Το ημερολόγιο του ΣΥΡΙΖΑ Ηλιούπολης - ΤΟ ΦΙΛΟΤΙΜΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΞΗ ΠΙΑ. ΑΣ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΠΑΤΡΙΣΟΥΜΕ!

Το ημερολόγιο του ΣΥΡΙΖΑ Ηλιούπολης


http://syrizailioupoli.wordpress.com/
twitter @syriza_ilioupol 

ΤΟ ΦΙΛΟΤΙΜΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΞΗ ΠΙΑ. ΑΣ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΠΑΤΡΙΣΟΥΜΕ!

Αγαπημένο μας ημερολόγιο,

Ξημερώνει Τετάρτη. Μια μικρή παρέα παλιών συμμαθητών, μετά την εκπληκτική με όρους προέλευσης και ποιότητας διαλόγου εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στο Ειδικό Σχολείο της Ηλιούπολης, πήγαμε για μπύρες στου κυρ-Αλέκου. Στην τηλεόραση μας μαγνήτιζε η Μπαρτσελόνα ώσπου τελικά έχασε μέσα από τα χέρια της πρόκριση από την Τσέλσυ. Κι έτσι έπεσε κατήφεια στην παρέα. Παραγγείλαμε άλλον ένα γύρο μπύρες και μεζέδες. Ξαφνικά έρχεται σήμα σε ένα από τα smart phones της παρέας για μήνυμα twitter. Με το που το διαβάσαμε η κατήφεια εξελίχθηκε σε προοίμιο κατάθλιψης. Ο Νίκος από το Γεωλογικό, που κάποιοι είχαμε γνωρίσει παλιότερα σε άλλες κοινωνικές και πολιτικές εκδηλώσεις, μόλις πριν από λίγες ώρες έθετε κι αυτός τέρμα στη ζωή του. Το μήνυμα είχε ως εξής: «Άλλη μια αυτοκτονία στο δελτίο αυτοκτονησάντων των ημερών....Πριν από λίγο πληροφορηθήκαμε για την αυτοκτονία του Νίκου Παλυβού ,λέκτορα υπο διορισμό στο τμήμα Γεωλογίας του ΕΚΠΑ και μέλους της Πρωτοβουλίας Α-λέκτωρ .Ο αυτόχειρας είχε πλούσιο επιστημονικό έργο ερευνητής γεωλόγος και δούλευε ως ελεύθερος επαγγελματίαςΗ κηδεία του θα γίνει αύριο στις 16;00 στο Κοιμητήριο Χαλανδρίου.Την ανακοίνωση για το χαμό του εξέδωσε η ''Πρωτοβουλία μελών ΔΕΠ υπο αναμονή τοποθέτησης ,Α-λέκτωρ''΄΄''Βρισκόμαστε στην πολύ δυσάρεστη θέση να σας ενημερώσουμε για ένα γεγονός που μας έχει συγκλονίσει. Εχθές, 23/04/2012, αυτοκτόνησε ο συνάδελφος και φίλος Νίκος Παλυβός. Ήταν Λέκτορας υπό διορισμό στο Τμήμα Γεωλογίας του ΕΚΠΑ, μέλος της Πρωτοβουλίας και της συντονιστικής.» Ορισμένα στοιχεία απο το βιογραφικό του Eρευνητής Γεωλόγος (Ελευθ. Επαγγελματίας),Λέκτορας Τμ. Γεωλογίας Παν/μίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) υπό διορισμό. Για περισσότερα για το επιστημονικό του έργο στο blog του τραγικού αυτόχειρα http://npalyvos.wordpress.com/

Προφανώς και δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες για την απόφαση του Ν.Παλυβού να βάλει τέρμα στη ζωή του .Μια ματιά ομως στην παρακάτω ανακοίνωση δίνει το κλίμα μέσα στο οποίο ζουν και εργάζονται οι ''υπο αναμονή τοποθέτησης''

Πρωτοβουλία Μελών ΔΕΠ υπό Αναμονή Τοποθέτησης, Α-Λέκτωρ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

11 Απριλίου 2011

Αναμονή που φτάνει έως και τα δύο χρόνια• ασάφειες, παλινωδίες και εμπαιγμός από την πλευρά της πολιτικής ηγεσίας• επιστημονική, οικονομική και ψυχική φθορά: σε αυτά συνοψίζεται η κατάσταση την οποία αντιμετωπίζουν οι 800 και πλέον εκλεγμένοι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι που παραμένουν αδιόριστοι, ενώ ετοιμάζεται το νομοσχέδιο για την «αναβάθμιση» της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Τις προηγούμενες μέρες, μέλη της Πρωτοβουλίας Α-Λέκτωρ κατέθεσαν αιτήσεις για την ολοκλήρωση της διαδικασίας του διορισμού τους στη Διεύθυνση Προσωπικού Ανώτατης Εκπαίδευσης του ΥΠΔΒΜΘ, με κοινοποίηση στα γραφεία της υπουργού, του υφυπουργού και του πρωθυπουργού. Σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, η διοίκηση υποχρεούται να απαντήσει στις αιτήσεις αυτές, οι οποίες εξάλλου αποτελούν προϋπόθεση για τη διεκδίκηση των διορισμών με ένδικα μέσα.»

Τόσα χρόνια μας μπόλιαζαν το μυαλό με τη θεωρία του «φιλότιμου» που, τάχα μου, είναι μια από τις «αρετές» των Ελλήνων και πως δεν το συναντάμε σε καμία άλλη γλώσσα του κόσμου τόσο ως λέξη όσο και ως έννοια. Παραμύθια της Χαλιμάς, δηλαδή ένα ιδεολόγημα που χρησιμεύει μόνο και μόνο για να εκμεταλλεύονται οι κυρίαρχοι καπιταλιστές και πολιτικοί εξουσιαστές τον ιδρώτα, τη γνώση και την εργατικότητα των κυριαρχούμενων εργαζομένων, άνεργων, επισφαλώς απασχολούμενων και στις εποχές κρίσης να μεταφέρουν τα βάρη της στις αδύνατες πλάτες των τελευταίων. Οι τραπεζίτες, οι βιομήχανοι, οι μεγαλέμποροι, οι εφοπλιστές και οι Βενιζέλοι, Σαμαράδες, Πάγκαλοι, Διαμαντοπούλες και λοιπές μνημονιακές πολιτικές περσόνες τα έφαγαν πλουσιοπάροχα και με μεγαλοπρέπεια και όταν ήρθε η ώρα του λογαριασμού την «κάνανε με γρήγορα πηδηματάκια» και άφησαν τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους (θυμάστε τα «αθάνατα γηρατειά» του Ανδρέα Παπανδρέου;) να πληρώσουν. Διαβάζοντας, λοιπόν, το λογαριασμό διαπιστώνουμε:

1-Ρητή δέσμευση των ηγεσιών ΝΔ και ΠΑΣΟΚ προς την τρόικα για πιστή, μετεκλογική εφαρμογή του νέου μνημονίου

2-Περαιτέρω μείωση μισθών, απορρύθμιση εργασιακών σχέσεων και υπονόμευση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, στο όνομα της «ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας». Στόχος η μείωση του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος κατά 15% το 2012-14. Αυτό σημαίνει πολλαπλάσια μείωση των μισθών στην Ελλάδα, οι οποίοι ρητά συγκρίνονται με αυτούς των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης (Βουλγαρία, Ρουμανία κλπ).

3-Συνέχιση της ακρίβειας, παρά τη μείωση μισθών, η οποία προκαλείται, μεταξύ άλλων, και από μνημονιακές δεσμεύσεις γα η αύξηση των τιμών της ηλεκτρικής ενέργειας και των εισιτήριων στα μέσα μεταφοράς (κατά 25% τουλάχιστον)

4-Νέα άγρια περικοπή δημόσιων δαπανών (κυρίως συντάξεις και κοινωνικά επιδόματα)

-- 3,3 δις ευρώ προαπαιτούμενες περικοπές, κυρίως στα φάρμακα, τις συντάξεις, τους μισθούς του δημοσίου και το ΠΔΕ

-- 11,5 δις ευρώ περικοπές αμέσως μετά τις εκλογές. 8 δις ευρώ από συντάξεις και κοινωνικά επιδόματα και 3,5 δις από κλείσιμο/συγχωνεύσεις δημόσιων φορέων (σχολεία, νοσοκομεία, καταστήματα ΙΚΑ κλπ), και μισθούς και απολύσεις εργαζομένων στο δημόσιο



5-Περαιτέρω αναδιανομή από την εργασία στο κεφάλαιο μέσω της φορολογίας

-- Δημοσιονομικά ουδέτερη φορολογική μεταρρύθμιση, που σημαίνει νέα μείωση φοροαπαλλαγών για τα συνήθη υποζύγια και νέα μείωση φόρου για τα επιχειρ. κέρδη

-- Μείωση εργοδοτικών εισφορών στο ΙΚΑ κατά 5% το 2012-13

6-Ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, χωρίς όρια: 16 δις μέχρι το 2015, 50 δις μέχρι το 2022 και ρητή δέσμευση να εκποιούνται «επιπλέον περιουσιακά στοιχεία» αν δεν καλύπτονται οι στόχοι των εσόδων

7-Τράπεζες: κοινωνικοποίηση ζημιών και ιδιωτικοποίηση κερδών. Προβλέπονται 50 δις ευρώ για ανακεφαλαιοποίηση, εκ των οποίων ανακτήσιμα από το δημόσιο θεωρούνται μόλις τα 16 δις. Παραμένουν υπό τον έλεγχο των ιδιωτών. Καμία πρόβλεψη για ρύθμιση χρεών των δανειοληπτών.

8-Μη βιωσιμότητα δημόσιου χρέους, παρά μόνο αν η Ελλάδα επιτύχει πρωτογενή πλεονάσματα ύψους και διάρκειας όμοιας με τη Ρουμανία του Τσαουσέσκου και την Αίγυπτο του Μουμπάρακ

9-«Προτεραιότητα στις πληρωμές που εξυπηρετούν το χρέος» (πχ έναντι των συντάξεων). Ρητή δέσμευση ότι αυτό θα διασφαλίζεται νομοθετικά, ακόμα και στο Σύνταγμα.

10-Ύφεση επί 2 επιπλέον χρόνια, τουλάχιστον. Προβλέπεται ύφεση 4,7% του ΑΕΠ το 2012 και μηδενική ανάπτυξη το 2013, που εξαιτίας των περικοπών θα είναι βαθύτερη

11-Καμία πρόνοια για την ανεργία, πέρα από το ιδεολόγημα ότι θα υποχωρήσει αν ακολουθήσουμε επιθετικότητα την πολιτική του μνημονίου/1 που την υπερδιπλασίασε!

12-Καμία ελπίδα βελτίωσης. Ρητή πρόβλεψη αφενός για νέα μέτρα αν δεν πιάνονται οι στόχοι και αφετέρου η όποια υπεραπόδοση μέτρων δεσμεύεται για την ταχύτερη μείωση ελλείμματος και χρέους, και για τη μείωση του φόρου των κερδών των μεγάλων επιχειρήσεων.

Το ημερολόγιο του ΣΥΡΙΖΑ Ηλιούπολης

http://syrizailioupoli.wordpress.com   

ΔΕΥΤΕΡΕΣ ΜΕ ΛΙΑΚΑΔΑ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Αγαπημένο μας ημερολόγιο,

Ξημέρωσε Δευτέρα. Καμιά φορά δεν μας αρέσουν οι Δευτέρες, όπως τραγουδούσε ένα ροκ συγκρότημα παλιά. Κι αυτό γιατί στη Γαλλία ο ήλιος κρύφτηκε μετά τα εκλογικά αποτελέσματα. Η ακροδεξιά υποψήφια πρόεδρος με 20% των ψήφων είναι η πιο δημοφιλής πολιτικός του ιδεολογικού της χώρου στην ιστορία της χώρας. Ευτυχώς ήλθε τρίτη και δεν απείλησε τη σταθερότητα της γαλλικής (αστικής) δημοκρατίας, όπως ο πατέρας της πριν 10 χρόνια. Από την άλλη, όμως, έσυρε το πολιτικό σύστημα προς τα δεξιά. Ο απερχόμενος πρόεδρος, ο γνωστός Σαρκοζί, ξεκίνησε την νέα εκστρατεία του με αντιμεταναστευτικό ντελίριο. Τίποτα, όμως, δεν πάει χαμένο, όπως μας δίδαξε με την πασίγνωστη μελωδία του ο Μάνος Λοΐζος. Ήδη ο γαλλικός λαός ετοιμάζεται να συσπειρωθεί στο δεύτερο γύρο της 6^ης Μαΐου  εναντίον του ανθρώπου που μαζί με τη Μέρκελ έχει βάλει στο καζάνι της νεοφιλελεύθερης κόλασης ολόκληρη την Ευρώπη. Η Αριστερά σύσσωμη μπήκε στη μάχη για να συνεισφέρει στην τελική ανατροπή του συστήματος και της πολιτικής του Σαρκοζί και είναι σε ετοιμότητα για την ενίσχυση των ταξικών και κοινωνικών αγώνων της επόμενης μέρας.

