα παπιά και τα βαπόρια παν μαζί και πάνε χώρια
έξι τέσσερα κι οχτώ γούρι μου και φυλαχτό



ΣΙΝΕΜΑ ΓΙ’ ΑΠΟΨΕ

Αν δεν καταφέρετε να είστε  στις 7 το βράδυ στην Πλατεία Συντάγματος για τη συζήτηση και τη συνέλευση, μπορείτε να δείτε την ταινία “Dreams” του Ακίρα Κουροσάβα.


Η Κινηματογραφική Λέσχη Χαιδαρίου τη Δευτέρα στις 6/6/2011 και ώρα 20.30 μμ προβάλλει την ταινία του Ακίρα Κουροσάβα "ΟΝΕΙΡΑ". Η προβολή θα γίνει στο μπαρ CUTTY SARK (Στρατηγού Καραισκάκη 55, στον πρώτο όροφο, τηλ. 210 5817199) και η είσοδος θα είναι ελεύθερη. Η εξαιρετική αυτή ταινία του Κουροσάβα επανήλθε με δραματικό τρόπο στην επικαιρότητα μετά από το πυρηνικό ατύχημα στη Φουκοσίμα! Αποδείχθηκε προφητική ως προς την ύπουλη απειλή της ραδιενέργειας. Όταν είχε πρωτοπαρουσιαστεί το 1990 σε αίθουσες της Ιαπωνίας, δεν είχε συγκινήσει το κοινό. Ωστόσο 21 χρόνια μετά το σενάριο είναι σαν να επαναλαμβάνεται, αυτή τη φορά όχι σε κάποια αίθουσα αλλά στην πραγματικότητα.
Περισσότερα για την ταινία στον παρακάτω σύνδεσμο



[1]  Kuzmiak D. T. (1991) “The American Environmental Movement” The Geographical Journal, Vol. 157, No. 3 (Nov), σελ. 265-278 Blackwell Publishers
[2] Paehlke R. and Vaillancourt Rosenau P. (1993) “Environment/equity: Tensions in North American Politics.” Policy Studies Journal, 21, 4 σελ. 672-686.
[3]Ορισμός του Padioleau J.G., 1982, L’ Etat au concret, Paris, PUF, σελ.25 (μτφ. από την  Σπανού Καλ 1995, «Οι απαρχές της περιβαλλοντικής πολιτικής στην Ελλάδα. Η δυναμική της πολιτικο-διοικητικής ατζέντας στη διάρκεια της δικτατορίας» στο Σπανού Κ. (επιμ.), Κοινωνικές πολιτικές και κρατικές πολιτικές, Αθήνα, Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, σ.σ. 223 – 86 )
[4] Cobb W. R., C D. Elder, 1983, Participation in American politics. The dynamics of Agenda-building. Baltimore/ Londres, Johns Hopkins University Press
[5] James A. Tober (1989) Wildlife and the public interest: nonprofit organizations and federal wildlife policy.  New York, NY Praeger
[7] Brian K. Obach (2004) Labor and the Environmental Movement:The Quest for Common Ground   Cambridge, MA: MIT Press

Sunday, June 05, 2011

Στη Σαουδική Αραβία ο Σάλεχ, πτώση του καθεστώτος γιορτάζουν οι πολίτες


Στη Σαουδική Αραβία ο Σάλεχ, πτώση του καθεστώτος γιορτάζουν οι πολίτες

είδηση από www.tvxs.gr 

     Στη Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας, διακομίσθηκε ο τραυματισμένος πρόεδρος της Υεμένης Αλί Αμπντάλα Σάλεχ, το βράδυ του Σαββάτου, σύμφωνα με τα τηλεοπτικά δίκτυα Αλ Τζαζίρα και Αλ Αραμπίγια και κυβερνητικές πηγές. Παράλληλα, οι «νέοι της επανάστασης» στην Υεμένη γιορτάζουν στη Σαναά την πτώση του καθεστώτος.
     Την άφιξη του προέδρου της Υεμένης στη Σαουδική Αραβία, ο οποίος τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια βομβαρδισμού της κατοικίας του στη Σαναά, επιβεβαίωσε κυβερνητική πηγή. Ο Σάλεχ έφτασε με σαουδαραβικό ιατρικό αεροσκάφος στο Ριάντ και αμέσως μεταφέρθηκε σε στρατιωτικό νοσοκομείο. Με άλλο αεροσκάφος έφτασαν στην Σαουδική Αραβία μέλη της οικογένειάς του, ενώ ο γιος του Αχμαντ, επικεφαλής της προεδρικής φρουράς, παρέμεινε στην Σαναά.
    Το Αλ Τζαζίρα μετέδωσε ότι ο Χάντι εκτελεί πλέον χρέη προέδρου και αρχηγού του στρατού, μετά την αναχώρηση του Αλι Αμπντάλα Σάλεχ. Ο στενός συνεργάτης του αμερικανού προέδρου για θέματα τρομοκρατίας Τζον Μπρέναν βρίσκεται σε επαφή με τον αντιπρόεδρο της Υεμένης Αμπντ-Ράμπου Μανσούρ Χάντι, ανακοίνωσε με τη σειρά του εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου.
     Την ίδια στιγμή που αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι ο Σάλεχ δεν εγκατέλειψε την εξουσία αλλά σκοπεύει να επιστρέψει στην Υεμένη, οι «νέοι της επανάστασης» γιορτάζουν στη Σαναά την πτώση του καθεστώτος.

