ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ (1974-1997) 3ο μέρος

Ας επανέλθουμε όμως στον Νοέμβριο του 1981 και στις συζητήσεις για τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Η πόλωση ανάμεσα στα δυο αντιμαχόμενα πολιτικο-κοινωνικά στρατόπεδα του ΠΑ.ΣΟ.Κ και της ηττηθείσας Ν. Δ. καθώς και η κατά κράτος νίκη του Κ.Κ.Ε. απέναντι στο Κ.Κ.Ε (εσωτ.) και τις υπόλοιπες οργανώσεις της αριστεράς είχε σαν αποτέλεσμα μια τρικομματική Βουλή. Μόνο ο Μανώλης Γλέζος ως συνεργαζόμενος με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. κατάφερε να εκλεγεί για λογαριασμό της Ε.Δ.Α., ο οποίος προτείνει ένα σχέδιο αποκέντρωσης της κρατικής εξουσίας σε τέσσερις βαθμούς τοπικής αυτοδιοίκησης και να θέσει ζητήματα λαϊκής αυτοδιοίκησης και άμεσης συμμετοχής των πολιτών στην άσκηση της εξουσίας και την εκπόνηση πολεοδομικών σχεδιασμών [1]



Για πρώτη φορά στα χρονικά της Ελληνικής Βουλής ακούγεται ένας "κινηματικός" λόγος με την παρέμβαση του Μ. Γλέζου : «Η ΕΔΑ πιστεύει ότι τα αυτόνομα κινήματα, όπως της ειρήνης, των γυναικών, της προστασίας του περιβάλλοντος, οικολογικό κλπ. και όπως και οι λαϊκές οργανώσεις γυναικών, νεολαίας, συνδικάτα, πραγματοποιούν εδώ και τώρα τη λαϊκή συμμετοχή, ενισχύουν τον αγώνα, για ριζικές αλλαγές, τόσο περισσότερο, όσο έχουν εξασφαλίσει την αυτονομία τους και ανεξαρτησία τους απέναντι στα κόμματα» [2]. Το ερώτημα που ετίθετο σ’ εκείνη τη φάση ήταν το κατά πόσο τα κινήματα στα οποία αναφερόταν ο βουλευτής θα ετύγχαναν της πρέπουσας μεταχείρισης από το, κυβερνητικό πλέον, ΠΑ.ΣΟ.Κ. που είχε από νωρίς δείξει στα κοινωνικά κινήματα (συνδικαλιστικό, γυναικείο κλπ) ότι προτιμά ελεγχόμενες κομματικά παρεμβάσεις και κατά πόσον η Ε.Δ.Α. θα κατάφερνε να μπολιάσει το ΠΑ.ΣΟ.Κ. με τις νέες κινηματικές λογικές. Ο στόχος της ΕΔΑ να πιέσει ουσιαστικά για την υλοποίηση του τέταρτου, και ξεχασμένου και από το κυβερνητικό πρόγραμμα, στόχου της διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη : «τη δημοκρατία σ’ όλες τις φάσεις της δημόσιας ζωής» [3] στην πραγματικότητα δεν ήταν εφικτός στο βαθμό που το ΠΑΣΟΚ αφομοιωνόταν από τα παραδοσιακά στηρίγματα του κράτους και δεν είχε ταυτόχρονα τη λογική του συντονιστικού κέντρου κοινωνικών κινημάτων αλλά εξέφρασε μιαν ιδιαίτερα συγκεντρωτική όπως φάνηκε στην πορεία λογική στις σχέσεις του με αυτά.

           


[1] Βλ. Πρακτικά Βουλής, Γ1, σελ. 47 - 9.
[2] Στο ίδιο, σελ. 49. Τα πλάγια δικά μου (Θ.Τ.).
[3] Ο τονισμός των συντακτών της διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη, σελ.8

Συνεχίζεται...

Θανάσης Τσακίρης

Comments

Popular posts from this blog

Την Τρίτη, 21/3/2017 o Ν. Σερβετάς στην εκπομπή ΑΧ ΕΞΟΥΣΙΑ για Σουηδια και Νορβηγία

Αντίο Τρύφωνα!

«Συλλαμβάνοντας το κεφάλαιο ως αξία εν κινήσει» Διάλεξη του David Harvey, διακεκριμένος καθηγητής Ανθρωπολογίας και Γεωγραφίας-Δευτέρα 20 Μαρτίου, ώρα 19:00