Στα δικά μας τώρα. Απόψε θα γίνει η «μάχη των γιγάντων» της Αριστεράς. Η Γενική Γραμματέας του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας και ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς Φώτης Κουβέλης ,απαντούν στα ερωτήματα των πολιτών που θα βρεθούν απόψε, στις 8μ.μ, στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου "στον ενικό". Οι πολίτες που θα λάβουν μέρος μπορούν να θέσουν σε κάθε έναν από τους πολιτικούς αρχηγούς ξεχωριστά, δηλαδή ο κάθε αρχηγός θα απαντά σε διαφορετικό χρόνο, από τους άλλους δύο αρχηγούς, στα ερωτήματα. Δηλώστε συμμετοχή στο 2112008200 και στο enikoslive@gmail.com

Στον αγώνα του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε να συνεισφέρει και το Εργατικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο (ΕΑΜ) στο οποίο ανήκε ο αείμνηστος καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας που δολοφονήθηκε από τραμπούκους της ΝΔ στην Πάτρα στις 7 Ιανουαρίου 1991 υπερασπιζόμενος τον αγώνα του μαθητικού κινήματος εναντίον της πολιτικής της κυβέρνησης για την εκπαίδευση. Η ανακοίνωση του ΕΑΜ έχει ως εξής:   «Το Ε.Α.Μ. καλεί τους εργαζόμενους και τη νεολαία να δώσουν σε αυτές τις εκλογές έγκυρη και όσο γίνεται αποτελεσματική ψήφο ενάντια στο εξουσιαστικό πολιτικό σύστημα, την οικονομικοπολιτική κατοχή και τον φασισμό σε κάθε εκδοχή τους. Δίνει θετική ψήφο στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ – Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο όπως εκφράζεται στην θέση του για ένα ΝΕΟ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ ΕΞΟΥΣΙΑΣ των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων βασισμένο σε μια συμμαχία κοινωνικών δυνάμεων και συμφερόντων με πυρήνα και ηγεμονία την κοινωνία της εργασίας. Θεωρούμε πως αυτή η ψήφος ανταποκρίνεται όχι μόνο στην προοπτική οικοδόμησης μιας ολοκληρωμένης πρότασης διεξόδου, αλλά και στην άμεσα αναγκαία ενότητα του προοδευτικού, δημοκρατικού χώρου για την αντιμετώπιση της επίθεσης των δυνάμεων της οικονομικοπολιτικής κατοχής που κλιμακώνεται ραγδαία !»

Οι μύδροι κατά της Αριστεράς και ειδικά εναντίου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ είναι συνεχόμενοι. Ένας μύθος που λανσάρουν ΠΑΣΟΚ-ΝΔ- και πάσης φύσεως «εκσυγχρονιστές» λέει ότι «η Αριστερά καταφεύγει στο λαϊκισμό και τη δημαγωγία. Τάζει λαγούς με πετραχήλια, υπόσχεται μαγικές λύσεις και προτείνει εύκολες συνταγές, αλλά δεν απαντάει στο πού θα βρεθούν τα χρήματα.»

Η πλήρης αντιστροφή της πραγματικότητας: οι λαϊκιστές και δημαγωγοί κατηγορούν την Αριστερά γι’ αυτό που κάνουν οι ίδιοι. Η Αριστερά προτείνει λύσεις, οι οποίες όμως δεν είναι σε καμία περίπτωση ούτε εύκολες ούτε μαγικές. Απαιτούν πολλή δουλειά, σημαντική αλλαγή νοοτροπίας και συσχετισμών στην ελληνική κοινωνία, συνολική αλλαγή κατεύθυνσης της χώρας με ιεράρχηση των αναγκών του λαού, των ευπαθών κοινωνικών ομάδων, των νέων, των ανέργων, των επισφαλώς εργαζόμενων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, των χαμηλοσυνταξιούχων, όλων όσοι πλήττονται από την εφαρμοζόμενη πολιτική και οδηγούνται στο κοινωνικό περιθώριο.

Η Αριστερά προτείνει Μνημόνιο για τους πλούσιους και ισχυρούς, φορολογική μεταρρύθμιση, με την φορολόγηση της μεγάλης ιδιοκτησίας και των υψηλών εισοδημάτων, αύξηση των συντελεστών φορολόγησης των επιχειρήσεων, φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, αποφασιστική μείωση των εξοπλιστικών προγραμμάτων και ανασυγκρότηση του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας (επενδύσεις σε έρευνα και νέες τεχνολογίες, εναλλακτικές πηγές ενέργειας κλπ). Αυτός, συνοπτικά, είναι ο δρόμος εξεύρεσης πόρων για την εγγύηση της αξιοπρεπούς διαβίωσης των ανθρώπων και την ανάκαμψη της οικονομίας, σε συνδυασμό με την αναγκαιότητα ύπαρξης μιας συνολικής ευρωπαϊκής λύσης για το χρέος, το οποίο δεν αποτελεί ελληνικό αλλά πανευρωπαϊκό πρόβλημα.

Έχουν απύθμενο θράσος αυτοί που χαρίζουν 1 τρις ευρώ (1.000.000.000.000 € !!!) για τη σωτηρία των ευρωπαϊκών τραπεζών να μας ρωτούν πού θα βρούμε τα λεφτά για να ικανοποιήσουμε τα απλά πράγματα που αποτελούν στόχο της Αριστεράς, δηλαδή τις ανάγκες του κόσμου για στέγη, τροφή, παιδεία, περίθαλψη και εργασία.

CATASTROIKA: Στις 26 Απριλίου 2012 στις 20:00 το βράδυ (ξανα)κλείνουμε την τηλεόραση, για μια εναλλακτική ματιά στην ενημέρωση

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - PRESS RELEASE






Στις 26 Απριλίου 2012 στις 20:00 το βράδυ (ξανα)κλείνουμε την τηλεόραση, για μια εναλλακτική ματιά στην ενημέρωση. Οι δημιουργοί του Debtocracy, του ντοκιμαντέρ που είδαν εκατομμύρια θεατές στο Ίντερνετ και μεταδόθηκε σε τηλεοπτικά δίκτυα από την Ιαπωνία μέχρι τη Λατινική Αμερική, παρουσιάζουν τη νέα τους παραγωγή, με τίτλο CATASTROIKA, στην ιστοσελίδα http://www.catastroika.com/



Η CATASTROIKA αναζητά τις συνέπειες της επικείμενης εκποίησης του ελληνικού δημόσιου πλούτου. Εξετάζοντας παραδείγματα ιδιωτικοποιήσεων και απορρύθμισης από την Καλιφόρνια, το Λονδίνο, το Παρίσι, το Βερολίνο, τη Μόσχα και τη Ρώμη, επιχειρούν να προβλέψουν τι θα συμβεί από την εφαρμογή αυτού του μοντέλου σε μια χώρα υπό καθεστώς επιτήρησης.



Ο Σλαβόι Ζίζεκ, η Ναόμι Κλάιν, ο Λούις Σεπούλβεδα, ο Κεν Λόουτς και ο Γκρεγκ Πάλαστ μιλούν για την πολιτική του μνημονίου, την ελληνική κυβέρνηση, αλλά και την επίθεση εναντίον της Δημοκρατίας στην Ευρώπη μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης. Ακαδημαϊκοί όπως ο Ντάνι Ρόντρικ, ο Άλεξ Καλίνικος, ο Μπεν Φάιν, ο Κώστας Δουζίνας, ο Ντιν Μπέικερ, ο Γιώργος Κατρούγκαλος και ο Σπύρος Μαρκέτος περιγράφουν άγνωστες πτυχές των ιδιωτικοποιήσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.



Όπως και στο Debtocracy, βασικός παραγωγός της CATASTROIKA είναι οι θεατές που συνεισφέρουν οικονομικά αλλά και με ιδέες στη δημιουργία της. Το ντοκιμαντέρ θα είναι διαθέσιμο δωρεάν, χωρίς δικαιώματα χρήσης και αναμετάδοσης. Αρχεία υψηλής ανάλυσης θα διατίθενται για δωρεάν προβολές σε τηλεοπτικούς σταθμούς, κινηματογράφους αλλά και εκδηλώσεις.



Το σενάριο και τη σκηνοθεσία της CATASTROIKA υπογράφουν οι δημοσιογράφοι Άρης Χατζηστεφάνου και Κατερίνα Κιτίδη, ενώ την επιστημονική επιμέλεια έχει ο Λεωνίδας Βατικιώτης. Τη μουσική επένδυση του ντοκιμαντέρ προσφέρει το συγκρότημα Active Member και ο Ερμής Γεωργιάδης, ενώ το μοντάζ υπογράφει ο Άρης Τριανταφύλλου. Την παραγωγή ανέλαβε η εταιρεία Infowar Productions και ο Θάνος Τσάντας.



Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε τη διεύθυνση www.catastroika.com ή επικοινωνήστε μαζί μας στο +30 6945161147



Χορηγοί επικοινωνίας: Ελληνοφρένεια, Unfollow, PolitesTV



Είπαν για το Debtocracy:

-Το ντοκιμαντέρ που συγκλόνισε την Ελλάδα, Liberation

-Tο καλύτερο φιλμ μαρξιστικής οικονομικής ανάλυσης που έγινε ποτέ, Guardian

-Fahrenheit 911, An Inconvenient Truth, The Age of Stupid, Inside Job… Εάν υπήρχε βραβείο για την ταχύτητα αντίδρασης και τον άμεσο αντίχτυπο, θα το κέρδιζε το Debtocracy, La Vanguardia

Ο αγωνιστής δάσκαλος Σάββας Μετοικίδης έβαλε τέρμα στη ζωή του. Αιώνια η Μνήμη του

Εκπαιδευτική Παρέμβαση


Α΄ Συλλόγου Αθηνών Εκπαιδευτικών Π.Ε.
 
 Για το Σάββα…




Ένας ακριβός μας σύντροφος, συνάδελφος και φίλος, ο Σάββας Μετοικίδης, έθεσε τέλος στη ζωή του, σήμερα, Σάββατο 21 Απριλίου. Ο αγαπημένος μας Σάββας, από νέο παιδί πάντα ήταν μπροστά στους αγώνες και στις απεργίες, πάντα φιλότιμος, ευαίσθητος και αλτρουιστής, πάντα κοντά στους συντρόφους του, δίπλα στους συναδέλφους του, κοντά σε κάθε παιδί του σχολείου του.



Είχαμε την τιμή να τον γνωρίσουμε και να συμπορευτούμε μαζί του τα τελευταία εννιά χρόνια. Μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου μας, πρωταγωνιστής στην απεργία του 2006, μάχιμος δάσκαλος και άνθρωπος. Δεν του άρεσαν τα μεγάλα λόγια του Σάββα, ήταν άνθρωπος της πράξης. Μέσα από τα κείμενά του στον Αντίλογο, μέσα από το γέλιο που μας χάρισε με τη συμμετοχή του στη θεατρική ομάδα του Συλλόγου, τα μαθήματα ελληνικής γλώσσας που με δική του – και άλλων συναδέλφων – προσωπική εργασία και αφοσίωση πρόσφερε για πέντε χρόνια σε μετανάστες, την καθημερινή παρουσία του στους αγώνες και το κίνημα.



Οι σύντροφοι και συντρόφισσες του Σάββα από την Εκπαιδευτική Παρέμβαση αποχαιρετάμε τον ακριβό μας σύντροφο και υποσχόμαστε να βαδίσουμε στους ίδιους δρόμους που περπατούσαμε μαζί του τόσα χρόνια, στις διαδηλώσεις και τους αγώνες για ένα καλύτερο σχολείο και ένα καλύτερο αύριο.

Πιο μόνοι. Πιο αποφασισμένοι…



Σαν ψέμα… για το μονάκριβό μας φίλο, σύντροφο, αδελφό…



Ποια λόγια μπορούν να αποτυπώσουν το χαμό ενός ανθρώπου, του Σάββα μας, του Σάββα Μετοικίδη δάσκαλου που έφυγε από κοντά μας, θέτοντας τέλος στη ζωή του, σήμερα Σάββατο 21 Απρίλη;




Ο Σάββας 44 χρονών από την Ξάνθη, πάντα μπροστά στους αγώνες, στις απεργίες, στις μικρές και μεγάλες καθημερινές μάχες μέσα και έξω από το σχολείο, για το δικαίωμα στη μόρφωση των παιδιών μας, για τη δημόσια δωρεάν παιδεία, για το δάσκαλο, τον εργαζόμενο, τον άνεργο, το μετανάστη, για ένα άλλο αύριο.