      «Σήμερα μια νέα Υεμένη γεννιέται» τραγουδούσαν δεκάδες νέοι συγκεντρωμένοι κοντά στο πανεπιστήμιο της Σαναά, στο σημείο που εδώ και εβδομάδες πραγματοποιούν καθιστική διαμαρτυρία, όπως μετέδωσε ανταποκριτής του Γαλλικού Πρακτορείου.

Η επικαιρότητα του έργου του Charles Tilly



Πριν από 3 χρόνια στις 29 Απριλίου 2008 πέθανε ο καθηγητής Κοινωνικής Επιστήμης Charles Tilly από την επάρατη νόσο της εποχής μας. Την ΄ίδια χρονιά κυκλοφόρησε στα ελληνικά το βιβλίο του «Κοινωνικά Κινήματα, 1768-2004» από τις Εκδόσεις Σαββάλας σε μετάφραση του γράφοντος.

Ο Τσαρλς Τίλλυ γεννήθηκε το 1929 στην κωμόπολη Λομβαρδία της Πολιτείας Ιλλινόι. Η κωμόπολη λέγεται και Πόλη των Πασχαλιών και είναι μία από τις πολλές μικρές πόλεις που κατασκευάστηκαν όταν φτιαχνόταν το σιδηροδρομικό δίκτυο στα τέλη του 19ου αιώνα και που λειτουργούν με θεσμούς άμεσης δημοκρατίας. Σπούδασε κοινωνιολογία στο πανεπιστήμιο της Υόρκης του Ιλλινόι, στην Οξφόρδη, στο Γαλλικό Καθολικό Πανεπιστήμιο της Ανζέρ και στο Χάρβαρντ όπου έγραψε τη διδακτορική του διατριβή. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του εργάσθηκε σε αρκετές δουλειές αποκτώντας την αναγκαία εμπειρία που θα του χρησίμευε στην επιστημονική και πολιτική δραστηριότητά του. Δούλεψε ως καθαριστής κτιρίων, οικοδόμος, εφημεριδοπώλης, νυχτοφύλακας ακόμη και ως ερευνητής σε ψυχιατρικό νοσοκομείο. Δίδαξε στα πανεπιστήμια Delaware, Harvard, MIT, Toronto, Michigan καθώς και στη  Νέα Σχολή για την Κοινωνική Έρευνα της Νέας Υόρκης. Από το 1996 είναι Διακεκριμένος Καθηγητής Κοινωνικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης και μέλος του διδακτικού-ερευνητικού προσωπικού των Τμημάτων Κοινωνιολογίας και Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου.

Μεταξύ άλλων έγραψε τα εξής σημαντικά βιβλία:

The Vendée: A Sociological Analysis of the Counter- revolution of 1793. (1964)
From Mobilization to Revolution (1978)
The Contentious French (1986)
Coercion, Capital, and European States, AD 990-1992 (1990) [ελληνική έκδοση:Εξαναγκασμός, κεφάλαιο και ευρωπαϊκά κράτη 990-1992 μ.Χ.,  σε μετάφραση-επιμέλεια Μανούσου Μαραγκουδάκη, εκδ. Κυρομάνος, 2008   
European Revolutions, 1492–1992 (1993)
Dynamics of Contention (με Doug McAdam and Sidney Tarrow) (2001) 
Contention & Democracy in Europe, 1650-2000 (2004) From Contentions to Democracy (2005) Identities, Boundaries, and Social Ties (2005) Trust and Rule (2005) Why? (2006) Oxford Handbook of Contextual Political Analysis (2006) Contentious Politics (με τον Sidney Tarrow) (2006) Regimes and Repertoires (2006) Democracy (2007) [Ελληνικά έκδοση. Δημοκρατία (2011) σε μετάφραση-επιμέλεια Παντελή Λέκκα 

από τις εκδ. Gutenberg]
Credit and Blame (2008)
Contentious Perfomances (2008)
Social Movements, 1768-2008, 2η εκδοση (με την Lesley Wood, 2009)


