Κοίτα τον Ουρανό - Τελευταίες Αναρτήσεις

Δεν υπάρχει συμμετρία μεταξύ του "εξτρεμισμού" της Αριστεράς και της Δεξιάς , στις 4.6.14     Η πρόσφατη εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα προσφέρει μια ζωντανή αχτίδα ελπίδας για το μέλλον της κοινωνικής και οικονομικής δημοκρατίας στην Ευρώπη. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, η άνοδος του δεξιού εθνικισμού, που υποδαυλίζει ρατσιστικά και αντισημιτικά συναισθήματα, απειλεί τα ιδανικά μιας πλουραλιστικής και δημοκρατικής Ευρώπης. Οι αναφορές των μέσων ενημέρωσης που διαστρεβλώνουν τη σημασία της αυξανόμενης επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ με φράσεις όπως η άνοδος του αριστερού  «εξτρεμισμού» πρέπει να αντιμετωπιστούν με τους αυστηρότερους όρους. Δεν υπάρχει καμία σύγχρονη συμμετρία μεταξύ του λεγόμενου «εξτρεμισμού» της αριστεράς και της δεξιάς. Οι προσπάθειες να απορριφθεί η εμφατική έκκληση για οικονομική δικαιοσύνη τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ισπανία...

Share Tweet +1

Δύο πιθανές αντιδράσεις με αφορμή τη κρίση του συστήματος , στις 5.6.14 Της Μαρίας Γραμμένου   Οι φετινές ευρωεκλογές παρότι συντελέστηκαν μόλις δύο χρόνια μετά τις εθνικές εκλογές, απέκτησαν σε μεγάλο βαθμό, ή με μία πιο προσεγμένη διατύπωση, δόθηκε η προσπάθεια να αποκτήσουν, χαρακτήρα εθνικών εκλογών, ώστε να κλονίσουν την δεδηλωμένη της κυβέρνησης. Κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Η κυβέρνηση βρίσκεται ακόμη στη θέση της, ο ΣΥΡΙΖΑ παρά το γεγονός ότι έχει αναδειχτεί πλέον στο κυρίαρχο κόμμα που κινεί τα νήματα της πολιτικής σκηνής, δεν κατάφερε να συσπειρώσει το επιδιωκόμενο μέρος του εκλογικού σώματος και το ίδιο (ή σε χειρότερο βαθμό) συνέβη και με ριζοσπαστικότερα μέρη της αριστεράς. Παρόλα αυτά δεν πραγματοποιούμε αυτήν την ανάγνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων για να εκφράσουμε μία ακραία πεσιμιστική θέση. Τα δύο στοιχεία που αντλούμε από τα δεδομένα των ευρωεκλογών και τα οποία θεωρούμε αναγκαίο να συζητηθούν είναι...

Οι Εργατικοί χρειάζονται μια πολιτική της ελπίδας για να αντιμετωπίσουν την πολιτική της απελπισίας του Ukip , στις 7.6.14 Του Owen Jones Εάν οι Εργατικοί θωρούσαν ότι μια διαιρεμένη δεξιά θα παρέδιδε στον Μίλιμπαντ τον αριθμό 10 της Ντάουνινγκ Στριτ, τα εκλογικά αποτελέσματα των τελευταίων ημερών έχουν σίγουρα καταρρίψει αυτή την υπόθεση. Το Ukip είναι το τέρας του Φρανκεστάιν ολόκληρου του βρετανικού οικοδομήματος-συμπεριλαμβανομένων και των "πεφωτισμένων" των Εργατικών-το οποίο αναδύθηκε από ένα τοξικό πολιτικό τοπίο. Για χρόνια η πολιτική ελίτ ασκούσε πολιτικές οι οποίες άφησαν μεγάλο ποσοστό των βρετανών κυριευμένο από την ανασφάλεια: 5 εκατομμύρια άνθρωποι παγιδευμένοι σε λίστες αναμονής για κοινωνική στέγαση, εξειδικευμένες θέσεις εργασίας μεσαίου εισοδήματος έχουν εξαφανιστεί από την οικονομία, ενώ σημειώνεται η μεγαλύτερη πτώση του βιοτικού επιπέδου από την βικτωριανή εποχή, σε μια χώρα όπου οι περισσότεροι άνθρωποι που βρίσκονται σε συνθήκες φτώχειας την ίδια στιγμή εργάζονται.

Μια λακούβα εθνικισμού στην Ευρώπη , στις 3.6.14 Το “Τολμήστε περισσότερη Δημοκρατία” του Willy Brand απέκρουσε η Angela Merkel με το “Τολμήστε περισσότερη Ελευθερία”. Το αποτέλεσμα ειναι η αύξηση των εθνικισμών στην Ευρώπη.   Αλήθεια, ψηφίζουμε για να διεκδικήσουμε τη δημοκρατία με την ενεργή πολιτική συμμετοχή μας, για να την προωθήσουμε ή για να την προστατέψουμε; Ή μήπως ψηφίζουμε για να εκφραστούμε πολιτικά, για να δώσουμε δηλαδή δύναμη σε αυτές τις δυνάμεις, οι οποίες μας φαίνονται ότι θα εξυπηρετήσουν με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντά μας; “Τι ερώτηση”, θα αναρωτιόταν ενας συμπαθής θεωρητικός της δεκαετίας του '50. Το ενα δεν είναι εφικτό δίχως το άλλο. Με τη νίκη του νεοφιλελευθερισμού, όχι μόνο ως...

Κάτω από την επιφάνεια των Βαλκανικών πλημμυρών λανθάνει μια κοινωνική καταστροφή , στις 1.6.14