Και όταν έσβηναν τα φώτα των μεγάλων αγώνων, δίπλα στα παιδιά που τόσο αγάπησε, ως δάσκαλος ειδικής αγωγής, ως δάσκαλος εκμάθησης ελληνικής γλώσσας των μεταναστών.



Ευαίσθητος, κοινωνικά ανήσυχος, ανοιχτός στους ανθρώπους, δίπλα σε όποιον/α είχε ανάγκη, δεν λογάριασε ποτέ προσωπικό κόστος, κούραση, κίνδυνο. Με το δίκιο και την αλήθεια, ταξιδιώτης του ανοιχτού ορίζοντα, πάντα με το γέλιο στα χείλη, άνθρωπος των πράξεων κυρίως, και όχι των λόγων. Αλλά ο λόγος του ήταν πάντοτε «σπαθί».



Σύντροφέ μας, καλό ταξίδι, μας αφήνεις σε δύσκολες μέρες, σε δύσκολες εποχές. Ξέρουμε όμως, ότι σε αυτό το ταξίδι που όλοι μαζί χαράξαμε, δε θα λείπεις. Θα μας συντροφεύεις με το πείραγμά σου, τη γνώμη σου, το γέλιο σου, την αποφασιστικότητα σου.

Σου υποσχόμαστε ότι θα συνεχίσουμε στους ίδιους δρόμους που μαζί διαβήκαμε, στους δρόμους που ακόμα δεν ανοίξαμε, αλλά ονειρευτήκαμε μαζί, στη διαδήλωση, στον αγώνα, στο σχολείο

Στα ΕΝΘΕΜΑΤΑ, στο φύλλο της 22ας Απριλίου

Στα ΕΝΘΕΜΑΤΑ, στο φύλλο της 22ας Απριλίου


Στα περίπτερα εντός της «Κυριακάτικης Αυγής» και στο διαδίκτυο: στο μπλογκ τους (enthemata.wordpress.com), στο facebook (Enthemata Avgis) και στο twitter: @enthemata



Κείμενα των: Πολυμέρη Βόγλη, Ιωάννας Μεϊτάνη, Φλώρας Νικολιδάκη, Νίκου Παρασκευόπουλου, Μάνου Αυγερίδη, Μιχάλη Μάτσα, Ζαν-Λυκ Μελανσόν, Αλαίν Ντυαμέλ, Angelique Chrisafis, Kώστα Παπαϊωάννου

Οι παιδονόμοι: Ο Πολυμέρης Βόγλης, ανακαλώντας μια οικεία εφηβική ανάμνηση (καβγάδες με τους γονείς για τα μαλλιά, τα σκουλαρίκια, την αργοπορημένη επιστροφή στο σπίτι με κύριο επιχείρημα «Δεν σκέφτεσαι τι θα πει η γειτονιά»…) σχολιάζει τα μοτίβα του κυρίαρχου λόγου περί ανωριμότητας της ελληνικής κοινωνίας και τους παιδονόμους των δελτίων ειδήσεων.

Το «πρωτότοκο» των Ενθεμάτων. Μια βραδιά για την Τυραννία της αθωότητας του Νικόλα Σεβαστάκη: Η αποτύπωση μιας ωραίας βραδιάς και μερικές σκέψεις με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του βιβλίου του Νικόλα Σεβαστάκη.

Τράπεζα Τροφίμων. Η Φλώρα Νικολιδάκη (στη μόνιμη στήλη των «Ενθεμάτων» ΕΓΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, όπου παρουσιάζουμε εμπνευσμένα εγχειρήματα και πρωτοβουλίες, στον αντίποδα της «επιχειρηματικότητας), μας μιλάει για τη λογική και τις δράσεις της Τράπεζας Τροφίμων που έστησε μια παρέα από τα Πετράλωνα

Εκλογές, τα βαρομετρικά της δημοκρατίας. Ο Νίκος Παρασκευόπουλος εξηγεί γιατί οι εξαναγκασμοί των Μνημονίων όχι μόνο δεν αφαιρούν, αλλά προσθέτουν πολιτικό νόημα στις επικείμενες εκλογές, καθώς ο άνεμος δημοκρατίας και κοινωνικής αλληλεγγύης που πνέει δεν μπορεί να χαθεί.

Elephant Gun. Ο Μάνος Αυγερίδης, από τη Βαρκελώνη, μας γράφει για το σάλο που προξένησε στην Ισπανία η είδηση ότι ο βασιλιάς Χουάν Κάρλος πήγε για σαφάρι ελεφάντων στην Μποτσουάνα.

ΓΑΛΛΙΚΕΣ ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Η τυραννία της ασημαντότητας. Ο Μιχάλης Μάτσας, από το Παρίσι, σχολιάζει, εικαστικά και σημειολογικά τις αφίσες όλων των υποψηφίων για τις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας.

Το φαινόμενο Μελανσόν. Η αγάπη, μια αξία ριζοσπαστική: Αποσπάσματα από τη συνέντευξη του Ζαν-Ζυκ Μελανσόν στην Humanité, όπου ο υποψήφιος της Αριστεράς μιλάει, μεταξύ άλλων, για το πρόγραμμα διακυβέρνησης, αλλά και για την αγάπη και την ευτυχία, «μια καινούργια ιδέα για την Ευρώπη».

Ο μεγάλος εθνικός μας ποιητής. Ο Αλαίν Ντυαμέλ βρίσκει αναλογίες μεταξύ Ουγκώ και Μελανσόν και, μέσα από την κριτική που ασκεί, επιβεβαιώνει τη δυναμική Μελανσόν

Αυτός που ξεσηκώνει τα πλήθη. Η Angelique Chrisafis αποτυπώνει τον πυρετό και τον ενθουσιασμό που ξεσηκώνει στα πλήθη ο υποψήφιος της Αριστεράς.

Πώς φτάσαμε στην 21η Απριλίου 1967. Ο Κώστας Παπαϊωάννου γράφει για τον ρόλο τον ρόλο των Αμερικανών, του παλατιού, των στρατηγών και των συνταγματαρχών. Το κομφούζιο στη CIA, την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα, ο ρόλος της «φράξιας» των ελληνοαμερικανών πρακτόρων.

Στην «Εποχή» της Κυριακής: Κεντρικός τίτλος: «Τίτλοι τέλους στη φάρσα του δικομματισμού»

Η εποxή


ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Γραφεία: Ακαδημίας 62, 10679 Αθήνα

τηλ.: 210-36 19 513 - 14, φαξ: 210-36 19 610

http://www.epohi.gr/




Στην «Εποχή» της Κυριακής:




Κεντρικός τίτλος: «Τίτλοι τέλους στη φάρσα του δικομματισμού»



ΠΟΛΙΤΙΚΗ



«Ανάπτυξη και μνημόνιο, ένα αταίριαστο ζευγάρι» του Χ. Γεωργούλα

«Μια μαρξιστική οπτική για την κρίση του χρέους» του Γιάννη Μηλιού


«Για την αριστερή επινόηση του μέλλοντος» του Νικόλα Σεβαστάκη


Συνέντευξη με την πανεπιστημιακό, υποψήφια με τον ΣΥΡΙΖΑ, Ντίνα Βαΐου: «Η συμμετοχή δίνει αξία στο αποτέλεσμα»


Συνέντευξη με τον υποψήφιο του ΣΥΡΙΖΑ, Πάνο Λάμπρου: «Η ελπίδα τώρα βρίσκεται στην Αριστερά και τα κινήματα»


Οι εννέα προγραμματικοί άξονες του ΣΥΡΙΖΑ

* Παρουσίαση από τον Αλέξη Τσίπρα στα Χανιά

«Μεταρρυθμιστική στρατηγική» και ΔΗΜΑΡ, της Στέλλας Νιώτη

Ένα Άρμα, χωρίς ρόδες και άλογα

ΕΚΛΟΓΕΣ 2012

Τα τοπικά προβλήματα με την πένα των υποψηφίων του ΣΥΡΙΖΑ ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο:


«Ξεκινά το ξεπούλημα λιγνιτικών μονάδων ΔΕΗ» του Σαράντου Αλεξανδρή


«Απαξιώνονται σκόπιμα τα Νοσοκομεία Λάρισας» της Ηρώς Διώτη

«Εργολάβοι προ των πυλών» της Κατερίνας Θεοδωράκου


«Ελληνικό κτηματολόγιο, μια θλιβερή ιστορία» του Γιώργου Οικονόμου


«Ενάντια στους καταπατητές του δημόσιου χώρου και την εκποίηση του λιμανιού» της Ελένης Σταματάκη


«Ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση...» της Αφροδίτης Σταμπουλή


«Η εκδίκηση της φυλακής ενάντια στη δικαιοσύνη» του Νίκου Τζάρα
 
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ






«Υποσχέσεις για ανάπτυξη και ανάγκη παραγωγικής ανασυγκρότησης» του Γιάννη Τόλιου





ΚΟΙΝΩΝΙΑ





Ποτέ ξανά στρατόπεδα συγκέντρωσης
Εξάρχεια: Κατεχόμενη πόλη, της Ρόζας Κοβάνη

Βιασμός: Δικαιοσύνη με το σταγονόμετρο
Κλίμα τρομοκρατίας από τους «χρυσοθήρες» στη Χαλκιδική

Ομηρία γυναικών από ιδιωτική σεκιούριτι με κουκούλες


Απέλυσαν επιστήμονα υπεύθυνο του κοινοτικού σπιτιού «ΘΕΤΙΣ» γιατί δεν ταιριάζει η «χημεία» του με τη διοίκηση


«Κωλοτούμπες στην εκπαίδευση» της Αγγέλικας Σαπουνά



ΔΙΕΘΝΗ



«Μπορεί να είναι η Κύπρος παράδειγμα για την Ελλάδα;» του Αδάμου Ζαχαριάδη


Ανεργία και ύφεση, οι μεγαλύτεροι άμεσοι κίνδυνοι, του Αργύρη Παναγόπουλου


«Κρίσιμες κάλπες για τη Γαλλία και την Ευρώπη» του Μπάμπη Κοβάνη

Καίει έργα τέχνης για να πάρει επιχορήγηση

Αντίο, κόκκινο κορίτσι, της Τ. Τσίτσοβιτς



ΘΕΜΑΤΑ


Ο «κίνδυνος» της ακυβερνησίας, του Κώστα Καραλή

Για μια Αριστερά πάνω από πρόσωπα και καρέκλες


ΙΔΕΕΣ


«Καταστροφή της Ελλάδας σημαίνει τέλος της Ευρώπης» του Ετιέν Μπαλιμπάρ



ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

«Δεύτερη Πάπισσα Ιωάννα», της Μ. Θεοδοσοπούλου

«Γιώργος Λαμπράκος: Υπογείωση» του Θωμά Τσαλαπάτη

«Με αφορμή την αναχώρηση του Δημήτρη Μητροπάνου» του Αντώνη Μποσκοΐτη





ΟΙ ΜΟΝΙΜΕΣ ΣΤΗΛΕΣ


«Ξούθου και Μενάνδρου γωνία» του Κ. Κρεμμύδα

«Αφρόδιχτα της Αριστερής όχθης» του Γεράσιμου του Aλιέα

«Στα δίκτυα του κόσμου» του Δημήτρη Γκιβίση

«Ό,τι συμβεί στα πέριξ» της Γωγώς Παυλοπούλου

Μουσικές Προτάσεις από τη Λιάνα Μαλανδρενιώτη





Η Εποχή της Κυριακής, μέσα στα κινήματα και την Αριστερά

Στον Δρόμο του Σαββάτου 21/4: Ναι, μπορούμε!

Στον Δρόμο του Σαββάτου 21/4




Ναι, μπορούμε!



