Tsakthan Daily 11/5/2018--Κράτος και Παγκοσμιοποίηση: Oι συγγραφείς ενός νέου (;) παγκόσμιου συστήματος

"Εκθέστε τον εαυτό σας στον πιο βαθύ σας φόβο. Mετά από αυτό, ο φόβος δεν έχει καμία εξουσία, και ο φόβος της ελευθερίας συρρικνώνεται και εξαφανίζεται. Είστε ελεύθερος."
- Jim Morrison



Σημαντική είναι η προσφορά στη συζήτηση για την παγκοσμιοποίηση και το κράτος του Λήο Πάνιτς. Υποστηρίζει ότι η παγκοσμιοποίηση έχει πέντε διαστάσεις. Οι συγκυριακές διαστάσεις είναι οι εξής:
Α. Η χωρική επέκταση του καπιταλισμού που σχετίζεται ευθέως με την κατάρρευση της ΕΣΣΔ και των πολιτικο-οικονομικών συστημάτων των κρατών δορυφόρων της στην Ανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια καθώς και την αυτομετατροπή των «κομμουνιστικών» ηγετικών ομάδων της Κίνας και του Βιετνάμ σε νέες αστικές τάξεις.
Β. Η σαρωτική επέλαση σε ιδεολογικό και πολιτισμικό επίπεδο των ιδεών και αξιών του καπιταλισμού που προσδιορίζει την εποχή του νεοφιλελευθερισμού, κατά την οποία η αστική τάξη κατασκευάζει τον κόσμο καθ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσή της με ελάχιστες αντιστάσεις.
Γ. Η διαδικασία διαμόρφωσης μιας διεθνούς αστικής τάξης που είναι ακόμη στην αρχή της, όπως δείχνουν τα δεδομένα της εθνικής έδρας και προέλευσης των ιδιοκτητών και των διοικητικών συμβούλων των ηγετικών πολυεθνικών επιχειρήσεων.
Οι πιο καθοριστικές είναι οι δομικές διαστάσεις της παγκοσμιοποίησης:
Α. Το νέο στάδιο της καπιταλιστικής συσσώρευσης σε παγκόσμια κλίμακα που ξεδιπλώνεται μέσω των αντιφάσεων της μεταπολεμικής τάξης πραγμάτων του Κεϋνσιανισμού και τηw συνθήκης Bretton Woods και χαρακτηρίζεται από μια τεράστια αύξηση των μεγεθών, ροών και της ταχύτητας των άμεσων ξένων επενδύσεων και του εμπορίου συνοδευόμενο από μια ακόμη πιο έντονη δημιουργία διεθνών  πιστώσεων, συναλλαγματικών ροών, κερδοσκοπίας, αγορών συμβολαίων μελλοντικών υποχρεώσεων (futures), ιδιωτικού και δημόσιου χρέους.
Β) Η διεθνοποίηση του κράτους, που δεν πρέπει να γίνει αντιληπτή ως το υπερεθνικό κεφάλαιο που δραπετεύει από το έθνος-κράτος αλλά ως μια διαδικασία κατά την οποία τα κράτη προσαρμόζονται ολοένα και πιο πολύ στην ιδέα και την πράξη της προαγωγής και της ενίσχυσης της κεφαλαιακής συσσώρευσης σε παγκόσμια κλίμακα.

Έτσι, ο Λήο Πάνιτς θεωρεί ότι τα κράτη είναι οι συγγραφείς (authors) ενός νέου παγκόσμιου συστήματος που, μέσω διεθνών συνθηκών που υπέχουν θέση συντάγματος, ορίζει και εγγυάται τα παγκόσμια και εγχώρια συμφέροντα του κεφαλαίου : «Τα έθνη-κράτη δεν είναι θύματα αλλά οι συγγραφείς της παγκοσμιοποίησης. Τα κράτη δεν αντικαθίστανται από το παγκόσμιο κεφάλαιο αλλά το εκπροσωπούν, και πρώτα απ’ όλα το χρηματιστικό κεφάλαιο». Τα κράτη, λοιπόν, είναι ενεργοί παίκτες σε αυτό το παιγνίδι και όχι παθητικοί θεατές˙ είναι πρωτίστως πεδία ταξικών σχέσεων από μόνα τους. Το ξένο κεφάλαιο δεν εσωτερικοποιείται μόνο στην επικράτεια μιας χώρας αλλά γίνεται το ίδιο παίκτης στο πεδίο του κράτους. Το κράτος συνεχίζει να παίζει το ρόλο του δημιουργού υποδομών και των νομικών όρων δραστηριοποίησης των αγορών, της εγγύησης της ιδιωτικής ιδιοκτησίας και της τήρησης των συμβάσεων στο εσωτερικό της χώρας, δηλαδή στο πεδίο της δικαιοδοσίας του. Καθιερώνει, επίσης, τους κανόνες που διέπουν την κίνηση των κεφαλαίων, των επενδύσεων, των συναλλαγματικών πράξεων και του εμπορίου. Παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις, το κράτος δεν αποσύρεται από την οικονομία αλλά αναδιατάσσει τις μεταξύ τους σχέσεις, αναδιαρθρώνοντας τους μηχανισμούς τους και τους ρόλους που παίζουν στην εκπροσώπηση και ρύθμιση κοινωνικών φορέων και αγορών. Τέλος, μέσω των κρατών και της μεταξύ τους σχέσης αναδιατυπώνονται οι διεθνείς συμφωνίες, συνθήκες και κανόνες που διέπουν τους διεθνείς φορείς που επιβλέπουν και διατηρούν τις αναγκαίες νομικές συνθήκες και τις υποδομές της συνέχισης και ενίσχυσης της παγκόσμιας κεφαλαιακής συσσώρευσης.