Ο Τσαρλς Τίλλυ ως ερευνητής κατάφερε να επανεντάξει με διαφορετικό τρόπο την έννοια της «μακράς διάρκειας» στην ιστορική κοινωνιολογία. Μελετώντας μεγάλες χρονικές περιόδους, δεν γράφει απλώς μια ιστορία μεγάλων ανδρών και ηγετών αλλά μια ιστορία των λαϊκών μαζών και των αγώνων τους. Δεν ενδιαφέρεται μόνο για ό,τι συμβαίνει στο εσωτερικό του επίσημου πολιτικού συστήματος. Δίνει προτεραιότητα σε αυτό που ονομάζει «συγκρουσιακή πολιτική», δηλαδή στις επαναστάσεις, στα κοινωνικά κινήματα, τις θρησκευτικές και εθνοτικές συγκρούσεις, στα εθνικά και πολιτικά δικαιώματα και στα υπερεθνικά κινήματα. Εστιάζει, επομένως, στη μεγάλης κλίμακας κοινωνική αλλαγή και τη σχέση της με τη «συγκρουσιακή πολιτική», ειδικά στην Ευρώπη μετά το 1500. Η «συγκρουσιακή πολιτική» εμφανίζεται όταν οι καθημερινοί άνθρωποι συχνά σε συνεργασία με πολύ σημαντικούς από άποψη επιρροής πολίτες αντιπαρατίθενται με τις διάφορες ελίτ, εξουσίες και αντιπάλους, τις πάσης φύσεως δημόσιες πολιτικές αλλά και ιδιωτικές οικονομικές μικρές και μεγάλες αρχές και εξουσίες. 

Όπως όλοι μας, έτσι και ο Τίλλυ προσπαθεί να ρωτάει τα «γιατί» των κοινωνικών καταστάσεων τόσο στο μακρο- όσο και στο μικρο-επίπεδο. Σε ένα από τα επόμενα βιβλία του με τον τίτλο «Why?» (2006) με το υπέροχο τρόπο γραφής του μας εξηγεί πώς ερμηνεύουμε τον κόσμο που μας περιβάλλει, δηλαδή τις κοινωνικές σχέσεις, και πώς αυτός προσδιορίζει και προσδιορίζεται από αυτές τις ερμηνείες. Και, όπως γνωρίζετε, το μεγαλύτερο «γιατί» των αρχών του 21ου αιώνα για τους Αμερικανούς ήταν το «γιατί» της 11ηςΣεπτεμβρίου. Αν διαβάσουμε και τα δύο βιβλία, δηλαδή τα «Κοινωνικά Κινήματα» και το «Γιατί» θα μπορέσουμε να σχηματίσουμε μια πολυδιάστατη εικόνα του πώς η κοινωνία κατασκευάζει τα κινήματά της για να παρέμβει στην αλλαγή του κόσμου αυτού, συγκρουσιακού και μη.

Στο βιβλίο «Κοινωνικά Κινήματα, 1768-2004», διατύπωσε 4 προβλέψεις για τα κοινωνικά κινήματα στην εποχή της παγκοσμιοποίησης. Μία από αυτές ήταν ότι τα κοινωνικά κινήματα θα θριαμβεύσουν παγκοσμίως. Εμείς, τα «παιδιά και τα εγγόνια του παγκόσμιου ‘68» ασπαζόμενα την «εντολή» του κινήματος «ΝΑ ΕΙΣΑΣΤΕ ΡΕΑΛΙΣΤΕΣ, ΖΗΤΑΤΕ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ» θα το επιχειρήσουμε. Ήδη με τις μεγάλες συγκεντρώσεις των πλατειών και των αγανακτισμένων σε Ελλάδα και Ισπανία  που εμπνέεται από το ηρωϊκό κίνημα εκδημοκρατισμού στις χώρες της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής έχουμε τα πρώτα δείγματα ενός καινούργιου κινήματος που εξαπλώνεται στην Ευρώπη και ξυπνά μνήμες '68 αλλά με τους σύγχρονους όρους και με σύγχρονα μέσα όπως ο συντονισμός μέσω των ψηφιακών κοινωνικών δικτύων. Ο Τίλλυ είχε διαισθανθεί, για να μην πούμε προβλέψει, το ρόλο τους όταν σε ειδικό κεφάλαιο αναφέρθηκε στην εξέγερση των Φιλιππινέζων πολιτών για  τη δημοκρατία το 2001 και το ρόλο που έπαιξε το κινητό τηλέφωνο και τα γραπτά μηνύματα (SMS) στην άμεση νυχτερινή κινητοποίηση χιλιάδων διαδηλωτών. 



ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ

Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε στο ειδικό αφιέρωμα του "Εντός Εποχής" στη διεύθυνση http://entosepoxhs.files.wordpress.com/2009/11/entosepohis_47_5-7-09.pdf

Κινηματογραφική Λέσχη Ηλιούπολης-ΤΕΤΑΡΤΗ 7/14/2022 Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ (ΝΤΟΜΑΝΓΚΤΣΙΝ ΓΕΟΤΖΑ)

 Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ (ΝΤΟΜΑΝΓΚΤΣΙΝ ΓΕΟΤΖΑ)                                                                    του Χονγκ Σανγκ-σου (ΝΟΤΙΑ ΚΟΡ...