Χριστόφορος Βερναρδάκης, επίκουρος καθηγητής πολιτικής επιστήμης και επιστημονικός σύμβουλος της VPRC: Οι εκλογές θα μας βάλουν σε μια νέα ιστορική περίοδο. Συνέντευξη στον Μιχάλη Σιάχο Η ρευστότητα, οι συγκολλήσεις και ένα μέτωπο που δεν έγινε. Η βαθιά τομή και το έλλειμμα της διπλής ενότητας, του Ρούντι Ρινάλντι

Ευάγγελος... Πιραντέλο. Ταλαντούχος και στο θέατρο του παραλόγου, του Χρήστου Πραμαντιώτη

Βασίλης Χατζηλάμπρου, υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην Αχαΐα: Μαζί με το λαό να αλλάξουμε την πραγματικότητα, συνέντευξη στον Νίκο Ταυρή

Η Χρυσή Αυγή μακρύ χέρι του συστήματος. Παρακράτος, κρυφές χρηματοδοτήσεις και πολλά άλλα συνθέτουν το παζλ του νεοναζιστικού μορφώματος, του Λεωνίδα Σακλαμπάνη

Νάντια Βαλαβάνη, υποψήφια βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στην Β' Αθήνας: Εκλογικό επίδικο η επιβίωση της χώρας και της κοινωνίας, συνέντευξη στον Μιχάλη Σιάχο

Τριγμοί και αναδιατάξεις στο γαλλογερμανικό άξονα. Τι διακυβεύεται τελικά στις γαλλικές εκλογές

Σουαζιλάνδη: Kenny Kunene, γ.γ. του ΚΚΣ «Στο βασίλειο της Κόκα-Κόλα ο αγώνας αναπτύσσεται», συνέντευξη στον Πέτρο Αλ Αχμάρ

Μας διδάσκει η Βενεζουέλα σήμερα; Εξαιρετικά χρήσιμα συμπεράσματα και εύγλωττοι παραλληλισμοί, του Ορέστη Σταμόπουλου

Ο μεσαίωνας της Cosco αποκαλύπτεται. Δύο απολυμένοι για συνδικαλιστική δράση λιμενεργάτες καταγγέλλουν, του Γιώργου Κατερίνη

Για τον Δημήτρη Μητροπάνο γράφουν η Έλενα Πατρικίου, ο Νίκος Μάλλιαρης και ο Στέλιος Ελληνιάδης



Γράφουν και επιμελούνται οι: Μιχάλη Σιάχος, Ρούντι Ρινάλντι, Γιάννης Τσούτσιας, Γιώργος Τσίπρας, Λουκάς Αξελός, Χρήστος Πραμαντιώτης, Γιώργος Κατερίνης, Μάνος Κατριβάνος, Νίκος Ταυρής, Λεωνίδας Σακλαμπάνης, Πέτρος Αλ Αχμάρ, Ορέστης Σταμόπουλος, Μάριος Διονέλλης, Ηλίας Σταθάτος, Ματίνα Παπαχριστούδη, Γιάννης Βορινός, Κώστας Μπακατσής, Μπέττυ Σκούφα, Νίκος Μάλλιαρης, Έλενα Πατρικίου, Χριστίνα Ανδρέου, Γιάννης Πατίλης, Στέλιος Ελληνιάδης, Νίκος Κουνενής, Χρίστος Καραμάνος



ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΥΛΗ



ΤΟ ΘΕΜΑ

Χριστόφορος Βερναρδάκης, επίκουρος καθηγητής πολιτικής επιστήμης και επιστημονικός σύμβουλος της VPRC: Οι εκλογές θα μας βάλουν σε μια νέα ιστορική περίοδο. Συνέντευξη στον Μιχάλη Σιάχο



Editorial

Ναι, μπορούμε!



ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η ρευστότητα, οι συγκολλήσεις και ένα μέτωπο που δεν έγινε. Η βαθιά τομή και το έλλειμμα της διπλής ενότητας, του Ρούντι Ρινάλντι

Ο Καραγκιόζης πριν από τις εκλογές! «...Η Ελλάδα που επιμένει κι όποιος δεν καταλαβαίνει, δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει» του Γιάννη Τσούτσια

Ζητά... λυμένα χέρια. Το αδιέξοδο Σαμαρά και η φυγή στην ακροδεξιά ρητορική, του Γιώργου Τσίπρα

Scripta Manent, Ανθολόγος: Λουκάς Αξελός

Ετιέν Ντε Λα Μποεσί (1530-1563) [Ένας λαός σκλαβώνεται μόνος του]

Ευάγγελος... Πιραντέλο. Ταλαντούχος και στο θέατρο του παραλόγου, του Χρήστου Πραμαντιώτη

Το εκβιαστικό δίλημμα της 14ης Μαΐου. Οι συνδικαλιστικοί φορείς καλούνται να συνυπογράψουν το ξεθεμέλιωμα των συλλογικών συμβάσεων , του Γιώργου Κατερίνη

Αποκλεισμός των εκπαιδευτικών από τις βουλευτικές εκλογές, του Μάνου Κατριβάνου

Βασίλης Χατζηλάμπρου, υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην Αχαΐα: Μαζί με το λαό να αλλάξουμε την πραγματικότητα, συνέντευξη στον Νίκο Ταυρή Η Χρυσή Αυγή μακρύ χέρι του συστήματος. Παρακράτος, κρυφές χρηματοδοτήσεις και πολλά άλλα συνθέτουν το παζλ του νεοναζιστικού μορφώματος, του Λεωνίδα Σακλαμπάνη

Νάντια Βαλαβάνη, υποψήφια βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στην Β' Αθήνας: Εκλογικό επίδικο η επιβίωση της χώρας και της κοινωνίας, συνέντευξη στον Μιχάλη Σιάχο



ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Τα ψηφοδέλτια και οι στόχοι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Ενίσχυση και κλιμάκωση των αγώνων εντός και εκτός Βουλής

Εκλογική συνεργασία Μ-Λ ΚΚΕ και ΚΚΕ(μ-λ)

Διπλή ταρίφα: Προσοχή στα στιγμιαία λάθη!

Σε θέσεις μάχης ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο Μανώλης Γλέζος επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας

Η ΚΟΕ στους συνδυασμούς του ΣΥΡΙΖΑ



ΔΙΕΘΝΗ

Τριγμοί και αναδιατάξεις στο γαλλογερμανικό άξονα. Τι διακυβεύεται τελικά στις γαλλικές εκλογές

Γυρίζει: Βόρεια Κορέα – Ο πύραυλος του... εγγονού, του Γιώργου Τσίπρα Σουαζιλάνδη: Kenny Kunene, γ.γ. του ΚΚΣ «Στο βασίλειο της Κόκα-Κόλα ο αγώνας αναπτύσσεται», συνέντευξη στον Πέτρο Αλ Αχμάρ

Ιντιφάντα: Διεθνείς αλληλέγγυοι ξεμπροστιάζουν το ισραηλινό απαρτχάιντ

Μας διδάσκει η Βενεζουέλα σήμερα; Εξαιρετικά χρήσιμα συμπεράσματα και εύγλωττοι παραλληλισμοί , του Ορέστη Σταμόπουλου



ΕΡΓΑΣΙΑ

Αντεργατικών μεθοδεύσεων συνέχεια στο αεροδρόμιο Ηρακλείου. Με μειώσεις μισθών ετοιμάζονται να υποδεχτούν τους τουρίστες.

Μονόδρομος ο αγώνας στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Ωμός εκβιασμός από την AbuDhabi Mar

Δικαίωση για τους εργαζόμενους στην Ανακύκλωση. Η πρώτη απόφαση κατά μονομερούς μείωσης μισθών.

Ο μεσαίωνας της Cosco αποκαλύπτεται. Δύο απολυμένοι για συνδικαλιστική δράση λιμενεργάτες καταγγέλλουν, του Γιώργου Κατερίνη



ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ακονίζουν τα μαχαίρια για το φιλέτο του Ελληνικού. Σε ρόλο «πλασιέ» ο Παπακωνσταντίνου πανηγυρίζει για τους νέους πελάτες..., του Μάριου Διονέλλη

Κρήτη: Ένταση για το υβριδικό στο Κράσι Χερσονήσου

Στον ευρωμονόδρομο ο Δήμος Αθηναίων. Προεκλογικά κομπρεμί καταγγέλλει η Λαϊκή Συσπείρωση

Άγρια Δύση κατάντησε η Χαλκιδική. Γυναίκες-κατοίκους της περιοχής κράτησε ομήρους η «Ελληνικός Χρυσός», του Νίκου Ταυρή

Επικοινωνία: Μας βλέπει κι ο κόσμος, του Μάριου Διονέλλη

Κατεχόμενη τροϊκανή ζώνη τα Εξάρχεια. Το ειδικό καθεστώς ενόψει εκλογών κάνει επίδειξη δύναμης, του Ηλία Σταθάτου

Mediaλογώντας: Η ασφάλεια των τηλεοπτικών στούντιο πληρώνεται ακριβά, της Ματίνας Παπαχριστούδη



Η άλλη Θεσσαλονίκη

Δίκτυα αλληλεγγύης γεννιούνται σε όλες τις γειτονιές. Οι πολίτες οργανώνονται και απαντούν στην κρίση με αλληλεγγύη, του Γιάννη Βορινού

tόπος δυτικώς... και η αλήθεια στον τόπο δυστυχώς, του Κώστα Μπακατσή Χρειαζόμαστε μια συνολικότερη αλλαγή. Μια πολιτική τοποθέτηση για την κοινωνική και οικονομική κατάσταση, της Μπέττυς Σκούφα Ανακοινώθηκαν τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ

Ανοίγει ξανά το κολαστήριο της ΚΥΠ. Επίσκεψη μνήμης το Σάββατο 21 Απριλίου



ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Δημήτρης Μητροπάνος. Δεν ζητιάνεψε τίποτα, κατέκτησε αυτά που ήθελε, του Νίκου Μάλλιαρη

Με κόντρα τον καιρό: Ιωνικός επικήδειος στην δωρικότητα του Μητροπάνου, της Έλενας Πατρικίου

Κάτια Γέρου: «Πρέπει να σπάσουμε την “αποτρόπαιη σιωπή” μας», συνέντευξη στην Χριστίνα Ανδρέου

Βιβλιοπαρουσιάσεις: Γιὰ ἕναν πολιτισμὸ τοῦ περιτυλίγματος, του Γιάννη Πατίλη

Θηλυκό-αρσενικό στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Διήμερο προβολών και συζητήσεων



ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Λαϊκή εξέγερση ή λαϊκή εξουσία; Σύντροφοι/σσες από την επαρχία λένε όχι στον κατακερματισμό της Αριστεράς



ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ ΙΔΕΩΝ, του Στέλιου Ελληνιάδη

Δημήτρης Μητροπάνος: Κάνε κάτι να χάάάάσω το τρένο

Ο πολιτισμός πριν από την πολιτική ή η πολιτική πριν από τον πολιτισμό;

Γιατί κατεβαίνω στις εκλογές με τον ΣΥΡΙΖΑ



Εναλλάξ του Νίκου Κουνενή

Προτάσεις για την τελική λύση



Όσα θάφτηκαν

Οι Σημιτάνθρωποι



Εν τέλει

Ο Άκης και η γενικευμένη σαπίλα, του Χρίστου Καραμάνου



Σκιτσάρουν ο Πέτρος Ζερβός και ο Latuff

Το τιµωρό χέρι του λαού: Η δράση του ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ

∆ E Λ T I O T YΠ O Y







ΙΑΣΟΝΑΣ ΧΑΝ∆ΡΙΝΟΣ





Το τιµωρό χέρι του λαού



Η δράση του ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ

στην κατεχόµενη πρωτεύουσα

1942-1944







Από τις εκδόσεις ΘΕΜΕΛΙΟ µόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο του ΙΑΣΟΝΑ ΧΑΝ∆ΡΙΝΟΥ, ΤΟ ΤΙΜΩΡΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ. Η ∆ΡΑΣΗ ΤΟΥ ΕΛΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΠΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ

1942-1944.

Τα δραµατικά γεγονότα που σηµάδεψαν την ταραγµένη κα- τοχική διετία 1943-1944 στην Αθήνα και τον Πειραιά µέσα α- πό το πρίσµα της δράσης δύο βασικών ένοπλων αντιστασια- κών οργανώσεων – του Εθνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (ΕΛΑΣ) και της Οργάνωσης Περιφρούρησης Λαϊκού Αγώνα (ΟΠΛΑ)– τίθενται για πρώτη φορά κάτω από το µι- κροσκόπιο µιας συστηµατικής ιστορικής έρευνας. Φιλοδοξώ-

ντας να αποτελέσει µια πρώτη καταγραφή των αιµατηρών γεγονότων που σηµάδε- ψαν την τελευταία φάση της γερµανικής κατοχής στο χώρο της πρωτεύουσας, το βι- βλίο αυτό θέτει κάποιους βασικούς προβληµατισµούς που αφορούν την εξέλιξη της πολιτικής του ΕΑΜ/ΚΚΕ στην πρωτεύουσα από την ανασυγκρότηση των κοµµατικών οργανώσεων το καλοκαίρι του 1941 µέχρι την Απελευθέρωση.

Στην Αθήνα και τον Πειραιά, η αλµατώδης ανάπτυξη του ΕΑΜ, βασισµένου σε ένα ε- κτεταµένο οργανωτικό δίκτυο, τροφοδοτούσε το αντικατοχικό αίσθηµα του κόσµου, οδηγώντας τον σε πλήρη ρήξη µε το κατοχικό καθεστώς. Η όξυνση της ναζιστικής τροµοκρατίας σε συνδυασµό µε την πολιτική πόλωση που κορυφώθηκε την τελευταία φάση της Κατοχής (1943-1944) οδήγ ησε σε έναν αιµατηρό κύκλο εκτελέσεων, ανοι- χτών µαχών και δολοφονιών στο κέντρο και τις συνοικίες της πρωτεύουσας ανάµεσα στις ελληνόφωνες κατοχικές δυνάµεις (Χωροφυλακή, Ασφάλεια, Τάγµατα Ευζώνων) και τους «αντάρτες πόλης» του ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ που κλήθηκαν να περιφουρήσουν ανοιχτά τις εαµικές και κοµµατικές οργανώσεις αναλαµβάνοντας παράλληλα «µυ- στικά» καθήκοντα πληροφοριών, κατασκοπείας και εξόντωσης στελεχών του κατοχι- κού µηχανισµού. Η λειτουργία και δράση αυτού του «σιδερένιου βραχίονα του κόµµατος» αποτελεί µία από τις τελευταίες άγνωστες σελίδες της κατοχικής ιστορίας.