Wood El. (2003) Empire of Capital. London, UK: Verso
 Wacquante L. (1998) “From Welfare State to Prison State: Imprisoning the American Poor”, Monde Diplomatique. No. 7, http://mondediplo.com/1998/07/14prison
 Klein N. (2007) The Shock Doctrine London, UK: Penguin.
 Panitch L. (1994) “Globalization and the State”, Socialist Register, London, UK: Merlin Press.
  Panitch L.  (2000) “Strategy for Labour?” Socialist Register, London, UK: Merlin Press, σελ. 367-392

Θανάσης Τσακίρης




Αέρας της αγάπης - 1999     
 
Στίχοι:   Μιχάλης Γκανάς
Μουσική:   Νίκος Ξυδάκης
Ερμηνεία: Νίκος Ξυδάκης

Δεν τραγουδούσα μίλαγα
δεν έκλαιγα κοιτούσα
ώσπου με χτύπησε δριμύς
αέρας της αγάπης
κι ολόκληρο με τίναξε
σαν δέντρο ανθισμένο.

Ρίξε τα μαλλιά στις πλάτες
να μυρίσουνε οι στράτες.*

Ρίχνω τα πέταλα στη γη
να περπατάς ξυπόλητη
κι ο ίσκιος μου δένει καρπούς
που δε θα τρυγηθούνε,
αφού δε βρέθηκε κανείς
τον ίσκιο να τρυγήσει.

*Δημοτικό δίστιχο

https://www.youtube.com/watch?v=Mhsj0IdSbF8




ΕΞΟΔΟΣ

Η Δημοτική Κίνηση" ΗΛΙΟΥ-πόλις,ανθρώπινη πόλη" και το Δίκτυο Αλληλεγγύης ΗΛΙΟΥ-πόλις σας προσκαλούν στην εκδήλωση "ΣΧΟΛΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ & ΤΕΧΝΗ" την Παρασκευή 11 Μάη ώρα 20:15 στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης Ηλιούπολης.
Θα συζητήσουν οι:
Βασίλης Κατσικονούρης ,Θεατρικός συγγραφέας-εκπαιδευτικός
Ιουλία Καρύδη , εκπαιδευτικός
Γιώργος Πιπεράκης , γονέας

Προβολή της ταινίας: Η ΕΚΔΡΟΜΗ

Θα προλογίσει ο Δημήτρης Καλαντίδης,πρόεδρος της Κινηματογραφικής Λέσχης Ηλιούπολης- Δημοτικός Σύμβουλος της Δημ.Κίν. "ΗΛΙΟΥ-πόλις,ανθρώπινη πόλη"

Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕ ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΗΛΙΟΥ-πόλις



EΝΤΟΣ

Διαβάζουμε

Πόλεις σε πόλεμο 1939-1945

Ευρωπαϊκά αστικά κέντρα υπό γερμανική κατοχή

Ιάσονας Χανδρινός

Εκδ, Ο Μωβ Σκίουρος, 2018
568 σελ.



Παγκόσμιος πόλεμος, 1939-1945
Παρά το γεγονός ότι η δεκαετία του ’40 υπήρξε καθοριστική για την αστική ζωή και, αντίστοιχα, ο Πόλεμος και η Κατοχή, εμπειρίες βίαιες που έπληξαν κατεξοχήν και με σφοδρότητα τις ευρωπαϊκές πόλεις και τους κατοίκους τους, το "πάντρεμα" ανάμεσα στις σπουδές της πόλης και την κοινωνική ιστορία τής Κατοχής δεν έχει υπάρξει ιδιαίτερα επιτυχημένο, τουλάχιστον όχι όσο θα δικαιολογούσε η αλματώδης και πολυεδρική ανάπτυξη της επιστημονικής βιβλιογραφίας, τόσο γύρω από τον Πόλεμο, όσο και γύρω από την πόλη.

Οι "Πόλεις σε Πόλεμο" ερευνούν συγκριτικά τη γερμανική κατοχή στις ευρωπαϊκές πόλεις γύρω από τους θεματικούς άξονες της καθημερινότητας, της οικονομίας, της εξουσίας και της αντίστασης. Ο κατεχόμενος αστικός χώρος αναδεικνύεται εδώ σε προνομιακό χώρο παρατήρησης όλων των φαινομένων που σχετίζονται με την Κατοχή στη μέγιστη έντασή τους, από την καθημερινή συνύπαρξη και τη θεσμική συνεργασία μέχρι την ένοπλη βία και την εξέγερση. Πέρα από μια παράλληλη ανάγνωση σε γεωγραφικό εύρος, οι πόλεις προσλαμβάνονται ως αυτόνομα πεδία μάχης. Ως αυτόνομα, πολυδυναμικά πεδία συσσώρευσης κοινωνικών, ιδεολογικών και ταξικών εντάσεων οι οποίες προσέλαβαν μαζικό και συγκρουσιακό χαρακτήρα και σήμερα συγκροτούν το απόθεμα μνήμης μιας κοινής πανευρωπαϊκής εμπειρίας.

Comments

Popular posts from this blog

Η Ιστορία στο Κόκκινο για το ομοφυλόφιλο κίνημα στη Μεταπολίτευση την Κυριακή 25 Φεβρουαρίου

Για τα "115 Σωματεία"

Τρίτη 31/10 στην εκπομπή "ΑΧ ΕΞΟΥΣΙΑ" ο Χρήστος Τσιλώνης (Πρόεδρος ΣΣΕΜ) με θέμα Όψεις του Ασφαλιστικού Ζητήματος.