Για τον αντιδικτατορικό ΡΦ

Για τον αντιδικτατορικό ΡΦ

Δημοσίευση στο Indymedia

by Θανάσης Τσακίρης 01:51pm, Sunday July 18 2004

Για όσους/ες δεν το διάβασαν, παραθέτω το άρθρο του Μ. Σαμπατακάκη για την ιστορία του Ρήγα Φεραίου ως απάντηση στον εισαγγελέα της δίκης του ΕΛΑ. Ανεξάρτητα από τη διάσπαση του '78 και τις όποιες κριτικές και πολεμικές που αναπτύχθηκαν, η ιστορία του αντιδικτατορικού ΡΦ παραμένει μια υπόθεση όλων όσων αγωνίστηκαν, βασανίστηκαν και φυλακίστηκαν για να μπορούμε σήμερα να μιλάμε και να δρούμε ελεύθερα.

Θ.Τ.

"Το μειδίαμα του Ρήγα Φεραίου"

(Παρέα με τον Αρχιεπίσκοπο διάβαζε τα μαθήματα του στην δικτατορία ο εισαγγελέας;)

«Τελικά, ο Ρήγας Φεραίος εκτός από αναγραφές στους τοίχους

τι άλλο έκανε; Γιατί εγώ δεν θυμάμαι να έκανε τίποτα άλλο, να

έχει κάποια δράση»:

Ελ. Πατσής, εισαγγελέας στη δίκη του ΕΛΑ.

Πού έχασε τα δάχτυλά του ο Σάκης Καράγιωργας, αναρωτήθηκε ο εισαγγελέας.

Στα πρώτα χρόνια μετά την πτώση της δικτατορίας έγινε μια δίκη για το βιβλίο του Κάτρη «Η γέννηση του νεοφασισμού», μετά από μήνυση της Αστυνομίας. Εκεί ο εισαγγελέας ρώτησε τον Σάκη Καράγιωργα, που ήταν μάρτυρας στη δίκη, πού έχασε τα δάκτυλα του, σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα;

Η δίκη διακόπηκε με απόφαση της προέδρου κ. Σακελαριάδου. Αντέδρασε το σύνολο της κοινωνίας και ο εισαγγελέας ζήτησε δημόσια συγγνώμη.

Στις μέρες μας, όχι πια στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, αλλά 30 χρόνια μετά, στον πυροβολισμό κατά της ιστορίας με δράστη τον εισαγγελέα κ. Πατσή, αντέδρασε ο αναπληρωτής πρόεδρος του δικαστηρίου κ. Γρ. Μάμαλης, αλλά η ιστορία πέρασε στα ψηλά. Κάποια ειρωνικά σχόλια των εφημερίδων για τον κ. Πατσή και το ενδιαφέρον αυτών που τους αφορά η ιδία ιστορία του Ρήγα Φεραίου.

Να μια (ακόμη) σαφής ένδειξη για την συντηρητικοποίηση σε επίπεδο ιδεών. Για την μείωση των δημοκρατικών αντανακλαστικών.

Μια δημοκρατική κοινωνία θα έπρεπε να υποχρεώσει τον κ. Πατσή να ζητήσει δημόσια συγγνώμη. Δεν δικαιούται να αποφαίνεται στο δικαστήριο, στο καφενείο ίσως, ασκώντας την δημόσια ιδιότητα του για το αντιδικτατορικό κίνημα και τον Ρήγα Φεραίο που έχει μιλήσει η ιστορία.

Ο ιστορικός αναλφαβητισμός και ο ιστορικός αναθεωρητισμός

Αν ο κ. Πατσής απλώς είναι φορέας συντηρητικών αντιλήψεων μέσα σε μια συντηρητική κοινωνία και δεν μπορεί να καταλάβει τη δυναμική της αντίστασης στη δικτατορία (ο καθηγητής Γ. Μαργαρίτης χαρακτήρισε το φαινόμενο «ιστορικό αναλφαβητισμό»), υπάρχει πίσω από την περίπτωση του κ. Πατσή ένα σοβαρότερο φαινόμενο. Αυτό του αναθεωρητισμού στην Ιστορία, σε κύκλους της ακαδημαϊκής κοινότητας.

Ξεκίνησε με την αμφισβήτηση του Ολοκαυτώματος και έφτασε στη Γαλλική Επανάσταση. Θεώρησε ως το μεγάλο έγκλημα του 20ου αιώνα το κοινωνικό κίνημα και άρα όσοι το πολέμησαν, του Ναζισμού συμπεριλαμβανομένου, προάσπισαν την «ελεύθερη Ευρώπη». Δεν είναι βέβαια τυχαίο ότι αυτές οι απόψεις αναπτύσσονται μέσα σ΄ένα νέο πια διεθνή συσχετισμό δυνάμεων στον πλανήτη.

Τέτοιες αναθεωρητικές στην ελληνική ιστορία απόψεις διαβάσαμε τους τελευταίους μήνες από τον καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης στο Yale κ. Στ. Καλύβα κ.ά: Η κόκκινη βία στην κατοχή οδήγησε στη συνεργασία με τους Γερμανούς (στο γνωστό μας δωσιλογισμό δηλαδή). Ουσιαστικά δεν υπήρξε αντίσταση κατά των Γερμανών, αλλά εμφύλιος που ξεκίνησε το 1943.

Του απάντησαν συντριπτικά οι καθηγητές Γιώργος Μαργαρίτης και Βασίλης Κρεμμυδάς.

Το φαινόμενο του αναθεωρητισμού στην Ιστορία μέσα στην ακαδημαϊκή κοινότητα, ξεκινά από την Γαλλική Επανάσταση και φτάνει στο 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και όσο αφορά τη χώρα μας, στον εμφύλιο. Δεν έχει φτάσει ακόμη στη δικτατορία και το αντιδικτατορικό κίνημα. Τον εισαγγελέα κ. Πατσή ο καθηγητής Γ. Μαργαρίτης τον ενέταξε στον «ιστορικό αναλφαβητισμό». (Στον ιστορικό αναλφαβητισμό αλλά και σε πολιτικές σκοπιμότητες θα εντάσσαμε και τις επιδόσεις στην τηλεόραση όλη την περίοδο της τρομοϋστερίας).

Θα κρατήσω, όμως, ένα σχόλιο του καθηγητή Γ.Μαργαρίτη σε συνέντευξη του στην «Εποχή» που θα μας χρειαστεί παρακάτω.

Εποχή: Ας επανέλθουμε στην αντίσταση κατά της Χούντας. Μήπως η πτώση της δεν αποδόθηκε σχεδόν αποκλειστικά στον κ. Καραμανλή για να παρακαμφθεί η σημασία του λαϊκού παράγοντα;

Γ. Μαργαρίτης : Ο κ. Καραμανλής κλήθηκε να διαχειρισθεί την υπόθεση όταν η Χούντα φάνηκε τελείως ξεκρέμαστη μπροστά σε μια καθολική αντίδραση του κόσμου. Η τελευταία όμως αναπτύχθηκε χάρη στην αντίσταση κατά της χούντας όχι γενικά και αφηρημένα. Ο Καραμανλής, και η αποκατάσταση των βασικών ελευθεριών ακολούθησαν ένα δρόμο που χάραξαν -με πόνο και προσωπικές θυσίες- οι αγωνιστές της αντίστασης. Αυτά τα πολύ απλά θα μπορούσαν να τα σκεφτούν μερικοί δικαστικοί λειτουργοί. Για να μην εκτίθενται οι ίδιοι και να μην εκθέτουν το αξίωμα τους.

Κάποιοι ρίσκαραν τη ζωή τους: Η ίδρυση του Ρήγα Φεραίου και τα 1000 χρόνια φυλακής

Ο Δημήτρης Ντοκόπουλος, ο μάρτυρας στη δίκη του ΕΛΑ, στον οποίο ο εισαγγελέας κ. Πατσής είπε τα σχόλια για τον Ρήγα, του απάντησε: Άλλοι ρίσκαραν τη ζωή τους και άλλοι διάβαζαν.

Έτσι φτάνουμε στο Ρήγα Φεραίο.

Στις 13 Δεκεμβρίου 1967 ιδρύεται ο Ρήγας Φεραίος. Στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη κυκλοφορεί η ιδρυτική του διακήρυξη.

«…Οκτώ μήνες το μαύρο πέπλο του φασισμού σκεπάζει τον ουρανό της πατρίδας μας …Δολοφόνησαν και δολοφονούν …βασάνιζαν και βασανίζουν … Απαγορεύεται να μιλάμε ελεύθερα. Απαγορεύεται να σκεφτόμαστε ελευθέρα. Απαγορεύεται να τραγουδάμε ελεύθερα…Ο ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ σας καλεί να ακολουθήσετε τη φωνή του χρέους και της τιμής, τη φωνή της συνείδησης…».

Τα πρώτα χρόνια δράσης του, πριν την ανάπτυξη μαζικού φοιτητικού κινήματος, ο Ρήγας με τον «Θούριο», την εφημερίδα που εκδίδετο ασταμάτητα μέχρι το ’70, με προκηρύξεις, μαγνητόφωνα και αφίσες, με πανώ που ξεδιπλώνονταν στις αίθουσες, με συνθήματα στους τοίχους, με συζητήσεις με τους φοιτητές και κυρίως με την επίδραση που είχαν στους νέους και τον λαό τα 1000 χρόνια καταδίκης σε φυλακή των μελών του, κράτησε με ηρωισμό και αυτοθυσία αναμμένη τη φλόγα της αντίστασης.

Η ταφή ζωντανού σε λάκο – Η πρώτη δίκη του Ρήγα

Επειδή όπως φαίνεται ο κ.Πατσής «διάβαζε», δεν έμαθε για την απολογία του Νίκου Κιάου στο στρατοδικείο (‘68):

«Είμαι μέλος του Ρήγα Φεραίου …Εβασανίσθην εις την Γενική Ασφάλεια Αθηνών και εις τον Διόνυσο. Από την συνεχή φάλαγγα και το ξύλο εις τα γεννητικά όργανα και εις παν μέρος του σώματος με βούρδουλα, μέχρι τα ηλεκτρικά καλώδια, το κάψιμο των χεριών με τσιγάρα, τας σταγόνας εις το μέτωπον, την εικονικήν εκτέλεσιν, την ταφήν εις τάφρον – λάκκον θεοσκότεινον … Δεν μετανοώ δια τας αντιδικτατορικάς μου πράξεις. Πιστεύω εις την πάλη του λαού. Ο λαός θα συντρίψει τους τύραννους του». -21 χρόνια φυλακή.

Σ’ αυτή τη δίκη του Ρήγα Φεραίου στην Αθήνα το Νοέμβριο του ’68, δικάστηκαν οι:

Θανάσης Αθανασίου – 21 χρόνια

Νίκος Κιάος – 21 χρόνια

Παύλος Κλαυδιανός – 21 χρόνια

Νίκος Γιανναδάκης - 21 χρόνια

Κώστας Καρυωτάκης - 16 χρόνια

Κωστής Γιούργος - 16 χρόνια

Ανδρέας Σαββάκης – 14 χρόνια

Αντώνης Μαργαρίτης - 14 χρόνια

Γιωργός Μποτζάκης - 10 χρόνια

Αριστείδης Θεοδωρίδης - 10 χρόνια

Νικηφόρος Σταματάκης - 5 χρόνια

Φρίντα Λιάππα – 6 χρόνια με αναστολή

Νίκος Μαργαρίτης - 5 χρόνια με αναστολή

Βασίλης Σβαννάς – 3 χρόνια με αναστολή

Για τη δίκη αυτή κυκλοφόρησαν βιβλία στο εξωτερικό.

Ο κ.Πατσής δεν έμαθε για την απολογία του Θανάση Αθανασίου στην ίδια δίκη (‘68):

«Κατηγορούμαι για συμμετοχή στην οργάνωση Ρήγας Φεραίος. Δηλώνω ότι η αντίθεση μου στη δικτατορία υπήρξε η βάση των πράξεων μου… Δηλώνω μεγαλόφωνα ότι είμαι κομμουνιστής… Αυτό που εσείς αποκαλείτε ‘’επανάσταση της 21ης Απριλίου 1967’’ ήταν ένα πραξικόπημα» – 21 χρόνια φυλακή.

Του Νίκου Γιανναδάκη (‘68): «Μ’ έβαλαν να ξαπλώσω σ’ ένα κρεβάτι, όπου μ’ έδεσαν, μου έβαλαν ένα φίμωτρο στο στόμα. Μερικοί από τους συντρόφους μου είχαν φιμωθεί με ένα παπούτσι. Τότε άρχισαν να με χτυπούν. Υπέφερα το μαρτύριο της φάλαγγας». – 21 χρόνια φυλακή.

Την ίδια περίοδο, Οκτώβριος του ‘68, καταδικάζονται οι φοιτητές του ΠΑΜ-ΡΦ:

Άρης Αλεξάκης – 5 χρόνια

Πόλυ Σαβινίδου – 4 χρόνια

Σελήνη Σαβινίδου – 4 χρόνια

Πρόταση του εισαγγελέα για δύο καταδίκες σε θάνατο – Νέα δίκη του Ρήγα

Την απολογία της Πόπης Τζεμπελίκου (’69): «Κατάγομαι από μια φτωχή αγροτική οικογένεια. Ήρθα στην Αθήνα να σπουδάσω με πολλές δυσκολίες και στερήσεις… Από την πρώτη στιγμή της δικτατορίας εναντιώθηκα στο στρατιωτικό καθεστώς και αγωνίστηκα για την ανατροπή του μέσα από τις γραμμές του Ρ.Φ. … Αγωνιζόμαστε σαν φοιτητές για την Ελευθερία και την Δημοκρατία, που την κατέλυσε το στρατιωτικό πραξικόπημα. Είμαστε περήφανοι γι’ αυτόν τον τόσο δύσκολο αγώνα μας. Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία κ.κ. στρατοδίκαι». – Πρόταση του εισαγγελέα για θάνατο. Καταδίκη 15 χρόνια φυλακή

Σ΄ αυτή τη δίκη του Ρ.Φ. στην Αθήνα το Γενάρη του ‘69 δικάστηκαν οι:

Μίμης Δαρειώτης

Πόπη Τζεμπελίκου

Τίτος Μυλωνόπουλος

Ο εισαγγελέας πρότεινε θάνατο για το Μ.Δαρειώτη και Π.Τζεμπελίκου. Καταδικάστηκαν με 15 περίπου χρόνια φυλακή ο καθένας.

Πρόταση του εισαγγελέα για 4 καταδίκες σε θάνατο – Στις ίδιες μέρες και άλλη δίκη του Ρήγα

Τη μαρτυρία του Μίμη Δαρειώτη (‘69): «Συλλαμβάνομαι στις 16-4-68. Οδηγούμαι στη Γενική Ασφάλεια (Μπουμπουλίνας) όπου και παραμένω εν απομονώσει ως τις 21-8-68. Σ’ αυτό το διάστημα βασανίστηκα επανειλημμένα με φάλαγγα (χτυπήματα επί ώρες με σιδηροσωλήνα και χοντρά ξύλα στα γυμνά πέλματα ή φορώντας παπούτσια). Υπάρχουν ακόμα οι ουλές και τα σπασμένα δάχτυλα. Με έσερναν στο πάτωμα από τα μαλλιά. Μου ξερίζωναν τα μαλλιά, χτυπήματα με γκλόπς. Γροθιές και κλοτσιές από ομάδα 7-8. Μου χτυπούσαν το κεφάλι στον τοίχο και στην γωνία μιας μεταλλικής ντουλάπας. Μου εξάρθρωναν τα χέρια, μου έδεναν με χειροπέδες τα χέρια πίσω και με άφηναν στο κελί για ημέρες. Με απειλούσαν με πιστόλια». - Νέα πρόταση του εισαγγελέα για θάνατο, όπως και για άλλους 3 ακόμη. Καταδίκη 16 χρόνια φυλακή.

Σ’ αυτή τη δίκη του ΡΦ και ΠΑΜ στην Αθήνα -και αυτή το Γενάρη του ’69, τις επόμενες ημέρες από την προηγούμενη- ο εισαγγελέας πρότεινε θάνατο για τους:

Μίμη Δαρειώτη (για 2η φορά)

Σωτήρη Αναστασιάδη

Χρίστο Ρεκλείτη

Γιάννη Πετρόπουλο

Καταδικάστηκαν με 16 χρόνια φυλακή ο καθένας.

Η Μαρία Καλλέργη καταδικάστηκε με 16 χρόνια φυλακή

Ο Νίκος Άρμάος με 5 χρόνια φυλακή.

Δικάστηκαν μαζί τους οι:

Κώστας Μανταίος,

Μπούλη Θεοφυλακτοπούλου,

Μάγδα Πίτακα,

για τους οποίους ο εισαγγελέας είχε ζητήσει 15 χρόνια φυλακή.

Τη μαρτυρία του Σωτήρη Αναστασιάδη (‘69) «Πιάστηκα το βράδυ της 16-4-68. Βασανίστηκα στην Μπουμπουλίνας. Χρησιμοποίησαν την φάλαγγα, γροθιές πίσω από τ’ αυτιά, βγάλσιμο μαλλιών, χτυπήματα στα γεννητικά όργανα, απομόνωση επί 128 ημέρες σε κελί διαστάσεων 1.90 x 1,10». - Πρόταση του εισαγγελέα για θάνατο. Καταδίκη 16 χρόνια φυλακή.

Βασανιστήρια με ηλεκτρικό ρεύμα – Νέα δίκη του Ρήγα

Δεν έμαθε την καταγγελία του παράνομου Κ.Σ. της ΕΦΕΕ με τίτλο «Σώστε τους μάρτυρες φοιτητές Λευτέρη Τσίλογλου, Πόπη Τζεμπελίκου, Μαργαρίτα Γιαραλή» (‘69):

«Μετά τους 16 αγωνιστές φοιτητές μέλη του Ρήγα Φεραίου που πέρασαν απ΄ την κόλαση των βασανιστηρίων της Χούντας… ένα καινούργιο αποτρόπαιο έγκλημα… συντελείται αυτές τις μέρες… Τα βασανιστήρια στα οποία υποβάλλονται οι δύο φοιτήτριες στα υπόγεια της Ασφάλειας είναι ασύλληπτα. Ο Λευτέρης Τσίλογλου βασανίζεται βδομάδες τώρα στην κόλαση του Διονύσου, άλλοτε με ηλεκτρικό ρεύμα, άλλοτε με φάλαγγες, άλλοτε με κρέμασμα στα δέντρα…»

Η δίκη αυτή του Ρ.Φ. γίνεται στη Λάρισα το Μάιο του ’69 και καταδικάζονται οι Λευτέρης Τσίλογλου -15 χρόνια

Μαργαρίτα Γιαράλη -10 χρόνια

Πόπη Τζεμπελίκου-10 χρόνια

Μαζί τους δικάζεται και ο Γιάννης Μπανιάς, που μετά πηγαίνει εξορία.

Πρόταση για θάνατο και καταδίκες σε ισόβια – Η δίκη των 39 στη Θεσσαλονίκη

Τη μαρτυρία του Μιχάλη Σπυριδάκη (‘69): «Δούλεψα για τη συγκρότηση του Ρήγα. Πιάστηκα στις 3-4-68. Οδηγήθηκα στο στρατόπεδο ΣΕΔΕΣ αμέσως, όπου υποβλήθηκα επί πολλές ώρες σε πολλά μαρτύρια επανειλημμένα. Όπως φάλαγγα, μαστίγωμα, κάψιμο με φωτιά, κάψιμο με τσιγάρο, γρονθοκόπημα, λακτίσματα, περίλουση με ψυχρό νερό. Ύστερα από επανειλημμένες λιποθυμίες αφού εξαντλήθηκα περιέπεσα σε κωματώδη κατάσταση και κατόπιν με πετάξανε στο πόρτ-παγκάζ ενός αυτοκινήτου και με μεταφέρανε στην «Εθνική» Ασφάλεια… Συνέχισαν την επιχείρηση στην Ασφάλεια κρατώντας με συνεχώς άυπνο μερόνυχτα ερεθίζοντας με, γρονθοκοπώντας και λακτίζοντάς με περιοδικά. Κατόπιν με μεταφέρανε στο Γ’ σώμα στρατού, όπου με υποβάλλανε στο μαρτύριο του ηλεκτροσόκ, με ξαναμαστίγωσαν στο κεφάλι και στο πρόσωπο μέχρι αίματος, μου ξερίζωσαν τα μαλλιά με τινάγματα της κεφαλής, με κρατούσαν συνεχώς δεμένο πισθάγκωνα σε μια καρέκλα έχοντας μου μέρα-νύχτα στο πρόσωπο ένα προβολέα. Με κρατούσαν συνεχώς άυπνο, με υπόβαλλαν στο μαρτύριο της δίψας και επί 8 μέρες μου στέρησαν παντελώς την τροφή…». -16,5 χρόνια φυλακή.

Σ’ αυτή τη δίκη του ΡΦ και του ΠΑΜ στη Θεσσαλονίκη (Δίκη των 39) το Μάιο του ’69, ο εισαγγελέας πρότεινε θάνατο για τον Αργύρη Μπάρα. Καταδικάστηκαν σε ισόβια οι:

Αργύρης Μπάρας

Αλέξης Παπαλεξίου

Σωκράτης Στεφανίδης

σε 20 χρόνια περίπου οι:

Μιχάλης Σπυριδάκης

Θόδωρος Καζέλης

Γιάννης Γρηγοριάδης

Λεωνίδας Χατζηπροδρομίδης

σε 10 χρόνια περίπου οι:

Πολύδωρος Βοϊτσίδης

Σωτήρης Τσιακμάκης

Δημήτρης Παπαλεξίου

σε 8 χρόνια περίπου οι:

Κώστας Τόμτσης

Ισμήνη Τσούτσια

Γιάννης Γκιρκούδης

Γιώργος Αναστασίου

Μπάμπης Ζιώγας

σε 5-6 χρόνια περίπου οι:

Γιάννης Πίτυρης

Περικλής Τερζής

Λάκης Προγκίδης

Θωμάς Βασιλειάδης

Βλαδιμηρος Γραμματικόπουλος

και με αναστολή οι:

Γιώργος Μπιβολάρης

Γαρ. Δελιγκάς

Γιώργος Δρανδάκης

Την απολογία του Λάκη Προγκίδη (‘69): «Μετά το πραξηκόπημα της 21ης Απριλίου, διώξεις φοιτητών, συνδικαλιστών, αγωνιστών, ανθρώπων του δημοσίου βίου, καθηγητών κλπ. Φυλακίσεις, βασανιστήρια από μέρους της κυβέρνησης… Οργανώθηκα στο Ρήγα… Την μη ανάμιξη πια ή έστω και την εφησύχαση θεωρούσα προδοσία». – 6 χρόνια φυλακή

Τον διάλογο της Ισμήνης Τσούτσια με τον πρόεδρο του Στρατοδικείου (‘69): «Ήταν δυνατόν να μείνουμε αδιάφοροι; Όλα αυτά και η αξιοπρέπεια μου σαν ελεύθερου ανθρώπου και η συναίσθηση της ευθύνης απέναντι σ’ αυτούς που αύριο θα κάτσουν στα ίδια θρανία με μας και θα μας ρωτήσουν -Τι κάνατε όταν καταλύθηκε η Δημοκρατία;».

Και ο διάλογος της με τον πρόεδρο του Στρατοδικείου:

Πρ. «Πόσους φοιτητές έχει το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης; Πόσοι απ’ αυτούς είναι στο Ρήγα;»

Κατηγ.: «22.000. Στο Ρήγα ανήκει η συντριπτική πλειοψηφία των φοιτητών άσχετα αν σ’ αυτή την αίθουσα βρισκόμαστε μόνο 17».

Την απολογία του Γιάννη Γκιρκούδη ‘69): «Έδωσα το παρόν στο σάλπισμα της φοιτητικής αντιδικτατορικής οργάνωσης Ρήγας για πάλη ενάντια στη δικτατορία, για ανατροπή της κυβέρνησης που πνίγει τα λαϊκά δικαιώματα, για επάνοδο στο δρόμο της δημοκρατικής ομαλότητας».

Την απολογία του Κώστα Τόμτση (‘69): «Την 21.4.67 μια ομάς στρατιωτικών καταπατεί κάθε ίχνος ελευθερίας και αφαιρεί κάθε συνταγματικό δικαίωμα του λαού. Χιλιάδες άνθρωποι φυλακίζονται και εξορίζονται αποκλειστικά και μόνο δια τα δημοκρατικά τους φρονήματα … με οδήγησε να ενταχθώ στην αντιδικτατορική οργάνωση Ρήγας και μέσα από τις γραμμές της να παλέψω για την ανατροπή της δικτατορίας».

Του Γιώργου Αναστασίου (‘69): «Πάντα αντίθετος με τη δικτατορία, δεν ήταν δυνατόν να μείνω αδρανής μπροστά σ΄αυτή τη δύσκολη στιγμή της χώρας μας. Έγινα μέλος του Ρήγα … Βασανίστηκα φρικτά με φάλαγγα»

Το στιλιάρι της φάλαγγας έσπασε – Νέες δίκες του Ρήγα

Την καταγγελία του Γιάννη Καούνη στο Διεθνή Ερυθρό Σταυρό το 1969: «Με συνέλαβαν επειδή είμαι κομμουνιστής και μέλος του Ρήγα. Στην ανάκριση με βασάνισαν και με κακομεταχειρίστηκαν με διάφορους τρόπους. Το ίδιο έγινε και γι΄άλλους δύο που συνέλαβαν στην ίδια υπόθεση και συγκεκριμένα τον Μπάμπη Γεωργούλα και την Μαρία Αγγελάκη… Με κτύπησαν γροθιές στο κεφάλι τόσο δυνατά, ώστε να χάσω προσωρινά την αίσθηση της όρασης …Με υπέβαλαν στο βασανιστήριο της φάλαγγας…….. Με γρονθοκοπούσε, με έφτυνε στο πρόσωπο και πατούσε την κοιλιά μου … Μου κρατούσε τα μάτια ανοιχτά για να δείχνει πως δεν έχω λιποθυμήσει. Το στιλιάρι της φάλαγγας έσπασε. Φάλαγγα πέρασε και ο Μπάμπης Γεωργούλης, ενώ η Μαρία Αγγελάκη, μαζί με πολλά άλλα πέρασε και φάλαγγα των δακτύλων των χεριών» - 12 χρόνια φυλακή.

Αυτή η δίκη του Ρήγα Φεραίου γίνεται στην Αθήνα τον Ιούλιο του ΄70 και καταδικάστηκαν οι:

Γιάννης Καούνης 12 χρόνια

Μπάμπης Κοβάνης 5 χρόνια

Μπάμπης Γεωργούλας 4 χρόνια

Μαρία Αγγελάκη 4 χρόνια.

Από το ίδιο δικαστήριο τις ίδιες ημέρες καταδικάστηκε σε 20 χρόνια ο Μπάμπης Θεοδωρίδης, υπεύθυνος στο ΚΚΕ Εσωτερικού, για τις αντιδικτατορικές οργανώσεις νεολαίας στις οποίες περιλαμβανόταν και ο Ρήγας Φεραίος.

Μαζί του καταδικάστηκαν οι:

Νίκος Γεωργακόπουλος

Δημήτρης Μαστροδήμος

Μιχάλης Πανταχός

Νίκος Πανώριος

Νέα δίκη και διάλογος με τον πρόεδρο του Στρατοδικείου: Δεν σας φοβάμαι! Εσείς με φοβάστε.

Δεν έμαθε τον πασίγνωστο διάλογο του Προέδρου του Έκτακτου Στρατοδικείου Αθηνών με τη Μαργαρίτα Γιαραλή και την Πόπη Τζεμπελίκου στη δίκη του Ρήγα Φεραίου, στις 3 Νοεμβρίου 1969:

Γιαραλή: Είναι η τρίτη φορά που έρχομαι εις το στρατοδικείο και είμαι υπερήφανη που ανήκω στις προοδευτικές ….

Πρόεδρος: Αφήστε τα αυτά.

Γιαραλή: Παρακαλώ αφήστε με να απολογηθώ.

Πρόεδρος: Για την οργάνωση να μας πείτε.

Γιαραλή: Μάλιστα. Για το Ρήγα. Οι σκοποί της οργάνωσης βγαίνουν…

Πρόεδρος: Αφήστε τους σκοπούς.

Γιαραλή: Θέλω να απολογηθώ παρακαλώ.

Πρόεδρος: Καθίστε κάτω. Παρανομούσατε.

Γιαραλή: Όταν καταπατούνταν τα ανθρώπινα δικαιώματα….

Πρόεδρος: Κάτσε κάτω.

Γιαραλή: Μα να απολογηθώ.

Πρόεδρος: Τι κάνατε να μας πεις.

Γιαραλή: Αυτό θα σας πω. Από της εγκαθιδρύσεως της δικτατορίας στην Ελλάδα…..

Πρόεδρος: Κάτσε κάτω.

….

Βασιλικός Επίτροπος: Θέλετε να μας κάνετε πλύσιν εγκεφάλου;

Πρόεδρος: Πέρασες στιγμή χωρίς παράνομη δράση, χωρίς να μοιράζεις προκηρύξεις;

Γιαραλή: Ούτε στιγμή. Θεωρώ χρέος μου……

Πρόεδρος: Κάτσε κάτω.

Γιαραλή: Δεν μου επιτρέπετε να καταγγείλω τα βασανιστήρια που στην ασφάλεια….

Πρόεδρος: Θα σε αποβάλω της αιθούσης.

Βασιλικός Επίτροπος: Θέλετε να μεταβάλλεται την αίθουσα σε γιάφκα.

…

Τζεμπελίκου: Τρίτη φορά έρχομαι εδώ για την αντιδικτατορική μου δράση.

Πρόεδρος: Κάτσε κάτω.

Τζεμπελίκου: Για τρίτη φορά δεν θα με αφήσετε να απολογηθώ.

Πρόεδρος: Κάτσε κάτω.

Τζεμπελίκου: Καταγγέλλω τα βασανιστήρια. Με φέρνουν μετά ένα χρόνο στο δικαστήριο για να μην φανούν τα σημάδια.

Πρόεδρος: Κάτσε κάτω.

Τζεμπελίκου: Να γραφτεί στα πρακτικά ότι δεν με αφήσατε να απολογηθώ. Καταγγέλλω…

Πρόεδρος: Κάτσε κάτω.

Τζεμπελίκου: Δεν σας φοβάμαι! Εσείς με φοβάστε, ακόμα και τώρα που κάθομαι στο εδώλιο της κατηγορούμενης.

Σ΄αυτή τη δίκη του Ρήγα Φεραίου στην Αθήνα το Νοέμβριο του ‘69, η Πόπη Τζεμπελίκου καταδικάζεται σε 17 χρόνια, που μαζί με τις δύο προηγούμενες καταδίκες γίνονται πάνω από 40 και κατά συγχώνευση 25 χρόνια.

Η Μαργαρίτα Γιαραλή καταδικάζεται σε 15 χρόνια, που μαζί με τη προηγούμενη καταδίκη της γίνονται 25 και κατά συγχώνευση 17.

Ο Νικόλας Βουλέλης καταδικάζεται σε 8 χρόνια.

Η δίκη του Ρήγα στο Εφετείο παίρνει μεγάλη δημοσιότητα

Το 1971 μετά από ισχυρές διεθνείς πιέσεις οι δίκες με βάση τον εμφυλιακό νόμο 509 δικάζονται όχι στα έκτακτα στρατοδικεία αλλά στα εφετεία. Οι ανακρίσεις βέβαια είναι το ίδιο σκληρές. Οι ποινές, όμως, γίνονται πια αρκετά μικρότερες.

Τον Αύγουστο του ‘71 στο Εφετείο στην Αθήνα γίνεται η νέα δίκη του Ρ.Φ., που πήρε μεγάλη δημοσιότητα και προκάλεσε ισχυρές εντυπώσεις.

Καταδικάζονται οι:

Κώστας Κωσταράκος - 3 χρόνια

Φώτης Προβατάς - 2 χρόνια

Γιώργος Σπηλιώτης - 2 χρόνια

Μαζί τους δικάστηκαν οι

Γιάννης Ρέγκας

Δημήτρης Μαρκάκης

Λυκούργος Φλέσσας

Χρίστος Ηλιόπουλος

Ανδρέας Χριστόπουλος

Γιάννης Μπαλάφας

Ελένη Γεωργίκου

Δήμητρα Γεωργίκου

Νίκη Νιανιάρα

Μίλτος Λειβαδίτης

Το μαζικό φοιτητικό κίνημα, ο Ρήγας και οι πρώτες συλλήψεις

Με το τέλος του ’71 μπαίνουμε σε μια διαφορετική περίοδο του αντιδικτατορικού κινήματος. Αυτή του μαζικού φοιτητικού κινήματος και της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

Δεν επιθυμώ να αναφερθώ σε μαρτυρίες με λεπτομέρειες των ανακρίσεων και βασανιστηρίων της δικής μου «γενιάς» του Ρήγα. Άλλωστε είναι σχετικά γνωστές από τα αφιερώματα στο Πολυτεχνείο, που γίνονται επί 30 χρόνια και αφορούν και τα μέλη του Ρήγα και τα μέλη των άλλων οργανώσεων.

Η Ασφάλεια αυτή την περίοδο τα έχει λίγο χαμένα. Έχει να αντιμετωπίσει χιλιάδες ανθρώπους. Προβαίνει σε εκατοντάδες ολιγοήμερες συλλήψεις για ξύλο προς εκφοβισμό, χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Το φοιτητικό κίνημα της απαντάει με μεγάλες συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις και καταλήψεις.

Έτσι, την άνοιξη του ΄72, μετά τις προσφυγές στα Πρωτοδικεία για την υποχρέωση διεξαγωγής εκλογών από τους φοιτητικούς συλλόγους, την πρώτη δημόσια συγκέντρωση και διαδήλωση στην επέτειο της 21ης Απριλίου στα Προπύλαια, τη διαδήλωση στο Μουσείο, την απόπειρα συγκέντρωσης στην πλατεία Κοτζιά την Πρωτομαγιά και τη συναυλία στο Σπόρτιγκ με την διαδήλωση που ακολούθησε στις 15 Μάη, καθώς και τις αντίστοιχες συγκεντρώσεις και πορείες στις άλλες πόλεις (Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Γιάννενα), η Ασφάλεια κάνει πολλές εκατοντάδες συλλήψεις φοιτητών για λίγες μέρες. Βασανίζει και απειλεί χωρίς αποτέλεσμα. Τρεις φοιτητές, οι Ρηγίτες Νίκητας Λιοναράκης και Μιχάλης Σαμπατακάκης και η αναρχική Αγγέλα Φωτεινού καθώς και ο Πρόεδρος της ΕΚΙΝ Παναγιώτης Κανελλάκης μετά από δίμηνη ανάκριση παραπέμπονται σε δίκη και πάνε στον Κορυδαλλό.

Τα ίδια και το φθινόπωρο του ΄72. Είναι η περίοδος των γενικών συνελεύσεων στις σχολές για εκλογές, της εκλογής επιτροπών, των διαδηλώσεων και των εκλογών στους φοιτητικούς συλλόγους με όργιο νοθείας από την χούντα. Και πάλι πολλές ολιγοήμερες συλλήψεις με ξύλο. Στη Θεσσαλονίκη τέσσερις Ρηγίτες κρατούνται για ένα μήνα: Οι Πάνος Ερμείδης, Χρυσάφης Ιορδάνογλου, Χρίστος Ζαφείρης και Πέτρος Οικονόμου.

Οι στρατεύσεις και η κατάληψη της Νομικής

Στους πρώτους μήνες του ’73 έχουμε διαδηλώσεις, αποχή στις σχολές και κυρίως τις στρατεύσεις φοιτητών, τις μεγάλες συγκεντρώσεις που ακολουθούν και μαζικές ολιγοήμερες συλλήψεις με ξύλο. Η δίκη των 11, με τη φωτογραφία του Ρηγίτη Μάκη Μπαλαούρα με μαυρισμένα από το ξύλο μάτια σε εξώφυλλο γνωστού περιοδικού!

Το φοιτητικό κίνημα αυτής της περιόδου οργανώνεται γύρω από τη λειτουργία των Φοιτητικών Επιτροπών Αγώνα, οι οποίες αποτελούν τον κύριο στόχο των αναγκαστικών στρατεύσεων με βάση τον χουντικό νόμο 1347/73. Πολλά μέλη και φίλοι του Ρήγα στρατεύονται.

Μετά τις στρατεύσεις, οι φοιτητές απαντούν με την κατάληψη της Νομικής και την πολύ μεγάλη διαδήλωση που παραλύει το κέντρο της Αθήνας. Ιδιαίτερα σημαντικός ο ρόλος του Ρήγα. Ακολουθούν μαζικές συγκεντρώσεις και η νέα κατάληψη της Νομικής.

Στο Αναμορφωτήριο!

Την ίδια περίοδο γίνεται η σύλληψη και η παραπομπή οργάνωσης του Ρ.Φ. με νέους και νέες 18 χρονών:

Πάκυ Κυριοπούλου

Σπύρος Παπασπύρου

Νικήτας Δεϊμέζης

Σπύρος Κιούσης

Ελένη Καλαφάτη

Τέλης Χατζηαργυρός

Παναγιώτης Καραγιώργης

Σπύρος Λιάγγης

Λιάνα Κυριοπούλου

Κάποιοι από αυτούς, λόγω ηλικίας, πάνε στο Αναμορφωτήριο!

Η «νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου»

Στις 8 Μαΐου του ’73 η Ασφάλεια σηκώνει τα χέρια στην αντιμετώπιση του φοιτητικού κινήματος και έρχεται η ώρα του ΕΑΤ-ΕΣΑ. Είναι η λεγόμενη «νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου» για το χτύπημα των οργανώσεων της νεολαίας.

Οι Ρηγίτες

Μάκης Παρασκευόπουλος

Χρίστος Λάζος

Μιχάλης Σαμπατακάκης

Μίμης Κωσταράκος

Νικήτας Λιοναράκης

Γιάννης Βούλγαρης

Σταύρος Τσακιράκης

και η φίλη του Ρήγα Αγγέλα Τσατάλα ανακρίνονται στην ΕΣΑ για τον Ρήγα παραπάνω από 100 ημέρες και παραπέμπονται με τον εμφυλιακό νόμο 509. Με την αμνηστία στις 22 Αυγούστου αποστέλλονται στο στρατό.

Παρόμοιες συλλήψεις και ανακρίσεις γίνονται στη Θεσσαλονίκη, από τον Ιούλιο ως την αμνηστία, των Ρηγιτών

Θωμά Βασιλειάδη

Λάκη Προγκίδη

Λευτέρη Χαλβατζή

Τον Αύγουστο, γίνεται δίκη φοιτητών στην Πάτρα, στους οποίους περιλαμβάνονται οι Ρηγίτες Άκης Ταγκαλάκης, Νίκος Ηλιόπουλος, Αντώνης Τσουρινάκης, Κώστας Βογιατζής, Δημήτρης Δημητριάδης.

Η επέμβαση της ΕΣΑ στο αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα δεν είχε, βέβαια, κανένα αποτέλεσμα. Με το άνοιγμα των σχολών, μεγάλες συγκεντρώσεις, το μνημόσυνο Παπανδρέου και οι συλλήψεις, διαδηλώσεις.

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου. Χιλιάδες συλλήψεις

Έτσι φτάνουμε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου. Δεν είναι του παρόντος η ανάλυση του, που άλλωστε έχει γίνει αρκετά και έγκυρα. Θα σημειώσω τη μεγάλη παρουσία Ρηγιτών στη Συντονιστική του Πολυτεχνείου:

Χρίστος Λάζος

Χρύσανθος Λαζαρίδης

Δημήτρης Χατζησωκράτης

Γιώργος Τσεμπελής

Στέλιος Παππάς

Γιώργος Παπαβασιλόπουλος

Χιλιάδες συλληφθέντες και παράνομοι μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Εκατοντάδες μέλη και φίλοι του Ρήγα.

Στην ΕΣΑ για μήνες μέλη του Ρήγα, μεταξύ των οποίων οι:

Μάκης Μπαλαούρας

Ανδρέας Νεφελούδης

Στέλιος Παππάς

Αντώνης Λιοναράκης

Οι Ανδρέας Νεφελούδης και Στέλιος Παππάς στη συνέχεια εξορίζονται.

Μαζικές συλλήψεις και στις άλλες πόλεις. Στη Θεσσαλονίκη, μερικοί από τους Ρηγίτες συλληφθέντες είναι οι

Θωμάς Βασιλειάδης

Χρυσάφης Ιορδάνογλου

Λάκης Προγκίδης

Ρία Καλφακάκου

Ο Ρήγας, οι ΦΕΑ και το μαζικό φοιτητικό κίνημα

Πέρα από τις συλλήψεις, τα βασανιστήρια και τις φυλακίσεις, η κύρια συμβολή του Ρήγα ήταν η αντίληψη για την ανάπτυξη και η ίδια η ανάπτυξη του μαζικού φοιτητικού κινήματος. Η αντίληψη υπάρχει από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας του Ρήγα. Όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν, γίνεται πραγματικότητα.

Ο Ρήγας συνέβαλε σημαντικά στη δημιουργία και λειτουργία της Ελληνο-ευρωπαϊκής Κίνησης Νέων (ΕΚΙΝ), του πρώτου συλλογικού μορφώματος με δημόσια δράση, που αντιπαρατίθεται ιδεολογικά με τη δικτατορία. Από το ’70 μέχρι το ’72, που τη διέλυσε η Χούντα, γίνεται κέντρο της φοιτητικής ζωής. Γίνονται εκδηλώσεις κάθε εβδομάδα με συμμετοχή εκατοντάδων, που σπάζουν το φράγμα της τρομοκρατίας. Τα στελέχη της ΕΚΙΝ υφίστανται αλλεπάλληλες ολιγοήμερες συλλήψεις. Ανάμεσά τους, τα μέλη του Ρήγα:

Νίκος Αλιβιζάτος

Φώντας Γιαταγάνας

Νίκος Μεγγρέλης

Τέλης Σαμαντάς

Μάνος Σωτηριάδης

Μάκης Παρασκευόπουλος

Χρίστος Λάζος

Κλαίρη Μητσοτάκη

Νικήτας Λιοναράκης

Γιώργος Λάτσης

Κλειώ Κόντου

Ηλίας Τριανταφυλλόπουλος

κ.α.

Η κύρια συμβολή του Ρήγα είναι η συγκρότηση των Φοιτητικών Επιτροπών Αγώνα (ΦΕΑ).

Οι ΦΕΑ είναι ο ιστός της ανάπτυξης του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος.

Με την επιβολή της δικτατορίας το ’67, μέλη της νεολαίας Λαμπράκη και άλλων προδικτατορικών οργανώσεων συμμετέχουν στο Ρήγα και τις άλλες αντιδικτατορικές οργανώσεις και συμβάλλουν αποφασιστικά στη διαμόρφωση συνειδήσεων για αντίσταση και αγώνα για τη δημοκρατία.

Μια καινούργια γενιά φοιτητών από το ’67 και πέρα, χωρίς το στοιχείο της συμμετοχής σε πολιτικές οργανώσεις πριν τη δικτατορία (λόγω ηλικίας), ψάχνει τους τρόπους συλλογικών αναζητήσεων και δράσεων. Έτσι δημιουργούνται παρέες φοιτητών ανά σχολή που συμμετέχουν σε ομαδικές συζητήσεις.

Στα τέλη του ’71, οι παρέες αυτές των φοιτητών, με την αποφασιστική συμβολή του Ρήγα, μετατρέπονται σε οργανωμένες πλατειές συλλογικότητες ανά σχολή, τις ΦΕΑ.

Έχουν παράνομο οργανωτικό σχήμα (επιτροπή σχολής ή έτους), αλλά δημόσια μαζική δράση στη σχολή μπροστά σε όλους τους φοιτητές. Διεκδικούν αγωνιστικά τη «νομιμοποίηση» της δράσης τους, της δυνατότητας, δηλαδή, δημόσιας συγκέντρωσης και συζήτησης, ενώ προφυλάσσουν τον παράνομο οργανωτικό τους ιστό. Στις αρχές του ’72, συγκροτείται το Διασχολικό των ΦΕΑ, που συντονίζει όλες τις σχολές για όλη τη διάρκεια του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος. Η παρουσία του Ρήγα είναι καθοριστική. Στο Διασχολικό από τον Ρήγα συμμετείχαν:

Μάνος Σωτηριάδης

Μιχάλης Σαμπατακάκης

Κλειώ Κόντου

Αντώνης Σκουλούδης

Χρίστος Λάζος

Άλκης Κούρκουλας

Όλο αυτό το σχήμα αποδεικνύεται εκπληκτικά αποδοτικό.

Η συμβολή του Ρήγα στη δημιουργία, ανάπτυξη, ενωτικό χαρακτήρα και μαζική δράση των ΦΕΑ είναι αποφασιστική. Και οι ΦΕΑ είναι ο βασικός ιστός ανάπτυξης του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος.

Μάθαμε, σχεδόν ανακαλύψαμε, να ταυτίζουμε την έννοια του σοσιαλισμού με την έννοια της δημοκρατίας

Αντιγράφω από το κείμενο υπογραφών 1000 Ρηγάδων για τη στήριξη του ΣΥΝ στις εκλογές του 2000.

«Τα νεανικά μας χρόνια και η σχέση μας με την πολιτική και τον πολιτισμό τον καιρό της δικτατορίας και της μεταπολίτευσης, καθορίστηκαν βαθιά από την εμφάνιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη του ρεύματος της Ανανεωτικής Αριστεράς.

Ζώντας τότε αρκετοί από εμάς την πιο ακραία μορφή του καπιταλισμού και του ατλαντισμού, τη δικτατορία και αγωνιζόμενοι εναντίον της, μάθαμε ταυτόχρονα να αγωνιζόμαστε κατά του σταλινισμού και του δογματισμού. Οργανωθήκαμε στο ΡΗΓΑ ΦΕΡΑΙΟ. Αγαπάμε την πολιτική μας ιστορία.

Μάθαμε να διαβάζουμε Έλληνες ποιητές. Μάθαμε, σχεδόν ανακαλύψαμε, να ταυτίζουμε την έννοια του σοσιαλισμού με την έννοια της δημοκρατίας, να σεβόμαστε τα ανθρώπινα δικαιώματα, να είμαστε Ευρωπαίοι, ενώ ήμασταν ταυτόχρονα αριστεροί. Ζήσαμε μια μικρή – όχι τη μόνη – πολιτιστική νησίδα στη χώρα μας, μια μικρή – όχι τη μόνη – αντίσταση στη βαρβαρότητα. Και νομίζουμε πως αφήσαμε ίχνη…

Ιδεολογίας, θεωρίας και πολιτικής που μας τοποθετούσε, όχι ανάμεσα στη σοσιαλδημοκρατία και το σταλινισμό, αλλά πιο πέρα και ψηλότερα (έτι επέκεινα)».

Θα τελειώσω με το ποίημα του Σπύρου Σαρρή (1968):

Το μειδίαμα του Ρήγα Φερραίου

Η εμφάνιση του Ρήγα από 13ης τρέχοντος στους κεντρικούς δρόμους των Αθηνών

οι επίμονοι ψίθυροι γύρω απ’ το όνομά του στις λέσχες των σπουδαστών

ο Ρήγας Φερραίος μ’ ένα πακέτο Παπαστράτος στα μαρμαρωμένα δάχτυλα

ο Ρήγας Φερραίος στο νεόδμητο κτίριο της Φυσικομαθηματικής σχολής

στην παλάμη του σφίγγει (το) φιαλίδιον κενόν ή πλήρες ούζου

του Τυρνάβου

καβαλλάει ξυπόλυτος μια μοτοσυκλέτα – τρέχει με 100 χιλιόμετρα

καπνίζει τον ίλιγγο

λέει στον Εγγονόπουλο: σου παραδίδω (αυτό) το δαχτυλίδι

Ο Ρήγας Φερραίος διάτρητος από διασταυρούμενες πληροφορίες

τον παρακολουθούν οι σταυρωτήδες αλλά τους διαφεύγει πάντα

γιατί ο Ρήγας δεν είναι παρά

ένας επάργυρος καθρέφτης – ο Αργύρης – όπου μέσα του

βλέπω την έγχρωμη λιθογραφία του και μερικά απ’ τα τριάκοντα

δολλάρια της προδοσίας

γιατί δεν είναι παρά μια ακροστιχίς που σχηματίζουν

παρανόμως εκδοθέντα έντυπα

γιατί δεν είναι παρά ένας σφραγισμένος φάκελλος

στα παραρτήματα της Ασφαλείας

γιατί είναι ένας και κανένας και 613

αν και για τη σιωπηλή πλειοψηφία είναι απλά

η αφετηρία των αυτοκινήτων Κυνοσάργους

ή το πολύ μια διαφήμιση επαναστατικού απορρυπαντικού

Τον εντοπίζουν στον υπόγειο σιδηρόδρομο τι να ζητάει άραγε

στις σήραγγες;

Οι κινήσεις του γίνονται ακαθόριστες

τον διακρίνει εν τούτοις ένα σταθερό μειδίαμα

το σταθερό μειδίαμα της Εταιρείας

γιατί κρατάει χαρτοφύλακα που περιέχει εμπιστευτικά χειρόγραφα

γιατί είναι ένοικος σε μονοκατοικία της οδού Σκουφά

γιατί κρύβεται κάτω απ’ το όνομα Ξάνθος Τσακάλωφ και Σκουφάς

γιατί σαν τυπογράφος έμπειρος κατάγεται από τις Φερρές

γιατί πάνω απ’ όλα επικαλείται το πεντάγραμμο

του προσεχούς μαθήματος κλειδοκυμβάλου.

Είμαστε ευτυχείς που ο εισαγγελέας κ. Πατσής δεν είναι κοινωνός της ιστορίας μας. (Εκτός των άλλων, είναι θέμα αισθητικής). Πώς άλλωστε θα είχαμε αυτό το αίσθημα υπεροχής; Αυτό το μειδίαμα του Ρήγα Φερραίου!

Μιχάλης Σαμπατακάκης

8/7/2004